ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΡΟΟΔΟΥΣ ΛΤΔ ν. Σωτήρη Κ. Παμπακά κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης Αρ: 205 /14, 18/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A76 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕMEΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M.Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης Αρ: 205 /14 ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 4, ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ 22/85, 68/87 ΚΑΙ 171 (Ι) 2000 ΑΡΘΡΑ 52 ΚΑΙ 53 ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΘΕΣΜΟΥΣ 142/87 ΘΕΣΜΟΣ
- ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΡΟΟΔΟΥΣ ΛΤΔ ΑΙΤΗΤΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤOΥΣ:
- Σωτήρη Κ. Παμπακά, εκ Λεμεσού
- Καλλιόπη Ιωάννου, εκ Μοναγριού ΚΑΘ' ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ ---------------------------------------------------------------------- Αίτηση για να δοθεί άδεια και ή διάταγμα που να επιτρέπει την εγγραφή και εκτέλεση της Διαιτητικής απόφασης ημερ. 04.03.1999 αναφορικά με τους καθ'ών η αίτηση 1 και 2 Ημερομηνία: 18 Φεβρουαρίου
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: κ. Π.Τσαγγάρης για P.Tsangaris & Associates LLC (για ν' ακούσει απόφαση η κα Α.Τσαγγάρη) Για τον Καθ' ού η Αίτηση 1: κα. Β.Γιατρού για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η H ΑΙΤΗΣΗ Με την παρούσα Γενική Αίτηση τους οι Αιτητές ζητούν: Άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την εγγραφή και εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης η οποία εκδόθηκε την 04/03/1999 μεταξύ άλλων και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 & 2, δυνάμει του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 και των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται (Τεκμήριο Α επί της ένορκης δήλωσης). Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 21 και 30 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 ως ετροποποιήθη, στα άρθρα 51, 52 και 53 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 ως ετροποποιήθη, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς θεσμός 79, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Θ.1,2 & 3 και στις εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Στέλιου Νικολάου, υπαλλήλου των αιτητών. Αναφέρει δε σε αυτήν (παρατίθεται αυτούσια): «
- Είμαι υπάλληλος της Σ.Π.Ε. Τροόδους Λτδ και επιφορτισμένος με την παρακολούθηση και είσπραξη των καθυστερημένων δανείων και από την ιδιότητα μου αυτή γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είμαι εξουσιοδοτημένος από τους αιτητές να προβώ στη παρούσα ένορκη δήλωση.
- Την 04/03/1999 εξεδόθη σύμφωνα με τον Περί Διαιτησίας Νόμο και τους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Διαιτητική Απόφαση υπέρ των Αιτητών και μεταξύ άλλων εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως για το ποσό των €5.591,40.-(Λ.Κ. 3.272,50) πλέον τόκους 9% ετησίως από 01/01/1999 μέχρι πλήρους εξόφλησης, πλέον €51.26-(Λ.Κ. 30) έξοδα Διαιτησίας.
- Η ρηθείσα απόφαση εκοινοποιήθη στους Καθ'ων η Αίτηση 1 & 2 με επίδοση της σε αυτούς την 07/11/2013 και 06/04/2013 αντίστοιχα. Αντίγραφο της Διαιτητικής απόφασης επισυνάπτεται και σημειούται « Τεκμ. Α » ως και οι επιδόσεις της διαιτητικής απόφασης εις τους Καθ' ων η αίτηση 1 & 2 σημειούμενες «Τεκμ. Β & Γ » αντίστοιχα και έχει παρέλθει χρόνος πέραν των 21 ημερών από της επίδοσης και κανένας από τους Καθ'ων η αίτηση δεν εφεσίβαλε την εν λόγω απόφαση.
- Την 11/06/2007 η ΣΠΕ Μοναγρίου συγχωνεύεται με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πελενδρίου η οποία την ιδία ημέρα ως αποδεχόμενη εταιρεία μετανομάζεται σε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Ημιορεινής Λεμεσού.(''Τεκμήριο Δ'').
- Την 24/06/2013 η ΣΠΕ Ημιορεινής Λεμεσού νομότυπα άλλαξε το όνομα της από Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Ημιορεινής Λεμεσού σε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Ημιορεινής Λεμεσού Λτδ. (αντίγραφο του πιστοποιητικού αλλαγής του ονόματος επισυνάπτεται ως ''Τεκμήριο Ε'').
- Η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Ημιορεινής Λεμεσού Λτδ την 07/02/2014 νομότυπα συγχωνεύθηκε με την ΣΠΕ Κυπερούντας Λτδ η οποία διαδέχθηκε εξ' ολοκλήρου την ΣΠΕ Ημιορεινής Λεμεσού Λτδ σε όλα τα δικαιώματα και τες υποχρεώσεις της και η οποία ΣΠΕ Κυπερούντας Λτδ νομότυπα την 07/02/2014 άλλαξε το όνομα της σε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Τροόδους Λτδ. (Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 'Στ' η γνωστοποίηση αλλαγής του ονόματος).
- Τα πιο πάνω εξ' όσων γνωρίζω και πιστεύω είναι αληθή και γι'αυτό και η αιτούμενη άδεια και/ή διάταγμα πρέπει να εκδοθεί διαφορετικά οι Αιτητές είναι αδύνατον να εκτελέσουν τη Διαιτητική Απόφαση που εκδόθηκε εναντίον των Καθ'ων η Αίτηση και κατά συνέπεια είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για να απονεμηθεί πραγματική δικαιοσύνη και να μπορέσουν οι Αιτητές να εισπράξουν το λαβείν τους. » Παρεμβάλλω εδώ προκειμένου να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης, ότι αναφορικά με την καθ' ης η αίτηση 2 την οποία επίσης αφορά η αίτηση έχει ήδη εκδοθεί διάταγμα ως ανωτέρω αναφέρεται στις 30/05/
- Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘ'ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 1 Ο καθ' ου η αίτηση 1 αντέδρασε καταχωρώντας ένσταση στην Αίτηση. Ως αναφέρεται στην ένσταση, η νομική βάση της ένστασης είναι η ίδια με αυτήν των Αιτητών πλέον το άρθρο 9 και το άρθρο 20 του Περί Διαιτησίας Νόμου, τα άρθρα 28 και 30 του Συντάγματος, το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ,(Ε.Σ.Δ.Α), η Δ.48 Θ 4, η Δ.55, η Δ.40, των θεσμών πολιτικής δικονομίας. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
- Η νομική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη, ελλιπής και/ή οι νόμοι και οι θεσμοί επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση δεν νομιμοποιούν εις την αιτούμενη θεραπεία και/ή δεν προσδίδουν εις το Δικαστήριο εξουσία να ασχοληθεί με την παρούσα αίτηση.
- Τα γεγovότα πoυ περιγράφovται στηv έvoρκη δήλωση είναι ανεπαρκή και/ή δεν είναι ικανά ώστε να δικαιoλoγoύv και/ή να στηρίζoυv τηv αιτoύμεvη θεραπεία.
- Η Αίτηση δεν έχει συνταχθεί δικονομικά ορθά και/ή πάσχει τυπικά και/ή δεν έχει περιβληθεί με τον ορθό δικονομικό τύπο και/ή μορφή και ως εκ τούτου είναι ανυπόστατη και/ή άκυρη και/ή ανύπαρκτη.
- Η υπαγωγή του Καθ' ου η Αίτηση 1 στην δικαιοδοσία και απόφαση του διορισθέντος υπό των Αιτητών Διαιτητή, παραβιάζει και/ή στερεί το δικαίωμα τους για πρόσβαση σε ανεξάρτητο, αμερόληπτο και αρμόδιο Δικαστήριο αφού ο Διαιτητής διορίζεται μονομερώς από τους Αιτητές χωρίς δικαίωμα του Καθ'ου η Αίτηση 1 να ακουστεί και/ή να έχει λόγο επί του θέματος.
- Η Διαιτησία αντίκειται και/ή διεξήχθητε κατά παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης.
- Η υπαγωγή του Καθ'ου η Αίτηση 1 στην δικαιοδοσία και απόφαση του διορισθέντος υπό των Αιτητών Διαιτητή παραβιάζει, το Σύνταγμα, την Ε.Σ.Δ.Α, τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον Περί Διαιτησίας Νόμο. Το δικαίωμα τους για πρόσβαση σε ανεξάρτητο και αμερόληπτο Δικαστήριο, προς διάγνωση της ισχυριζόμενης αστικής υποχρέωσης τους παραβιάζεται κατάφορα.
- Η Επιστολή παραπομπής του Καθ'ου η Αίτηση 1 σε διαιτησία δεν του έχει επιδοθεί και/ή δεν του έχει επιδοθεί νομότυπα και/ή επιδόθηκε κατά παράβαση των σχετικών δικονομικών προνοιών.
- Η Διαιτητική απόφαση δεν επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση 1 νομότυπα και/η επιδόθηκε κατά παράβαση των σχετικών δικονομικών προνοιών.
- Η Διαιτητική απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και/ή ελλείπουν ουσιώδεις στοιχεία και/ή πληροφορίες οι οποίες θα έπρεπε να είχαν κοινοποιηθεί στους Καθ' ων η Αίτηση για τα δικαιώματα τους.
- Η Διαιτητική απόφαση στερείται της δέουσας και επαρκούς αιτιολογίας συνεπώς είναι άκυρη και/ή ανυπόστατη.
- Ο Διαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά και/ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση.
- Η Διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα και/ή διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα.
- Οι Αιτητές επέδειξαν κακοπιστία και/ή δόλια συμπεριφορά.
- Οι Αιτητές κωλύονται (estoppel) από το να διεκδικήσουν εγγραφή της διαιτητικής απόφασης λόγω του ότι έχει παρέλθει υπέρμετρη και/ή υπερβολική και/ή παράλογη καθυστέρηση (unconscionable delay - laches) εξ υπαιτιότητας και/ή αδικαιολόγητης αδράνεια των Αιτητών.
- Η Διαιτητική απόφαση και/ή η δοθείσα θεραπεία αντίκειται στον Νόμο και/ή στην Δημόσια Πολιτική.
- Η Διαιτητική απόφαση δεν μπορεί να εγγραφεί ως έχει, λόγω της τροποποίησης του Νόμου και/ή της θέσπισης του νόμου Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος του 1999 (160(I)/1999) ο οποίος τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2001, μετά την έκδοση της.
- Η υπαγωγή του Καθ' ου η Αίτηση 1 στην δικαιοδοσία και/ή απόφαση του διορισθέντος υπό των Αιτητών Διαιτητή είναι παράνομη και/ή άκυρη και/ή ανυπόστατη καθώς δεν υπήρξε, ούτε εγέρθηκε οποιαδήποτε «διαφορά» ώστε να ενεργοποιηθεί η σχετική νομοθετική πρόνοια ήτοι το άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών εταιρειών Νόμου και του θεσμού 79 των Περί Συνεργατικών εταιρειών Θεσμών.
- Για όλους τους λόγους που αναφέρονται και/ή εξυπακούονται από την επισυνημμένη ένορκο δήλωση που στηρίζει την ένσταση. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1, εις την οποία αναφέρει τα ακόλουθα (παρατίθεται αυτούσια): «
- Είμαι ο Καθ' ού η Αίτηση 1 στην παρούσα Αίτηση. Προβαίνω στην παρούσα ένορκη δήλωση γνωρίζοντας πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας Αίτησης από προσωπική γνώση, εξ όσων καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω καθώς και από νομική συμβουλή που έχω λάβει από τον κ. Κώστα Μελά.
- Όπως με συμβουλεύει ο κ. Μελάς η αίτηση πρέπει να απορριφθεί εκ προοιμίου χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρθει στην ουσία όπως επιβάλλει πάγια και σταθερή νομολογία, καθώς η νομική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη αφού αναφέρεται σε θεσμούς που αφορούν ενδιάμεσες Αιτήσεις και όχι πρωτογενείς όπως η παρούσα.
- Εκτός τούτου η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί εκ προοιμίου και για τον λόγω ότι δεν έχει συνταχθεί δικονομικά ορθά ή και πάσχει τυπικά δεν έχει περιβληθεί με τον ορθό δικονομικό τύπο και/ή μορφή και ως εκ τούτου είναι ανυπόστατη και/ή άκυρη και/ή ανύπαρκτη σύμφωνα με σταθερή και πάγια νομολογία όπως με συμβουλεύει ο κ Μελάς. Συγκεκριμένα έχει χρησιμοποιηθεί ο τύπος που αφορά ενδιάμεσες και όχι ο τύπος που προορίζεται για εναρκτήριες Αιτήσεις όπως η παρούσα, η οποία είναι Γενική Αίτηση.
- Περαιτέρω, όπως με συμβουλεύει ο κ Μελάς, η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ανεπαρκής και λείπουν ουσιώδεις στοιχεία και γεγονότα. Οι Αιτητές όφειλαν να αποδείξουν ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραπομπή της υπόθεσης σε διαιτησία, ότι ακολουθήθηκε η ορθή διαδικασία βάσει του Νόμου, ότι ο Διαιτητής είχε εξουσία να εκδώσει την επίδικη απόφαση και ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για εγγραφή της εν λόγω διαιτητικής απόφασης, πράγμα που δεν έγινε.
- Ευσεβάστως υποβάλλω στο Δικαστήριο πως δεν μου έχει επιδοθεί ποτέ ούτε επιστολή παραπομπής σε διαιτησία ούτε η διαιτητική απόφαση. Όταν μου επιδόθηκε η αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, ρώτησα την σύζυγο μου αν γνώριζε κάτι. Μου ανέφερε πως τον Νοέμβριο του 2013, ήρθε κάποιος στο σπίτι και της έδωσε ένα χαρτί. Όταν ρώτησε τι αφορά, ο επιδότης της ανέφερε πως δεν χρειάζεται να κάνει οτιδήποτε και πως ήταν τυπικό θέμα. Εκείνη καθησυχασμένη παρέλειψε να μου αναφέρει κάτι.
- Τόσο εγώ όσο και η σύζυγος μου μέχρι σήμερα πιστεύαμε πως το εν λόγω δάνειο είχε εξοφληθεί, αφού στον διακανονισμό που είχα κάνει με την πρώην σύζυγο μου, εκείνη είχε αναλάβει την αποπληρωμή του εν λόγω χρέους, ενώ εγώ είχα αναλάβει να πληρώσω τα χρέη μας σε άλλες τράπεζες. Το γεγονός αυτό ήταν σε πλήρη γνώση των Αιτητών, μιας και συγγενής της πρώην συζύγου μου δούλευσαν για τους Αιτητές. Τα τελευταία 15 τουλάχιστον, οι Αιτητές δεν έχουν επικοινωνήσει ποτέ μαζί μου σκόπιμα, ούτε μου έχουν αποστείλει ποτέ οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού ούτως ώστε να γνωρίζω πως υπήρχε το οποιοδήποτε υπόλοιπο.
- Οι Αιτητές έχουν επιδείξει υπέρμετρη και/ή παράλογη καθυστέρηση στην είσπραξη του ισχυριζόμενου οφειλόμενου ποσού. Όπως με πληροφορεί ο κ Μελάς, λόγω της υπέρμετρης αδικαιολόγητης καθυστέρησης και του τεράστιου χρονικού διαστήματος που έχει παρέλθει, πέραν των 15 χρόνων, οι Αιτητές κωλύονται από το να διεκδικήσουν πλέον εγγραφή της διαιτητικής απόφασης και τυχών εγγραφή της διαιτητικής απόφασης παραβιάζει την φυσική δικαιοσύνη, τα κρατούντα συναλλακτικά ήθη και τους κανόνες επιείκειας.
- Η υπέρμετρη καθυστέρηση και το τεράστιο χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από την ημέρα της διαιτησίας καταστρατηγεί τον σκοπό της γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης.
- Περαιτέρω λόγω της υπέρμετρης καθυστέρησης που έχει παρέλθει από την ημέρα έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και/ή την ημέρα γνωστοποίησης της, τόσο η γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης όσο και η αίτηση εγγραφής της διαιτητικής απόφασης δεν είναι νομότυπη, με βάση τα κρατούντα συναλλακτικά ήθη και παραβιάζει τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και τους κανόνες επιείκειας.
- Οι Αιτητές στην πραγματικότητα αμέλησαν ή και σκόπιμα, δολίως, δεν γνωστοποίησαν την έκδοση της διαιτητικής απόφασης και δεν προώθησαν την είσπραξη του ισχυριζόμενου οφειλόμενου ποσού με αποτέλεσμα με αποτέλεσμα σήμερα να διεκδικούν υπόλοιπο το οποίο έχει διογκωθεί λόγω επιβολής τόκων, τόκων υπερημερίας και χρεώσεων που υπολογίζονταν επί το όλο του εκάστοτε υπολοίπου. Στην ουσία οι Αιτητές προσπαθούν να επωφεληθούν και να κερδοσκοπήσουν εις βάρος μου, εκμεταλλευόμενοι δίκες τους παραλήψεις, αμέλεια και παράβαση ρητών και εξυπακουόμενων όρων της συμφωνίας, παράβαση των υποχρεώσεων τους προς τους πελάτες τους και τους Νόμους περί προστασία των καταναλωτών. Ως εκ τούτου, όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, στην πραγματικότητα, οι Αιτητές έχουν καταστεί ένοχοι δόλου.
- Μόλις παρέλαβα την παρούσα αίτηση επικοινώνησα με τους Αιτητές, οι οποίοι μου ανέφεραν πως το σημερινό υπόλοιπο του λογαριασμού είναι σχεδόν €20.
- Το δάνειο, το οποίο συνήφθηκε το 1993 ήταν για £2.000, και απ'ότι φαίνεται ο εν λόγω λογαριασμός τερματίστηκε το 1998-1999 και η επίδικη διαιτητική απόφαση εκδόθηκε αρχές του 1999, γεγονότα που αγνοούσα πλήρως. Στην ουσία, τόσο η σύναψη του δανείου, όσο και ο τερματισμός αλλά και η επίδικη διαιτητική απόφαση έχουν εκδοθεί πριν την 1/1/2001, δηλαδή πριν την εφαρμογή του νόμου Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου.
- Ο Διαιτητής έκδωσε της διαιτητική απόφαση έχοντας υπόψη του τους Νόμους και Κανονισμούς που εφαρμόζονταν κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης. Ως εκ τούτου όπως με πληροφορεί ο κ Μελας, με βάση τους Νόμους που εφαρμόζονταν καθ'όλους τους ουσιώδεις χρόνους, οι τόκοι δεν θα μπορούσαν να ξεπερνούν το ύψος του κεφαλαίου.
- Ο διαιτητής, ο οποίος στην ουσία αποτελούσε συνδεδεμένο πρόσωπο με τους Αιτητές (ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη), διορίστηκε μονομερώς ή τουλάχιστον με πρωτοβουλία από τους Αιτητές, χωρίς να έχει ακολουθηθεί η διαδικασία που προβλέπεται με βάση τον περί Διαιτησίας Νόμο περί διορισμού διαιτητή. Περαιτέρω το ύψος της πληρωμής του Διαιτητή καθορίζεται σε συνεννόηση μεταξύ του Διαιτητή και των Αιτητών ενώ, δεν μου έχει δοθεί λόγος ούτε και για αυτό το ζήτημα.
- Η Διαιτητική διαδικασία έλαβε χώρα όπως φαίνεται από τα έγγραφα, στις εγκαταστάσεις των Αιτητών. Ως αποτέλεσμα του πιο πάνω γεγονότος η διαδικασία ήταν παράτυπη αφού δεν υπήρχαν ούτε οι στοιχειώδεις ασφαλιστικές δικλίδες ούτως ώστε να εξασφαλιστεί πως η όλη διαδικασία θα ήταν αμερόληπτη και θα διεξαγόταν επί ίσοις όροις.
- Ως εκ τούτου, όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, η εν λόγω διαιτητική διαδικασία στερείται υπόστασης αφού δεν αποτελεί δίκαιη και αμερόληπτη διαδικασία, παραβιάζοντας τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και τις αρχές της δίκαιης δίκης και της ισότητας. Με βάση την ίδια νομική συμβουλή, τα αναφερόμενα νομικά ελαττώματα πλήττουν το κύρος και την νομιμότητα της διαιτητικής διαδικασίας και κατ΄ επέκταση την εγκυρότητα της διαιτητικής απόφασης. Περεταίρω η υπαγωγή μου σε μη ανεξάρτητο Διαιτητή που διορίζεται μονομερώς από το άλλο διάδικο μέρος, χωρίς να έχω λόγω στην επιλογή του, παραβιάζει και μου στερεί το δικαίωμα για πρόσβαση σε ανεξάρτητο, αμερόληπτο και αρμόδιο Δικαστήριο το οποίο έχει την δικαιοδοσία να εξετάσει όλο το φάσμα των επίδικων θεμάτων που περιβάλλουν την διαφορά των διαδίκων προς διάγνωση της ισχυριζόμενης αστικής υποχρέωσης, πράγμα που, όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, δεν θα μπορούσε να γίνει από τον διορισθέντα Διαιτητή.
- Ο Διαιτητής, επέδειξε κακή συμπεριφορά και χειρίστηκε κακώς τηv υπόθεση. Ο Διαιτητής ενεργώντας μεροληπτικά υπέρ των Αιτητών, αντέστρεψε το βάρος απόδειξης, θεωρώντας ως δεδομένη την ύπαρξη της ισχυριζόμενης οφειλής και/ή την ύπαρξη του ισχυριζόμενου υπόλοιπου, αφήνοντας στον Καθ'ου η Αίτηση 1 το βάρος απόδειξης για το αν υπάρχει ή όχι το εν λόγω υπόλοιπο. Ο Διαιτητής όφειλε να ενεργεί καλόπιστα και μέσα στα πλαίσια ίσης μεταχείρισης των διαδίκων, πράγμα που δεν έπραξε. Ως αποτέλεσμα των πράξεων του Διαιτητή, όπως μας συμβουλεύει ο κ Μελάς, η διαιτητική απόφαση είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη δυνάμει των διατάξεων του νόμου. Στην ουσία, ο Διαιτητής μου αποστέρησε το δικαίωμα μου να παρουσιαστώ, να ακουστώ ενώπιον αρμόδιου και αμερόληπτου δικαστηρίου προβάλλοντας τις θέσεις μου επί της ουσίας της υπόθεσης.
- Η Διαιτητική απόφαση είναι πλήρως αναιτιολόγητη και δεν γίνεται καμία αναφορά στα δεδομένα τα οποία έλαβε υπόψη ο Διαιτητής. Είναι η θέση μου πως η όλη διαιτητική διαδικασία διεξήχθει παράτυπα και ο διαιτητής προχώρησε παράτυπα στην έκδοση της εν λόγω διαιτητικής απόφασης χωρίς να έχει ενώπιον του απαραίτητη στοιχεία. Ως εκ των ανωτέρω, όπως με πληροφορεί ο κ Μελάς, η επίδικη διαιτητική απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ως τέτοια δεν πληρεί βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης.
- Περαιτέρω ο Διαιτητής δεν είχε δικαιοδοσία να αποφασίσει την ισχυριζόμενη διαφορά αφού εγείρονταν ζητήματα τα οποία ξεπερνούν τις εξουσίες τις οποίες του παρέχει ο νόμος και τα οποία πρέπει να αποφασιστούν από αρμόδιο Δικαστήριο. Ως εκ τούτου η διαδικασία που έλαβε χώρα πάσχει νομικά και είναι κατάφορα παράτυπη.
- Όπως με πληροφορεί ο κ Μελάς, ο όρος της συμφωνίας περί παραπομπής οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ εμένα και των Αιτητών σε διαιτησία, είναι ετεροβαρής, ιδιαίτερα επαχθής, καταχρηστικός, παράνομος και αντίκειται στους κανόνες επιείκειας και των συναλλακτικών ηθών και στους κανόνες που διέπουν τις τραπεζικές σχέσεις των Αιτητών με τους πελάτες τους τις σχέσεις προμηθευτή - καταναλωτή και παραβαίνει κατάφωρα το σύνταγμα, το δικαίωμα μου στην ισότητα, στην δίκαιη δίκη και την δυνατότητα παραπομπής της υπόθεσης σε ανεξάρτητο και αμερόληπτο Δικαστήριο, θέτοντας με σε δυσμενέστερη θέση από το αν η υπόθεση παραπεμπόταν σε αρμόδιο Δικαστήριο. Στην ουσία ο όρος αυτός αποσκοπεί στο να επιβάλει σε εμένα οποιαδήποτε τυχών απόφαση του διαιτητή ως την τελική θεραπεία. Ο εν λόγω όρος δεν επεξηγεί πλήρως και ξεκάθαρα την διαιτητική διαδικασία και της συνέπειες αυτής και εμπεριέχει κρυφές παγίδες. Κατά την υπογραφή της συμφωνίας δεν έχει δοθεί η απαραίτητη έμφαση και δεν έχει ξεκάθαρα τεθεί υπόψη μου το γεγονός ότι λειτουργεί μειονεκτικά εναντίον μου. Εάν είχε έρθει στην προσοχή μου, θα μου προκαλούσε τεράστια αίσθηση το γεγονός πως σε περίπτωση διαφοράς μου με τους αιτητές δεν θα μπορούσα να απευθυνθώ σε ανεξάρτητο Δικαστήριο, ή το γεγονός ότι εάν έχανα την προθεσμία των 21 ημερών για έφεση τότε οι Αιτητές μπορούν να προχωρήσουν σε εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, ενώ σε πολιτικά δικαστήρια υπάρχουν πιο ευέλικτοι δικονομικοί κανονισμοί, όπως με πληροφορούν οι Δικηγόροι μου. Ως εκ των ανωτέρω, όπως με πληροφορεί ο κ Μελάς, ο ως άνω όρος δεν έχει εφαρμογή και η παραπομπή μου σε διαιτησία είναι άκυρη.
- Περαιτέρω, η θεραπεία την οποία επιδίκασε ο Διαιτητής υπέρ των Αιτητών συμπεριλαμβάνει επιπρόσθετο του συμφωνηθέν τόκου και ως εξηγήθηκε πιο πάνω επιπρόσθετο του τόκου που δικαιούτο να επιδικάσει ο Διαιτητής κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ο τόκος που έχει επιβληθεί φτάνει το 9% σε αντίθεση με το συμφωνηθέν ήταν κατά πολύ χαμηλότερο. Όπως με πληροφορεί ο κ Μελάς, η Διαιτητική απόφαση με την επιβολή του εν λόγω επιτοκίου επικυρώνει την εφαρμογή ποινικής ρήτρας, η οποία αντίκειται στον νόμο και την δημόσια πολιτική. Δεδομένου του ότι η Διαιτητική απόφαση εκδόθηκε πριν την 1/1/2001, ο διαιτητής θα έπρεπε να αναφέρει ρητά στην διαιτητική απόφαση πως εν πάση περίπτωση το ύψος των τόκων δεν θα μπορούσε να ξεπερνά σε καμία περίπτωση το ύψους του κεφαλαίου, με βάση του εφαρμοστέο νόμο κατά την επίδικη περίοδο.
- Ως εκ των ανωτέρω ζητώ από το Δικαστήριο, ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, να παρέμβει δυναμικά και να αρνηθεί την εγγραφή διαιτητικής απόφασης η οποία επικυρώνει ρήτρες που αντίκεινται στο νόμο και την δημόσια πολιτική και έχει επιδικάσει θεραπεία η οποία δεν είναι συμβατή με τον κατά τον ουσιώδη χρόνο εφαρμοστέο νόμο.
- Με βάση την νομική συμβουλή που έχω πάρει από τον κ Μελά και με βάση τα πιο πάνω δεδομένα, πιστεύω ότι η όλη διαδικασία, δηλαδή από το διορισμό του Διαιτητή μέχρι και την έκδοση της Διαιτητικής απόφασης, πάσχει νομικά γιατί έρχεται σε αντίθεση με θεμελιώδεις αρχές φυσικής δικαιοσύνης που προστατεύονται από το Σύνταγμα της Κυπριακή Δημοκρατίας καθώς και από την Ε.Σ.Δ.Α σε ότι αφορά την δίκαιη δίκη και την αρχή της ισότητας.
- Συνεπώς η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον των Αιτητών. » ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ / ΑΠΑΝΤΗΤΙΚΕΣ ΕΝΟΡΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΙΤΗΤΩΝ Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, οι αιτητές καταχώρησαν δύο συμπληρωματικές / απαντητικές ένορκες δηλώσεις. Στην πρώτη ορκίζεται ο ιδιώτης Δικαστικός επιδότης κ.Χριστάκης Ευτυχίου, ενώ στη δεύτερη ο γραμματέας των αιτητών κ.Άριστος Καυκαρής. Ο Χριστάκης Ευτυχίου αναφέρει: «
- Είμαι ιδιώτης Δικαστικός επιδότης με έδρα το Δικαστήριο Λεμεσού και προβαίνω στην παρούσα μου σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 9/7/15 αντίγραφο του οποίου έχω αναγνώση.
- Την 7/11/13 εις προσωπική μου επίσκεψη στην οικία του Σωτήρη Κ. Παμπακά στην οδό Αγαλιανού 9Α στη Λεμεσό προς τον σκοπό επίδοσης της διαιτητικής απόφασης εναντίον του ημερ. 4/3/99 δεν βρήκα τον ίδιο αλλά την κ. Ελενα Παμπακά η οποία μου ανέφερε ότι είναι η γυναίκα του κ. Σωτήρη Παμπακά και ότι συζούν κανονικά.
- Μετά ταύτα της ανέφερα ότι θα προβώ σε επίδοση στον σύζυγο της μέσω της και να του έδιδε το σχετικό έγγραφο το οποίο θα της επέδιδα και μου ανέφερε εντάξει.
- Ακολούθως της επέδοσα την διαιτητική απόφαση αφού την μονόγραψα και η ίδια μου υπέγραψε το αντίγραφο της εν λόγω διαιτητικής απόφασης το οποίο εκράτησα και χρησιμοποίησα για την ετοιμασία της ένορκης μου δήλωσης ημερ. 8/11/13 για την επίδοση. Φωτοαντίγραφο της διαιτητικής απόφασης την οποία η αναφερόμενη 'Ελενα Παμπακά υπέγραψε ως απόδειξη παραλαβής επισυνάπτεται στην παρούσα.
- Ουδέποτε κατά την επίδοση ανέφερα στην σύζυγο του Σωτήρη Παμπακά , κ 'Ελενα Παμπακά ότι δεν χρειάζεται να κάνει οτιδήποτε, αλλά αντιθέτως της ανέφερα ότι είναι διαιτητική απόφαση και να του την δώσει η οποία και μου ανέφερε ότι θα του την δώσει.
- 'Εχω κάνει πάρα πολλές επιδόσεις διαιτητικών αποφάσεων και γνωρίζω την σημασία της επίδοσης και ότι υπάρχει προθεσμία για έφεση από το άτομο που επιδίδω και σε καμμία περίπτωση δεν ανέφερα αυτά που ο Σωτήρης Παμπακάς αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ημερ. 7/7/14 παράγραφος
- Τα πιο πάνω καταθέτω ενόρκως ως τα πραγματικά διαμοιφθέντα γεγονότα. » O Άριστος Καυκαρής αναφέρει: «
- Το έτος 1999 ήμουν ο γραμματέας της ΣΠΕ Μοναγριού η οποία συγχωνεύθηκε με την ΣΠΕ Ημιορεινής Λεμεσού το 2007 η οποία και ακολούθως τον Νοέμβριο του 2013 συγχωνεύθηκε με την ΣΠΕ Κυπερούντας Λτδ η οποία ακολούθως μετονομάσθη σε ΣΠΕ Τροόδους Λτδ.
- Από χρόνο προ του 1999 ήμουν ο γραμματέας της ΣΠΕ Μοναγριού και συνεχόμενα κατείχα τη θέση αυτή μέχρι της συγχώνευσης της ΣΠΕ Μοναγριού με την ΣΠΕ Ημιορεινής Λεμεσού οπότε εγοδοτήθηκα ως τμηματάρχης εις την ΣΠΕ Ημιορεινής θέση την οποία κατείχα μέχρι τον Νοέμβριο του 2013 ότε υπήρξε συγχώνευση με την ΣΠΕ Κυπερούντας θέση την οποίαν διατηρούσα μέχρι το 2014 ότε και αφυπηρέτησα. Εκ των αναφερομένων θέσεων μου γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας μου για τα οποία είμαι εξουσιοδοτημένος να προβώ στην ένορκη δήλωση των και περαιτέρω προβαίνω στην παρούσα μου σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 9/07/
- Την 4/3/99 διεξήχθη διαιτησία στα υποστατικά της ΣΠΕ Μοναγριού με εμπλεκόμενα μέρη την ΣΠΕ Μοναγριού και τους Σωτήρη Κ. Παμπακά, Παναγιώτη Ιωάννου, Ανδρέα Χριστοφή, Ιωάννη Χριστοφή και Καλλιόπη Ιωάννου η οποία διαιτησία έγινε από τον κ. Γιαννάκη Νεοφύτου και αφορούσε δάνειο και εγγυήσεις δυνάμει του γραμματίου με αρ.
- Στην πιο πάνω διαδικασία ήμουν παρών εκπροσωπόντας την ΣΠΕ Μοναγριού. Εκ μέρους δε των χρεωστών οι Σωτήρης Παμπακάς, Ανδρέας Χριστοφή και Καλλιόπη Ιωάννου οι οποίοι παρά την επίδοση σε αυτούς ειδοποίησης για την παραπομπή της υπόθεσης τους σε διαιτησία στην συγκεκριμμένη ώρα τόπο και ημέρα εντούτοις κανένας δεν παρουσιάστηκε και έτσι η διαδικασία προχώρησε ερήμην τους. Τα όσα αναφέρω στην παρούσα παράγραφο μου εκτός της αναφοράς για τη δική μου παρουσία εδράζονται σε υπενθύμιση μου από το κείμενο της ίδιας της διαιτητικής απόφασης ημερ. 4/3/1999 αφού έκτοτε παρήλθε μεγάλος χρόνος. Σε ότι αφορούσε τους υπόλοιπους Καθ' ων η διαιτησία δεν εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους αφού δεν τους επεδόθηκε η σχετική ειδοποίηση διαιτησίας.
- Από τον χρόνο της απόφασης και μετέπειτα ενθυμούμε ότι ο Σωτήρης Κ. Παμπακάς ο οποίος δεν ήτο συγχωριανός μας, χώρισε με την σύζυγο του και έπαυσε να έχει οιανδήποτε εμφάνιση στο χωριό μας και εγκατέλειψε σε άγνωστη διεύθυνση χωρίς να έχουμε οιοδήποτε στοιχείο για τον τόπο διαμονής του μέχρι τας αρχάς του Νοέμβρη 2013 ότε η ΣΠΕ Ημιορεινής συγχωνεύθηκε με την ΣΠΕ Κυπερούντας και κατά την ενοποίηση των στοιχείων των πελατών των ΣΠΕ διεφάνη ότι ο αναφερόμενος Σωτήρης Κ. Παμπακάς ο οποίος ήτο πελάτης της ΣΠΕ Κυπερούντας, την 23/9/13 έδωσε τα στοιχεία του στην ΣΠΕ Κυπερούντας στα οποία αναγράφοταν και η νέα του διεύθυνση στη Λεμεσό με αποτέλεσμα να δοθούν αμέσως οδηγίες στους Δικηγόρους της ΣΠΕ όπως προέβαιναν σε επίδοση της διαιτητικής απόφασης και προώθηση αίτησης για εγγραφή της και άδεια για εκτέλεση της.
- Σε καμμία περίπτωση δεν γνωρίζω συγγενικό πρόσωπο του Σωτήρη Κ. Παμπακά που να εργαζόταν στην ΣΠΕ Μοναγριού ή από το 2007 και εντεύθεν στην ΣΠΕ Ημιορεινής ή από το 2013 στην ΣΠΕ Τροόδους και ουδέποτε μέχρι το 2007 που είχα τον απόλυτο έλεγχο της ΣΠΕ Μοναγριού μου ελέγθει ποτέ από οιονδήποτε πρόσωπο οτιδήποτε για λογαριασμό του Σωτήρη Κ. Παμπακά σε σχέση με το δάνειο του.
- Χωρίς την γνώση της διεύθυνσης του αναφερόμενου Σωτήρη Κ. Παμπακά δεν υπήρχε δυνατότητα προώθησης της υπόθεσης και μόλις τούτο κατέστη δυνατό η υπόθεση προχώρησε χωρίς οιαδήποτε καθυστέρηση. » Η ΑΚΡΟΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Η Ακρόαση της αίτησης έγινε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν από τις δύο πλευρές. ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών περιλαμβάνονται αναφέρω στις γραπτές αγορεύσεις που παρέδωσαν στο Δικαστήριο, οι οποίες σημειώνω έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης. Δεν κρίνω όμως σκόπιμο αναφέρω εδώ να παραθέσω ότι οι συνήγοροι αναφέρουν με τις αγορεύσεις τους. Θα αναφερθώ σημειώνω σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων αυτών κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το άρθρο 52
(1)(α) του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν.22/85), όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ Συνεργατικής Εταιρείας και μελών, καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους, η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή από οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Τα εδάφια
(2)&
(4)δε του ίδιου άρθρου προνοούν τα ακόλουθα: «
(2)Ο Έφορος δύναται, με τη λήψη της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή (β) να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου
(6)ή, μέχρι την έκδοση τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Διαιτησίας Νόμου και τις διατάξεις των Θεσμών 78 και 79 των Περί Συνεργατικών εταιρειών Θεσμών του 1987 έως 2012 .» «
(4)Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή ή διαιτητών δύναται να υποβάλει Έφεση στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης προς αυτόν της απόφασης.» Σε περίπτωση δε που η απόφαση δεν εφεσιβληθεί, σύμφωνα με το εδάφιο 5 του άρθρου 52 πιο πάνω καθίσταται τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως οι αποφάσεις του πολιτικού δικαστηρίου. Εδώ θα πρέπει επίσης να γίνει αναφορά στο άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, που είναι απόλυτα σχετικό και προνοεί τα εξής: « 21. Διαιτητική απόφαση που εκδίδεται με βάση συνυποσχετικό δύναται, με άδεια του Δικαστηρίου, να εκτελεστεί κατά τον ίδιο τρόπο όπως δικαστική απόφαση ή διάταγμα με την ίδια ισχύ και σε τέτοια περίπτωση δύναται να καταχωρηθεί δικαστική απόφαση με περιεχόμενο εκείνο της διαιτητικής απόφασης. » Σύμφωνα με τη Νομολογία οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση Διατάγματος ως το αίτημα στην παρούσα Αίτηση, μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: Στην Πολιτική Έφεση 188/06 Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Άντη Κυριακίδη κ.α.,
(2008)1 ΑΑΔ 716 αναφέρθηκε ότι: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί" δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι΄αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.» Περαιτέρω στην υπόθεση αναφορικά με την αίτηση της Σωτηρούλας Κωνσταντινίδου
(1995)1 Α.Α.Δ. 827, το Δικαστήριο ανέφερε ότι: «. Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52
(4)του Ν. 22/85 παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει. Δεν έχει ασκηθεί έφεση εναντίον της απόφασης του Διαιτητή, η απόφαση αυτή κατέστη τελεσίδικη και δεν έχει εξηγηθεί πώς θα μπορούσε να εκδηλωθεί τώρα, στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας που, επαναλαμβάνω, αναφέρεται μόνο στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου που ακολούθησε, τέτοιο παράπονο. ..» Στην Ανδρέας Χατζηγεωργίου-Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς Πολιτική Έφεση 357/08, ημερομηνίας 11/4/2012, αποφασίστηκε ότι: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται». Τέλος, στην ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΑΤΣΙΩΝ , ECLI:CY:AD:2014:A413, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 87/11, 20 Ιουνίου 2014, καθορίστηκαν περιοριστικά ποια ζητήματα εξετάζει το Δικαστήριο κατά την εξέταση Αίτησης ως η παρούσα, επιτάσσοντας μάλιστα ότι η εξέταση οποιονδήποτε άλλων παραμέτρων δεν αρμόζει σε τέτοιες περιπτώσεις ως η παρούσα. Συγκεκριμένα αναφέρονται τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ.3/12/2007, γι' εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, όφειλε μόνο να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή επιδόθηκε, ότι η απόφαση έφερε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα.» ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Το Δικαστήριο εξ' αρχής αναφέρει ότι η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Έχοντας υπόψη την Νομολογία πιο πάνω είναι προφανές ότι πληρούνται όλα τα στοιχεία που πρέπει να συντρέχουν για την έγκριση της αίτησης. Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται κατ' αρχήν ότι είναι προφανές πως η διαιτητική απόφαση ημερ.04/03/1999 (τεκμ.Α στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση) φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Η απόφαση είναι διατυπωμένη με ξεκάθαρο και σαφέστατο τρόπο, χωρίς να αφήνει κενά ερμηνείας ή αβεβαιότητας αναφορικά με οτιδήποτε ή για τα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται δηλαδή τους Αιτητές και τους καθ' ων η Αίτηση. Ας σημειωθεί εδώ ότι δεν απαιτείται η διαιτητική απόφαση να είναι διατυπωμένη με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο. Αρκεί να είναι διατυπωμένη με ξεκάθαρο και σαφή τρόπο. Αυτό προκύπτει και από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 2, σελ. 42, παρ. 96, όπου δίνεται περιγραφή μιας απαιτούμενης διαιτητικής απόφασης. Αναφέρεται ότι: «No particular form of words is requisite for the validity of an award; it may be expressed in such language as the arbitrator or umpire thinks fit provided its meaning is clear. An ambiguous or uncertain award is bad and cannot be enforced». Σε ότι αφορά το κατά πόσο γνωστοποιήθηκε η διαιτητική απόφαση στον καθ' ου η αίτηση 1, παρατηρώ κατ' αρχήν ότι με βάση το τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, που αποτελεί ένορκη δήλωση επίδοσης του ιδιώτη επιδότη Χριστάκη Ευτυχίου, η εν λόγω διαιτητική απόφαση επιδόθηκε στον καθ'ού η αίτηση 1 στις 07/11/
- Πιο συγκεκριμένα ο επιδότης άφησε, όπως αναφέρει, επίσημο αντίγραφο της απόφασης διαιτησίας στην Έλενα Παμπακά, η οποία είναι σύζυγος και συγκάτοικος του καθ'ού η αίτηση
- Η επίδοση βέβαια με τον τρόπο αυτό, έχοντας υπόψη τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένα την Δ.5 Θ.2 που σαφώς και τυγχάνει εφαρμογής, θεωρείται κανονική και νομότυπη. Βεβαίως εδώ θα πρέπει να αναφερθεί ότι στην ουσία η επίδοση της απόφασης δεν αμφισβητείται. Αυτό που ο καθ'ού η αίτηση 1 αναφέρει στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του είναι πως του αναφέρθηκε από τη σύζυγο του όταν του επιδόθηκε η επίδικη αίτηση ότι τον Νοέμβριο του 2013 ήρθε κάποιος στο σπίτι και της έδωσε ένα χαρτί. Όταν ρώτησε τι αφορά ο επιδότης της ανέφερε πως δεν χρειάζεται να κάνει οτιδήποτε και πως πρόκειται για τυπικό θέμα και έτσι καθησυχάστηκε και δεν του ανέφερε κάτι. Όμως αν και τα πιο πάνω δεν αλλάζουν θεωρώ οτιδήποτε κρίνω σκόπιμο πολύ επιγραμματικά εδώ να αναφέρω τα εξής. Κατά την κρίση μου όσα αναφέρει ο καθ' ου η αίτηση μόνον γενικά και αόριστα μπορούν να χαρακτηριστούν και εν πάση περιπτώσει δεν έχω πεισθεί ότι τα πράγματα εξελίχθηκαν όπως ο καθ'ού η αίτηση αναφέρει, ούτε και θεωρώ λογικό να έχει παραλάβει η σύζυγος του καθ'ού η αίτηση έγγραφο μέσω επιδότη και να μην του αναφέρει κάτι. Σε κάθε περίπτωση όμως η μαρτυρία Ευτυχίου για το ότι ουδέποτε ανέφερε στην σύζυγο του καθ'ού η αίτηση ότι δεν χρειάζεται να κάνει κάτι και αντίθετα της είχε αναφέρει ότι επρόκειτο για διαιτητική απόφαση και να την δώσει στον καθ' ου η αίτηση 1 παρέμεινε αναντίλεκτη. Κατάληξη μου συνεπώς επί του συγκεκριμένου θέματος είναι πως η διαιτητική απόφαση επιδόθηκε στον καθ'ού η αίτηση 1 κανονικά στις 07/11/
- Ερχόμενος τώρα στο θέμα του κατά πόσο η επίδικη αίτηση επιδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση, παρατηρώ ότι στον φάκελο της διαδικασίας υπάρχει η ένορκη δήλωση επίδοσης της αίτησης στον καθ' ου η αίτηση 1 η οποία έγινε στις 13/05/
- Όμως η επίδοση της αίτησης δεν αμφισβητείται, και δεν θα μπορούσε εξάλλου με δεδομένο ότι ο καθ' ου η αίτηση εμφανίστηκε εξ' αρχής στη διαδικασία μέσω του δικηγόρου του κάτι που δείχνει σαφώς τη γνώση τους περί της διαδικασίας, και συνεπώς το θέμα αυτό δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω. Με αυτά υπόψη και έχοντας πάντα κατά νου την Νομολογία πιο πάνω το Δικαστήριο έχει εξετάσει όλα τα στοιχεία που όφειλε να εξετάσει και που πρέπει να συντρέχουν για να αποφανθεί αν θα εγκρίνει ή όχι την επίδικη αίτηση. Εξετάζοντας τώρα τους λόγους ένστασης διαπιστώνω τα εξής:
- Λόγος ένστασης 1 - Είναι αβάσιμος καθ' ότι όπως προκύπτει η νομική βάση της αίτησης περιέχει τα συγκεκριμένα άρθρα της νομοθεσίας που παρέχουν στο Δικαστήριο την εξουσία να επιληφθεί της αίτησης και να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα.
- Λόγοι ένστασης 2, 8, 9 και 10 - Έχουν απαντηθεί μέσα από όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω κατά την εξέταση των στοιχείων που θέλει η Νομολογία να συντρέχουν για να εγκριθεί η αίτηση και συνεπώς θα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
- Λόγος ένστασης 3 - Ούτε οι Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμοί του 1987 όπως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα αλλά ούτε και οι Περί Συνεργατικών Εταιρειών Κανονισμοί που εξακολουθούν να ισχύουν με βάση το άρθρο 59
(2)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 (22/85) εφόσον δεν αντίκεινται στις διατάξεις του Νόμου, προνοούν συγκεκριμένο τύπο αίτησης για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης. Με δεδομένο λοιπόν αυτό αλλά και ότι η Δ.55* των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία εισηγείται η πλευρά του καθ' ου η αίτηση ότι εφαρμόζεται, καλύπτει θεωρώ διαφορετικά ζητήματα, καταλήγω ότι μπορούσε να γίνει χρήση του τύπου της δια κλήσεως αίτησης με βάση τη Δ.48 ως εναρκτήριου μέσου. *Διάταξη 55 «
- Any person claiming to be interested under a deed, will, or other written instrument, may apply to the Court by originating summons (Forms 50 and 51) for the determination of any question of construction arising under the instrument, and for a declaration of the rights of the persons interested.
- The Court or Judge may direct such persons to be served with the summons as they or he may think fit.
- The application shall be supported by such evidence as the Court or Judge may require.
- The Court or Judge shall not be bound to determine any such question of construction if in their or his opinion it ought not to be determined on originating summons. » Στην αίτηση 473/11, Αναφορικά με την Εταιρεία G. Paraskevaides
(1966)Ltd, ημερ.03/03/2015, ο έντιμος Πρόεδρος του Ε.Δ.Λευκωσίας κ.Πογιατζής, ανέφερε τα εξής με τα οποία συμφωνώ: « Δύναται η Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας να χρησιμοποιηθεί ως εναρκτήριο δικονομικό μέσο; Η δική μου απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα, είναι καταφατική. Όπου ένας νόμος ή κανονισμός προβλέπει για κάποιου είδους διαδικασία προς επίτευξη συγκεκριμένου σκοπού και δεν κάνει ρητή πρόνοια για τη διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί, θεωρώ ότι ορθή πορεία είναι η καταχώριση αίτησης με βάση τη Δ.48 η οποία να αποτελεί εναρκτήρια διαδικασία. Κάτι τέτοιο, πρέπει να πω, γίνεται ήδη στην πράξη και για την εν λόγω διαδικασία έχει επικρατήσει η χρήση του όρου «γενική αίτηση» ακόμη «πρωτογενής αίτηση». Οι δικηγόροι που έχουν να καταχωρίσουν διαδικασία προς συγκεκριμένο στόχο και δεν έχουν ρητή νομοθετική πρόνοια για χρήση συγκεκριμένου δικονομικού μέσου, βρίσκονται σε δίλημμα ως προς τη φύση της διαδικασίας που θα πρέπει να ακολουθήσουν. Ορθά, κατά τη γνώμη μου, πολλές φορές χρησιμοποιούν τον Τύπο της Δ.48 ως εναρκτήρια κλήση. Παραθέτω πιο κάτω τις απόψεις που υποστηρίζουν και την άποψη αυτή, αλλά και την αντίθετη. Παλαιότερα υπήρχε η άποψη ότι η Δ.48 μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνο σε ενδιάμεσες αιτήσεις. Στην HjiChambis v. Attorney General of the Republic and others
(1986)1 C.L.R. 386, 390-391, που αφορούσε σε αίτηση Εκλογοδικείου, ο Λοϊζου Δ., αφού αντιπαρέβαλε τον ορισμό του όρου «action» (αγωγή) που περιέχεται στη Δ.1, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας με αυτόν που απαντάται στο Άρθρο 2 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/60, προχώρησε να αναφέρει ότι αίτηση με βάση τη Δ.48 πρέπει να είναι παρεμπίπτουσα («incidental») του σκοπού για τον οποίο ενυπάρχει ήδη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου. Το εν λόγω απόσπασμα υιοθετήθηκε στην υπόθεση In re Fileleftheros Ltd
(1988)1 C.L.R. 344, 347. Περαιτέρω στην Χαραλαμπίδης ν. (Μελωδία) Χαραλαμπίδου
(1997)1(Β) Α.Α.Δ.724, με αίτηση δυνάμει της Δ.48 επιδιώχθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο η έκδοση διατάγματος για διακοπή της διαδικασίας που είχε αρχίσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και είχε διαταχθεί επανεκδίκασή της λόγω διορισμού του ενός δικαστή που αποτελούσε το Πλήρες Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στο Ανώτατο Δικαστήριο. Λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η Δ.48 διέπει την υποβολή ενδιάμεσων αιτήσεων. Η επίδικη αίτηση συνιστούσε εναρκτήρια πρωτογενή αίτηση, γι΄ αυτό και το Ανώτατο Δικαστήριο διατηρούσε επιφυλάξεις για το παραδεκτό της αίτησης ενόψει του μέσου με το οποίο είχε υποβληθεί. Βλ. επίσης Udruzena Beogradska Banka v. Westacre Investment Inc
(1999)1(A) A.A.Δ. 124, 131-132. Προσωπικά, διατηρώ αντίθετη άποψη και θεωρώ ότι πρόσφατες εξελίξεις και νομολογία υποστηρίζουν ότι η Δ.48 μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναρκτήριο δικονομικό μέσο. Κατ΄ αρχήν στο ίδιο το λεκτικό της Δ.48 δεν φαίνεται περιορισμός των προνοιών της σε ενδιάμεσες αιτήσεις. Αυτό, παρά το γεγονός ότι γίνεται ρητή αναφορά σε μεγάλο αριθμό ενδιάμεσων αιτήσεων που μπορούν να καταχωριστούν είτε μονομερώς, είτε διά κλήσεως, είτε με ένορκη δήλωση, είτε χωρίς ένορκη δήλωση. Περαιτέρω, στη Δ.63 η οποία τιτλοφορείται « Title of Proceedings, File of Proceedings, and Record of Appeal», γίνεται ρητή αναφορά σε «writ of summons», «originating summons», «application» και «petition», εννοώντας ότι αυτά αποτελούν εναρκτήρια δικονομικά μέσα και γίνεται πρόνοια ως προς τον τίτλο της κάθε διαδικασίας. Η διαδικασία στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Ltd
(1998)1 (Δ) Α.Α.Δ. 1978, αφορούσε σε απομάκρυνση διαιτητή με βάση τον Περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ.
- Το Ανώτατο Δικαστήριο θεώρησε ότι η Δ.48 μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναρκτήριο δικονομικό μέσο εφόσον το ίδιο το Κεφ.4 προνοεί για υποβολή «αίτησης». Λέχθηκαν σχετικά (Πικής, Δ. στη Σελ. 1982), (η υπογράμμιση είναι δική μου): «Εφόσον δεν εκδοθεί Διαδικαστικός Κανονισμός, ρυθμιστικός των διαβημάτων που μπορεί να ληφθούν βάσει του Νόμου, το Άρθρο 30 του Νόμου καθιστά, τηρουμένων των αναλογιών, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας εφαρμοστέους για την υποβολή και εκδίκαση αιτημάτων, θεμελιωμένων στις πρόνοιές του. Η υποβολή αίτησης, βάσει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, διέπεται από τη Δ.
- Η Δ.48 είναι, κατ΄ εξοχήν, προσαρμοσμένη στην υποβολή ενδιάμεσων αιτήσεων. Όπως προκύπτει από τους τύπους, οι οποίοι θεσμοθετούνται (Τύπος 45, Τύπος 46), η αίτηση υποβάλλεται στο πλαίσιο υφιστάμενης δικαιοδοσίας. Παρέχεται, όμως, η δυνατότητα προσαρμογής της σε εναρκτήρια αίτηση.» Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου η ίδια η νομολογία φαίνεται να καθορίζει τη Δ.48 ως το εναρκτήριο δικονομικό μέσο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμος, 121 (Ι)/
- Το Άρθρο 5, το οποίο για την ακολουθητέα διαδικασία, αναφέρει ότι «η διαδικασία αρχίζει με καταχώριση στο δικαστήριο αίτησης δια κλήσεως που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τις διατάξεις των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.» Θεωρώ ότι προκύπτει σαφώς από το πιο πάνω λεκτικό ότι η ακολουθητέα διαδικασία θα πρέπει να είναι δυνάμει της Δ.
- Βλ. Αναφορικά με την Αίτηση της Gratio Holdings Ltd, Πολιτική ECLI:CY:AD:2014:D304, Αίτηση 32/2014, ημερομηνίας 9.5.2014, Μιχαηλίδου, Δ. Έχουν αναφερθεί πιο πάνω οι επιδράσεις που επήλθαν στο νομικό μας σύστημα και διαδικασία από την ένταξη μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθεί η διαδικασία που προνοείτο από τον Κανονισμό (Ε.Κ.) 44/2001 για τη Διεθνή Δικαιοδοσία αναφορικά με την κήρυξη εκτελεστότητας Απόφασης Δικαστηρίου που εκδόθηκε σε ένα κράτος μέλος, στο άλλο κράτος μέλος (Άρθρα 38-52). Ο εν λόγω Κανονισμός προνοούσε για καταχώριση αίτησης η οποία μπορεί να υποβληθεί μονομερώς κατά το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης (Άρθρο 40). Ελλείψει ειδικών δικονομικών κανόνων, ορθά κατά τη γνώμη μου, επικράτησε η χρήση μονομερώς αίτησης στον τύπο της Δ.
- Το ίδιο συμβαίνει και όταν επιχειρείται η ακύρωση της κήρυξης εκτελεστότητας. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρίζεται αίτηση δια κλήσεως και αναλόγως και ένστασης και πάλι με βάση τις πρόνοιες της Δ.
- Σημειώνεται στο σημείο αυτό ότι από τις 10.1.2015, ο Ε.Κ.44/2001 έχει καταργηθεί και αντικατασταθεί από τον Κανονισμό (ΕΕ) 1215/2012, ο οποίος πλέον προνοεί για κήρυξη εκτελεστότητας αυτόματα χωρίς οποιαδήποτε διαδικασία (Άρθρο 39). Οι πιο πάνω πρόνοιες φαίνεται να αναιρούν την άποψη που είχε εκφραστεί στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση την Cyllenius Holding Ltd κ.α.
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 136, ότι οι μονομερείς γενικές αιτήσεις είναι άγνωστες στο δικονομικό μας σύστημα. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε ότι η «γενική αίτηση» είναι τρόπος έναρξης διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου και πρέπει να επιδίδεται στον αντίδικο για να έχει την ευκαιρία να ακουσθεί. Πρέπει όμως να τονισθεί ότι η διαδικασία στην υπόθεση αυτή, αφορούσε σε καθορισμό εξωδικαστηριακής δικηγορικής αμοιβής. Κατά συνέπεια η διαδικασία με βάση τον Κανονισμό ΕΚ 44/2001, αποτελούσε ένα ακόμη παράδειγμα όπου η Δ.48 δύναται να χρησιμοποιηθεί ως εναρκτήριο δικονομικό μέσο. » Ως εκ των ανωτέρω δεν θα συμφωνήσω με την συνήγορο του καθ' ου η αίτηση αφού κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση συντάχθηκε ορθά. Επίσης έχοντας υπόψη την θέση περί παράτυπης διαδικασίας επειδή η διαιτητική απόφαση δεν έχει δεόντως ανανεωθεί και δεν είναι εκτελεστή (βλ. σελ.9-10 της γραπτής αγόρευσης της συνηγόρου του καθ'ού η αίτηση 1), αναφέρω ότι και αυτή η θέση απορρίπτεται ως παντελώς αβάσιμη. Η διαιτητική απόφαση θα θεωρείται ουσιαστικά απόφαση Δικαστηρίου και θα μπορεί να εκτελεστεί μετά την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, οπότε τότε είναι που θα εφαρμόζεται εν σχέση με αυτήν η Δ.40 Θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
- Λόγος ένστασης 14 - Είναι γεγονός ότι η επίδοση της διαιτητικής απόφασης έγινε μετά από την πάροδο 14,5 περίπου χρόνων από την έκδοση της διαιτητικής απόφασης, ενώ η καταχώρηση της επίδικης αίτησης έγινε περίπου 15 χρόνια μετά την απόφαση. Όμως όπως προκύπτει από την μαρτυρία Καυκαρή (βλ. παράγραφο 5 της ένορκης του δήλωσης) για την καθυστέρηση αυτή αποκλειστικά υπαίτιος ήταν ο καθ'ού η αίτηση ο οποίος μετά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης χώρισε με τη σύζυγο του και εγκατέλειψε το χωριό τους σε άγνωστη διεύθυνση, χωρίς να υπάρχουν στοιχεία για τον τόπο διαμονής του. Μόλις ανευρέθηκαν τα στοιχεία του κατά τον τρόπο που εξηγείται δόθηκαν οδηγίες στους δικηγόρους για προώθηση της διαδικασίας, οπότε ακολούθησε η επίδοση και η καταχώρηση της αίτησης. Με αυτά υπόψη και με δεδομένο ότι το ποσό που αφορά η διαιτητική απόφαση δεν έχει εξοφληθεί, το Δικαστήριο δεν είναι διατεθειμένο απλά και μόνον επειδή παρήλθε αυτό το ομολογουμένως μεγάλο χρονικό διάστημα να επιτρέψει στον καθ' ου η αίτηση να το εκμεταλλευτεί για να αποφύγει τις υποχρεώσεις του, όταν επαναλαμβάνω είναι ο ίδιος που ευθύνεται για την καθυστέρηση αυτή με βάση την αναντίλεκτη μαρτυρία που παρουσίασαν οι αιτητές. Υπό τις περιστάσεις εν πάση περιπτώσει θεωρώ πως το συμφέρον της δικαιοσύνης θα εξυπηρετηθεί με την εγγραφή της απόφασης ανεξάρτητα του χρόνου που παρήλθε. Σε κάθε περίπτωση όμως αναφέρεται περαιτέρω ότι δεν πρέπει να διαφεύγει ότι δεν υπάρχει στο Νόμο χρονικός περιορισμός για την προώθηση αίτησης για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης.
- Λοιποί λόγοι ένστασης - Οι λοιποί λόγοι ένστασης στους οποίους δεν γίνεται ειδική αναφορά πιο πάνω δεν μπορούν να εξεταστούν στο πλαίσιο της άσκησης των εξουσιών του Δικαστηρίου για εξέταση του αιτήματος για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Τα θέματα που εγείρονται με τους λόγους αυτούς ως επίσης προσθέτω το μεγαλύτερο μέρος των όσων αναφέρονται στην γραπτή αγόρευση της συνηγόρου του καθ'ου η αίτηση εκφεύγουν του πλαισίου αυτού. Εξάλλου επαναλαμβάνω εδώ ότι με βάση όσα λέχθηκαν στην υπόθεση ΣΠΕ Αγίας Νάπας ν Άντυ Κυριακίδη ανωτέρω η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφασης Δικαστηρίου είναι ζήτημα τύπου. Όλα αυτά τα θέματα εν πάση περιπτώσει, αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση ή σχετικά με τη διαδικασία διαιτησίας αυτή καθ' αυτή και το διορισμό του διαιτητή, ο καθ' ού η αίτηση όφειλε να τα εγείρει ενώπιον του διαιτητή στα πλαίσια της διαδικασίας διαιτησίας όπου με βάση τη διαιτητική απόφαση αλλά και την μαρτυρία Καυκαρή (βλ. παράγραφο 4 ένορκης του δήλωσης) προκύπτει ότι ειδοποιήθηκε να παρευρεθεί αλλά δεν παρουσιάστηκε, ή στα πλαίσια έφεσης που είχε δικαίωμα να υποβάλει ενώπιον του αρμόδιου Επαρχιακού Δικαστηρίου εντός 21 ημερών από την γνωστοποίηση σε αυτόν της διαιτητικής απόφασης, ως προνοεί το άρθρο 52
(4)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, κάτι που δεν έπραξε. Ως εκ τούτου η διαιτητική απόφαση ελλείψει έφεσης ως ανωτέρω αναφέρεται κατέστη τελική και εφόσον πληρούνται όλα τα απαιτούμενα στοιχεία δύναται να εγγραφεί και να εκτελεστεί σαν να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου (βλ. άρθρο 52
(5)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και άρθρο 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου). Εν κατακλείδι όλοι οι λόγοι ένστασης απορρίπτονται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται Διάταγμα αναφορικά με τον καθ' ου η αίτηση 1 ως η αιτούμενη θεραπεία υπό Α της Αίτησης. Τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών και εις βάρος του Καθ΄ ου η Αίτηση 1, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Final Αναφορά: Αστικές/Αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο