← Κύπρος

DIMI LABELS WORLDWIDE LΤD ν. RAJA IMPEX PVT LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 161/2011, 6/4/2016

DIMI LABELS WORLDWIDE LΤD ν. RAJA IMPEX PVT LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 161/2011, 6/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A159 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 161/2011 Μεταξύ: DIMI LABELS WORLDWIDE LΤD Εναγόντων και

  1. RAJA IMPEX PVT LTD
  2. AMARJIT SINGH
  3. WILSON SANDHU LOGISTICS (INDIA) LΤD
  4. GULF AIR G.S.C. Εναγομένων ......... Αίτηση ημερομηνίας 7.12.2015 για εκδίκαση προδικαστικής ένστασης 6 Απριλίου, 2016 Για Εναγόμενη 4-Αιτήτρια: κ. Γ. Μίτλετον για Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγουσα-Καθ' ης η αίτηση: κα Χ' Ξενοφώντος για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα εταιρεία (εφεξής η καθ' ης η αίτηση), έχει από τις 23.11.2011, εξασφαλίσει, ερήμην, απόφαση, εναντίον των εναγόμενων 1, 2 και
  5. Η εν γένει αξίωση της περιστρέφεται γύρω από την παράλειψη/αποτυχία των εναγόμενων 1 και 2 από την Ινδία, να της αποστείλουν συγκεκριμένα εμπορεύματα (είδη ρουχισμού για τα σώματα ασφαλείας), τα οποία, η καθ' ης η αίτηση, τους είχε παραγγείλει και μερικώς, προπληρώσει. Η παράλειψη/αποτυχία αυτή, είχε ως συνακόλουθο αποτέλεσμα, να ακυρωθούν συμφωνίες που η ίδια η καθ' ης η αίτηση είχε συνάψει με την Κυπριακή Δημοκρατία, για προμήθεια/μεταπώληση αυτών των εμπορευμάτων. Πέραν της ακύρωσης των προαναφερθεισών συμφωνιών, η καθ' ης η αίτηση υπέστη και σημαντική παράπλευρη χρηματική απώλεια, η οποία, της έχει αποδοθεί με την πιο πάνω απόφαση. Η αξίωση της καθ' ης η αίτηση εναντίον της εναγόμενης 4 (εφεξής η αιτήτρια), η οποία, είναι μεγάλη αεροπορική εταιρεία, με έδρα το Μπαχρέϊν, εδράζεται στο γεγονός, ότι, η τελευταία, στις 19.2.2010, μέσω του αποστολέα αντιπροσώπου της- εναγόμενου 3, φέρεται να εξέδωσε αεροπορική φορτωτική (airway bill) με αριθμό 072-62593543, η οποία δόθηκε στους εναγόμενους 1 και 2 και οι οποίοι, με τη σειρά τους, δόλια το έθεσαν υπόψη της καθ' ης η αίτηση. Σύμφωνα με το εν λόγω airway bill, ένα μεγάλο μέρος των παραγγελθέντων εμπορευμάτων, είχαν φορτωθεί και θα έφταναν εντός ευλόγου χρόνου στην Κύπρο. Στηριζόμενη σ' αυτή την παράσταση, η καθ' ης η αίτηση, ζήτησε και πέτυχε παράταση για εκτέλεση των υποχρεώσεων της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ωστόσο, από έρευνες της καθ' ης η αίτηση, διαφάνηκε ότι το εν λόγω airway bill ήταν πλαστό και/ή παραποιημένο, αφού τα εν λόγω εμπορεύματα ουδέποτε είχαν παραληφθεί από την αιτήτρια και φορτωθεί σε αεροσκάφος της. Τούτο, είχε ως αποτέλεσμα, οι συμφωνίες με την Κυπριακή Δημοκρατία να τερματισθούν εξ υπαιτιότητας της καθ' ης η αίτηση και να υποστεί σημαντική και ποικιλόμορφη χρηματική απώλεια, αντικείμενο της διεκδίκησης της στην παρούσα αγωγή. Στα πλαίσια της Υπεράσπισης της, η αιτήτρια, υπό μορφή προδικαστικής ένστασης, εγείρει θέμα έλλειψης δικαιοδοσίας των κυπριακών Δικαστηρίων. Το ζήτημα αυτό, άχθη ενώπιον του Δικαστηρίου, προ της δίκης, με την παρούσα Αίτηση, καταχωρηθείσα δυνάμει της Διαταγής 27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το πραγματικό πλαίσιο της διαφοράς, πέραν των δικογράφων, έχει από κοινού συμφωνηθεί μεταξύ των μερών και τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου υπό μορφή παραδεκτών γεγονότων. Τα προαναφερθέντα παραδεκτά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: «
  6. Η ενάγουσα αποτελεί εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο, με αριθμό εγγραφής HE 143571 και διεξάγει εργασίες εισαγωγών και εμπόριο λιανικής πώλησης ειδών ρουχισμού ανά την Κύπρο.
  7. Η εναγόμενη 4 είναι αεροπορική εταιρεία που ασχολείται με υπηρεσίες ναύλωσης και φόρτωσης προϊόντων, εγκεκριμένη από την διεθνή ένωση αερομεταφορών (ΙΑΤΑ), με έδρα το Βασίλειο του Μπαχρέιν.
  8. Κατά τον ουσιώδη χρόνο, υπήρχε μεταξύ των εναγόμενων 4 από το Βασίλειο του Μπαχρέιν και των εναγόμενων 3 από την Ινδία σχέση αντιπροσωπείας και/ή συνεργασίας.
  9. Η ενάγουσα για πολλά χρόνια συνεργαζόταν με την Κυπριακή Δημοκρατία και την προμήθευε με στολές, μπλουζάκια, φανέλες, πουλόβερ έναντι συμφωνημένου ανταλλάγματος.
  10. Στις 17.6.2009 συνήφθη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ενάγουσας η υπ' αριθμό 0135/2009 για την προμήθεια στολών, για την συνολική τιμή των $85.162,84 (δολαρίων Αμερικής) και η ενάγουσα παρέδωσε προς την κυπριακή δημοκρατία την εγγυητική υπ' αριθμό 53484 της Marfin Popular Bank για το ποσό των €6.414,
  11. Στις 03/07/2009 συνήφθη μεταξύ της ενάγουσας και της Κυπριακής Δημοκρατίας η υπ' αριθμό 0163/2009 σύμβαση για την προμήθεια στολών για την συνολική τιμή των $131.444,48 (δολαρίων Αμερικής) και η ενάγουσα παρέδωσε προς την Κυπριακή Δημοκρατία την εγγυητική υπ' αριθμό 53725/153/2009 της Marfin Popular Bank για το ποσό των €9.470,
  12. Περί τα μέσα Μαΐου του 2009, η ενάγουσα ανέθεσε στους εναγόμενους 1, από την Ινδία, την κατασκευή και παράδοση στην Κύπρο ανδρικών και γυναικείων καλοκαιρινών και χειμερινών φανέλων της αστυνομίας, της πυροσβεστικής, του ταχυδρομείου, του τελωνείου και άλλων κυβερνητικών τμημάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, έναντι συμφωνηθέντος τιμήματος αγοράς $60.834,03 (δολαρίων Αμερικής) και προς τούτο εκδόθηκε το προτιμολόγιο με αρ.180 από τους εναγόμενους 1, ημερομηνίας 13/05/
  13. Περί τα μέσα Ιουλίου του 2009, η ενάγουσα ανέθεσε στους εναγόμενους 1, από την Ινδία, την κατασκευή και παράδοση στην Κύπρο διαφόρων στολών και προς τούτο εξέδωσε το προτιμολόγιο με αριθμό 186, ημερομηνίας 15/07/2009 για το ποσό των $76.712,
  14. Η ενάγουσα, κατά την περίοδο μεταξύ Νοεμβρίου του 2009 μέχρι τον Ιανουάριο του 2010 κατέβαλε στους εναγόμενους 1 ολόκληρο το ποσό για την αξία των εμπορευμάτων της Συμφωνίας Αρ.1 ($60.834,03) καθώς και το ποσό των $49.466,43 (δολάρια Αμερικής) για την πληρωμή των εμπορευμάτων της Συμφωνίας Αρ.
  15. Οι εναγόμενοι 1 και 2 απέστειλαν στην ενάγουσα ένα Air Way Bill, ημερομηνίας 19/02/2010, με αριθμό 072-6259
  16. Η εναγόμενη 4 αναγράφεται ως ο εκδότης του πιο πάνω Air Way Bill, ημερομηνίας 19/02/
  17. Οι εναγόμενοι 3 ήταν αυτοί που απέστειλαν το Air Way Bill στους εναγόμενους 1 και 2, οι οποίοι με τη σειρά τους το απέστειλαν στους ενάγοντες.
  18. Βάσει του πιο πάνω Air Way Bill, η ενάγουσα θα ισχυριστεί ότι πήρε παράταση από την Κυπριακή Δημοκρατία για τον χρόνο παράδοσης των εμπορευμάτων.
  19. Το πιο πάνω Air Way Bill ήταν πλαστό/δεν ανταποκρίνετο στην πραγματικότητα αφού ουδέποτε υπήρχε παράδοση των εμπορευμάτων από τους εναγόμενους 1 στους εναγόμενους 3 και συνεπώς ούτε στους εναγόμενους 4 και συνεπώς ουδέποτε έγινε φόρτωση των εμπορευμάτων.
  20. Οι ενάγοντες ουδέποτε είχαν οποιανδήποτε επικοινωνία με τους εναγόμενους
  21. Ούτε και υπήρχε οιαδήποτε συμβατική σχέση μεταξύ τους.
  22. Κατά την ακρόαση της Αγωγής, η ενάγουσα θα ισχυριστεί ότι εξαιτίας της μη αποστολής των εμπορευμάτων, η Κυπριακή Δημοκρατία τερμάτισε τις συμφωνίες που υπέγραψε με την ενάγουσα στις 17/06/2009 και 03/07/2009, την κήρυξε έκπτωτη και κατάσχεσε τα ποσά των εγγυήσεων που η ενάγουσα έδωσε προς το σκοπό πιστής εκτέλεσης των συμφωνιών και σαν αποτέλεσμα υπέστη ζημιά.
  23. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι το αγώγιμο τους δικαίωμα εναντίον των εναγόμενων 4 πηγάζει από τη σχέση αντιπροσώπευσης/συνεργασία μεταξύ των εναγόμενων 3 και των εναγόμενων 4». Πέραν του πιο πάνω πλαισίου παραδεκτών γεγονότων, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών, ετοίμασαν και υιοθέτησαν εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες παραθέτουν με ενδελέχεια και νομομάθεια την επιχειρηματολογία τους προς υποστήριξη των αντίστοιχων θέσεων των πελατών τους. Τις αγορεύσεις αυτές τις έχω μελετήσει με κάθε προσοχή. Προτού καταπιαστώ με την επίλυση της επιμέρους διαφοράς, λίγα λόγια για το θέμα της αρμοδιότητας (δικαιοδοσίας) των δικαστηρίων μας, γενικότερα. Ως θέμα καθοριστικής σημασίας για την περαιτέρω πορεία μιας υπόθεσης, η αρμοδιότητα θα πρέπει να αποφασίζεται το συντομότερο δυνατό (βλ. Theofanous v. Georghiou

(1969)1 C.L.R. 203) - και τούτο προς εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου και δαπάνης. Η αρμοδιότητα είναι και ζήτημα δημοσίας τάξης και δεν μπορεί να εγκαταλειφθεί από τα μέρη, ακόμα και συνειδητά (βλ. Μιχαηλίδου v. Γρηγορίου
(1988)1 C.L.R. 88 και Central Co-operative Bank v. C.Y.E.M.S
(1984)1 C.L.R. 435). Μπορεί να εγερθεί και να εξετασθεί σε οποιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας ακόμα και κατ΄ έφεση. Τόση είναι η σημασία της αρμοδιότητας, που και το ίδιο το Δικαστήριο κέκτηται εξουσίας να το εξετάσει αυτεπάγγελτα (ex prorio motu). Υπέχει μάλιστα όχι μόνο εξουσία, αλλά και ύψιστο καθήκον να το εξετάσει (βλ. Phillip v. Phillip
(1986)1 C.L.R. 689 και "Sevegep" Ltd v. United Sea Transport κ.α
(1989)1 Α.Α.Δ. 729). Ενδείκνυται το θέμα της αρμοδιότητας, να εξετάζεται στη βάση των ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα, γιατί είναι οι ισχυρισμοί αυτοί που θεμελιώνουν την ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος και στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (βλ. Safarino Shoes Industry and Trading Co. Ltd. v. Βιομηχανία Υποδημάτων Ε. Σταυρινού Λτδ.
(1991)1 Α.Α.Δ. 1059 και Ιωαννίδης v. Κρητικού
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 828). Η αρχή αυτή όμως δε σημαίνει, ότι, οι εκ των υστέρων διαπιστώσεις είναι οπωσδήποτε άνευ σημασίας (βλ. INTERAMERICAN INSURANCE CO. LTD v. Μακρίδου
(2001)1 Α.Α.Δ. 1586). Για να αναλάβει δικαιοδοσία ένα κυπριακό Δικαστήριο, θα πρέπει ταυτόχρονα να έχει και καθ' ύλη και κατά τόπο αρμοδιότητα (Παπακόκκινου v. Εταιρεία Landbroke Group PLC κ.α.
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 836). Η κατά τόπο αρμοδιότητα των πολιτικών Δικαστηρίων καθορίζεται πρωτίστως στο άρθρο 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Το άρθρο 21
(1)(α) και (β) που είναι σχετικό διαλαμβάνει ως ακολούθως: 21.-
(1)Το Επαρχιακόν Δικαστήριον, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 19, θα έχη πρωτόδικον δικαιοδοσίαν ίνα ακούη και αποφασίζη οιανδήποτε αγωγήν συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρου 22 οσάκις - (α) η βάσις της αγωγής έχη προκύψει είτε καθ΄ ολοκληρίαν είτε εν μέρει εντός των ορίων της επαρχίας δι΄ ην το δικαστήριον καθιδρύθη (β) ο εναγόμενος ή οιοσδήποτε των εναγομένων, κατά τον χρόνον της εγέρσεως της αγωγής, διαμένη ή διεξάγη επάγγελμα εντός της επαρχίας δι΄ ην το δικαστήριον καθιδρύθη× Ο όρος "η βάση αγωγής" που χρησιμοποιείται πιο πάνω, περιλαμβάνει σύμφωνα με το ερμηνευτικό άρθρο 2 του ιδίου Νόμου, ".......το σύνολον των γεγονότων των θεμελιούντων το αγώγιμον δικαίωμα περί ου η αγωγή, αλλά εις αγωγάς εκ συμβάσεως δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκην ολόκληρον την βάσιν της αγωγής. Βάσις της αγωγής θα θεωρήται ότι έχει προκύψει εντός της δικαιοδοσίας εάν η σύμβασις συνήφθη εντός αυτής, καίτοι η διάρρηξις δυνατόν να επήλθεν αλλαχτού, και επίσης εάν η διάρρηξις επήλθεν εντός της δικαιοδοσίας, καίτοι η σύμβασις δυνατόν να συνήφθη αλλαχτού." Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου επανέρχομαι στα επιμέρους γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Δικαιοδοσία, σίγουρα δεν υπάρχει, δυνάμει του άρθρου 21
(1)(β) αφού η αιτήτρια, εδρεύει και διεξήγαγε κατά τον ουσιώδη χρόνο τις εργασίες της στο εξωτερικό. Απομένει το άρθρο 21
(1)(α) που αφορά τη βάση της αγωγής. Η καθ' ης η αίτηση επικαλείται την έκδοση της αεροπορικής φορτωτικής (airway bill) ως το υπόβαθρο του αγώγιμου της δικαιώματος. Στα πλαίσια της αγόρευσης της - η ευπαίδευτη συνήγορος, η οποία την υπογράφει, κα Ασσιώτου, κάμνει εκτενή αναφορά στη διεθνή Σύμβαση του Μόντρεαλ ημερ.28.5.1999 που αφορά διεθνείς αερομεταφορές. Η Σύμβαση αυτή ενσωματώθηκε στο ημεδαπό δίκαιο με τον περί Ενοποίησης Ορισμένων Κανόνων για τις Διεθνείς Αεροπορικές Μεταφορές (Κυρωτικό) Νόμο 3(III)/
  1. Η θέση της συνηγόρου, είναι, ότι, το παρόν Δικαστήριο, έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει τη διαφορά μεταξύ αιτήτριας και καθ' ης η αίτηση, με βάση την εν λόγω Σύμβαση. Χωρίς να χρειάζεται να ενδιατρίψω στις πρόνοιες της Σύμβασης, ανενδοίαστα βρίσκω, ότι, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Η εν λόγω Σύμβαση, αφορά περιπτώσεις όπου υπάρχει σύμβαση μεταφοράς (γραπτή/προφορική-ρητή/εξυπακουόμενη). Στην προκειμένη περίπτωση, καμία τέτοια σύμβαση δεν υπήρχε μεταξύ της αιτήτριας και της καθ' ης η αίτηση. Η καθ' ης η αίτηση ουδέποτε είχε οποιανδήποτε επικοινωνία με την αιτήτρια, ούτε και υπήρχε μεταξύ τους συμβατική σχέση (παράγραφος 14 παραδεκτών γεγονότων). Δεν συμβλήθηκε δηλαδή με την αιτήτρια και/ή με την αντιπρόσωπο της - εναγόμενη 3 για τη μεταφορά εμπορευμάτων από την Ινδία στην Κύπρο, τα οποία, σε αντίθεση με τα γραφόμενα στην αεροπορική φορτωτική, να μην έφτασαν στην περιγραφόμενη ποιότητα/ποσότητα. Συνεπώς, αιτία αγωγής, στηριζόμενη σε σύμβαση, δεν μπορεί να υπάρξει. Στην Έκθεση Απαίτησης (παράγραφος 25) γίνεται λόγος για δόλο/απάτη/ψευδείς παραστάσεις. Αν οι ορισμοί αυτοί αναφέρονται σε αστικό αδίκημα, πάλι δεν παρέχουν αγώγιμο δικαίωμα στην καθ' ης η αίτησης εναντίον της αιτήτριας σε κυπριακό Δικαστήριο, πρώτον, διότι τα εμπορεύματα ουδέποτε φορτώθηκαν σε αεροσκάφος της αιτήτριας και το airway bill ήταν πλαστό (παράγραφος 13 παραδεκτών γεγονότων και παράγραφοι 23 και 24 της Έκθεσης Απαίτησης). Επί τούτου, σημειώνω, η αιτήτρια πουθενά δεν παραδέχεται την έκδοση του συγκεκριμένου airway bill όπως αναφέρει στην αγόρευση της η κα Ασσιώτου (σελ.2-3). Εκείνο το οποίο αναφέρεται από τον ενόρκως δηλούντα της αιτήτριας, είναι, πως, με βάση πάγια πρακτική στην Ινδία, εκδόθηκαν ασυμπλήρωτα airway bills προς την εναγόμενη 3, καθ' ότι αυτή ήταν εγκεκριμένη αντιπρόσωπος της ΙΑΤΑ. Δεύτερον, η όποια παράσταση προς την καθ' ης η αίτηση, με τη χρήση του πλαστού airway bill έγινε από τους εναγομένους 1 και/ή
  2. Είναι με αυτούς που είχε συμβατική σχέση η καθ' ης η αίτηση και εναντίον των οποίων, ως εκ της αντισυμβατικής τους συμπεριφοράς, απέκτησε, αγώγιμο δικαίωμα. Αν οι εναγόμενοι 1 και/ή 2 στα πλαίσια ή στην προσπάθεια τους να αποφύγουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις, μεθόδευσαν ή χρησιμοποίησαν ως «όχημα» ένα πλαστό airway bill, τούτο αντανακλά αποκλειστικά σ' αυτούς, προσδίδοντας στην καθ' ης η αίτηση, επιπλέον αιτίες αγωγής εναντίον τους. Τα άλλα όλα συνέβησαν στην Ινδία. Δεν υπάρχει οτιδήποτε στην Έκθεση Απαίτησης ή στα παραδεκτά γεγονότα που να προσδίδει αρμοδιότητα εκδίκασης σε κυπριακό Δικαστήριο - για τις όποιες πράξεις ή παραλείψεις της αιτήτριας σε σχέση με την πρακτική που ακολουθεί στα πλαίσια εκτέλεσης των εργασιών της στην Ινδία. Στο σημείο αυτό, επισημαίνω, ότι η έκδοση ερήμην απόφασης εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3, όπως σωστά αναφέρει στην αγόρευση του ο κ.Μίτλετον, ουδόλως αποτελεί εμπόδιο/κώλυμα για τις παρούσες επισημάνσεις, οι οποίες, επί της ουσίας, αφορούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδικάσει την υπόθεση εναντίον άλλου διαδίκου, ήτοι της αιτήτριας (βλ. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v. Γ & Κ Βιονευρολογική Λτδ κ.α.
(2011)1 Α.Α.Δ. 234). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω, ότι, το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία για εκδίκαση της αγωγής της ενάγουσας εναντίον της εναγόμενης 4. Ως εκ τούτου, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγόμενης 4 και εναντίον της ενάγουσας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) .................................... Στ. N. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.