MARITIME BANK (OJSC) ν. ΗΕΤΝΕΤ CONSULTING LLC κ.α., Αρ. Αγωγής 1446/15, 2/2/2016

MARITIME BANK (OJSC) ν. ΗΕΤΝΕΤ CONSULTING LLC κ.α., Αρ. Αγωγής 1446/15, 2/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A47 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1446/15 Μεταξύ: MARITIME BANK (OJSC), από Μόσχα - Ρωσία Εναγόντων και

1. ΗΕΤΝΕΤ CONSULTING LLC, από Μόσχα Ρωσία
2. ALEXANDR YURIEVICH ZAPORIN, από Μόσχα Ρωσία
3. VLADIMIR EVGENIEVICH DMITRIEV, από Μόσχα Ρωσία
4. MIKHAIL VASILIEVICH PANIN, από Μόσχα Ρωσία
5. SANDROCK HOLDINGS LIMITED, από Λεμεσό
6. ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΕΡΜΟΓΕΝΟΥΣ, από Λεμεσό
7. TRIDENT TRUST COMPANY (CYPRUS) LIMITED, από Λεμεσό Εναγομένων -------------------------------- Αίτηση ημερ. 14.8.2015 για παραμερισμό κλητηρίου 2 Φεβρουαρίου 2016 Για εναγόμενους-αιτητές: κ. Α. Νικολάου για Ιγνατίου & Συνεργάτες Για ενάγουσα-καθ' ης η αίτηση: κ. Κ. Αυγουστή για Λ. Παπαφιλίππου & Σια ΔΕΠΕ (κα Ειρ. Ηλία ν΄ ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση τους οι εναγόμενοι εξαιτούνται τα εξής: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται και/ή διαγράφεται το Κλητήριο Ένταλμα και/ή Ειδοποίηση του Κλητήριου Εντάλματος και/ή η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος στους Εναγόμενους 5-7 λόγω μη αποκάλυψης εύλογης αιτίας αγωγής κατά των Εναγόμενων 1-7 και/ή λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να επιληφθεί της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Β. Διαζευκτικά, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απορρίπτεται η υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή λόγω μη αποκάλυψης εύλογης αιτίας αγωγής κατά των Εναγόμενων 1-7 και/ή λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η παράγραφος 4 του Διατάγματος του Δικαστηρίου, ημερ. 22/4/2015, καθότι εκδόθηκε κατά παράβαση του περί της Συμβάσεως περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων εις Αστικός και Εμπορικός Υποθέσεις (Κυρωτικός) Νόμου του 1982 Ν. 40/1982και/ή του Κυρωτικού της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Νόμου του 1986 Ν. 172/1986και/ή γιατί το διάταγμα ημερ. 22/4/2015 εκδόθηκε χωρίς αίτηση και χωρίς συνοδεύουσα αυτήν ένορκη δήλωση και/ή καθότι το Διάταγμα, ημερ. 22/4/2015, εκδόθηκε προτού το Κλητήριο Ένταλμα, η Μονομερής Αίτηση των Εναγόντων, ημερ. 21/4/2015, και το Διάταγμα, ημερ. 22/4/2015, επιδοθούν στους εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Εναγόμενους 5-
8. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται η επίδοση της Μονομερούς Αίτησης των Εναγόντων, ημερ. 21/4/2015, και του Διατάγματος, ημερ. 22/4/2015 στους Εναγόμενους 2-3, καθότι επιδόθηκε κατά παράβαση του περί της Συμβάσεως περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων εις Αστικός και Εμπορικός Υποθέσεις (Κυρωτικός) Νόμου του 1982 Ν. 40/1982και/ή του Κυρωτικού της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Νόμου του 1986 Ν. 172/1986και/ή καθότι δεν επιδόθηκε μαζί με τη Μονομερή Αίτηση των Εναγόντων, ημερ. 21/4/2015 και το Διάταγμα, ημερ. 22/4/2015, η Ειδοποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή το Κλητήριο Ένταλμα. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζονται και/ή ακυρώνονται το διάταγμα ή τα διατάγματα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16/6/2015 με τα οποία επιτράπηκε η επίδοση και/ή η υποκατάστατη επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος και όλων των αναφερόμενων σε αυτά εγγράφων στους Εναγόμενους 1-4 στο εξωτερικό καθώς και οτιδήποτε τα έχει ακολουθήσει ή στηριχθεί σε αυτά καθώς και τα λοιπά διατάγματα, ημερ. 16/6/2015, σαν αποσπασθέντα ή εξασφαλισθέντα από το Δικαστήριο παράτυπα και/ή αντικανονικά και/ή κατόπιν απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων ή παραπλάνησης ή εξαπάτησης του Δικαστηρίου και/ή λόγω κατάχρησης διαδικασίας από τους Ενάγοντες και/ή γιατί η ένορκη δήλωση στην οποία βασίστηκαν οι Ενάγοντες κατά την έκδοση του διατάγματος και/ή των διαταγμάτων του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16/6/2015 δεν αποκάλυπτε εκ πρώτης όψεως και/ή καλή υπόθεση στην αγωγή των Εναγόντων και/ή ενόψει του ότι η εν λόγω αίτηση δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη στο βαθμό που απαιτείται ώστε να ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις για επίδοση αγωγής εκτός δικαιοδοσίας και/ή ενόψει του ότι η ένορκη δήλωση στην οποία βασίστηκαν οι Ενάγοντες δεν περιείχε τα αναγκαία ουσιώδη γεγονότα που να καταδεικνύουν το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων και/ή δεν ήταν αληθής. Ζ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή τερματίζεται και/ή ανακόπτεται οποιαδήποτε διαδικασία στην ως άνω αγωγή για τον λόγο ότι το Σεβαστό Δικαστήριο δεν είναι υπό τις περιστάσεις το κατάλληλο βήμα να επιληφθεί της υπόθεσης έναντι των Ρωσικών Δικαστηρίων τα οποία είναι αρμοδιότερα και καταλληλότερα για εκδίκαση της υπόθεσης και με την οποία σε αντίθεση με την Κύπρο όλες οι περιστάσεις της έχουν την στενότερη σχέση. Η. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή διαταγή το Δικαστήριο θα ήθελε θεωρήσει αναγκαία ή εύλογη.» Η Αίτηση βασίζεται επί των άρθρων 2, 4, 6, 8, 24-35 του Κανονισμού 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, επί της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, της νομολογίας των Κυπριακών και των Αγγλικών Δικαστηρίων, επί των γενικών αρχών του Κυπριακού Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου και της σχετικής νομολογίας, επί της Δ.2 θ.θ.2 και 3, Δ.6 θ.θ.1-7, Δ.16 θ.9, Δ.19 θ.26, Δ.27 θ.3 και Δ.48 θ.θ.1-13 και Δ.51 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, επί των άρθρων 1 - 16 του περί της Συμβάσεως περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και ετέρων εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς υποθέσεις (Κυρωτικό) Νόμο του 1982 (Ν.40/82),, επί των άρθρων 1 - 9, 13 και 23-29 του Κυρωτικού της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Νόμου του 1986 (Ν.172/86)και επί των γενικών εξουσιών του Δικαστηρίου και νομολογίας. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του εναγομένου 6, ημερομηνίας 14.8.
9. Στην ένορκη του δήλωση ο εναγόμενος 6 που είναι ο διευθυντής της εναγόμενης 5 εταιρείας αρνείται τις θεραπείες που αξιώνονται στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και υποστηρίζει ότι δεν αποκαλύπτεται εύλογη αιτία αγωγής εναντίον όλων των εναγομένων, όπως και δεν θεμελιώνεται η δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. Εισηγείται κατ' αρχάς ότι το διάταγμα ημερομηνίας 22.4.2015 που έδινε άδεια για επίδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος μέσω ταχυμεταφορέα θα πρέπει να ακυρωθεί για τους εξής λόγους: Το Δικαστήριο που το εξέδωσε δεν έχει δικαιοδοσία. Είναι λανθασμένο εφόσον δεν είχε υποβληθεί προηγουμένως γραπτό αίτημα προς τούτο με την απαραίτητη νομική βάση. Εκδόθηκε κατά παράβαση του Νόμου 40/1982 και του Νόμου 172/
10. Τέλος δεν είχε προηγηθεί του διατάγματος η επίδοση του Κλητηρίου και των άλλων δικαστικών εγγράφων στους εναγόμενους 5 - 7 στην Κύπρο. Είναι της άποψης ότι η επίδοση της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 21.4.2015 και του διατάγματος ημερομηνίας 22.4.2015 στους εναγόμενους 2 και 3 θα πρέπει επίσης να ακυρωθεί γιατί αντιβαίνει σε πρόνοιες του Νόμου 40/1982, εφόσον σύμφωνα με την νομική γνωμάτευση του Ρώσου δικηγόρου Nikolay Valeryevich Rzhevskiy (Τεκμ.Α της ένορκης δήλωσης) η Ρωσία ενίσταται στην εφαρμογή του άρθρου 10 που προνοεί για την δυνατότητα αποστολής δικαστικών εγγράφων ταχυδρομικώς στο εξωτερικό. Συνεπώς η επίδοση στη Ρωσία θα έπρεπε να γίνει μέσω των αρμοδίων αρχών της Κύπρου και Ρωσίας. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός του ότι η επίδοση της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 21.4.2015 μαζί με το διάταγμα ημερομηνίας 22.4.2015 στους εναγόμενους 2 και 3 θα πρέπει να ακυρωθούν για τον επιπρόσθετο λόγο ότι δεν συνοδεύοντο από το Κλητήριο Ένταλμα και/ή την ειδοποίηση του. Ο εναγόμενος 6 παραπέμπει στην ένορκη δήλωση του στις συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων με πρώτη τη συμφωνία δανείου μεταξύ της ενάγουσας και της εναγόμενης 1 ημερ. 1.4.2014, δυνάμει της οποίας η τελευταία παραχώρησε αριθμό εξασφαλίσεων στους ενάγοντες. Οι εναγόμενοι 2, 3 και 4, Ρώσοι, υπήκοοι, είναι οι εγγυητές του δανείου δυνάμει συμφωνίας εγγύησης. Ο εναγόμενος 6 είναι της γνώμης ότι η μοναδική αιτία αγωγής που αποκαλύπτεται από την ενάγουσα είναι η παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων των εναγομένων 1-4 έναντι της ενάγουσας, γι' αυτό και αρμόδια Δικαστήρια για επίλυση της διαφοράς τους είναι τα Ρωσικά. Σ' όσον αφορά τους εναγόμενους 5-7 εισηγείται ότι καμιά συμβατική σχέση τους συνδέει με την ενάγουσα και ούτε προβάλλεται ισχυρισμός που να τους εμπλέκει στη διάπραξη οποιουδήποτε αδικήματος σε βάρος της ενάγουσας. Οι εναγόμενοι 1 - 4, κατά τη γνώμη του, δεν είναι αναγκαίοι διάδικοι. Ο εναγόμενος 6 αναφέρει περαιτέρω διάφορα γεγονότα που, κατά τη γνώμη του, δεικνύουν ότι δεν θα έπρεπε να εκδοθούν τα παρεμπίπτοντα διατάγματα που δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω, για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω. Καταλήγοντας εισηγείται ότι το κατάλληλο forum δεν είναι η Κύπρος αλλά η Ρωσία, εφόσον ο καταρτισμός των συμβάσεων δανείου και εγγυήσεων έγινε στη Ρωσία όπως και οι ισχυριζόμενες παραβιάσεις τους, όλα τα έγγραφα είναι στη Ρωσική γλώσσα ενώ οι μεταξύ των διαδίκων συναλλαγές διέπονται από το Ρωσικό Δίκαιο. Στη Ρωσία επίσης διαμένουν και οι πλείστοι μάρτυρες που μιλούν τη Ρωσική γλώσσα. Υποβάλλει τέλος ότι η διαδικασία της παρούσας Αγωγής θα πρέπει να ανασταλεί καθότι το Ρωσικό Δικαστήριο επιλήφθηκε πρώτο της διαφοράς μεταξύ της ενάγουσας και των εναγομένων 1 - 4 με την υπό της ενάγουσας καταχώριση αγωγής στη Ρωσία την 1.4.
11. Η Αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της ενάγουσας η οποία προβάλλει τους εξής λόγους ένστασης: «
12. Οι Εναγόμενοι κωλύονται από του να προωθούν και/ή να εγείρουν την υπό κρίση αίτηση λόγω δεδικασμένου.
13. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων που στηρίζονται στην ισχυριζόμενη κατά των Εναγομένων έλλειψη δικαιοδοσίας, στο ακατάλληλο βήμα (forum conveniens) και στην καταλληλότητα επίδοσης αποτελεί καταστρατήγηση της νομολογιακής αρχής ότι δεν επιτρέπεται η τμηματική εκδίκαση των διαφορών κατ' επιλογή του διαδίκου και η διαιώνιση τους μέσω πολλαπλών διαδικασιών, με αποτέλεσμα η αρχή της τελεσιδικίας να υφίσταται καίριο πλήγμα.
14. Οι Εναγόμενοι κωλύονται από του να εγείρουν και να προωθούν την υπό κρίση Αίτηση καθότι δεν έγειραν τα εν λόγω θέματα σε προηγούμενη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου.
15. Οι Εναγόμενοι κωλύονται από του να εγείρουν την υπό κρίση Αίτηση καθότι έχουν υποβάλει τον εαυτό τους στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Άνευ βλάβης των ανωτέρω λόγων Ένστασης των Εναγόντων:
16. Η υπο κρίση Αίτηση συνιστά κατάχρηση (abuse of court process), καθυστέρηση και εκτροχιασμό της δικαστικής διαδικασίας.
17. Η Αίτηση είναι γενική και/ή αόριστη και/ή αβάσιμη τόσο νομικά όσο και πραγματικά και/ή έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά παραπλανητικό τρόπο.
18. Οι Εναγόμενοι απέτυχαν να αποσείσουν και/ή ικανοποιήσουν το βάρος απόδειξης που φέρουν για σκοπούς έκδοσης των αιτούμενων θεραπειών και παρέλειψαν να αποδείξουν ότι οι αιτούμενες θεραπείες δικαιολογούνται υπό τις περιστάσεις.
19. Οι αιτίες αγωγής που έχουν εγερθεί και/ή τα αγώγιμα δικαιώματα που προωθούνται από τους Ενάγοντες στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή έχουν τόσο πραγματικό όσο και νομικό έρεισμα και συνδέονται άμεσα με την Κυπριακή Δημοκρατία.
20. Οι Εναγόμενοι υπέδειξαν κακόπιστη και/ή εσκεμμένη καθυστέρηση στην καταχώρηση και/ή προώθηση της υπο κρίση Αίτησης χωρίς να δίδεται ουδεμία εξήγηση για την έγερση και/ή προώθηση της υπο κρίση Αίτησης σε αυτό το στάδιο.
21. Τυχόν έγκριση της υπο κρίση Αίτησης θα αποστερήσει τους Ενάγοντες από ένα διαδικαστικό πλεονέκτημα ήτοι την ύπαρξη, επί του παρόντος, σε ισχύ προσωρινού διατάγματος, το οποίο εκδόθηκε μετά τη δίκαιη και ορθή εκδίκαση της αίτησης των Εναγόντων ημερομηνίας 21.04.2015 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού.
22. Τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία όπως εξετάσουν το σύνολο των επίδικων δια της παρούσης Αγωγής θεμάτων εναντίον όλων των Εναγομένων.
23. Το γεγονός ότι το ζήτημα της καταλληλόλητας των Κυπριακών Δικαστηρίων (forum conveniens) δεν εγείρεται διαζευκτικά από τα θέματα που αφορούν την Δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων αποτελεί λόγο απόρριψης των αιτημάτων των Εναγομένων που αφορούν και/ή σχετίζονται με την ισχυριζόμενη έλλειψη δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων.
24. Η Αίτηση είναι καταχρηστική καθότι οι ισχυρισμοί και οι θέσεις των Εναγομένων περί δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων έχουν εγερθεί από τους Εναγόμενους και έχουν αποφασιστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια τη Απόφασης του στην αίτηση των Εναγόντων για έκδοση προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 21.04.
26. Οι Αιτητές έλαβαν γνώση της Δικαστικής διαδικασίας και/ή στερούνται να προωθούν την παρούσα αίτηση μετά την εκδίκαση της αίτησης των Εναγόντων ημερομηνίας 21/04/
28. Διαζευκτικά και άνευ επηρεασμού του πιο πάνω λόγου ένστασης η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 21.04.2015, προσδίδει βάση αγωγής στην παρούσα διαδικασία ως και επίσης δικαιοδοσία στα Κυπριακά Δικαστήρια.
29. Καμία παρατυπία δεν υφίσταται και/ή αντικανονικότητα στην έκδοση από το Δικαστήριο της παραγράφου 4 του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22/04/2015 και/ή δεν συντρέχει κανένας λόγος για τον οποίο θα πρέπει να ακυρωθεί.
30. Ορθά και νομότυπα επιδόθηκε η Μονομερής Αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 21/04/2015 και το Διάταγμα ημερομηνίας 22/04/2015 σύμφωνα με το Διάταγμα του Δικαστηρίου.
31. Καμία παρατυπία και/ή αντικανονικότητα δεν υφίσταται στην έκδοση των Διαταγμάτων ημερομηνίας 16/06/2015 και/ή αυτά εκδόθηκαν ορθά και νομότυπα από το Δικαστήριο.
32. Η Ένορκη Δήλωση των Εναγομένων ημερομηνίας 14/08/15 που υποστηρίζει την αίτηση ίδιας ημερομηνίας είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και δεν θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο.
33. Οι Ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει ότι οι Νόμοι Ν. 40/1982και Ν. 172/1986της Κυπριακής Δημοκρατίας διέπουν και καθορίζουν θέματα τα οποία είναι σχετικά με την Ρωσική Ομοσπονδία και/ή δεν έχουν αποδείξει ότι οι Νόμοι Ν. 40/1982και Ν. 172/1986αφορούν την Ρωσική Ομοσπονδία.
34. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό των προηγούμενων λόγων ένστασης. Η υποκατάστατη επίδοση μέσω υπηρεσιών αγγελιοφόρων δεν έγινε κατά παράβαση και/ή δεν αντίκειται στις πρόνοιες των Ν. 40/1982και Ν. 172/
36. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό των προηγούμενων λόγων ένστασης. Η επίδοση που προνοούν οι Νόμοι Ν. 40/1982και Ν. 172/1986δεν είναι αποκλειστικής μορφής και δεν αποκλείουν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να ενεργήσει ως ενήργησε. Περαιτέρω και διαζευκτικά, υπήρξε πλήρης συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Νόμων Ν. 40/1982και Ν. 172/1986και/ή εν πάση περιπτώσει δεν εφαρμόζονται κατ' αποκλεισμό της σύμφυτης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου η οποία απορρέει από το Κυπριακό Σύνταγμα, τα άρθρα 3, 9 του Κεφ. 6, το Ν. 14/60και τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.» Η νομική βάση της ένστασης είναι περίπου η ίδια με εκείνη της αίτησης. Συνοδεύεται δε από την ένορκη δήλωση της Μαριάννας Κωνσταντίνου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την ενάγουσα, ημερομηνίας 11.1.
37. Στην ένορκη δήλωση της η Κωνσταντίνου ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης παραθέτοντας περισσότερα στοιχεία. Τονίζει την ύπαρξη δεδικασμένου ενόψει ακρόασης και έκδοσης απόφασης στην αίτηση ημερομηνίας 21.4.2015 για παρεμπίπτοντα διατάγματα, την κατάχρηση διαδικασίας από μέρους των εναγομένων και την πολλαπλότητα της διαδικασίας. Είναι της γνώμης ότι όλα τα αιτήματα αφορούν στα διατάγματα που εκδόθηκαν στην αίτηση της ενάγουσας για έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων, εναντίον της οποίας καταχωρήθηκε έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο, που εκκρεμεί. Διευκρινίζει ότι η ενάγουσα μέσω της ένορκης δήλωσης του Αleksei Smirnov, που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 21.4.2015, καταδεικνύει ως αγώγιμο δικαίωμα της αυτό της αδικοπραξίας σε βάρος της με βασικούς αδικοπραγήσαντες τους εναγόμενους 2 και 3 και συνεργούς την εναγόμενη 1, τον εναγόμενο 4 ως άμεσο δικαιούχο της εναγόμενης 5 και τους εναγόμενους 6 και 7 ως διευθυντή και γραμματέα της εναγόμενης 5 αντίστοιχα. Γι' αυτό και σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1215/12 προσδίδεται δικαιοδοσία στον τόπο όπου η αδικοπραξία ή οιονεί αδικοπραξία έχουν συμβεί. Επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση της ως Τεκμ.2 και 2Α γνωμάτευση του Aleksei Smirnov, όπου η ίδια η Ρωσική απόφαση που επισυνάπτεται στη γνωμάτευση του Rzhevskiy προνοεί ότι αν ο διάδικος που έλαβε τη σχετική επίδοση δι' αγγελιαφόρων έχει λάβει μέρος στη διαδικασία, τότε κωλύεται από του να εγείρει αντικανονικότητα επίδοσης μελλοντικά. Η Κωνσταντίνου χαρακτηρίζει τον Rzhevskiy να μην είναι αντικειμενικός και αμερόληπτος, εφόσον στην διαδικασία διάλυσης της εναγόμενης 1 εταιρείας ενώπιον των Ρωσικών Δικαστηρίων, εκπροσωπούσε τρίτο πρόσωπο εναντίον της εναγόμενης 1 (απόφαση των Ρωσικών Δικαστηρίων είναι το Τεκμ.3 και 3Α στην ένορκη δήλωση της). Επίσης ο ίδιος εμφανίστηκε και σε άλλη δικαστική διαδικασία εκ μέρους της εναγόμενης 1 (απόφαση των Ρωσικών Δικαστηρίων είναι Τεκμ.4 και 4Α στην ένορκη δήλωση της). Προσβάλλει δε την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ως αντικανονική και παράτυπη, εφόσον ο ομνύων δεν αποκαλύπτει την πηγή των γνώσεων του. Καταλήγοντας η Κωνσταντίνου εισηγείται ότι οι εναγόμενοι δεν μπορούν ταυτόχρονα να εγείρουν θέμα ακαταλληλότητας των Κυπριακών Δικαστηρίων από τη μια και από την άλλη να υποβάλλουν αίτημα για απόρριψη της Αγωγής λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Κατά την ακρόαση οι δικηγόροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επιμέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στα κατάλληλα σημεία. Ανκαι η θέση περί αντικανονικότητας της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση συνιστά λόγο ένστασης, εντούτοις ο συγκεκριμένος λόγος δεν προωθήθηκε κατά την αγόρευση του δικηγόρου της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση, γι' αυτό θεωρώ ότι έχει εγκαταλειφθεί. Θα προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης στη βάση των γεγονότων που αποκαλύπτονται από τις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση, εφόσον καμιά πλευρά δεν ζήτησε την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Χρήσιμη για την εξέταση της υπό κρίση αίτησης κρίθηκε η αναδρομή στο φάκελο της υπόθεσης όπου διαφάνηκαν τα εξής: Η παρούσα Αγωγή καταχωρήθηκε στις 21.4.2015 σε Κλητήριο Ένταλμα Γενικώς Οπισθογραφημένο (O.2 r.1). Στις 22.4.2015 εκδόθηκε διάταγμα του Δικαστηρίου σε αίτηση της ενάγουσας που επέτρεπε την επίδοση των διαταγμάτων που εκδόθηκαν μονομερώς στις 22.4.2015, μαζί με τη μονομερή αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνόδευε στους εναγόμενους 2 και 3, μέσω ταχυμεταφορέα στη Ρωσία. Τα έγγραφα αυτά μαζί με συνοδευτική επιστολή επιδόθηκαν στον μεν εναγόμενο 3 στις 27.4.2015, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης που υπάρχει στο φάκελο, και στον εναγόμενο 2 στις 30.4.
38. Στις 4.5.2015 λόγω μη εμφάνισης του εναγόμενου 3 τα διατάγματα κατέστησαν απόλυτα. Ανκαι τα ίδια έγγραφα επιδόθηκαν στον εναγόμενο 2, μέσω ταχυμεταφορέα στις 30.4.2015, εντούτοις τα διατάγματα δεν οριστικοποιήθηκαν στις 4.5.2015 γιατί δεν υπήρχε στο φάκελο η ένορκη δήλωση για την επίδοση. Στις 27.4.2015 το Κλητήριο Ένταλμα, τα διατάγματα που εκδόθησαν μονομερώς καθώς και η μονομερής αίτηση, στη βάση της οποίας εκδόθηκαν τα διατάγματα, μαζί με την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, επιδόθηκαν στους εναγόμενους 5 - 7 στην Κύπρο και στις 4.5.2015 εμφανίστηκαν με δικηγόρο στην αίτηση για παρεμπίπτοντα διατάγματα και ζήτησαν χρόνο να καταχωρίσουν ένσταση. Στις 16.6.2015 καταχωρήθηκε από μέρους της ενάγουσας μονομερής αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στους εναγόμενους 1 - 4 στη Ρωσία και της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 21.4.2015 για παρεμπίπτοντα διατάγματα μαζί με την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει και το Δικαστήριο εξέδωσε στις 16.6.2015 σχετικό διάταγμα και όπως η επίδοση γίνει διά μέσου των αρμοδίων αρχών Κύπρου και Ρωσίας και επιπρόσθετα μέσω ταχυμεταφορέα. Στις 2.7.2015 εμφανίστηκε στην αίτηση για παρεμπίπτοντα διατάγματα για όλους τους εναγόμενους-καθ' ων η αίτηση δικηγόρος, ο οποίος ζήτησε χρόνο να καταχωρήσει ένσταση. Η ένσταση καταχωρήθηκε στις 12.10.2015, αλλά εν τω μεταξύ στις 14.8.2015 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση. Η ακρόαση της αίτησης για παρεμπίπτοντα διατάγματα διεξήχθηκε στις 22.10.2015 και το Δικαστήριο στις 30.10.2015 εξέδωσε την επιφυλαχθείσα απόφαση του με την οποία οριστικοποίησε τα εκδοθέντα μονομερώς διατάγματα, σ' όσον αφορά τους εναγόμενους 2 και 5, ενώ τα υπόλοιπα που ζητούντο με την αίτηση και δεν δόθησαν μονομερώς απερρίφθησαν. Η αίτηση απορρίφθηκε επίσης σ' όσον αφορά τους εναγόμενους 1, 4, 6 και
39. Η πιο πάνω απόφαση του Δικαστηρίου έχει εφεσιβληθεί από πλευράς εναγομένων, η οποία έφεση εκκρεμεί. Η αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.19 θ.26 και Δ.27 θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και οι ουσιαστικοί λόγοι για τους οποίος επιδιώκεται ο παραμερισμός του Κλητηρίου είναι η απουσία αγώγιμου δικαιώματος από πλευράς ενάγουσας, έλλειψη δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων και τέλος ότι κατάλληλο Δικαστήριο (forum convenience) για εκδίκαση της Αγωγής είναι το Ρωσικό, στο οποίο προσέφυγαν αρχικά οι ενάγοντες, και όχι το Κυπριακό Δικαστήριο. Θα ξεκινήσω με την εξέταση του θέματος της επίδοσης των δικαστικών εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας που αφορά στο διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 16.6.15, την εγκυρότητα του οποίου αμφισβητούν οι αιτητές. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι με τα δεδομένα που παρουσίασαν ενώπιον μου οι διάδικοι, το θέμα ακύρωσης των επιδόσεων στη Ρωσία αφορά μόνο στα παρεμπίπτοντα διατάγματα και στην αίτηση μαζί με την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, στη βάση των οποίων εκδόθηκαν τα διατάγματα, εφόσον δεν εντοπίζεται ισχυρισμός στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση ότι έχει επιδοθεί στους εναγόμενους 1 - 4 η Ειδοποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος. Σημειώνεται ότι σ' όσον αφορά την επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου, με την παρούσα αίτηση επιζητείται μόνο η ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 16.6.2015 που επέτρεψε την επίδοση της Ειδοποίησης εκτός δικαιοδοσίας, μέσω ταχυμεταφορέα. Από τα πρακτικά του φακέλου έχει επισημανθεί ότι το λεκτικό του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16.6.2015, που επέτρεπε την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της Ειδοποίησης του Κλητηρίου, δεν ταυτίζεται με το λεκτικό του συνταγμένου διατάγματος. Και εξηγώ. Ο Δικαστής στην απόφαση του διέταξε όπως η επίδοση γίνει «δια μέσου των αρμοδίων αρχών, όπως προβλέπεται από τη Σύμβαση, και επιπρόσθετα μέσω υπηρεσίας ταχυμεταφορέα». Στο συνταχθέν διάταγμα αναφέρεται, σ' όσον αφορά τον τρόπο επίδοσης, «δια μέσου των αρμόδιων Αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας και των αρχών της Ρωσίας στη διεύθυνση ..... Και/ή μέσω υπηρεσίας ταχυμεταφορέα.» Σημασία ενέχει τι προνοεί το ίδιο το διάταγμα που εξέδωσε το Δικαστήριο και όχι τι ανεγράφη κατά τη σύνταξη του από τη δακτυλογράφο του Δικαστηρίου. Ενόψει των πιο πάνω η εισήγηση του δικηγόρου των αιτητών στην γραπτή του αγόρευση ότι το διάταγμα ημερομηνίας 16.6.2015 που αφορά στην επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου στη Ρωσία είναι άκυρο, για το λόγο ότι έπρεπε να διαταχθεί όπως η επίδοση γίνει διά μέσου των αρμοδίων αρχών Ρωσίας και Κύπρου στη βάση της Σύμβασης μεταξύ των δύο χωρών και όχι μέσω ταχυμεταφορέα, δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Από το φάκελο διαφαίνεται ότι η ενάγουσα προχώρησε στην καταχώρηση της μονομερούς αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της Ειδοποίησης του Κλητηρίου, μετά που το Κλητήριο Ένταλμα είχεν ήδη επιδοθεί στους εναγόμενους 5, 6 και 7 στην Κύπρο. Συγκεκριμένα στη βάση των ενόρκων δηλώσεων του Ιδιώτη Επιδότη που υπάρχει στο φάκελο, το Κλητήριο επιδόθη στον εναγόμενο 6 στις 27.4.2015 προσωπικά, στην εναγόμενη 5 στο εγγεγραμμένο γραφείο της στις 27.4.2015 και τέλος στην εναγόμενη 7 επίσης στο εγγεγραμμένο γραφείο της στις 27.4.
40. Σύμφωνα με τη Δ.6 θ.1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών επίδοση κλητηρίου εντάλματος η ειδοποίησης του εκτός δικαιοδοσίας μπορεί να επιτραπεί μόνο μετά από άδεια Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο εγκρίνει τέτοιο αίτημα αν η αγωγή εμπίπτει σε μια από τις εννιά κατηγορίες υποθέσεων που αναφέρονται στη Δ.6 θ.1(α) - (θ) και αν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.6 θ.
41. Μια από τις προϋποθέσεις είναι η ικανοποίηση ότι η ενάγουσα έχει εκ πρώτης όψεως καλό αγώγιμο δικαίωμα. Στο στάδιο αυτό δεν είναι αναγκαίο για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η Ενάγουσα θα πετύχει στην Αγωγή της. Είναι αρκετό αν χρησιμοποιώντας αντικειμενικά κριτήρια διαφανεί ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή συζητήσιμη με την έννοια ότι αν δεν αντικρουστεί η Ενάγουσα θα δικαιούται σε απόφαση (βλ. Δημητρίου ν. The Dolphin Insurance Company Ltd κ.α.