Mαγδαληνής Λουλλούδη ν. Χριστάκη Λουλλούδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 1930/15, 29/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A99 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1930/15 Mεταξύ: Mαγδαληνής Λουλλούδη Ενάγουσας/Αιτήτριας και
- Χριστάκη Λουλλούδη
- Μάγδας Λουλλούδη Εναγομένων/Καθ'ων η αίτηση ------------------ Αίτηση ημερ. 27.5.14 ------------------- 29.2.16 Για την αιτήτρια-ενάγουσα: κα Γιατρού για Κώστα Μελά & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τους καθ'ων η αίτηση-εναγομένους: κ. Γαβριηλίδης για Μάριο Γαβριηλίδη ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση της η αιτήτρια ζητά: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στην Εναγομένη 2 να προχωρήσει σε πώληση και/ή αποξένωση και/ή μεταβίβαση και/ή υποθήκευση και/ή επιβάρυνση με οποιοδήποτε τρόπο του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1/61401, Φ/ΣΧ 54/510401, Τεμάχιο 853, Αισώπου 4, Άγιος Νικόλας, Λεμεσός μέχρι εκδίκασης της αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους εναγόμενους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή υπηρέτες τους, να εισέρχονται και/ή να εκμεταλλεύονται και/ή να επεμβαίνουν και/ή να εμποδίζουν την ενάγουσα να απολαμβάνει την κατοχή και/ή χρήση και/ή εκμετάλλευση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1/61401, Φ/ΣΧ 54/510401, Τεμάχιο 853, Αισώπου 4, Άγιος Νικόλας, Λεμεσός. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να δεσμεύει τον λογαριασμό της Εναγόμενης 2 στην Περιφερειακή ΣΠΕ Λεμεσού Λτδ στον οποίο κατατίθεται το ενοίκιο από την Περιφερειακή ΣΠΕ Λεμεσού Λτδ, για την ενοικίαση του ισογείου του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1/61401, Φ/ΣΧ 54/510401, Τεμάχιο 853, Αισώπου 4, Άγιος Νικόλας, Λεμεσός. Δ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή περαιτέρω και/ή άλλη θεραπεία, την οποίαν το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και εύλογο υπό τας περιστάσεις.» Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60, επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 άρθρα 4, 5 και 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας στη Δ.48 θεσμός 1-3 και 8 και 9, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Μαγδαληνής Λουλλούδη η οποία αναφέρει ότι είναι η αιτήτρια-ενάγουσα στην παρούσα αγωγή, γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα και έχει πάρει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους της. Κατά τον ουσιαστικό χρόνο ήταν όπως αναφέρει, ιδιοκτήτρια του ακινήτου στην οδό Αισώπου 4 στον άγιο Νικόλαο Λεμεσού στο οποίο υπάρχει ένα διώροφο κτίριο και είναι η μοναδική της περιουσία. Τον Ιούλιο του 2014 ο γιος της εναγόμενος 1 την πήρε στην Πάφο με σκοπό να συμπληρώσει «κάποιο έντυπο» για να μεταβιβάσει το ακίνητο και στα τρία παιδιά της με τη συνεννόηση ότι θα το χρησιμοποιούσε και θα το εκμεταλλευόταν η ίδια μέχρι το θάνατο της. Η ίδια αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα όρασης με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να διαβάζει αλλά περαιτέρω έχει φοιτήσει μόλις στην πρώτη τάξη Δημοτικού με αποτέλεσμα ακόμη και να βλέπει ένα κείμενο δεν μπορεί να το διαβάσει. Λόγω της εμπιστοσύνης που είχε προς το γιο της υπέγραψε το έντυπο πιστεύοντας ότι ήταν έντυπο για τη μεταβίβαση του ακινήτου και στα τρία της παιδιά. Όταν μετά από κάποιους μήνες αντιλήφθηκε ότι η Συνεργατική η οποία ενοικιάζει το ισόγειο του κτιρίου σταμάτησε να της καταβάλλει το ενοίκιο, ζήτησε να μάθει τι έγινε και τότε πληροφορήθηκε ότι η εναγόμενη 2 παρουσίασε τίτλο ιδιοκτησίας στον οποίο φαινόταν το ακίνητο να είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της. Μετά από έρευνα στο Κτηματολόγιο πληροφορήθηκε ότι το έντυπο που υπέγραψε στην Πάφο μαζί με τον εναγόμενο 1 ήταν γενικό πληρεξούσιο το οποίο ο εναγόμενος 1 χρησιμοποίησε για να μεταβιβάσει το ακίνητο επ' ονόματι της κόρης του, εναγομένης
- Όταν η ίδια επικοινώνησε με τους εναγόμενους, ο εναγόμενος 1 της υποσχέθηκε ότι θα της μεταβίβαζε πίσω το ακίνητο στο όνομα της, γεγονός όμως που δεν έγινε. Ο εναγόμενος 1 έχει πολλά οικονομικά προβλήματα και σε συνεννόηση, όπως «έχει ακούσει» από συγγενείς και φίλους, με την εναγομένη 2 προσπαθεί να πωλήσει το ακίνητο για να καλύψει τα χρέη του. Για τους λόγους αυτούς είναι η θέση της ενάγουσας ότι είναι αναγκαία η έκδοση των ζητουμένων διαταγμάτων. Στην αίτηση της αιτήτριας καταχώρισαν ένσταση οι καθ'ων η αίτηση/εναγόμενοι προβάλλοντας τον πιο κάτω λόγο ένστασης: «
- Eκδικητική και/ή καταχρηστική αίτηση από την Ενάγουσα και από όλους τους συγγενείς με απώτερο σκοπό να αποξενώσουν από τον Εναγόμενο 1 την περιουσία που τους ανήκει.» Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση των καθ'ων η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Χρίστου Λουλλούδη - εναγόμενου 1 στην οποία αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης. Ο εναγόμενος 1 αρνείται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και ισχυρίζεται ότι κύριος του ακινήτου ήταν ανέκαθεν ο ίδιος όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στην ένορκη του δήλωση. Στις 5.4.06 κηρύχθηκε σε πτώχευση και λίγο πριν κηρυχθεί σε πτώχευση μεταβίβασε την κυριότητα του επίδικου ακινήτου στην ενάγουσα η οποία είναι η μητέρα του. Η μητέρα του όπως ισχυρίζεται, γνώριζε το περιεχόμενο του εγγράφου που υπέγραψε τον Ιούλιο του 2014 το οποίο ήταν πληρεξούσιο έγγραφο και της εξηγήθηκε το περιεχόμενο τόσο από τον ίδιο όσο και από αρμόδιους λειτουργούς πριν το υπογράψει. Με το πληρεξούσιο έγγραφο ο ίδιος μεταβίβασε το ακίνητο στη θυγατέρα του - εναγομένη 2, και ουδέποτε εξαπάτησε την ενάγουσα. Η εναγομένη 2 κατέστη ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου συνεπεία νόμιμων ενεργειών που έγιναν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο και η ενάγουσα εγνώριζε πλήρως τι υπέγραφε. Αρνείται ότι υποσχέθηκε στην ενάγουσα να της επαναμεταβιβάσει το ακίνητο αφού δεν ήταν ο ίδιος ιδιοκτήτης του ακινήτου. Σε καμιά περίπτωση δεν τέθηκε θέμα μεταβίβασης του ακινήτου στα άλλα παιδιά της ενάγουσας και ως εκ τούτου η ενάγουσα δεν δικαιολογείται όπως ισχυρίζεται στα όσα αναφέρει στην ένορκη της δήλωση. Ο εναγόμενος 1 ισχυρίζεται επίσης ότι η ΣΠΕ η οποία ενοικιάζει το ισόγειο της κατοικίας σταμάτησε να καταβάλλει τα ενοίκια στην εναγόμενη
- Η διαδικασία περιορίστηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι συνήγοροι των διαδίκων καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Το Δικαστήριο είχε εκδώσει μονομερώς διάταγμα σε σχέση με τις παραγράφους Α και Β της αίτησης και έδωσε οδηγίες όπως επιδοθεί η αίτηση σε σχέση με την παράγραφο Γ. Παρά την επίδοση τόσο του διατάγματος όσο και της αίτησης οι εναγόμενοι δεν εμφανίστηκαν και το διάταγμα σε σχέση με τις παραγράφους Α και Β κατέστη απόλυτο. Στη συνέχεια ο κ. Γαβριηλίδης εμφανίστηκε εκ μέρους των εναγομένων-καθ'ων η αίτηση και καταχώρισε ένσταση σε σχέση μόνο με την παράγραφο Γ της αίτησης. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπίπτοντων διαταγμάτων και εξετάστηκε σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motoria Ltd
(1987)1 C.L.R. 303, Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.ά.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453). Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία, και (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο και/ή ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η πιθανότητα στο πλαίσιο της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον ενάγοντα/αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση δηλαδή ότι χωρίς τη έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του ενάγοντα στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Οι δύο πρώτες προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες ιδιαίτερα στην περιορισμένη έκταση εξέτασης σ' αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα (βλ. Bacardi v. Vinco
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, Ζωντίλης ν. Αντρέου
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603 και Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπρές Λτδ ν. C. Kokkouris Trading
(1998)1 A.A.Δ. 149). Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του και πρέπει να αποφύγει την αναλυτική εξέταση των επίδικων θεμάτων της αγωγής, καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograbska Banka
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 235: "οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος, . Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εξεταστεί η ουσία της." Στην υπόθεση επίσης P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802 αναφέρθηκε ότι: "Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του." Όπως αναφέρω πιο πάνω, μοναδικό αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι το αίτημα της ενάγουσας για την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου «που να δεσμεύει το λογαριασμό της εναγομένης 2 στην περιφερειακή ΣΠΕ Λεμεσού στον οποίο κατατίθεται το ενοίκιο από την περιφερειακή ΣΠΕ Λεμεσού για την ενοικίαση του ισογείου στο ακίνητο στην οδό Αισώπου 4 στο Άγιο Νικόλαο Λεμεσού». To αίτημα της παραγράφου Γ της αίτησης όπως αναφέρεται πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν μπορεί να επιτύχει γιατί δεν είναι δυνατόν να ζητείται η δέσμευση ενός λογαριασμού επειδή σ' αυτόν πιθανώς να κατατίθεται και το ποσό που αντιπροσωπεύει το ενοίκιο του επίδικου ακινήτου. Με το αίτημα της παραγράφου Γ της αίτησης, αυτό που ουσιαστικά ζητά η αιτήτρια είναι η παρεμπόδιση της λειτουργίας του τραπεζικού λογαριασμού της εναγομένης 2 και η δέσμευση οποιουδήποτε ποσού περιέχεται σε αυτό ακόμη και για θέματα που δεν αφορούν την παρούσα υπόθεση. Παρά την πιο πάνω κατάληξη θα εξετάσω και το κατά πόσο στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 σε σχέση με το αίτημα της παραγράφου Γ. Με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τα οποία στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν αξιολογεί και δεν μπορεί να προχωρήσει σε ευρήματα αφού τα ευρήματα σε σχέση με την ουσία της υπόθεσης παραμένουν ανοικτά για να εξεταστούν στο κατάλληλο στάδιο, θεωρώ ότι η ενάγουσα έχει καλή βάση αγωγής και πιθανότητα επιτυχίας εάν κριθεί ότι οι ισχυρισμοί της είναι αξιόπιστοι. Σε σχέση όμως με την τρίτη προϋπόθεση και με την προϋπόθεση ότι ο λογαριασμός του οποίου ζητείται η δέσμευση ήταν αποκλειστικά λογαριασμός στον οποίο κατατίθετο το ποσό του ενοικίου, θεωρώ ότι η αιτήτρια απέτυχε να παρουσιάσει μαρτυρία ότι εάν το διάταγμα δεν εκδοθεί θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και θεωρώ ότι η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ της ενάγουσας στο τελικό στάδιο της υπόθεσης εάν επιτύχει στην απαίτηση της είναι ικανοποιητικό μέτρο. Για τους πιο πάνω λόγους θεωρώ ότι και στο ισοζύγιο της ευχέρειας, δεν δικαιολογείται η έκδοση του διατάγματος σε σχέση με την παράγραφο Γ της αίτησης και ως εκ τούτου η αίτηση σε σχέση με την παράγραφο Γ απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων-καθ'ων η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας-αιτήτριας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση - Απαγορευτικό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο