Ανδρέα Σοφοκλέους ν. Κωστάκη Ταβελούδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 6363/05, 24/2/2016

(1992)1 Α.Α.Δ. 801, λέχθηκαν τα ακόλουθα εν σχέση με το ζήτημα διόρθωσης πρακτικών: «Εξουσία για διόρθωση κοινού λάθους, επεσήμανε το αγγλικό Εφετείο, προς αποκατάσταση του ορθού πλαισίου της πρωτόδικης απόφασης, παρέχεται και από τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου (inherent jurisdiction)............... Η συμφυής δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (οποιουδήποτε δικαστηρίου) δεν παρέχει απεριόριστη ευχέρεια για τη διόρθωση λαθών ή παραλείψεων, όπως τονίζεται στη Sofocli v. Leonidou

(1988)1 C.L.R. 583, 587. "The inherent jurisdiction of the court to remedy errors in the process is not absolute but, as judicially acknowledged, confined to matters necessary to maintain its character as a court of justice."" [Βλ. Bremer Vulkan Schiffbau Und Maschinenfabrik v. South India Shipping Corpn. [1981] 1 All E.R. 289, 295 (H.C.); Corby D.C. v. Holst & Co. Ltd. [1985] 1 All E.R. 321 (C.A.)].» Από την πιο πάνω αναφορά και εξέταση της νομικής βάσης της Αίτησης, προκύπτει ότι η Αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση. Παρ' όλα αυτά, για σκοπούς πληρότητας της Απόφασης, θα εξετάσω την ουσία της Αίτησης. Εις ότι αφορά τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν την υπό κρίση Αίτηση, εκτίθενται στην συνημμένη Βεβαίωση του Αιτητή, στην οποία αναφέρονται οι ισχυρισμοί και θέσεις του καθώς επίσης αναφέρονται σε αυτήν αποσπάσματα από τη μαρτυρία όπου κατ' ισχυρισμό του ιδίου δεν περιλαμβάνονται στα πρακτικά. Το περιεχόμενο της Βεβαίωσης είναι εμφανής από το φάκελο της υπόθεσης και δεν καθίσταται αναγκαίο να επαναληφθεί. Καθηκόντως το Δικαστήριο δεν μπορεί να μην σχολιάσει τη Βεβαίωση του Αιτητή. Μετά λύπης μου παρατηρώ ότι σε αρκετά σημεία της εν λόγω Βεβαίωσης, περιλαμβάνονται προσβλητικοί προς το Δικαστήριο χαρακτηρισμοί, περί κακοδικίας και μεροληψίας αλλά και σχόλια αναφορικά με την πρωτόδικη Απόφαση και διαδικασία. Τέτοια σχόλια, πλήττουν τα θεμέλια της δικαιοσύνης, αγγίζουν τα όρια της καταφρόνησης και δεν εξυπηρετούν κανένα σκοπό, τη στιγμή μάλιστα όπου ο Αιτητής ήδη εφεσίβαλε την εν λόγω Απόφαση. Στρεφόμενη τώρα στην ουσία της Αίτησης, ο Ενάγοντας στη παρούσα Αγωγή και Αιτητής στην υπό κρίση Αίτηση καταχώρησε την Έφεση 56/2010 η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Από τον ενώπιον μου φάκελο και το πρακτικό του Εφετείου ημερ. 25.1.16 προκύπτει ότι ο Ενάγοντας κατά την εμφάνιση του στο Ανώτατο Δικαστήριο ήγειρε κάποια θέματα αναφορικά με τα πρακτικά που τηρήθηκαν στη διαδικασία ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Το Εφετείο κατά την 25.1.16 ανέβαλε τη διαδικασία με σκοπό να εξασφαλιστούν από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού τα πρακτικά της πρωτόδικης διαδικασίας, δεόντως πιστοποιημένα εφόσον δεν τέθηκαν ενώπιον του σφραγισμένα και πιστοποιημένα πρακτικά της πρωτόδικης διαδικασίας. Όπως προκύπτει και πάλι από τον ενώπιον μου φάκελο, ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με επιστολή του ημερ. 3.2.16 έστειλε το φάκελο της υπόθεσης μαζί με τα πρακτικά της πρωτόδικης διαδικασίας δεόντως πιστοποιημένα. Ο Αιτητής κατά την αγόρευση του ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την Ακρόαση της παρούσας Αίτησης, ανέφερε ότι δεν γνώριζε ότι στάλησαν τα πιστοποιημένα πρακτικά στο Εφετείο, υποστηρίζοντας ότι η μη αποστολή υπογραμμένων και πιστοποιημένων πρακτικών στο Εφετείο αποδεικνύει ότι τα πρακτικά ήταν λανθασμένα. Υποστήριξε επίσης ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ότι τα πρακτικά της υπόθεσης είναι πλαστογραφημένα και ως εκ τούτου έχουν διαπραχθεί ποινικά αδικήματα. Άκουσα με προσοχή τα όσα έχουν λεχθεί από τον Αιτητή κατά την Ακρόαση της Αίτησης, τα οποία είναι εμφανή από τα πρακτικά χωρίς να χρειάζεται να επαναληφθούν. Έχω επίσης μελετήσει την Αίτηση και τα συνημμένα σε αυτήν έγγραφα. Όπως υποστηρίζει ο Αιτητής, ο ίδιος του εντόπισε ελλείψεις στα πρακτικά. Υποστηρίζει δε ότι μόνο μια στενογράφος υπέγραψε τα πρακτικά ενώ οι υπόλοιπες αρνήθηκαν να τα υπογράψουν. Παραθέτει δε, δικά του αποσπάσματα τα οποία κατ' ισχυρισμό απουσιάζουν από τα πρακτικά. Να αναφερθεί σε αυτό το σημείο ότι ο Αιτητής δεν αναφέρει που βασίστηκε για την διαπίστωση του ότι τα πρακτικά έχουν ελλείψεις ή είναι λανθασμένα. Δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε άλλο κείμενο πρακτικών το οποίο να διαφέρει από τα πρακτικά τα οποία δακτυλογραφήθηκαν και πιστοποιηθήκαν. Με θέμα το οποίο αφορούσε σοβαρές ελλείψεις και κενά, τα οποία κατ' ισχυρισμό παρατηρούνταν σε πρακτικά, ασχολήθηκε το Εφετείο, μεταξύ άλλων, και στις υποθέσεις Ματθαίου ν. Θεμιστοκλέους

(1998)1 Α.Α.Δ. 1372 και Ματθαίου ν. Νικολάου κ.ά.

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 354. Στην πρώτη, παρατηρήθηκε παντελής αδυναμία αποστενογράφησης μέρους των πρακτικών και, δεδομένης της διαπίστωσης και των δύο μερών ότι η απουσία ολοκληρωμένων πρακτικών καθιστούσε αδύνατη την εξέταση των επίδικων θεμάτων της έφεσης, διατάχθηκε από το Εφετείο επανεκδίκαση. Στη δεύτερη κρίθηκε ότι η σημείωση δικηγόρου αναφορικά με τα πρακτικά της δίκης δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για συμπλήρωση οποιωνδήποτε κενών στα τηρηθέντα πρακτικά, εκτός βέβαια και αν συναινούσαν και οι δύο πλευρές. Όπως δε τονίστηκε από το Εφετείο, αποτελεί ευθύνη του εφεσείοντα να διασφαλίσει ότι τα πρακτικά που θα χρησιμοποιηθούν στην έφεση είναι συμπληρωμένα. Ακολουθώντας τα όσα αναφέρθηκαν στις πιο πάνω υποθέσεις, κατά πρώτο διαπιστώνεται ότι ο Αιτητής επέλεξε να καταχωρήσει την παρούσα Αίτηση μονομερώς χωρίς το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του την εκδοχή της άλλης πλευράς και κατά πόσο συμφωνεί με την θέση του Αιτητή και κατά δεύτερο εφόσον αποτελεί ευθύνη του Αιτητή - Εφεσείοντα να διασφαλίσει ότι τα πρακτικά είναι συμπληρωμένα δεν έχει δικαιολογηθεί από τον Αιτητή η αδράνεια του από το 2010 όπου καταχωρήθηκε η Έφεση μέχρι τις 11.2.16 όπου καταχώρησε την παρούσα Αίτηση. Τα όσα αναφέρει στην παρ. 10 της Βεβαίωσης του, ότι δηλαδή έψαχνε θεραπεία και δεν βρήκε αλλά εν τέλει ζήτησε από το Ανώτατο Δικαστήριο να του υποδείξει την θεραπεία, με όλο τον σεβασμό προς τον Αιτητή, δεν αποτελούν δικαιολογία. Υπό το φως των πιο πάνω αρχών, συνάγεται ότι η παρούσα περίπτωση διαφοροποιείται κατ' αρχάς από την περίπτωση στη Ματθαίου ν. Θεμιστοκλέους (ανωτέρω), στην οποία εγκρίθηκε η διόρθωση των πρακτικών, αφού στη Ματθαίου παρατηρείτο παντελής έλλειψη μέρους των τηρηθέντων πρακτικών, λόγω αδυναμίας αποστενογράφησής τους. Περαιτέρω, στην παρούσα περίπτωση, τα όσα έχει προτάξει ο Αιτητής δεν καταδεικνύουν οποιοδήποτε λάθος ή έλλειψη ή πλαστογραφία, ως ισχυρίζεται στα πρακτικά που να δικαιολογούσαν με οποιονδήποτε τρόπο τη διόρθωση τους. Στην υπόθεση Shacolas v. Universal

(1984)1 C.L.R. 47, το Εφετείο ξεκαθάρισε με το πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι «μόνο στις πιο εξαιρετικές περιπτώσεις» το Δικαστήριο μπορεί να κοιτάξει σ΄ οτιδήποτε άλλο έξω από το τυπωμένο πρακτικό. Στην υπό κρίση υπόθεση το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μόνο τα πρακτικά της διαδικασίας και δεν έχει υποδειχθεί ή καταδειχθεί από μέρους του Αιτητή οτιδήποτε άλλο το οποίο το Δικαστήριο θα εξέταζε ακόμα και κατ' εξαίρεση. Στην υπό κρίση περίπτωση ο Αιτητής αναφέρει στην Βεβαίωση του μέρος των όσων λέχθηκαν κατά την δίκη και τα οποία δεν βρίσκονται στα πρακτικά. Το Δικαστήριο πέραν από τα όσα αναφέρει ο Αιτητής και στηρίζονται σε δικές του σημειώσεις και παρατηρήσεις δεν έχει ενώπιον του οτιδήποτε άλλο το οποίο θα μπορούσαν να αποτελέσουν την βάση για να διαπιστωθούν τα όσα ισχυρίζεται ο Αιτητής. Το Δικαστήριο ενώπιον του έχει τα πρακτικά του Δικαστηρίου τα οποία αποτελούν την μόνη πηγή γνώσης (βλ. Σωτηριάδης ν. Βασιλείου (ανωτέρω). Συνεπώς είναι έκδηλο και σαφές ότι το Δικαστήριο θα στηριχθεί μόνο στα πρακτικά τα οποία έχει ενώπιον του, όπως διατυπώνονται στα δακτυλογραφημένα κείμενα και δεν έχει καταδειχθεί από μέρους του Αιτητή ότι τα πρακτικά είναι λανθασμένα ή ελλιπή κατά τρόπο που να επιβάλλεται η τροποποίηση των εν λόγω πρακτικών. Ενώπιον του Δικαστηρίου και εντός του φακέλου της υπόθεσης βρίσκονται οι Βεβαιώσεις των στενογράφων οι οποίες έλαβαν τα πρακτικά της υπόθεσης δηλώνοντας ότι αυτά είναι ορθά. Η θέση του Αιτητή στην συνημμένη Βεβαίωση ότι τα πρακτικά δεν είναι υπογραμμένα παρά μόνο αυτά τα οποία λήφθηκαν από την κα Λουκία Ηροδότου, δεν με βρίσκει σύμφωνη εφόσον κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από τον φάκελο. Τέλος, να σημειωθεί ότι αποτελεί διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι το αίτημα του Αιτητή, προβάλλεται κατά τρόπο αόριστο και μπερδεμένο, εφόσον από την μια ζητείται η τροποποίηση των πρακτικών και από την άλλη τίθεται απλά το ζήτημα ότι δεν στάληκαν στο Εφετείο υπογεγραμμένα και πιστοποιημένα πρακτικά, θέμα το οποίο διευθετήθηκε μέσω του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνεται ότι η Αίτηση του Αιτητή στερείται νομικού και πραγματικού υπόβαθρου και συνεπώς απορρίπτεται. Καμία Διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ..................................... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Public/Civil/Other/Interim/6363-05diorthosipraktikon cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο