Αναφορικά με την αίτηση των Κυριάκου Στέφου Σπετσιώτη κ.α., Αρ. Αίτησης : 202 /15, 18/3/2016

(1)(α)(β), 52

(2)(β), 52

(4), στα άρθρα 9

(2), 20

(2)του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 στην πρακτική τις εξουσίες και την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα δε που στηρίζουν την αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Κυριάκου Αντωνάκη Σπετσιώτη, ο οποίος αναφέρει σε αυτήν τα ακόλουθα (παρατίθενται αυτούσια):

1. Είμαι ένας από τους Αιτητές στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση έφεση γνωρίζω πλήρως τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης και για γεγονότα τα οποία δεν έχω γνώση πήρα συμβουλή από τον δικηγόρο μου.
2. Είμαι εξουσιοδοτημένος και από τους υπόλοιπους Αιτητές όπως προβώ και εκ μέρους των στην παρούσα ένορκο δήλωση.
3. Οι Αιτητές είμαστε νεαρά πρόσωπα και το 2007 κατόπιν προτροπής των γονέων μας αποφασίσαμε να αγοράσουμε ακίνητο προκειμένου να ανεγείρουμε δύο αγροτικές κατοικίες και γενικά να το αξιοποιήσουμε τούτο για επαγγελματικούς σκοπούς αφού δεν διαθέταμε άλλη στέγη ούτε για να διαμένουμε ούτε για επαγγελματική στέγη.
4. Στην συνέχεια εξεύραμε ακίνητο στο χωρίο Σωτήρα το οποίο περιγράφεται στο πιστοποιητικό εγγραφής αντίγραφο του οποίου επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α και αποταθήκαμε εις την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πολεμιδιών για να δανειοδοτηθούμε, η εν λόγω Συνεργατική μας ανέφερε ότι έπρεπε να διορίσει δικό της εκτιμητή για να εκτιμήσει το ακίνητο και εμείς συμφωνήσαμε με τον πωλητή ότι το τίμημα πώλησης είναι αυτό που θα καθόριζε ο εκτιμητής της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πολεμιδιών.
5. Η Συνεργατικής Πιστωτική Εταιρεία Πολεμιδιών ανέθεσε εις εκτιμητή τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας του ακινήτου ο οποίος αφού έλαβε υπόψη του όλα τα χαρακτηριστικά του ακινήτου συμπεριλαμβανομένων των πολεοδομικών και νομικών δεδομένων κατέληξε σε συμπέρασμα ότι η αγοραία αξία του ακινήτου ήτο Λ.Κ.33.000.- και η αξία καταναγκαστικής πώλησης Λ.Κ.26.400.- αντίγραφο της έκθεσης εκτίμησης επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β.
6. Εμείς οι αγοραστές αφού είχαμε δεσμευθεί με τον πωλητή ότι το τίμημα πώλησης θα ήτο όπως θα το καθόριζε ο εκτιμητής της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πολεμιδιών συμφωνήσαμε ως τίμημα πώλησης την αγοραία αξία του ακινήτου δηλαδή το ποσό των €56.383,85.- (Λ.Κ.33.000.-).
7. Στην συνέχεια η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πολεμιδιών έκδωσε επιταγή στο όνομα μου για το ποσό των €29.046,22.- (Λ.Κ.17.000.-) ποσό το οποίο πλήρωσα προς τον πωλητή αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Γ και το ακίνητο υποθηκεύτηκε για €30.754,83.- (Λ.Κ.18.000.-) όπως η υποθήκη που επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Δ και εγκρίθηκε ένα στεγαστικό δάνειο για το ποσό των €30.754,83.- (Λ.Κ.18.000.-) αντίγραφο του οποίου επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Ε.
8. Εμείς στην συνέχεια μεταβιβάσαμε το κτήμα επ' ονόματι μας στις 15.11.2007 όπως φαίνεται στην δήλωση μεταβιβάσεως ακινήτου που επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Ζ εις την οποία φαίνεται ότι για σκοπούς μεταβιβαστικών το Κτηματολόγιο Λεμεσού καθόρισε ως αξία του ακινήτου το ποσό των €13.668,81.- (Λ.Κ.8.000.-) επειδή όμως εμείς είχαμε την εκτίμηση της Συνεργατικής δεν πέρασε από το μυαλό μας ότι η αγοραία αξία του θα ήτο €13.668,81.- (Λ.Κ.8000.-) και πληρώναμε τις δόσεις μας τακτικά και ανελλιπώς μέχρι τα τέλη του 2011 όπου και καταβάλαμε ένα ποσό έναντι της οφειλής των περίπου €6380.- και το υπόλοιπο στις 02.04.2012 όπως φαίνεται στην κατάσταση λογαριασμού που επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΡΗΙΟ Η ήταν €32989,70.-
9. Εις τα πλαίσια των προσπαθειών μας να αξιοποιήσουμε το κτήμα και να εξυπηρετήσουμε τους σκοπούς της αγοράς του αντιληφθήκαμε και περιήλθε εις γνώση μας ότι τα πολεοδομικά και νομικά δεδομένα που έλαβε υπόψη ο εκτιμητής της συνεργατικής προκειμένου να καταλήξει σε συμπέρασμα ότι η αγοραία αξία του ακινήτου ήτο €56.383,85.- (Λ.Κ.33.000.-) ήτο εσφαλμένο και ειδικότερα η πολεοδομική ζώνη δεν ήτο Ζ1 ούτε ο συντελεστής δόμησης ήτο 6% ούτε ο συντελεστής κάλυψης ήτο 6% ούτε είχαμε δικαίωμα να ανεγείρουμε 2 ορόφους ύψους 8,30 όπως έλαβε υπόψη του ο εκτιμητής προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα του αλλά η αλήθεια ήτο ότι η πολεοδομική ζώνη ήτο Ζ3 ζώνη η οποία δεν είχε τα χαρακτηριστικά που έλαβε υπόψη του ο εκτιμητής διότι η ζώνη 3 είναι ζώνη προστασίας με αποτέλεσμα εμείς σαν αγοραστές να μην είμαστε εις θέση να αξιοποιήσουμε το ακίνητο μας σύμφωνα με τα σχέδια μας δηλαδή να ανεγείρουμε 2 κατοικίες και να κάνουμε μια δουλειά από την οποία να εξοφλούσαμε και το ακίνητο.
10. Θεωρούμε ότι η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πολεμιδιών και οι αντιπρόσωποι των και ειδικότερα ο εκτιμητής των παραπλάνησαν εμάς με αποτέλεσμα να υποστούμε και να υφιστάμεθα ζημίες και απώλειες τις οποίες πρέπει να επιβαρυνθεί η Συνεργατική και γι' αυτό τον λόγο αποστείλαμε και επιστολή ημερ. 06.04.2012 με την οποία εκθέταμε όλα τα θέματα όπως τα αναφέρω πιο πάνω και εις την εν λόγω επιστολή αναφέραμε ότι μέχρι να ληφθεί τελική απόφαση επί του θέματος εμείς δεν θα πληρώναμε τις δόσεις μας δεν θα καταβάλλαμε οποιοδήποτε άλλο ποσό στην Συνεργατική και εν πάση περιπτώσει εισηγούμαστε όπως το κτήμα μεταβιβαστεί και εγγραφεί επ' ονόματι της Συνεργατικής επιστραφεί το ποσό των €6380.- που καταβάλαμε πλέον τόκους και αποζημιωθούμε για την ζημία και ταλαιπωρία την οποία υπεστήκαμε συνεπεία της αμέλειας των πράξεων και παραλείψεων της Συνεργατικής και των αντιπροσώπων των
11. Το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού απέστειλε στον δικηγόρο μας μια επιστολή ημερ. 28.05.2012 αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Θ με την οποία έτσι γενικά και αόριστα απέρριψε τις θέσεις μας και δικαίωνε τον εκτιμητή των.
12. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Ι δέσμη 11 αποδείξεων που πληρώναμε μέχρι που πληροφορηθήκαμε την πιο πάνω κατάσταση.
13. Κληθήκαμε να παρευρεθούμε σε διαιτησία την 04.06.2014 παρευρεθήκαμε στην διαιτησία αναφέραμε όλα τα πιο πάνω τις θέσεις και απόψεις μας κανένας δεν μας έλαβε υπόψη τι είπαμε με αποτέλεσμα την 09.03.2015 να μας επιδοθεί διαιτησία με την οποία καλούμασταν να εξοφλήσουμε το δάνειο αρ. 7333448-3 για το ποσό των €41.127,15.- με την υποθήκη Υ13341/09 πλέον 9% τόκο με κεφαλαιοποίηση τόκων 2 φορές τον χρόνο πλέον έξοδα διαιτησίας €150.- και επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Κ αντίγραφο της διαιτησίας το οποίο υπογράφει κάποιος Σωτήρης Λοϊζου εις την οποία μεταξύ των άλλων πληροφορούμασταν ότι είχαμε δικαίωμα να υποβάλουμε έφεση στο Ε. Δ. Λεμεσού μέσα σε 21 ημέρες από την επίδοση της γνωστοποίησης όπως και πράξαμε.
14. Εξ' όσων γνωρίζω πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι από τον δικηγόρο των Αιτητών το Δικαστήριο πρέπει να ακυρώσει την διαιτησία ημερ. 04.06.2014 δια τον λόγο ότι παρέλειψε να μας ακούσει πάνω στο συγκεκριμένο θέμα που προβάλαμε δηλαδή ότι παραπλανηθήκαμε στην αγορά του ακινήτου από τον εκτιμητή της Συνεργατικής ο οποίος ενέργησε δολίως αμελώς και επιπόλαια και γενικά η συμπεριφορά του Διαιτητή κ. Σωτήρη Λοίζου ήτο απρεπής και ανάρμοστη συμπεριφορά στην διαδικασία αφού τούτος αγνόησε την ζημία που υπεστήκαμε.
15. Εξ' όσων γνωρίζω πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι από τον δικηγόρο των Αιτητών η απόφαση του διαιτητή ημερ. 04.06.2014 είναι λανθασμένη αφού λήφθηκε κατόπιν που απέκλεισε την δική μας μαρτυρία και δεν μας άκουσε ούτε έλαβε υπόψη την έκθεση του εκτιμητή ο διαιτητής υπερέβηκε την δικαιοδοσία του και ενήργησε κατά πασιφανή τρόπο εναντίον των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης αφού δεν δέχθηκε να μας ακούσει καθόλου και η παρουσία μας στην διαιτησία ήταν απλώς διακοσμητική διότι εμείς στην διαιτησία εγείραμε θέμα δόλου του εκτιμητή με αποτέλεσμα την παραπλάνηση μας και την πρόκληση σε εμάς ζημία και λόγω τούτου θα έπρεπε η υπόθεση να εκδικαστεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο και όχι με την διαδικασία της διαιτησίας.
16. Εξ' όσων γνωρίζω πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι από τον δικηγόρο των Αιτητών τα γεγονότα και περιστατικά της παρούσης υπόθεσης είναι τέτοια που το Δικαστήριο θα πρέπει να ακυρώσει την συμφωνία παραπομπής σε διαιτησία καθώς και την διαιτησία που ακολουθήθηκε την 04.06.2014 και να παραπεμφθεί η υπόθεση για εκδίκαση από το Επαρχιακό Δικαστήριο για προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών.
17. Εξ' όσων γνωρίζω πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι από τον δικηγόρο των Αιτητών η απόφαση του διαιτητή κ. Σωτήρη Λοίζου ημερ. 04.06.2014 είναι εκτός των άλλων και κακόπιστη και καταχρηστική αφού εμείς οι ίδιοι θέσαμε θέμα στον Έφορο Συνεργατικών Ταμιευτηρίων με επιστολή ημερ. 06.04.2012 και αναμέναμε την επίλυση της υπόθεσης μας το συντομότερο δυνατό για να μην υπάρχουν καθυστερήσεις και τελικά η διαιτησία έγινε την 04.06.2014 και η επίδοση προς εμάς έγινε την 09.03.2015 με αποτέλεσμα το Συνεργατικό να μας φορτώσει τόκους και έξοδα για μια υπόθεση στην οποία εμείς δεν έχουμε ευθύνη.
18. Τα πιο πάνω ορκίζομαι και λέγω ότι είναι ορθά και αληθή. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘ'ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ Οι καθ' ων η αίτηση αντέδρασαν καταχωρώντας ένσταση στην Αίτηση, εις την οποία προβάλλονται 21 λόγοι ένστασης. Συγκεκριμένα οι λόγοι αυτοί είναι:
19. Οι Καθ' ων η Αίτηση εγείρουν πρώτη διαδικαστική και/ή προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι η Αίτηση δεν είναι σύμφωνα με τους θεσμούς που ισχύουν, γιατί το ένδικο μέσο για την προσβολή της διαιτητικής απόφασης του διαιτητή, που αφορά η παρούσα Αίτηση, είναι εσφαλμένο και/ή ο τύπος ενδιάμεσης αίτησης με τον οποίο έχει καταχωρηθεί η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση είναι παντελώς λανθασμένος και/ή ο ορθός τύπος τέτοιας φύσης έφεσης είναι πρωτογενής αίτηση (originating summons) και/ή εναρκτήρια κλήση και εκ τούτου ο λάθος τύπος της Αίτησης, που προωθήθηκε και/ή καταχωρήθηκε από τους Αιτητές, δεν θεραπεύεται και θα πρέπει το δίχως άλλο να απορριφθεί.
20. Οι Καθ'ων η Αίτηση εγείρουν δεύτερη διαδικαστική και/ή προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι ο εκ των Αιτητών Αντωνάκης Σπετσιώτης δεν νομιμοποιείται (LOCUS STANDI) να εγείρει και/ή να προωθεί τέτοιας φύσης αίτησης ως η Αίτηση των Αιτητών συνεπεία του ότι ούτε η διαιτησία ημερμ. 21/07/2014, την ακύρωση της οποίας αιτούνται και/ή επιδιώκουν και/ή αξιώνουν οι Αιτητές στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης, ούτε και η συνεπακόλουθη εκδοθείσα διαιτητική απόφαση ημερμ. 21/07/2014 (εν τοις εφεξής καλουμένης ως η «Διαιτητική Απόφαση») τον αφορά και/ή σχετίζεται με τον ίδιο με κανένα τρόπο.
21. Οι Καθ'ων η Αίτηση εγείρουν τρίτη διαδικαστική και/ή προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι ο εκ των Αιτητών Κυριάκος Στέφου Σπετσιώτης δεν δικαιούται και/ή δεν δύναται να εγείρει και/ή να προωθεί την Αίτηση των Αιτητών συνεπεία του ότι ο εν λόγω Αιτητής είναι σε πτώχευση από τις 25/09/2014 (ήτοι μετά την έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης που αφορά η παρούσα Αίτηση) και εναντίον του εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής στις 24/03/2010 και/ή εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει καμία σχετική εξουσιοδότηση είτε του Επίσημου Παραλήπτη είτε τυχόν διορισθέντος Διαχειριστή προς όφελος του εν λόγω Αιτητή, με την οποία να εξουσιοδοτείται και/ή να εξουσιοδοτεί δεόντως να προωθήσει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και/ή δεν υπάρχει ούτε και σχετική ληφθείσα άδεια υπό του αρμόδιου Δικαστηρίου προς τούτο.
22. Άνευ βλάβης και/ή χωρίς κανένα επηρεασμό των ως άνω διαδικαστικών και/ή προδικαστικών ενστάσεων οι Καθ'ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι αιτούμενες θεραπείες, ως τούτες εκτίθενται στην Αίτηση, είναι λανθασμένες και/ή δεν συνάδουν με το γράμμα του σχετικού Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 και/ή τις πρόνοιες του άρθρου 20 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 και ως εκ τούτου η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί το δίχως άλλως.
23. Δεν συντρέχουν νομικοί δυνάμει του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 λόγοι και/ή δεν απεδείχθησαν πραγματικοί λόγοι που να συνηγορούν στην έγκριση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης και/ή στην έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου δυνάμει του οποίου να ακυρώνεται η διαιτησία ημερμ. 21/07/2014 και/ή η διαδικασία διαιτησίας και/ή η Διαιτητική Απόφαση και περαιτέρω δεν πληρείται και/ή ούτε απεδείχθη ότι πληρείται οποιαδήποτε εκ των προϋποθέσεων του άρθρου 20

(2)του Κεφ.

2. Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται και/ή δεν δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες, ως τούτες περιέχονται στις παραγράφους Α και Β της Αίτησης και/ή η ίδια η φύση της Αίτησης δεν δύναται να αξιώνει τέτοιου είδους θεραπείες που δεν προβλέπονται στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/1985 και/ή στον Περί Διαιτησίας Νόμο συνεπώς η Αίτηση τους είναι αβάσιμη και/ή ανυπόστατη και/ή χωρίς οποιοδήποτε νομικό ή πραγματικό έρεισμα και ως εκ τούτου η εν λόγω Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί το δίχως άλλως.
3. Η Αίτηση, ως έχει συνταχθεί, είναι λανθασμένη και/ή δεν πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις τέτοιας φύσης αίτησης και/ή δεν αναφέρει ρητά τους λόγους και/ή τους λόγους έφεσης για τους οποίους ζητά την ακύρωση της διεξαχθείσας διαιτησίας ημερμ. 21/07/2014 (εν τοις εφεξής καλουμένης ως η «Διαιτησία»).
4. Ο εκ των Αιτητών Κυριάκος Στέφου Σπετσιώτης αφ'ης στιγμής δεν εμφανίστηκε στα πλαίσια της Διαιτησίας κωλύεται λόγω συμπεριφοράς να εγείρει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς αφορούν είτε το Διαιτητή και τη συμπεριφορά του είτε τη διαδικασία διεξαγωγής της Διαιτησίας είτε και τη συνεπακόλουθη έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης αφού παρέλειψε να εμφανιστεί στα πλαίσια της Διαιτησίας και τούτο χωρίς καμία αιτιολογία για την εν λόγω παράλειψη του να παρουσιαστεί, παρόλο που κλητεύθηκε έγκαιρα, έγκυρα και/ή νόμιμα και/ή νομότυπα.
5. Ο εκ των Αιτητών Κυριάκος Αντωνάκη Σπετσιώτης παραδέχθηκε κατά την παρουσία του στη διεξαγωγή της διαδικασίας Διαιτησίας την υπογραφή του επί των σχετικών εγγράφων και δη μεταξύ άλλων τη Συμφωνία Δανείου ημερμ. 15/11/2007 που αφορούσε τούτη και/ή δήλωσε και/ή παραδέχθηκε ότι συμφωνεί και/ή συμφωνούσε με το υπόλοιπο που φαινόταν στην κατάσταση λογαριασμού ημερμ. 21/7/2014, η οποία κατατέθηκε και/ή παρουσιάστηκε από τους Καθ'ων η Αίτηση στη Διαιτησία και ως εκ τούτου εμποδίζεται και/ή κωλύεται ως εκ της συμπεριφοράς του να προβάλλει και/ή εγείρει, εκ των υστέρων, οποιουσδήποτε λόγους και δη θέματα ουσίας για την ακύρωση της Διαιτησίας, λόγους τους οποίους όφειλε να προβάλει και/ή να εγείρει κατά τον χρόνο και/ή κατά τη διάρκεια διεξαγωγής της Διαιτησίας ούτως ώστε να εξεταστούν και αξιολογηθούν στο πλαίσιο της Διαιτησίας και ουχί στο πλαίσιο εξέτασης της Αίτησης.
6. Περαιτέρω ο εκ των Αιτητών Κυριάκος Αντωνάκη Σπετσιώτης κατά την παρουσία του στη διεξαγωγή της Διαιτησίας δεν ήγειρε κανένα θέμα παρατυπίας είτε της Διαιτησίας είτε της διεξαγωγής τούτης είτε της ίδιας της διαδικασίας είτε της συμπεριφοράς του Διαιτητή κ. Λοϊζου Σωτηρίου και ως εκ τούτου εμποδίζεται και/ή κωλύεται λόγω της συμπεριφοράς του να προβάλλει και/ή εγείρει, εκ των υστέρων, οποιουσδήποτε λόγους και δη θέματα ουσίας για την ακύρωση της Διαιτησίας και/ή της διεξαγωγής τούτης, λόγους τους οποίους όφειλε να προβάλει και/ή εγείρει κατά τον χρόνο και/ή κατά τη διάρκεια διεξαγωγής της Διαιτησίας ούτως ώστε να εξεταστούν και αξιολογηθούν στο πλαίσιο της Διαιτησίας και ουχί στο πλαίσιο εξέτασης της Αίτησης.
7. Οι Αιτητές δεν έλαβαν κανένα μέτρο και/ή διάβημα εναντίον της διεξαγωγής της Διαιτησίας στο στάδιο εκείνο που θα έπρεπε να λάβουν σχετικά με την ισχυριζόμενη συμπεριφορά του Διαιτητή και ως εκ τούτου κωλύονται λόγω της συμπεριφοράς τους να προβάλλουν και/ή εγείρουν εκ των υστέρων τέτοιους σχετικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι είναι ανυπόστατοι και/ή δεν ευσταθούν και/ή δεν μπορούν να εξεταστούν στο στάδιο εξέτασης της Αίτησης και/ή στο στάδιο αυτό.
8. Η διαδικασία της Διαιτησίας διεξήχθη σύμφωνα με το Νόμο και/ή τους σχετικούς Κανονισμούς και ως εκ τούτου η Διαιτησία ήταν νόμιμη και καθόλα έγκυρη και/ή ο Διαιτητής Λοϊζος Σωτηρίου ενήργησε σύμφωνα με το Νόμο και/ή τους σχετικούς Κανονισμούς.
9. Οποιαδήποτε τυχόν ένσταση των Αιτητών ως προς τον χειρισμό της υπόθεσης από το Διαιτητή θα έπρεπε να εγερθεί κατά τον χρόνο και/ή κατά τη διάρκεια διεξαγωγής της Διαιτησίας και όχι σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδιο ούτως ώστε να εξεταστεί στο πλαίσιο της Διαιτησίας και ουχί στο πλαίσιο εξέτασης της Αίτησης.
10. Ο Διαιτητής έλαβε υπόψη του όλη την ενώπιον του τεθείσα μαρτυρία, γραπτή και/ή προφορική και/ή την παραδοχή του εκ των Αιτητών Κυριάκου Αντωνάκη Σπετσιώτη και, αφού ικανοποιήθηκε ότι η απαίτηση των Καθ'ων η Αίτηση αποδείχθηκε, προχώρησε επί τη βάση αυτής στην εξαγωγή των ανάλογων ευρημάτων, που ήταν ορθά.
11. Ο Διαιτητής αξιολόγησε ορθά την ενώπιον του τεθείσα μαρτυρία, η οποία ουδέποτε αντικρούστηκε από τους Αιτητές στα πλαίσια της εμφάνισης του εκ των Αιτητών Κυριάκου Αντωνάκη Σπετσιώτη κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας Διαιτησίας εναντίον των Αιτητών, ενήργησε περαιτέρω μέσα στα πλαίσια των εξουσιών του και των αρχών της δικαιοσύνης και προχώρησε στην έκδοση της προσβαλλόμενης Διαιτητικής Απόφασης.
12. Υπήρξε τήρηση πρακτικών κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής της διαδικασίας Διαιτησίας και ο Διαιτητής ήταν αμερόληπτος με αντικειμενική στάση προς όλους τους παρευρισκομένους στη διαδικασία Διαιτησίας.
13. Η ένορκη δήλωση, η οποία συνοδεύει και/ή υποστηρίζει την Αίτηση των Αιτητών αναφέρεται σε θέματα που δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της Αίτησης και/ή αναφέρεται σε θέματα ουσίας και/ή θέματα που δεν αξιολογήθηκαν στη Διαιτησία, τα οποία το Δικαστήριο δεν μπορεί εξετάσει στο στάδιο εξέτασης της Αίτησης, και τα οποία ενώ θα έπρεπε να εγερθούν στη Διαιτησία για να εξεταστούν δεν ηγέρθηκαν ποτέ. Ρητή αναφορά στα θέματα που δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της Αίτησης και/ή αφορούν θέματα ουσίας και/ή θέματα που δεν αξιολογήθηκαν στη Διαιτησία, τα οποία το Δικαστήριο δεν μπορεί εξετάσει στο στάδιο εξέτασης της Αίτησης γίνεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα ένσταση.
14. Ο όρος περί παραπομπής οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ των διαδίκων σε Διαιτησία είναι όρος νόμιμος και/ή συμβατικός και/ή συνάδει πλήρως τόσο με το γράμμα του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/1985 όσο και με το περιεχόμενο της Συμφωνίας Δανείου μεταξύ των διαδίκων, η οποία σχετίζεται με τη Διαιτητική Απόφαση, και την οποία οι Αιτητές υπέγραψαν χωρίς καμία επιφύλαξη και ως εκ τούτου κωλύονται λόγω εγγράφων και/ή λόγω συμπεριφοράς να ισχυρίζονται περί ακύρωσης του όρου παραπομπής της διαφοράς σε διαιτησία και/ή άλλως πως, περαιτέρω κάτι τέτοιο δεν ηγέρθηκε ποτέ στα πλαίσια της Διαιτησίας ούτως ώστε να εξεταστεί από το Διαιτητή εάν και εφ'όσον εγείρετο από τους Αιτητές και το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο και/ή δεν έχει εξουσία και/ή δικαιοδοσία να εκδικάσει τέτοιο θέμα ουσίας στα πλαίσια εξέτασης της Έφεσης.
15. Οι Αιτητές παρέλειψαν να λάβουν όλα τα δέοντα μέτρα για να επιδώσουν σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη που αφορά η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση.
16. Η νομική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη ελλιπής και/ή οι νόμοι επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα Αίτηση δεν νομιμοποιούν στην αιτούμενη θεραπεία και/ή δεν προσδίδουν στο Δικαστήριο εξουσία να ασχοληθεί με την παρούσα Αίτηση και ως εκ τούτου η Αίτηση είναι εξ υπαρχής άκυρη και/ή ανυπόστατη και/ή νόμω αβάσιμη και ως τέτοια θα πρέπει να απορριφθεί εν όψει του ότι τέτοια παρατυπία δεν δύναται να θεραπευθεί.
17. Οι Αιτητές αποσκοπούν με την παρούσα Αίτηση αποκλειστικά στην καθυστέρηση πληρωμής και/ή αποφυγή πληρωμής των υπ' αυτούς οφειλομένων ποσών και/ή την παρεμπόδιση απονομής της δικαιοσύνης Η ένσταση βασίζεται στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 άρθρα 2, 20

(2), 21, 30, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.1, Δ.39, Δ.47, Δ.48 θ.θ. 1-4, Δ.49 και Δ.64, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο Ν. 22/1985άρθρα 2 και 52(1-5), 53, στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο άρθρα 2, 9, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς θθ. 78 και 79, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρο 30.2, στον Περί της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Κυρωτικού) Ν.39/62 άρθρο 6

(1), στους Κανόνες της Επιείκειας, ως και στην πρακτική, νομολογία, διακριτική ευχέρεια και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση δε υποστηρίζεται όπως αναφέρεται στο φάκελο της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτησης του Δικαστηρίου ως και στην ένορκη της Κίκας Αυγουστή Κωνσταντίνου. Δεν θα αναφερθώ σημειώνω στα όσα αναφέρει η κα Κωνσταντίνου στην ένορκη της δήλωση, η οποία ας σημειωθεί καταλαμβάνει 24 σελίδες. Θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία της ένορκης δήλωσης όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο για σκοπούς εξέτασης της αίτησης και κατάληξης του Δικαστηρίου. Η ΑΚΡΟΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Η ακρόαση της αίτησης έγινε βάσει των ενόρκων δηλώσεων που καταχώρησαν οι δύο πλευρές και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων τους. ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών περιλαμβάνονται αναφέρω κυρίως στις γραπτές αγορεύσεις που παρέδωσαν στο Δικαστήριο αλλά περαιτέρω και στις σύντομες προφορικές τους αγορεύσεις ενώπιον του Δικαστηρίου προς το σκοπό αφενός η κα Κουδουνάρη να απαντήσει σε συγκεκριμένα σημεία της αγόρευσης των αιτητών ενώ ο κ.Ιωάννου για να τονίσει, θα μπορούσε να λεχθεί, ποια είναι η ουσία της υπόθεσης, πάντα κατά την άποψη του. Οι γραπτές αγορεύσεις σημειώνεται των συνηγόρων και τα όσα ανέφεραν ενώπιον του Δικαστηρίου έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης. Δεν κρίνω όμως σκόπιμο να παραθέσω ότι οι συνήγοροι αναφέρουν με τις αγορεύσεις τους. Θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω όπου και εάν αυτό κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι αιτητές επιδιώκουν ακύρωση της επίδικης διαιτητικής απόφασης ημερ.21/07/2014. Σύμφωνα με το άρθρο 52

(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν.22/85): « Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή ή διαιτητών δύναται να υποβάλει Έφεση στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης προς αυτόν της απόφασης. » Παρεμβάλλω εδώ ότι η ακύρωση μιας τέτοιας απόφασης μπορεί να γίνει μόνον για τους περιορισμένους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 20

(2)του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, που προνοεί τα εξής: « 20.-

(1)................

(2)Όταv o διαιτητής ή o επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφoρά ή χειρίστηκε κακώς τηv υπόθεση ή όταv η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα, τo Δικαστήριo δύvαται vα ακυρώσει τη διαιτητική απόφαση. » Ο όρος «ανάρμοστη/κακή συμπεριφορά» (misconduct) ερμηνεύεται ευρέως. «Περιλαμβάνει κάθε μορφή συμπεριφοράς η οποία τείνει να διασαλεύσει και να καταστρέψει την εμπιστοσύνη την οποίαν διάδικοι ή εκάτερος από αυτούς πρέπει να έχει στους διαιτητές, ότι θα προσέλθουν σε δίκαιη απόφαση» (Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Ltd κ.α.

(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 717, 723). Στην Πολ.Εφ.193/2008, Νεόφυτος Σολωμού v. Laiki Cyprialife Ltd,

(2010)1 Α.Α.Δ. 687, με αναφορά στο εδάφιο 2 του άρθρου 20 του Κεφ.4 πιο πάνω, λέχθηκαν τα εξής: «Ενδιαφέρει εδώ το εδάφιο

(2), εφόσον είχε επιδιωχθεί πρωτοδίκως η ακύρωση ή παραμερισμός της διαιτητικής απόφασης. Στο πρωτότυπο Αγγλικό κείμενο, ο όρος που χρησιμοποιείται στο Αρθρο 23

(1)του Arbitration Act 1950 απ' όπου λήφθηκε το Κεφ. 4, είναι «misconduct», και έχει πλειστάκις ερμηνευτεί να περιλαμβάνει διάφορες κατηγορίες που δυνατόν να αφορούν στη συμπεριφορά του ιδίου του διαιτητή ή τον τρόπο διεξαγωγής της διαιτησίας («.... has misconducted himself or the proceedings ....». Στον Russell on Arbitration 16η έκδ. σελ. 307, θεωρείται λανθασμένη συμπεριφορά η εκ μέρους του διαιτητή ακρόαση μαρτύρων ή εξέταση εγγράφων στην απουσία των διαδίκων, η απόδοση στον εαυτόν του ενός συνολικού ποσού για τα έξοδα του, ώστε να αποκλείει τους διαδίκους από του να ενστούν στις χρεώσεις του, (δέστε την απόφαση K/S Norjarl A/S v. Hyundai Heavy Industries Co. Ltd [1991] 3 W.L.R. 1025, για κατεύθυνση ως προς τον τρόπο χρέωσης αμοιβής από ένα διαιτητή), η εκ μέρους του παράλειψη να εξασκήσει όλες τις εξουσίες του ή η λανθασμένη άσκηση διακριτικής ευχέρειας. Στη δε σελ. 309, αναφέρεται σε σχέση με τη διεξαγωγή της διαιτησίας, ότι οι κύριοι άξονες επί των οποίων μπορεί να υποβληθεί επιτυχώς αίτηση για παραμερισμό, είναι η εκ μέρους του διαιτητή διεξαγωγή της διαιτησίας ex parte χωρίς ουσιώδη λόγο, ο αποκλεισμός ατόμων που έχουν δικαίωμα να είναι παρόντα, η λανθασμένη απόρριψη ή αποδοχή μαρτυρίας και η λανθασμένη μετακύλιση καθηκόντων. Η κλασσική αντιμετώπιση της έννοιας του «misconduct», έχει βέβαια αναφορά στη δωροδοκία του διαιτητή ή στην ύπαρξη εκ μέρους του μυστικού συμφέροντος στην ενώπιον του διαφορά. Επεκτείνεται όμως και σε θέματα πέραν αυτών, ώστε ακόμη και στην απουσία ηθικά ή δεοντολογικά ανάρμοστης συμπεριφοράς, να ελέγχονται και οι περιπτώσεις λανθασμένης λήψης ή αποκλεισμού μαρτυρίας ή η αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας για την ερμηνεία συμβολαίου, (Paniccos Harakis Ltd v. The Official Receiver as administrator of the estate of the bankrupt Takis Vryonides

(1978)1 C.L.R.15, σελ. 23, τις εκεί αναφερόμενες υποθέσεις, καθώς και την πρόσφατη απόφαση στη ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. ΛΤΔ v. Lakis Georghiou Constructions Ltd

(2010)1 A.A.Δ. 223, ή, η έκδοση απόφασης επί παρανόμου συμφωνίας (David Taylor & Son v. Barnett [1953] 1 W.L.R. 562). Όπως έχει αποφασιστεί και στην A.N. Stasis Estates Co. Ltd v. G.M.P. Katsambas Ltd

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2006), (που αφορούσε περίπτωση παραπομπής τεχνικών θεμάτων σε διαιτησία, εν μέσω δικαστικής αγωγής), «Η πλημμελής εκτέλεση των καθηκόντων του διαιτητή συνιστά λόγο ακύρωσης του τελικού του πορίσματος» ενώ «.... παράβαση βασικού δικονομικού κανόνα .... κλονίζει το θεμέλιο της όλης διαδικασίας» (εκεί ο διαιτητής είχε λανθασμένα υιοθετήσει, έξω από τους όρους εντολής του, τη μαρτυρία που είχε προηγηθεί στο Δικαστήριο). » Περαιτέρω στην Πολ.Εφ.304/2010, Παναγιώτης Κλεοβούλου v. Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Επαγγελματικού Κλάδου και Επιχειρηματιών Κύπρου (ΣΤΕΚΕΚ) Λτδ, ημερ.10/07/2015, αναφέρθηκαν τα εξής: « Η παραπομπή διαφοράς σε διαιτησία και η όλη φιλοσοφία του μηχανισμού επίλυσης διαφορών στα πλαίσια διαδικασίας διαιτητικής μορφής, συνίσταται ακριβώς στην ανάγκη για ταχεία και τελεσίδικη επίλυση της διαφοράς. Τα Δικαστήρια είναι κατά κανόνα απρόθυμα να επεμβαίνουν στις διαιτητικές διαδικασίες, εκτός όπου νομοθετικά παρέχεται ειδικά τέτοια δυνατότητα. Οι αποφάσεις των διαιτητών ανατρέπονται δικαστικά στις περιπτώσεις όπου ο διαιτητής υπερέβη τη δικαιοδοσία του ή ενήργησε κατά τρόπο εμφανώς ενάντια στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Όπως εντοπίζεται στην απόφαση Σολωμού ν. Laiki Cyprialife Ltd

(2010)1 ΑΑΔ 687, ο διαιτητής βαρύνεται με την υποχρέωση να ενεργήσει στα πλαίσια των όρων εντολής του και το ζητούμενο είναι η συμμόρφωσή του με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης σε όλη την πορεία της οιονεί δικαστικής αποστολής του. Πέραν της υποχρέωσης αυτής ο διαιτητής είναι δεσμευμένος να συμμορφώνεται και με τις βασικές αρχές του δικαίου. Αλλωστε η διαιτησία διεξάγεται πάντοτε σύμφωνα με τις καθιερωμένες νομικές αρχές και ο κάθε διαιτητής είναι υποχρεωμένος να τηρεί τους δικονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στις δικαστικές διαδικασίες, προκειμένου να εξασφαλίζεται η ισονομία, βασική αρχή του δικαίου. Η πλημμελής εκτέλεση των καθηκόντων του διαιτητή συνιστά λόγο ακύρωσης του τελικού πορίσματός του και η κατάλληλη θεραπεία εξαρτάται από τη φύση της πλημμέλειας και τις περιστάσεις της υπόθεσης (Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 2, παράγραφοι 670, 692, 693). » ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Κατ' αρχήν το Δικαστήριο πριν από οτιδήποτε άλλο κρίνει σκόπιμο να εξετάσει τις τρείς

(3)διαδικαστικές ενστάσεις που ήγειραν οι καθ' ων η αίτηση. Πρώτη διαδικαστική ένσταση - Το ένδικο μέσο που χρησιμοποιήθηκε για προσβολή της διαιτητικής απόφασης είναι λανθασμένο και αυτό δεν θεραπεύεται. Συνεπώς η αίτηση χωρίς άλλο θα πρέπει να απορριφθεί. Ευθέως αναφέρεται ότι η θέση των καθ' ων η αίτηση ευσταθεί. Στην Αίτηση 792/06, Σάββα Ι. Γεωργίου v. Συνεργατική Πιστωτικής Εταιρείας Κοράκου, ημερ.08/06/07, η οποία αφορούσε όπως και εδώ αίτηση για ακύρωση διαιτητικής απόφασης, ο Επαρχιακός Δικαστής, όπως ήταν τότε, κ.Γιαπανάς, τον οποίο απασχόλησε παρόμοια διαδικαστική ένσταση περί λανθασμένου ενδίκου μέσου, ανέφερε τα εξής με τα οποία συμφωνώ και τα οποία ισχύουν και εδώ : « Η διαδικασία για την ακύρωση της απόφασης του Διαιτητή, με βάση τις πρόνοιες του αρ. 52

(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.22/85 όπως έχει τροποποιηθεί γίνεται με ΄Εφεση. Παρενθετικά να αναφέρω ότι η ακύρωση μιας τέτοιας απόφασης επιτρέπεται για τους περιορισμένους λόγους που αναφέρονται στο αρ. 20

(2)του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4. Επανερχόμενος στη διαδικασία, σχετικός περί τον τύπο της ΄Εφεσης είναι ο Καν. 101

(2)των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Κανονισμών (Co-Operative Societies). Οι θεσμοί αυτοί εξακολουθούν να παραμένουν σε ισχύ δυνάμει των προνοιών του αρ. 59

(2)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν.22/85όπως έχει τροποποιηθεί, νοουμένου ότι δεν αντίκεινται προς τις διατάξεις του. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Κ.Δ.Π. 142/87 άρθρα 78 και 79 για τη γενικότερη διαδικασία παραπομπής μιας διαφοράς εις τον ΄Εφορο και ακολούθως σε διαιτησία. Η ΄Εφεση εναντίον της απόφασης του διαιτητή γίνεται με ειδοποίηση ΄Εφεσης (notice of appeal) σύμφωνα με τον καθορισμένο τύπο που προβλέπεται στο Δεύτερο Παράρτημα των Κανονισμών συνοδευόμενη με αντίγραφο της εφεσιβαλλόμενης απόφασης. Στην υπόθεση Ashbank v. Department of Transport, Times 25.7.94 εξηγείται ότι η ορθή διαδικασία για παραμερισμό απόφασης διαιτητή είναι με εναρκτήρια κλήση. (originating motion, βλπ ακόμα Russell on Arbitration 19η εκδ. σελ. 495 επ. και σελ. 604 για το σχετικό τύπο της αίτησης). Ότι η παρούσα ΄Εφεση συνοδεύεται με ένορκη δήλωση, που δεν προβλέπεται ούτε από το Νόμο ούτε τους Θεσμούς, κρίνω πως δεν επηρεάζει το κύρος της διαδικασίας, αφού ούτως ή άλλως το δικαστήριο στο μετέπειτα στάδιο δίνει οδηγίες για την καταχώρηση του μαρτυρικού υλικού, με ένορκες δηλώσεις. Και ο λόγος είναι γιατί η ακολουθητέα διαδικασία είναι εκείνη των πρωτογενών αιτήσεων, στα πλαίσια της οποίας κρίνω πως εντάσσεται και η εξεταζόμενη έφεση. Σχετική προς τούτο είναι η Διαταγή 1 της Πολιτικής Δικονομίας, σύμφωνα με την οποία πρωτογενής κλήση (Originating summons) ορίζεται ως κάθε κλήση και δεν αφορά εκκρεμούσα διαδικασία. (cause of matter). H θέση της νομολογίας είναι πως στην απουσία διαδικαστικών κανονισμών μπορεί να ακολουθείται η αγγλική πρακτική. Στον Odger' s on Pleading and Practice, 20η έκδ. σελ. 355-357 η ακρόαση των πρωτογενών αιτήσεων γίνεται με μαρτυρία που δίνεται μέσα από ένορκες δηλώσεις. Η ακολουθητέα διαδικασία είναι ότι η κυρίως εξέταση αποτελεί το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως, αλλά με αίτημα οποιουδήποτε διαδίκου και με την έγκριση του Δικαστηρίου ο ομνύον μπορεί να διαταχθεί να παρουσιαστεί για να αντεξεταστεί επί της ενόρκου δηλώσεως του... ........... Με διαμορφωμένο πλέον το νομικό και πραγματικό βάθρο επί του οποίου θα διεξαχθεί η παρούσα διαδικασία, θα προχωρήσω να εξετάσω δύο διαδικαστικές ενστάσεις της κας Ιωαννίδου. Η μια ότι η αίτηση δεν είναι σύμφωνη με τους ισχύοντες θεσμούς, γιατί το ένδικο μέσο για προσβολή της απόφασης του διαιτητή είναι εσφαλμένο. Η θέση του κ. Χριστοφόρου είναι ότι η αίτηση είναι νομότυπη. Μια ματιά στην υποβληθείσα αίτηση, η διαπίστωση είναι πως πρόκειται για αίτηση διά κλήσεως. Πρόκειται για τον τύπο συνήθων ενδιάμεσων αιτήσεων που υποβάλλονται σε εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες, υποβληθείσα κατά το πρότυπο της Δ.48 Θ.2 (βλπ τον τύπο 46 της αίτησης στο παράρτημα των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας σελ. 267). Συνάγεται ότι η αίτηση δεν είναι σύμφωνα με τον προβλεπόμενο τύπο. Αναμφίβολα πρόκειται περί εσφαλμένου τύπου έναρξης της διαδικασίας, και την εναρκτήρια κλήση να υπενθυμίσω εδώ ότι η Δ.1 την εντάσσει στην έννοια του όρου αγωγή (action). Παρόλο που από την πλευρά του αιτητή δεν προβάλλεται οτιδήποτε θα εξετάσω αν η παράλειψη αυτή είναι ουσιώδης. Αν πρόκειται δηλαδή για απλή παρατυπία θεραπεύσιμη ή συνιστά αντικανονικότητα τέτοια που να οδηγεί σε απόρριψη. Η μόνη σχετική διαταγή που μπορεί να τύχει εφαρμογής είναι η Δ.64. Ως έχει όμως νομολογηθεί (Bank for Foreign Tr. Of Russian Fed. V. ICC Chem. (U.K.) Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 1728) η Διαταγή 64 δεν έχει απολύτως καμιά σχέση με την τροποποίηση δικογράφων ή αιτήσεων. Εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει συμμόρφωση προς τους θεσμούς και μόνο στην έκταση που η ίδια καθορίζει. Στην υπόθεση M. I. Holdings Public Ltd v. Τασούλλα Γεωργίου Παναγή Πολ. Έφεση αρ. 28/05 ημερ. 14.4.06, η αγωγή ηγέρθη βάσει της Δ.2 Θ.1 αντί της Δ.2 Θ.6 και τέθηκε το θέμα κατά πόσο η χρήση λανθασμένου τύπου συνιστά παρατυπία που διορθώνεται από τη Δ.64 Θ.1. Εξηγήθη ότι η Δ.64 δεν καταργεί τις διατάξεις των Θεσμών που πρέπει να τηρούνται και ότι δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε παράλειψη συμμόρφωσης με τους κανονισμούς. Θεραπεύει παρατυπίες στη διαδικασία, εφόσον είναι θεραπεύσιμες. Δεν παρέχει στο Δικαστήριο εξουσία να προβαίνει αυτεπαγγέλτως σε διορθωτικές κινήσεις και το δικαστήριο υποχρεούται να εξετάζει την ενώπιον του κατάσταση όπως έχει δημιουργηθεί. Η παρατυπία μέχρι την άρση της υπάρχει. Να προσθέσω σε αυτά ότι ο Κανονισμός 101

(2)προβλέπει με επιτακτικό τρόπο τον τύπο έναρξης της διαδικασίας. (shall be made by notice of appeal in the form set out in the Second Appendix hereto). Κατ' ακολουθίαν έπεται ότι η παρούσα διαδικασία ξεκίνησε με βάση εσφαλμένο ένδικο μέσο που δεν θεραπεύεται. Και ως τέτοια υπόκειται εις απόρριψη. » Επαναλαμβάνω ότι ισχύουν τα ίδια και εδώ. Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι το ένδικο μέσο που χρησιμοποίησαν οι αιτητές είναι λανθασμένο. Αντί του τύπου έναρξης της διαδικασίας που προβλέπεται ειδικά για την προσβολή διαιτητικής απόφασης, χρησιμοποιήθηκε ο συνήθης τύπος ενδιάμεσων αιτήσεων. Και βεβαίως ενόψει των όσων αναφέρονται στην απόφαση πιο πάνω δεν μπορεί το λάθος αυτό να θεραπευτεί επειδή απλά και μόνον στον τίτλο της αίτησης αναφέρεται στο πάνω μέρος ότι πρόκειται για αίτηση έφεση με βάση το άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου. Συνεπώς η διαδικασία ξεκίνησε με εσφαλμένο ένδικο μέσο και αυτό δεν θεραπεύεται, οπότε θα πρέπει να απορριφθεί. Δεύτερη διαδικαστική ένσταση - ο εκ των αιτητών Αντωνάκης Σπετσιώτης δεν νομιμοποιείται να εγείρει και να προωθεί την παρούσα αίτηση Η θέση εδράζεται στο ότι ούτε η διαδικασία διαιτησίας αλλά ούτε η εκδοθείσα διαιτητική απόφαση της οποίας επιχειρείται η ακύρωση τον αφορά ή σχετίζεται με τον ίδιο με οιονδήποτε τρόπο. Δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Πράγματι διαπιστώνεται ότι ο Αντωνάκης Σπετσιώτη δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την παρούσα υπόθεση. Το πρόσωπο αυτό απλά υπέγραψε σαν πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του εκ των αιτητών Κυριάκου Αντωνάκη Σπετσιώτη στα έγγραφα που επισυνάπτονται στην αίτηση ως τεκμήρια Δ και Ζ. Δεν ήταν όμως οφειλέτης εν σχέση με το επίδικο δάνειο (βλ. τεκμ.Ε στην αίτηση), ή ενυπόθηκος οφειλέτης (βλ.τεκμ.Δ στην αίτηση) και γενικότερα προσωπικά δεν είχε σχέση με το χρέος προς τους καθ' ων αίτηση. Αυτός είναι βέβαια και ο λόγος που ακριβώς η διαδικασία διαιτησίας και κατ' επέκταση η επίδικη διαιτητική απόφαση (βλ. τεκμ. ΚΑΚ1 στην ένορκη δήλωση Κωνσταντίνου) δεν τον αφορούσαν. Συνεπώς ο εκ των αιτητών Αντωνάκης Σπετσιώτη θεωρώ πως δεν νομιμοποιόταν να εγείρει την αίτηση και πως σε κάθε περίπτωση η αίτηση εν σχέση με αυτόν θα έπρεπε να απορριφθεί. Τρίτη διαδικαστική ένσταση - ο εκ των αιτητών Κυριάκος Στέφου Σπετσιώτης δεν δικαιούται να εγείρει και να προωθεί την αίτηση γιατί είναι σε πτώχευση και δεν υπάρχει εξουσιοδότηση για τούτο Σύμφωνα με την μαρτυρία που προσκόμισαν οι καθ' ων η αίτηση (βλ. παράγραφο 5 Γ της ένορκης δήλωσης Κωνσταντίνου σε συνδυασμό με το τεκμ.ΚΑΚ2) και η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί, για το εν λόγω πρόσωπο εξεδόθη διάταγμα παραλαβής στις 24/03/10 ενώ περαιτέρω έχει πτωχεύσει στις 25/09/14. Η πτώχευση του δηλαδή έλαβε χώρα μετά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 21/07/14, αλλά πριν την καταχώρηση της επίδικης αίτησης για ακύρωση της διαιτητικής απόφασης στις 17/03/15. Σύμφωνα με το άρθρο 9

(4)του Περί Πτώχευσης Νόμου Κεφ.5, όπως ίσχυε την ημέρα που καταχωρήθηκε η επίδικη αίτηση, από την έκδοση του διατάγματος πτώχευσης, ο πτωχεύσας, δύναται να εγείρει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία με εξουσιοδότηση του επίσημου παραλήπτη ή του διαχειριστή και με άδεια του Δικαστηρίου. Παρεμβάλλω ότι παρόμοια πρόνοια υπάρχει στο άρθρο 9 του Κεφ.5 και μετά την σχετικά πρόσφατη τροποποίηση με τον Ν.61(Ι)/2015 (βλ. εδάφια 3 και 4). Ως εκ των ανωτέρω θεωρώ βάσιμη και την συγκεκριμένη διαδικαστική ένσταση. Ελλείψει εξουσιοδότησης του επίσημου παραλήπτη ή του διαχειριστή της περιουσίας του και άδειας του Δικαστηρίου είναι προφανές ότι ο εκ των αιτητών Κυριάκος Στέφου Σπετσιώτης δεν μπορούσε να εγείρει την παρούσα αίτηση. Συνεπώς καταλήγω ότι η αίτηση εν σχέση με αυτόν σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να απορριφθεί. Όπως γίνεται αντιληπτό με βάση όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω το αποτέλεσμα της αίτησης έχει κριθεί. Όμως ανεξάρτητα τούτου θα προχωρήσω στην εξέταση της αίτησης και επί της ουσίας της σε περίπτωση που η κατάληξη του Δικαστηρίου πιο πάνω κριθεί λανθασμένη. Κατ' αρχήν κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι έχοντας υπόψη τους ισχυρισμούς των δυο πλευρών και τα έγγραφα που επισυνάπτονται από τις δύο πλευρές προκύπτουν τα εξής αδιαμφισβήτητα γεγονότα, που αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου : (α) Η επίδικη διαδικασία διαιτησίας αφορούσε την συμφωνία δανείου ημερ.15/11/07, με αριθμό λογαριασμού δανείου 7240202-8 (βλ.τεκμ. Ε στην ένορκη δήλωση Σπετσιώτη και τεκμ. ΚΑΚ3.1 της ένορκης δήλωσης Κωνσταντίνου). Η συμφωνία δανείου αφορούσε πιο συγκεκριμένα παραχώρηση δανείου από την ΣΠΕ Πολεμιδιών προς τους αιτητές Κυριάκο Στέφου Σπετσιώτη και Κυριάκο Αντωνάκη Σπετσιώτη ποσού €30.754,83.- (Λ.Κ.18.000).-. (β) Προς το σκοπό εξασφάλισης της πληρωμής του δανείου πιο πάνω οι εν λόγω αιτητές παραχώρησαν την υποθήκη Υ13341/2007 (βλ.τεκμ. Δ στην ένορκη δήλωση Σπετσιώτη και τεκμ. ΚΑΚ3.2 και 3.3 της ένορκης δήλωσης Κωνσταντίνου). (γ) Η ΣΠΕ Πολεμιδιών συγχωνεύτηκε με τους καθ'ων η αίτηση και ο ως άνω αναφερόμενος λογαριασμός δανείου έλαβε νέο αριθμό και συγκεκριμένα τον υπ'αρ.7333448-3 (βλ. παράγραφο 6 (Α) ένορκης δήλωσης Κωνσταντίνου). Είναι σημειώνω αποδεκτό αυτό από τους αιτητές (βλ. τεκμ. Η στην ένορκη δήλωση Σπετσιώτη και συγκεκριμένα κατάσταση λογαριασμού των καθ'ων η αίτηση με τον συγκεκριμένο αριθμό λογαριασμού). (δ) Επειδή οι αιτητές δεν κατέβαλαν για μεγάλο χρονικό διάστημα τις δόσεις τους (είναι παραδεκτό και από τους ίδιους - βλ. παράγραφο 10 ένορκης δήλωσης Σπετσιώτη), ειδοποιήθηκαν να παρευρεθούν σε διαδικασία διαιτησίας. (ε) Σύμφωνα με τις εν λόγω ειδοποιήσεις η ημερομηνία διαιτησίας ορίστηκε την 21/07/

1. (στ) Το οφειλόμενο προς τους καθ'ών η αίτηση ποσό την 21/07/2014 ήταν €41.127,15.- (δεν αμφισβητήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο από τους αιτητές). (ζ) Στη διαδικασία διαιτησίας την 21/07/2014 εμφανίστηκε ο εκ των αιτητών Κυριάκος Αντωνάκη Σπετσιώτης. (η) Την 21η/07/2014 εξεδόθη η επίδικη διαιτητική απόφαση που επισυνάπτεται ως τεκμήριο ΚΑΚ1 στην ένορκη δήλωση Κωνσταντίνου. Με βάση αυτήν εκδόθηκε απόφαση υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών Κυριάκου Στέφου Σπετσιώτη και Κυριάκου Αντωνάκη Σπετσιώτη και της Υποθήκης Υ13341/2007 αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως για το ποσό των €41.127,15.- πλέον τόκους προς 9% ετησίως από 21/07/2014 μέχρι εξόφλησης κεφαλαιοποιούμενοι δύο φορές τον χρόνο την 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι τέλειας εξοφλήσεως, πλέον έξοδα διαιτησίας €150.-. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω προχωρώ να πω ότι το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει το παράπονο των αιτητών εν σχέση με την ισχυριζόμενη παραπλάνηση τους από τους καθ' ων η αίτηση και τον αναφερόμενο εκτιμητή. Ούτε βέβαια τους ισχυρισμούς τους περί πρόκλησης ζημιών και απωλειών στους ίδιους ως εκ της αναφερόμενης παραπλάνησης. Τα θέματα αυτά αφορούν θέματα ουσίας της διαφοράς που θα έπρεπε να τεθούν ενώπιον του Διαιτητή στα πλαίσια της διαδικασίας διαιτησίας προκειμένου να αποφασίσει επί τούτων. Δεν ετέθησαν και αυτό επιμαρτυρεί το πρακτικό της διαιτησίας (βλ. τεκμ.ΚΑΚ 10 της ένορκης δήλωσης Κωνσταντίνου). Παρεμβάλλω εδώ ότι το πρακτικό της διαιτησίας δεν έχει αμφισβητηθεί καθ'οιονδήποτε τρόπο. Ως εκ τούτου, χρησιμοποιώντας μια έκφραση που εντοπίζεται στη Νομολογία, θεωρώ ότι τα όσα καταγράφηκαν στο πρακτικό «αποτελούν τον αναντικατάστατο οδηγό για τα διαδραματισθέντα στη δίκη». Ως εκ των ανωτέρω τα θέματα αυτά δεν μπορούν να εξεταστούν εδώ. Προσθέτω όμως εδώ ότι εφόσον ακριβώς δεν τέθηκαν κατά την ακρόαση της διαιτησίας αναφέρεται περαιτέρω ότι δεν μπορούν να συνδεθούν με οποιοδήποτε τρόπο με το ζητούμενο που δεν είναι άλλο από το κατά πόσο ο διαιτητής επέδειξε τέτοια συμπεριφορά που δικαιολογεί τον παραμερισμό της επίδικης διαιτητικής απόφασης. Δεν προκύπτει δηλαδή ότι οι αιτητές μέσω του αιτητή που παρουσιάστηκε στη διαδικασία έθεσαν τα θέματα αυτά και ο διαιτητής, όπως είναι ο ισχυρισμός των αιτητών, δεν τους άκουσε και αγνόησε όσα του ανέφεραν. Αντίθετα το πρακτικό της διαδικασίας δίνει μια εντελώς διαφορετική εικόνα, ότι δηλαδή όχι μόνο δεν ετέθησαν αυτά τα πράγματα ενώπιον του διαιτητή αλλά περαιτέρω ότι ο αιτητής που παρουσιάστηκε παραδέχτηκε το χρέος και δήλωσε στην ουσία διαφορές με τον άλλο αιτητή και ότι μέχρι να ξεκαθαριστεί το θέμα μεταξύ τους δεν θα πληρώνει οποιοδήποτε ποσό για χρέος αυτό. Εν κατακλείδι κατά την κρίση μου έχοντας υπόψη όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρώ πως δεν έχει καταδειχθεί τέτοια συμπεριφορά από μέρους του διαιτητή που να δικαιολογεί την ακύρωση της εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης. Έρχομαι τώρα σε ένα θέμα που ήγειρε ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών κατά την προφορική του αγόρευση. Σύμφωνα με τον κ.Ιωάννου η υπόθεση, όπως έθεσε το θέμα, θα κριθεί με βάση το τεκμ. ΚΑΚ10 στην ένορκη δήλωση Κωνσταντίνου δηλαδή το πρακτικό της διαιτησίας. Η αναφορά είπε στο πρακτικό σε παρουσίαση εγγράφων στη διαιτησία ημερ.15/11/2005 (συμφωνία δανείου και έγγραφο υποθήκης), ενώ τα έγγραφα που αφορούν την παρούσα περίπτωση έγιναν το 2007, καταδεικνύει ότι λήφθηκαν υπόψη λανθασμένα έγγραφα. Αυτός είναι ο λόγος που λένε ότι στις 21/07/14 δεν έγινε διαιτησία. Πρόκειται για ένα σοβαρό σφάλμα ανέφερε που εκθεμελιώνει την όλη υπόθεση και δεν μπορεί να γίνει αναφορά απλά σε λάθος. Κατ' αρχήν να αναφέρω, έχοντας υπόψη τις θέσεις και των δύο πλευρών αλλά και τα έγγραφα που έχουν επισυνάψει στις ένορκες δηλώσεις τους, ότι είναι γεγονός πως καμία συμφωνία και καμία υποθήκη που αφορούν την παρούσα υπόθεση φέρουν ημερ.15/11/
2. Και βεβαίως το ερώτημα που τίθεται είναι αν αυτό είναι τόσο ουσιαστικό ώστε να είναι μοιραίο για την αίτηση, όπως είναι δηλαδή η εισήγηση του κ. Ιωάννου πιο πάνω. Η απάντηση στο ερώτημα κατά την άποψη μου είναι αρνητική. Και εξηγώ. Δεν διαφωνούν οι δύο πλευρές εν σχέση με το αντικείμενο της διαδικασίας διαιτησίας. Με βάση όσα αναφέρουν αλλά και με βάση τα έγγραφα που και οι δύο πλευρές επισυνάπτουν είναι παραδεκτό, όπως εξάλλου αναφέρθηκε και πιο πάνω, ότι η διαδικασία διαιτησίας αφορούσε συγκεκριμένο δάνειο ημερ.15/11/07 και την υποθήκη 13341/07 επίσης ημερ. 15/11/
3. Η αναφορά δε στο πρακτικό της διαιτησίας ακριβώς στον αριθμό του συγκεκριμένου δανείου υπ'αρ.7333448-3, και η έκδοση απόφασης εν σχέση με την αναφερόμενη υποθήκη, σε συνδυασμό επαναλαμβάνω με τις θέσεις που προέβαλαν οι δύο πλευρές, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία στο Δικαστήριο ότι η αναφορά σε κάποιο σημείο του πρακτικού σε συμφωνία και υποθήκη ημερ.15/11/05 αφορούσε ένα απλό τυπογραφικό λάθος που ουδόλως όμως αλλάζει την ουσία των πραγμάτων. Συνεπώς θεωρώ ότι ο Διαιτητής έχοντας υπόψη όλα τα σχετικά στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του και τις θέσεις των πλευρών, προχώρησε κανονικά στην έκδοση της απόφασης του. Άλλα θέματα που εγείρονται και χρήζουν εξέτασης (α) Ζητείται από τους αιτητές με τη θεραπεία Β της αίτησης ακύρωση της συμφωνίας παραπομπής σε διαιτησία και της διαδικασίας διαιτησίας. Το Δικαστήριο αναφέρεται ευθέως δεν έχει στα πλαίσια εξέτασης της παρούσας αίτησης εξουσία να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. Το Δικαστήριο εδώ εξετάζει μόνον κατά πόσο θα ακυρώσει την διαιτητική απόφαση για τους περιορισμένους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 20

(2)του Κεφ.4 ως ανωτέρω έχει αναφερθεί. (β) Περαιτέρω όμως οι αιτητές αναφέρουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους (βλ. παραγρ.16) ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να παραπέμψει την υπόθεση για εκδίκαση από το Επαρχιακό Δικαστήριο. Κατ' αρχήν επαναλαμβάνω όσα αναφέρθηκαν αμέσως πιο πάνω. Περαιτέρω όμως αναφέρεται ότι το συγκεκριμένο αίτημα δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να ικανοποιηθεί σε αυτό το στάδιο, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας διαιτησίας και την έκδοση της διαιτητικής απόφασης. Οι αιτητές εφόσον συνέτρεχαν οι προυποθέσεις είχαν με βάση τον Περί Διαιτησίας Νόμο την επιλογή να αποτρέψουν ή να εμποδίσουν τη διεξαγωγή της διαιτησίας. Σε αυτό συνηγορούν και οι αποφάσεις τις οποίες επισυνάπτει στην γραπτή του αγόρευση ο συνήγορος των αιτητών. Δεν έχει θέση όμως επαναλαμβάνω εδώ αίτημα όπως το αναφερόμενο ανωτέρω μετά το πέρας της διαδικασίας και την έκδοση απόφασης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση των τριών αιτητών απορρίπτεται, με έξοδα προς όφελος των Καθ΄ων η Αίτηση και εις βάρος των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Final Αναφορά: Αστικές/Αίτηση για ακύρωση διαιτητικής απόφασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο