Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μόρφου και/ή ως έχει μετά από συγχώνευση μετονομαστεί σε ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. Aντιγόνης Λουκά κ.α., Γενική Αίτηση αρ. 62/15, 20/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A29 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ. 62/15 Mεταξύ: Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μόρφου και/ή ως έχει μετά από συγχώνευση μετονομαστεί σε ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ Αιτητών και
- Aντιγόνης Λουκά
- Κωνσταντίνου Κουρτελλάρη
- Πανίκου Στυλιανού
- Παναγιώτη Σάββα Καθ'ων η αίτηση ------------------ Hμερομηνία: 20.1.16 Για τους αιτητές: κος Κονταξής για Σωφρόνη Σωφρονίου Για τους καθ'ων η αίτηση 1, 2 και 3: κα Παπαφιλίππου για Παναγιώτη Κλεοβούλου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση τους οι αιτητές ζητούν: "
- Άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να επιτρέπει την εγγραφή και εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης ημερ. 1/11/2011 (ΤΕΚΜ.Α) εναντίον των Καθ'ων η Αίτηση, και με την οποία να καθορίζεται αυτή ως τελική και εκτελεστή, κατά τον ίδιο τρόπο όπως εκτελούνται και ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου.
- Οποιαδήποτε άλλη ή περαιτέρω θεραπεία ή διάταγμα την οποία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις." Η αίτηση βασίζεται στο περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4, άρθρο 21, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο και στις τροποποιήσεις του Νόμου αυτού, άρθρο 52, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Θ.79, στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1-3, καθώς και επί της συμφυούς εξουσίας (ΙΝΗΕRENT POWER) του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Γιώργου Παπαδόπουλου στην οποία αναφέρει ότι είναι στην υπηρεσία των αιτητών, γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Την 1.11.11 εκδόθηκε απόφαση του Διαιτητή εναντίον των καθ'ων η αίτηση. Στις 6.2.12 επιδόθηκε γνωστοποίηση της Διαιτητικής Απόφασης στους καθ'ων η αίτηση 1, 2 και
- Οι καθ'ων η αίτηση δεν άσκησαν οποιοδήποτε ένδικο μέσο εναντίον της Διαιτητικής απόφασης και ως εκ τούτου, η διαιτητική απόφαση κατέστη τελεσίδικη. Οι αιτητές ζητούν την άδεια του Δικαστηρίου ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν σε μέτρα εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης. Στην αίτηση των αιτητών καταχώρισαν ένσταση οι καθ'ων η αίτηση 1, 2 και 3 προβάλλοντας δεκαεπτά λόγους ένστασης τους οποίους θεωρώ αχρείαστο και αντιπαραγωγικό να παραθέσω. Το Δικαστήριο έχει πάντοτε κατά νου τους λόγους ένστασης κατά την εξέταση της αίτησης και θα αναφερθεί σ' αυτούς όπου κριθεί σκόπιμο. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση των καθ'ων η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Πανίκου Στυλιανού - καθ'ου η αίτηση 3, ο οποίος αναφέρει ότι προβαίνει στην ένορκη δήλωση και εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση 1 και 2 και γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης. Ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει στην ένορκη του δήλωση τους λόγους ένστασης και αναφέρει περαιτέρω λεπτομέρειες της ισχυριζόμενης αντισυνταγματικότητας του Ν.160
(1)/99. Όπως περαιτέρω ισχυρίζεται, ο διορισμός του διαιτητή εκ μέρους του Εφόρου Συνεργατικών Εταιρειών μονομερώς παραβιάζει τις πρόνοιες του περί Καταχρηστικών Ρήτρων Νόμου 93
(1)/96. Η διαδικασία από την οποία εκπορεύθηκε η λεγόμενη απόφαση ήταν παράτυπη καθότι δεν τηρήθηκαν τα δικονομικά θέσμια και παραβιάστηκε κάθε έννοια φυσικής δικαιοσύνης. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο Νόμος 160
(1)/99 δεν είναι εναρμονισμένος με τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες και παραθέτει λεπτομέρειες δυσαρμονίας των προνοιών του Ν. 160
(1)/99 με τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες και/ή κανονισμούς και/ή νομοθεσία. Ο κ. Κονταξής καταχώρισε γραπτή αγόρευση μέσα από την οποία ανέπτυξε τις θέσεις του και η κα Παπαφιλίππου υιοθέτησε τους λόγους ένστασης αναφέροντας ότι δεν ετοίμασε γραπτή αγόρευση. Είναι η θέση των καθ'ων η αίτηση ότι η απόφαση του διαιτητή καμία νομική ισχύ έχει καθότι εκδόθηκε από αναρμόδιο πρόσωπο και ο διορισμός του έγινε από τον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών μονομερώς χωρίς τη συγκατάθεση των καθ'ων η αίτηση. Ισχυρίζονται επίσης ότι ο διορισμός του Διαιτητή παραβιάζει τις πρόνοιες του άρθρου 5
(1)
(2)
(3)
(4)του περί Καταχρηστικών Ρήτρων σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Ν.93
(1)/96. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 όπου σύμφωνα με το άρθρο 52
(1)(α) όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ συνεργατικής εταιρείας και μελών καταθετών, οφειλετών και/ή εγγυητών τους, η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή από οποιονδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Το εδάφιο 2 του ιδίου άρθρου προνοεί ότι ο Έφορος μπορεί να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή να παραπέμψει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου 6 ή μέχρι την έκδοση τους σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Διαιτησίας Νόμου και τις διατάξεις των θεσμών 78 και 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών θεσμών του 1987-2012. Ο Κανονισμός 78 της ΚΔΠ 142/87 ρυθμίζει το ζήτημα παραπομπής διαφοράς στον Έφορο ακολουθώντας τις πρόνοιες του άρθρου 52 του Νόμου και αναφέρει τα εξής: "78
(1)Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά, αυτή παραπέμπεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1)του άρθρου 52 εις τον Έφορον.
(2)Η τοιαύτη παραπομπή θα γίνεται δι' εγγράφου εκθέσεως η οποία θα χρονολογήται και απευθύνεται προς τον Έφορον, θα υπογράφεται υό του μέρους το οποίον συντάσσει ταύτη, θα ορίζη την διαφοράν και θα περιέχη πλήρεις λεπτομέρειες.
(3)Άμα τη λήψει της τοιαύτης παραπομπής ο Έφορος δύναται: (α) Να επιχειρήσει συνδιαλλαγή ή (β) να παραπέμψει τη διαφορά προς επίλυση εις ένα ή τρεις διαιτητάς.» Η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στις διαφορές που παραπέμπονται σε διαιτησία στη βάση της πιο πάνω νομοθεσίας και κατά συνέπεια οι πιο πάνω ισχυρισμοί των καθ'ων η αίτηση είναι αβάσιμοι. Σύμφωνα επίσης με το εδάφιο 4 του άρθρου 52 οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή μπορεί να την εφεσιβάλει στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από της γνωστοποίησης της σ' αυτόν και στην περίπτωση που η απόφαση δεν εφεσιβληθεί μέσα στην πιο πάνω αναφερόμενη προθεσμία τότε η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο όπως να ήταν απόφαση Πολιτικού Δικαστηρίου. Το άρθρο 52 του Ν.22/85 αποτελεί τη δικαιοδοτική βάση της αίτησης και θα προχωρήσω στην εξέταση του που είναι και το μοναδικό αντικείμενο αυτής της αίτησης αφού όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 716, «η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης σαν απόφασης Δικαστηρίου είναι κατά την άποψη μας ζήτημα τύπου» και κατά συνέπεια το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει θέματα που αφορούν την ουσία της απόφασης του Διαιτητή. Φαίνεται από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και την ένορκη δήλωση του επιδότη Xαράλαμπου Γεωργίου ότι στις 6.2.12 η απόφαση του διαιτητή επιδόθηκε νόμιμα στους καθ'ων η αίτηση 1, 2 και 3 και η προθεσμία των 21 ημερών έληξε χωρίς στο μεταξύ να καταχωρηθεί έφεση εναντίον της απόφασης του Διαιτητή. Φαίνεται επίσης από το Τεκμήριο Α που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ότι οι καθ'ων η αίτηση ειδοποιήθηκαν κατάλληλα για την διεξαγωγή της διαιτησίας και στη διαιτησία παρουσιάστηκε ο Παναγιώτης Σάββα, καθ'ου η αίτηση
- Όπως φαίνεται επίσης από το Τεκμήριο Β το περιεχόμενο του οποίου δεν αμφισβητήθηκε, οι καθ'ων η αίτηση ειδοποιήθηκαν από τον διαιτητή για τη διεξαγωγή της διαιτησίας στις 29.9.
- Τα όσα οι καθ'ων η αίτηση αναφέρουν στην ένσταση τους θα μπορούσαν να τεθούν ενώπιον του Διαιτητή ή να είχαν προωθηθεί ως λόγοι έφεσης εναντίον της διαιτητικής απόφασης. Οι ίδιοι για τους δικούς τους λόγους αποφάσισαν να μην παρουσιαστούν στη διαδικασία και να μην καταχωρίσουν έφεση στην απόφαση και στο στάδιο αυτό δεν μπορεί να αναθεωρηθεί η διαιτητική απόφαση. Ο δικαστικός έλεγχος ασκείται μόνο σε ότι αφορά τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου και οι τυπικές αυτές προϋποθέσεις όπως αναφέρω πιο πάνω έχουν εκπληρωθεί. Είναι ο ισχυρισμός των καθ'ων η αίτηση ότι ο Νόμος 160
(1)/99 περί Ελευθεροποίησης των Επιτοκίων και Συναφών Θεμάτων είναι αντισυνταγματικός στο σύνολο ή εν μέρει. Σχετικά με το θέμα της παραβίασης συνταγματικών δικαιωμάτων στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αχιλλέα Δημητρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 45 αναφέρθηκε ότι είναι πάγια η πρακτική των Δικαστηρίων να επιλαμβάνονται θέματα αντισυνταγματικότητας μόνο όταν αυτό εγείρεται από τους διαδίκους εξειδικευμένα και η απόφαση είναι απαραίτητη για την επίλυση της υπό εκδίκαση υπόθεσης. Όπως ανέφερα πιο πάνω, αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η εξέταση του άρθρου 52 του Ν.22/85 και το θέμα που εγείρεται δεν είναι απαραίτητο για την επίλυση της υπόθεσης. Ως εκ τούτου η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 1.11.11 στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ'ων η αίτηση 1, 2 και 3 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση - εγγραφή διαιτητικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο