Αριάδνη Ιωάννου κ.α. ν. Μενέλαος Χαραλάμπους, Αρ. Αγωγής: 4684/12, 11/2/2016

(1). Συγκεκριμένα, ο Τριτοδιάδικος 1 καταχώρησε την Αίτηση του για ακύρωση της ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου στις 16.7.14 και το σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε μεταγενέστερα στις 30.1.15 χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Παράλληλα με την πιο πάνω Αίτηση, εκκρεμούσε και εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου η ενδιάμεση Αίτηση του εναγομένου ημερ. 21.7.14 με την οποία ζητά την έκδοση οδηγιών εν σχέση με την διαδικασία μεταξύ του και των Τριτοδιαδίκων, στην οποία οι Τριτοδιάδικοι 2 και 3 καταχώρησαν ένσταση. Εκκρεμούσης της Αίτησης ημερ. 21.7.14 και μετά την έκδοση της ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 29.4.15, ο Τριτοδιάδικος 1 καταχώρησε την Αίτηση ημερ. 12.5.15 ζητώντας την θεραπεία της εκπρόθεσμης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης, η οποία αποσύρθηκε άνευ βλάβης στις 13.10.

1. Η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε στις 30.10.15 και ορίστηκε στις 11.1.
2. Το Δικαστήριο με σκοπό την επίσπευση της διαδικασίας επιλήφθηκε της Αίτησης στις 6.11.15 δίδοντας παράλληλα οδηγίες για καταχώρηση ένστασης, ορίζοντας την Αίτηση για Ακρόαση στις 27.11.
3. Στις 27.11.15 οι συνήγοροι του εναγομένου ζήτησαν αναβολή και η Αίτηση ορίστηκε εκ νέου για Ακρόαση στις 11.12.
4. Στις 11.12.15 ο φάκελος της υπόθεσης δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου όπου εν τέλει στις 29.1.16 όπου ήταν ορισμένη για Ακρόαση η Αίτηση ημερ. 21.7.14 ο φάκελος είχε ανευρεθεί και το Δικαστήριο επιλήφθηκε της Ακρόασης της παρούσας Αίτησης ημερ. 30.10.15 η οποία κρίνεται ότι υπό τις περιστάσεις θα πρέπει να εξεταστεί πριν την Ακρόαση της Αίτησης ημερ. 21.7.
5. Με την παρούσα αίτηση ο Τριτοδιάδικος 1 αιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να θεραπεύεται σύμφωνα με την Δ.64 η εκπρόθεσμη καταχώρηση του Σημειώματος Εμφάνισης το οποίο καταχωρήθηκε στις 30.1.
6. Διαζευκτικά, αιτείται άδεια του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η επέκταση του χρόνου καταχώρησης του Σημειώματος Εμφάνισης κατά μια μέρα από την έκδοση του Διατάγματος. Νομικό υπόβαθρο της Αίτησης αποτελούν οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.10 Θ.4, Δ.57 Θ.2, Δ.64 Θ.1 και 2 και τα γεγονότα τα οποία την υποστηρίζουν εκτίθενται στην συνημμένη ένορκο δήλωση του Αιτητή. Με την ένορκο δήλωση του ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι ο δικηγόρος του εκ παραδρομής δεν καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Μετά την ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 29.4.15, ο δικηγόρος του έκρινε ορθό να καταχωρήσει την Αίτηση ημερ. 12.5.15 η οποία αποσύρθηκε άνευ βλάβης λόγω κάποιων λαθών που είχαν διαπιστωθεί και στη συνέχεια καταχωρήθηκε χωρίς καθυστέρηση η παρούσα Αίτηση με την οποία ζητά να του επιτραπεί να εκπροσωπηθεί στην διαδικασία από τον κ. Αραούζο, δικηγόρο της επιλογής του. Σε περίπτωση όπου δεν εγκριθεί το αίτημα του θα στερηθεί του συνταγματικού δικαιώματος του να προβάλει την υπεράσπιση του λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι αμφισβητεί τους ισχυρισμούς του εναγομένου αναφορικά με την ευθύνη, την οποία κατά τον ίδιο φέρει αποκλειστικά ο εναγόμενος. Οι ενάγοντες και οι Τριτοδιάδικοι 2 και 3 δεν έφεραν ένσταση στην παρούσα Αίτηση. Ο εναγόμενος καταχώρησε ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση προβάλλοντας 7 λόγους ένστασης οι οποίοι είναι εμφανείς από το σώμα της ένστασης. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της Θεονίτσας Κωνσταντίνου, δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων του εναγομένου. Με τους λόγους ένστασης, ο εναγόμενος εισηγείται ουσιαστικά ότι δεν προβάλλεται ικανοποιητική δικαιολογία και αιτιολογία για την παράλειψη καταχώρησης του σημειώματος εμφάνισης τηρώντας τις χρονικές προθεσμίες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι πράξεις του Αιτητή υπονομεύουν τα συμφέροντα του εναγομένου, δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για παράταση του χρόνου και/ή για άδεια καταχώρησης του σημειώματος εμφάνισης και/ή δεν εξηγείται γιατί είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να παραταθεί ο χρόνος καταχώρησης του σημειώματος εμφάνισης, ο Αιτητής έπρεπε να ζητήσει άδεια για καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης και υπάρχει δεδικασμένο και/ή το Δικαστήριο απέρριψε ήδη το Αιτητικό (Α) στα πλαίσια άλλης ενδιάμεσης Αίτησης. Με την ένορκο δήλωση της η ενόρκως δηλούσα επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης προβάλλοντας επιχειρήματα προς υποστήριξη αυτών, σύμφωνα με τα όσα της αναφέρθηκαν από τον κ. Κώστα Δημητριάδη, δικηγόρο ο οποίος χειρίζεται την υπόθεση. Οι συνήγοροι του εναγομένου και Τριτοδιαδίκου 1 κατά την Ακρόαση της Αίτησης κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, οι οποίες έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο και λήφθηκαν υπόψη κατά την κρίση της παρούσας Αίτησης. Σύμφωνα με την γραπτή αγόρευση του εναγομένου, αποτελεί κύρια εισήγηση του ότι ο Τριτοδιάδικος 1 δεν εξασφάλισε άδεια του Δικαστηρίου για την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης σύμφωνα με την Δ.10 Θ.4

(1), παρατυπία η οποία δεν μπορεί να θεραπευτεί δυνάμει της Δ.64 εφόσον ο ίδιος του δεν είναι μέρος στην διαδικασία και το Δικαστήριο αποφάσισε με την απόφαση του ημερ. 29.4.15 ότι η παρατυπία είναι ουσιαστική και δεν θεραπεύεται. Εισηγείται περαιτέρω ότι η Αίτηση είναι λανθασμένη και θα έπρεπε να ζητείται η άδεια για καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης και όχι η διόρθωση χρονικών προθεσμιών. Σύμφωνα με την γραπτή αγόρευση του εναγομένου, ο Τριτοδιάδικος 1 δεν δικαιολογεί την καθυστέρηση καταχώρησης του σημειώματος εμφάνισης ή γιατί είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, τονίζοντας ότι ο Τριτοδιάδικος 1 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης εντός 6 μηνών αντί 15 ημερών και καταχώρησε την Αίτηση για παράταση του χρόνου μετά από 1 χρόνο και περισσότερο. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της Αίτησης και των λόγων ένστασης να σημειωθεί ότι από τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις και γραπτές αγορεύσεις ενώπιον μου, αποτελεί κοινό έδαφος ότι ο Τριτοδιάδικος 1 καταχώρησε εκπρόθεσμα σημείωμα εμφάνισης, αντί μέχρι την 27.6.14 καταχώρησε αυτό στις 30.1.15 και χωρίς προηγουμένως να εξασφαλιστεί άδεια του Δικαστηρίου ως προνοείται στην Δ.10 Θ. 4

(1). Συμφωνούν και οι δυο πλευρές ότι η πιο πάνω ενέργεια αποτελεί παρατυπία και μη συμμόρφωση με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Το γεγονός ότι η εν λόγω παρατυπία είναι ουσιαστική, ήδη αποφασίστηκε με την ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 29.4.

1. Επομένως, αυτό που απομένει υπό κρίση είναι κατά πόσο η εν λόγω παρατυπία μπορεί να θεραπευθεί με την παρούσα Αίτηση. Με την γραπτή αγόρευση του ο εναγόμενος εισηγείται ότι ο Τριτοδιάδικος 1 δεν έχει νομική υπόσταση να καταχωρήσει την παρούσα Αίτηση χωρίς άδεια και δεν ήταν και δεν είναι μέρος της διαδικασίας για να δικαιούται να ζητήσει παράταση χρόνου ή θεραπεία ουσιαστικού σφάλματος. Τα πιο πάνω όμως δεν εξειδικεύονται με ειδικό λόγο ένστασης για να δύναται το Δικαστήριο να εξετάσει την εν λόγω θέση του εναγομένου αναφορικά με την νομιμοποίηση του Τριτοδιαδίκου 1 να καταχωρήσει την παρούσα Αίτηση. Παρ' όλα αυτά όμως το Δικαστήριο δεν μπορεί να συμφωνήσει με τέτοια εισήγηση εφόσον η ουσία της Αίτησης είναι να επιτραπεί στον Τριτοδιάδικο 1 να εμφανιστεί νομότυπα πλέον και κανονικά στην όλη διαδικασία. Επομένως δεν μπορεί να γίνεται λόγος για αποκλεισμό του από την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης εφόσον η ουσία αυτής άπτεται της νομιμοποίησης της ήδη καταχωρηθείσας εμφάνισης του. Η Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δίδει εξουσία στο Δικαστήριο, όταν διαπιστώσει ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με τους Θεσμούς, είτε να παραμερίσει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τη διαδικασία στην οποία επεσυνέβη η μη συμμόρφωση, είτε να θεωρήσει τη μη συμμόρφωση θεραπεύσιμη και να εκδώσει διάταγμα διόρθωσης ή άρσης της παρατυπίας. Σύμφωνα με την ισχύουσα Νομολογία, το Δικαστήριο θα πρέπει πάντοτε να κλίνει υπέρ της διάσωσης οποιουδήποτε δικονομικού μέτρου που παρεκκλίνει από τους θεσμούς. Μετά από προσεκτική μελέτη της Νομολογίας, μπορεί να λεχθεί ότι επισφραγίσθηκε πλέον η πρωταρχική ανάγκη για διασφάλιση των συμφερόντων της δικαιοσύνης. Το νομικό πλαίσιο το οποίο διέπει την εξέταση ζητήματος παρατυπίας και κατά πόσο αυτή μπορεί να θεραπευθεί, προσφέρει διασφαλιστική δικλίδα για την ορθή εφαρμογή των δικονομικών κανόνων από την μια με σκοπό την διατήρηση της δικονομικής τάξης και από την άλλη να αποφεύγεται η δημιουργία εμποδίων από την μη συμμόρφωση με τους δικονομικούς κανόνες, νοουμένου ότι κάτι τέτοιο είναι πρόσφορο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Σύμφωνα με την Απόφαση στην υπόθεση, Ans Secretaries Ltd v. OriandaManagement FZ LLC ECLI:CY:AD:2014:A458, Πολιτική Έφεση Αρ. 362/09 ημερ. 3.7.2014, το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει ως γνώμονα «... τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, όπως αυτά αποτιμούνται υπό το πρίσμα των εκατέρωθεν δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων, καθώς και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης..». Αναφορικά με τον σκοπό της Δ.64 και την εφαρμογή της, το Δικαστήριο ήδη έχει προβεί σε ανάλυση των εν λόγω αρχών με την Απόφαση του ημερ. 29.4.
2. Συνοπτικά μπορεί να λεχθεί ότι με τη Δ.64 δόθηκε στο Δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια να θεραπεύει παρατυπίες, οι οποίες πριν την τροποποίηση της Δ.64, θα οδηγούσαν σε ακύρωση του σχετικού δικονομικού μέτρου (Δέστε: Wunderlich v. Παναγιώτου

(1999)1 Α.Α.Δ. 366 και Earlsfield Steel Limited v. Joint Stock Company Elecgrometallurgical Steel Works Dneprospetsstal for A.N. Kyjmin

(2009)1 A.A.Δ.

1. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται με τον δεύτερο λόγο ότι ο Τριτοδιάδικος 1 δεν προέβαλε ικανοποιητική δικαιολογία για την μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης. Στην ένορκο δήλωση του ο Τριτοδιάδικος 1 αναφέρει ότι ο δικηγόρος του εκ παραδρομής δεν καταχώρησε εμπρόθεσμα το σημείωμα εμφάνισης παραδεχόμενος ότι αυτό καταχωρήθηκε χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Ως αναφέρει επίσης μετά την έκδοση της ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 29.4.15 ο δικηγόρος του έκρινε ορθό να καταχωρηθεί η παρούσα Αίτηση, ενώ προηγήθηκε άλλη η οποία αποσύρθηκε. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τα πιο πάνω αποτελούν επαρκή δικαιολογία, ειλικρινή και λιτή, εφόσον ο Τριτοδιάδικος 1 δεν προσπάθησε να προβάλει γεγονότα άλλα από την αβλεψία ουσιαστικά του δικηγόρου του, εφόσον ως ο ίδιος αναφέρει στην παρ. 4 της ενόρκου δηλώσεως του «..εκ παραδρομής διέλαθε της προσοχής του ότι το σημείωμα εμφάνισης έπρεπε να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών.». Όσον αφορά την καθυστέρηση με την οποία καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση αυτή είναι δεδομένη και αδιαμφησβήτητη και δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι το ζήτημα της εκπρόθεσμης καταχώρησης του σημειώματος εμφάνισης αποτέλεσε ουσιαστικό λόγο ένστασης από μέρους του εναγομένου στην Αίτηση του Τριτοδιαδίκου 1 ημερ. 16.7.
2. Ο παράγοντας όμως αυτός δεν μπορεί από μόνος του να οδηγήσει στην απόρριψη της Αίτησης, εφόσον ο παράγοντας χρόνος πρέπει πάντοτε να συνεκτιμάται στο σύνολο των περιστάσεων και γεγονότων αλλά κυρίως κατά πόσο η όποια καθυστέρηση επηρέασε δυσμενώς τον αντίδικο ή τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Ο εναγόμενος αν και ισχυρίζεται ότι δεν αιτιολογήθηκε η παρατηρούμενη καθυστέρηση δεν αμφισβήτησε ουσιαστικά τους ισχυρισμούς του Τριτοδιαδίκου 1 είτε με την προβολή της δικής του εκδοχής είτε μέσω της αντεξέτασης του Τριτοδιαδίκου 1 - Αιτητή. Επομένως το Δικαστήριο κρίνει ότι η καθυστέρηση στην καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης αλλά και της παρούσας Αίτησης έχει δικαιολογηθεί από τον Τριτοδιάδικο
3. Στην παρούσα υπόθεση αν και ο εναγόμενος με τον τρίτο λόγο ένστασης προβάλλει ότι οι πράξεις του Τριτοδιαδίκου 1 υπονομεύουν την απονομή της δικαιοσύνης και τα συμφέροντα του εναγομένου, δεν έχει καταδειχθεί κάτι τέτοιο με πειστικά στοιχεία και επιχειρήματα. Η απλή αναφορά της ενόρκως δηλούσας στην παρ. 8 ότι «με την επιτρεπόμενη χαλάρωση υπονομεύεται η απονομή της δικαιοσύνης» δεν καταδεικνύει οποιοδήποτε επηρεασμό στην απονομή της δικαιοσύνης ή στα συμφέροντα του εναγομένου, ο οποίος ας σημειωθεί ότι ουδένα μέτρο έλαβε για τον παραμερισμό του σημειώματος εμφάνισης. Η απλή αναφορά σε επηρεασμό των δικαιωμάτων του εναγομένου και συμφερόντων της δικαιοσύνης κατά τρόπο γενικό και αόριστο χωρίς ειδική αναφορά στην φύση και έκταση τέτοιου επηρεασμού, δεν μπορεί να αποτελέσει έδαφος για περαιτέρω εξέταση του εν λόγω ζητήματος. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι εάν δεν νομιμοποιηθεί η εμφάνιση του Τριτοδιαδίκου 1 στην διαδικασία για τους λόγους τους οποίους αναφέρει ο ίδιος, μόνο τότε θα πληγούν ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης τα οποία επιτάσσουν όπως επιτρέπεται σε ένα διάδικο να εμφανιστεί σε διαδικασία που τον αφορά και να παρουσιάσει την υπόθεση του. Ενόψει των πιο πάνω θεωρώ ότι έχουν απαντηθεί οι λόγοι ένστασης υπό στοιχείο β), γ), δ) και στ) οι οποίοι δεν έχουν τεκμηριωθεί και απορρίπτονται. Αποτελεί θέση του εναγομένου ότι ο Τριτοδιάδικος 1 έπρεπε να αιτείται την παράταση του χρόνου για καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης, σύμφωνα με τον προβαλλόμενο τέταρτο λόγο ένστασης. Με όλο τον σεβασμό προς τους συνήγορους του εναγομένου δεν μπορώ να συμφωνήσω με την εν λόγω εισήγηση. Από την στιγμή όπου ο Τριτοδιάδικος 1 ήδη καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες, τι θα εξυπηρετούσε το αίτημα για παράταση του χρόνου καταχώρησης εμφάνισης ως προνοείται από την Δ.10 Θ. 4

(1); Η παρατυπία του Τριτοδιαδίκου 1 έγκειται στο ότι καταχώρησε το σημείωμα εμφάνισης του χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση άδειας από το Δικαστήριο εφόσον δεν καταχωρήθηκε εντός των 15 ημερών όπου προβλέπεται στην Δ.10 Θ. 4 των Θεσμών. Αυτό που επιχειρείται είναι η άρση της παρατυπίας για νομιμοποίηση της εμφάνισης του Τριτοδιαδίκου 1, επομένως οποιοδήποτε αίτημα για παράταση του χρόνου καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης, πιθανό να ήταν πρόσφορο εάν δεν εκαταχωρείτο το σημειώμα εμφάνισης, αν και ο Τριτοδιάδικος 1 με το διαζευκτικό αιτητικό Β, ζητά άδεια για επέκταση του χρόνου για την καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης, σύμφωνα με την εισήγηση του εναγομένου. Επομένως ο λόγος ένστασης υπό στοιχείο ε) απορρίπτεται ως αβάσιμος. Όσον αφορά τον τελευταίο λόγο ένστασης ότι δηλαδή το Δικαστήριο ήδη αποφάσισε ότι η παρατυπία δεν θεραπεύεται, με όλο τον σεβασμό προς τους συνηγόρους του εναγομένου, από την ανάγνωση της Απόφασης ημερ. 29.4.15 δεν προκύπτουν τα όσα ισχυρίζεται ο εναγόμενος. Αντίθετα, αυτό που προκύπτει από το περιεχόμενο της Απόφασης ημερ. 29.4.15, είναι ότι το Δικαστήριο μετά την διαπίστωση ότι η παρατυπία είναι ουσιαστική και δεν είχε ζητηθεί η θεραπεία της από τον Τριτοδιάδικο 1, κρίθηκε ότι το Δικαστήριο δεν εδικαιολογείτο υπό τις περιστάσεις να θεραπεύσει την εν λόγω παρατυπία αυτεπάγγελτα. Επομένως ο λόγος ένστασης υπό στοιχείο ζ) απορρίπτεται. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω προκύπτει από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι τόσο το Σημείωμα Εμφάνισης όσο και η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκαν με καθυστέρηση, η οποία όμως έχει αιτιολογηθεί από τον Τριτοδιάδικο 1. Περαιτέρω, η παρατηρούμενη παρατυπία της εκπρόθεσμης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης χωρίς άδεια του Δικαστηρίου και η άρση της εν λόγω παρατυπίας, δεν έχει καταδειχθεί να επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο τα δικαιώματα του εναγομένου, αντίθετα και κατά την κρίση του Δικαστηρίου, απόρριψη της Αίτησης θα έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό του Τριτοδιαδίκου 1 από την διαδικασία, στερώντας του το Συνταγματικό δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του με αποτέλεσμα σε τέτοια περίπτωση να επηρεάζονται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και η αρχή της δίκαιης δίκης. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, απορρίπτεται ο πρώτος λόγος ένστασης εφόσον το Δικαστήριο έκρινε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έγκριση της Αίτησης. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα απαλλαγής από την παρατυπία ώστε το Σημείωμα Εμφάνισης το οποίο καταχωρήθηκε στις 30.1.2015 από τον Τριτοδιάδικο 1 να θεωρείται ως εμπρόθεσμα καταχωρηθέν. Για τους λόγους οι οποίοι ήδη έχουν αναφερθεί πιο πάνω το αιτητικό Β της Αίτησης κρίνεται άνευ αντικειμένου εφόσον υποβάλλεται διαζευκτικά και ήδη το Δικαστήριο ενέκρινε το αιτητικό Α. ως ανωτέρω. Αναφορικά με τα έξοδα, η συνήθης πρακτική για τα έξοδα είναι όπως αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση, αφού έλαβα υπόψη τη φύση της Αίτησης και τα γεγονότα τα οποία την περιβάλλουν από την μια και την απόρριψη των λόγων ένστασης του εναγομένου από την άλλη, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ............. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/OtherActions/Interim/4684-12Order64 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο