ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ CASA D'ELKA COURT ν. Σόνια Νταϊάνα Ανδρέα Παυλίδη, Αρ. Αγωγής: 4151/13, 5/2/2016

(1997)1Β Α.Α.Δ. 685 τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης και η σύνταξή τους διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες, οι οποίοι διασφαλίζουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Οι εν λόγω κανόνες ενσωματώνονται στη Δ.19 και από το κείμενο του Θ.4 αυτής, ο οποίος περιέχει τον πιο θεμελιακό κανόνα, προκύπτει ότι κάθε δικόγραφο θα πρέπει να διατυπώνει σε συνοπτική μορφή όλα τα ουσιαστικά-ουσιώδη γεγονότα πάνω στα οποία ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπιση του. Η έννοια δε της λέξης ουσιαστικά (material) συσχετίζεται με ό,τι είναι απαραίτητο για να διατυπωθεί μια πλήρης αιτία αγωγής (βλ. και Bruce v. Odhams Press Ltd. [1936] 1 Κ.Β. 697). Στην ίδια απόφαση εξηγείται ότι η πεμπτουσία είναι ότι η διατύπωση και η παρουσίαση της υπόθεσης πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς. Ο βασικός σκοπός των δικογράφων είναι να δώσουν την ευχέρεια στον αντίδικο να γνωρίζει τι υπόθεση θα αντιμετωπίσει με τέτοιες λεπτομέρειες ώστε να μπορέσει να ετοιμασθεί επαρκώς για να απαντήσει. Εξηγείται επίσης ότι η μαρτυρία με την οποία μπορεί να αποδειχθεί οποιοδήποτε από τα επίδικα θέματα δεν έχει θέση σε δικόγραφο και εάν παρεισφρήσει πρέπει να διαγραφεί (βλ. και Merchants' and Manufacturers' Insurance Co. ν. Davies [1938] 1 Κ.Β. 196). Ως δε αναφέρθηκε στην Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.α.

(2000)1Β Α.Α.Δ. 787, με παραπομπή στο σύγγραμμα AnnualPractice 1960 σελ. 478-479, οι λέξεις "τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής" έχουν ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα Δικαστήρια. «Αν ο εναγόμενος δεν διασαφηνίζει ποιό μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποιό αρνείται το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία. Απλή, όμως, πολυλογία δεν προκαλεί αφ' εαυτής αμηχανία. Επίσης ούτε και το γεγονός ότι στα δικόγραφα προβάλλονται αλληλοσυγκρουόμενοι ισχυρισμοί μπορεί να οδηγήσει σε διαγραφή. Για το ίδιο θέμα στην Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Hussein Ali Nasrat Abdallah κ.α.,Πολ.Έφεση Αρ.69/2011, ημερ. 19.7.13 αναφέρεται ότι: «Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι (με τρόπο ώστε ο Αιτητής θα πρέπει να απαντήσει σε αυτούς), από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις». Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ένα θέμα είναι σκανδαλώδες θα πρέπει να εξετασθεί κατά πόσο το θέμα αυτό θα αποτελούσε αποδεκτή μαρτυρία για να δείξει την αλήθεια κάποιου δικογραφημένου ισχυρισμού, ο οποίος είναι ουσιώδης με αναφορά στην αιτούμενη θεραπεία. Γενικά σκανδαλώδη, ενοχλητικά και αχρείαστα θέματα είναι εκείνα τα οποία θεωρούνται ανήθικα ή υποβιβαστικά ή γίνονται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς, αλλά αν είναι σχετικά τότε δεν είναι κατ' ανάγκη και σκανδαλώδη, ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός απλώς και μόνο διότι είναι αχρείαστος, εκτός και αν είναι εμφανώς άσχετος. Επίσης θα πρέπει να διαγραφούν μη απαραίτητοι ισχυρισμοί με τους οποίους αποδίδεται στον Αιτητή ή άλλο πρόσωπο κακή πίστη ή παράπτωμα (misconduct). Ειδικότερα για το πότε ένα δικόγραφο μπορεί να λεχθεί ότι προκαλεί αμηχανία (embarrassing) σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Bullen & Leake "Precedents of Pleadings" 12η έκδοση, σελ. 147: «Accordingly, a pleading is embarrassing which is ambiguous or unintelligible or which states immaterial matter and so raises irrelevant issues which may involve expense, trouble and delay and thus will prejudice the fair trial of the action, and so is a pleading which contains unnecessary or irrelevant allegations.» Η διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.19 Θ.26, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνον εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενό του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό (βλ. In Re Pelmako Developments Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 246 και Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού - Αμαθούντος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2007)1Α Α.Α.Δ. 21). Το μέρος δε εκείνο του δικογράφου που ζητείται να διαγραφεί πρέπει να συγκεκριμενοποιείται. Στα πλαίσια αυτά λαμβάνεται λοιπόν υπόψη τόσο η φύση της αγωγής όσο και η σχετικότητα των, ζητούμενων να διαγραφούν ισχυρισμών με τα επίδικα θέματα αυτής. Δεν τίθεται δε θέμα μαρτυρίας και αξιολόγησης των εκατέρωθεν ισχυρισμών μέσα από τις έγγραφες προτάσεις. Η εξουσία διαγραφής που παρέχεται από την Δ.19 Θ.26 είναι διακριτικής μορφής και, ταυτόχρονα, πλατιά (βλ. Soboh Petroleum (Cyprus)Ltd ανωτέρω). Αναφορικά με το πως αυτή ασκείται βλ. Williams & Glyns Bank Ltd v. the Ship "Maria"

(1984)1 C.L.R. 820 και Πελετιές ν.Ataya

(1990)1 Α.Α.Δ. 504. Μετά την έκθεση της νομικής πτυχής θα προχωρήσω στη συνέχεια στην εξέταση της παρούσας αίτησης με αναφορά στους δικογραφημένους ισχυρισμούς των διαδίκων. Στην παρούσα αίτηση αποτελεί θέση της εναγομένης ότι με το τροποποιημένο δικόγραφο τους οι ενάγοντες εις τις παραγράφους 3,6,10,11β και 13 αναφέρουν νέους ισχυρισμούς χωρίς άδεια του Δικαστηρίου και χαρακτηρίζει αυτούς ως πιο πάνω καταγράφεται στην αρχή της Απόφασης. Αντίθετα οι ενάγοντες απορρίπτουν τα ανωτέρω και υποστηρίζουν ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί αποτελούν ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα που θεωρούνται άμεσα συναρτημένα με τα επίδικα θέματα στην παρούσα αγωγή και ενδείκνυται να αποτελέσουν μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν γεγονότα καθώς επίσης αφορούν ισχυρισμούς οι οποίοι απαντούν στην τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της εναγομένης. Το ερώτημα όμως το οποίο πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο αυτά τα γεγονότα είναι επίδικα και κατά πόσο εις το τροποποιημένο δικόγραφο των εναγόντων περιλαμβάνονται ισχυρισμοί πέραν της απάντησης στους ισχυρισμούς της εναγομένης οι οποίοι προβληθήκαν με το τροποποιημένο δικόγραφο της. Όσον αφορά το αιτητικό Α της Αίτησης επιδιώκεται η διαγραφή μέρους της παρ. 3 του τροποποιημένου δικογράφου των εναγόντων. Παρατηρώ ότι με την τροποποίηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης προβάλλεται νέα προδικαστική ένσταση δια της οποίας η εναγόμενη ισχυρίζεται μεταξύ άλλων, ότι οι ενάγοντες ουδέν έπραξαν ως όφειλαν για τη νόμιμη σύσταση και συγκρότηση τους και οι ενέργειες τους προς τούτο είναι άκυρες και χωρίς νομικό αποτέλεσμα. Η απάντηση στον νέο αυτό ισχυρισμό από μέρους των εναγόντων μπορεί να ανευρεθεί στην παρ. 3 όπου οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι δεν αποδέχθηκαν την εκπροσώπηση της εναγομένης μέσω του πατέρα της κατά την εκλογή της διαχειριστικής επιτροπής καθώς και το ότι, κατά τους ενάγοντες, δεν παρέχεται δικαίωμα ψήφου στους ιδιοκτήτες οι οποίοι έχουν καθυστερημένες οφειλές προς τους ενάγοντες. Η εισαγωγή του πιο πάνω ισχυρισμού και γεγονότος προβάλλεται όπως φαίνεται από το δικόγραφο προς υποστήριξη της θέσης των εναγόντων ότι η διαδικασία εκλογής της διαχειριστικής επιτροπής έγινε, κατά τους ίδιους, νομότυπα και κανονικά και αποτελεί ζήτημα το οποίο κλήθηκαν να απαντήσουν μετά την τροποποίηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Χωρίς να προβαίνω σε αξιολόγηση των ισχυρισμών που προβάλλονται από τις δυο πλευρές, κρίνω ότι το μέρος της παρ. 3 του οποίου ζητείται η διαγραφή, απαντά στην νέα προδικαστική ένσταση την οποία ήγειρε η εναγόμενη με την τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Η θέση της εναγομένης ως αυτή αναφέρεται στη γραπτή αγόρευση της ότι η παράθεση του ισχυρισμού για την παρουσία του πατέρα της εναγομένης η οποία δεν έγινε αποδεκτή έπρεπε να αναφερθεί στο αρχικό δικόγραφο και οι ενάγοντες εκμεταλλεύτηκαν την τροποποίηση για να παραθέσουν το εν λόγω γεγονός, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή εφόσον η παράθεση αυτού του ισχυρισμού για τους ενάγοντες αποτελεί απάντηση στη νέα προδικαστική ένσταση της εναγομένης και άμεσα συνυφασμένου με τα επίδικα θέματα. Τα όσα αναφέρει η κα Θεριστή στη γραπτή της αγόρευση αναφορικά με το ζήτημα της εκπροσώπησης της εναγομένης από τον πατέρα της, δεν μπορούν να εξεταστούν σε αυτό το στάδιο εφόσον κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε αξιολόγηση γεγονότων και μαρτυρίας, η οποία δεν επιτρέπεται σε αυτό το στάδιο. Επομένως το αιτητικό υπό στοιχείο Α απορρίπτεται. Όσον αφορά το αιτητικό Β της Αίτησης για διαγραφή της φράσης «..αντίγραφα των επιστολών και πρακτικών των Γενικών Συνελεύσεων θα παρουσιαστούν κατά τη δικάσιμο.» η οποία περιλαμβάνεται στην παρ. 3 του τροποποιημένου δικογράφου των εναγόντων, δεν βρίσκω λόγο γιατί κάτι τέτοιο να διαγραφεί εφόσον οι ενάγοντες επιφυλάσσουν το δικαίωμα τους για να προσκομίσουν μαρτυρία εν σχέση με έγγραφη μαρτυρία, της οποίας η σχετικότητα και αποδεικτική σημασία θα κριθεί στο κατάλληλο στάδιο από το Δικαστήριο. Για σκοπούς της παρούσας Αίτησης δεν έχει καταδειχθεί οποιοσδήποτε λόγος για τη διαγραφή της εν λόγω φράσης. Επομένως το αιτητικό υπό στοιχείο Β απορρίπτεται. Όσον αφορά το αιτητικό Γ για διαγραφή της τελευταίας υποπαραγράφου της παρ. 3 του τροποποιημένου δικογράφου των εναγόντων και πάλι κρίνεται ότι ο εν λόγω ισχυρισμός περί του ότι η εναγόμενη αποδεχόμενη την εκλογή της εκάστοτε επιτροπής διευθετούσε τις οφειλές της απαντά στην τροποποιημένη Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση της εναγομένης με την οποία εγείρει προδικαστική ένσταση αναφορικά με την παράνομη σύσταση των εναγόντων. Εφόσον ζήτημα παράνομης σύστασης των εναγόντων δεν είχε εγερθεί με την αρχική Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της εναγομένης, δεν διαπιστώνεται οτιδήποτε επιλήψιμο ή αντικανονικό στην δικογράφηση του πιο πάνω ισχυρισμού από μέρους των εναγόντων ο οποίος σχετίζεται άμεσα με τα επίδικα θέματα και απαντούν στους νέους ισχυρισμούς της εναγομένης και δεν μπορούν να κριθούν είτε ενοχλητικοί είτε σκανδαλώδεις είτε άσχετοι με τα επίδικα θέματα. Επομένως το αιτητικό υπό στοιχείο Γ απορρίπτεται. Αναφορικά με τα αιτητικά Ε και Ζ όπου ζητείται η διαγραφή μέρους της παρ. 6 και 10 του τροποποιημένου δικογράφου των εναγόντων, κατά την κρίση του Δικαστηρίου αφορούν ίδια ζητήματα και επομένως θα εξεταστούν ταυτόχρονα. Παρατηρώ ότι με την τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της η εναγόμενη ισχυρίζεται στην νέα παρ. 9Α ότι οι ενάγοντες προέβησαν σε παράνομες ενέργειες εις βάρος των ιδιοκτητών, υπερχρέωσαν με υπέρογκα ποσά τόσο την εναγόμενη όσο και τους υπόλοιπους ιδιοκτήτες για ισχυριζόμενες δαπάνες περί ανύπαρκτων ανακαινίσεων καθώς επίσης ότι οι ενάγοντες αμφισβητούν τον τρόπο και μέθοδο των εναγόντων για υπολογισμό των χρεώσεων. Με την παρ. 6 του τροποποιημένου δικογράφου οι ενάγοντες προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι μέρος της δαπάνης αφορούσε την αντικατάσταση του ανελκυστήρα. Θεωρώ ότι με την προβολή του εν λόγω ισχυρισμού οι ενάγοντες απαντούν στην νέα παρ. 9Α της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης με την οποία η εναγόμενη άμεσα αρνείται ότι έγιναν ανακαινίσεις εφόσον αναφέρεται σε «ανύπαρκτες ανακαινίσεις». Αν και στην παρ. 6 οι ενάγοντες δεν προβαίνουν σε ρητή αναφορά ότι απαντούν στην νέα παρ. 9Α κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποβεί μοιραίο για τους ενάγοντες και να διαγραφεί ο εν λόγω ισχυρισμός τους εφόσον προκύπτει ότι η προβολή του εν λόγω ισχυρισμού απαντά στην τροποποιημένη παρ. 9Α της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Όσον αφορά την παρ. 10 του τροποποιημένου δικογράφου των εναγόντων και η αναφορά τους σε συγκεκριμένες εργασίες για αλουμίνια και πάλι κρίνεται ότι απαντάται η νέα παρ. 9Α με την οποία η εναγόμενη αμφισβητεί τόσο τα έργα τα οποία έγιναν όσο και τη μέθοδο υπολογισμού των εξόδων για κάθε διαμέρισμα, εφόσον στην παρ. 10 οι ενάγοντες αναφέρουν ότι τα έξοδα κατανεμήθηκαν με βάση το εμβαδό κάθε μονάδας. Για τα εν λόγω ζητήματα η κα Θεριστή εισηγείται ότι μεταβάλλεται η αιτία Αγωγής και οι ενάγοντες προβάλλουν αξιώσεις και έξοδα τα οποία δεν δικογραφήθηκαν αρχικώς. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την εν λόγω εισήγηση. Η αιτία Αγωγής δεν μεταβάλλεται, η οποία πάντοτε παραμένει η αξίωση ενός συγκεκριμένου ποσού τα οποία επιβληθήκαν ως κοινόχρηστα στην εναγόμενη. Με το τροποποιημένο δικόγραφο τους οι ενάγοντες παραθέτουν λεπτομέρειες των εξόδων τα οποία ως ισχυρίζονται αποτελούν το τελικό αξιούμενο ποσό, το οποίο δεν διαφοροποιείται μετά την παράθεση των λεπτομερειών των εξόδων. Επομένως κρίνεται ότι η παρ. 6 και 10 της τροποποιημένης Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση απαντούν στη νέα παρ. 9Α της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, καθιστώντας έτσι τους νέους ισχυρισμούς των εναγόντων σχετικούς με την τροποποίηση του δικογράφου της εναγομένης, σχετικούς με τα επίδικα θέματα και δεν κρίνονται ενοχλητικοί ή αντικανονικοί ή σκανδαλώδεις. Ενόψει των πιο πάνω τα αιτητικά Ε και Ζ απορρίπτονται. Με το αιτητικό Η της Αίτησης ζητείται η διαγραφή ολόκληρης της παρ. 11β του τροποποιημένου δικόγραφου των εναγόντων, με την οποία ισχυρίζονται ότι η εναγόμενη πάντοτε καλείτο να παρευρεθεί στις γενικές συνελεύσεις χωρίς η ίδια να παρευρίσκεται, οι οποίες γίνονταν με πλήρη διαφάνεια επαναλαμβάνοντας ότι οι χρεώσεις κατανέμονταν επακριβώς σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία. Παρατηρώ ότι με την τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση η εναγόμενη παραθέτει λεπτομέρειες δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων από μέρους των εναγόντων αναφορικά με τον υπολογισμό και κατανομή κοινόχρηστών δαπανών και ότι όλες οι ενέργειες τύγχαναν την έγκριση των εναγόντων. Με την παρ. 11β οι ενάγοντες θεωρώ ότι απαντούν στα όσα τους καταλογίζει η εναγόμενη με την παράθεση ισχυρισμών ότι όλες οι συνελεύσεις γίνονταν με διαφάνεια και η κατανομή των δαπανών γινόταν σύμφωνα με την σχετική νομοθεσία. Δεν προκύπτει από το περιεχόμενο της παρ. 11β ότι οι ενάγοντες έχουν παραβεί τα όρια της αναγκαίας δικογράφησης των ισχυρισμών τους ως οι ίδιοι έκριναν αναγκαίο για απάντηση της τροποποημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, εφόσον τα όσα ισχυρίζονται απαντούν στους νέους ισχυρισμούς της εναγομένης και κρίνονται σχετικά με τα επίδικα θέματα. Επομένως το αιτητικό Η απορρίπτεται. Εις ότι αφορά το αιτητικό Θ για διαγραφή ολόκληρης της παρ. 13 του τροποποιημένου δικόγραφου των εναγόντων, παρατηρώ ότι οι ενάγοντες με την πιο πάνω παράγραφο εγείρουν νέο ισχυρισμό αναφορικά με συμφωνία η οποία έγινε με εργολάβο και την καταβολή επιτοκίου ύψους 12% όπου οι ενάγοντες επιφυλάσσουν το δικαίωμα τους να αξιώσουν σύμφωνα με την παρ. Β του παρακλητικού της έκθεσης απαίτησης τους, με την οποία όμως αξιώνεται νόμιμος τόκος. Κανένας ισχυρισμός δεν περιλαμβάνεται στην έκθεση απαίτησης για συμφωνία με εργολάβο ούτε αξιώνεται επιτόκιο 12%, παρά μόνο η επιδίκαση νόμιμου τόκου. Κρίνεται επομένως ότι η παρ. 13 της τροποποιημένης Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση θα πρέπει να διαγραφεί εφόσον διαφοροποιεί την αρχική αξίωση των εναγόντων, τείνει να περιπλέξει τα επίδικα θέματα εφόσον εισάγεται ισχυρισμός για ύπαρξη συμφωνίας με εργολάβο η οποία δεν φαίνεται να σχετίζεται με τα επίδικα θέματα ως αυτά εκτίθενται στα δικόγραφα και κυρίως το περιεχόμενο της παρ. 13 τείνει να προκαλέσει αμηχανία στην εναγόμενη εφόσον δεν είναι βέβαιο το ύψος του επιτοκίου το οποίο οι ενάγοντες αξιούν εναντίον της. Επομένως το αιτητικό Θ εγκρίνεται. Πριν οδηγηθώ στην κατάληξη μου επί της αίτησης θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου δεν προκύπτει πουθενά ότι η παρούσα αίτηση γίνεται καταπιεστικά ή καταχρηστικά ως ισχυρίζονται στην ένσταση τους οι ενάγοντες, ούτε διαπιστώνω να καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση με υπέρμετρη καθυστέρηση. Το βάρος απόδειξης σε τέτοιου είδους αιτήσεις περί διαγραφής ισχυρισμού, το φέρει ο αιτητής. Είναι δε σημαντικό να τονιστεί ότι η αίτηση διαγραφής, κρίνεται με βάση το ίδιο το δικόγραφο, το περιεχόμενο του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών του αιτητή. Δεν τίθεται θέμα μαρτυρίας και αξιολόγησης των εκατέρωθεν ισχυρισμών μέσα από τις έγγραφες προτάσεις (Σάββας Ευαγγέλου ν. Ο Φιλελεύθερος (ανωτέρω), In Re Pelmako Development Ltd (ανωτέρω). Η αιτήτρια-εναγόμενη στηρίζει κυρίως την Αίτηση της στο ότι το τροποποιημένο δικόγραφο των εναγόντων περιλαμβάνονται ισχυρισμοί οι οποίοι εκφεύγουν της τροποποίησης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και ως τέτοιοι προκαλούν αμηχανία στην εναγόμενη. Δεν έχει όμως καταδειχθεί στο Δικαστήριο πως οι εν λόγω ισχυρισμοί των οποίων ζητείται η διαγραφή προκαλούν αμηχανία στην εναγόμενη. Με όσα ανέφερα ανωτέρω κρίνω ότι η εναγόμενη δεν απέσεισε το εν λόγω βάρος έχοντας πάντοτε υπόψη μου τα δικόγραφα των διαδίκων, εκτός από το αιτητικό Θ το οποίο έχει επιτυχή κατάληξη. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη όλα τα ανωτέρω και χωρίς σε καμία περίπτωση να μου διαφεύγει ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για διαγραφή θα πρέπει να ασκείται με φειδώ, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσας η εξουσία αυτή θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της μερικής έγκρισης της αίτησης αναφορικά με το αιτητικό Θ. Καταληκτικά να αναφέρω, εις ότι αφορά τα υπόλοιπα αιτητικά της Αίτησης δεν έχουν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο συγκεκριμενοποιηθεί και εξειδικευθεί οι διαφορές που, κατά την εισήγηση της εναγόμενης, παρουσιάζονται μεταξύ του τροποποιημένου δικογράφου των εναγόντων σε συνδυασμό με τις τροποποιήσεις που μεσολάβησαν στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ούτως ώστε αυτές να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά εξειδικευμένο και συγκεκριμένο τρόπο. Αποτελεί αρχή ότι μετά την τροποποίηση δικογράφου, επιτρέπονται μόνο τροποποιήσεις ή διαφοροποιήσεις σε ένα δικόγραφο που είναι συνακόλουθες (consequential) τροποποιήσεων του δικογράφου του αντιδίκου, δηλαδή τέτοιες που να σχετίζονται με ισχυρισμούς που περιέχονται στο δικόγραφο του αντιδίκου. Με τα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω κρίνεται ότι οι ενάγοντες με το τροποποιημένο δικόγραφο τους απαντούν στα όσα ισχυρίζεται η εναγόμενη με την τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της και εν πάση περιπτώσει η εναγόμενη δεν έχει παραθέσει τέτοια στοιχεία τα οποία να καταδεικνύουν το αντίθετο, εκτός του μέρους της Αίτησης το οποίο έχει ήδη επιτύχει. Ενόψει των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα διαγραφής μέρους της Τροποποιημένης Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση ως το αιτητικό Θ της Αίτησης. Ενόψει της μερικής επιτυχίας της Αίτησης, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται κατά το ήμισυ αυτών εναντίον των Εναγόντων - Καθ' ων η αίτηση και υπέρ της Εναγόμενης/Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε, μετά το πέρας της αγωγής. Το νέο δικόγραφο της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση που προκύπτει συνεπεία του πιο πάνω διατάγματος να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα και να επιδοθεί στην άλλη πλευρά. Η Αγωγή ορίζεται για οδηγίες στις 28.3.16 ώρα 8:30π.μ. (Υπ.) ......................................... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim/4151-13strikeout cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο