Διαχειριστική Επιτροπή της Πολυκατοικίας ΚΑΝΙΚΑ CENTER BLOCK C ν. Μιχαηλίδης Χρυσοστόμου Ηλίκκος, Αγωγή αρ.: 907/15, 31/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A155 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 907/15 Μεταξύ: Διαχειριστική Επιτροπή της Πολυκατοικίας ΚΑΝΙΚΑ CENTER BLOCK C, εκ Λεμεσού Εναγόντων Και Μιχαηλίδης Χρυσοστόμου Ηλίκκος, από τη Λεμεσό Εναγομένου ------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 10.11.2015 για αποκλεισμό της ανταπαίτησης του εναγομένου Ημερομηνία: 31 Μαρτίου, 2016 Εμφανίσεις: Για Αιτητές/Ενάγοντες: κος Φ. Αποστολίδης Για Καθ' ου η Αίτηση/Εναγόμενο: κος Μ. Καραΐσκος Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον του Εναγομένου ποσό €10.734,89σ, το οποίο ως ισχυρίζονται, αποτελεί το μερίδιο συνεισφοράς του Εναγόμενου στα κοινόχρηστα έξοδα της κοινόκτητης οικοδομής KANIKA CENTER BLOCK C, ως ιδιοκτήτης των καταστημάτων αρ. 55 και 56, τα οποία ευρίσκονται επί της πιο πάνω ρηθείσας οικοδομής. Ο Εναγόμενος αρνείται την οποιαδήποτε οφειλή προς τους Ενάγοντες και την αξίωση τους εναντίον του. Με το δικόγραφο της Υπεράσπισης του o Εναγόμενος εγείρει ανταπαίτηση αξιώνοντας το ποσό των €5289,93σ εναντίον των Εναγόντων. Ως ισχυρίζεται ο ίδιος του κατέβαλε το ποσό των €4500 για εργασίες συντήρησης και/ή ανακαίνισης και/ή επιδιόρθωσης των εξωτερικών κοινόχρηστων και/ή κοινόκτητων χώρων και/ή τοιχοποιίας και/ή κοινόχρηστου και/ή κοινόκτητου πεζοδρομίου πλησίον των καταστημάτων του. Επίσης αξιεί το ποσό των €789,93 το οποίο ως ισχυρίζεται αναγκάστηκε να καταβάλει προς επιδιόρθωση γυαλιού της βιτρίνας του καταστήματος του το οποίο υπέστη ζημιά λόγω των εργασιών των οποίων εκτελούσαν οι Ενάγοντες. Η δικογραφία συμπληρώθηκε στις 9.10.15, με την καταχώρηση της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Με την κρινόμενη αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 10.11.2015 επιζητείται: «Α) Διάταγμα και/ή Οδηγίες του Δικαστηρίου για τον αποκλεισμό (excluded) της ανταπαίτησης του Εναγομένου.» Η Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.21 Θ.10, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο Εναγόμενος ενίσταται στο αίτημα τούτο των Εναγόντων και προβάλλει με τους εγειρόμενους λόγους ένστασης ότι καμία δυσχέρεια θα προκληθεί στους Ενάγοντες από την εκδίκαση της Αγωγής συγχρόνως με την Ανταπαίτηση, τα επίδικα θέματα έχουν τέτοια συνάφεια μεταξύ τους που είναι πρόσφορο να συνεκδικαστούν, δεν θα προκληθεί καθυστέρηση από την εν λόγω συνεκδίκαση και δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί τον αποκλεισμό της Ανταπαίτησης. Η ένσταση του Εναγομένου συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του ιδίου, στην οποία αναφέρει ότι η ανταπαίτηση του στηρίζεται σε γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τον ουσιώδη χρόνο και ως εκ τούτου είναι πρόσφορη περίπτωση να συνεκδικαστεί η αγωγή με την ανταπαίτηση. Σε περίπτωση που δεν συνεκδικαστούν τότε ενδέχεται δύο διαφορετικά Δικαστήρια να εκδώσουν διαφορετικές αποφάσεις για τα ίδια επίδικα γεγονότα. Ισχυρίζεται περαιτέρω στην παράγραφο 3 της ενόρκου δηλώσεως ότι οι Ενάγοντες επέλεξαν να μην ενισχύσουν τους ισχυρισμούς τους με ένορκη δήλωση έτσι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία και αυτό συνηγορεί υπέρ της μη άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αποκλεισμό της ανταπαίτησης του. Σε μεγάλο μέρος της ενόρκου δηλώσεως του, ο Εναγόμενος επαναλαμβάνει τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του Αμφότεροι οι συνήγοροι ανέπτυξαν με γραπτές αγορεύσεις τη θέση και επιχειρηματολογία τους, ιδιαίτερη μνεία των οποίων γίνεται κατωτέρω, όπου κρίνεται απαραίτητο. Αμφότεροι έκαναν μνεία της σχετικής Διάταξης 21 θ.10 καθώς και της απόφασης στην υπόθεση Σιακόλας v. Federal Bank of Lebanon (S.A.L.)
(1992)1 A.Α.Δ. 710, στην οποία αναλύθηκε η σχετική διάταξη, καθώς και στην υπόλοιπη ισχύουσα νομολογία η οποία διέπει το υπό κρίση ζήτημα. Το κρινόμενο θέμα διέπεται από τη Δ.21 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπου πραγματεύεται το δικαίωμα, μεταξύ άλλων, του Εναγόμενου για έγερση ανταπαίτησης. Δυνάμει των προνοιών της Διαταγής 21 θ.10, παρέχεται στον Ενάγοντα ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέστη εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος, να ισχυρισθεί ότι θα έπρεπε να εγερθεί ξεχωριστή αγωγή και όχι να εξεταστεί το θέμα στα πλαίσια ανταπαιτήσεως, οπότε το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να διατάξει τον αποκλεισμό και διαγραφή αυτής. Σκοπός των πιο πάνω δικονομικών κανόνων δεν αποτελεί ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων τα οποία μπορούν να περιληφθούν σε μια Ανταπαίτηση, ούτε σκοπό έχουν να επιβάλουν την ύπαρξη συνάφειας των επιδίκων θεμάτων της Ανταπαίτησης αυτά της Αγωγής. Σύμφωνα με τη νομολογία, η Δ.21 θ.10 αποβλέπει στην εξισορρόπηση του δικαιώματος έγερσης της Ανταπαίτησης, με το δικαίωμα του Ενάγοντα για απρόσκοπτη διεξαγωγή της δίκης, αποφεύγοντας τυχόν καθυστέρηση η οποία πιθανό να προκληθεί από τα θέματα τα οποία εγείρονται με την Ανταπαίτηση. Αντίστοιχη των θεσμών μας διάταξη είναι η O21. r.15, όπου αναφέρεται στο Annual Practice 1958 πως με αυτή παρέχεται η εξουσία στο Δικαστήριο να αποκλείσει σε κάποιες περιπτώσεις την Ανταπαίτηση. Μεταξύ των λόγων που σημειώνονται είναι πως η συνεκδίκαση της Αγωγής με την Ανταπαίτηση, θα επέφερε μη αναγκαία ή μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής ή ότι η εκδίκαση της Ανταπαίτησης θα επέφερε αμηχανία ή άλλως πως δυσχέρεια στον αντίδικο. Ανάλυση των αρχών που διέπουν τη διακριτική αυτή εξουσία του Δικαστηρίου έγινε στην Σιακόλας (ανωτέρω) και υιοθετήθηκαν στην μεταγενέστερη Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους
(2000)1 (B) A.A.Δ. 787, σελ. 804, όπου λεχθήκαν τα ακόλουθα: «
(1)Παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την αγωγή εφόσον τούτο κρίνεται πρέπον.
(2)Η σχετική εξουσία του δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης η οποία συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη κατά το δυνατό διεκπεραίωση της δίκης.
(3)Η Αγγλική Νομολογία, ερμηνευτική των αντίστοιχων αγγλικών δικονομικών προνοιών στις οποίες η Δ.21 θ.10 είναι προσαρμοσμένη αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει ανταπαίτηση οποτεδήποτε κρίνεται ότι η συνεκδίκαση της με την αγωγή δεν είναι πρόσφορος (expedient) ή θα προκαλέσει δυσχέρεια (inconvenience) στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντος.
(4)Ενδεχόμενο πρόκλησης σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά δυσχέρεια που παρέχει έρεισμα για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης.
(5)Το κυριαρχικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα απ΄ αυτό το ενδεχόμενο.» Με την γραπτή αγόρευση του ο κ. Αποστολίδης εισηγείται ότι η συνεκδίκαση της Ανταπαίτησης με την Αγωγή θα δημιουργήσει υπερβολικά έξοδα στην παρούσα Αγωγή και θα σπαταληθεί τεράστιος χρόνος στην εκδίκαση της. Προσθέτει επίσης ότι δεν είναι πρόσφορη η συνεκδίκαση της Ανταπαίτησης υπό τις περιστάσεις, εφόσον η πλευρά των Εναγόντων θα αναγκαστεί να παρουσιάσει διάφορους μάρτυρες για να αντικρούσει τους ισχυρισμούς του Εναγομένου. Εισηγείται τέλος, ότι υπάρχει πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στους Ενάγοντες στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους που είναι η είσπραξη καθυστερημένων κοινόχρηστων πολυκατοικίας, με την συνεκδίκαση της Ανταπαίτησης για αξιώσεις οι οποίες απορρέουν από την αυτόβουλη και παράνομη ενέργεια του Εναγομένου να προβεί σε οικοδομικές εργασίες σε κοινόκτητους χώρους της πολυκατοικίας. Από την άλλη, ο κ. Καραΐσκος, εισηγείται κατ' αρχάς ότι η Αίτηση θα έπρεπε να συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Σημειώνεται αρχικά ότι δεν έχει προβληθεί σχετικός λόγος ένστασης ο οποίος να υποστηρίζει κάτι τέτοιο και ως εκ τούτου ελλείπει το απαραίτητο υπόβαθρο για να εξετάσει το Δικαστήριο την σχετική εισήγηση. Εν πάση όμως περιπτώσει, το Δικαστήριο δεν μπορεί να συμφωνήσει με την πιο πάνω θέση του Εναγομένου, εφόσον σύμφωνα με τη Δ.48 Θ.9(k), η παρούσα Αίτηση μπορεί να καταχωρηθεί χωρίς να συνοδεύεται από ένορκο δήλωση, εάν τα γεγονότα που στηρίζεται εμφαίνονται στο φάκελο της διαδικασίας. Επομένως το Δικαστήριο δεν μπορεί να συμφωνήσει με τη θέση του Εναγομένου ότι η Αίτηση θα έπρεπε να συνοδεύεται από ένορκο δήλωση εφόσον το Δικαστήριο για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης στηρίζεται μόνο στους δικογραφημένους ισχυρισμούς των διαδίκων, χωρίς να υπεισέρχεται στην εξέταση και αξιολόγηση μαρτυρίας, αντίθετα με τα όσα υποστηρίζει ο Εναγόμενος με την ένορκο του δήλωση και τα οποία επαναλαμβάνονται στη γραπτή αγόρευση του. Όπως προκύπτει από την γραπτή αγόρευση του κ. Καραΐσκου, δεν προωθήθηκε κανένας από τους λόγους ένστασης. Αντιθέτως, στην γραπτή αγόρευση του Εναγομένου, γίνεται εκτενής αναφορά στο ότι οι Ενάγοντες δεν καταχώρησαν ένορκο δήλωση η οποία να υποστηρίζει τα όσα ισχυρίζονται, ούτε και παρουσίασαν μαρτυρία για να αποδείξουν τους δικογραφημένους ισχυρισμούς τους, προβάλλοντας μάλιστα το επιχείρημα «Ούτε και παρουσίασαν ως τεκμήριο οποιοδήποτε συμφωνητικό έγγραφο με εργολάβο για την ανάθεση των εργασιών αυτών. Όλα αυτά παρέμειναν μόνο ως ισχυρισμοί στα δικόγραφα τους και μόνο και χωρίς να παρουσιάσουν και πάλι μαρτυρία γι' αυτό.» Κανένα άλλο επιχείρημα προβάλλεται με την γραπτή αγόρευση του Εναγομένου προς υποστήριξη της ένστασης του. Τα όσα αναφέρονται στην γραπτή αγόρευση αφορούν μαρτυρία η οποία δύναται να προσαχθεί κατά το στάδιο της δίκης. Η παράθεση μαρτυρίας σε αυτό το στάδιο, καλώντας ταυτόχρονα το Δικαστήριο να προβεί σε αξιολόγηση ισχυρισμών και μαρτυρίας, είναι ανεπίτρεπτη, την στιγμή όπου το Δικαστήριο εξετάζει ζητήματα τα οποία αφορούν την παρούσα Αίτηση, λαμβάνοντας υπόψη τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των διαδίκων. Στο Annual Practice 1960, σελ. 505 επεξηγείται ως εξής το πεδίο εφαρμογής του πιο πάνω αγγλικού θ.11 Δ.21, ο οποίος αντιστοιχεί με το θ.8
(1)της Δ.21, (όπως παρατίθεται στην Leathergoods (ανωτέρω)): "Limitations to Counterclaim under this Rule.
(4)The counterclaim under this Rule must ask for relief relating to or connected with the subject-matter of the plaintiff's claim............................................. ........................". Σε μετάφραση: «Περιορισμοί στην ανταπαίτηση δυνάμει του θεσμού αυτού:
(4)Η ανταπαίτηση δυνάμει του θεσμού αυτού πρέπει να αξιώνει θεραπεία που σχετίζεται ή συνδέεται με το αντικείμενο της αξίωσης του ενάγοντα ...............». Έχουν ανωτέρω καταγραφεί οι θέσεις των μερών και η διαφορά τους όπως προβάλλεται μέσα από τα δικόγραφα. Η αξίωση των Εναγόντων στηρίζεται σε κατ' ισχυρισμό μερίδιο συνεισφοράς του Εναγομένου στα κοινόχρηστα έξοδα της κοινόκτητης οικοδομής, όπου μερίδιο ιδιοκτησίας κατέχει ο Εναγόμενος. Στην έκθεση απαίτησης δικογραφείται με χρονολογική λεπτομέρεια η επιβολή κάθε χρέωσης καθώς και οι λεπτομέρειες για μέρος των χρεώσεων, όπως η ετοιμασία εγγράφων, ασφάλεια κτηρίου αλλά επί το πλείστων οι χρεώσεις αφορούν τα κοινόχρηστα. Δικογραφείται επίσης ότι ο Εναγόμενος προέβηκε σε πληρωμή έναντι των οφειλομένων κοινόχρηστων εξόδων για το ποσό των €1750.- με αποτέλεσμα να παραμείνει υπόλοιπο για το οποίο καταχωρήθηκε η αγωγή ύψους €10.734,89σ.- Με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι κατά το έτος 2014 και ενώ προηγουμένως ενημέρωσε τους Ενάγοντες για την πρόθεση του να επιδιορθωθεί η οικοδομή, χωρίς να τον ενημερώσουν ότι προγραμμάτιζαν την επιδιόρθωση της, προχώρησε ο ίδιος του με δικά του έξοδα σε συντήρηση και/ή ανακαίνιση και/ή επιδιόρθωση των εξωτερικών κοινόχρηστων και/ή κοινόκτητων χώρων και/ή τοιχοποιίας και/ή κοινόχρηστου και/ή κοινόκτητου πεζοδρομίου πλησίον και/ή στον περιβάλλοντα χώρο των καταστημάτων του, το οποίο κόστος ανήλθε σε €4.500, ως λεπτομερώς αναφέρεται στην Ανταπαίτηση του. Ακολούθως δικογραφείται ότι, ο Εναγόμενος διαπίστωσε ότι κατά τους πρώτους μήνες του 2015 άρχισαν εργασίες συντήρησης και/ή επιδιόρθωσης των εξωτερικών τοίχων της οικοδομής και λόγω των εργασιών έσπασε και/ή ράγισε γυάλινη βιτρίνα πρόσοψης του καταστήματος του με αρ. 56 με αποτέλεσμα να υποστεί περαιτέρω ζημιά €789,93σ. Ενόψει των πιο πάνω ανταπαιτεί από τους Ενάγοντες το ποσό των €5289,93σ.- Με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ισχυρίζεται ο Εναγόμενος στην παρ. 5 ότι κατέβαλε το εν λόγω ποσό των €4.500.- για ανακαίνιση κοινόχρηστων χώρων πλησίον των καταστημάτων του εφόσον η πολυκατοικία ήταν σε άσχημη κατάσταση. Αναφέρει επίσης στην παρ. 4 της ενόρκου δηλώσεως του ότι οι Ενάγοντες ζητούν την καταβολή κοινόχρηστων εξόδων για εργασίες τις οποίες πλήρωσε ο ίδιος. Είναι πρόδηλον από τα ανωτέρω πως παρά το γεγονός ότι ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι κατέβαλε συγκεκριμένο ποσό για εργασίες οι οποίες έγιναν στην κοινόκτητη οικοδομή, σύμφωνα με το δικογραφημένο ισχυρισμό του αλλά και την παρ. 5 της ενόρκου δηλώσεως του, ως ισχυρίζεται ο ίδιος του, αυτές έγιναν πλησίον και εν σχέση με τα καταστήματα του χωρίς να προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι έγιναν οποιεσδήποτε εργασίες εν σχέση με τους κοινόκτητους χώρους και ως εκ τούτου δεν μπορεί να καταδειχθεί η αναγκαιότητα συνεκδίκασης αγωγής και ανταξίωσης, ούτε η συνάφεια μεταξύ απαίτησης και ανταπαίτησης, εφόσον η Αγωγή και απαίτηση των Εναγόντων αφορά έξοδα για την κοινόκτητη οικοδομή συνολικά. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι η απαίτηση αφορά κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα κοινόχρηστα πριν από το 2012 μέχρι Ιανουάριο
- Η Ανταπαίτηση από την άλλη αφορά την καταβολή κάποιων εξόδων από μέρους του Εναγόμενου κατά το
- Επομένως ούτε χρονολογικά καταδυκνείεται η απαιτούμενη συνάφεια μεταξύ των ζητημάτων που εγείρονται με την απαίτηση και ανταπαίτηση. Επαναλαμβάνεται ότι ο Εναγόμενος αρνείται συνολικά την αξίωση των Εναγόντων, προβάλλοντας ότι οι χρεώσεις είναι διογκωμένες, παράνομες κλπ χωρίς να ισχυρίζεται ότι οφείλει μικρότερο ποσό λόγω των ισχυριζόμενων εξόδων τα οποία κατέβαλε ο ίδιος. Δεν έχει καταδειχθεί η απαραίτητη συνάφεια μεταξύ απαίτησης και ανταπαίτησης εφόσον ο εναγόμενος με την Ανταπαίτηση του ξεκάθαρα ζητά την καταβολή στον ίδιο από τους Ενάγοντες ολόκληρου του ποσού το οποίο πλήρωσε για εργασίες που όπως προκύπτει από τους ισχυρισμούς του σχετίζονται με τα δικά του καταστήματα. Πιθανό να ήταν διαφορετική η κρίση του Δικαστηρίου εάν ο Εναγόμενος ισχυρίζετο ότι οφείλει μικρότερο ποσό λόγω των εργασιών στις οποίες προέβηκε. Είναι επίσης πρόδηλον πως η εκδίκαση του μέρους της Ανταπαίτησης που αφορά την αξίωση του για ποσό €789.93σ για κατ' ισχυρισμό ζημιά την οποία υπέστη λόγω των εργασιών στις οποίες προέβησαν οι Ενάγοντες, η οποία στηρίζεται ουσιαστικά σε κατ' ισχυρισμό αμέλεια των Εναγόντων και πάλι δεν έχει καταδειχθεί η αναγκαιότητα συνεκδίκασης τέτοιας αξίωσης ή βάση Ανταπαίτησης με την Αγωγή. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι η μαρτυρία που θα απαιτηθεί για απόδειξη του αξιούμενου ποσού και των ενεργειών των Εναγόντων για σκοπούς Ανταπαίτησης θα επιφέρει σημαντική δυσχέρεια στους Ενάγοντες και σημαντική καθυστέρηση στην υπόθεση, εφόσον η μαρτυρία η οποία θα προσαχθεί προς απόδειξη της απαίτησης δεν διαφαίνεται να μπορεί να συνδεθεί με την μαρτυρία η οποία πιθανώς να προσαχθεί προς απόδειξη της Ανταπαίτησης, εφόσον αφορά διαφορετική χρονική περίοδο, διαφορετικές εργασίες και παραμένει άγνωστο υπό ποιες συνθήκες έγιναν εάν έγιναν οι όποιες εργασίες. Από την άλλη η Αγωγή αφορά συγκεκριμένα επίδικα θέματα αναφορικά με την λειτουργία της διαχειριστικής επιτροπής, την καταβολή κοινόχρηστων εξόδων και τον διαμερισμό αυτών μεταξύ των ιδιοκτητών κάθε μονάδας. Ουσιαστικό σημείο επίσης παραμένει το ότι, ως έχει προαναφερθεί, ο Εναγόμενος κατά την Ακρόαση της Αίτησης δεν έχει προβάλει οποιοδήποτε λόγο για να υποστηρίξει ή καταδείξει την αναγκαιότητα ή πρόσφορο συνεκδίκασης της Ανταπαίτησης του με την Αγωγή. Λέχθηκε στη Σιακόλας (ανωτέρω): «Το κυριαρχικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα απ΄ αυτό το ενδεχόμενο. Παρόλο που η συνάφεια των επίδικων θεμάτων της ανταπαίτησης μ΄ εκείνα της αγωγής δεν αποτελεί προϋπόθεση για την έγερση ανταπαίτησης η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα από τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης, λόγω της ασυνάφειας των επίδικων θεμάτων και ιδίως το ενδεχόμενο σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής, συνιστά λόγο για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης.» Έχοντας κατά νου τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης αλλά και τις αρχές της νομολογίας οι οποίες διέπουν το υπό κρίση ζήτημα, η αίτηση επιτυγχάνει. Συνεπώς, εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της Αίτησης. Τα έξοδα της Αίτησης, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων/Αιτητών και εναντίον του Εναγόμενου/Καθ΄ ου η αίτηση όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................................................. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/ Interim/907-15strikeoutcounterclaim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο