ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ, εκ Λευκωσίας, διαχειρίστρια της Περιουσίας του Αλέξανδρου Γεωργιάδη ν. BRASAL MARINE SERVICES LTD, Αρ. Αγωγής: 4785/08, 22/4/201

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ, εκ Λευκωσίας, διαχειρίστρια της Περιουσίας του Αλέξανδρου Γεωργιάδη ν. BRASAL MARINE SERVICES LTD, Αρ. Αγωγής: 4785/08, 22/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A184 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4785/08 Μεταξύ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ, εκ Λευκωσίας, διαχειρίστρια της Περιουσίας του Αλέξανδρου Γεωργιάδη, τέως εκ Λεμεσού Ενάγουσας - και - BRASAL MARINE SERVICES LTD, εκ Λεμεσού Εναγομένης - - - - - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 22.4.2016 Για τον Ενάγοντα: Κα Στ. Ερωτοκρίτου Για τους Εναγόμενους: Κος Ρ. Θεοφίλου ΑΠΟΦΑΣΗ H ενάγουσα αξιώνει εναντίον της εναγομένης την καταβολή: (α) £4.500 (€7.688,70) ως ειδικές αποζημιώσεις, (β) £10.000 (€17.086,01) για απώλεια (bereavement), (γ) Γενικές αποζημιώσεις και/ή άλλου είδους αποζημιώσεις, περιλαμβανομένων αποζημιώσεων δυνάμει του άρθρου 58 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου και/ή λόγω απώλειας και/ή ζημιάς που προκύπτει στους εξαρτωμένους και/ή κληρονόμους του αποβιώσαντος από τον θάνατο του που επήλθε λόγω της αμέλειας και/ή παράβασης των νομίμων καθηκόντων της εναγομένης και/ή των υπαλλήλων και/ή υπηρετών της και (δ) Νόμιμο τόκο, έξοδα και φόρους. Είναι κοινή θέση των δύο πλευρών, ότι η ενάγουσα εγείρει την παρούσα αγωγή υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντος Αλέξανδρου Γεωργιάδη, τέως από Λεμεσό και προς όφελος και/ή ως αντιπρόσωπος της περιουσίας και/ή των κληρονόμων και/ή των εξαρτωμένων του. Το σχετικό διάταγμα διαχείρισης εκδόθηκε στις 25.9.2008, στα πλαίσια της Αίτησης Διαχείρισης αρ. 292/08 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η εναγομένη είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη σύμφωνα με το νόμο και στον ουσιώδη χρόνο ασχολείτο με κατασκευαστικά ή βελτιωτικά έργα, εντός και εκτός του χώρου αντλιοστασίου που βρίσκεται στην παραλία στην περιοχή των Βρετανικών Βάσεων Δεκέλειας. Οι εν λόγω εγκαταστάσεις ανήκουν στην εταιρεία Caramondani Desalination Plants Ltd, η οποία ανέθεσε στην εναγόμενη την εκτέλεση των κατασκευαστικών ή βελτιωτικών έργων. Η εναγόμενη στον ουσιώδη χρόνο διεξήγε εργασίες για την αντικατάσταση υφιστάμενης υποθαλάσσιας σωλήνας με καινούργια. Για την εκτέλεση των πιο πάνω κατασκευαστικών ή βελτιωτικών έργων, η εναγομένη χρησιμοποιούσε μεγάλο εκσκαφέα με αριθμό εγγραφής ΚΗΑ225, μοντέλο 330L ιδιοκτησίας της. Ο πιο πάνω εκσκαφέας ήταν εγκατεστημένος στον ουσιώδη χρόνο επί βραχίονα κοντά στην παραλία. Με τη βοήθεια ή χρήση του πιο πάνω εκσκαφέα, εγεμίζετο ένας πλωτός μεταλλικός κάδος με χαλίκι και κατ' ακολουθία το χαλίκι με ρυμουλκό μεταφέρετο πάνω από την υποθαλάσσια σωλήνα, πάνω στην οποία αδειάζετο. Τον εκσκαφέα στον ουσιώδη χρόνο εχειρίζετο ο Melvyn Forsedick, υπάλληλος της εναγομένης κατά την εκτέλεση των εργασιακών του καθηκόντων. Περαιτέρω, η εναγόμενη παραδέχεται τις παραγράφους 7, 9 και 10 της έκθεσης απαίτησης με προσθήκες, δηλαδή παραδέχεται ότι στον εκσκαφέα υπήρχε περιστρεφόμενος πύργος, ο χειριστής του εκσκαφέα περιέστρεφε τον πύργο για τη φόρτωση ή εκφόρτωση του χαλικιού. Η εναγομένη ισχυρίζεται ότι στα πλαίσια των μέτρων που έλαβε για ασφαλή διεξαγωγή των εργασιών στο εργοτάξιο ήταν: (
2. i)Ο πύργος του εκσκαφέα να χρησιμοποιείτο μόνο με μισή περιστροφή (180 μοιρών) από το σημείο παραλαβής των χαλικιών από τον εκσκαφέα που ήταν δυτικά του εκσκαφέα, με κίνηση από βορρά και μετά ανατολικά σε σχέση με τη θέση του εκσκαφέα μέχρι το σημείο απόθεσης τους στον πλωτό μεταλλικό κάδο που βρισκόταν ανατολικά και πίσω από τον εκσκαφέα και με την απόθεση των χαλικιών πίσω από την ίδια διαδρομή μέχρι του σημείου παραλαβής του χαλικιού. (
3. ii)Εφάρμοσαν όσα αναφέρονται στην παράγραφο Γ(
4. ii)ως και (
5. v)της υπεράσπισης της. Η εναγομένη παραδέχεται ότι ο Αλέξανδρος Γεωργιάδης στον ουσιώδη χρόνο ήταν υπάλληλος της εναγομένης και την ημέρα του ατυχήματος εκτελούσε τα εργασιακά του καθήκοντα παρά της εναγομένης. Υποστηρίζει όμως ότι τα εργασιακά καθήκοντα του Αλέξανδρου Γεωργιάδη κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν σχετίζονταν με τον εν λόγω εκσκαφέα. Τέλος, η εναγομένη παραδέχεται ότι ήταν ρητός ή εξυπακουόμενος όρος της σύμβασης εργοδότησης του Αλέξανδρου Γεωργιάδη μετά της εναγομένης ότι η εναγομένη θα ελάμβανε όλα τα αναγκαία μέτρα για την ασφαλή διεξαγωγή των εργασιών και/ή δεν θα τον εξέθετε στον κίνδυνο να υποστεί ζημία ή βλάβη. Η εναγομένη με την υπεράσπιση της ισχυρίζεται ότι έλαβε όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα για την ασφαλή διεξαγωγή των εργασιών ώστε οι εργαζόμενοι στο εργοτάξιο να μην εκτίθενται σε κίνδυνο να υποστούν ζημία ή βλάβη εκθέτοντας τις ενέργειες της. Περαιτέρω, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι κατά ή περί τις 23.2.2008 και περί ώρα 10:40 π.μ., ενόσω ο χειριστής του εκσκαφέα περιέστρεφε τον πύργο του εκσκαφέα, το αντίβαρο του πύργου κτύπησε και παρέσυρε τον Αλέξανδρο Γεωργιάδη ο οποίος επορεύετο προς τη βάρκα που βρισκόταν παραπλεύρων και/ή σε κοντινή απόσταση από τον εκσκαφέα, με σκοπό τη χρήση της να μεταβεί στην πλωτή εξέδρα που χρησιμοποιούσε η εναγόμενη και/ή υπάλληλοι της και/ή αντιπρόσωποι της, με αποτέλεσμα του πιο πάνω κτυπήματος ο Αλέξανδρος Γεωργιάδης να βρει ακαριαίο θάνατο. Η εναγόμενη αναφορικά με τα πιο πάνω, παραδέχεται ότι κατά ή περί τις 23.2.2008 και ενόσω ο χειριστής του εκσκαφέα περιέστρεφε τον πύργο του εκσκαφέα με τον πιο πάνω προκαθορισμένο τρόπο, που ισχυρίζεται, το αντίβαρο του πύργου κτύπησε τον Αλέξανδρο Γεωργιάδη στη νότια πλευρά του εκσκαφέα, σε χώρο μεταξύ του εκσκαφέα και τσιμεντένιων κύβων που είχαν τοποθετηθεί εκεί μεταξύ άλλων και για να αποκλεισθεί η διέλευση πεζών από εκείνο το σημείο και όπου αυτός δεν έπρεπε να βρίσκεται και όπου βρέθηκε κατά παράβαση από τον ίδιο του πιο πάνω καθιερωμένου συστήματος ασφαλούς διέλευσης από το χώρο εργασίας του εκσκαφέα και χωρίς να έχει είτε λόγο είτε οδηγίες και/ή εντολές της εναγομένης ή των υπαλλήλων ή αντιπροσώπων της. Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι το επίδικο ατύχημα οφειλόταν στην αμέλεια και/ή παράβαση των νομίμων καθηκόντων της εναγομένης και/ή των υπαλλήλων ή αντιπροσώπων της για τις πράξεις ή παραλείψεις των οποίων η εναγόμενη είναι εκ προστήσεως υπεύθυνη. Η εναγομένη με την υπεράσπιση της υποστηρίζει, περαιτέρω, ότι εφάρμοζε καθημερινά ασφαλή μέθοδο για την διεξαγωγή των εργασιών και εάν ο Αλέξανδρος Γεωργιάδης ακολουθούσε τις οδηγίες και το σύστημα ασφαλούς διέλευσης και ειδοποιούσε τον παρατηρητή που βρισκόταν στη δυτική προς τον εκσκαφέα πλευρά του σημείου φόρτωσης, για την πρόθεση του να πάει απέναντι, το ατύχημα δεν θα συνέβαινε. Το ατύχημα προκλήθηκε λόγω της πιο πάνω παράλειψης του Αλέξανδρου Γεωργιάδη να ειδοποιήσει τον παρατηρητή για τη διέλευση του και λόγω του ότι αδικαιολόγητα προσπάθησε να περάσει από τη νότια πλευρά του εκσκαφέα αντί από την προκαθορισμένη βόρεια πλευρά, όπως είχε κάμει δύο φορές προηγουμένως την ίδια ημέρα του ατυχήματος. Τέλος, ισχυρίζεται ότι το ατύχημα επεσυνέβη λόγω της αποκλειστικής και/ή κατά μεγάλο ποσοστό συντρέχουσας αμέλειας του αποθανόντος. Κατά τη δίκη δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα ότι ο Αλέξανδρος Γεωργιάδης βρήκε το θάνατο εξαιτίας του επίδικου ατυχήματος στις 23.2.2008. Την ημέρα του επίδικου ατυχήματος και του θανάτου του ήταν ηλικίας 56 ετών, η δε σύζυγος του που είναι εν ζωή, Ανθούλα Γεωργιάδου ήταν κατά την πιο πάνω ημερομηνία 52 ετών. Η σύζυγος του ήταν η μόνη εξαρτώμενη του αποβιώσαντος, καθότι τα δυο παιδιά του ήταν κατά το χρόνο του ατυχήματος ενήλικες. Επί πλήρους ευθύνης συμφωνήθηκε η απώλεια bereavement σε €17.000. Επίσης επί πλήρους ευθύνης συμφωνήθηκαν τα έξοδα διαχείρισης σε €3.000 και τα έξοδα κηδείας σε €1.200. Δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι ο θανάσιμος τραυματισμός του Αλέξανδρου Γεωργιάδη επήλθε από το κτύπημα στον Αλέξανδρο Γεωργιάδη με το αντίβαρο του εκσκαφέα κατά την περιστροφή του αντίβαρου και στην περιοχή όπως φαίνεται στη φωτογραφία 4, του Τεκμηρίου 2, όπου βρίσκεται ο τσιμεντένιος λίθος σχήματος πετάλου, εκεί που περιέγραψε ο Μ.Ε.1 ότι βρίσκετο το θύμα αμέσως μετά το ατύχημα και σημειώνεται με κόκκινο τόξο και γράμματα η λέξη αντίβαρο. Επίσης, συμφωνήθηκε και δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός, ότι ο χρόνος περιστροφής που απαιτείτο της χούφτας και του αντίβαρου ήταν αυτός που περιέγραψε ο Μ.Ε.1. Η ενάγουσα για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες. Ως πρώτο μάρτυρα κάλεσε τον Κυριάκο Πατέρα (Μ.Ε.1), ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο εργαζόταν στο Επαρχιακό Γραφείο Επιθεώρησης Εργασίας, ως επιθεωρητής εργασίας 2ης τάξης. Ως επιθεωρητής εργαζόταν από τις 2.4.1993 μέχρι 31.8.2008, οπότε και διορίστηκε καθηγητής στην Τεχνική Σχολή Λάρνακας. Στα πλαίσια των καθηκόντων του σαν επιθεωρητής, επιθεωρούσε εργοστάσια και άλλους χώρους εργασίας καθώς επίσης διερευνούσε εργατικά ατυχήματα, θανατηφόρα ή μη. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στην Αμερική, απ' όπου πήρε το πτυχίο του τον Ιούνιο του 1997. Έτυχε εκπαίδευσης και στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας πάνω σε θέματα ασφαλείας και υγείας από καθηγητές του Aston University, τους οποίους έφερνε το Τμήμα. Κατά τα 15 χρόνια που εργάστηκε στο Τμήμα, εξέτασε αρκετά ατυχήματα, θανατηφόρα και μη. Στις 23.2.2008, κλήθηκε να εξετάσει ως επιθεωρητής εργασίας το επίδικο θανατηφόρο εργατικό ατύχημα που έγινε στην περιοχή των Βρετανικών Βάσεων Δεκέλειας της Επαρχίας Λάρνακας, με θύμα τον Αλέξανδρο Γεωργιάδη. Εργοδότης του ήταν η εναγόμενη εταιρεία. Για το δυστύχημα τον πληροφόρησε ο προϊστάμενος του τμήματος, ο οποίος το έμαθε τηλεφωνικώς από την αστυνομία. Στο χώρο του ατυχήματος έφτασε στις 11:50 την ίδια μέρα. Ετοίμασε έκθεση διερεύνησης ατυχήματος (Τεκμ.1), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Πήρε εφτά φωτογραφίες, τα πρωτότυπα των οποίων είχε καταθέσει στην ποινική υπόθεση που προσάχθηκε εναντίον της εναγομένης, αντίγραφα των οποίων κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 2. Στη συνέχεια, ο μάρτυρας εξήγησε τις φωτογραφίες λέγοντας ότι οι χειρόγραφες σημειώσεις επί της φωτογραφίας αρ. 1 είναι του ιδίου, ότι απεικονίζει το caterpillar, τη στοίβη από χαλίκι, στο σημείο «Α» το χώρο όπου στέκετο ο εργάτης Mohamed Lawendy, στο σημείο «Β» όπου βρίσκονταν οι κατασκευασμένοι από μπετόν κύβοι όπου στεκόταν ο δεύτερος εργάτης Olen Russu. Όλη η σκηνή απεικονίζει το βραχίονα πάνω στον οποίο στεκόταν ο εκσκαφέας. Επίσης, φαίνεται εντός της θάλασσας η μεταλλική εξέδρα την οποία σημείωσε επί του τεκμηρίου με το γράμμα «Γ». Τον βραχίονα αυτό τον διαμόρφωσε η εναγομένη εταιρεία όπου διακινείτο ο εκσκαφέας, το πλάτος του οποίου ήταν τέτοιο ώστε στην αριστερή πλευρά του εκσκαφέα να υπάρχουν 2.5 μέτρα και στη δεξιά γύρω στο 1 μέτρο. Προς τούτο ο μάρτυρας υπέδειξε τη φωτογραφία 4, λέγοντας ότι όπως βλέπεις τη φωτογραφία από την αριστερή καδένα μέχρι το κύμα είναι περίπου 2-2,5 μέτρα, από τη δεξιά καδένα μέχρι τους κύβους από μπετόν είναι περίπου 1 μέτρο. Εξήγησε ότι όταν γεμίσει ο κάδος, αυτός γυρίζει από τη βόρεια πλευρά προς τη νότια πλευρά της θάλασσας μαζί με την μπίγα, την καμπίνα και το αντίβαρο. Ο μάρτυρας σημείωσε με κόκκινο μελάνι επί της φωτογραφίας 4, το μέρος της καμπίνας του οδηγού και το αντίβαρο. Τα πιο πάνω μέρη του εκσκαφέα γυρίζουν κατά 180 μοίρες από τη βόρεια πλευρά προς τη νότια. Το χαλίκι το αποθέτει εντός του μεταλλικού πλωτού δοχείου που βρίσκεται στη νότια πλευρά του βραχίονα. Αφού εκφορτώσει, επανέρχεται στη βόρεια πλευρά κινούμενο αριστερόστροφα κατά 180 μοίρες για να φορτώσει και στη συνέχεια κάνοντας δεξιόστροφη στροφή κατά 180 μοίρες, για να εκφορτώσει. Επί της φωτογραφίας 1, σημείωσε τη στροφή των 180 μοιρών και τη μπίγα του εκσκαφέα. Διευκρίνισε, ο μάρτυρας, ότι το αντίβαρο βρίσκεται στη νότια πλευρά όταν ο κάδος είναι στη βόρεια πλευρά και αντίστροφα, αφού όλο το σύστημα γυρίζει μαζί του. Στη φωτογραφία 2, ο μάρτυρας αναγνώρισε ένα κομμάτι σωλήνα από το μήκους 250 μέτρα σωλήνα που θα τοποθετούσε η εναγομένη εταιρεία. Ο μάρτυρας αναφερόμενος στο πλάτος του βραχίονα, δήλωσε πως δεν ήταν ασφαλές για το λόγο ότι οι εργαζόμενοι οι οποίοι μετακινούντο από την βόρεια πλευρά προς τη νότια, για να πάνε πάνω στην πλωτή μεταλλική εξέδρα ή στο ρυμουλκό για να μεταφερθούν στο πλοίο, δεν ήταν ικανοποιητικό το πλάτος λόγω της περιστροφής του αντίβαρου μαζί με την μπίγα. Θα μπορούσε ο βραχίονας να είχε διαπλατυνθεί στη περιοχή αριστερά της φωτογραφίας 3, όπου υπήρχαν βράχια. Περαιτέρω, ο μάρτυρας εξήγησε ότι στο σημείο «Α» του Τεκμηρίου 2 - φωτογραφία 1, στεκόταν ένας εργάτης (Mohamed Lawendy) δίπλα από την πλωτή μεταλλική εξέδρα, ο οποίος όταν γέμιζε με χαλίκι η πλωτή μεταλλική εξέδρα με νόημα ειδοποιούσε τον οδηγό του εκσκαφέα, ο οποίος είχε περιορισμένη οπτική γωνία, ότι είχε γεμίσει ο κάδος με χαλίκι και τότε η πλωτή μεταλλική εξέδρα μεταφέρετο με ρυμουλκό πάνω από την υποθαλάσσια σωλήνα και εκεί άνοιγε το κάτω μέρος της και έπεφτε το χαλίκι πάνω στη σωλήνα για να τη συγκρατεί να μην κινείται μέσα στη θάλασσα. Στο σημείο «Β» επί της ίδιας φωτογραφίας, στεκόταν άλλος εργάτης (Oleg Russu), ο οποίος ειδοποιούσε όταν τέλειωνε το χαλίκι από τη στοίβη για να φέρουν χαλίκι στη στοίβη με ένα άλλο εκσκαφέα. Από τους πιο πάνω εργάτες, ο μάρτυρας έλαβε καταθέσεις τις οποίες κατέγραψε στην ελληνική γλώσσα με τη βοήθεια μεταφραστή (Τεκμήριο 3 και 4 αντίστοιχα). Η κατάθεση των πιο πάνω τεκμηρίων, έγινε ως έγγραφα τα οποία βρίσκονταν στην κατοχή του μάρτυρα και ως μαρτυρία την οποία έλαβε από τα εν λόγω πρόσωπα. Αναφερόμενος ο μάρτυρας στη φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 2, εξήγησε ότι στην αριστερή πλευρά της φαίνεται το πλοίο, επίσης υπάρχει ταπέλα που γράφει απαγορεύεται η είσοδος - βαθειά νερά. Φαίνεται το ασθενοφόρο και στα δεξιά οι τσιμεντένιοι κύβοι που στεκόταν ο Oleg. Στη φωτογραφία 4, εξήγησε ότι η μπίγα βρισκόταν στην βόρεια πλευρά, ενώ το αντίβαρο στη νότια. Από τους τσιμεντένιους κύβους τούτο βρίσκεται από πάνω, δεν χωρεί να περάσει ο οποιοσδήποτε. Η δεξιά ερπύστρια απέχει περί το 1 μέτρο από τους κύβους. Το θύμα, σύμφωνα με το μάρτυρα, την ώρα που περνούσε από τη δεξιά πλευρά της ερπύστριας, κτυπήθηκε και βρέθηκε ανάσκελα με την κεφαλή του προς το τσιμεντένιο κύβο όπως φαίνεται στη φωτογραφία 6, όπου ο μάρτυρας σημείωσε τη διαδρομή του θύματος και το σημείο όπου βρέθηκε. Σύμφωνα με το μάρτυρα ήταν δυνατό ένα άτομο να περπατήσει από το σημείο που φαίνεται ένα διπλοκάμπινο όχημα προς το μέρος που βρέθηκε το θύμα. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε και στη φωτογραφία 5 όπου φαίνεται ο χώρος που βρίσκεται το χαλίκι και το τοιχίο μπροστά από τη στοίβη. Στη φωτογραφία 7 ανέφερε ότι φαίνεται το αντίβαρο του εκσκαφέα, μια βαλίτσα, τα δύο ξύλα τα οποία είναι πάνω στο τσιμεντένιο κύβο σχήματος πετάλου. Περαιτέρω, ο μάρτυρας εξήγησε ότι η περιστροφή των 180 μοιρών που έκανε ο κάδος μαζί με το αντίβαρο και την καμπίνα γινόταν περίπου στο 1 ½ δευτερόλεπτο. Την εν λόγω πληροφορία την έλαβε από την αστυνομία των Βάσεων, οι οποίοι έκαναν αναπαράσταση του δυστυχήματος. Ερωτώμενος ο μάρτυρας κατά πόσο η εναγομένη είχε συμμορφωθεί με τους κανόνες ασφαλείας και υγείας, ανέφερε πως η εταιρεία είχε γραπτή εκτίμηση του κινδύνου, δεν προνόησε να κατασκευάσει κάποιο ειδικό διάδρομο ώστε να έχουν πρόσβαση οι εργαζόμενοι από τη βόρεια πλευρά να μεταβούν μέσω του διαδρόμου προς τη νότια πλευρά, δηλαδή να πάνε στο ρυμουλκό ή στην πλωτή εξέδρα για να μεταβούν στο πλοίο. Δεν υπήρχε διάδρομος ώστε σε περίπτωση που περιστρεφόταν το μηχάνημα να έχουν απόσταση 2-3 μέτρα στα δεξιά και να μπορούν ανενόχλητοι να περπατούν με ασφάλεια. Επίσης θα μπορούσε να έβαζε κάποιο κιγκλίδωμα ώστε να μην έχουν πρόσβαση οι εργαζόμενοι προς το χώρο που κινείτο ο εκσκαφέας και περιστρεφόταν ή με κάποιο φωτεινό ή ηχητικό σήμα να ειδοποιείται ο οδηγός του εκσκαφέα ώστε να ξέρει ότι θα περάσουν άτομα από τη βόρεια πλευρά προς τη νότια και να ακινητοποιήσει τον εκσκαφέα. Μπορούσε να κατασκευαστεί ένας διάδρομος στη δεξιά πλευρά όπως βλέπεις νότια ώστε να είναι εύκολη και ασφαλής η διέλευση των εργαζομένων από το βόρειο μέρος του εργοταξίου προς το νότιο. Θα ήταν πολύ απλό για την εναγομένη να κατασκευάσει αυτό το διάδρομο και να διασφαλίσει με αυτό τον τρόπο την ασφαλή διέλευση των εργαζομένων της. Ο εν λόγω διάδρομος θα ήταν περιφραγμένος είτε με κιγκλίδωμα είτε με κάποιο σταθερό πλαστικό ττέλι έτσι ώστε να αποκλείεται η επαφή του αντίβαρου με τον πεζό που χρησιμοποιούσε το διάδρομο. Σύμφωνα με το μάρτυρα θα μπορούσε να αποκλεισθεί η πρόσβαση πεζών προς το αντίβαρο με κιγκλίδωμα το οποίο θα τοποθετείτο μπροστά από τις δύο στοίβες κύβων οι οποίες φαίνονται στη φωτογραφία 1 του Τεκμ.2, δηλαδή να απαγορευόταν η πρόσβαση προς την κατεύθυνση του εκσκαφέα εφόσον αυτός εργαζόταν. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρξαν οποιαδήποτε σήματα που να απαγορεύουν την πρόσβαση προς το σημείο που περιστρεφόταν ο εκσκαφέας. Περαιτέρω ο μάρτυρας παρατήρησε ότι δεν υπήρξαν πλαϊνά καθρεφτάκια ώστε ο οδηγός του να μπορεί να δει προς τα πίσω του ή με άτομο το οποίο κατευθυνόταν από βόρεια προς το βραχίονα, είτε από δεξιά του είτε από αριστερά του. Ο δε συγκεκριμένος εκσκαφέας κάνει αρκετό θόρυβο ώστε ο οδηγός του να μην μπορεί να ακούσει όταν κάποιος έξω από την καμπίνα του φωνάξει. Συμφώνησε ο μάρτυρας πως ένα άτομο το οποίο επιθυμούσε να πάει προς το πλοίο θα έπρεπε να περάσει από το βραχίονα όπου δεν υπήρχε συγκεκριμένος διάδρομος για να τον χρησιμοποιήσει. Στην εκτίμηση κινδύνου, η οποία γίνεται ώστε να μειωθούν οι κίνδυνοι για εργατικά ατυχήματα την οποία του έδωσε ο κ. Πράγκο δεν υπήρχε συγκεκριμένος διάδρομος ώστε να μπορούν εύκολα οι εργαζόμενοι από την βόρεια πλευρά να πηγαίνουν στη νότια με ασφάλεια. Ο μάρτυρας αξιολόγησε την εκτίμηση κινδύνων που έγινε και σε ότι αφορά τη διακίνηση πεζών δια μέσου του βραχίονα ως ελλιπή διότι όπως εξήγησε δεν υπήρχε ασφάλεια. Το συγκεκριμένο σημείο δεν εξετάστηκε. Όσον αφορά την άλλη πλευρά που είχε απόσταση 2 ½ μέτρα περίπου από την καδένα όταν περιστρεφόταν το αντίβαρο υπολόγισε πως αυτό άφηνε 1 μέτρο περίπου. Κατά την αντεξέταση ρωτήθηκε ο μάρτυρας κατά πόσο η μπίγα κατά την κίνηση που κάνει των 180 μοιρών πλησιάζει την καμπίνα. Ο μάρτυρας απάντησε πως δεν την πλησιάζει χωρίς να είναι βέβαιος για την απόσταση που χωρίζει τον κάδο από την καμπίνα. Σε υποβολή ότι η απόσταση αυτή ξεπερνά τα 8 μέτρα, ο μάρτυρας απάντησε πως δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα γιατί δεν μέτρησε την απόσταση. Αναφορικά με την οπτική επαφή που έχει ο οδηγός του εκσκαφέα, δήλωσε πως μόνο μπροστά αυτός μπορεί να δει. Επίσης, παρατήρησε ότι ένεκα του θορύβου ο οδηγός δεν μπορεί να ακούσει έστω και αν κάποιος του φωνάξει. Σε υποβολή ότι λίγα λεπτά πριν το ατύχημα το θύμα μαζί με συνάδελφο του ακολούθησε τη διαδρομή από το διπλοκάμπινο της φωτογραφίας 6 στον κάδο όπου τοποθετείτο το χαλίκι και απ' εκεί στο πλοίο με το ρυμουλκό και επέστρεψαν από την ανατολική πλευρά του εκσκαφέα, ο μάρτυρας συμφώνησε πως τούτο είχε αναφέρει ο κ. Πράγκο. Την εν λόγω κατάθεση την έλαβε ο ίδιος από τον Πράγκο, Τεκμήριο 5. Σε υποβολή ότι στα καθήκοντα του εργάτη που βρίσκετο στο σημείο Β ήταν να εμποδίζει και οποιοδήποτε ξένο προς το εργοτάξιο να μπει μέσα στο χώρο του, ο μάρτυρας δεν συμφώνησε. Ρωτήθηκε ο μάρτυρας με αναφορά τη φωτογραφία 5, τι υπάρχει μπροστά από τις ερπύστριες και απάντησε ένα τοιχίο από μπετόν ύψους γύρω στα 80 εκατοστά - 1 μέτρο, το οποίο εξέχει πέραν του πλάτους των ερπυστριών. Ήταν η θέση του δικηγόρου της εναγομένης ότι η απόσταση από το τέλος του τοιχίου στη δεξιά πλευρά, δηλαδή απ' εκεί που πέρασε το θύμα μέχρι και το μπλοκ των μπετών που υπάρχουν εκεί μικραίνει στο ½ μέτρο, ο μάρτυρας υπέδειξε τη φωτογραφία 6 λέγοντας πως υπάρχει μια απόσταση περίπου 1 μέτρο. Σε υποβολή ότι μεταξύ του τοιχίου και των τσιμεντένιων κύβων υπήρχε χαλίκι ύψους 80 εκατοστών, ο μάρτυρας διαφώνησε λέγοντας ότι εκεί είναι ο διάδρομος και το χαλίκι που υπήρχε δεν ήταν ύψους 80 εκατοστών. Σύμφωνα με το μάρτυρα, όταν το αντίβαρο βρισκόταν στη βόρεια πλευρά, το θύμα κατευθυνόταν από τη βόρεια προς τη νότια πλευρά και τον κτύπησε χωρίς να τον αντιληφθεί ο οδηγός του εκσκαφέα. Σε υποβολή ότι κακώς βρισκόταν εκεί ο θανών, απάντησε πως αυτή είναι η γνώμη σας. Εφόσον δεν υπήρχε συγκεκριμένος διάδρομος να χρησιμοποιήσει το θύμα, χρησιμοποίησε αυτή τη διαδρομή. Σε υποβολή ότι λίγα λεπτά προηγουμένως ο θανών χρησιμοποίησε το διάδρομο από την άλλη πλευρά, εξήγησε πως ούτε η άλλη διαδρομή ήταν ασφαλής. Σε υποβολή ότι στην κατάθεση του ο Πράγκο είπε ότι ο οδηγός του εκσκαφέα σταμάτησε τη λειτουργία του για να περάσουν όταν τον σταμάτησαν έχοντας οπτική επαφή μαζί του, το ίδιο δε έπραξαν και στην επιστροφή τους, εισηγούμενος ότι ήταν ασφαλής η διαδρομή που χρησιμοποίησαν, ο μάρτυρας διαφώνησε λέγοντας ότι από το θόρυβο του μηχανήματος είναι δύσκολο να ακούσει ο οδηγός ώστε να προσέξει και να σταματήσει, ενώ αν υπήρχε συγκεκριμένος διάδρομος ο θανών θα ζούσε. Σε υποβολή ότι ο ίδιος ο θανών επέλεξε να περάσει από την άλλη πλευρά απ' εκείνη που πέρασε λίγα λεπτά προηγουμένως επιτυχώς, ο μάρτυρας διαφώνησε λέγοντας ότι και από τις δύο πλευρές δεν υπήρχε συγκεκριμένος διάδρομος. Σύμφωνα με το μάρτυρα, το συγκεκριμένο εργοτάξιο δεν γνωστοποιήθηκε στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας, έτσι και δεν επιθεωρήθηκε. Σε υποβολή ότι η επιθεώρηση είχε γίνει, έγιναν υποδείξεις σχετικά με κάποια μηχανήματα, ο μάρτυρας απάντησε πως υπάρχουν δύο ειδών επιθεωρητές, αυτοί για τα μηχανήματα και η γενική επιθεώρηση όπως ήταν ο ίδιος που επιθεωρούσαν τους χώρους για να εντοπίσουν τα διάφορα προβλήματα. Τέλος, ο μάρτυρας διευκρίνισε πως 1½ δευτερόλεπτο η μπίγα καλύπτει την απόσταση των 180 μοιρών, εξαιρουμένου του χρόνου που απαιτείται για τη φόρτωση και ξεφόρτωση της χούφτας. Σε υποβολή ότι στο χρόνο που απαιτείτο για τη φόρτωση ο οδηγός που έβλεπε προς τη βόρεια πλευρά ήταν σε θέση να ελέγξει αν κάποιοι ήθελαν να περάσουν νότια και να σταματήσει, απάντησε ότι η οπτική γωνία του οδηγού ήταν μόνο ευθεία, δεν έβλεπε δεξιά και αριστερά και η προσοχή του ήταν στραμμένη να φορτώσει το χαλίκι για να το μεταφέρει στη νότια πλευρά. Σε υποβολή ότι ένας ο οποίος εργαζόταν στο εργοτάξιο όφειλε να μην περάσει παρά μόνο αν ο οδηγός τον έβλεπε και σταματούσε να λειτουργεί τον εκσκαφέα, απάντησε ότι αν υπήρχε διάδρομος θα υπήρχε πρόσβαση από τη βόρεια πλευρά στη νότια με ασφάλεια και δεν θα γινόταν το ατύχημα. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε η Φωτεινή Λάρκου, Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, υπεύθυνη για τις ποινικές υποθέσεις. Υπό την ιδιότητα της είχε στην κατοχή της τον ποινικό φάκελο της υπόθεσης 17183/08. Δήλωσε πως η υπόθεση εκδικάστηκε και εξεδόθηκε απόφαση στις 23.9.2010. Η εταιρεία κρίθηκε ένοχη και της επιβλήθηκε πρόστιμο. Στο φάκελο υπήρχαν τεκμήρια εκ των οποίων κατατέθηκαν η γνωστοποίηση του ατυχήματος (Τεκμ.6), η κατάθεση του Γεώργιου Χαραλάμπους ημερ. 9.3.2008 (Τεκμ.7) (με σκοπό να την υιοθετήσει ο μάρτυρας που θα κλητεύσει η ενάγουσα), η κατάθεση του Mohamed Lawendy ημερ. 19.3.08 (Τεκμ.8) για τον περιορισμένο σκοπό αναφορικά με τις παραδοχές του μάρτυρα. Αντεξεταζόμενη κατέθεσε τη γραπτή κατάθεση του Ανδρέα Ζαχαρία ημερ. 24.2.08 (Τεκμ.9) και τη γραπτή κατάθεση του Χρίστου Αβραάμ ημερ. 25.2.08 (Τεκμ.10) για τον περιορισμένο σκοπό να τις καταθέσουν οι μάρτυρες όταν κλητευθούν. Ως Μ.Ε.3 κατέθεσε η Γεωργιάδου Ελευθερία, ενάγουσα στην αγωγή και διαχειρίστρια στην περιουσία του πατέρα της, ηλικίας 38 χρονών κατά τη δίκη. Έχει ένα αδελφό 34 χρόνων και οι δύο είναι παντρεμένοι και έχουν από δύο παιδιά. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 11, δέσμη 7 αποδείξεων μισθού που λάμβανε ο πατέρας της από την εναγομένη. Ανέφερε ότι προηγουμένως ο πατέρας της εργαζόταν στην Cybarco για 10 χρόνια περίπου ως μηχανικός βαρέων μηχανημάτων και πιο πριν εργαζόταν στην Αρχή Λιμένων για 20 χρόνια και πάλι ως μηχανικός βαρέων μηχανημάτων. Από την Cybarco βγήκε ως πλεονάζον προσωπικό το 2007. Μετά δε 3-4 μήνες βρήκε δουλειά στην εναγομένη. Ο μισθός του στη Cybarco ήταν 1.700 Λ.Κ. και με τις υπερωρίες μπορούσε να φθάσει και τις 2.000 Λ.Κ. Ο πατέρας της διέμενε με τη μητέρα της στο πατρικό τους σπίτι. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι η μητέρα της άρχισε να εργάζεται όταν ο πατέρας της έμεινε άνεργος το 2007 και συνέχισε να εργάζεται και μετά το θάνατο του ως πωλήτρια, μερικής απασχόλησης, με μισθό €200-€400. Ξέρει ότι ο μισθός του πατέρα της στους εναγόμενους ήταν γύρω στα €2.000. Η ίδια, μετά τις σπουδές της από το 2000 εργάζεται ως ιατρικός επισκέπτης. Παντρεύτηκε το 2007, λίγους μήνες πριν το θάνατο του πατέρα της. Ο πατέρας της τη βοηθούσε στην αποπληρωμή του δανείου. Τον Μάρτιο του 2008, εργοδοτήθηκε στο Υπουργείο Υγείας ως υγειονομικός λειτουργός και ο πατέρας τη συνέχισε να τη βοηθά όπως βοηθούσε και τον αδελφό της που ήταν φοιτητής στην Αγγλία. Σε υποβολή ότι ο βασικός μισθός του πατέρα της ήταν 217 Λ.Κ. και με το τιμαριθμικό επίδομα ανέβαινε στις 801,06 Λ.Κ., η μάρτυρας παρέπεμψε στις αποδείξεις Τεκμήριο 11. Για την υπεράσπιση κατέθεσε ως Μ.Υ.1 ο Edward Branco, διευθυντής της εναγομένης, ο οποίος σύμφωνα με τη γραπτή δήλωση του, Τεκμήριο 12, κατά το χρόνο του δυστυχήματος βρισκόταν στο εργοτάξιο σαν επικεφαλής των υπαλλήλων της εναγομένης, συμπεριλαμβανομένων και του θανόντος Αλέξανδρου Γεωργιάδη. Αναφορικά με το δυστύχημα έδωσε κατάθεση στην αστυνομία των Βάσεων και στις 26.3.2008 έδωσε κατάθεση σε υπάλληλο του Υπουργείου Εργασίας όπου απαντούσε σε ερωτήσεις. Τον αποβιώσαντα τον προσέλαβε στις 11.9.2007, σαν υπάλληλο της εναγομένης με την ιδιότητα του μηχανικού βαρέων μηχανημάτων. Καθήκοντα του ήταν όπως σε συνεργασία με τον άλλο μηχανικό της εταιρείας, τον Amara El Zahed Ashour και τον σύμβουλο μηχανικών Ανδρέα Ζαχαρία, να συντηρεί και επιδιορθώνει όταν χρειαζόταν μηχανήματα της εναγομένης είτε στη στεριά είτε πάνω στο ρυμουλκό πλοίο «Diki Bonzo», που εδώ και 16 περίπου χρόνια η εναγομένη χρησιμοποιεί στις εργασίες της. Αναφερόμενος στον αποβιώσαντα, τον χαρακτηρίζει σαν έμπειρο επαγγελματία μηχανικό βαρέων μηχανημάτων για πολλά χρόνια και στα πλαίσια της εργασίας του με την εναγομένη γνώριζε τη λειτουργία του μεγάλου εκσκαφέα με αριθμό εγγραφής KHA 225, τύπου Caterpillar 330L και γνώριζε από το επάγγελμα του ότι λόγω της μεγάλης ταχύτητας κίνησης του αντίβαρου ήταν αδύνατον να περάσει την ώρα εργασίας του εκσκαφέα από το συγκεκριμένο σημείο που έγινε το ατύχημα το οποίο του κόστισε τη ζωή. Ο αποβιώσας ήταν παρών όταν το πρωί της πρώτης ημέρας λειτουργίας του εκσκαφέα στο συγκεκριμένο εργοτάξιο ενημέρωσε όλους τους εργαζομένους στο έργο για τον εγκεκριμένο τρόπο περάσματος κοντά από τον εκσκαφέα, κάτι το οποίο έκανε και το πρωί του ατυχήματος όπως έκανε κάθε ημέρα. Στο συγκεκριμένο εργοτάξιο όπου έγινε το ατύχημα, η εναγομένη είχε αναλάβει με σχετικό συμβόλαιο με τον ανάδοχο του έργου κ.κ. Caramondani Desalination Plants Ltd, τις εργασίες διαπλάτυνσης υποθαλάσσιου αυλακιού, αφαίρεση των παλαιών σωλήνων και τοποθέτηση νέων μεγαλύτερων για τις ανάγκες επέκτασης της μονάδας αφαλάτωσης Δεκέλειας μέσα στην περιοχή των Αγγλικών Βάσεων και στερέωση των σωλήνων στο βυθό με τη χρήση τσακιλιών που θα τοποθετούσαν στα κατάλληλα σημεία που θα υποδείκνυαν οι δύτες. Άρχισαν τις προπαρασκευαστικές εργασίες μέσα στον Ιανουάριο του 2008 και μετά μερικές ημέρες άρχισαν τις βασικές πιο πάνω εργασίες με τη χρήση του εκσκαφέα. Όπως σε κάθε άλλη εργασία που αναλάμβανε η εναγομένη, έτσι και στο συγκεκριμένο έργο ο ίδιος προσωπικά έδωσε στις 14.1.2008 στον κάθε υπάλληλο που απασχολείτο στο εργοτάξιο γραπτή εκτίμηση των κινδύνων και αφού τους εξήγησε με λεπτομέρεια όλους τους κινδύνους που έπρεπε να έχουν υπόψη, την υπέγραψαν όλοι συμπεριλαμβανομένου του αποθανόντος. Στη συνέχεια την παρέδωσε στον εργοδότη της εναγόμενης εταιρείας Caramondani Desalination Plants Ltd. Αυτό αναφέρεται και στην έκθεση διερεύνησης του ατυχήματος, σελίδα 3, παράγραφος 7