CAIA IONUT ν. Ευάγγελος Ευαγγέλου, Αρ. Αγωγής: 682/11, 26/4/2016

CAIA IONUT ν. Ευάγγελος Ευαγγέλου, Αρ. Αγωγής: 682/11, 26/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A190 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 682/11 Μεταξύ: CAIA IONUT Και Ευάγγελος Ευαγγέλου ----------------- Ημερομηνία: 26 Απριλίου, 2016 Για Ενάγοντα: κα. Μ. Ιακώβου Για Εναγόμενο: κ. Μ. Χαρτζιώτης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα διαδικασία που παρέμεινε, το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει το ύψος των γενικών αποζημιώσεων που θα επιδικαστούν στον Ενάγοντα αναφορικά με την φύση και την έκταση των τραυμάτων που αυτός υπέστηκε, καθώς επίσης και το Δικαστήριο να προβεί σε ευρήματα αναφορικά με την σοβαρότητα των τραυμάτων, τις συνέπειες αυτών και τυχόν κατάλοιπα, ως επίσης καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει για το θέμα, για τον χαρακτηρισμό του τραύματος που υπέστη ο ενάγοντας στο πλευρό του. Το θέμα της ευθύνης έχει καθοριστεί και συμφωνηθεί όπως δηλαδή η αμέλεια του εναγομένου καθορίστηκε στο 70% δηλαδή 30% συντρέχουσα αμέλεια εις βάρος του ενάγοντα ως επίσης καθορίστηκαν ειδικές αποζημιώσεις επί πλήρους ευθύνης στο ποσό των €966 δηλαδή με την πιο πάνω αφαίρεση το ποσό που θα επιδικαστεί είναι €676,20 ως ειδικές αποζημιώσεις. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ακροαματική διαδικασία να παρακολουθήσει τόσο τον Ενάγοντα όσο και τον ΜΥ1 για τα εναπομείναντα κρίσιμα επίδικα ζητήματα δηλαδή που είναι η φύση και έκταση των τραυμάτων και οι συνέπειες αυτών τόσο κατά τον ουσιώδη χρόνο όσο και στο μέλλον. Το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν έχει ενώπιον του εκείνη την ασφαλή μαρτυρία επιστημονικής φύσεως, που να του επιτρέπει να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα αναφορικά με τα ισχυριζόμενα κατάλοιπα των τραυμάτων και τις συνέπειες των τραυμάτων του ενάγοντα στο μέλλον που επικεντρώνονται στο ζήτημα του σπλήνα, καθότι ο ίδιος ο ενάγοντας επικεντρώθηκε και τόνισε σχεδόν επί το πλείστον, στην αδυναμία του να έχει μόνιμη εργασιακή ικανότητα αλλά και σωματική άνεση, λόγω των πόνων στο σπλήνα όπως τα έχει περιγράψει και δεν κρίνει το Δικαστήριο σκόπιμο να παραθέσει αυτολεξεί τα λεχθέντα του ενάγοντα. Από την άλλη παρέμεινε αναντίλεκτη η επιστημονική μαρτυρία του ΜΥ1 δρ. Ηλία Γεωργίου ο οποίος ήταν κάθετος και κατηγορηματικός σε αυτό το θέμα, δηλαδή ότι ενόψει των ιατρικών πιστοποιητικών του Νοσοκομείου Τεκμήρια 3 και 4 σε συνδυασμό με το γεγονός ότι μετά από 3 μέρες ιατρικής παρακολούθησης και νοσηλείας στο νοσοκομείο, τα συμπτώματα και ευρήματα στην κοιλία έχουν υποχωρήσει. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του το εξής ασφαλές μαρτυρικό υπόβαθρο, δηλαδή τα Τεκμήρια 3 και 4 που καταδεικνύουν την φύση και έκταση των τραυμάτων που υπέστηκε ο Ενάγοντας, δηλαδή ρήξη σπλήνα χωρίς να χρειαστεί ευτυχώς σπληνεκτομή και τα συμπτώματα στην περιοχή της κοιλιάς που σίγουρα στην οποία εμπίπτει και η σπλήνα, έχουν υποχωρήσει μετά από 3 ημέρες. Δεν έχει το Δικαστήριο ενώπιον του άλλη επιστημονική ιατρική μαρτυρία που να καταδεικνύει και να αποδεικνύει οποιεσδήποτε περαιτέρω επιπλοκές και κινδύνους στην υγεία του ενάγοντα λόγω του σπλήνα. Αναφορικά με το κάταγμα που υπέστηκε ο ενάγοντας σε μια αριστερή πλευρά, υπήρχε διαφωνία ως προς το χαρακτηρισμό αυτής, δηλαδή εάν είναι κάταγμα μόνο, ή εάν εξειδικεύεται σε ρωγμώδες κάταγμα, το οποίος ο ΜΥ1 έδωσε και διάφορες συνωνυμίες έκφρασης όπως είναι το τριχοειδές και αμετατόπιστο. Αυτό το οποίο προκύπτει τόσο από την μαρτυρία του ΜΥ1 όσο και από το παραδεκτό γεγονός των Τεκμηρίων 3 και 4 είναι ότι ο ενάγοντας υπέστηκε κάταγμα σε αριστερή πλευρά το οποίο ευτυχώς ήταν αμετατόπιστο, δηλαδή δεν έχει σπάσει η οστική συνέχεια του οστού, ώστε το οστό να τραυματίζει ουσιαστικά μαλακά μόρια, μύείς και γενικά σάρκα του ενάγοντα. Αυτό είναι το ασφαλές συμπέρασμα και εύρημα του Δικαστηρίου το οποίο είναι ένας φάρος για το Δικαστήριο για να προσδιορίσει τις γενικές αποζημιώσεις αφού έχει υποστεί την φύση και την έκταση αυτών τραυμάτων. Το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 3 και 4 το οποίο είναι παραδεκτό, το Δικαστήριο δεν κρίνει σκόπιμο να το επαναλάβει αυτολεξεί, πλην όμως όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, ο ενάγοντας έχει υποστεί κάταγμα σε μια αριστερή πλευρά και τραυματίστηκε στο σπλήνα, όπως έχει αναφερθεί στα Τεκμήρια 3 και 4 χωρίς ευτυχώς να χρειάζεται σπληνεκτομή, γεγονός το οποιο από την μια είναι ένα ευχάριστο γεγονός, διότι η αφαίρεση ενός οργάνου από ένα ανθρώπινο οργανισμό έχει τις εγγενείς συνέπειες και κινδύνους, ως επίσης και δευτερευόντως το Δικαστήριο θα αντλήσει εν μέρει καθοδήγηση από την νομολογία που θα αναφερθεί πιο κάτω, αφού με βάση την νομολογία που θα αναφερθεί πιο κάτω, δυστυχώς εκεί υπήρξε σπληνεκτομή. Εν κατακλείδι για την σπονδυλόλιση παρέμεινε αναντίλεκτη μαρτυρία του ΜΥ1 ότι η σπονδυλόλιση αποτελεί εκ γενετής ανωμαλία και δεν έχει σχέση με τον τραυματισμό και η αναφορά που γίνεται στο παραδεκτό γεγονός των ιατρικών πιστοποιητικών του Νοσοκομείου, δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η σπονδυλόλιση οφείλεται δυνάμει του επίδικου τραυματισμού. Αναφορικά με τις γενικές αποζημιώσεις και το ύψος αυτών, υπάρχει πλούσια και πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και αποτελεί βασική νομολογιακή αρχή ότι κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και ότι το Δικαστήριο ναι μεν μπορεί να αντλήσει καθοδήγηση από την νομολογία, δεν μπορεί όμως να λησμονείται ότι σε κάθε περίπτωση υπάρχει διαφορετικότητα όπως είναι το φύλο, η ηλικία, η κατάσταση της υγείας του ενάγοντα πριν και μετά το ατύχημα. Είναι επίσης πολύ γνωστή η νομολογιακή αρχή ότι ναι μεν υπάρχει αυξητική τάση στις αποζημιώσεις, πλην όμως αυτό δεν σημαίνει ότι οι γενικές αποζημιώσεις έχουν τιμωρητικό χαρακτήρα. Θα πρέπει το ποσό που επιδικάζεται να αρμόζει στο πρόσωπο του ενάγοντα, λαμβάνοντας υπόψη την φύση και την έκταση των τραυμάτων. Επίσης είναι βασική νομολογιακή αρχή ότι προηγούμενα ποσά που έχουν επιδικαστεί σε προηγούμενες αποφάσεις είναι ενδεικτικές μεν, όχι όμως δεσμευτικές, γιατί θα πρέπει να καθορίζεται το ποσό των γενικών αποζημιώσεων με βάση τα δεδομένα της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά. Αγορεύοντας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ενώπιον του Δικαστηρίου, παρέπεμψαν σε σχετική επί του θέματος νομολογία, εισηγώντας διαφορετικά ποσά ο καθένας που δικαιολογούν το ποσό, με βάση τα τραύματα που υπέστηκε ο ενάγοντας στην παρούσα περίπτωση. Αναφορικά με την ρήξη σπλήνα που υπέστηκε ο ενάγοντας πράγματι και οι δύο δικηγόροι παραδέχθηκαν και αποτελεί και εύρημα του Δικαστηρίου ότι σχετική επί του θέματος νομολογία δεν μπορεί να είναι διαφωτιστική καθότι αποφάσεις που αναφέρθηκαν οι δικηγόροι υπήρξε σε εκείνες τις περιπτώσεις σπληνεκτομή. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Μεταξάς ν Μεταξά