Μάκη Μιχαηλίδη ν. Ζωούλας Κυριάκου ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιωσάσης Ελένης Χριστοφή άλλως Ελένης Χριστοφή Γεωργίου, Αγωγή Αρ.: 3501/08,

Μάκη Μιχαηλίδη ν. Ζωούλας Κυριάκου ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιωσάσης Ελένης Χριστοφή άλλως Ελένης Χριστοφή Γεωργίου, Αγωγή Αρ.: 3501/08, 29/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A96 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ.: 3501/08 Μεταξύ: Μάκη Μιχαηλίδη από τη Λευκωσία Και Ζωούλας Κυριάκου από τη Λεμεσό ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιωσάσης Ελένης Χριστοφή άλλως Ελένης Χριστοφή Γεωργίου τέως από τη Λεμεσό ---------------------------------- Ημερομηνία: 29.2.2016 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Μ. Χαραλάμπους για Μ. Κυπριανού & Σία ΔΕΠΕ Για την Εναγομένη: κα Σ. Ευριπίδου για Ρ. Ερωτοκρίτου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγων ήγειρε την παρούσα αγωγή εναντίον της εναγομένης της οποίας στις 29.6.2007 δόθησαν έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας της Ελένης Χριστοφή Γεωργίου και αξιώνει: Α) Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας ή για παράνομο τερματισμό συμφωνίας που συνήφθη κατά ή περί την 30.9.1980 μεταξύ του ενάγοντος και κάποιου Ανδρέα Χαριλάου Αλωνεύτη από τη μια και της αποβιωσάσης Ελένης Χριστοφή Γεωργίου από την άλλη που αφορούσε την πώληση των πιο κάτω ακινήτων:
2. i)Aρ. Εγγραφής 6358, τεμάχιο 291, Φ/Σχ. LIV/19 & LIV20, τοποθεσία «Ανκούλια & Πλακιά».
3. ii)Αρ. εγγραφής 6357, τεμάχιο 170, Φ/Σχ. LIV/19, τοποθεσία «Μακρής Πεύκος». iii) Αρ. εγγραφής 6356, τεμάχιο 169, Φ/Σχ. LIV/19, τοποθεσία «Μακρής Πεύκος», όλα στην Ακρούντα της επαρχίας Λεμεσού. Β) Διάταγμα και/ή δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο τερματισμός της προαναφερόμενης συμφωνίας ημερομηνίας 30.9.1980 που έγινε με επιστολή των δικηγόρων της εναγομένης ημερομηνίας 3.3.2007 είναι παράνομος και πως η εν λόγω συμφωνία ημερομηνίας 30.9.1980 τερματίστηκε εξ υπαιτιότητας της εναγομένης. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης ο ενάγων ισχυρίζεται ότι δυνάμει εγγράφου συμφωνίας ημερομηνίας 30.9.1980 ο ενάγων αγόρασε με κάποιο Χαριλάου Αλωνεύτη από την Ελένη Χριστοφή Γεωργίου τα ως άνω αναφερθέντα κτήματα Ο Αλωνεύτης ήταν πρώην συνέταιρος του ενάγοντος στο αρχιτεκτονικό του γραφείο και απεβίωσε στις 28.6.1998. Οι δυο διευθέτησαν όλες τις μεταξύ τους οικονομικές εκκρεμότητες με έγγραφο ημερομηνίας 14.7.2005 και οι κληρονόμοι του Αλωνεύτη δεν έχουν οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον του ενάγοντος. Η συμφωνηθείσα τιμή για την αγορά των κτημάτων ήταν £2.000,00 και μέχρι την 11.3.1981 είχε καταβληθεί προς την Γεωργίου το ποσό των £500,00 έναντι της τιμής αγοράς. Η εναγόμενη με την Υπεράσπιση της παραδέχεται πως για το υπόλοιπο του συμφωνηθέντος ποσού κινήθηκε αγωγή εναντίον του ενάγοντος και εναντίον του Αλωνεύτη την 17.9.1981 και εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους στις 22.10.1981 για το ποσό των £1.500,00. Αρνείται όμως πως μετά την έκδοση της εν λόγω απόφασης ο ενάγοντας κατέβαλε το ποσό των £1.500,00 στην Γεωργίου πλέον τόκους και δικηγορικά έξοδα και εξόφλησε την οφειλή του προς αυτή. Αρνείται επίσης ότι μετά την εξόφληση του τιμήματος αγοράς ο ενάγων και ο Αλωνεύτης ζήτησαν κατ' επανάληψη όπως η Γεωργίου προβεί στη μεταβίβαση προς αυτούς των κτημάτων, ως ήταν η υποχρέωση της βάσει της συμφωνίας. Η Γεωργίου απεβίωσε την 11.5.1993 χωρίς να έχει προβεί στη σχετική μεταβίβαση. Στη συνέχεια, ισχυρίζεται, πως ο ίδιος και ο Αλωνεύτης έλαβαν κατοχή των κτημάτων και τα μεταχειρίζονταν ως αν να ήταν δικά τους. Ο ενάγων δε, πλήρωνε και πληρώνει μέχρι και σήμερα τις φορολογικές του υποχρεώσεις σε σχέση με τα κτήματα. Στη συνέχεια μετά το θάνατο της Γεωργίου ανέλαβε ο γιος του ενάγοντος, Μάριος Μιχαηλίδης, όπως γίνει σχετική μεταβίβαση. Ο σύζυγος της Γεωργίου ουδέποτε αρνήθηκε ότι το τίμημα είχε εξοφληθεί και ότι υπήρχε υποχρέωση μεταβίβασης των κτημάτων. Δέχτηκε την εν λόγω υποχρέωση και ενώπιον του κοινοτάρχη της Ακρούντας, Χριστόφορου Παπαδόπουλου. Ο ενάγων αποτάθηκε στους δικηγόρους του οι οποίοι απέστειλαν επιστολές ημερομηνίας 20.6.2006 και 1.8.2006 στους κληρονόμους της Γεωργίου, ο δικηγόρος των οποίων απάντησε με επιστολής ημερομηνίας 6.8.2006 και 10.8.2006. Με επιστολή ημερομηνίας 3.3.2007 ο δικηγόρος των κληρονόμων ακύρωσε τη συμφωνία ισχυριζόμενος μη πληρωμή του υπολοίπου των £1.500,00. Ο δικηγόρος του ενάγοντος απάντησε με επιστολή του ημερομηνίας 19.6.2007. Ισχυρίζεται πως ο τερματισμός της συμφωνίας είναι παράνομος και αυτή τερματίστηκε εξ υπαιτιότητας της εναγομένης. Ισχυρίζεται πως η αγοραία αξία των κτημάτων κατά την 3.3.2007, ημερομηνία τερματισμού της συμφωνίας ήταν £144.318,00. Με την τροποποιημένη υπεράσπιση της η εναγομένη αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του ενάγοντος και υποστηρίζει πως και εάν συνήφθηκε οποιαδήποτε συμφωνία αυτή δεν βρίσκεται σε ισχύ αφού η συμπεριφορά του ενάγοντος ισοδυναμεί με ανάκληση (revocation) ή διάψευση (frustration) της ισχυριζόμενης συμφωνίας, αφού δεν προέβη στην εξόφληση του οφειλομένου ποσού των £1.500,00 για 26 χρόνια δημιουργώντας την εύλογη εντύπωση στην αποβιώσασα, καθώς και στους κληρονόμους της πως δεν υπάρχει υποχρέωση στην περιουσία της αποβιωσάσης. Εγείρει την Υπεράσπιση του Laches (defence of laches). Περαιτέρω ισχυρίζεται πως η συμφωνία ήταν εξ υπαρχής άκυρη αφού το αγοραπωλητήριο δεν έφερε ημερομηνία, ούτε ο ενάγοντας κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό προς την αποβιώσασα. Τέλος ισχυρίζεται πως ήταν όρος του πωλητηρίου εγγράφου ότι «οιοσδήποτε εκ των συμβαλλομένων ακυρώσει τη συμφωνία τούτη υποχρεούται εις την πληρωμή νομίμου αποζημιώσεως εκ Λ.Κ.500,00». Επομένως είναι ισχυρισμός της εναγομένης πως και αν ακόμη ήθελε αποδειχθεί πως ο τερματισμός της συμφωνίας εκ μέρους της εναγομένης ήταν άκυρος και η εναγόμενη θα κληθεί να καταβάλει αποζημίωση με βάση τον πιο πάνω όρο δεν πρέπει να ξεπερνά το ποσό των £500,00. Ο ενάγων για να αποδείξει την υπόθεση του κάλεσε τρεις μάρτυρες και για την Υπεράσπιση κατέθεσε η εναγομένη. Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε ο Μάριος Μιχαηλίδης, ο οποίος σύμφωνα με την γραπτή δήλωση του, (Τεκμ.12), είναι ο υιός του ενάγοντος και είχε προσωπική ανάμειξη στα γεγονότα αυτής της υπόθεσης. Υποστηρίζει ότι δυνάμει εγγράφου συμφωνίας ημερομηνίας 30.9.1980 (Τεκμ.1), ο ενάγων αγόρασε μαζί με κάποιο Ανδρέα Χαριλάου Αλωνεύτη από την Ελένη Χριστοφή Γεωργίου τα κτήματα που αναφέρονται ανωτέρω στο χωριό Ακρούντα της επαρχίας Λεμεσού. Κατέθεσε επίσης το επίσημο κτηματικό σχέδιο όπου σημειώθηκαν τα τρία πιο πάνω κτήματα (Τεκμ.2). Αναφέρει ότι ο Ανδρέας Χαριλάου Αλωνεύτη ήταν πρώην συνέταιρος του ενάγοντoς και απεβίωσε στις 28.6.1998. Όλες οι οικονομικές εκκρεμότητες μεταξύ τους έχουν διευθετηθεί. Σχετικό έγγραφο ημερομηνίας 14.7.2005 κατατέθηκε ως Τεκμ.3. Η συμφωνηθείσα τιμή αγοράς των κτημάτων ήταν £2.000,00 και μέχρι τις 11.3.1981 καταβλήθηκε το ποσό των £500,00 έναντι της τιμής αγοράς. Για το υπόλοιπο κινήθηκε αγωγή (Τεκμ.4) εναντίον του ενάγοντος και του Ανδρέα Αλωνεύτη στις 17.9.1981 και εκδόθηκε εναντίον τους στις 22.10.1981 απόφαση για το ποσό των £1.500,00 πλέον τόκοι και δικηγορικά έξοδα. Υποστηρίζει ότι μετά την έκδοση της απόφασης ο ενάγων κατέβαλε το ποσό των £1.500,00 στη Γεωργίου και εξόφλησε πλήρως την οφειλή του προς αυτή. Σχετική γραπτή δήλωση ημερομηνίας 15.3.2006 του ιερέα Οικονόμου Ανδρέα κατατέθηκε Τεκμ.5. Στη συνέχεια ο ενάγων και ο Ανδρέας Αλωνεύτης έλαβαν κατοχή των τριών κτημάτων και τα μεταχειρίζονταν σαν δικά τους. Βεβαίωση από τον τότε κοινοτάρχη Ακρούντας Χριστόφορο Παπαδόπουλο που βεβαιώνει ότι ο ενάγων πλήρωνε και πληρώνει τις φορολογικές του υποχρεώσεις σε σχέση με την ιδιοκτησία και κατοχή των κτημάτων κατατέθηκε ως Τεκμ.6. Διάφορες πληρωμές φορολογιών που έγιναν από τον ενάγοντα κατατέθηκαν ως Τεκμ.7. Μετά την εξόφληση του τιμήματος αγοράς ο ενάγων ζήτησε κατ' επανάληψη όπως η Γεωργίου προβεί στη μεταβίβαση των κτημάτων, όμως αυτή απεβίωσε στις 11.5.1993, χωρίς να έχει προβεί στη σχετική μεταβίβαση. Κληρονόμοι της είναι τα πέντε της παιδιά και ο σύζυγος της. Μετά το θάνατο της μερίμνησε ο ίδιος όπως γίνει η μεταβίβαση. Επικοινώνησε αρκετές φορές με το σύζυγο της Γεωργίου, ο οποίος υποσχόταν πάντοτε ότι θα μιλούσε με τα παιδιά του για να γίνει η μεταβίβαση. Ως σύζυγος της Γεωργίου ουδέποτε το αρνήθηκε ότι το τίμημα αγοράς των κτημάτων είχε εξοφληθεί. Ζήτησε από τον τότε κοινοτάρχη, Χριστόφορο Παπαδόπουλο, να μεσολαβήσει για να διευθετηθεί το θέμα της μεταβίβασης. Διευθετήθηκε συνάντηση στη Λεμεσό, όπου ο σύζυγος της Γεωργίου δεσμεύθηκε να μιλήσει με τα παιδιά του και να προχωρήσουν με τη μεταβίβαση των κτημάτων. Όταν θα χαραζόταν νέος δρόμος στη κοινότητα που θα επηρέαζε μέρος ενός εκ των τριών τεμαχίων ο σύζυγος της Γεωργίου τους ζήτησε όπως αποταθούν στον ενάγοντα. Επειδή δεν υπήρξε αποτέλεσμα αποτάθηκε σε δικηγόρο, ο οποίος απέστειλε επιστολές στους κληρονόμους της Γεωργίου με ημερομηνίες 20.6.2006 και 1.8.2006 (Τεκμ.7). Απαντητικές επιστολές του δικηγόρου των κληρονόμων με ημερομηνίες 6.7.2006 και 10.8.2006 κατατέθηκαν Τεκμ.8. Με επιστολή ημερομηνίας 3.3.2007 ο δικηγόρος των κληρονόμων ακύρωσε τη συμφωνία ισχυριζόμενος μη πληρωμή του υπολοίπων των £1.500,00 (Τεκμ.9). Το περιεχόμενο της πιο πάνω επιστολής το απέρριψε ο δικηγόρος του με επιστολή ημερομηνίας 19.6.2007 (Τεκμ.10). Μετά την πιο πάνω εξέλιξη ζήτησε από εκτιμητή ακινήτων να προβεί σε εκτίμηση της αγοραίας αξίας των κτημάτων κατά την 3.3.2007, ημερομηνία τερματισμού ή ακύρωσης της συμφωνίας έκθεση εκτίμησης που ετοιμάστηκε από το γραφείων εκτιμητών ακινήτων Κίκης Αθηνοδώρου & Συνεργάτες Λτδ, ημερομηνίας 26.5.2008 κατατέθηκε ως Τεκμ.11. Σύμφωνα με την εκτίμηση η αγοραία αξία και των τριών κτημάτων κατά την πιο πάνω ημερομηνία ήταν Λ.Κ.144.318,00. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι γνωρίζει τα γεγονότα από τον πατέρα του και τον συνέταιρο του. Μετά το 1993 ο πατέρας του τον εξουσιοδότησε να διεκπεραιώσει τη μεταβίβαση. Το ότι έχουν εξοφληθεί τα κτήματα του το ανέφερε ο πατέρας του και ο σύζυγος της αποβιωσάσης. Τα παιδιά της αποβιωσάσης δεν γνώριζαν για την εξόφληση των κτημάτων και δημιουργούσαν πρόβλημα στη μεταβίβαση τους. Αναγκάστηκε να αποταθεί στο Δικαστήριο όταν η συμφωνία ακυρώθηκε. Ήταν η πρώτη φορά με το Τεκμ.9 που δηλώθηκε ότι δεν θα τηρούντο τα συμφωνηθέντα. Για πολλά χρόνια προηγουμένως ο σύζυγος της αποβιωσάσης του έλεγε ότι θα γίνει η μεταβίβαση φτάνει να ενημερωθούν τα παιδιά της γιατί αυτά κατά τα λεγόμενα του δεν γνώριζαν ότι τα εν λόγω κτήματα πωλήθηκαν από τη μητέρα τους. Επανέλαβε ότι κατείχαν τα κτήματα, πλήρωναν τους φόρους και ο σύζυγος της αποβιωσάσης στην παρουσία του κοινοτάρχη τον διαβεβαίωνε ότι τα κτήματα είναι δικά τους. Συμφώνησε πως μέχρι την έγερση της αγωγής 2971/81 δεν είχε εξοφληθεί. Επανέλαβε ότι η εκδοθείσα απόφαση για το υπόλοιπο του τιμήματος αγοράς των κτημάτων εξοφλήθηκε. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν εξόφλησαν το τίμημα, εξήγησε δε γιατί δεν έχει σχετικές αποδείξεις. Σε υποβολή ότι ο τερματισμός ήταν νόμιμος γιατί παρέλειψαν να καταβάλουν τις £1.500,00 ο μάρτυρας δεν συμφώνησε. Σε υποβολή ότι δεν κατέβαλαν οποιαδήποτε φορολογία για τα κτήματα επανέλαβε ότι πληρώθηκαν. Σε υποβολή ότι καμιά πληρωμή δεν έγινε μέσω του ιερέα Οικονόμου Ανδρέα ο μάρτυρας αναφέρθηκε στο Τεκμ.5 λέγοντας ότι το πήρε πολύ πριν την έγερση της αγωγής. Περαιτέρω αρνήθηκε πως δεν έγινε όχληση για μεταβίβαση και πως ο ίδιος δεν αναμείχθηκε στην υπόθεση. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε ο προσοντούχος εκτιμητής και μέλος του ΕΤΕΚ Κυριάκος Αθηνοδώρου, ο οποίος έχει προβεί σε εκτίμηση της αγοραίας αξίας των επίδικων κτημάτων κατά την 3.3.2007. Ετοίμασε γραπτή εκτίμηση, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε και κατέθεσε ως τεκμήριο 11. Σύμφωνα με τον μάρτυρα η αγοραία αξία των επιδίκων ακινήτων κατά την 3.3.2007, για όλα τα μερίδια ανερχόταν σε £144.318, δηλαδή €246.582. Όπως εξήγησε υιοθέτησε ως αγοραία αξία του τεμαχίου 169 το ποσό των £3.000 το δεκάριο, ήτοι η συνολική αξία ανερχόταν στις £20.067. Για το ακίνητο με αριθμό 175 υιοθέτησε ως αγοραία αξία του το ποσό των £2.500 το δεκάριο, ήτοι η συνολική αξία του ανερχόταν στις £35.955. Για το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 292 υιοθέτησε ως αγοραία αξία του το ποσό των £12.000 το δεκάριο, ήτοι η συνολική αξία του ανερχόταν στις £88.296. Ο μάρτυρας εξήγησε πως επισκέφθηκε την περιοχή και ανέλυσε όλες τις πωλήσεις ακινήτων που έγιναν κατά τον ουσιώδη χρόνο, εξασφάλισε από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού 13 πωλήσεις οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για την εκτίμηση. Στο παράρτημα Α της εκτίμησης του επισύναψε 7 πωλήσεις ως βάση για την εκτίμηση. Αναφορικά με τα ακίνητα Α και Β θεωρεί ότι οι συγκριτικές πωλήσεις 1 και 5 παρουσιάζουν παρόμοια φυσικά και νομικά χαρακτηριστικά. Αφού έκανε την ανάλογη αναπροσαρμογή στο χρόνο ημερομηνίας πώλησης έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα υπό εκτίμηση τεμάχια υστερούν από τα συγκριτικά 1 και 5 λόγω κυρίως του μεγάλου εμβαδού, της επαφής με αργάκι και της επικλινούς επιφάνειας. Ως εκ τούτου, για το ακίνητο Α υιοθέτησε την αγοραία αξία £3.000 το δεκάριο και για το ακίνητο Β υιοθέτησε ως αγοραία αξία το ποσό των £2.500 το δεκάριο. Σημαντικός παράγοντας στον καθορισμό της αξίας των ακινήτων Α και Β, είναι η επαφή τους με το αργάκι γεγονός το οποίο αποτελεί μειονέκτημα, η επικλινής επιφάνειας τους και η ένταξη τους σε ζώνη προστασίας Ζ3. Αναφορικά με το ακίνητο Γ αυτό βρίσκεται σε μια περιοχή η οποία παρουσιάζει ψηλότερες συγκριτικές πωλήσεις. Για παράδειγμα οι συγκριτικές πωλήσεις 6 και 7, οι πωλήσεις αυτές εφάπτονται σε υπό εγγραφή δρόμο. Το συγκριτικό 4 βρίσκεται σε απόσταση 80 με 100 μέτρα του υπό εκτίμηση ακινήτου και η αγοραία αξία του κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν £7 το μέτρο. Θεωρεί πως το υπό εκτίμηση ακίνητο υπερτερούσε σημαντικά από το συγκριτικό αυτό. Το συγκριτικό 2 βρίσκεται βορειοανατολικά του ακινήτου Γ, είναι επίσης περίκλειστο με επικλινή επιφάνεια και η τιμή κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν £8.520 το δεκάριο. Κατά τον ουσιώδη χρόνο το εν λόγω ακίνητο ήταν περίκλειστο το οποίο έχει μειωμένη αξία σε σχέση με ακίνητο που εφάπτεται δρόμου κατά 25%. Αντεξεταζόμενος εξήγησε πως τα στοιχεία των επίδικων ακινήτων τα έλαβε από τον Ενάγοντα δακτυλογραφημένα σε άσπρη κόλλα. Δεν του προσκόμισε τίτλους ιδιοκτησίας. Εξήγησε, ο μάρτυρας, πως και τα τρία κτήματα είναι περίκλειστα το οποίο έλαβε υπόψη κατά την εκτίμηση του. Επανέλαβε πως το συγκριτικό 1 είναι περίκλειστο κτήμα και παρουσιάζει πολύ παρόμοια χαρακτηριστικά και κατά τον ουσιώδη χρόνο η αξία ήταν £4.026 το δεκάριο. Το συγκριτικό 5 βρίσκεται σε καλύτερο σημείο από το επίδικα κτήματα και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν £5.850 το δεκάριο. Έχει αναπροσαρμόσει την αξία λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ακίνητα Α και Β εφάπτονται αργακιού, έχουν επικλινή επιφάνεια και μεγαλύτερο εμβαδό. Όλα αυτά λήφθηκαν ως βάση για την αναπροσαρμογή της αξίας. Εξήγησε πως οι ζώνες Γ3 και Ζ3, όπου βρίσκονται τα ακίνητα, παρουσιάζουν τους ίδιους συντελεστές δόμησης και κάλυψης. Ο μάρτυρας διαφώνησε σε εισήγηση πως τα επίδικα ακίνητα δεν έχουν τα ίδια νομικά και φυσικά χαρακτηριστικά με τα συγκριτικά. Επίσης δεν συμφώνησε πως η έκθεση εκτίμησης του είναι ατεκμηρίωτη. Ως Μ.Ε.3, κατέθεσε ο Χριστόφορος Παπαδόπουλος ο οποίος από τον Μάιο του 1994 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2001, ασκούσε τα καθήκοντα κοινοτάρχη στην Ακρούντα. Εξήγησε πως γνωρίζει τον Ενάγοντα επειδή τον Μάιο του 1994, όταν ανέλαβε κοινοτάρχης, έπρεπε να κάνει κατάλογο φορολογίας και στα διάφορα ονόματα βρήκε το όνομα του Ενάγοντος ο οποίος του πλήρωνε τη φορολογία για τις κοινοτικές υπηρεσίες. Αναγνώρισε τα τεκμήρια 5 και 6 και εξήγησε πως το τεκμήριο 5 αφορά μια υπεύθυνη δήλωση από τον ιερέα Ανδρέα Παπαχριστοφόρου, ο οποίος την υπέγραψε στην παρουσία του. Η δήλωση έγινε στις 15.3.2006. Ο εν λόγω ιερέας μέχρι και σήμερα λειτουργεί στην εκκλησία. Στο τεκμήριο 6 αναγνώρισε δήλωση του ημερομηνίας 17.1.2006, όπου τα επίδικα κτήματα δηλώνει πως φορολογούνται στο όνομα του Ενάγοντος. Ως δέσμη, Τεκμήριο 13, κατέθεσε 7 αποδείξεις πληρωμής φορολογικών υποχρεώσεων του Ενάγοντος για τα επίδικα κτήματα. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι μετά την γνωριμία του με τον Ενάγοντα και επειδή γνώριζε τον σύζυγο της αποβιωσάσης ιδιοκτήτριας των επιδίκων κτημάτων, προσπάθησε και διευθέτησε συνάντηση μεταξύ τους το 2006 απέναντι από το κτηματολόγιο, όπου προέκυψε πως ο σύζυγος είχε κάποια έξοδα κάπου £200, που εάν του πληρώνοντο θα γινόταν η πράξη όμως θα έπρεπε να το πει στα παιδιά του. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας εξήγησε πως τη φορολογία την εισπράττει από τον Ενάγοντα για τα τρία επίδικα κτήματα όπως την βρήκε από τον προηγούμενο κοινοτάρχη. Όταν δε επισκέφθηκε τον σύζυγο της αποβιωσάσης για να τους πληρώσει αυτός αρνήθηκε λέγοντας τους να βρουν τον Ενάγοντα. Τούτο έγινε το 2005 περίπου. Σε υποβολή πως οι συγκεκριμένες αποδείξεις δεν αφορούν τα επίδικα κτήματα, απάντησε πως δεν φορολογείται το τεμάχιο αλλά το άτομο. Δεν συμφώνησε επίσης πως οι δηλώσεις Τεκμήρια 5 και 6, συντάχθηκαν από τον ίδιο με σκοπό να βοηθήσει τον Ενάγοντα. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε η εναγομένη. Σύμφωνα με γραπτή δήλωση της Τεκμ.14 έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Η μάρτυς αναφέρεται στην έγγραφη συμφωνία ημερομηνίας 30.9.1980 και υποστηρίζει πως οι αγοραστές κατέβαλαν στην μητέρα της £500,00 αλλά παρέλειψαν να καταβάλουν μέχρι και σήμερα το υπόλοιπο ποσό που ανέρχεται στις £1.500,00. Επαναλαμβάνει πως η μητέρα της καταχώρισε μέσω του δικηγόρου της την αγωγή 2979/81 με την οποία απαίτησε την πλήρη εξόφληση του ποσού των £1.500,00 στην οποία εκδόθηκε απόφαση για το εν λόγω ποσό. Ισχυρίζεται ότι ο ενάγων παρά την έκδοση της πιο πάνω απόφασης δεν συμμορφώθηκε και δεν κατέβαλε μέχρι και σήμερα το πιο πάνω ποσό. Υποστηρίζει πως ο ενάγων επέδειξε αντισυμβατική συμπεριφορά αφού δεν προέβηκε στην εξόφληση του ποσού των £1.500,00 και ουδέποτε όχλησε προφορικά ή γραπτώς για να προβεί η μητέρα της σε εγγραφή και σε μεταβίβαση των επίδικων κτημάτων στο όνομα τους. Αν ο ενάγων κατέβαλε το ποσό των £1.500,00 η μητέρα της δεν θα είχε λόγο να μην προχωρήσει στη μεταβίβαση των κτημάτων. Αντίθετα η συμπεριφορά του δημιούργησε την εύλογη εντύπωση στην μητέρα της, στην ίδια και στα αδέλφια της ότι κανένα δικαίωμα δεν έχει στην περιουσία της όπως ο ίδιος ισχυρίζεται. Εάν είχε εξοφλήσει το τίμημα το 1981 δεν είναι εύλογο να έχει αφήσει να παρέλθουν τόσα χρόνια καταχωρώντας την αγωγή το 2008. Στη συνέχεια η μάρτυς αρνείται τα όσα ο ενάγων αποδίδει στον πατέρα της, τερμάτισαν και ακύρωσαν τη συμφωνία αγοραπωλησίας όταν έλαβαν την επιστολή από δικηγόρο του ενάγοντος. Αντεξεταζόμενη συμφώνησε ότι με πρωτοβουλία του ενάγοντος έγινε η αίτηση 157/07 για να γίνει περιορισμένη διαχείριση της περιουσίας της αποβιωσάσης μητέρας της στην οποία δέχτηκε, αφού της επιδόθηκε, να διοριστεί σαν διαχειρίστρια. Συμφώνησε επίσης ότι έγινε συμφωνία πώλησης των τριών επιδίκων κτημάτων και μετά που δεν πλήρωναν η μητέρα της ήγειρε αγωγή για το υπόλοιπο του τιμήματος. Είναι η θέση της ότι δεν υπήρξε λόγος να μην προχωρήσουν στην μεταβίβαση εάν το υπόλοιπο του τιμήματος είχε εξοφληθεί. Σε υποβολή πως το Τεκμ.8, επιστολή του δικηγόρου της, δεν συνάδει με τα όσα ανέφερε δεν συμφώνησε. Έμαθε ότι η μητέρα της εξέδωσε απόφαση για το υπόλοιπο του τιμήματος το 2007. Αν εξοφλούσαν και ζητούσαν την μεταβίβαση δηλώνει πως η μητέρα της θα συμμορφώνετο. Δήλωσε πως τον πάτερ Ανδρέα δεν τον γνωρίζει και δεν συμφωνά με τα όσα αναφέρει στην επιστολή του. Όταν μίλησε με τον πατέρα της, ο οποίος απεβίωσε πριν 3 ½ μήνες της είπε πως δεν έχουν εξοφλήσει τις υποχρεώσεις τους. Είναι κοινή η θέση των δύο πλευρών ότι στις 30.9.1980 μεταξύ του ενάγοντος και κάποιου Ανδρέα Αλωνεύτη από την μια και της αποβιωσάσης Ελένης Χριστοφή Γεωργίου συνήφθη το Αγοραπωλητήριο έγγραφο (Τεκμ.1) το οποίο προνοούσε τα εξής: «ΠΩΛΗΤΗΡΙΟΝ ΕΓΓΡΑΦΟΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ γενομένη σήμερον .Ελένη Χριστοφή Γεωργίου ΜΕΤΑΞΥ ..ΑΚΡΟΥΝΤΑ (εν τοις εφ' εξής καλουμένου ο Πωλητής) ΚΑΙ Μάκης Μιχαηλίδης & Ανδρέας Αλωνεύτης (εν τοις εφ' εξής καλουμένου ο Αγοραστής) ΕΠΙΒΕΒΑΙΟΙ τα ακόλουθα: 1. Ο Πωλητής δια του παρόντος πωλεί εις τον Αγοραστήν και ο Αγοραστής αγοράζει παρά του Πωλητού τα κάτωθι κτήματα:- Αρ. Έγγρ. Φύλ/Σχ. Τεμ. Κτήμα Τοποθε. Έκτασις Μερίδιο 1) 6353 292 LIV/10 5. & 2 προστάθια όλον 2) 6357 170 LIV/10 10. & 3 « 3) 6356 160 LIV/19 5 & ---- 2. H τιμή πωλήσεως συνεφωνήθη εκ £2000= (Δύο χιλιάδες λίρες μόνον) Πληρωτέον ως ακολούθως: α) Προκαταβολή £100= β) Ο αγοραστής υποχρεούται να πληρώση το υπόλοιπον ποσόν εκ £1900 λιρών ως εξής: 1) 30.11.1980 £400= Και 2) 31.3.1981 £1500= προς Τελική εξώφλησιν. 3. Ο Πωλητής υποχρεούται όπως άμα της αποπληρωμής του ως άνω τιμήματος πωλήσεως να μεταβιβάση τα άνωθι κτήματα επ' ονόματι του Αγοραστού ή οιουδήποτε προσώπου υποδειχθησομένου υπ' αυτού. 4. Ο Αγοραστής άμα τη υπογραφή του παρόντος, δικαιούται όπως λάβη κατοχήν και εκμεταλλεύεται τα ως άνω κτήματα άνευ της επεμβάσεως του Πωλητού. 5. Η παρούσα συμφωνία δεσμεύει τους Συμβαλλομένους, τους κληρονόμους, διαδόχους και εκδοχείς των. 6. Οιοσδήποτε εκ των συμβαλλομένων ακυρώσει την συμφωνίαν ταύτην υποχρεούται εις την πληρωμήν νομίμου αποζημιώσεως εκ £500= πλέον τόκοι και δικαστικά έξοδα. ΕΙΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΙΝ των ανωτέρω εθέσαν επί του παρόντος τας υπογραφάς μας. ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΟΙ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΙ ........... .......... ........... ..........» Είναι επίσης κοινή θέση των δύο πλευρών ότι από τους αγοραστές μέχρι την 11.3.1981 καταβλήθηκε το ποσό των £500 και για το υπόλοιπο ποσό των €1.500, στις 17.9.1981 κινήθηκε αγωγή (Τεκμ.4) εναντίον του ενάγοντος και του Αλωνεύτη από την αποβιώσασα Ελένη Χριστοφή Γεωργίου και στις 22.10.1981 εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους για το ποσό των £1.500 πλέον τόκους και έξοδα. Η Γεωργίου απεβίωσε στις 11.5.1993. Στις 3.3.2007 ο δικηγόρος των κληρονόμων της Γεωργίου ακύρωσε την συμφωνία ισχυριζόμενος μη πληρωμή του υπολοίπου ποσού του τιμήματος αγοράς των £1.500 (Τεκμ.9). Τα επίδικα θέματα που τίθενται για απόφαση είναι: (α) Ποια πλευρά παραβίασε την σύμβαση. (β) Εάν είναι η πλευρά της εναγομένης, τι αποζημιώσεις δικαιούται ο ενάγων. Για να απαντηθεί το πρώτο επίδικο θέμα θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο το υπόλοιπο ποσό των £1500 του τιμήματος πωλήσεως έχει πληρωθεί στην Γεωργίου. Είναι κοινή θέση των δύο πλευρών ότι μέχρι την 31.3.1981 το πιο πάνω ποσό δεν είχε πληρωθεί και κινήθηκε η αγωγή 2979/81 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Τεκμ. 4) από την Γεωργίου εναντίον του ενάγοντος και του Αλωνεύτη και στις 22.10.1981 εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους για το ποσό των £1500 πλέον τόκους και έξοδα. Καθώς πρόκειται για αστική υπόθεση, το Δικαστήριο θα πρέπει να καταλήξει σε ευρήματα πάνω στο ζυγό των πιθανοτήτων με βάση τη μαρτυρία που θα κρίνει αξιόπιστη (βλ. Αθανασίου ν. Κουνούνη