Ιπποκράτης Ιωάννου ν. ΣΧΟΛΗ ΟΔΗΓΩΝ «ΚΙΜΩΝ» LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 730/2015, 11/2/2016

(7)λόγοι ένστασης :

1. Η αμφισβητούμενη αίτηση είναι ελαττωματική, αντικανονική και παράτυπη καθότι η ορθή διαδικασία για να εξεταστεί το επίδικο με την αίτηση θέμα είναι με την έκδοση κλήσης για οδηγίες από μέρους του ενάγοντα.
2. Ο ενάγοντας παρέλειψε να εκδώσει κλήση για οδηγίες, σύμφωνα με την νέα Διαταγή 30 Κανονισμός 1 (α) (β).
3. Ο ενάγοντας αντί της αμφισβητούμενης αίτησης όφειλε να εκδώσει κλήση για οδηγίες μέσα σε 30 μέρες από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και παρέλειψε να πράξει κάτι τέτοιο.
4. Η ανταπαίτηση της εναγομένης 1 εναντίον του ενάγοντα είναι καθόλα νομικά και πραγματικά βάσιμη και δικαιολογημένη και η εναγόμενη 1 δικαιούται πλήρως στην έγερση της και δεν υπάρχει κανένα νομικό κώλυμα.
5. Η ανταπαίτηση της εναγομένης 1 αποκαλύπτει και βασίζεται σε υπηρεσίες που αυτή πρόσφερε σε τρίτο πρόσωπο δυνάμει συμφωνίας της με τον ενάγοντα, την οποία αυτός παρέβη.
6. Με την έγερση και εκδίκαση της ανταπαίτησης θα εξοικονομηθεί πολύτιμος χρόνος του Δικαστηρίου και δεν θα κλητεύονται οι ίδιοι μάρτυρες για δεύτερη φορά.
7. Η ανταπαίτηση ουδεμία καθυστέρηση, ταλαιπωρία ή αμηχανία θα προκαλέσει στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Όπως και η αίτηση έτσι και η ένσταση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Τα γεγονότα δε επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση αναφέρεται σε αυτήν ότι είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας. Η ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Δ.21 Κ.10, Δ.30 Κ1 μέχρι 5, Δ.48 Κ.1,2,4, όπως έχουν τροποποιηθεί και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Η επιχειρηματολογία των δικηγόρων των διαδίκων Οι θέσεις των δύο πλευρών εμφαίνονται στις γραπτές αγορεύσεις που ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών. Δεν θεωρώ σκόπιμο αναφέρω να παραθέσω όσα οι συνήγοροι αναφέρουν στις αγορεύσεις τους και θα αρκεστώ εδώ να αναφέρω ότι οι αγορεύσεις έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Θα αναφερθώ κατωτέρω σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων εάν αυτό κριθεί αναγκαίο. Νομική πτυχή H Διάταξη 21 Θεσμός 10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: « Where a defendant sets up a counter-claim, if the plaintiff, or any other person made a party to it, contends that the claim thereby raised ought not to be disposed of by way of counter-claim, but in an independent action, the Court or a Judge may at any time order that such counter-claim be excluded. » Σε ελληνική μετάφραση:- « Όπου ο εναγόμενος εγείρει ανταπαίτηση, εάν ο ενάγων, ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο κατέστη διάδικος, ισχυρίζεται ότι η απαίτηση η οποία εγείρεται με την ανταπαίτηση δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσο ανταπαιτήσεως, αλλά με ανεξάρτητη αγωγή, το δικαστήριο ή ο Δικαστής ο οποίος επιλαμβάνεται του αιτήματος μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο να διατάξει η ανταπαίτηση να αποκλειστεί. » Οι αρχές που διέπουν το θέμα που απασχολεί το Δικαστήριο έχουν επεξηγηθεί στην Πολ.Εφ.7804 Νίκος Σ. Σιακόλας v. Federal Bank Of Lebanon (SAL)

(1992)1 Α.Α.Δ. 710, ως εξής:

(1)Παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την αγωγή εφόσον τούτο κρίνεται πρέπον.

(2)Η σχετική εξουσία του δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης η οποία συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη κατά το δυνατό διεκπεραίωση της δίκης.

(3)Η Αγγλική Νομολογία, ερμηνευτική των αντίστοιχων αγγλικών δικονομικών προνοιών στις οποίες η Δ.21 θ.10 είναι προσαρμοσμένη αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει ανταπαίτηση οποτεδήποτε κρίνεται ότι η συνεκδίκαση της με την αγωγή δεν είναι πρόσφορος (expedient) ή θα προκαλέσει δυσχέρεια (inconvenience) στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντος.

(4)Ενδεχόμενο πρόκλησης σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά δυσχέρεια που παρέχει έρεισμα για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης.

(5)Το κυριαρχικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα απ΄ αυτό το ενδεχόμενο. Επίσης έχει υποδειχθεί στην ίδια απόφαση πιο πάνω ότι "το μη πρόσφορο της συνένωσης και η αποτίμηση της δυσχέρειας η οποία θα προκληθεί στον ενάγοντα λόγω της ανταπαίτησης ανάγονται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου". Εξέταση της Αίτησης Το Δικαστήριο έχει μελετήσει πολύ προσεκτικά τόσο την επίδικη αίτηση όσο και την ένσταση, σε συνάρτηση με όσα οι συνήγοροι έχουν αναφέρει με τις αγορεύσεις τους αλλά και τα δικόγραφα που καταχωρήθηκαν. Έχοντας δε κατά νου και τις αρχές της Νομολογίας πιο πάνω έχω καταλήξει να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Οι λόγοι είναι οι εξής : (α) Δεν υπάρχει καμία απολύτως συνάφεια μεταξύ απαίτησης και ανταπαίτησης. Απλή μελέτη σημειώνω των όσων έχουν αναφερθεί εισαγωγικά στην παρούσα απόφαση πιο πάνω επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. (β) Ενόψει τούτου είναι προφανές ότι δεν ενδείκνυται η συνεκδίκαση απαίτησης και ανταπαίτησης ή διαφορετικά δεν προσφέρονται για συνεκδίκαση. Εκ τούτου δε προκύπτει κατ' αρχήν ότι το επιχείρημα της πλευράς των εναγομένων 1 (βλ. σελ.4 γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου τους) ότι δεν θα χρειαστεί να γίνουν επιπρόσθετες «ακροάσεις, καταθέσεις διαδίκων και μαρτύρων» δεν ευσταθεί, ενώ σε κάθε περίπτωση αναφέρεται ότι στην ανταπαίτηση προφανώς εμπλέκονται και τρίτα πρόσωπα, άσχετα με την απαίτηση, που θα χρειαστεί να καταθέσουν και αυτά. (γ) Αυτά βέβαια συνεπάγονται προφανώς σημαντική καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, ως επίσης σημαντικά επιπρόσθετο κόστος για την εκδίκαση της. (δ) Εν κατακλείδι κρίνω πως δεν είναι πρόσφορο όπως η ανταπαίτηση εκδικαστεί συγχρόνως με την αγωγή. Τέτοια συνεκδίκαση ενόψει των ανωτέρω θα προκαλέσει πιθανόν δυσχέρεια στον ενάγοντα. Με βάση αυτά έχουν απαντηθεί θεωρώ οι λόγοι ένστασης 4 - 7, τους οποίους και απορρίπτω. Απορρίπτω επίσης τους λόγους ένστασης 1-3, αφού όπως προκύπτει μέσα από την γραπτή αγόρευση του συνηγόρου των εναγομένων 1 αυτοί δεν προωθούνται. Συνεπώς θεωρώ πως αυτοί έχουν εγκαταλειφθεί. Όμως ανεξάρτητα τούτου αναφέρω πολύ επιγραμματικά ότι τους λόγους ένστασης 1-3 θα τους απέρριπτα σε κάθε περίπτωση και επί της ουσίας τους. Με τους λόγους ένστασης αυτούς, που είναι σημειώνεται συναφείς, ουσιαστικά οι εναγόμενοι 1 ισχυρίζονται ότι η επίδικη αίτηση είναι πρόωρη αφού θα έπρεπε προηγουμένως ο ενάγοντας να εκδώσει κλήση για οδηγίες ως προνοεί η νέα Δ.30 Θ. 1 (α) (β) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας*. Η κλήση με βάση τον Θεσμό 1 (α) θα έπρεπε να εκδοθεί εντός 30 ημερών από τον χρόνο που τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα. Είναι προφανές όμως θεωρώ έχοντας υπόψη την φύση της αίτησης, ότι είναι το αποτέλεσμα της επίδικης αίτησης που θα καθορίσει στο τέλος της ημέρας ποια είναι τα δικόγραφα που θα έχει ενώπιον του το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αγωγής. Συνεπώς έχω την άποψη ότι η δικογραφία θα θεωρείται ουσιαστικά συμπληρωμένη από σήμερα που εκδίδεται η παρούσα απόφαση. * « Διάταξη 30 1. (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός τριάντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. » Κατάληξη Λαμβάνοντας υπόψη όσα έχουν αναφερθεί η αίτηση εγκρίνεται. Συναφώς εκδίδεται διάταγμα για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης των εναγομένων 1, με έξοδα υπέρ του ενάγοντα-αιτητή και εναντίον των εναγομένων 1-καθ' ων η αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Interim Αναφορά: Αστικές/Αίτηση για αποκλεισμό ανταπαίτησης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο