Αίτηση από την T & A CAR REFINISHES LTD ν. Επί τοις αφορώσι την εταιρεία Α. ΚΑΣΤΡΟΣ ΓΚΑΡΑΖ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αίτηση Εκκαθάρισης: 345/2014, 16/2/2016

(2009)1(Β) ΑΑΔ 1457, αυτό από μόνο του μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της αίτησης Παρ' όλα τα πιο πάνω, προκύπτει από την γραπτή αγόρευση της Αιτήτριας ότι το αίτημα της περιορίζεται στις πρόνοιες του άρθρου 212 (α) και ως εισηγείται η Αιτήτρια, εάν κριθεί ότι δεν επιδόθηκε κανονικά η απαίτηση πληρωμής στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ ης η Αίτηση σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο, τότε, τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 211 του Κεφ. 113, το οποίο αν και πάλι δεν εξειδικεύεται η παράγραφος στην οποία στηρίζεται η Αιτήτρια, ως προκύπτει από την γραπτή αγόρευση της προκύπτει ότι η εισήγηση για εφαρμογή του άρθρου 211 αφορά την υποπαράγραφο ε) του εν λόγω άρθρου. Επομένως η παρούσα Αίτηση θα κριθεί υπό το φως των πιο πάνω άρθρων. Θεωρώ ορθό όπως παρατεθούν πιο κάτω μέρος του άρθρου 211, το οποίο δύναται να εξεταστεί υπό τις παρούσες περιστάσεις και 212(α): "

1. Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, ..........................." «
2. Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της - (α) αν πιστωτής με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ................................................................................................». Σχετικό με τα πιο πάνω είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ.14, στη σελίδα 19: "Η διαφορά μεταξύ της γενικότερης εξέτασης του θέματος και των εξειδικευμένων περιπτώσεων του 212(α) και 212(β) είναι η εξής: Στις εξειδικευμένες περιπτώσεις, η εκπλήρωση των προϋποθέσεων που τίθενται οδηγούν από μόνες τους και στην κατάληξη. Εγείρεται δηλαδή το νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Αντίθετα, στην περίπτωση της γενικότερης εξέτασης του θέματος, το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και εκείνων στην άλλη πλευρά της πλάστιγγας που θα ήθελε προβάλει η εταιρεία". (η υπογράμμιση και έμφαση είναι του Δικαστηρίου) Στην απόφαση PAN-AMAN Hotels Ltd v. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (ανωτέρω), τονίστηκε ότι: «....... ότι αυτό τούτο το άρθρο 212(α) εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου άρθρου 211(ε) ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση που, σύμφωνα με το νόμο, η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της.» Όσον αφορά την επίκληση του άρθρου 212(α) του Κεφ. 113, κατ' αρχάς να αναφερθεί ότι με τον τρίτο λόγο ένστασης αλλά και σύμφωνα με τον ομνύον στην ένσταση, προβάλλεται ότι η Αίτηση δεν επιδόθηκε νομότυπα στην Καθ ης η Αίτηση σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο. Το άρθρο 212(α) προβλέπει την επίδοση της απαίτησης πληρωμής στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και όχι την επίδοση της Αίτησης. Το εν λόγω ζήτημα δεν ηγέρθη από πλευράς Αιτήτριας και στην γραπτή αγόρευση αμφοτέρων πλευρών γίνεται αναφορά σε επίδοση της απαίτησης πληρωμής. Παρά την πιο πάνω διαπίστωση το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο η απαίτηση πληρωμής επιδόθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 212 (α) του Κεφ. 113, γεγονός το οποίο αποτελεί προϋπόθεση για την επιτυχή εφαρμογή του. Παρενθετικά να αναφέρω ότι η επίδοση της Αίτησης στον διευθυντή της Καθ ης η Αίτηση κρίνεται καλή και νομότυπη επίδοση. Αποτελεί αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι η Αιτήτρια επέδωσε γραπτή απαίτηση πληρωμής ημερ. 8.10.13 στην Καθ ης η Αίτηση στις 8.4.14, σύμφωνα με το Τεκμήριο 1 και 2 στην ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση, επιδίδοντας αυτήν στο διευθυντή της Καθ ης η Αίτηση, αλλά όχι στο εγγεγραμμένο γραφείο της. Σύμφωνα με την υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd (ανωτέρω), εις την οποία παραπέμπει το Δικαστήριο η πλευρά της Καθ ης η Αίτηση, παράλειψη επίδοσης της απαίτησης πληρωμής στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ ης η Αίτηση, από μόνο του μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της αίτησης. Στην πιο πάνω υπόθεση λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Όπως είπαμε και πιο πάνω, το άρθρο 212(α) σαφώς αναφέρει ως μόνο τρόπο δημιουργίας των προϋποθέσεων για καταχώρηση αίτησης διάλυσης μιας εταιρείας, την επίδοση της απαίτησης στο εγγεγραμμένο της γραφείο." Επομένως το αίτημα της Αιτήτριας στηριζόμενη στο άρθρο 212 (α) προς απόδειξη της ανικανότητας της Καθ ης η Αίτηση να πληρώσει τα χρέη της, δεν μπορεί να επιτύχει. Εφόσον η πλευρά της Καθ ης η Αίτηση εισηγείται ότι ακόμα και αν κριθεί ότι το άρθρο 212(α) δεν εφαρμόζεται, τότε το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει κατά πόσο η Αίτηση μπορεί να πετύχει με βάση τις γενικότερες πρόνοιες του άρθρο 211 του Κεφ. 113. Προς επίκληση του άρθρου 211, η Αιτήτρια αναφέρει στην Αίτηση της ότι η Καθ ης η Αίτηση μέχρι σήμερα δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό έναντι της εκδοθείσας Απόφασης και είναι ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί του αιτούμενο διάταγμα και σε περίπτωση όπου η Καθ ης η Αίτηση δεν διαλυθεί και εκκαθαριστεί θα επηρεαστούν δυσμενώς τα συμφέροντα της. Στην ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση αναφέρεται ότι η Απόφαση ημερ. 20.6.13 παραμένει απλήρωτη και εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα δεν θα καταστεί δυνατή η ικανοποίηση της εκκαθαρισμένης απαίτησης της Αιτήτριας. Προς υποστήριξη των πιο πάνω, στην γραπτή αγόρευση της η Αιτήτρια εισηγείται ότι το άρθρο 211 εφαρμόζεται εφόσον, το χρέος είναι αδιαμφησβήτητο, η Δικαστική απόφαση δεν έχει ικανοποιηθεί ώστε η εταιρεία να θεωρείται αξιόχρεη, έχουν παρέλθει 2 ½ χρόνια από την έκδοση της Απόφασης χωρίς να πληρωθεί οποιοδήποτε ποσό από την Καθ ης η Αίτηση, τέλος, το γεγονός ότι η Καθ ης η Αίτηση επικαλείται ότι εάν εκδοθεί το Διάταγμα δεν θα ικανοποιηθεί κανένας πιστωτής, εάν κάτι τέτοιο ήταν αλήθεια γιατί δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό, άρα είναι αναξιόχρεη. Από την άλλη η Καθ ης η Αίτηση με τον έκτο λόγο ένστασης της προβάλλει ότι ουδεμία αναφορά γίνεται στη Αίτηση ή στην ένορκο δήλωση η οποία την συνοδεύει ότι η Καθ ης η Αίτηση είναι αναξιόχρεη. Δεν μπορώ παρά να αποδεχτώ τον πιο πάνω λόγο ένστασης. Ουδεμία αναφορά γίνεται στην Αίτηση ή στην ένορκο δήλωση της Άννης Θεοδοσίου ότι η Καθ ης η Αίτηση είναι αναξιόχρεη. Η μόνη μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ότι τουλάχιστον μέχρι την καταχώρηση της Αίτησης δεν πληρώθηκε οποιοδήποτε ποσό έναντι της απόφασης χωρίς να δοθεί περαιτέρω μαρτυρία για το ποσό το οποίο εκκρεμεί ως οφειλή σήμερα ή μαρτυρία αναφορικά με την ευρύτερη ικανότητα της Καθ ης η Αίτηση να πληρώσει τα χρέη της. Τα όσα αναφέρονται στην γραπτή αγόρευση της Αιτήτριας δεν μπορούν να εξεταστούν και ληφθούν υπόψη εφόσον απουσιάζει παντελώς από την Αίτηση το απαραίτητο υπόβαθρο για την εξέταση του κατά πόσο η Καθ ης η Αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Πέραν τούτου, τα όσα αναφέρονται στην γραπτή αγόρευση της Αιτήτριας εν σχέση με το εν λόγω ζήτημα δεν μπορούν να αποτελέσουν μαρτυρία εφόσον δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με τον ορθόδοξο τρόπο, είτε μέσω της ένορκης δήλωσης η οποία συνοδεύει την Αίτηση είτε μέσω προφορικής μαρτυρίας. Επομένως, εξετάζοντας την Αίτηση υπό το φως των γενικότερων προνοιών του άρθρου 211 και κατά πόσο η Καθ ης η Αίτηση είναι αναξιόχρεη ή ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο καταλήγει ότι η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει ούτε με βάση το άρθρο 211, εφόσον δεν προσκομίστηκε μαρτυρία στο Δικαστήριο από την Αιτήτρια που να καταδυκνείει κάτι τέτοιο καθώς επίσης απουσιάζει από την Αίτηση και την ένορκη δήλωση ο ισχυρισμός και υπόβαθρο ότι η Καθ ης η Αίτηση είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Τέλος, να σημειωθεί ότι, η αναφορά στην ένορκο δήλωση της Άννης Θεοδοσίου ότι εάν δεν εκδοθεί το Διάταγμα η απαίτηση της Αιτήτριας δεν θα ικανοποιηθεί, κρίνεται ότι εκφεύγει από τον σκοπό της παρούσας διαδικασίας εφόσον Αίτηση, ως η παρούσα, δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης της Απόφασης αλλά διαδικασία με την οποία η περιουσία, εάν υπάρχει, της εταιρείας τίθεται υπό διαχείριση και προστασία προς όφελος όλων των πιστωτών. Για τους λόγους που κατέγραψα πιο πάνω η υπό κρίση Aίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της Καθ ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Company/Final/345-14windup cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο