ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α. ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΝΟΓΙΟΣ, Αρ. Αγωγής: 2433/13, 2/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A46 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 2433/13 Μεταξύ: ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, από την Λεμεσό ΔΡ. ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, από την Λεμεσό ΔΡ. ΜΑΡΙΝΑ ΤΑΒΕΛΙΔΟΥ, από την Λεμεσό Ενάγοντες και ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΝΟΓΙΟΣ, από την Λευκωσία Εναγόμενοι ------------------------------ Αίτηση Εναγομένου ημερ. 16.9.15 για καταχώρηση περαιτέρω Υπεράσπισης Ημερομηνία: 2 Φεβρουαρίου 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενο/Αιτητή: κος Κ. Καρατσής για κ.κ. Καλλής & Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντες/Καθ ων η αίτηση: κος Α. Πέτρου για κ.κ. Χάρης Πέτρου & Σια ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες με την Αγωγή τους την οποία καταχώρησαν στις 14.6.13 αξιώνουν εναντίον του εναγομένου ποσό €2187.54σ οφειλόμενο προς τους ενάγοντες 1, ποσό €2400.- οφειλόμενο προς τον ενάγοντα 2 και ποσό €420.- οφειλόμενο προς την ενάγουσα 3, πλέον τόκους και έξοδα. Ο εναγόμενος καταχώρησε Υπεράσπιση στις 4.7.13 και η Απάντηση στην Υπεράσπιση καταχωρήθηκε από μέρους των εναγόντων στις 30.9.
- Στη συνέχεια μετά από καταχώρηση Αίτησης Ορισμού, η Αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 22.11.
- Κατόπιν σχετικών οδηγιών του Δικαστηρίου καταχωρήθηκαν εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων και η Αγωγή ορίστηκε σε διάφορες ημερομηνίες για Ακρόαση. Ο εναγόμενος στις 16.9.15 καταχώρησε την παρούσα Αίτηση, αρχικά μονομερώς και στη συνέχεια διατάχθηκε η επίδοση της από το Δικαστήριο, δια της οποίας εξαιτείται: «Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου θα δίδεται άδεια δια την καταχώρηση περαιτέρω Υπεράσπισης η οποία έχει αναφύει μετά την παράδοση της Υπεράσπισης του Εναγομένου, κατά 15 ημέρες από την σύνταξη του διατάγματος.» Νομικό υπόβαθρο της Αίτησης αποτελεί, μεταξύ άλλων, η Δ.23 Θ.2 και Δ.57 Θ.2, των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Όπως διατείνεται ο εναγόμενος και ενόρκως δηλών στην Αίτηση, την 10.8.15 επισκέφθηκε την Πολυκλινική Υγεία (ενάγοντες 1 ενώ στην ένορκο δήλωση αναφέρεται ως εναγόμενη 1), για ορθοπεδική εξέταση η οποία στοίχισε €247.- και εκδόθηκε σχετικό τιμολόγιο με αριθμό
- Με την εξόφληση του πιο πάνω ποσού, δόθηκε στον ίδιο απόδειξη εις την οποία αναφέρετο ότι έχει υπόλοιπο λογαριασμού €987,56σ, το οποίο εν πάση περιπτώσει αρνείται ότι οφείλει και το οποίο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα ποσά τα οποία διεκδικούν οι ενάγοντες. Στην ένορκο δήλωση του επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 το εν λόγω τιμολόγιο και απόδειξη. Ως αναφέρει ακολούθως, σύμφωνα με νομική συμβουλή την οποία έλαβε, η καταχώρηση της περαιτέρω Υπεράσπισης έπρεπε να γίνει εντός 15 ημερών από την ημερομηνία όπου το νέο γεγονός Υπεράσπισης αναφύεται, ήτοι εντός 15 ημερών από την 10.8.15 ή σε οιοδήποτε κατοπινό στάδιο με άδεια του Δικαστηρίου. Κατά τον ίδιο, η πιο πάνω προθεσμία ήταν αδύνατο να τηρηθεί λόγω των θερινών διακοπών όπου δεν καταχωρούνται δικόγραφα καθώς επίσης ο δικηγόρος ο οποίος χειριζόταν την υπόθεση του απουσίαζε στο εξωτερικό, ο οποίος μόλις επέστρεψε στην Κύπρο ενημερώθηκε και καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση. Ο εναγόμενος επισυνάπτει στην ένορκο δήλωση του ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο της Περαιτέρω Υπεράσπισης την οποία προτίθεται να καταχωρήσει. Οι ενάγοντες εγείρουν πέντε λόγους ένστασης για απόρριψη της Αίτησης, δια τους οποίους προβάλλουν ότι η Αίτηση δεν στηρίζεται στα ορθά άρθρα του Νόμου και Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή δεν περιλαμβάνει την Δ.57 Θ.3 και Θ.
- Η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη και θα μπορούσε να καταχωρηθεί εντός της περιόδου των θερινών διακοπών. Η Αίτηση είναι καταχρηστική και τέλος, ο εναγόμενος δεν έχει ικανοποιητική υπεράσπιση, παρεμποδίζεται να καταχωρήσει περαιτέρω Υπεράσπιση σύμφωνα με την Δ.23 Θ.2 και με την παρούσα Αίτηση ο εναγόμενος επιχειρεί να εισάγει νέα βάση υπεράσπισης. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ. Χάρη Πέτρου, δικηγόρου ο οποίος χειρίζεται την υπόθεση, γνωρίζει όλα τα γεγονότα αυτής και όπως αναφέρει είναι εξουσιοδοτημένος από τους ενάγοντες να προβεί στην παρούσα ένορκο δήλωση. Ως αναφέρεται στην ένορκο δήλωση, η αίτηση είναι εκπρόθεσμη και δεν καταχωρήθηκε εντός της προθεσμίας που προβλέπει η Δ.57 Θ.2 και 3 και θα έπρεπε να είχε καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την ημερομηνία που είχε αναφύει το εν λόγω γεγονός και εντός των θερινών διακοπών, επειδή δεν πρόκειται για καταχώρηση δικογράφου αλλά αίτησης. Η παρούσα αίτηση έπρεπε να στηρίζεται στην Δ.57 Θ. 3 και 4 και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί. Ακολούθως, αναφέρεται στην αξίωση των εναγόντων και στα τιμολόγια τα οποία στηρίζεται η απαίτηση των εναγόντων, τα οποία επισυνάπτει ως Τεκμήρια και ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος στην Υπεράσπιση του αναφέρεται σε τιμολόγιο με αριθμό 2495 το οποίο κατά τον εναγόμενο έχει εξοφληθεί και κατά τον ομνύοντα είναι άσχετο με την Αγωγή. Εάν ο εναγόμενος προέβηκε σε πληρωμές μετά την καταχώρηση της Αγωγής δεν επηρεάζει την Αγωγή και τέτοια ποσά θα αφαιρεθούν από το ποσό της αξίωσης κατά την εκδίκαση της Αγωγής και μετά την προσαγωγής μαρτυρίας διαμορφώνοντας έτσι αναλόγως το αξιούμενο ποσό κατά την έκδοση της απόφασης. Σύμφωνα με τον ίδιο η αιτούμενη άδεια ζητείται για σκοπούς καθυστέρησης και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις επικαλούμενοι σχετικές αυθεντίες. Έχω εξετάσει με προσοχή του περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων σε συνάρτηση με τις ένορκες δηλώσεις οι οποίες βρίσκονται ενώπιον μου. Όσον αφορά την γραπτή αγόρευση των εναγόντων προκύπτει από το περιεχόμενο της ότι οι ενάγοντες επικεντρώθηκαν στην εισήγηση τους για απόρριψη της Αίτησης στο ότι η Αίτηση δεν περιλαμβάνει την ορθή Διαταγή των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία κατά τους ίδιους είναι η Δ.57 Θ. 3 και 4, παραθέτοντας προς τούτο σχετική Νομολογία, ότι τέτοια παράλειψη αποτελεί παρατυπία και δεν μπορεί να θεραπευτεί δυνάμει της Δ.
- Ο εναγόμενος με την γραπτή αγόρευση του εισηγείται ότι η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση και η ίδια η ένσταση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο λόγω του ότι η ένορκος δήλωση έγινε από Δικηγόρο ο οποίος μάλιστα ανέφερε ότι χειρίζεται την υπόθεση ο ίδιος, χωρίς να αναφέρει για ποιο λόγο δεν ορκίστηκε οιοσδήποτε εκ των διαδίκων. Προτού εξετάσω την ουσία της Αίτησης, κρίνεται ορθότερο να εξετάσω την εισήγηση του εναγομένου όπως το Δικαστήριο μην λάβει υπόψη του την καταχωρηθείσα ένσταση για τον λόγο ο οποίος αναφέρεται πιο πάνω. Σχετική επί του θέματος είναι η σχετικά πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Πολιτική Αίτηση Αρ. 168/13 ημερ. 5.12.13, Αναφορικά με τον Περί Εμπορικής Ναυτιλίας (Νηολόγηση, Πώληση και Υποθήκευση Πλοίων) Νόμο του 1963, από την οποία παραθέτω το πιο κάτω απόσπασμα: «Στην υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovlieva
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 82, το Δικαστήριο εξέτασε το θέμα υποβολής ένορκης δήλωσης από δικηγόρο και συνόψισε τις αρχές που διέπουν το θέμα ως ακολούθως: «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεση του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc Chic Ltd
(1968)1 CLR 1, In Re Efthymiou
(1987)1 CLR 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Στην υπόθεση TBF (Cyprus) Ltd κ.ά ν. Εμπορικής Μελετών Σχεδιασμού και Επιχειρηματικού Κεφαλαίου Ανώνυμης Εταιρείας κ.ά.
(2003)1 (Α) Α.Α.Δ 459 λέχθηκε πως «το γεγονός πως δεν αναφέρεται ότι ο ενόρκως δηλών είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση, αποτελεί μία απλή παρατυπία, αφού ο ενόρκως δηλών είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των συνηγόρων των αιτητών και αποκαλύπτεται η πηγή των γνώσεων του που είναι τα έγγραφα και τα στοιχεία που περιέχονται στον εν λόγω φάκελο.» Στην προκειμένη περίπτωση, ο ενόρκως δηλών για τους ενάγοντες - καθ' ων η Αίτηση είναι ο δικηγόρος ο οποίος χειρίζεται την υπόθεση, σύμφωνα με τον ίδιο, ο οποίος δηλώνει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τους ενάγοντες να προβεί στην ένορκη δήλωση και έχει προσωπική γνώση όλων των γεγονότων της υπόθεσης. Όπως, εξάλλου προκύπτει από το ίδιο το περιεχόμενο της ένορκης του δήλωσης, σε μέρος αυτής ουσιαστικά γίνεται αναφορά σε γεγονότα που εν πάση περίπτωση εμφαίνονται από τον ίδιο το φάκελο του Δικαστηρίου. Τέλος, όπως προκύπτει από τον φάκελο της υπόθεσης ο ομνύον ουδέποτε εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για να χειριστεί την υπόθεση. Ακόμα και κατά την Ακρόαση της Αίτησης δεν εμφανίστηκε ο ίδιος του αλλά ο κος Αντώνης Πέτρου. Επομένως, παρ' όλο όπου ο ίδιος ο ομνύον αναφέρει ότι χειρίζεται την υπόθεση δεν προκύπτει κάτι τέτοιο από τον φάκελο της υπόθεσης κατά τρόπο όπου να καθιστά τον ίδιο ταυτόχρονα Δικηγόρο και μάρτυρα στην υπόθεση. Ως εκ τούτου, με βάση τα πιο πάνω στοιχεία και καθοδηγούμενη από την πιο πάνω Νομολογία, παρά το γεγονός ότι δεν είναι επιθυμητό ο ενόρκως δηλών να είναι δικηγόρος, κρίνω ότι το περιεχόμενο της εν λόγω ένορκης δήλωσης μπορεί να ληφθεί και θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο για τους λόγους οι οποίοι εξηγούνται ανωτέρω. Επομένως το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του την καταχωρηθείσα ένσταση και θα προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της Αίτησης και των προβαλλόμενων λόγων ένστασης. Η Δ.23 Θ.2 στην οποία βασίζεται η αίτηση ορίζει ως εξής: «Where any ground of defence arises after the defendant has delivered his defence, or after the time limited for his doing so has expired, the defendant may, and where any ground of defence to any counter-claim arises after defence to the counterclaim, or after the time limited for delivering such defence has expired, the plaintiff may, within fifteen days after such ground of defence has arisen or at any subsequent time by leave of the Court or a Judge, deliver a further defence as the case may be, setting forth the same.» Οι πρόνοιες της Δ.23 θ.2 καθορίζουν την διαδικασία η οποία ακολουθείται από ένα διάδικο για την καταχώρηση περαιτέρω Υπεράσπισης σε συνάρτηση με τον χρόνο όπου τέτοια γεγονότα αναφύονται έτσι ώστε η περαιτέρω Υπεράσπιση να καθίσταται αναγκαία, εντός της έννοιας και σκοπού της εν λόγω Διαταγής. Γνώμονας της εφαρμογής της Δ.23 Θ.2 δεν είναι ο χρόνος στον οποίο τα γεγονότα περιήλθαν στην γνώση του διάδικου ή του δικηγόρου του αλλά πότε, αντικειμενικά, τα γεγονότα αυτά προέκυψαν. Οι πρόνοιες της Δ.23 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και η διαδικασία που ακολουθείται εξετάστηκαν στην υπόθεση Famiro Spinning Company Ltd v. Ami Knitting and Clothing Industries Ltd
(1989)1 Α.Α.Δ. 741, και ειδικότερα στις σελίδες 748-749 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Οι πρόνοιες της Δ.23 θ. 2, είναι σαφείς και καθορίζουν τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί σε τέτοια περίπτωση. Αν, σύμφωνα με τη διαταγή αυτή, τα γεγονότα αυτά έχουν εγερθεί μέσα σε διάστημα 15 ημερών από την καταχώρηση υπεράσπισης ή της υπεράσπισης στην ανταπαίτηση, ο εναγόμενος στην πρώτη περίπτωση και ο ενάγων στην δεύτερη, μπορούν χωρίς άδεια του Δικαστηρίου, να καταχωρήσουν συμπληρωματική υπεράσπιση προβάλλοντας τα νέα αυτά γεγονότα. Στην περίπτωση που περάσουν οι 15 μέρες, η διαδικασία αυτή μπορεί να γίνει με άδεια του Δικαστηρίου. Έτσι καμία αίτηση για τροποποίηση δεν χρειάζεται για να προβληθούν τα νέα αυτά γεγονότα. » Με τον πρώτο και δεύτερο λόγο ένστασης, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η Αίτηση δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση η οποία θα έπρεπε να ήταν η Δ.57 Θ. 3 και 4 και ότι η Αίτηση θα μπορούσε να καταχωρηθεί εντός των θερινών διακοπών. Στην ένορκο δήλωση του κ Πέτρου προβάλλεται και η θέση ότι έπρεπε να στηρίζεται στην Δ.57 Θ.2 και 3. Προς υποστήριξη των πιο πάνω λόγων ένστασης οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η παρούσα Αίτηση θα μπορούσε να καταχωρηθεί εντός των θερινών διακοπών εφόσον δεν αποτελεί δικόγραφο. Η πιο πάνω θέση των εναγόντων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Το λεκτικό της Δ.23 Θ.2 ως πιο πάνω έχει καταγραφεί είναι ξεκάθαρο. Στην παρούσα υπόθεση ο χρόνος των 15 ημερών για την καταχώρηση της περαιτέρω Υπεράσπισης, για τους λόγους οι οποίοι αναφέρονται στην ένορκο δήλωση του εναγομένου και δεν έχουν αμφισβητηθεί, έχει παρέλθει επομένως ήταν αναγκαία η καταχώρηση Αίτησης, ως η παρούσα για εξασφάλιση άδειας καταχώρησης της περαιτέρω Υπεράσπισης. Αντιλαμβάνομαι ότι οι ενάγοντες με τις εισηγήσεις τους επί του προκειμένου θεωρούν ότι η παρούσα Αίτηση θα έπρεπε να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών αλλά όπως προκύπτει η παρούσα Αίτηση μπορεί να καταχωρηθεί οποτεδήποτε μετά την παρέλευση των 15 ημερών. Με τον δεύτερο λόγο ένστασης προβάλλουν επίσης οι ενάγοντες ότι η Αίτηση θα μπορούσε να καταχωρηθεί και εντός των θερινών διακοπών. Ως ανέφερε ο εναγόμενος στην ένορκο δήλωση του, το δικόγραφο της περαιτέρω Υπεράσπισης δεν μπορούσε να καταχωρηθεί εντός των θερινών διακοπών χωρίς να ισχυρίζεται ότι δεν μπορούσε να καταχωρήσει την παρούσα Αίτηση. Επομένως δεν μπορεί να γίνεται λόγος ότι η παρούσα Αίτηση είναι εκπρόθεσμη εφόσον δεν προβλέπεται χρόνος εντός του οποίου τέτοια Αίτηση ως η παρούσα θα μπορούσε να καταχωρηθεί. Όσον αφορά την εισήγηση των εναγόντων, με την οποία ασχολούνται ουσιαστικά με την γραπτή αγόρευση τους, ότι η ορθή νομική βάση της Αίτησης θα έπρεπε να ήταν η Δ.57 Θ.2,3 και 4, από το λεκτικό της εν λόγω Διάταξης δεν προκύπτει ότι προβλέπεται η παροχή θεραπείας ως αυτή την οποία αιτείται ο εναγόμενος. Οι εν λόγω διατάξεις προβλέπουν ότι ένας διάδικος δεν μπορεί να καταχωρήσει δικόγραφα κατά την περίοδο των θερινών διακοπών, χωρίς να προβλέπεται οποιαδήποτε ενέργεια ή θεραπεία η οποία μπορεί να ληφθεί από ένα διάδικο. Η Αίτηση του εναγομένου διαπιστώνω ότι στηρίζεται στην ορθή νομική βάση εφόσον με την Δ.23 Θ.2 προβλέπεται η παράταση του χρόνου για καταχώρηση της περαιτέρω Υπεράσπισης και με την Δ.57 Θ.2 προβλέπεται γενικά η παράταση του χρόνου ο οποίος προβλέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Ενόψει των πιο πάνω ο πρώτος και δεύτερος λόγος ένστασης απορρίπτονται ως αβάσιμοι. Αν και οι ενάγοντες προβάλλουν και άλλους λόγους ένστασης πέραν του πιο πάνω, στην γραπτή αγόρευση τους καμία σχετική και ειδική αναφορά και εισήγηση γίνεται περί τούτου, παρά μόνο επαναλαμβάνονται αυτολεξεί οι λόγοι ένστασης και αναπτύσσεται επιχειρηματολογία εν σχέση με την λανθασμένη νομική βάση της Αίτησης, θέμα για το οποίο το Δικαστήριο ήδη αποφάσισε πιο πάνω. Επομένως, θεωρώ ότι οι ενάγοντες επέλεξαν να μην προωθήσουν τους υπόλοιπους λόγους ένστασης και επομένως το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει αυτούς, εφόσον δεν έχουν παρατεθεί στοιχεία εις τα οποία να μπορεί το Δικαστήριο να βασιστεί για την εξέταση των θέσεων των εναγόντων. Παρ' όλα τα πιο πάνω, έχω εξετάσει την Αίτηση στην ουσία της και τους λόγους τους οποίους προβάλλει ο εναγόμενος για να δικαιολογήσει το αίτημα του. Tο Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, εξετάζει τον χρόνο εντός του οποίου υποβλήθηκε τέτοιο αίτημα και τις επιπτώσεις που θα επιφέρει η καταχώρηση περαιτέρω Υπεράσπισης στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Έχοντας κατά νου πάντοτε την διασφάλιση των συμφερόντων της δικαιοσύνης και την προσκόμιση όλων των αναγκαίων ισχυρισμών και γεγονότων τα οποία θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου, καταλήγω ότι το αίτημα του εναγομένου πρέπει να εγκριθεί. Κατά πρώτο ο χρόνος όπου καταχωρήθηκε η υπό εξέταση Αίτηση έχει δικαιολογηθεί δεόντως από τον ίδιο ο οποίος ανέφερε ότι όταν διαπίστωσε τα γεγονότα που του επέτρεπαν να καταχωρήσει την περαιτέρω Υπεράσπιση του η καταχώρηση δικογράφων δεν επιτρεπόταν από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας λόγω των θερινών διακοπών, ήτοι εντός 15 ημερών από την 10.8.15 και ο δικηγόρος του απουσίαζε κατά τον ίδιο χρόνο ο οποίος μόλις επέστρεψε καταχώρησε την παρούσα Αίτηση. Για σκοπούς της παρούσας Αίτησης, έχω ικανοποιηθεί και αυτό είναι αρκετό ότι, προέκυψαν νέα γεγονότα μετά την καταχώριση της Υπεράσπισης του εναγομένου, που δημιουργούν τη βάση για να προβληθεί περαιτέρω Υπεράσπιση. Κατά δεύτερο, δεν έχει καταδειχθεί από την πλευρά εναγόντων ότι αυτοί με την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο δυσμενώς και ανεπανόρθωτα. Εις ότι αφορά την ουσία της περαιτέρω Υπεράσπισης δεν αποτελεί θέμα το οποίο θα εξεταστεί στο παρών στάδιο και υπογραμμίζεται ότι το κατά πόσο τα γεγονότα που ο εναγόμενος επικαλείται και για τα οποία επιθυμεί να καταχωρήσει περαιτέρω υπεράσπιση, αποτελούν πράγματι ή όχι υπεράσπιση, δεν αφορούν το παρών στάδιο. Αυτό που διαπιστώνω και έχει σημασία για την εξέταση της Αίτησης, είναι ότι η προτεινόμενη περαιτέρω Υπεράσπιση σχετίζεται με τα επίδικα θέματα και την Υπεράσπιση του Εναγομένου ο οποίος αμφισβητεί την ισχυριζόμενη οφειλή προς τους ενάγοντες. Συνακόλουθα, εκδίδεται Διάταγμα ως η Παράγραφος Α της αίτησης. Ο Αιτητής να καταχωρήσει περαιτέρω Υπεράσπιση εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του Διατάγματος, με τη διευκρίνιση ότι στην περαιτέρω Υπεράσπιση δύναται να περιληφθούν τα όσα αναφέρονται στην συνημμένη περαιτέρω Υπεράσπιση και μόνο. Τυχόν Απάντηση στην Περαιτέρω Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός περαιτέρω 7 ημερών από την καταχώρηση και παράδοση της Περαιτέρω Υπεράσπισης. Η Αγωγή ορίζεται για οδηγίες στις 31.3.16 ώρα 8:30π.μ. Όσον αφορά τα έξοδα, κρίνεται ορθό και δίκαιο αυτά να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της Αγωγής, τα οποία όμως σε καμία περίπτωση θα βαρύνουν τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση. (Υπ.) ................................................. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ Subject:Civil/Other/Interim/2433-13furtherdefence cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο