ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΞΕΝΙΑ ΣΑΒΒΑ, Αρ. Αγωγής.: 1994/15, 8/4/2016

(1)(

1. y)και 9(
2. h)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Αυγής Νεοφύτου, δικηγόρο στο δικηγορικό γραφείο της δικηγόρου της αιτήτριας, η οποία αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από πληροφορίες που της έδωσε η Αιτήτρια προσωπικά και από μελέτη του φακέλου. Είναι, όπως αναφέρει, εξουσιοδοτημένη για να προβεί στην ένορκο δήλωση. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται στην αξίωση της Ενάγουσας καθώς και το ότι το αυτοκίνητο της Ενάγουσας με αριθμούς εγγραφής KXD 644, οδηγείτο κατά τον ουσιώδη χρόνο από τον πατέρα της Ενάγουσας Λοΐζο Στυλιανό Χριστοδούλου. Το αυτοκίνητο της Εναγόμενης καλυπτόταν με ασφαλιστήριο έγγραφο το οποίο η ασφαλιστική εταιρεία Olympic Insurance Company Ltd εξέδωσε και παρέδωσε στην ίδια και/ή σε εξουσιοδοτημένο παρ' αυτής πρόσωπο και/ή προς τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του οχήματος και/ή σε εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο αυτής. Αναφέρει στη συνέχεια ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στην πιο πάνω ασφαλιστική εταιρεία στις 9.6.15. Μετά την επίδοση της αγωγής η ασφαλιστική εταιρεία απέστειλε οδηγίες στη δικηγόρο της Εναγομένης για να καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης τόσο στην παρούσα αγωγή όσο και στην αγωγή 1995/15 η οποία αφορά το ίδιο ατύχημα στα πλαίσια της οποίας ο πατέρας της Ενάγουσας και οδηγός του οχήματος κατά τον ουσιώδη χρόνο, αξιώνει αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ειδικές ζημιές. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 1 το σημείωμα εμφάνισης το οποίο καταχωρήθηκε στην αγωγή 1995/15. Ως αναφέρει στη συνέχεια λόγω αβλεψίας και/ή εκ λάθους ενώ καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή 1995/15 δεν καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης στην παρούσα αγωγή. Σύμφωνα με την ίδια τα όσα αναφέρει καταδεικνύουν ότι η μη καταχώρηση εμφάνισης δεν οφειλόταν ούτε σε περιφρόνηση ούτε σε επίδειξη ασέβειας του Δικαστηρίου ή αδιαφορία για την τύχη της υπόθεσης. Στη συνέχεια η ενόρκως δηλούσα εισηγείται ότι σύμφωνα με πληροφορίες τις οποίες έλαβε από την κα. Πιτσιλλίδου η Εναγόμενη έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή εφόσον υπάρχει συντρέχουσα αμέλεια από μέρους του Ενάγοντα στην αγωγή 1995/15. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε άμεσα μόλις περιήλθε στην προσοχή τους η έκδοση της απόφασης εφόσον ουδέποτε υπήρχε πρόθεση να μην καταχωρηθεί εμφάνιση. Συγκεκριμένα έλαβαν γνώση της έκδοσης της απόφασης στις 25.11.15 μετά από επιστολή των δικηγόρων της Ενάγουσας προς την πιο πάνω ασφαλιστική η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2. Τέλος υποστηρίζει, ως αναφέρει επί λέξει στην παρ. 11: «11. Ειλικρινά πιστεύω ότι εκτός από το ότι έχουμε εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση και τυχόν ακύρωσης της απόφασης δεν θα έχει καμία αθέμιτη δυσμενή επίδραση στην Ενάγουσα, είναι ορθό και δίκαιο να μας δοθεί ευκαιρία να καταχωρήσουμε υπεράσπιση εφόσον για το ίδιο ατύχημα έχει ήδη καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή με αρ. 1995/15.» Ακολούθως στην παράγραφο 12 αναφέρονται τα εξής: «Ζητούμε από το Δικαστήριο την ευκαιρία να ακουστούμε γιατί δεν είναι δίκαιο να παραμείνει σε ισχύ η απόφαση που εξασφαλίστηκε εν τη απουσία μας λόγω αβλεψίας και/ή εκ λάθους και/ή αφού εν πάση περιπτώσει εφόσον έχει ήδη καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή με αρ. 1995/15 για το ίδιο ατύχημα.» Η Ενάγουσα καταχώρησε ένσταση στη υπό κρίση αίτηση προβάλλοντας συνολικά 9 λόγους ένστασης υποστηρίζοντας κυρίως ότι η αιτήτρια επέδειξε περιφρόνηση της διαδικασίας, δεν αποκάλυψε πραγματικούς και σοβαρούς λόγους για να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά της, δεν αποκάλυψε οποιοδήποτε ουσιώδη ή/και ικανοποιητικό λόγο υπεράσπισης καθώς και ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι αντικανονική, παράτυπη και ελαττωματική και/ή περιέχει διαζευκτικούς ισχυρισμούς. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της Ενάγουσας, στην οποία επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Όπως συνοπτικά μπορεί να καταγραφεί, αναφέρει ότι δεν αναφέρεται στην ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση ποιο πρόσωπο δεν είδε ή διέπραξε το λάθος και ποια η σχέση του με την Εναγόμενη και δεν είναι ξεκάθαρο ποιου προσώπου ήταν η αβλεψία. Υποστηρίζει ότι η Εναγόμενη δεν αποκάλυψε τους λόγους για τους οποίους προβάλλεται η κατ' ισχυρισμό συντρέχουσα αμέλεια και υπεράσπιση ούτε αναφέρει το χρόνο όπου η Εναγόμενη έλαβε γνώση της αγωγής και πότε επιδόθηκε σ' αυτή το κλητήριο ένταλμα. Υποστηρίζει δε ότι η παράλειψη εμφάνισης της Εναγόμενης δεν μπορεί να συσχετιστεί με τις ενέργειες της ασφαλιστικής εταιρείας η οποία δεν είναι διάδικος. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη με την κατάθεση γραπτών αγορεύσεων, οι οποίες έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο και ληφθεί υπόψη κατά την έκδοση της παρούσας απόφασης, χωρίς να χρειάζεται να επαναληφθεί το περιεχόμενο τους παρά μόνο πιο κάτω θα αναφέρομαι σ' αυτές όπου καθίσταται αναγκαίο. Θα πρέπει δε να σημειωθεί πως το βάρος απόδειξης παραμένει στον αιτητή στις περιπτώσεις που υπάρχει διαφωνία ως προς τα γεγονότα (βλ. υπ. Σεβαστού v. Σεβαστού

(2002)1 Α.Α.Δ 1980). Όπως έχει λεχθεί στην υπ. Thinking Steel International BV v. Caramondani Bros Public Co Ltd, Πολ. Έφ. 361/08, ημερ. 29-6-12, τα αμφισβητούμενα γεγονότα σε αιτήσεις επιβάλλεται να αποδεικνύονται από τον διάδικο που τα επικαλείται. Ως προς το ειδικότερο θέμα του παραμερισμού, με βάση τη Δ.17 θ. 10 όταν εκδοθεί απόφαση κατόπιν παράλειψης καταχώρισης εμφάνισης το δικαστήριο δύναται "στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι". Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Claire Morris v. Saratoga Swimming Pools Ltd, Πολ. Εφ. 145/09, ημερ. 10.4.12: "είναι προφανές ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η οποία ασκείται αφού εξισορροπηθούν διάφοροι παράγοντες όπως η επάρκεια της δικαιολογίας για τη μη εμφάνιση, η ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης, η ανάγκη διαφύλαξης του τελεσίδικου μιας απόφασης και κατά πόσο ο Αιτητής έχει δείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση." Προτού εξετάσω τις ουσιαστικές προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει να πληρούνται προς απόδειξη της Αίτησης, θα εξετάσω τον λόγο ένστασης με τον οποίο η Ενάγουσα εισηγείται ότι η ένορκος δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση είναι αντικανονική και περιέχει διαζευκτικούς ισχυρισμούς. Όπως προκύπτει από την ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση, η Εναγόμενη δεν προβαίνει η ίδια της στην εν λόγω ένορκο δήλωση ούτε όμως η ενόρκως δηλούσα αναφέρει τον λόγο για τον οποίο ορκίζεται η ίδια. Παρ' όλα αυτά παρατηρώ ότι αναφέρει την πηγή των πληροφοριών της που είναι η κα Πιτσιλλίδου και η Εναγόμενη. Αναφέρει επίσης ότι είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην εν λόγω ένορκο δήλωση. Στην υπόθεση INVESTYLIA PUBLIC COMPANY LTD v. ΤΖΟΖΕΦΙΝ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΟΥ, Πολιτική Έφεση 236/2010, ημερομηνίας 13/6/13 το Ανώτατο Δικαστήριο με τριμελή σύνθεση ως Εφετείο λέχθηκαν τα κατωτέρω: «Όσον αφορά την όμνυση της υποστηρικτικής δήλωσης από δικηγόρο χωρίς να εξηγείται ο λόγος για τον οποίο δεν ορκίστηκε διοικητικός σύμβουλος ή γραμματέας της ίδιας της εφεσείουσας, αναμφίβολα η νομολογία έχει κατ' επανάληψη επισημάνει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, αλλά δεν έχει φθάσει στο σημείο της απαγόρευσης ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση,Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva

(2010)1 Α.Α.Δ. 82). Η απαγόρευση αφορά την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης, (In reEfthymiou

(1987)1 C.L.R. 319 και Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Επί όλου του θέματος της εκ μέρους δικηγόρου όρκισης ένορκης δήλωσης, σχετική είναι και η εντελώς πρόσφατη απόφαση στη Nikitin Alexander v. Grigorey Alexander, Πολ. ΄Εφ. 66/2011, ημερ. 28.5.2013).» Με βάση την πιο πάνω νομολογία και τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, δεν θα ήταν δυνατό για τον μόνο λόγο ότι η ένορκη δήλωση έγινε από δικηγόρο χωρίς να δίνεται κάποια εξήγηση γιατί δεν γίνεται από το διάδικο, αυτή να καθίσταται απορριπτέα. Να σημειωθεί ότι η ενόρκως δηλούσα δεν φαίνεται να είναι η δικηγόρος η οποία εμφανίζεται στην υπόθεση. Όσον αφορά την εισήγηση της Καθ ης η Αίτηση ότι προβάλλονται διαζευκτικοί ισχυρισμοί στην ένορκο δήλωση, διαπιστώνω ότι κάτι τέτοιο ευσταθεί. Η προβολή διαζευκτικών ισχυρισμών σύμφωνα με τη Νομολογία δεν έχουν θέση σε μια ένορκο δήλωση η οποία αποτελεί μαρτυρία. Παρ' όλα αυτά, εξετάζοντας το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως κρίνεται ότι οι διαζευκτικοί ισχυρισμοί στην προκειμένη περίπτωση δεν αφορούν ουσιώδη ζητήματα και δεν είναι τέτοιοι που να καθιστούν ολόκληρη την ένορκο δήλωση ελαττωματική. Για τους πιο πάνω λόγους ο ένατος λόγος ένστασης απορρίπτεται. To ζήτημα της μη καταχώρησης εμφάνισης. Η Εναγόμενη έχει το βάρος να καταδείξει ότι είχε μια σοβαρή και εύλογη δικαιολογία για την παράλειψη της να εμφανιστεί, καθώς και ότι επέδειξε την ανάλογη επιμέλεια στον χειρισμό της υπόθεσης της (Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.α v. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ

(1997)1 Α ΑΑΔ 28, Κωνσταντίνου v. Ουρπάνκοβα

(2003)1 Α ΑΑΔ 308). Η αίτηση παραμερισμού είναι δυνατόν να απορριφθεί (ακόμα και αν αποκαλυφθεί συζητήσιμη υπεράσπιση) στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται ότι ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία, η οποία ισοδυναμεί με περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας. (υπ. Milouca Motor Trading v. Κούρτη

(1997)1 ΑΑΔ 941). Στην παρούσα περίπτωση η ενόρκως δηλούσα στην Αίτηση υποστηρίζει ότι το Κλητήριο Ένταλμα επιδόθηκε στην ασφαλιστική εταιρεία Olympic Insurance Company Ltd στις 9.6.15, η οποία, σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα «μας έδωσε οδηγίες όπως καταχωρήσουμε σημείωμα εμφάνισης», εν σχέση με την παρούσα Αγωγή και την Αγωγή 1995/

1. Υποστηρίζεται δε μέσω της ενόρκου δηλώσεως η οποία συνοδεύει την Αίτηση και της γραπτής αγόρευσης της αιτήτριας ότι εφόσον καταχωρήθηκε εμφάνιση στην Αγωγή 1995/15 αυτό καταδεικνύει το λάθος και την αβλεψία των δικηγόρων της Εναγομένης να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης. Η πιο πάνω προωθούμενη θέση δεν κρίνεται πειστική ούτε υποστηρίζεται από τα γεγονότα της υπόθεσης και το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης, τον οποίο έχω μελετήσει. Κατ' αρχάς η πιο πάνω ασφαλιστική εταιρεία η οποία έδωσε οδηγίες στους εν λόγω δικηγόρους για να εμφανιστούν εκ μέρους της Εναγομένης δεν είναι διάδικος στην παρούσα υπόθεση και δεν έχουν καταδειχθεί οι περιστάσεις υπό τις οποίες η ασφαλιστική εταιρεία ως μη διάδικος έδωσε τέτοιες οδηγίες. Το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του τις ενέργειες ή οδηγίες οι οποίες πιθανό δόθηκαν από την ίδια την Εναγόμενη η οποία είναι διάδικος στην υπόθεση. Το Δικαστήριο κρίνει ότι το όλο υπόβαθρο το οποίο τέθηκε εκ μέρους της αιτήτριας προς δικαιολόγηση της μη καταχώρησης εμφάνισης από μέρους της δεν μπορεί να υποστηριχθεί από τα ενώπιον μου στοιχεία. Εντός του φακέλου της υπόθεσης είναι καταχωρημένη η ένορκος δήλωση του ιδιώτη επιδότη Πανίκου Ευλαβή ημερ. 12.6.15 δια της οποίας αναφέρει ότι επέδωσε το Κλητήριο Ένταλμα στον Ονούφριο Σάββα, σύζυγο και συγκάτοικο της Εναγομένης στις 10.6.15, για την Εναγόμενη. Η πιο πάνω ένορκος δήλωση λήφθηκε υπόψη και σημειώθηκε ως Τεκμήριο Α1 από το Δικαστήριο κατά την έκδοση της Απόφασης ημερ. 30.10.
2. Επομένως το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει την πιθανή υποχρέωση ή ευθύνη της ασφαλιστικής εταιρείας να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης εφόσον το καθήκον αυτό βαραίνει αποκλειστικά την Εναγόμενη ως διάδικο και ως το πρόσωπο το οποίο τεκμηριωμένα έλαβε γνώση του Κλητηρίου Εντάλματος. Ακόμα και αν η Αγωγή επιδόθηκε στην εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία ως ισχυρίζεται η ενόρκως δηλούσα στην Αίτηση και πάλι κρίνεται ότι δεν έχει καταδειχθεί πειστικός λόγος που να δικαιολογεί την παράλειψη εμφάνισης από μέρους της Εναγομένης. Το γεγονός ότι καταχωρήθηκε στην Αγωγή 1995/15 εμφάνιση και όχι στην παρούσα ενώ οι δυο Αγωγές σχετίζονται μεταξύ τους, δεν μπορεί να αποτελέσει επαρκή δικαιολογία λαμβάνοντας υπόψη ότι την υποχρέωση και ευθύνη για την καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης, βάρυνε υπό τις περιστάσεις, εξ ολοκλήρου την Εναγόμενη. Ακόμα και αν το Δικαστήριο αποδεχόταν ότι η μη εμφάνιση της Εναγόμενης οφείλετο σε λάθος των δικηγόρων της, υπό τις περιστάσεις δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η παράλειψη εμφάνισης της Εναγομένης, εφόσον, κατά πρώτο δεν έχει αιτιολογηθεί η παράλειψη της ίδιας της Εναγομένης να καταχωρήσει εμφάνιση την στιγμή όπου γίνεται λόγος μόνο για οδηγίες οι οποίες δόθησαν από την ασφαλιστική της εταιρεία σε δικηγόρους. Κατά δεύτερο, σύμφωνα με τη νομολογία, προκύπτει πως λάθος ή αμέλεια είτε δικηγόρων είτε διαδίκων, δεν μπορεί γενικά να αποτελέσει καλό λόγο για παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε ερήμην. (Δέστε, μεταξύ άλλων Κωνσταντίνου v. Ουρπάνκοβα

(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 308). Δεν παραβλέπω επίσης ότι στην ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση, παρ. 8, η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται στο ότι «..η μη καταχώρηση εμφάνισης μας...δεν οφειλόταν ούτε σε περιφρόνηση ούτε σε επίδειξη ασέβειας του Δικαστηρίου..». Με τα πιο πάνω γίνεται προσπάθεια να δικαιολογηθεί η στάση των δικηγόρων και όχι της Εναγόμενης και το Δικαστήριο στην υπό κρίση Αίτηση αυτό που εξετάζει είναι τους λόγους για τους οποίους η Εναγόμενη δεν καταχώρησε εμφάνιση και κατά πόσο η Εναγόμενη επέδειξε οποιαδήποτε περιφρόνηση στο Δικαστήριο και όχι οι δικηγόροι της. Ενόψει των πιο πάνω και έχοντας κατά νου το γεγονός ότι η Αγωγή επιδόθηκε στην Εναγόμενη, χωρίς κάτι τέτοιο να αμφισβητείται, κρίνεται ότι δεν έχει καταδειχθεί οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί την παράλειψη της Εναγόμενης να εμφανιστεί στην Αγωγή. Το ζήτημα της εκ πρώτης όψεως Υπεράσπισης. Σύμφωνα με την υπ. Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ

(2000)1 (Β) ΑΑΔ 1101: ". το δικαστήριο εξετάζει τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον του για να διαγνώσει αν δημιουργείται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης". Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Τεγκεράκης ν. Δήμου Λευκωσίας

(2005)1 Α Α.Α.Δ. 289: "Η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης προϋποθέτει και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση της εκδοχής του Αιτητή, δηλαδή προϋποθέτει την προσκόμιση στο δικαστήριο κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυρίας, υπό μορφή ένορκης δήλωσης, που να υποστηρίζουν την εκδοχή του Αιτητή." Τα πιο πάνω δεν σημαίνουν σε καμιά περίπτωση ότι το δικαστήριο θα αξιολογήσει μαρτυρία σ' ένα τέτοιο στάδιο ή ότι θα υπεισέλθει στην ουσία της υπεράσπισης. Όμως θα ερευνήσει τα στοιχεία που παρουσιάζονται με αποκλειστικό σκοπό να διαγνώσει κατά πόσον υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο. (υπ. Νεάρχου ν. Χαραλάμπους

(1991)1 Α.Α.Δ. 954 και Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd

(2001)1Γ Α.Α.Δ. 2118). Στην παρούσα περίπτωση είναι προφανές πως η αγωγή αφορά ατύχημα το οποίο επεσυνέβη στις 5.11.14 και εις το οποίο ενεπλάκη η Εναγόμενη και η Ενάγουσα η οποία δια της Αγωγής της αξίωνε εναντίον της Εναγομένης αποζημιώσεις για τις ζημιές τις οποίες υπέστη το αυτοκίνητο της το οποίο οδηγείτο από τον πατέρα της. Στην ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση η μόνη αναφορά η οποία γίνεται από την ενόρκως δηλούσα στην ύπαρξη Υπεράσπισης είναι στην παρ. 9 όπου αναφέρεται ότι υπάρχει συντρέχουσα αμέλεια εκ μέρους του κ. Λοΐζου Στυλιανού Χριστοδούλου, ενάγοντα στην Αγωγή 1995/15 χωρίς την παράθεση οποιασδήποτε περαιτέρω λεπτομέρειας ή ισχυρισμού. Το Δικαστήριο στα πλαίσια εξέτασης της παρούσας Αίτησης δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε αξιολόγηση μαρτυρίας. Αυτό που απαιτείται όμως είναι η παράθεση τέτοιων στοιχείων τα οποία να ικανοποιούν τα Δικαστήριο ότι υφίσταται μια συζητήσιμη Υπεράσπιση. Το Δικαστήριο πέραν της γενικής και αόριστης αναφοράς ότι υπάρχει συντρέχουσα αμέλεια του ενάγοντα στην Αγωγή 1995/15, ο οποίος ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου της Ενάγουσας κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν έχει ενώπιον του οποιοδήποτε άλλο στοιχείο το οποίο θα μπορούσε να εξεταστεί. Δεν μπορώ επίσης να παραβλέψω ότι στην ένορκο δήλωση παρ. 11, το περιεχόμενο της οποίας έχει καταγραφεί πιο πάνω αυτούσιο, αναφέρει ότι «.έχουμε εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση.. να μας δοθεί ευκαιρία να καταχωρήσουμε υπεράσπιση.» Το Δικαστήριο για σκοπούς της παρούσας Αίτησης εξετάζει κατά πόσο η Εναγόμενη έχει οποιαδήποτε υπεράσπιση και η πιο πάνω αναφορά της ενόρκως δηλούσας κρίνεται άνευ ουσίας εφόσον δεν διευκρινίζει σε ποιους αναφέρεται όταν αναφέρει «έχουμε» εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση. Ούτε επίσης γίνεται κατανοητό σε ποιους αναφέρεται όταν αναφέρει «να μας δοθεί ευκαιρία να καταχωρήσουμε υπεράσπιση». Υπό τις περιστάσεις τις παρούσας Αίτησης, κρίνεται ότι δεν έχει καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η Αιτήτρια απέτυχε να καταδείξει οποιοδήποτε λόγο για παραμερισμό της απόφασης και επανάνοιγμα της υπόθεσης. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας/Εναγομένης, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)...................................... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ Subject:Civil/Other/Interim/1994-15setasidejudgement cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο