Hellenic Bank Public Company Ltd ν. Molvi Estates Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 3571/13, 30/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A150 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3571/13 Mεταξύ: Hellenic Bank Public Company Ltd, εκ Λευκωσίας Εναγόντων -και-
- Molvi Estates Limited (A/E 32785), εκ Λεμεσού
- Μιχάλης Μιχαηλίδης (Α/Τ 678384), εκ Λεμεσού
- Μάριος Μιχαηλίδης (Α/Τα 747500), εκ Λεμεσού
- Ντίνος Μιχαηλίδης (Α/Τα 350710), εκ Λεμεσού Εναγόντων ------------------------------------ Αίτηση ημερ. 9.3.2015 για τροποποίηση Υπεράσπισης Ημερoμηνία: 30.3.2016 Για εναγόμενους-αιτητές: κα Λ. Χ"Ξενοφώντος για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση: κα Λ. Νικολάου για Κ.Κ. Σαβεριάδης & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν το ποσό των €8.184.289,08 ως χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμών δανείων και/ή άλλων τραπεζικών διευκολύνσεων πλέον τόκο προς 13% ετησίως επί ποσού εκ €8.093.684,78 από 1.8.2013 μέχρι εξόφλησης με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης του τόκου δύο φορές ετησίως. Οι εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους προβάλλουν κυρίως ισχυρισμούς περί ακυρότητας της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας δανείου και/ή ακυρώσιμης συμφωνίας για διάφορους λόγους, όπως γιατί η συμφωνία περιέχει καταχρηστικούς και αυθαίρετους όρους, ότι είναι αντίθετη με τις αρχές της επιείκειας και των συναλλακτικών ηθών, ότι καταρτίστηκε κάτω από άσκηση ψυχικής πίεσης σε βάρος τους, πλάνης και άλλης επιλήψιμης συμπεριφοράς από πλευράς εναγόντων. Στις 12.12.2014 οι εναγόμενοι διόρισαν ως επιπρόσθετους δικηγόρους τους το γραφείο των Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ οι οποίοι στις 9.3.2015 καταχώρισαν την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου για εκτεταμένες τροποποιήσεις της Υπεράσπισης και εισαγωγή Ανταπαίτησης. Η νομική βάση της αίτησης είναι η Δ.25 θ.θ. 1-5 και Δ.48 θ.θ.2-4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, η πρακτική και οι γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από την ένορκη δήλωση της Στέλλας Οδυσσέως, διευθύντριας της εταιρείας C.C.S Company Services Ltd που είναι η γραμματέας της εναγόμενης 1, ημερομηνίας 9.3.
- Στην ένορκη δήλωση της η Οδυσσέως ισχυρίζεται ότι είναι εξουσιοδοτημένη απ' όλους τους εναγόμενους να προβεί στην ένορκη δήλωση. Εξηγεί ότι οι νέοι δικηγόροι των εναγομένων τη συμβούλευσαν ότι συνιστούν ουσιώδη στοιχεία για την Υπεράσπιση οι νέοι ισχυρισμοί που προτίθενται να εισαχθούν και αφορούν στη νομιμότητα των όρων της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας και στην πηγή αποπληρωμής του δανείου και στο δικαίωμα των εναγόντων για καταχώρηση της παρούσας Αγωγής. Επιπλέον οι τροποποιήσεις στο σώμα της Υπεράσπισης θεωρεί ότι είναι αναγκαίες για να τεθεί το υπόβαθρο για την προώθηση της Ανταπαίτησης. Καταλήγοντας είναι εισήγηση της ότι η αίτηση γίνεται καλόπιστα και τυχόν έγκριση της δεν θα προκαλέσει ζημιά ή αδικία στην άλλη πλευρά που να μη μπορεί να αποκατασταθεί με έξοδα, ενώ απόρριψη της αίτησης θα πλήξει ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα των εναγομένων. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση οι οποίοι προβάλλουν τους εξής λόγους ένστασης: «Α. Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και πραγματικά αστήρικτη και/ή δεν είναι σύμφωνη με τους σχετικούς νόμους και τους δικαστικούς κανονισμούς και/ή άλλως πως. Β. Οι Αιτητές και/ή οι δικηγόροι τους, υπό τις περιστάσεις δεν νομιμοποιούνται σύμφωνα με τους σχετικούς νόμους και/ή δικαστικούς κανονισμούς να καταχωρήσουν τέτοια Αίτηση. Γ. Δεν υφίσταται, εκ πρώτης όψεως, πιθανότητα επιτυχίας της υπεράσπισης ώστε να δικαιολογείται η έκδοση τέτοιου διατάγματος. Δ. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι αντίθετη προς την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Ε. Η παρούσα αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισης είναι και/ή αποσκοπεί στην καταχρηστική απασχόληση του δικαστικού χρόνου. ΣΤ. Έχει διαρρεύσει κάθε εύλογο χρονικό διάστημα από την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης, ήτοι την 27.02.2014 που οι Εναγόμενοι 1, 2, 3 και 4 καταχώρησαν την Υπεράσπιση τους. Από την 27.02.2014 που καταχώρησαν την Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι μέχρι την ημέρα καταχώρησης της Αίτησης Τροποποίησης, την 09.03.2015 δηλαδή πέραν του ενός έτους, εντός του οποίου οι Αιτητές και/ή οι δικηγόροι τους είχαν κάθε δυνατότητα και/ή ευχέρεια να προβούν σε καταχώρηση αίτησης για τροποποίηση της Υπεράσπισης τους και καθίσταται έτσι η παρούσα Αίτηση παντελώς αδικαιολόγητη, εκπρόθεσμη και/ή άνευ νομικού και/ή πραγματικού ερείσματος. Περαιτέρω οι Αιτητές 1,2, 3 και 4 δεν δικαιολογούν την καθυστέρηση στην υποβολή της Αίτησης τους για τροποποίηση. Ζ. Η παρούσα αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισης και η σχετική ένορκη δήλωση στερούνται λεπτομερειών και/ή είναι ανεπαρκείς και η σχετική τροποποίηση αχρείαστη. Η. Οι παραλείψεις και/ή αβλεψίες και/ή τα λάθη των Αιτητών και/ή των δικηγόρων τους, δεν αποτελούν σπουδαίο και/ή επαρκή και/ή σχετικό λόγο για να ασκήσει το Σεβαστό Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αιτούμενης τροποποίησης. Θ. Υπό τις περιστάσεις της υποθέσεως, το Δικαστήριο δεν πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των Αιτητών αλλά θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση με έξοδα εναντίον των Εναγομένων/Αιτητών και υπέρ των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση. Ι) Η Αίτηση τροποποίησης δεν γίνεται καλόπιστα και/ή θα επηρεάσει ανεπανόρθωτα τους Καθ' ων η αίτηση στα δικαιώματα τους.» Η νομική βάση της ένστασης είναι η Δ.25, θ.θ.1-5, Δ.48 θ.θ.1-4, 7 και 9, Δ.20 θ.1 και Δ.26 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Νεόφυτου Ιωάννου, υπαλλήλου των εναγόντων, ημερομηνίας 9.4.
- Στην ένορκη δήλωση του ο Ιωάννου επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους ένστασης και τονίζει την καθυστέρηση στην προώθηση της τροποποίησης, το δυσμενή επηρεασμό των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση και την κακοπιστία των αιτητών. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατά την ακρόαση της αίτησης υποστήριξαν τις θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις και αναφέρθησαν σε νομολογία. Η αίτηση και η ένσταση βασίζονται ουσιαστικά στη Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που πραγματεύεται της τροποποίησης δικογράφων. Σύμφωνα με τον πιο πάνω θεσμό και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφων και μάλιστα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου (βλ. Kayat Trading Ltd v. Genzyme Corporation, Π.Ε. 58/2012 ημερ. 4.3.2013). Υπάρχει πληθώρα αποφάσεων τόσον των αγγλικών Δικαστηρίων όσο και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου επί του θέματος. Η σύγχρονη τάση, όπως προκύπτει από την νομολογία, είναι ότι τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις δικογράφων ακόμη και στην περίπτωση που αυτές είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ 934) στην οποία υιοθετήθηκε η Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd. v. Associated Newspapers Ltd
(1970)1 All E.R. 754). Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ λέχθηκε, μεταξύ άλλων, για το θέμα της καθυστέρησης ότι ως προς το κατά πόσο η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου, πρέπει να εξετάζεται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης δίκης. Οι προϋποθέσεις τις οποίες το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, συνοψίζονται στην υπόθεση Στέλιου Βουνιώτη ν. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.
(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 33, 36,
- Παραθέτω πιο κάτω το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση αυτή: "Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:
- Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
- Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
- Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
- Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης ή της υπεράσπισης και εμφανής κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή, δεν δικαιολογούν έγκριση του αιτήματος. Εκεί που εγείρεται ζήτημα κακοπιστίας, ο διάδικος που την επικαλείται έχει και το βάρος απόδειξης της (Βλ. Astor Co κ.ά. v. A & G Leventis Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726 και Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426). Στην υπόθεση Kallice Holdings Co Ltd v. MTR (Overs.) Metals Ltd (Αρ. 1)
(1996)1 ΑΑΔ 162, επιχειρήθηκε η προβολή νέας υπεράσπισης με αίτηση για τροποποίηση που καταχωρήθηκε μετά 2 χρόνια και 4 περίπου μήνες από την καταχώρηση της Αγωγής και 2 περίπου μήνες από την αποπεράτωση της υπόθεσης των Εναγόντων. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση με το δικαιολογητικό ότι «Η προβολή νέας υπεράσπισης στο προχωρημένο στάδιο που έφθασε η υπόθεση, μεταβάλλει το πλαίσιο της δίκης, ανατρέπει την πορεία της διαδικασίας, και επιβάλλει τον επανακαθορισμό της θέσης των Εναγόντων με ορατές ζημιογόνες συνέπειες για τα δικαιώματα τους και την απόδειξη της υπόθεσης τους». Στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστας Γρηγοριάδης & Συνέταιροι κ.α.
(2012)1 Α.Α.Δ. 817 τονίστηκε ότι: «Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά.» Έχω εξετάσει με προσοχή τις θέσεις των δικηγόρων των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους σε συνάρτηση με τις θέσεις των αιτητών που προβάλλουν με την αρχική Υπεράσπιση τους. Σίγουρα με την τροποποίηση δεν εισάγεται νέα βάση Υπεράσπισης, εφόσον ισχυρισμοί για την ύπαρξη άκυρων και/ή ακυρώσιμων όρων στη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία δανείου περιλαμβάνονται και στην αρχική Υπεράσπιση. Απλά με την τροποποίηση σκοπείται η παράθεση περισσότερων στοιχείων προς υποστήριξη της θέσης τους περί ύπαρξης επιλήψιμων όρων στη συμφωνία και επίδειξης παράνομης συμπεριφοράς από μέρους των καθ' ων η αίτηση, που είναι και το πραγματικό υπόβαθρο της Ανταπαίτησης τους. Όπως έχει ερμηνευθεί η Δ.25 η τροποποίηση οποιουδήποτε δικογράφου είναι εφικτή οποτεδήποτε κριθεί αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Δεν είναι όμως το στάδιο αυτό κατάλληλο για αξιολόγηση από το Δικαστήριο της Υπεράσπισης και των νέων στοιχείων που προτίθενται να εισαχθούν και εξαγωγή συμπερασμάτων, κάτι που θα γίνει στο τέλος. Σημειώνεται ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ξεκινήσει οπότε κρίνω ότι οι ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση δεν επηρεάζονται δυσμενώς και ούτε θα υποστούν ζημιά που να μη μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Ένας λόγος ένστασης αναφέρεται στην καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην καταχώρηση της αίτησης. Από αναδρομή στο φάκελο της υπόθεσης διαφαίνεται ότι η Υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 27.2.2014, ενώ η Απάντηση των καθ' ων η αίτηση στις 2.4.
- Ακολούθησε ο ορισμός της Αγωγής για οδηγίες αρχικά στις 9.10.2014 και στη συνέχεια στις 2.12.
- Στις 12.12.2014 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης από το δικηγορικό γραφείο Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ως επιπρόσθετοι δικηγόροι των εναγομένων-αιτητών και ακολούθησε στις 9.3.2015 η καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, δηλαδή μετά τρεις μήνες περίπου. Σημειώνεται ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και συνιστά ένα από τους πολλούς παράγοντες που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκησης της διακριτικής του εξουσίας. Συνεπώς ο χρόνος που διέρρευσε από την καταχώρηση της αρχικής Υπεράσπισης και τον διορισμό των νέων δικηγόρων κρίνω ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει σε βάρος της αίτησης. Από την άλλη δεν έχω αντιληφθεί οι αιτητές να ενήργησαν κακόπιστα, εφόσον προχώρησαν με τα διαβήματα για τροποποίηση του δικογράφου τους μετά τρεις μήνες περίπου από τον διορισμό των νέων δικηγόρων τους, χρόνος που δεν κρίνεται υπερβολικός. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία βρίσκω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως η αίτηση πετύχει. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Υπεράσπισης ως η αίτηση. Τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός δέκα ημερών από σήμερα. Απάντηση στην τροποποιημένη Υπεράσπιση σε άλλες δέκα μέρες. Ενόψει των συνθηκών της υπόθεσης τα έξοδα της αίτησης και εκείνα που θα δημιουργηθούν συνεπεία της τροποποίησης (thrown away) επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων-αιτητών, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............. Μ. Μαυρονικόλας, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγρφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο