KYTHROMAK (ASPHALTING) LTD ν. Δημήτρης Παπαδόπουλος, Αρ. αγωγής :4806/2013, 7/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A110 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. αγωγής :4806/2013 KYTHROMAK (ASPHALTING) LTD Ενάγοντες εναντίον Δημήτρης Παπαδόπουλος Εναγόμενος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:7/3/2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον εναγόμενο αιτητή: κα Παπαδοπούλου Για ενάγοντες καθ΄ ων η αίτηση: κα Μακρή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εξέταση αίτηση, ο εναγόμενος αιτητής αιτείται τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης ημερομηνίας 2/11/2015, με νομικό έρεισμα την Δ.17 θ.10, Δ.48 θ.1 και 9(h), Δ.5 και 5Α, τα άρθρα 29-32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, το άρθρο 30 του Συντάγματος και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του εναγόμενου. Ο εναγόμενος κάνει αναφορά στο ιστορικό που προηγήθηκε της έκδοσης απόφασης και της ενημέρωσης που έτυχε για αυτήν. Αναφέρει ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος δεν είναι νομότυπη, διότι δεν έγιναν προσπάθειες επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος πριν την καταχώρηση της αίτησης για υποκατάστατη επίδοση, απορρίπτοντας τα όσα ανέφερε ο ιδιώτης επιδότης στην εν λόγω αίτηση, αναφέροντας ταυτόχρονα ότι οι ενάγοντες μέσα από την 30ετή συνεργασία που έχουν, γνώριζαν τα τηλέφωνα και τον τόπο διαμονής του, όπως και έγινε με την επιστολή με την οποία πληροφορήθηκε για την έκδοση της απόφασης και ως προς την υποκατάστατη επίδοση στην ημερήσια εφημερίδα, ανέφερε ότι δεν περιέπεσε στην αντίληψη του, διότι δεν διαβάζει εφημερίδες. Επί του θέματος της υπεράσπισης, αναφέρει ότι οι ενάγοντες δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, διότι δεν ανέφεραν ότι έχουν εισπράξει το ποσό των €5,559,68 σεντ. Περαιτέρω αναφέρει ότι η αγωγή στηρίζεται σε προσωπική εγγύηση του προς την εταιρεία SAPO CONSTRUCTION LTD ημερ. 16/12/2011 για το ποσό των €20,491,10 δυνάμει σχετικής προσφοράς και έγιναν πληρωμές από τον ίδιο για το ποσό των €22,000 και συνεπώς, ο εναγόμενος έχει απαλλαγεί από την εν λόγω υποχρέωση λόγω αυτής της διευθέτησης και εάν οι ενάγοντες είχαν περαιτέρω απαίτηση, αυτή θα έπρεπε να ήταν εναντίον της SAPO CONSTRUCTION LTD, όπου και έχουν αποταθεί στον εκκαθαριστή και είσπραξαν το ποσό των €5,559,68 σεντ στις 29/7/2015. Το αίτημα του εναγόμενου αντίκρυσε την ένσταση των εναγόντων, με νομικό έρεισμα την Δ.5 και 5Α, την Δ.17 θ.2,5,10,11,13, την Δ.26 θ.14,15, την Δ.33 θ.2,3,5, Δ.48 θ.1-4,9(h), τον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 29-32, 41 και 43, το άρθρο 30 του Συντάγματος, την πρακτική και την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Προβλήθηκαν συνολικά 13 λόγοι ένστασης και έχουν ως ακολούθως: Α) Η επίδοση της αγωγής έγινε νομότυπα και ο εναγόμενος αιτητής παρέλειψε να εμφανιστεί. Β) Η αίτηση του εναγόμενου αιτητή είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή νομικά και/ή πραγματικά αστήρικτη και στερείται νομικής βάσης. Γ) Ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση του προβάλλει αναληθείς ισχυρισμούς, ανακρίβειες και αντιφάσεις. Δ) Ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση του δεν προβάλλει καλή και/ή δεν αποκαλύπτει σοβαρή και/ή καθόλου υπεράσπιση στην αγωγή. Ε) Ο ενόρκως δηλών δεν απεκάλυψε στην ένορκη δήλωση του, ως είχε υποχρέωση, ουσιώδη στοιχεία, τα οποία δικαιολογούν και/ή αιτιολογούν, την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και επομένως η αίτηση του θα πρέπει να απορριφθεί και/ή δεν πρέπει να εξεταστεί επί της ουσίας. Στ) Η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 2/11/2015 είναι νομότυπη και/ή σύμφωνη με τους σχετικούς διαδικαστικούς κανονισμούς και/ή την εν γένει εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Ζ) Δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες υπό του νόμου και/ή της νομολογίας προυποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και/ή δεν έχουν καταδειχτεί ουδόλως και/ή επαρκώς λόγοι που να στηρίζουν και/ή δικαιολογούν το αίτημα για ακύρωση και/ή παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης εις την εν λόγω αγωγή. Η) Η αίτηση του εναγόμενου αιτητή έχει σκοπό την αποξένωση της περιουσίας του, ώστε να μην μπορούν να ικανοποιηθούν οι ενάγοντες σε μεταγενέστερο χρόνο και να μην μπορεί να απονεμηθεί Δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Θ) Οι ισχυρισμοί που προβάλλει ο αιτητής δεν συνάδουν και/ή αντιμάχονται την αρχή της τελεσιδικίας των Δικαστικών αποφάσεων. Ι) Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και/ή αντιμάχεται τον σκοπό της διαδικασίας και/ή των σχετικών δικονομικών και/ή διαδικαστικών θεσμών. Κ) Η παρούσα αίτηση είναι αόριστη και/ή γενική και/ή υστερόβουλη. Λ) Επανάνοιγμα της υποθέσεως θα αποτελούσε μέτρο υπονόμευσης της απονομής της Δικαιοσύνης και της ανάγκης για ταχεία διεκπεραίωση των Δικαστικών υποθέσεων και θα παραβίαζε το Συνταγματικό δικαίωμα των εναγόντων καθ΄ ων η αίτηση για εκδίκαση της υποθέσεως τους. Μ) Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης το Δικαστήριο πρέπει να μην ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτητή, αλλά να απορρίψει την αίτηση με έξοδα εναντίον του και υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης, αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του κ. Ιωάννη Μοδίτη, στην οποία περιλαμβάνονται και ένορκες δηλώσεις ιδιωτών επιδοτών και του διευθυντή των εναγόντων. Ο ενόρκως δηλών αρχικά προβαίνει σε μια αναφορά ως προς την πηγή άντλησης της γνώσης του ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης και ως προς την εξουσιοδότηση που έλαβε για να προβεί στην ένορκη του δήλωση. Ακολούθως κάνει αναφορά στο ιστορικό που προηγήθηκε της έκδοσης απόφασης, ήτοι στις προσπάθειες εντοπισμού του εναγομένου σε διάφορες διευθύνσεις με διάφορους επιδότες, στην επικοινωνία που είχε ο εναγόμενος με τους ενάγοντες, αλλά και τον δικηγόρο των εναγόντων, την ενημέρωση που είχε ο εναγόμενος, ακόμα και για την ύπαρξη της δημοσίευσης του κλητηρίου εντάλματος στην ημερήσια εφημερίδα, απορρίπτοντας δηλαδή την θέση του εναγομένου ότι δεν έλαβε γνώση της διαδικασίας, ως επίσης αναφέρει ο ενόρκως δηλών και για την ενημέρωση του εναγόμενου για την επιθυμία των εναγόντων να προχωρήσουν με την έκδοση απόφασης, στις προσπάθειες που γίνονταν για διευθέτηση της παρούσας υπόθεσης οι οποίες απέβησαν άκαρπες, στην αναγνώριση από πλευράς του της πληρωμής του ποσού των €5,559,68 σεντ και που εκ παραδρομής δεν αναφέρθηκε στην ένορκη δήλωση που υποστήριξε την αίτηση για απόφαση ,με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση για μεγαλύτερο ποσό, λόγω του ότι διατηρείτο ξεχωριστός φάκελος για την εταιρεία SAPO και που εν πάση περιπτώση, αναγνωρίζει ότι το χρέος είναι μειωμένο κατά €5,559,68 σεντ από το ποσό που εκδόθηκε απόφαση και αυτό εμφαίνεται και αναγνωρίζεται και στην σχετική επιστολή με την οποία ενημερώθηκε ο εναγόμενος για την έκδοση της απόφασης, επιστολή την οποία επικαλούνται και οι δύο πλευρές, απορρίπτωντας την θέση του εναγόμενου ότι οι ενάγοντες δεν προσήλθαν με καθαρά χέρια. Αντικρούοντας την θέση του εναγομένου περί ύπαρξης υπεράσπισης, αναφέρει ότι η εγγύηση που υπέγραψε ο εναγόμενος δεν εξειδικεύει και δεν περιορίζεται σε οποιοδήποτε ποσό και περαιτέρω στην προκειμένη περίπτωση, οι εκτελεσθείσες εργασίες υπερέβαιναν το αρχικό ποσό της προσφοράς που ήταν €20,491,10 και όταν επαναμετρήθηκαν οι εκτελεσθείσες εργασίες και τα υλικά, βάσει και της δυνατότητας αυτής που προνοείτο από την επίδικη συμφωνία, το ποσό ανήλθε σε €37,884,79, με βάση και τα επισυνημμένα τιμολόγια. Οι ενάγοντες παραδέχονται τις πληρωμές του ποσού των €22,000 και €5,559,68 σεντ, με αποτέλεσμα να παραμένει υπόλοιπο οφειλόμενο εκ €10,325,11, ως η σχετική κατάσταση λογαριασμού, ποσό το οποίο οφείλει ο εναγόμενος ως εγγυητής της εταιρείας SAPO CONSTRUCTION LTD δυνάμει της σχετικής συμφωνίας, η ύπαρξη της οποίας είναι παραδεκτή, διαφορετική είναι όμως η ερμηνεία ως προς την έκταση της εγγύησης. Ακολούθως, ο ενόρκως δηλών, υιοθετεί συγκεκριμένους λόγους ένστασης. NOMIKH ΠΤΥΧΗ Πολύ διαφωτιστική είναι η πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου NSM DEMOCARS LTD κ.α. - ν - ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ECLI:CY:AD:2015:A677, Πολιτική Έφεση 121/2010 ημερ. 14/10/2015, όπου η Έντιμη Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κα Τάσια Ψαρά - Μιλτιάδου, ανέφερε τα ακόλουθα, όπου και τα σχετικά αποσπάσματα τα οποία μιλούν από μόνα τους: ΄΄Πριν την εξέταση τους, να προβούμε σε μια συνοπτική περιγραφή της νομολογιακής αντίκρυσης της Δ.17 θ.10 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αποτέλεσε βέβαια τον πυρήνα της αίτησης, της ένστασης και της απόφασης. Όπως έχει διαχρονικά τεθεί από τη νομολογία, η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης, προκειμένου να επιτύχει η αίτηση για παραμερισμό, απόφασης ληφθείσας ερήμην, συνιστά πρωταρχικό παράγοντα ο οποίος λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.17 θ.10 (βλ. Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, Bίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.ά. ν. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 28, Πίττας ν. UnigoodsTrading Co.Ltd
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1761, Κωνσταντινίδη ν. Hissin
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1774). Εφόσον δε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με αναφορά στους παράγοντες που, κατά φυσιολογική συνέπεια, επενεργούν στην άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου, το Εφετείο δεν επεμβαίνει υποκαθιστώντας την πρωτόδικη κρίση (βλ. Μilouca v. Κούρτη
(1997)1Β Α.Α.Δ. 941). Επιδίωξη του Δικαστηρίου πρέπει να είναι η εξισορρόπηση αφενός του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεση του και αφετέρου, η ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων με την διασφάλιση της τελεσιδικίας. Το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του αιτητή είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. ΄Οπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση. Ορθά λοιπόν το πρωτόδικο Δικαστήριο, έστρεψε πρώτα την προσοχή του στο αν είχε καταδειχθεί καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση............................... Είναι ορθό βέβαια αυτό που λέχθηκε στη νομολογία ότι για να καταλήξει το Δικαστήριο σε απόφανση δεν απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση αλλά επιβάλλεται η παράθεση θετικών γεγονότων με τρόπο πειστικό. Στην Πατούρης ν. Hellenic Bank
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118, αναφέρονται τα εξής στη σελ.2123 και 2124: «Στην απόφασή του το πρωτόδικο Δικαστήριο χαρακτηρίζει την προβληθείσα υπεράσπιση του εφεσείοντος ως «αοριστολογίες»· υποδηλώνοντας την απουσία στέρεου βάθρου θεμελιωτικού οποιασδήποτε από τις προβληθείσες υπερασπίσεις. Η προβολή διαζευκτικών εκδοχών αναφορικά με γεγονότα που έπρεπε να γνωρίζει ο ομνύων κλονίζει αφ' εαυτής το θεμέλιο της υπεράσπισής του. Στο σημείο αυτό το πρωτόδικο Δικαστήριο παραπέμπει στην El Fath Co v. E.D.T. Shipping και άλλος
(1992)1 Α.Α.Δ. 1255 (υπόθεση ναυτοδικείου - σύλληψη πλοίου), για να υπογραμμίσει όσα αναφέρονται στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση εκείνη: «Τα γεγονότα μπορούν να επιδέχονται διαζευκτικούς νομικούς χαρακτηρισμούς ή να υπάγονται σε διαζευκτικές νομικές έννοιες. Διαζεύξεις όμως ως προς το τί ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα όπως η περιεχόμενη στην παρούσα ένορκη δήλωση, δεν χωρούν. Είτε οι εναγόμενοι 1 είναι οι ιδιοκτήτες του πλοίου είτε δεν είναι και είναι κάτι άλλο.» (Απόφαση (Εφετείου) από Κωνσταντινίδη, Δ.) Όντως το ακροσφαλές του βάθρου της υπεράσπισης του εφεσείοντος την καθιστά τρωτή σε βαθμό που να αναιρεί την υπόστασή της. Στην ένσταση της εφεσίβλητης επισυνάπτεται τόσο η εγγυητική όσο και το δείγμα υπογραφής του εφεσείοντος, γεγονότα που δεν τέθηκαν υπό αμφισβήτηση από τον εφεσείοντα, είτε με ένορκη δήλωση, που θα ήταν δυνατό να προσαγάγει, ή με οποιοδήποτε άλλο παραδεκτό τρόπο, όπως υποδεικνύει το δικάσαν δικαστήριο. Η καλοπιστία του εφεσείοντος τέθηκε, όπως διαπίστωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο υπό σοβαρή δοκιμασία, ενόψει της αποκάλυψης των σχέσεων του με τους ιθύνοντες της εταιρείας και του γεγονότος ότι ο εναγόμενος 2, και συνεγγυητής του ήταν αδελφός του· γεγονός αποκαλυπτικό της συνάφειας του εφεσείοντος τόσο με τον ίδιο όσο και με την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία. Ανεξάρτητα από οποιεσδήποτε άλλες επιφυλάξεις, εξ αντικειμένου η προβληθείσα υπεράσπιση του εφεσείοντος στερείται αξιοπιστίας. Κειμένεται η υπεράσπισή του μεταξύ πιθανολογούμενης άγνοιας ή αδυναμίας γνώσης των γεγονότων αφενός, και απουσίας συνεπειών από τις πράξεις του σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι εγγυήθηκε την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία, αφετέρου. Κανένα θετικό γεγονός δεν προβάλλεται στην ένορκη δήλωση του εφεσείοντος που να στοιχειοθετεί υπεράσπιση. Τούτο σε συνδυασμό με την απουσία ουσιαστικής αμφισβήτησης του προσαχθέντος εγγράφου που φέρει την υπογραφή του, απογυμνώνει την υπεράσπιση του νομιμοποιητικού ερείσματος. Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας· υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Εφόσον η προβαλλόμενη υπεράσπιση έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, καθίσταται συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται.» Eπισημαίνεται ανωτέρω η ανάγκη προβολής θετικών θέσεων στη στηρίζουσα την αίτηση ένορκη δήλωση, χωρίς διαζεύξεις και «αοριστολογίες». Χαρακτηρίζεται δε «συζητήσιμη» μια υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη΄΄. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ- ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Κατ΄ αρχήν αποτελεί θλιβερή διαπίστωση το γεγονός ότι όταν το Δικαστήριο εξέδιδε την απόφαση του στις 2/11/2015, δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου το σύνολο των ισχυρισμών και θέσεων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, όπως είναι η μερική καταβολή έναντι του χρέους ύψους €5,559,68 σεντ, οι προσπάθειες ανεύρεσης εξώδικης διευθέτησης, οι επαφές που γίνονταν μεταξύ εναγόντων και δικηγόρου τους και του εναγομένου και της ενημέρωσης που αυτός τύγχανε, ως επίσης και το σύνολο των δικαιοπραξιών που έχουν γίνει δυνάμει της επίδικης συμφωνίας, όπως είναι οι επιπλέον εκτελεσθείσες εργασίες και η έκδοση των ανάλογων τιμολογίων που δικαιολογούν την υπέρβαση του αρχικού ποσού της επίδικης συμφωνίας. Η δικηγορική δεοντολογία και εντιμότητα επιβάλλει όπως προβάλλονται στο Δικαστήριο κάθε πληροφορία ή γεγονός που άπτεται κάθε περίπτωσης ξεχωριστά και που θα δύναται να επηρεάσει την κρίση του Δικαστηρίου επί των επιδίκων γεγονότων, διαμορφώνοντας την τελική δικανική του κρίση με την έκδοση της ανάλογης απόφασης. Παρ΄ όλα αυτά όμως, η κρίση του Δικαστηρίου δεν οδηγεί αναπόδραστα στον παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 2/11/2015. Συγκεκριμένα, ως προς το ζήτημα της καλής υπεράσπισης, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο εναγόμενος απέτυχε να αποκαλύψει και στοιχειοθετήσει τέτοια υπεράσπιση. Θα πρέπει κατ΄ αρχήν να ξεκαθαριστεί το εξής: ενόρκως δηλών στην ένσταση, προβάλλει τέτοιους εξειδικευμένους λόγους, γεγονότα, αλλά και τεκμήρια που άπτονται της ενημέρωσης του εναγόμενου για την ύπαρξη της αγωγής και της δημοσίευσης της, ως επίσης και επί του θέματος της καλής υπεράσπισης, για τους οποίους δεν έχει ζητηθεί και δεν έχει προβληθεί οποιαδήποτε απαντητική, αντικρουστική μαρτυρία από πλευράς εναγομένου και ούτε έχει ζητηθεί η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα, παραμένοντας επομένως οι εν λόγω ισχυρισμοί αναντίλεκτοι και επιπλέον το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τέτοιους ισχυρισμούς και τεκμήρια, παρέχοντας σε αυτό διαφώτιση για το σύνολο των πραγματικών γεγονότων της υπό εξέταση υπόθεσης. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση προέρχεται από δικηγόρο των εναγόντων και ως θέμα αρχής, η νομολογία έχει κατ΄ επανάληψη επισημάνει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, αλλά δεν έχει φθάσει στο σημείο της απαγόρευσης ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση, (Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva
(2010)1 Α.Α.Δ. 82). Η απαγόρευση αφορά την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης, (In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R,. 319 και Thanos Hotels Ltd ν. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Επί όλου του θέματος της εκ μέρους δικηγόρου όρκισης ένορκης δήλωσης, σχετική είναι και η απόφαση στη Nikitin Alexander v. Grigorey Alexander, Πολ. Έφ. 66/2011, ημερ. 28.5.2013). Παρ΄ όλα αυτά όμως, το Δικαστήριο κρίνει ότι το γεγονός αυτό δεν επιφέρει οποιαδήποτε μοιραία παρατυπία και ακυρότητα της διαδικασίας, διότι ο ενόρκως δηλών δεν εμφανίστηκε κατά την ακροαματική διαδικασία, αλλά άλλη δικηγόρος, ο ενόρκως δηλών εξουσιοδοτήθηκε προς αυτόν τον σκοπό όπως προβεί στην ένορκη δήλωση, ο ενόρκως δηλών έχει εμπλακεί και είναι γνώστης των συνθηκών κάτω από τις οποίες γίνονταν προσπάθειες εντοπισμού του εναγομένου, επισυνάπτοντας ταυτόχρονα ένορκες δηλώσεις των επιδοτών, έχει εμπλακεί στις προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης με συνάντηση στο γραφείο του με τον εναγόμενο, έχει εμπλακεί στο ζήτημα της μερικής είσπραξης του ποσού των €5,559,68 σεντ, αναγνωρίζοντας και αιτιολογώντας την παράλειψη που έγινε λόγω της ύπαρξης άλλου φακέλου και είναι γνώστης της προσπάθειας που έγινε για εξώδικη διευθέτηση με συνάντηση που έγινε μεταξύ εναγομένου και διευθυντή των εναγόντων, επισυνάπτοντας σχετική ένορκη δήλωση, επισύναψε επιπλέον τεκμήρια, ήτοι τα σχετικά τιμολόγια και κατάσταση λογαριασμού, καταδεικνύοντας και αποκαλύπτοντας το σύνολο των εκτελεσθείσων εργασιών και του υπόλοιπου λογαριασμού, δεν αρνήθηκε τις σχετικές πληρωμές που έγιναν και όλα αυτά στο σύνολο τους, κρίνονται ότι δεν επηρεάζουν και δεν επιφέρουν οποιαδήποτε ακυρότητα, αλλά απεναντίας αποκρυσταλλώνουν πλήρως το σύνολο των γεγονότων της υπό εξέταση υπόθεσης, έστω και σε αυτό το στάδιο. Μέσα λοιπόν από το ιστορικό και περιεχόμενο του φακέλου της διαδικασίας, αλλά και το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την ένσταση μαζί με τα επισυναπτόμενα σε αυτήν τεκμήρια και ένορκες δηλώσεις, προκύπτει ως προς το ζήτημα της ενημέρωσης του εναγόμενου για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής, ότι ο εναγόμενος, με βάση και την αναντίλεκτη μαρτυρία του ενόρκως δηλούντα κ. Μοδίτη, ότι ενημερώθηκε προσωπικά, όχι μόνο για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής, αλλά και για την ύπαρξη της υποκατάστατης επίδοσης και για την επιθυμία των εναγόντων να αποταθούν για την έκδοση απόφασης. Συνεπώς, ο εναγόμενος δεν έχει καταδείξει και δεν έχει αποδείξει καλό λόγο για την μη εμφάνιση του και τα όσα αναφέρει η πλευρά του εναγομένου στην ένορκη του δήλωση και αγόρευση για την μη ενημέρωση του για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής, δεν υπερκαλύπτουν την αναντίλεκτη μαρτυρία από πλευράς εναγόντων. Ως προς το ζήτημα της έγερσης καλής υπεράσπισης, προκύπτει μέσα από την ένορκη δήλωση του κ. Μοδίτη, αλλά και μέσα από τα επισυναπτόμενα σε αυτήν τεκμήρια, αλλά και από την ίδια την επίδικη προσφορά την οποία και οι δύο πλευρές επικαλέστηκαν, με διαφορετική όμως ερμηνεία, ότι υπήρχε ρητός όρος ότι με την συμπλήρωση των εργασιών, οι εργασίες θα επαναμετρηθούν από κοινού με τον πελάτη και θα εκδοθεί τιμολόγιο, το οποίο θα πρέπει να εξοφληθεί εντός 6 εβδομάδων. Από τα πιο πάνω, εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι ήταν δυνατός ο επαναπροσδιορισμός του τελικού οφειλόμενου ποσού και δεν ήταν εκ των προτέρων προκαθορισμένο και αμετάβλητο και πιο συγκεκριμένα, στην προκειμένη περίπτωση έχουν εκδοθεί σχετικά τιμολόγια δυνάμει του πιο πάνω όρου και που καταδείκνυαν την ύπαρξη μεγαλύτερου οφειλόμενου ποσού από αυτό της επίδικης προσφοράς, ήτοι ανήλθε σε €37,884,79 αντί €20,491,10 που ήταν το αρχικό ποσό της προσφοράς και αφού αφαιρέθηκαν οι πληρωμές των €22,000 και €5,559,68, όπου ως γεγονός είναι παραδεκτές, παραμένει υπόλοιπο €10,325,11. Ο εναγόμενος δεν έθεσε την θέση του ενόρκως για τα εκδοθέντα τιμολόγια που αφορούν τις επιπρόσθετες εργασίες και ούτε ζήτησε την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα και να τα αμφισβητήσει, παραμένοντας επομένως αυτή η θέση αναντίλεκτη. Τα όσα αναφέρονται στην αγόρευση του εναγομένου για αυτό το θέμα, ήτοι τις επιπρόσθετες εργασίες μετά από οδηγίες του Υπουγείου Παιδείας, της επίσκεψης στο γραφείο του δικηγόρου των εναγόντων μαζί με τον συνέταιρο του, δεν μπορούν να ληφθούν υπ΄ όψη, διότι δεν καταγράφονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του και είναι γνωστή η νομολογιακή αρχή ότι με την αγόρευση δεν είναι επιτρεπτή η προσκόμιση μαρτυρίας. Η θέση και ερμηνεία του εναγομένου ως προς το περιορισμένο της εγγύησης του, δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, λόγω ακριβώς του περιεχομένου της επίδικης προσφοράς ως πιο πάνω αναφέρθηκε και που προνοεί την δυνατότητα επαναμέτρησης των εργασιών, αλλά και επειδή δεν υπάρχει ρητή αναφορά στην επίδικη προσφορά που να καταδεικνύει την ύπαρξη περιορισμένης εγγύησης. Είναι συνεπώς τελικό εύρημα και κατάληξη του Δικαστηρίου, δυνάμει της πιο πάνω αξιολόγησης, ότι ο εναγόμενος απέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο και να αποδείξει ότι έχει καλό λόγο για την μη εμφάνιση του, ως επίσης και καλή υπεράσπιση και συνεπώς απέτυχε να αποδείξει ότι συντρέχουν οι προυποθέσεις για τον παραμερισμό της απόφασης ημερ. 2/11/2015 ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου ως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο