ΨΑΡΟΥΔΗΣ ΜΠΕΤΟΝ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. CTC AUTOMOTIVE LTD, Αρ. Αγωγής 1340/15, 27/4/2016

ΨΑΡΟΥΔΗΣ ΜΠΕΤΟΝ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. CTC AUTOMOTIVE LTD, Αρ. Αγωγής 1340/15, 27/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A193 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1340/15 Μεταξύ: ΨΑΡΟΥΔΗΣ ΜΠΕΤΟΝ ΛΙΜΙΤΕΔ, από τη Λεμεσό Εναγόντων και CTC AUTOMOTIVE LTD, από τη Λευκωσία Εναγομένων ----------------------------- Aίτηση ημερομηνίας 21.5.2015 για ακύρωση και/ή παραμερισμό της έκδοσης και επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος Ημερομηνία: 27 Απριλίου, 2016 Για τους Εναγόμενους-Αιτητές: Ο κ. Γ. Χριστοφίδης για Χαραλαμπίδου & Τσιαννή Δ.Ε.Π.Ε. (Για να ακούσει απόφαση η κα Μαρίνα Χριστοφίδου) και ο κ. Μάριος Νικολάου για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Ενάγοντες-Καθ' ων η αίτηση: Ο κ. Α. Αβραάμ για Ι. ΜΟΔΙΤΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. (Για να ακούσει απόφαση η κα Μαρία Ιωαννίδου) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διαφορές μεταξύ των διαδίκων που προέκυψαν από συμφωνίες που κατήρτισαν μεταξύ τους στο διάστημα Ιανουαρίου και Απριλίου 2010 και με τις οποίες οι εναγόμενοι προμήθευσαν τους ενάγοντες με αριθμό οχημάτων τύπου CONCRETE MIXER CARRIERS, οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Σύμφωνα με ό,τι προβάλλεται στο Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, με έδρα των εργασιών τους την Λεμεσό. Η εταιρεία ασχολείτο κατά τον ουσιώδη χρόνο με την κατασκευή και προμήθεια έτοιμου σκυροδέματος ενώ οι εναγόμενοι, κατά τον ίδιο χρόνο, ήσαν επίσης εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ασχολείτο με εισαγωγές και αγοραπωλησίες αυτοκινήτων και άλλων οχημάτων καθώς και με άλλες συναφείς εργασίες σ' ολόκληρη την Κύπρο. Λόγω της οικονομικής κρίσης που εκδηλώθηκε στον τομέα της οικοδομικής βιομηχανίας, οι ενάγοντες αδυνατούσαν να εξοφλήσουν το τίμημα της αγοράς των οχημάτων και κατά ή περί τον Φεβρουάριο του 2014, συμφώνησαν με τους εναγόμενους, όπως η αποπληρωμή του χρέους των γίνει με μηνιαίες πληρωμές ύψους €2.000.- η κάθε μία, αρχής γενομένης τον Μάρτιο του

1. Ετήσια, θα κατέβαλλαν €24,000.-. Οι ενάγοντες αποδίδουν στους εναγομένους ότι «αποστασιοποιήθηκαν αυθαίρετα» από την ρηθείσα συμφωνία και απαίτησαν από αυτούς όπως καταβάλλουν μεγαλύτερο ποσό ετησίως από τις €24,000.-, απαίτηση που οι ενάγοντες απέρριψαν. Με την αγωγή τους, οι ενάγοντες επιζητούν αναγνωριστική απόφαση με την οποία να αναγνωρίζεται ως δεσμευτική η συμφωνία τους με τους εναγόμενους που προνοούσε την αποπληρωμή των οφειλομένων ποσών με τις προαναφερόμενες μηνιαίες δόσεις. Περαιτέρω επιζητούν την έκδοση διατάγματος το οποίο να επιτρέπει την αποκλειστική χρήση και/ή εκμετάλλευση από τους ιδίους, των επίδικων οχημάτων τα οποία ενεγράφησαν, στα πλαίσια της μεταξύ των συμφωνίας, και επ' ονόματι των εναγομένων. Με την υπό κρίση Αίτηση οι εναγόμενοι-αιτητές αιτούνται την ακόλουθη θεραπεία: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η επίδοση στην Εναγόμενη του κλητηρίου εντάλματος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Γ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και/ή δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Δ. Έξοδα της παρούσης αίτησης πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου Φ.Π.Α. 10240291Ι).» Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 θ.5 και 10, Δ.16 θ.7 και 9, Δ.27 θ.1-4 και Δ.48 θ.1, 2 και 3, Δ.57 θ.2, στο άρθρο 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του Αλέξανδρου Μαυράτσα, οικονομικού διευθυντή των εναγομένων, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Όπως αναφέρει, η έδρα της εναγομένης εταιρείας είναι στη Λευκωσία, όπου βρίσκεται και το εγγεγραμμένο της γραφείο. Είναι η θέση του πως το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την αγωγή, καθότι οι συμφωνίες ημερομηνίας 11.1.2010 και 13.4.2010, για την αγορά των οχημάτων καταρτίστηκαν στη Λευκωσία, όπως και η συμφωνία που καταρτίστηκε περί τον Φεβρουάριο 2014, με την οποία συμφωνήθηκε όπως το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού των εναγόντων, εξοφληθεί με δόσεις. Η βάση της αγωγής, προσθέτει, δεν προέκυψε εντός των ορίων της επαρχίας Λεμεσού αλλά εντός των ορίων της επαρχίας Λευκωσίας. Πέραν τούτου, καταλήγει πως «πωλήσεις οχημάτων "IVECO" και "CATERPILLAR" γίνονται μόνο στη Λευκωσία όπου βρίσκονται και οι εκθεσιακοί χώροι των προαναφερόμενων οχημάτων». Προς επίρρωση της θέσης του, επισυνάπτει στην Ένορκη του Δήλωση αντίγραφο των σχετικών παραγγελιών που υπεγράφησαν στη Λευκωσία και εγκρίθηκαν από τον διευθυντή πωλήσεων της εναγομένης (Τεκμήρια 2, 3 και 4) καθώς επίσης και τα σχετικά τιμολόγια (Τεκμήριο 5). Οι ενάγοντες καταχώρησαν Ένσταση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 θ.5 και 10, Δ.16 θ.7 και 9, Δ.27 θ.1-4 και Δ.48 θ.1, 2 και 3, Δ.57 θ.2, στο άρθρο 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου Αρ. 14/60, στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Ως λόγοι Ένστασης προβάλλονται οι εξής: «
2. Δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες από τον Νόμο και/ή την νομολογία προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων και/ή δεν έχουν καταδειχθεί ουδόλως και/ή επαρκώς, οι λόγοι επί τη βάσει των οποίων στηρίζεται και/ή δικαιολογείται η έκδοση τους.
3. Η παρούσα αίτηση είναι νομικά και/ή πραγματικά αστήρικτη και/ή αδικαιολόγητη και αντιβαίνει και/ή αντίκειται στον σχετικό Νόμο και διαδικαστικούς κανονισμούς και/ή άλλως πως.
4. Δεν είναι εύλογο και/ή δίκαιο όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
5. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών, ως εμφαίνονται στην Ένορκη Δήλωση, του κ. Αλέξανδρου Μαυράτσα, ημερομηνίας 21.5.2015 που συνοδεύει την παρούσα αίτηση, είναι γενικοί, αόριστοι και μη επαρκείς και ως εκ τούτου δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί από το Δικαστήριο.
6. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών, οι οποίοι αναγράφονται στην Ένορκη Δήλωση, του Ενόρκως Δηλούντα, που συνοδεύει, την εν λόγω Αίτηση είναι ανυπόστατοι, αναληθείς και σκοπόν έχουν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο.
7. Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την εν λόγω αίτηση, με έξοδα εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση.» Την Ένσταση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του Χριστάκη Ψαρούδη, διευθυντού των εναγόντων, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων αρνείται την θέση των εναγομένων και ισχυρίζεται πως οι τελευταίοι διατηρούσαν γραφεία και/ή υποκαταστήματα και σε άλλες πόλεις και συγκεκριμένα στη Λεμεσό, μέσω των οποίων προέβαιναν σε εμπορικές συναλλαγές με πελάτες. Είναι στο υποκατάστημα στη Λεμεσό που αρχικά αποτάθηκαν οι ενάγοντες «προκειμένου να πληροφορηθούν για την αγορά των επίδικων ή και άλλων οχημάτων». Είναι η θέση του πως το γεγονός ότι οι εκθεσιακοί χώροι των εναγομένων βρίσκονται στη Λευκωσία και τα έγγραφα των παραγγελιών «υπογράφτηκαν και/ή εγκρίθηκαν» στη Λευκωσία, δεν συνιστούν «εξαντλητικά λόγους για τους οποίους η βάση της αγωγής προέκυψε αποκλειστικά εντός των ορίων της επαρχίας Λευκωσίας». Προβάλλει πως οι διαπραγματεύσεις για την αγορά των επίδικων οχημάτων έγιναν στη Λεμεσό, όπως και η καταβολή διαφόρων ποσών για εξόφληση του τιμήματος αγοράς. Διατείνεται πως το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, είναι κατά τόπο αρμόδιο να εκδικάσει την αγωγή και πως η προσπάθεια των εναγομένων να θέσουν θέμα δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, αποσκοπεί σε έγερση ανύπαρκτων ζητημάτων ώστε να παρακωλυθεί η απονομή της δικαιοσύνης και να προκληθεί ταλαιπωρία στους ενάγοντες. Κατά τις αγορεύσεις οι συνήγοροι των εναγομένων-αιτητών με αναφορά σε νομολογία, υπεστήριξαν πως «θέματα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου είναι πρωταρχικής και κύριας σημασίας και το Δικαστήριο κέκτηται εξουσία αλλά και καθήκον να τα εξετάσει» και τούτο καθότι μια απόφαση που θα εκδοθεί από αναρμόδιο Δικαστήριο θα είναι άκυρη και δεν θα έχει οποιαδήποτε νομική ισχύ. Στην προκειμένη περίπτωση, τόνισαν, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού είναι κατά τόπον αναρμόδιο να επιληφθεί της αγωγής αφού οι επίδικες συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων καταρτίστηκαν εντός των ορίων της επαρχίας Λευκωσίας και πέραν τούτου «η έδρα, το εγγεγραμμένο γραφείο, ο τόπος διαμονής και ο τόπος στον οποίο οι αιτητές ως οι εναγόμενοι στην παρούσα αγωγή διεξάγουν το επάγγελμα τους, είναι εντός της επαρχίας Λευκωσίας». Αντίθετη ήταν η θέση των συνηγόρων των εναγόντων. Υπεστήριξαν πως το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την αγωγή και τούτο προκύπτει από το πραγματικό υπόβαθρο που ετέθη τόσο από την Έκθεση Απαίτησης όσο και από την υπό κρίση Αίτηση και την Ένσταση που καταχωρήθηκε. Από τα πιο πάνω προκύπτει καθαρά, κατέληξαν, πως «η βάση της αγωγής, τουλάχιστον μερικά, διαφαίνεται ότι προέκυψε και συνεχίζει να προκύπτει και εντός των ορίων της επαρχίας Λεμεσού». Όπως ορίζεται στο άρθρο 158 του Συντάγματος, τόσο η δικαιοδοσία όσο και οι εξουσίες των πολιτικών Δικαστηρίων καθορίζονται στον Νόμο που προβλέπει την εγκαθίδρυση τους. Ο Νόμος αυτός είναι ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960 (Ν.14/60), όπως έχει τροποποιηθεί κατά καιρούς. Η πολιτική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου καθορίζεται στο άρθρο 22 του εν λόγω Νόμου. Η δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου δεν συναρτάται μόνο με την καθ' ύλην αλλά και με την κατά τόπο αρμοδιότητα του, η οποία καθορίζεται στο άρθρο 21 του ίδιου Νόμου. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως ο διάδικος ο οποίος καταφεύγει στη δικαιοσύνη για να ζητήσει την προστασία ή την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, έχει πρώτιστο καθήκον ορθής επιλογής του Δικαστηρίου που είναι κατά τόπον αρμόδιο για την επίλυση της συγκεκριμένης διαφοράς, σύμφωνα με ό,τι ορίζεται από τον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60(Ανδρέας Κουκούνης κ.α. ν. Γεώργιου Νικολάου κ.α.