ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΟΥ ν. ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΠΑΦΙΤΗ, Αγωγή Αρ.:632/09, 29/2/2016

ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΟΥ ν. ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΠΑΦΙΤΗ, Αγωγή Αρ.:632/09, 29/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A97 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αγωγή Αρ.:632/09 Mεταξύ: ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΟΥ, από τη Λεμεσό Ενάγουσας και ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΠΑΦΙΤΗ, από τη Λεμεσό Εναγομένου Ημερομηνία: 29 Φεβρουαρίου 2016 Eμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Σωφρόνιος Σωφρονίου Για Eναγόμενο: κα. Μ. Κυριάκου για κ.κ. Ιωάννης Κληρίδης & Υιοι Α Π Ο Φ Α Σ Η Το ατύχημα, το οποίο συνέβη στις 24.4.2008 επί του πεζόδρομου της οδού Αγίου Ανδρέου στη Λεμεσό, αποτέλεσε το έναυσμα για την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, ο Εναγόμενος κατά την 24.4.2008 οδηγούσε το όχημα του με αριθμούς εγγραφής KSD 317 επί του πεζόδρομου της οδού Αγίου Ανδρέου στη Λεμεσό με ανατολική κατεύθυνση και οδηγώντας αμελώς, απρόσεκτα και κατά παράβαση των θέσμιων και νομικών του υποχρεώσεων κτύπησε με το όχημα του την Ενάγουσα, ενώ αυτή στεκόταν στην άκρια του πεζόδρομου, με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να τραυματιστεί, να υποστεί πόνους, ταλαιπωρία, έξοδα και απώλεια. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες σωματικών βλαβών, η Ενάγουσα υπέστη συμπιεστικό κάταγμα του Ο2 σπονδύλου, υπεβλήθηκε σε κυφοπλαστική μέθοδο θεραπείας στις 5.5.08 και παρέμεινε σε ιδιωτική κλινική για 2 εβδομάδες απ' όπου εξήλθε στις 7.5.

1. Με την παρούσα αγωγή, η Ενάγουσα διεκδικεί γενικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και αποζημιώσεις για ειδικές ζημιές, τις οποίες υπέστη συνεπεία του ατυχήματος. Σημειώνεται επίσης ότι η Ενάγουσα ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο 83 ετών, ενώ σήμερα είναι 90 ετών. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, πριν το ατύχημα ήταν μια υγιής, δυναμική και εργατική όσο και δραστήρια επιχειρηματίας, εφόσον διατηρούσε ξενοδοχείο και οικογενειακή επιχείρηση στην Αγγλία. Μετά το ατύχημα εξακολουθεί να ταλαιπωρείται από τη μονιμότητα ενοχλημάτων και/ή πόνων οι οποίοι της δυσχεραίνουν τη ζωή και την απόλαυση της, ενώ συγχρόνως την εμποδίζουν να κάνει τις καθημερινές της εργασίες ανενόχλητα και ως προηγουμένως. Ο Εναγόμενος με την Έκθεση Υπεράσπισής του αρνείται ότι έγινε οιοδήποτε ατύχημα και την αποδιδόμενη σ' αυτόν αμέλεια και επιρρίπτει στην Ενάγουσα αμέλεια και/ή παράβαση των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων της, ισχυριζόμενος ότι μόλις αντιλήφθηκε την Ενάγουσα να βρίσκεται στον πεζόδρομο, σταμάτησε σε αναμονή το όχημα του για να διασταυρώσει η Ενάγουσα, η οποία έχασε την ισορροπία της ώστε να χτυπήσει στο όχημα του, παρά την άσκηση δέουσας επιμέλειας, φροντίδας και προσοχής από μέρους του. Όσον αφορά τις ισχυριζόμενες βλάβες και/ή ζημιές και/ή απώλεια και/ή έξοδα τα οποία ισχυρίζεται η Ενάγουσα ότι υπέστη, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι δεν οφείλονται στο ατύχημα. Πρώτος μάρτυρας εκ μέρους της Ενάγουσας, παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ο Αστυφύλακας 2909 Κυριάκος Αλεξάνδρου (ΜΕ1), ο οποίος ανέλαβε τη διερεύνηση του ατυχήματος. Σύμφωνα με τον ίδιο, μετέβηκε στη σκηνή, ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος και έλαβε καταθέσεις από τους εμπλεκόμενους. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 το σχέδιο το οποίο ετοίμασε και υπέγραψε ο ίδιος του. Εξηγώντας το σχέδιο ανέφερε ότι στο σχέδιο φαίνεται ο πεζόδρομος Αγίου Ανδρέου, οι διαστάσεις, η πορεία αυτοκινήτου, η πορεία της πεζής και το σημείο σύγκρουσης. Ερωτηθείς κατά πόσο απαγορεύεται η οδήγηση αυτοκινήτων επί του πεζόδρομου, απάντησε «Ναι» και ότι επιτρέπεται η διέλευση αυτοκινήτων τροφοδοσίας μόνο. Κατά τον μάρτυρα ο Εναγόμενος ήταν οδηγός ταξί. Το σημείο Α είναι η πορεία του Εναγομένου. Το σημείο Β είναι η πορεία της Ενάγουσας σύμφωνα με τα όσα του είπε η ίδια η Ενάγουσα. Το σημείο Χ το αποδέχτηκαν και οι δυο διάδικοι και το υπέδειξαν οι ίδιοι στον μάρτυρα. Το πλάτος του δρόμου είναι 5 μέτρα και από την πείρα του ένα αυτοκίνητο ταξί έχει πλάτος 1.60 μέτρα. Το σημείο Χ απέχει από το νότιο πεζοδρόμιο ακριβώς 5 μέτρα, στην άκρια του πεζοδρομίου. Κατά τον ίδιο υπήρχε αρκετός χώρος για να αποφευχθεί το ατύχημα. Η υπόδειξη «άσπρη γραμμή» στο σχέδιο είναι άσπρη συνεχόμενη γραμμή και συμφώνησε ότι είναι μέρος του δρόμου, δεν υπάρχει επιπλέον υπερυψωμένο πεζοδρόμιο και η άσπρη γραμμή διαχωρίζει τον πεζόδρομο. Το ατύχημα έγινε κατά τις 9 και μετά από 20 λεπτά μετέβηκε στην σκηνή. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο Εναγόμενος του ανέφερε ότι ήταν σε αναμονή και η Ενάγουσα έχασε την ισορροπία της και χτύπησε στο αυτοκίνητο του, το οποίο ο μάρτυρας έλεγξε και δεν είχε εμφανή ζημιά. Σε ερώτηση κατά πόσο καταγγέλθηκε ο Εναγόμενος επειδή οδηγούσε σε πεζόδρομο ανέφερε ότι απλά του έκανε παρατήρηση και δεν τον κατάγγειλε. Επανέλαβε ότι ο δρόμος είχε πλάτος 5 μέτρα το όχημα του Εναγομένου έχει πλάτος 1,60 μέτρα και υπήρχε αρκετός χώρος για να μην κτυπηθεί η Ενάγουσα. Στη συνέχεια ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε η Ενάγουσα. Ανέφερε ότι είναι 89 χρονών, στις 24.4.08, Αγία Πέμπτη, πήγε εκκλησία και η ώρα 9 το πρωί πήγαινε στο παντοπωλείο με τα πόδια. Σε κάποιο σημείο σταμάτησε να δει κάτι προς την θάλασσα, ένα πίνακα ζωγραφικής και ενώ στεκόταν την κτύπησε το αυτοκίνητο και έπεσε κάτω. Κατά την ίδια το αυτοκίνητο του Εναγόμενου ήρθε από πίσω της ενώ έβλεπε προς την θάλασσα και στεκόταν στην άκρια, με αποτέλεσμα να πέσει κάτω και να υποστεί μεγάλη ζημιά στο σπόνδυλο και να υποβληθεί σε εγχείρηση. Ανέφερε ότι δεν θα διασταύρωνε για να περάσει απέναντι και επέμενε ότι στεκόταν όταν την χτύπησε το αυτοκίνητο του Εναγόμενου, το οποίο όπως ανέφερε, δεν ήταν ταξί. Στη συνέχεια ανέφερε ότι μετά το ατύχημα μεταφέρθηκε αμέσως στην Πολυκλινική Υγεία. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Σπύρου και ως Τεκμήριο 3 ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Χριστοδούλου. Σύμφωνα με την ίδια, πριν το ατύχημα δεν περπατούσε με μπαστούνι ενώ μετά το ατύχημα χρησιμοποιεί μπαστούνι και χωρίς αυτό δεν περπατά. Ζει στην Αγγλία εδώ και 66 χρόνια, είχε ξενοδοχείο και εστιατόριο και μετά το ατύχημα δεν μπορούσε να εργαστεί και ανέλαβαν τα παιδιά της. Πριν το ατύχημα έκανε όλες τις δουλειές μόνη της ενώ τώρα έχει γυναίκα να κάνει τις δουλειές στο σπίτι και στην Κύπρο. Λόγω ηλικίας, όπως ανέφερε, νιώθει κουρασμένη και από το ατύχημα νιώθει πόνους στα πόδια, χέρια και έχει πρόβλημα στο σπόνδυλο. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 βεβαίωση από την Πολυκλινική Υγεία ημερ. 4.12.08 αναφορικά με τα έξοδα τα οποία πληρωθήκαν στην πιο πάνω κλινική. Αντεξεταζόμενη, ερωτηθείς πως κτυπήθηκε από πίσω εφόσον ήταν στο πεζοδρόμιο και η πορεία του οχήματος του Εναγομένου ήταν εντός του πεζόδρομου, απάντησε ότι στεκόταν και ήρθε από πίσω το αυτοκίνητο. Σε υποβολή ότι έχασε την ισορροπία της και χτύπησε επέμενε στην θέση της ότι κτυπήθηκε από το όχημα του Εναγόμενου ενώ στεκόταν. Επόμενος μάρτυρας από πλευράς Ενάγουσας, παρουσιάστηκε ο Δρ. Μιχάλης Σπύρου (ΜΕ3), νευροχειρούργος, ο οποίος εγχείρησε την Ενάγουσα. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 ιατρικό πιστοποιητικό του ιδίου και υιοθέτησε το περιεχόμενο του, εις το οποίο αναφέρει ότι σε μαγνητική τομογραφία και ακτινογραφίες διαπιστώθηκε συμπιεστικό κάταγμα στον Ο2 σπόνδυλο. Είχε φοβερούς πόνους στη μέση, ιδιαίτερα κατά την κίνηση ή σε όρθια ή καθιστή θέση. Η Ενάγουσα υπεβλήθηκε σε κυφοπλαστική μέθοδο θεραπείας και ο μάρτυρας εξήγησε ενώπιον του Δικαστηρίου την εν λόγω μέθοδο δια της οποίας γίνεται ανάταξη του κατάγματος με μπαλονάκι και τοποθετείται ειδικό τσιμέντο, υποστηρίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο βοήθησε την Ενάγουσα να κινητοποιηθεί πιο γρήγορα και να αποφευχθούν άλλα προβλήματα. Σύμφωνα με τον ΜΕ3, από τις 24.4.08 μέχρι την 5.5.08 όπου έγινε η εγχείρηση, η Ενάγουσα δεν μπορούσε να κινηθεί από τον πόνο αλλά το κάταγμα δεν παρουσίαζε επιπλοκές δηλαδή νευρολογικά προβλήματα. Την επομένη της εγχείρησης κινητοποιήθηκε και δυο μέρες μετά, πήγε σπίτι. Κατά τον ίδιο μετά την πάροδο δυο μηνών από τον εγχείρηση πρέπει να ήταν καλά. Εάν η Ενάγουσα, πήρε μπαστούνι, δεν σχετίζεται με το κάταγμα αλλά μπορεί να έχει άλλα προβλήματα. Εξήγησε ότι το κάταγμα είναι τραυματισμός γύρω από τον σπόνδυλο, το χειρουργείο είναι επίσης τραυματισμός και κατά την επούλωση του τραύματος δημιουργούνται ουλώδεις ιστοί που δεν είναι φυσιολογικοί. Γι αυτό τον λόγο σε όλους τους τραυματισμούς είναι δυνατό στην αλλαγή του καιρού οι τραυματίες να νιώθουν πόνους. Λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία της Ενάγουσας, κατά τον ίδιο, στην αλλαγή του καιρού θα έχει πόνους. Κατά τον ίδιο ο τραυματισμός της Ενάγουσας δεν ήταν σοβαρός αλλά μέτριας βαρύτητας. Αναφορικά με το Τεκμήριο 3, ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Χριστοδούλου, ανέφερε ότι το άλγος στο αριστερό και δεξιό γόνατο και το άλγος στην αριστερή και δεξιά άκρα χείρα δεν έχουν σχέση με το κάταγμα, ενώ το άλγος στην περιοχή της θωρακικής και οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης είναι στην περιοχή του κατάγματος, χωρίς όμως, όπως ανέφερε, να διευκρινίζετε στο Τεκμήριο 3 εάν το άλγος είναι στο σημείο όπου χειρουργήθηκε η Ενάγουσα. Εις ότι αφορά τα συμπεράσματα του Δρ. Χριστοδούλου, ο οποίος εξέτασε την Ενάγουσα εκ μέρους της ασφαλιστικής εταιρείας του Εναγομένου κατά την 9.12.11, ανέφερε ότι δεν δικαιολογούνται μετά την εγχείρηση την οποία έκανε η Ενάγουσα και δεν μπορούσε να πει κατά πόσο τα ευρήματα του σχετίζονται με το κάταγμα. Εάν η Ενάγουσα, όπως ανέφερε, παρέμεινε στο κρεβάτι χωρίς να κινείται, πιθανό να δημιουργήθηκαν άλλα προβλήματα, ως τα ευρήματα του Δρ. Χριστοδούλου. Όσον αφορά το εύρημα του Δρ. Χριστοδούλου, περί ελάττωσης στο ύψος του σώματος του Ο2 σπονδύλου με γωνίωση στο επίπεδο Ο1 - Ο2, ανέφερε ότι πιθανό να σχετίζονται με τον τραυματισμό. Αναφορικά με το εύρημα του Δρ. Χριστοδούλου για την ύπαρξη έντονων οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων στην περιοχή της θωρακικής και της οσφυϊκής μοίρας, ανέφερε ότι είναι λογικό λόγω της ηλικίας της Ενάγουσας. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι διαφωνεί με τον Δρ. Χριστοδούλου ότι επιδεινώθηκε η κατάσταση του κατάγματος και τα συμπτώματα αυτά θα δικαιολογούνταν εάν η Ενάγουσα έμενε ακινητοποιημένη για δυο μήνες, αλλά κινητοποιήθηκε γρήγορα. Μετά την εγχείρηση εξέτασε δυο φορές την Ενάγουσα στο σπίτι της και η κατάσταση της είχε βελτιωθεί. Τελευταία μάρτυρας από πλευράς Ενάγουσας, παρουσιάστηκε η Στέλλα Ζυσημίδου, η οποία κλήθηκε από μέρους του Εναγομένου, για να καταθέσει εν σχέση με το Τεκμήριο
2. Ανέφερε ότι είναι προϊστάμενη στο Τμήμα Ασφαλειών της Πολυκλινική Υγεία από το
3. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 4 το οποίο αφορά τα έξοδα νοσηλείας της Ενάγουσας. Όπως ανέφερε, τα νοσήλια πληρωθήκαν από την ασφαλιστική εταιρεία Bupa International, η Ενάγουσα είχε κάρτα νοσηλείας. Από πλευράς Υπεράσπισης, μαρτυρία έδωσε μόνο ο Εναγόμενος. Περιγράφοντας τις συνθήκες υπό τις οποίες επεσυνέβη το επίδικο ατύχημα ανέφερε ότι το περιστατικό έγινε κατά την 8:55 π.μ. στην οδό Αγίου Ανδρέου. Εργάζεται στην Α.Η.Κ και η ώρα 9:00 π.μ. η Αγίου Ανδρέου γίνεται πεζόδρομος και έπαιρνε το αυτοκίνητο του στον χώρο στάθμευσης τον οποίο παρέχει η εργασία του. Από το σημείο όπου ξεκίνησε στα 20 μέτρα ήταν η Ενάγουσα, την οποία είδε να βλέπει βιτρίνες και να περπατά, γύρισε προς τα αριστερά και απ' ότι κατάλαβε ο ίδιος του ήθελε να διασταυρώσει. Η Ενάγουσα ήταν κοντά στο αυτοκίνητο. Στη συνέχεια σταμάτησε, η Ενάγουσα έπεσε κάτω, κατέβηκε από το αυτοκίνητο του και κάλεσε την Αστυνομία και ασθενοφόρο. Μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο, είχε δυο κοπέλες οι οποίες άνοιγαν τα καταστήματα τους, έφεραν καρέκλα στην Ενάγουσα η οποία δεν μπορούσε να σηκωθεί για να καθίσει και επειδή ο ίδιος του κατέχει από πρώτες βοήθειες την βοήθησε να νοιώσει καλύτερα. Σύμφωνα με τα όσα του είπαν, όταν πήγε προηγουμένως να μετακινήσει το αυτοκίνητο του, η Ενάγουσα σηκώθηκε και έψαχνε χαρτί και πέννα για να γράψει τα νούμερα του αυτοκινήτου του και μόλις επέστρεψε ο ίδιος στην σκηνή κάθισε πίσω και συνέχιζε να φωνάζει ότι πονεί. Με το ασθενοφόρο, η Ενάγουσα μεταφέρθηκε σε ιδιωτική κλινική και την επισκέφθηκε αργότερα. Αντεξεταζόμενος, αρνήθηκε την υποβολή ότι τη ώρα που οδηγούσε η Αγίου Ανδρέου ήταν πεζόδρομος και ήταν σίγουρος ότι βρισκόταν στον δρόμο πριν τις 9:00 π.μ. Επανέλαβε ότι είδε την Ενάγουσα 20 μέτρα πριν το σημείο όπου έγινε το ατύχημα και από την στιγμή όπου μπήκε στο αυτοκίνητο του. Καθώς οδηγούσε, η Ενάγουσα βάδιζε δεξιά του και την ώρα όπου θα την περνούσε, έπεσε μπροστά στα δεξιά του προφυλακτήρα, στο μπροστινό φανάρι, χωρίς να την αγγίξει καθόλου με το αυτοκίνητο και χωρίς να χτυπήσει πάνω στο αυτοκίνητο του. Διαφώνησε με την συνεχή άσπρη γραμμή η οποία φαίνεται επί του σχεδίου Τεκμήριο 1 και ανέφερε ότι υπέγραψε το σχέδιο λόγω του ότι στην σκηνή ήταν χάος και η έγνοια του ήταν η Ενάγουσα. Την ώρα του ατυχήματος ανέφερε ότι βρισκόταν στο κέντρο του δρόμου, το πλάτος του οποίου είναι 5 μέτρα, το αυτοκίνητο του είναι μάρκας Volvo S80 και έχει πλάτος 1.80 μέτρα μπορεί και 2.10 μέτρα. Σε ερώτηση εάν ήταν στο κέντρο του πεζόδρομου δεν θα ήταν κοντά στην γραμμή, ανέφερε ότι έχει και άλλες γραμμές από την άλλη πλευρά οι οποίες δεν είναι στο σχέδιο. Στη συνέχεια ανέφερε ότι το σχέδιο είναι λάθος, στην αριστερή πλευρά υπάρχουν πάσσαλοι οδικού φωτισμού και η μέτρηση έπρεπε να γίνει από τους πάσσαλους, είχε επίσης άλλη γραμμή η οποία δεν είναι στο σχέδιο. Κατά τον ίδιο, η Ενάγουσα μπήκε 1 - 1.5 μέτρο στον δρόμο και έπεσε στο αυτοκίνητο του. Κατά τον ίδιο δεν υπάρχει πεζοδρόμιο, ούτε καθορίστηκε από το Δημαρχείο χώρος για πεζούς. Ανέφερε ότι η Ενάγουσα ξαφνιάστηκε και έπεσε κάτω. Ανέφερε ότι του τηλεφώνησε ένας ορθοπεδικός και του είπε ότι η Ενάγουσα έχει παλιό πρόβλημα στον σπόνδυλο και των ρώτησε κατά πόσο εάν την εγχειρήσει θα τα πληρώσει ο ίδιος και ο Εναγόμενος αρνήθηκε λόγω του ότι δεν αποδείχτηκε εάν φταίει ο ίδιος του. Η ταχύτητα του ήταν 5 χιλιόμετρα την ώρα. Σε ερώτηση κατά πόσο η Ενάγουσα περπατούσε συνέχεια στα δεξιά του, απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει, δεν θυμάται αν περπατούσε αλλά θυμάται ότι γύρισε προς το δρόμο και βρέθηκε μπροστά του απότομα. Στη συνέχεια ανέφερε ότι όταν ξεκίνησε με το αυτοκίνητο η Ενάγουσα ήταν ήδη στο δρόμο και περπατούσε ενώ σε ερώτηση αν την είδε πρώτη φορά δίπλα του ή μπροστά του να περπατά απάντησε: «Δεν ξέρω αν περπατούσε, δεν θυμούμαι αν περπατούσε εγώ την είδα την κα Μαρία που ήταν στα δεξιά μου όπως ερχόταν.» Ήταν η θέση του ότι δεν γίνεται λόγω της ηλικίας της Ενάγουσας να στέκεται στο 1,5 μέτρο και να βλέπει την βιτρίνα και ότι θα έπρεπε να ήταν πιο κοντά στην βιτρίνα στο 0,5 μέτρο. Όσον αφορά την απόσταση από την άσπρη γραμμή μέχρι την βιτρίνα του υποβλήθηκε ότι είναι 1,5 μέτρο και απάντησε ότι είναι γύρω στα 2 μέτρα ενώ στη συνέχεια δεν συμφώνησε με την θέση της Ενάγουσας ότι είναι 1,70 μέτρα εφόσον κατά τον ίδιο δεν γνωρίζει πόσο είναι η γραμμή. Μετά το πέρας της δίκης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους ανέλυσαν τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία και καλώντας το Δικαστήριο να αποδεχθεί την εκδοχή του διαδίκου που εκπροσωπούσαν. Ιδιαίτερη μνεία στις εκατέρωθεν θέσεις γίνεται κατωτέρω. Συνοπτικά, μπορεί να καταγραφεί ότι αποτελεί θέση της Ενάγουσας ότι ο Εναγόμενος φέρει αποκλειστική ευθύνη για την πρόκληση του ατυχήματος και δικαιούται στην επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων για το ποσό των €40.000.- και ειδικές αποζημιώσεις ως η έκθεση απαίτησης καθώς και τα έξοδα του ιατρού για τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο ύψους €500.- Εισηγείται περαιτέρω η Ενάγουσα, ότι το ποσό το οποίο πληρώθηκε από την ασφαλιστική της εταιρεία δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη κατά τον υπολογισμό των αποζημιώσεων δυνάμει του άρθρου 65 του Νόμου Περί Αστικών Αδικημάτων και της σχετικής Νομολογίας στην οποία παραπέμπει το Δικαστήριο. Από την άλλη ο Εναγόμενος εισηγείται ότι δεν αποδείχθηκε η ευθύνη του για την πρόκληση του ατυχήματος αλλά καλεί το Δικαστήριο να εξετάσει την συντρέχουσα αμέλεια από πλευράς Ενάγουσας. Τέλος, εισηγείται ότι η Ενάγουσα δεν απέδειξε τις ειδικές ζημιές τις οποίες απαιτεί λαμβανομένου υπόψη ότι τα ιατρικά έξοδα πληρωθήκαν από την ασφαλιστική εταιρεία της Ενάγουσας και εις ότι αφορά τις γενικές αποζημιώσεις παρέπεμψε στην μαρτυρία του ιατρού της Ενάγουσας ο οποίος ανέφερε ότι ο τραυματισμός της δεν ήταν σοβαρός. Έχω ακούσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες και διαδίκους να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και παρακολούθησα τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Η μαρτυρία του Μ.Ε.1 εξεταστή της υπόθεσης δεν έτυχε ουσιαστικής αμφισβήτησης. Η πλευρά της Υπεράσπισης δεν αμφισβήτησε κατά την Αντεξέταση του ΜΕ1 το σχέδιο της σκηνής, Τεκμήριο 1, το οποίο ετοίμασε ο μάρτυρας. Ο Εναγόμενος κατά την μαρτυρία του φάνηκε να αμφισβητεί το εν λόγω σχέδιο αναφέροντας ότι υπήρχαν πάσσαλοι οι οποίοι δεν αποτυπωθήκαν στο σχέδιο καθώς επίσης και το πλάτος και θέση της άσπρης γραμμής η οποία φαίνεται στο σχέδιο, τέτοιοι ισχυρισμοί δεν τέθηκαν στον ΜΕ1 κατά την αντεξέταση του έτσι ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να θέσει τις δικές του απαντήσεις στα εν λόγω ζητήματα, με αποτέλεσμα η μαρτυρία του να παραμένει ακλόνητη. Προκύπτει από την αντεξέταση του ΜΕ1 και τις ερωτήσεις οι οποίες του υποβάλλονταν, ότι η πλευρά της Υπεράσπισης είχε δεδομένη την ορθότητα του σχεδίου. Ένα σημείο το οποίο αξίζει σχολιασμού αναφορικά με την μαρτυρία του ΜΕ 1, είναι η αναφορά του ότι το αυτοκίνητο του Εναγόμενου ήταν ταξί. Η θέση αυτή δεν αμφισβητήθηκε από τις δυο πλευρές αν και ο Εναγόμενος ανέφερε ότι το αυτοκίνητο του είναι μάρκας Volvo S80 Saloon και η Ενάγουσα ανέφερε ότι δεν ήταν ταξί. Αν και το Δικαστήριο με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία δεν είναι σε θέση να καταλήξει σε συμπέρασμα κατά πόσο το αυτοκίνητο του Εναγομένου ήταν όντως ταξί, κρίνεται ότι το εν λόγω στοιχείο δεν είναι ουσιαστικό για την διαμόρφωση της τελικής κρίσης του Δικαστηρίου, εκτός από τη σημασία η οποία πιθανό να έχει το πλάτος του αυτοκινήτου του Εναγομένου, θέμα εις το οποίο θα αναφερθώ κατωτέρω. Ούτε η αναφορά του ΜΕ1 ότι το αυτοκίνητο του Εναγόμενου ήταν ταξί κρίνεται τέτοιας σημασίας εν σχέση με την αξιοπιστία του, εφόσον κατά την αντεξέταση του δεν του υποδείχθηκε το αντίθετο. Η μαρτυρία του ΜΕ1 δεν αμφισβητήθηκε επίσης αναφορικά με την θέση του ότι ο δρόμος Αγίου Ανδρέου είναι πεζόδρομος, χρησιμοποιείται από πεζούς μόνο και αυτοκίνητα τροφοδοσίας. Δεν ερωτήθηκε κατά πόσο γίνεται πεζόδρομος μετά τις 9 π.μ., ως ήταν η θέση του Εναγομένου αλλά ούτε του υποβλήθηκε τέτοια θέση. Ανέφερε επίσης ο ΜΕ1 ότι έγινε παρατήρηση στον Εναγόμενο αναφορικά με την οδήγηση του σε πεζόδρομο παρ΄ όλο όπου ο Εναγόμενος αρνήθηκε κάτι τέτοιο. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, προκύπτει ότι το σημείο επαφής του αυτοκινήτου με την Ενάγουσα, σημείο Χ επί του Τεκμηρίου 1, δεν αμφισβητείται από τους διαδίκους, εφόσον ούτε ο ΜΕ1 αντεξετάστηκε επ' αυτού του σημείου ο οποίος ανέφερε ότι το εν λόγω σημείο υποδείχτηκε και από τους δυο διαδίκους, ούτε ο Εναγόμενος ο οποίος αν και προσπάθησε να αμφισβητήσει το εν λόγω σχέδιο, δεν εξέφρασε οποιαδήποτε διαφωνία με το εν λόγω σημείο Χ. Σύμφωνα με τον ΜΕ1 το σημείο επαφής Χ απέχει ακριβώς 5 μέτρα από το νότιο πεζοδρόμιο, στην άκρια του πεζοδρομίου. Αυτό το σημείο, επαναλαμβάνεται καθορίστηκε από τους διαδίκους, σύμφωνα με τον ΜΕ
4. Να σημειωθεί ότι δεν υποβλήθηκε στον ΜΕ1 διαφορετική εισήγηση ή θέση από πλευράς Εναγομένου. Επομένως, κρίνεται πως το σημείο Χ είναι όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 1, δηλαδή απέχει ακριβώς 5 μέτρα από το νότιο πεζοδρόμιο. Να σημειωθεί ότι προκύπτει από την μαρτυρία ότι, αναφερόμενοι οι μάρτυρες σε πεζοδρόμιο, εννοούν τον χώρο ο οποίος διαχωρίζεται με άσπρη γραμμή από τον υπόλοιπο πεζόδρομο, όπως φαίνεται στο σχέδιο, χωρίς να υφίστασαι στην σκηνή του ατυχήματος πεζοδρόμιο υπερυψωμένο που να το διαχωρίζει υψομετρικά από τον δρόμο όπου κινούνται τα αυτοκίνητα. Τέλος, δεν αμφισβητήθηκε η θέση του ΜΕ1 ότι ενόψει του πλάτους του δρόμου ήτοι 5 μέτρα και της θέσης της Ενάγουσας η οποία ήταν στην άκρια του δρόμου, δεν δικαιολογείται το ατύχημα εφόσον υπήρχε αρκετός χώρος που μπορούσε να αποφευχθεί, σύμφωνα με τα όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση του και επανέλαβε στην αντεξέταση του. Λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία η οποία προσκομίσθηκε από τον ΜΕ1, την αξιολόγηση αυτής ως πιο πάνω έχει καταγραφεί αλλά και το ότι σε μεγάλο και ουσιαστικό της μέρος παρέμεινε αναμφισβήτητη από πλευράς Εναγομένου, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του στην ολότητα της ως αξιόπιστη και αληθινή. Ο ΜΕ1 κρίνεται μάρτυρας της αλήθειας ο οποίος περιέγραψε τα όσα γνωρίζει για την υπόθεση με αμεσότητα και ειλικρίνεια. H Ενάγουσα, κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου με λιτή ειλικρίνεια, χωρίς υπερβολές και ήταν πειστική για την αλήθεια των όσων ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου. Με αμεσότητα και απλότητα ανέφερε και επέμενε τόσο κατά την κυρίως εξέταση της όσο κα κατά την αντεξέταση της ότι, καθώς στεκόταν στον πεζόδρομο βλέποντας μια βιτρίνα, το αυτοκίνητο του Εναγόμενου την κτύπησε από πίσω και έπεσε κάτω, απορρίπτοντας κατηγορηματικά και έντονα την θέση της Υπεράσπισης ότι είχε πρόθεση να διασταυρώσει. Το μόνο σημείο το οποίο αμφισβητήθηκε από πλευράς Υπεράσπισης αναφορικά με τις συνθήκες του ατυχήματος ήταν η θέση της Ενάγουσας ότι ενώ έβλεπε προς την βιτρίνα κτυπήθηκε από πίσω. Η Ενάγουσα όμως ήταν σταθερή στην θέση της για το πως έγινε το ατύχημα και δεν έχει καταδειχθεί άλλη εκδοχή από μέρους του Εναγομένου. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να συμφωνήσει με την θέση της Υπεράσπισης πως δεν είναι δυνατόν να κτυπήθηκε από πίσω εφόσον η ίδια της έβλεπε νότια στέκοντας στην νότια πλευρά ενώ η κατεύθυνση του Εναγομένου ήταν ανατολικά. Η μαρτυρία τόσο του ΜΕ1 όσο και της Ενάγουσας ήταν ξεκάθαρη και οι εκδοχές αμφοτέρων βρίσκονταν σε συνάρτηση μεταξύ τους. Η Ενάγουσα μάλιστα επιβεβαίωσε την μαρτυρία του ΜΕ1 ο οποίος ανέφερε τα όσα του ανέφερε ο η Ενάγουσα όταν έγινε το ατύχημα και σχεδόν 8 χρόνια μετά η Ενάγουσα αναφέρει ενώπιον του Δικαστηρίου την ίδια εκδοχή. Πέραν των πιο πάνω, η θέση του Εναγομένου ότι δεν κτυπήθηκε η Ενάγουσα από το αυτοκίνητο του λόγω του ότι δεν υπάρχουν ζημιές στο αυτοκίνητο, κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από το Δικαστήριο εφόσον η πρόκληση ζημιάς δεν έχει καταδειχθεί να είναι δεδομένη σε περίπτωση όπου αυτοκίνητο κτυπά πεζό. Ουσιαστικά η θέση η οποία υποβλήθηκε στην Ενάγουσα είναι ότι έχασε την ισορροπία της και έπεσε κάτω και ότι το αυτοκίνητο του Εναγομένου δεν την κτύπησε. Η Ενάγουσα και πάλι με απλότητα και σταθερότητα επέμενε στην αρχική της θέση χωρίς να μεταβάλλει ή διαφοροποιεί τα γεγονότα όπως τα βίωσε. Να σημειωθεί ότι οι αναφορά της Ενάγουσας στο ότι σταμάτησε να ασχολείται με τις επιχειρήσεις της και ότι χρειάζεται συνεχή βοήθεια στο σπίτι, λόγω του ατυχήματος, δεν κρίνεται πειστική λόγω του ότι δεν προσκομίστηκαν οποιαδήποτε στοιχεία προς τεκμηρίωση τέτοιων ισχυρισμών, λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία του ΜΕ3 ο οποίος ανέφερε ότι μετά την εγχείρηση η Ενάγουσα είχε αποθεραπευτεί. Αναφορικά με το υπόλοιπο μέρος της δοθείσας από την Ενάγουσα μαρτυρία, κρίνεται στο μεγαλύτερο μέρος της πως και αυτή επίσης ήταν ειλικρινής, συνεπής και σταθερή σε σχέση με τις κακώσεις, θεραπείες και συνέπειες του τραυματισμού της. Στο μόνο σημείο όπου φάνηκε να υπερβάλλει η Ενάγουσα είναι στα κατάλοιπα από τον τραυματισμό, λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία του ιατρού της ΜΕ3 αλλά και την θέση της ίδιας ότι λόγω ηλικίας νιώθει κουρασμένη και χρειάζεται μπαστούνι να περπατά μετά το ατύχημα, ενώ κάτι τέτοιο δεν υποστηρίχθηκε από ιατρική μαρτυρία. Η μαρτυρία της Ενάγουσας, επομένως, γίνεται δεκτή εκτός από τα σημεία τα οποία αναφερθήκαν ανωτέρω, τα οποία όμως δεν κρίνονται τέτοιας σημασίας τα οποία θα μπορούσαν να ανατρέψουν την κρίση του Δικαστηρίου περί αξιοπιστίας της. Αποδεκτή είναι η μαρτυρία του Δρ. Σπύρου Μ.Ε.
5. Ήταν σαφής, ξεκάθαρος στις απαντήσεις και τοποθετήσεις του τις οποίες αιτιολογούσε με λογικές επεξηγήσεις. Εξήγησε με ακρίβεια τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε αναφορικά με την εγχείρηση και την μετεγχειρητική πορεία της Ενάγουσας και δεν δίστασε να απαντήσει ερωτήσεις που ετίθεντο κατά την αντεξέταση του, κατά τρόπο που ενδεχομένως να μην υποστήριζαν την υπόθεση της Ενάγουσας. Όπως για παράδειγμα η διαφωνία του με την Ενάγουσα αλλά και τον ιατρό ο οποίος εξέτασε την Ενάγουσα εκ μέρους του Εναγομένου ο οποίος κατέληξε ότι η Ενάγουσα κατά τον χρόνο εξέτασης της από τον ίδιο είχε συμπτώματα από το τραύμα. Παρέμεινε σταθερός στην θέση του ότι η Ενάγουσα μετά την εγχείρηση είχε αποθεραπευτεί. Αποδέχομαι ως ορθή και ειλικρινή τη δοθείσα εκ μέρους του Δρα Σπύρου μαρτυρία. Εξήγησε με κάθε λεπτομέρεια και σαφήνεια ότι η Ενάγουσα υπέστη κάταγμα στον Ο2 σπόνδυλο και την εγχείρηση την οποία έκρινε ότι ήταν η καταλληλότερη για την άμεση αποθεραπεία και κινητοποίηση της Ενάγουσας. Τα όσα ανέφερε και γίνονται αποδεκτά από το Δικαστήριο ήδη έχουν καταγραφεί πιο πάνω και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν. Αυτό που χρήζει επανάληψης είναι ότι ο ΜΕ3 είναι βέβαιος και σίγουρος ότι η Ενάγουσα μετά την εγχείρηση είχε θεραπευθεί πλήρως και όποια προβλήματα πιθανό να είχε πιθανό να οφείλονταν στην ηλικία της ή άλλους παράγοντες. Όσον αφορά τα σχόλια του εν σχέση με την ιατρική γνώμη του Δρ. Χριστοδούλου και το Τεκμήριο 3, το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε οποιαδήποτε ασφαλή συμπεράσματα αναφορικά με τις θέσεις του ΜΕ3 σχολιάζοντας το Τεκμήριο 3, εφόσον ο εν λόγω γιατρός ο οποίος εξέτασε την Ενάγουσα δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για να αξιολογηθεί η όποια μαρτυρία και συμπεράσματα του. Η μαρτυρία του ΜΕ3 δεν αμφισβητήθηκε σε κανένα σημείο από πλευράς Υπεράσπισης. Κατά την αντεξέταση του κλήθηκε κυρίως να σχολιάσει την γνωμάτευση του ιατρού Δρ. Χριστοδούλου σύμφωνα με το Τεκμήριο 3, όπου διαφώνησε με την θέση του εν λόγω γιατρού ότι επιδεινώθηκε η κατάσταση του κατάγματος. Από την αντεξέταση του ΜΕ3 προκύπτει ότι ο Εναγόμενος αποδέχεται την μαρτυρία του εφόσον δεν του υποβλήθηκε οποιαδήποτε αντίθετη εισήγηση ή θέση από μέρους Υπεράσπισης. Η μαρτυρία της ΜΕ4 κρίνεται πειστική και αληθινή χωρίς να καθίσταται αναγκαίος ο περαιτέρω σχολιασμός της. Η ΜΕ4 ήταν τυπική μάρτυρας η οποία απλά κατέθεσε ότι τα ιατρικά έξοδα της Ενάγουσας όπως φαίνονται στο Τεκμήριο 4 πληρώθηκαν από την ασφαλιστική εταιρεία της Ενάγουσας Bupa International. Η μαρτυρία αυτή δεν αμφισβητήθηκε και γίνεται αποδεκτή. Ο Εναγόμενος δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και με τις απαντήσεις τους έδωσε την εντύπωση ότι απέκρυψε την αλήθεια παρουσιάζοντας τα γεγονότα κατά τρόπο που να αποποιείται των ευθυνών του. Κατ' αρχάς να σημειωθεί ότι η αναφορά του στο γεγονός ότι όταν έφυγε από την σκηνή η Ενάγουσα σηκώθηκε και όταν επέστρεψε άρχισε να φωνάζει ότι πονεί, παρέμεινε ατεκμηρίωτη. Το ίδιο ισχύει και για την αναφορά του ότι κάποιος γιατρός του τηλεφώνησε ρωτώντας τον αν θα πληρώσει για την εγχείρηση της Ενάγουσας για ένα παλιό της πρόβλημα και πάλι παρέμεινε ατεκμηρίωτη εφόσον δεν θυμόταν ποιος γιατρός του ανέφερε κάτι τέτοιο αλλά ούτε ο ΜΕ3 αντεξετάστηκε κατά πόσο ο ίδιος του τηλεφώνησε στον Εναγόμενο αλλά ούτε υποβλήθηκε στον ΜΕ3 ο οποίος εγχείρησε την Ενάγουσα ότι η εγχείρηση έγινε προς αντιμετώπιση παλιού προβλήματος. Τα πιο πάνω δεν γίνονται αποδεκτά από το Δικαστήριο ως αληθή. Δεν έπεισε επίσης το Δικαστήριο ότι η οδός Αγίου Ανδρέου γίνεται πεζόδρομος μετά τις 9 π.μ. Όπως ήδη αναφέρθηκε πιο πάνω, ο ΜΕ1, η μαρτυρία του οποίου έγινε αποδεκτή, δεν ανέφερε κάτι τέτοιο, ούτε η θέση του ότι στον εν λόγω δρόμο απαγορεύεται η διέλευση αυτοκινήτων, εκτός τροφοδοσίας, αμφισβητήθηκε και ούτε υποβλήθηκε στον ΜΕ1 ότι ο εν λόγω δρόμος μετατρέπεται σε πεζόδρομο μετά τις 9 π.μ.. Επομένως το Δικαστήριο δεν μπορεί να συμφωνήσει με την θέση αυτή του Εναγόμενου η οποία δεν τεκμηριώθηκε. Επίσης, η προσπάθεια του Εναγόμενου να αμφισβητήσει το σχέδιο Τεκμήριο 1 το οποίο ετοιμάστηκε από τον ΜΕ1 απέτυχε εφόσον κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 δεν αμφισβητήθηκε. Παρ' όλα αυτά η θέση του οχήματος του Εναγομένου επί του Τεκμηρίου 1 δεν αμφισβητήθηκε από τον ίδιο και αυτό που προκύπτει είναι ότι όντως το αυτοκίνητο του οδηγείτο κοντά στην άκρια του πεζόδρομου όπου βρισκόταν η Ενάγουσα και την είχε δει ευθύς εξ αρχής ο Εναγόμενος. Το εύρημα αυτό δεν διαφοροποιείται από το γεγονός ότι όπως ανέφερε ο Εναγόμενος το αυτοκίνητο του μπορεί να έχει πλάτος μέχρι και 2,10 μέτρα ενώ σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΕ1, έχοντας την εντύπωση ότι ήταν ταξί, το πλάτος του ήταν 1,60 μέτρα, εφόσον το πλάτος του πεζόδρομου είναι 5 μέτρα. Με απλή λογική ακόμα και αν το αυτοκίνητο του είχε πλάτος 2,10 μέτρα τότε θα είχε ακόμα 2.90 μέτρα ελεύθερου πλάτους επί του πεζόδρομου για να αποφύγει την Ενάγουσα, στηριζόμενη στην μαρτυρία του ΜΕ1 ότι υπήρχε χώρος για αποφυγή του ατυχήματος. Η θέση του Εναγόμενος ότι βρίσκονταν και άλλες άσπρες γραμμές στην απέναντι πλευρά του πεζόδρομου δεν έχει τεκμηριωθεί ούτε κάτι τέτοιο είχε ερωτηθεί ο ΜΕ1, ο οποίος ετοίμασε το σχέδιο Τεκμήριο
6. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραβλέψει την αναφορά του Εναγόμενου στο ότι είδε την Ενάγουσα από την στιγμή όπου μπήκε στο αυτοκίνητο του. Όπως ανέφερε, αρχικά την είδε στα 20 μέτρα στη συνέχεια ανέφερε ότι την είδε 20 - 30 μέτρα προηγουμένως και σχεδόν βρίσκονταν παράλληλα. Παρ' όλα αυτά και ενώ οδηγούσε σε πεζόδρομο εις γνώση του, οδηγούσε το αυτοκίνητο του όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 1, σε μικρή απόσταση από την Ενάγουσα ενώ είχε ελεύθερο χώρο, σύμφωνα και με τον ΜΕ1, για να αποφύγει την Ενάγουσα. Αν και ο Εναγόμενος ανέφερε ότι ενδιαφέρθηκε για την Ενάγουσα κατά τον ουσιώδη χρόνο, ενώπιον του Δικαστηρίου με τον τρόπο όπου απαντούσε έδειχνε αδιαφορία για τα όσα ακολούθησαν με την κατάσταση της υγείας της Ενάγουσας, προσπαθώντας να πείσει το Δικαστήριο ότι ο ίδιος του δεν άγγιξε καν την Ενάγουσα και ότι έπεσε από μόνη της. Δεν έγινε επίσης πιστευτός αναφορικά με την θέση του ότι αποκλείεται η Ενάγουσα να στεκόταν στο 1,5 μέτρο από την βιτρίνα εφόσον αυτό δεν ήταν λογικό για την ηλικία της και κατά τον ίδιο θα ήταν πιο λογικό να στεκόταν στο 0,5 μέτρο. Η θέση αυτή κρίνεται εντελώς ανυπόστατη εφόσον στηρίζεται σε εικασίες. Ο Εναγόμενος επίσης σε ουσιαστικό μέρος της μαρτυρίας του ήταν αντιφατικός. Σύμφωνα με τον δικογραφημένο ισχυρισμό του μόλις αντιλήφθηκε την Ενάγουσα να βρίσκεται στον πεζόδρομο, σταμάτησε σε αναμονή το όχημα του για να διασταυρώσει και η Ενάγουσα έχασε την ισορροπία της. Παρά τον πιο πάνω δικογραφημένο ισχυρισμό του, κατά την μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι είδε την Ενάγουσα από την στιγμή όπου μπήκε στο αυτοκίνητο του σε απόσταση 20 - 30 μέτρα προηγουμένως καθώς και το ότι κατά την στιγμή όπου θα την προσπερνούσε, η Ενάγουσα μπήκε στον δρόμο. Τα πιο πάνω αποτελούν διάσταση μεταξύ του δικογραφημένου ισχυρισμού του Εναγόμενου και της μαρτυρίας του, η οποία δεν μπορεί να παραγνωριστεί από το Δικαστήριο εφόσον αποτελούν την ουσία των θέσεων του Εναγομένου. Τέλος δεν μπορεί να κριθεί αξιόπιστος μάρτυράς, εφόσον ενώ επέμενε κατά την μαρτυρία του ότι, όταν είδε την Ενάγουσα περπατούσε στα δεξιά του, ερωτηθείς κατά την αντεξέταση του εάν είναι πιθανό να στεκόταν η Ενάγουσα όταν την είδε πρώτη φορά απάντησε ότι μπορεί να στεκόταν και να γύρισε όμως απότομα. Ενόψει των ανωτέρω, η μαρτυρία του κρίνεται αναληθής και αναξιόπιστη και το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτή για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων με ασφάλεια, πλην του ότι ο Εναγόμενος από την στιγμή όπου μπήκε στο αυτοκίνητο του και σε απόσταση 20 -30 μέτρα από την Ενάγουσα, είχε αντιληφθεί την Ενάγουσα επί του πιο πάνω πεζόδρομου. Έχοντας προβεί στην ανωτέρω αξιολόγηση, αποτελεί εύρημα πως η Ενάγουσα στεκόταν στο σημείο Χ ως φαίνεται επί του Τεκμηρίου 1, επί του πεζόδρομου της οδού Αγίου Ανδρέου και το οποίο απέχει 5 μέτρα από την απέναντι άκρια του πεζόδρομου. Από το Τεκμήριο 1 προκύπτει ότι το σημείο Χ βρίσκεται στην άκρια της άσπρης γραμμής αλλά έξω από αυτή προς την πλευρά όπου διακινούνται τα οχήματα. Όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο 1 το σημείο Χ αποτελεί το σημείο επαφής της Ενάγουσας με το όχημα του Εναγομένου και το εν λόγω σημείο Χ παραμένει αδιαμφισβήτητο γεγονός. Κατά τον χρόνο όπου στεκόταν η Ενάγουσα έβλεπε μια βιτρίνα προς την κατεύθυνση της θάλασσας. Ενώ η Ενάγουσα στεκόταν επί του εν λόγω σημείου και ενώ η διέλευση οχημάτων, εκτός οχημάτων τροφοδοσίας, απαγορευόταν, ο Εναγόμενος ο οποίος οδηγούσε επί του εν λόγω πεζόδρομου και είχε αντιληφθεί την Ενάγουσα στα 20 - 30 μέτρα προηγουμένως κτύπησε με το αυτοκίνητο του την Ενάγουσα. Η Ενάγουσα μεταφέρθηκε στην Πολυκλινική Υγεία με ασθενοφόρο όπου υποβλήθηκε σε εγχείρηση. Η έννοια της αμέλειας, όπως καθορίσθηκε από τον Δικαστή Κωνσταντινίδη στη απόφαση της πλειοψηφίας στην υπόθεση Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου