ΝΤΙΝΑΣ ΣΑΝΤΗ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2910/2009, 22/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A186 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 2910/2009 Μεταξύ: ΝΤΙΝΑΣ ΣΑΝΤΗ, εκ Λεμεσού Ενάγουσας και
- ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. ΙΩΑΝΝΟΥ, εκ Λεμεσού
- ΙΩΑΝΝΗ Π. ΗΡΟΔΟΤΟΥ, εκ Λεμεσού Εναγομένων Ημερομηνία: 22 Απριλίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Α. Ιωάννου Κίτσιος με κ. Χρ. Ιωάννου Για τους Εναγόμενους: κ. Λ. Λυσάνδρου για κ.κ. Λυσάνδρου & Θωμά Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα, σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος αρ. 3 ευρισκομένου επί της πολυκατοικίας «ORIANA», η οποία βρίσκεται στην Λεωφ. Μακαρίου του Γ' αρ. 225, στη Λεμεσό. Κατά ή περί τον Ιούνιο 2004, οι διάδικοι συνήψαν προφορική και/ή εν μέρει έγγραφη και εν μέρει προφορική συμφωνία δια της οποίας η ενάγουσα ενοικίασε το πιο πάνω διαμέρισμα στους εναγόμενους 1 και 2 δια περίοδο ενός έτους. Το συμφωνηθέν ενοίκιο ανέρχετο σε ΛΚ. 350.- μηνιαίως και το διαμέρισμα χρησιμοποιείτο δια την διαμονή καλλιτέχνιδων και/ή άλλων προσώπων. Αποτελεί ισχυρισμό της ενάγουσας ότι ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας ότι οποιαδήποτε βλάβη ή φθορά του διαμερίσματος, εκτός φυσικής, θα επιβάρυνε τους εναγόμενους οι οποίοι υποχρεούντο να παραδώσουν το διαμέρισμα εις την καλή κατάσταση που το παρέλαβαν, ήταν περαιτέρω όρος της συμφωνίας ότι το ηλεκτρικό ρεύμα, νερό ή τέλη σκυβάλων, τα κοινόχρηστα κλπ θα πληρώνονταν από τους εναγόμενους. Κατά ή περί την 15.11.06 οι εναγόμενοι τερμάτισαν την ενοικίαση και εγκατέλειψαν το διαμέρισμα δια της παραδόσεως των κλειδιών στην ενάγουσα, η οποία διαπίστωσε αμέσως μετά την παράδοση του ότι οι εναγόμενοι λόγω αμέλειας και/ή πλημμελούς χρήσεως των ιδίων και/ή των προσώπων που διέμεναν στο διαμέρισμα και/ή κατά παράβαση της συμφωνίας και/ή καθηκόντων τους, προκλήθηκαν σοβαρές ζημιές εις το διαμέρισμα. Οι εναγόμενοι επίσης παρέλειψαν να πληρώσουν τα τέλη σκυβάλων εκ €99,10 και τα κοινόχρηστα εκ €213,58, τα οποία αναγκάστηκε να πληρώσει η ενάγουσα. Σύμφωνα με την ενάγουσα η ίδια της επιδιόρθωσε τις ζημιές και πλήρωσε το συνολικό ποσό των ΛΚ. 4,330.- (€7.403,38σ), συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α., των κοινοχρήστων και τελών σκυβάλων ως ακολούθως: α) Ζημιές στο διαμέρισμα β) Καταστροφή 3 κρεβατιών γ) 1 τουαλέτα δ) Τέλη σκυβάλων ε) Κοινόχρηστα στ) Έξοδα Εκτίμησης ΣΥΝΟΛΟΝ (ΛΚ. 3.220,00.-) (ΛΚ. 600,00.-) (ΛΚ. 100,00.-) (ΛΚ. 58,00.-) (ΛΚ. 125,00.-) (ΛΚ. 230,00.-) (ΛΚ.4.333,00.-) €5.501,70.- €1.025,16.- € 170,86.- € 99,10.- € 213,58.- € 392,98.- €7.403,38.- Τέλος, η ενάγουσα αξιώνει με την έκθεση απαίτησης της το ποσό των €7.403,38σ, αποζημιώσεις δια παράβαση συμφωνίας, νόμιμους τόκους και έξοδα. Οι εναγόμενοι με την Υπεράσπιση τους εγείρουν προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενοι ότι αρμόδιο Δικαστήριο για την εκδίκαση της Αγωγής είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού, εφόσον οι εναγόμενοι ήταν θέσμιοι ενοικιαστές. Άνευ βλάβης της πιο πάνω προδικαστικής τους ένστασης, οι εναγόμενοι αρνούνται ότι προκάλεσαν οποιαδήποτε φθορά ή βλάβη στο διαμέρισμα εκτός από φυσική φθορά την οποία δεν μπορούσαν να αποτρέψουν. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η ενάγουσα έλεγξε το διαμέρισμα κατά την παραλαβή του χωρίς να εκφράσει οποιοδήποτε παράπονο. Αποτελεί επίσης ισχυρισμό τους ότι παρέδωσαν το διαμέρισμα στην κατάσταση την οποία το παρέλαβαν και αρνούνται ότι ειδοποιήθηκαν από την ενάγουσα εν σχέση με τις εν λόγω ζημιές καθώς επίσης αρνούνται ότι η ενάγουσα πλήρωσε τα ποσά τα οποία ισχυρίζεται και αρνούνται ότι είχαν υποχρέωση να επιδιορθώσουν ή πληρώσουν οποιοδήποτε ποσό που οφείλεται σε αποκατάσταση ζημιών από φυσική φθορά. Η ενάγουσα καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση αρνούμενη την προδικαστική ένσταση και Υπεράσπιση των εναγομένων. Προτού προχωρήσω στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας η οποία έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, να σημειωθεί ότι με την γραπτή αγόρευση των εναγομένων δεν έχει προωθηθεί η προδικαστική ένσταση η οποία προβλήθηκε με την Υπεράσπιση. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 6.7.10, απέρριψε την αίτηση των εναγομένων για εκδίκαση προδικαστικού σημείου. Η ενάγουσα με την γραπτή αγόρευση της, εισηγείται ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία και συγκεκριμένα εφόσον δεν αμφισβήτησε ότι η ενοικίαση τερματίστηκε στις 15.11.06 και δεν υπήρχε ισχυρισμός για συνέχιση της ενοικίασης μετά τον τερματισμό και παράδοση των κλειδιών, τότε η προδικαστική ένσταση είναι εντελώς αβάσιμη. Ως θα διαφανεί πιο κάτω, πράγματι ο εναγόμενος 1 με την μαρτυρία του δεν αμφισβήτησε το πιο πάνω γεγονός ούτε προβλήθηκε η θέση ότι μετά τον τερματισμό της ενοικίασης οι εναγόμενοι κατείχαν το διαμέρισμα. Πέραν των πιο πάνω, το εν λόγω γεγονός, φαίνεται ότι δηλώθηκε ως παραδεκτό από αμφότερες πλευρές στα πλαίσια της αίτησης εκδίκασης της προδικαστικής ένστασης. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω καθώς και το ότι οι εναγόμενοι δεν προέβαλαν οποιαδήποτε εισήγηση ή επιχείρημα προς υποστήριξη της προδικαστικής ένστασης τους, καταλήγω ότι το παρών Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εξετάσει τα επίδικα θέματα και να αποφασίσει επ' αυτών. Για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της ενάγουσας μαρτυρία έδωσε η ίδια και ο Μάριος Χριστοφίνης, αρχιτέκτονας - μηχανικός. Από πλευράς Υπεράσπισης, μαρτυρία έδωσε στο Δικαστήριο ο Εναγόμενος
- Η προσκομισθείσα μαρτυρία στο σύνολο της είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν είναι καταχωρημένα στο φάκελο του Δικαστηρίου. Δεν κρίνεται αναγκαία η παράθεση της μαρτυρίας αυτολεξεί. Κατά την αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας, θα αναφερθώ σ' εκείνα τα στοιχεία τα οποία επέδρασαν στη διαμόρφωση της κρίσης του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας, με γνώμονα τις αρχές τις οποίες καθιέρωσε η νομολογία, σύμφωνα με τα όσα έχουν αμφισβητηθεί, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρούμενες διιστάμενες εκδοχές των διαδίκων καθώς επίσης κρίνοντας αυτή συνολικά και όχι μικροσκοπικά έχοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχτεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα. Η κρίση του Δικαστηρίου επί της μαρτυρίας ασκείται ανεξαρτήτου του βάρους απόδειξης το οποίο θα εξεταστεί μετά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ως παραδεκτά γεγονότα δηλώθηκαν τα ακόλουθα: Η ενάγουσα ήταν ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος το οποίο ενοικίασε στους εναγόμενους, ο Κώστας Χριστοδουλίδης είναι ιδιώτης δικαστικός επιδότης και οι επιστολές ημερ. 8.12.06 (Τεκμήριο 1), ημερ. 13.1.09 (Τεκμήριο 2 και 3) και ημερ. 28.2.07 (Τεκμήριο 4), έχουν επιδοθεί από τον Δικαστικό επιδότη Κώστα Χριστοδουλίδη όπως αναφέρεται στα Τεκμήριο 1,2,3 και
- Η ενάγουσα κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της γραπτή κατάθεση η οποία κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο Α. Ουσιαστικά, η γραπτή κατάθεση της ενάγουσας αποτελεί επανάληψη των όσων αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης και έχουν καταγραφεί αρχικά στην παρούσα Απόφαση χωρίς να καθίσταται αναγκαία η επανάληψη τους. Παρατηρώ ότι στην γραπτή κατάθεση της η ενάγουσα στις παρ. 3α), 4 και 7 προβάλλει διαζευκτικές θέσεις οι οποίες, σύμφωνα με τη νομολογία, δεν έχουν θέση κατά την προβολή μαρτυρίας, η οποία πρέπει να είναι σαφής και συγκεκριμένη (Βλ. Αγωγή Ναυτοδικείου 68/02 ημερ. 12.07.2002, Επιτροπή Σιτηρών Κύπρου ν. του πλοίου "ARABELLA") . Οι εναγόμενοι δεν προέβαλαν οποιαδήποτε θέση ή εισήγηση περί τούτου και το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει περαιτέρω το εν λόγω ζήτημα παρά μόνο θα περιοριστεί σε απλή καταγραφή της παρατήρησης του. Η ενάγουσα κατά την κυρίως εξέταση της κατέθεσε ως Τεκμήρια 1 - 4 τις επιστολές οι οποίες στάλησαν στους εναγόμενους από το δικηγόρο της, ως Τεκμήριο 5 τιμολόγιο του Δήμου Λεμεσού για τέλη σκυβάλων για το ποσό των ΛΚ.58.- και ως Τεκμήριο 6 την απόδειξη είσπραξης από το Δήμο Λεμεσού αναφορικά με την πληρωμή των πιο πάνω τελών σκυβάλων, ως Τεκμήριο 7 την έκθεση επιθεώρησης του διαμερίσματος η οποία ετοιμάστηκε από τον Μάριο Χριστοφίνη και ως Τεκμήριο 8 τιμολόγιο και απόδειξη πληρωμής των υπηρεσιών του Μάριου Χριστοφίνη για το ποσό των ΛΚ. 230.- Προφορικά, ανέφερε ότι τα τρία κρεβάτια τα οποία αναφέρει στην έκθεση απαίτησης της ήταν όλα από ξύλο τικ τα οποία κατασκευάστηκαν από επαγγελματία πελεκάνο καθώς και μια τουαλέτα από ξύλο τικ. Όταν πήγε στο διαμέρισμα μετά την παράδοση ήταν όλα κατεστραμμένα και ζητά για την εν λόγω ζημιά το ποσό των ΛΚ. 600.- για τα κρεβάτια και ποσό ΛΚ. 100.- για την τουαλέτα. Όσον αφορά τα κοινόχρηστα ανέφερε ότι τα πλήρωσε η ίδια στον ιδιοκτήτη της πολυκατοικίας Χάρη Οικονομίδη ο οποίος μάζευε τα κοινόχρηστα. Όπως περιέγραψε, όταν παρέλαβε το διαμέρισμα και μπήκε μέσα έπαθε σοκ από τις ζημιές τις οποίες παρατήρησε. Αντεξεταζόμενη, η ενάγουσα ανέφερε ότι όταν ενοικιάστηκε το διαμέρισμα στους εναγόμενους ενημερώθηκε ότι θα έβαζαν διαχωριστικό στην σαλοτραπεζαρία και η ίδια τους είπε ότι είναι εντάξει. Το εν λόγω διαχωριστικό δεν μετακινήθηκε ούτε αλλαχτήκαν τα πλακάκια τα οποία βρίσκονται από κάτω. Διαφώνησε με την θέση των εναγομένων ότι τα κλειδιά παραδόθηκαν στην ίδια από τους εναγόμενους στο διαμέρισμα και διαφώνησε ότι έλεγξε το διαμέρισμα στην παρουσία τους, αναφέροντας ότι τα κλειδιά τα παρέλαβε από το φαρμακείο όπου τα άφησαν οι εναγόμενοι. Μετά όπου έφυγαν οι εναγόμενοι από το διαμέρισμα έλαβε συμβουλή δικηγόρου και διόρισε εκτιμητή και στη συνέχεια ανέλαβε κάποιος κ. Στέλιος όλες τις επιδιορθώσεις. Ανέφερε ότι αγόρασε καινούρια κεραμική εστία 1-2 μήνες μετά όπου οι εναγόμενοι εγκατέλειψαν το διαμέρισμα, δεν μέτρησε πόσα κεραμικά του μπάνιου άλλαξε, στην κουζίνα άλλαξε ορισμένους πάγκους, το πάτωμα κουζίνας καθαρίστηκε μετά που πλήρωσε άνθρωπο για τις εν λόγω εργασίες. Για όλες τις εργασίες τις οποίες ανέφερε ότι πλήρωσε, ανέφερε ότι χάθηκαν οι αποδείξεις. Ανέφερε ότι δεν έχει απόδειξη για την πληρωμή των κοινοχρήστων, ούτε για τα κρεβάτια γιατί δεν τα έφτιαξε, ούτε για την τουαλέτα γιατί δεν την ξαναγόρασε. Ανέφερε στη συνέχεια ότι αντικατέστησε τους μηχανισμούς των ρολών, πόρτες και αρμάρια. Δεν θυμάται αν πλήρωσε Φ.Π.Α. Σε υποβολή ότι ο εκτιμητής αναφέρει ότι ο σουβάς τον οποίο έφτιαξε στο μπάνιο είναι φυσική φθορά, ανέφερε ότι μπορεί να αφαιρεθεί το εν λόγω ποσό. Απ' ότι θυμάται τα εργατικά στοίχησαν περίπου ΛΚ. 1.200.- δεν θυμάται εάν ήταν με ή χωρίς Φ.Π.Α. Παρατηρώντας την ενάγουσα να καταθέτει ενώπιον μου, παρατηρώ ότι στο εδώλιο του μάρτυρα είχε ευπρεπή και ευγενική συμπεριφορά, κατέθεσε με ηρεμία και αμεσότητα αν και ήταν φανερό από την όλη στάση της ενώπιον μου, ότι αισθανόταν έντονα αδικημένη από την όλη κατάσταση η οποία δημιουργήθηκε με τους εναγόμενους, με αποτέλεσμα πολλές φορές να καταφεύγει σε υπερβολές. Παρά το ειλικρινές ύφος το οποίο φάνηκε να την διακατέχει, διαπίστωσα, κρίνοντας συνολικά την μαρτυρία της, ότι σε ουσιαστικά σημεία για την υπόθεση, όπως για παράδειγμα το είδος των εργασιών και αξία αυτών που ισχυρίζεται ότι έκανε και πλήρωσε, απαντούσε με γενικότητα και αοριστία με αποτέλεσμα η μαρτυρία της να στερείτε, στο μεγαλύτερο μέρος της, την απαιτούμενη πειστικότητα. Ως θα διαφανεί πιο κάτω, αντιπαραβάλλοντας την μαρτυρία της με την μαρτυρία του Μάριου Χριστοφίνη, αναδεικνύονται περαιτέρω τα κενά στην μαρτυρία της, εφόσον δεν ήταν σε θέση να αναφέρει στο Δικαστήριο ποιες από τις εργασίες οι οποίες αναφέρονται από τον αρχιτέκτονα στο Τεκμήριο 7 έγιναν και πόσο στοίχησαν. Κατά την αντεξέταση της, διεφάνηκε ότι η υπεράσπιση αμφισβήτησε ουσιαστικά όλες τις πτυχές των ισχυριζόμενων ζημιών και των αξιούμενων ποσών, τα οποία ως ισχυρίστηκε η ενάγουσα είχε καταβάλει για την επιδιόρθωση και αντικατάσταση των ζημιών τα οποία προκάλεσαν κατά την ίδια οι εναγόμενοι. Όσον αφορά τα έξοδα σκυβάλων και κοινοχρήστων, ως θα διαφανεί πιο κάτω, ο εναγόμενος 1 δεν αρνήθηκε και δεν αμφισβήτησε ρητά ότι οφείλονται. Αυτό το οποίο παρατηρώ, είναι ότι κατά την αντεξέταση της ενάγουσας διεφάνηκε η παντελής έλλειψη και απουσία αποδεικτικών στοιχείων όσον αφορά, τις αποδείξεις πληρωμών για το ποσό των ζημιών στο διαμέρισμα ΛΚ. 3.220 (€5.501,70σ), το οποίο ως ισχυρίζεται κατέβαλε για την επιδιόρθωση του διαμερίσματος. Η γενικότητα και αοριστία με την οποία απαντούσε η ενάγουσα αναφορικά με την καταβολή του ποσού των ΛΚ. 3.220 (€5.501,70σ), ως ένα ενιαίο και συνολικό ποσό προς αποκατάσταση όλων των ζημιών, χωρίς την παράθεση λεπτομερειών από τι αποτελείται αυτό, αφήνει τις θέσεις της ενάγουσας αναφορικά με την ισχυριζόμενη πληρωμή του πιο πάνω ποσού, μετέωρη και ατεκμηρίωτη. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει εάν πλήρωσε Φ.Π.Α. ενώ από την άλλη ανέφερε ότι το αξιούμενο ποσό περιλαμβάνει Φ.Π.Α. Πέραν των πιο πάνω, διεφάνηκε κατά την αντεξέταση της, η έλλειψη μαρτυρίας αναφορικά με την αξία των 3 κρεββατιών και της τουαλέτας εφόσον δεν προσκομίστηκε κανένα στοιχείο αναφορικά με την αξία τους, η οποία ας σημειωθεί η ενάγουσα ανέφερε την αξία αυτών κατά τον χρόνο της αγοράς τους. Ως θα διαφανεί πιο κάτω, εις το Τεκμήριο 7 καταγράφονται από τον αρχιτέκτονα Μάριο Χριστοφίνη, προτεινόμενες εργασίες οι οποίες χρειάζονται για την επιδιόρθωση του διαμερίσματος για τις οποίες το κόστος δεν είναι βέβαιο και σταθερό εφόσον το κόστος εξαρτάται από το είδος της επιδιόρθωσης και απαιτούμενης εργασίας. Η ενάγουσα όμως δεν ανέφερε ούτε προσκόμισε μαρτυρία η οποία να μπορεί να καταδείξει ότι όντως οι εν λόγω εργασίες έγιναν και πληρώθηκαν από την ίδια ούτε με ποιο κόστος. Όπως η ίδια ανέφερε, την πόρτα η οποία μετακινήθηκε από τον διάδρομο αν και φτιάχτηκε δεν την ξανατοποθέτησε, άλλαξε μηχανισμούς των ρολών των παραθύρων, πόρτες και αρμάρια, άλλαξε κάποιους πάγκους, φτιάχτηκε ο σουβάς και το φωτιστικό, αγόρασε νέα κεραμική εστία, χωρίς όμως να αναφερθεί στην αξία κάθε επιδιόρθωσης. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι ο αρχιτέκτονας δεν ανέφερε οτιδήποτε για ζημιές στα αρμάρια. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μόνο την εκτίμηση του κόστους από τον αρχιτέκτονα και παραμένει άγνωστο προς το Δικαστήριο κατά πόσο έγιναν οι εργασίες και εάν έγιναν ποιο ποσό κατέβαλε η ενάγουσα. Πέραν των πιο πάνω η αβεβαιότητα η οποία προκαλείται από την μαρτυρία της ενάγουσας, παρατηρείται και στην αναφορά της ότι τα εργατικά κατά την ίδια στοίχησαν ΛΚ. 1.200.- χωρίς όμως να θυμάται κατά πόσο περιλαμβάνεται στο πιο πάνω ποσό Φ.Π.Α. Ούτε στο Τεκμήριο 7 αναφέρεται από τον αρχιτέκτονα οποιοδήποτε ποσό για εργατικά. Τα κενά στην μαρτυρία της ενάγουσας, ειδικά εις ότι αφορά την έλλειψη συγκεκριμένης μαρτυρίας αναφορικά με το διεκδικούμενο ποσό για την αποκατάσταση των ζημιών επιβεβαιώνεται επίσης με την θέση της ότι θα μπορούσε να αφαιρέσει το κόστος για τον σουβά του μπάνιου, χωρίς όμως να είναι σε θέση να αναφέρει ποιο είναι το εν λόγω ποσό το οποίο αντιστοιχεί για την εν λόγω εργασία και το οποίο θα μπορούσε να αφαιρεθεί. Η θέση της ενάγουσας ότι έχασε τις αποδείξεις τις οποίες είχε για την πληρωμή του ποσού το οποίο κατέβαλε στον κ. Στέλιο και για την αγορά της κεραμικής εστίας δεν κρίνεται πειστική, από την στιγμή όπου η ενάγουσα φάνηκε να είναι τόσο ενοχλημένη και έντονη για τις ζημιές τις οποίες, κατά την ίδια, αναγκάστηκε να αποκαταστήσει. Θα ήταν λογικά αναμενόμενο, στην περίπτωση της ενάγουσας, να έχει στην κατοχή της τις απαραίτητες αποδείξεις και αποδεικτικά στοιχεία τα οποία θα τεκμηρίωναν την αξίωση της, εφόσον από την πρώτη στιγμή εξέφρασε την πρόθεση της να αξιώσει από τους εναγόμενους τα ποσά τα οποία ως ισχυρίζεται καταβλήθηκαν για τις ζημιές και αυτό προκύπτει από την μαρτυρία της ίδιας, η οποία, όπως είπε, αμέσως έλαβε τη συμβουλή δικηγόρου και διόρισε εκτιμητή για να εκτιμήσει τις ζημιές τις οποίες ως ισχυρίζεται αποκατέστησε με δικά της έξοδα. Πέραν τούτου, η ενάγουσα απαιτεί το ποσό των ΛΚ.3.220.- για τις κατ' ισχυρισμό εργασίες οι οποίες έγιναν με βάση το Τεκμήριο 7, ενώ ο αρχιτέκτονας αναφέρει ως προβλεπόμενο κόστος το ποσό των ΛΚ. 2.300.- περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Ουδεμία εξήγηση δόθηκε είτε από την ενάγουσα είτε από τον αρχιτέκτονα για την παρατηρούμενη διαφορά στα δυο ποσά. Η μαρτυρία της ενάγουσας αναφορικά με την καταβολή των τελών σκυβάλων σύμφωνα με τα Τεκμήρια 5 και 6 για το ποσό των ΛΚ. 59.- (€99,10σ) και την καταβολή των εξόδων του αρχιτέκτονα σύμφωνα με το Τεκμήριο 8 για το ποσό των ΛΚ. 230.-(€392,98σ), δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς υπεράσπισης και πέραν τούτου η ενάγουσα προσκόμισε αποδείξεις για την πληρωμή των εν λόγω ποσών. Εις ότι αφορά το ποσό το οποίο καταβλήθηκε για τα κοινόχρηστα έχοντας υπόψη μου την απάντηση του εναγόμενου 1 ότι: «Δεν είμαι σίγουρος, δεν θυμούμαι μπορεί να είναι για την περίοδο όπου ήμασταν μέσα.», εκλαμβάνω την θέση αυτή ότι το εν λόγω ποσό δεν αμφισβητείται. Ειλικρινής επίσης κρίνεται η ενάγουσα στο σημείο όπου ανέφερε ότι παρέλαβε τα κλειδιά από το φαρμακείο. Επομένως το μέρος της μαρτυρίας της η οποία αφορά τα πιο πάνω κρίνεται αξιόπιστη και πειστική. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω πως η μαρτυρία της ενάγουσας εις ότι αφορά τον ισχυρισμό της για τις προκληθείσες ζημιές και την καταβολή του ποσού των ΛΚ. 3.220, αντιπαραβάλλοντας αυτή με την μαρτυρία του Μάριου Χριστοφίνη παρέμεινε ατεκμηρίωτη. Ατεκμηρίωτος επίσης παρέμεινε ο ισχυρισμός της για την αξία των κρεβατιών και τουαλέτας και ποια ήταν η πραγματική ζημιά η οποία υπέστη αναφορικά με τα εν λόγω αντικείμενα. Το Δικαστήριο αποδέχεται το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας της. Επόμενος μάρτυρας εκ μέρους της ενάγουσας παρουσιάστηκε ο Μάριος Χριστοφίνης, αρχιτέκτονας μηχανικός, τα προσόντα του οποίου δεν αμφισβητήθηκαν από πλευράς υπεράσπισης. Αναφορικά με τον πιο πάνω μάρτυρα να σημειωθεί ότι παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως πραγματογνώμονας. Ο πραγματογνώμονας, ο οποίος θεωρείται ανεξάρτητος μάρτυρας, εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του έτσι που να μπορέσει ο δικαστής να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή αυτών των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία. (Βλ. Philippou v. Odysseos
(1989)1 CLR 1 και Κώστας Νεάρχου ν. Σάββα Στεφανίδη κ.ά.
(2003)1 ΑΑΔ 351). Ο πιο πάνω μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήρια 9 και 10 φωτογραφίες οι οποίες λήφθηκαν από το διαμέρισμα. Αναγνώρισε την έκθεση την οποία ετοίμασε κατόπιν οδηγιών της ενάγουσας, Τεκμήριο 7 και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Περιληπτικά να αναφερθεί ότι εις το Τεκμήριο 7 αναφέρει ότι επιθεώρησε και φωτογράφησε το διαμέρισμα της ενάγουσας στις 22 και 30 Δεκεμβρίου 2006 με σκοπό να καταρτίσει Αναφορά σχετικά με την κατάσταση του και Κατάλογο πιθανόν ζημιών μετά την αποχώρηση των τελευταίων ενοικιαστών. Εις το Τεκμήριο 7 ο μάρτυρας αναφέρει τις παρατηρούμενες κατά τον ίδιο ζημιές και το αναμενόμενο κόστος θεραπείας. Στα συμπεράσματα του, όπως αυτά καταγράφονται στο Τεκμήριο 7, αναφέρει ότι, το διαμέρισμα έχει υποστεί ζημιές οι οποίες είτε επιδέχονται επιδιόρθωση και θεραπεία είτε θα πρέπει να αποκατασταθούν δια αντικαταστάσεως. Σοβαρή απόκλιση εξόδων πιθανό να παρουσιαστεί αν κατά τη διάρκεια των επιδιορθώσεων προκύψει ανάγκη αντικατάστασης θραυσμένων πλακιδίων πατώματος ή τοίχου, ιδίως εάν δεν υπάρχουν εφεδρείες και/ή αν δεν υπάρχουν όμοια πλακίδια στο εμπόριο όπου σε τέτοια περίπτωση θα προκύψει ανάγκη και έξοδα αντικατάστασης πατωμάτων σε μεγάλη κλίμακα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αμφισβητήθηκε επί όλου του περιεχομένου της έκθεσης του. Από την αντεξέταση του, όπως συνοπτικά μπορώ να καταγράψω, προκύπτουν τα ακόλουθα. Αναφορικά με την πρώτη φωτογραφία στο Τεκμήριο 7, την πόρτα εισόδου (σημείο Β1 του Τεκμηρίου 7) ανέφερε ότι τα άσπρα σημάδια πρέπει να είναι από την προσπάθεια της αστυνομίας να βρει αποτυπώματα από την προσπάθεια παραβίασης η οποία φαίνεται να έγινε, ή άλλη ζημιά την οποία δεν μπορούσε να δικαιολογήσει. Το εν λόγω υλικό μπορεί να βγαίνει εάν καθαριστεί η πόρτα. Δεν γνωρίζει πότε και από ποιον έγινε η παραβίαση. Η ενάγουσα δεν ανέφερε οτιδήποτε σχετικά με την πόρτα εισόδου και κατά πόσο αυτή καθαρίστηκε ή επιδιορθώθηκε ή αντικαταστάθηκε και με ποιο κόστος. Επομένως παραμένει άγνωστο κατά πόσο η πόρτα επιδιορθώθηκε, με ποιο τρόπο και με ποιο κόστος. Όσον αφορά το θέμα της παραβίασης της πόρτας, αποτελεί θέση της ενάγουσας ότι δεν δικογραφείται η θέση των εναγομένων ότι έγινε προσπάθεια διάρρηξης του διαμερίσματος και ως εκ τούτου δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη τέτοιος ισχυρισμός. Η εισήγηση της ενάγουσας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή εφόσον μαρτυρία ότι υπήρχε παραβίαση της πόρτας εισόδου δόθηκε από πλευράς ενάγουσας μέσω του αρχιτέκτονα τόσο μέσω του Τεκμηρίου 7 όσο και με την προφορική του μαρτυρία, ως πιο πάνω έχει καταγραφεί. Όσον αφορά το διαχωριστικό (σημείο Β2 του Τεκμηρίου 7) ανέφερε ότι το κόστος το οποίο κατέγραψε αφορά την επαναφορά του διαμερίσματος στην κατάσταση την οποία παραλήφθηκε από τους ενοικιαστές. Τα πλακάκια κάτω από το διαχωριστικό αν τραυματίζονταν έπρεπε να μετακινηθούν, συνήθως επηρεάζονται. Επί του προκειμένου η ενάγουσα ανέφερε ότι δεν αφαιρέθηκε το διαχωριστικό και δεν αντικαταστάθηκαν τα πλακάκια. Αναφορικά με την πόρτα του διαδρόμου η οποία τοποθετήθηκε στο διαχωριστικό (σημείο Β3 του Τεκμηρίου 7), καταγράφει ότι μπορεί να επιδιορθωθεί από ξυλουργό και να βερνικωθεί για το ποσό της τάξης των ΛΚ.
- Σε αντίθετη περίπτωση θα χρειαστεί να αντικαταστεθεί με περαιτέρω κόστος ΛΚ. 80.- Όπως ανέφερε, δεν μπορεί να προσδιορίσει πότε έγιναν οι ζημιές στην πόρτα και δεν γνωρίζει κατά πόσο βερνικώθηκε ή επισκευάστηκε. Η ενάγουσα επί του προκειμένου ανέφερε ότι πλήρωσε για να φτιαχτεί, χωρίς να αναφέρει πόσα στοίχισε και όπως είπε, δεν την επανατοποθέτησε. Όσον αφορά το σημείο Β4 του Τεκμηρίου 7, καταγράφει ότι δυο πλακάκια στο πάτωμα του αποχωρητηρίου των ξένων είναι έντονα και μόνιμα λερωμένα λόγω οξείδωσης που προκλήθηκε από μακράς διάρκειας στάξιμο νερού από ελαττωματική βρύση. Προτείνει την αντικατάσταση δυο πλακιδίων κόστους ΛΚ. 10.- και αν δεν υπάρχουν εφεδρείες τίθεται θέμα αντικατάστασης όλου του πατώματος τουλάχιστον επιπλέον κόστους ΛΚ. 60.- Αντεξεταζόμενος επί του προκειμένου ανέφερε ότι πιθανό η ζημιά να προκλήθηκε από διαρροή της βρύσης και η αλλαγή της να ήταν υποχρέωση του ιδιοκτήτη αναλόγως της συμφωνίας αλλά θα έπρεπε να ενημερωθεί η ιδιοκτήτρια. Δεν γνωρίζει κατά πόσο χρησιμοποιείτο λανθασμένα η βρύση, δεν γνωρίζει εάν προϋπήρχε της ενοικίασης ούτε εάν αποκαταστάθηκε. Ζημιά στην βρύση όπως ανέφερε θα μπορούσε να προκληθεί από σκλήρυνση ή καταστροφή ενός επιθέματος μεταξύ βρύσης και τοίχου. Η ενάγουσα επί του προκειμένου ανέφερε ότι δεν μέτρησε πόσα πλακάκια άλλαξε. Επομένως παραμένει άγνωστο τι εργασίες έγιναν για την εν λόγω ζημιά, ποια ήταν η αιτία πρόκλησης της και εάν έγινε αλλαγή στα πλακίδια πόσα αλλαχτήκαν και πόσο στοίχησαν στην ενάγουσα. Αναφορικά με τα μάτια της κουζίνας, σημείο Β5 του Τεκμηρίου 7, αναφέρει ότι θα μπορούσαν να αντικατασταθούν τα μέρη τα οποία ήταν βαριά λερωμένα και δεν μπορούσαν να καθαριστούν για το αναμενόμενο ποσό των ΛΚ.150.- Προφορικά ανέφερε ότι πρέπει να ήταν καινούρια γιατί ήταν καινούριας τεχνολογίας όπως συμπέρανε και από τους διακόπτες και αν δεν καθαρίζονται καταστρέφονται. Η ενάγουσα επί τούτου ανέφερε ότι αντικατέστησε πλήρως την κεραμική εστία χωρίς όμως να είναι σε θέση να αναφέρει πόσα στοίχισε και δεν προσκόμισε οποιαδήποτε απόδειξη. Όσον αφορά τον φούρνο ψησίματος, σημείο Β6 στο Τεκμήριο 7, καταγράφετε ότι είναι λερωμένος αλλά μπορούν να αντικατασταθούν κάποια μέρη του με υπολογιζόμενο κόστος της τάξης των ΛΚ. 20.- Ανέφερε αντεξεταζόμενος ότι δεν γνωρίζει την χρήση η οποία έγινε του φούρνου και εισηγείται μόνο την αντικατάσταση τμημάτων του. Η ενάγουσα ερωτηθείς αντεξεταζόμενη τι αλλαγές έκανε στην κουζίνα, δεν ανέφερε οτιδήποτε σχετικά με τον φούρνο ούτε κατά πόσο αντικαταστάθηκαν τα μέρη του ως η εισήγηση του μάρτυρα και πόσα στοίχισε τυχόν αντικατάσταση. Όσον αφορά το σημείο Β7 του Τεκμηρίου 7, αναφέρει ότι θα πρέπει να αντικατασταθεί πλήρως το μέρος των πάγκων της κουζίνας που εντοιχίζει την γούρνα λόγω καταστροφής από διαρροή νερού, με κόστος της τάξης των ΛΚ. 200.- Προφορικά, διαφώνησε ότι είναι φυσική φθορά και κατά τη γνώμη του υπήρχε πλημμύρισμα από κακή χρήση, δηλαδή βούλωσε η λεκάνη, έτρεχαν τα νερά και «τραβούσαν» όπως είπε οι πάγκοι το νερό. Εάν η ζημιά προκλήθηκε από άλλο λόγο δεν το γνωρίζει. Μπορεί όπως είπε, λόγω ελαττωματικότητας της βρύσης να προέκυψε η διαρροή και να δημιουργήθηκε υγρασία ή οποία απορροφήθηκε από τη βάση και το ξύλο. Δεν ξέρει πότε προκλήθηκε η διαρροή ή υγρασία αλλά κανένας δεν θα ενοικιάζει ένα διαμέρισμα με τέτοιο πρόβλημα επομένως κατά την άποψη του δεν υπήρχε αυτό το πρόβλημα πριν την ενοικίαση του. Η ενάγουσα αναφορικά με τους πάγκους ανέφερε ότι άλλαξε ορισμένους πάγκους, χωρίς να αναφέρει πόσα στοίχησαν συγκεκριμένα. Όταν υποδείχθηκε στον μάρτυρα η φωτογραφία 1 του Τεκμηρίου 9 ανέφερε ότι βλέπει υδραυλικά στον τοίχο τα οποία έχουν πρόβλημα, ένα κατεστραμμένο κουτί, μούχλα και κατεστραμμένες πόρτες. Σε ερώτηση κατά πόσο η ζημιά μπορεί να έγινε από τα υδραυλικά τα οποία είναι παλαιά, απάντησε «Ναι, ασφαλώς.» Ανέφερε στη συνέχεια ότι δεν θα μπορούσε να ξέρει τις αιτίες των ζημιών εκτός εάν γνώριζε το διαμέρισμα από πριν, εάν το έπραττε απλά θα παρέθετε πιθανές αιτίες. Εάν παρατηρούσε πρόβλημα στην βρύση θα το έγραφε για να μην το αναφέρει σημαίνει δεν υπήρχε αλλά δεν μπορεί να το αποκλείσει. Αναφορικά με το πάτωμα κουζίνας, σημείο Β8 του Τεκμηρίου 7, ο μάρτυρας κατέγραψε ότι χρειάζεται τρίψιμο και κρυσταλλοποίηση στο πάτωμα του μπαλκονιού της κουζίνας το οποίο έχει μόνιμα λερωθεί με λάδια, με κόστος της τάξης των ΛΚ. 50.- Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν γνωρίζει την προγενέστερη κατάσταση του πατώματος ούτε γνωρίζει εάν έχει κρυσταλλοποιηθεί. Η ενάγουσα επί του προκειμένου ανέφερε το πάτωμα καθαρίστηκε από τον άνθρωπο που πλήρωσε για να κάνει τις εργασίες και η απόδειξη χάθηκε. Δεν αναφέρθηκε κατά πόσο πλήρωσε για κρυσταλλοποίηση ή πόσο στοίχισε το καθάρισμα εφόσον το προτεινόμενο κόστος των ΛΚ. 50 από τον μάρτυρα αναφέρετο σε κρυσταλλοποίηση. Αναφορικά με τα πλακάκια του κυρίως μπάνιου, σημείο Β9 του Τεκμηρίου 7, ο μάρτυρας καταγράφει ότι πρέπει να τοποθετηθεί ένα πλακάκι που λείπει, να αντικατασταθεί η βρεγμένη βάση του μεσαίου κουτιού στο ερμάρι, δυο δακτύλιοι κρεμάσματος πετσέτων, η αλουμινένια βάση του κουβουκλίου του ντους και εξαρτήματα του μπάνιου, με κόστος της τάξης των ΛΚ. 100.- Καταγράφει επίσης ότι αποσπασμένα τεμάχια σοβά οροφής γύρω από ένα κατεστραμμένο φωτιστικό οροφής δεν μπορεί κατά τον ίδιο να θεωρηθεί ζημιά εξ υπαιτιότητας των χρηστών γιατί προκλήθηκε από κτύπημα της πόστας του κουβουκλίου στο φωτιστικό η οποία έχει λανθασμένη κατασκευή ως προς το ύψος εφόσον η πόρτα κάθε φορά που ανοίγει κτυπά στο φωτιστικό. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν γνωρίζει από πότε λείπει το ένα πλακάκι, οι δακτύλιοι για πετσέτες και πότε βρέχτηκε η βάση στο ερμάρι, εικάζοντας ότι για να ενοικιαστεί ήταν σε καλή κατάσταση. Η ενάγουσα ανέφερε αντεξεταζόμενη ότι δεν θυμάται πόσα πλακάκια έβαλε στο μπάνιο και δεν ανέφερε οτιδήποτε για αντικατάσταση και κόστος είτε της βρεγμένης βάσης είτε των δακτυλίων κρεμάσματος πετσετών είτε της αλουμινένιας βάσης του κουβουκλίου του ντους και εξαρτήματα των μπάνιων. Όσον αφορά το φωτιστικό στο μπάνιο και επιδιόρθωση του σουβά οροφής του κυρίως μπάνιου ο μάρτυρας ανέφερε αντεξεταζόμενος ότι η ζημιά προκλήθηκε από κατασκευαστικό λάθος εφόσον η τοποθέτηση του φωτιστικού έγινε με λανθασμένο τρόπο και δεν επέτρεπε στην πόρτα του μπάνιου να ανοίγει με αποτέλεσμα να κτυπά στο φωτιστικό. Η ενάγουσα προς τούτο ανέφερε ότι θα μπορούσε να αφαιρέσει το κόστος για τον σουβά αλλά παρέμεινε άγνωστο πόσο στοίχισε η εν λόγω εργασία ούτε εις το Τεκμήριο 7 δεν αναφέρεται από τον αρχιτέκτονα το υπολογιζόμενο κόστος είτε για την διόρθωση του σουβά είτε για την αντικατάσταση του φωτιστικού του μπάνιου. Αναφορικά με το σημείο Β10 αναφέρει ότι η πόρτα του βόρειου υπνοδωματίου μαζί με το πλαίσιο της θα πρέπει να αντικατασταθούν εφόσον δεν διορθώνεται με κόστος της τάξης των ΛΚ. 200.- Ο μάρτυρας δεν γνωρίζει πότε προκλήθηκαν οι ζημιές, υπολογίζει ότι βρίσκονταν στο διαμέρισμα από την ανέγερση του και κατά τον ίδιο αν και δεν τοποθετεί χρονικά πότε έγιναν οι ζημιές, διερωτήθηκε γιατί κάποιος να το ενοικιάσει σε αυτή τη κατάσταση. Η ενάγουσα αναφορικά με τις πόρτες ανέφερε γενικά ότι αλλαχτήκαν οι πόρτες, χωρίς να αναφερθεί συγκεκριμένα πόσο στοίχισε η εν λόγω πόρτα και κατά πόσο όντως άλλαξε και το πλαίσιο της συγκεκριμένης πόρτας. Όσον αφορά το φωτιστικό στο διάδρομο όπου προτείνει την αντικατάσταση του με κόστος της τάξης των ΛΚ. 25.-, σημείο Β11 του Τεκμηρίου 7, αν και η ενάγουσα ανέφερε ότι άλλαξε ένα φωτιστικό δεν αναφέρθηκε σε αυτό συγκεκριμένα και παραμένει άγνωστο κατά πόσο αλλάχτηκε και με ποιο κόστος. Ο μάρτυρας αναφορικά με το φωτιστικό δεν γνώριζε πότε καταστράφηκε ούτε κατά πόσο καταστράφηκε μετά την παράδοση του διαμερίσματος. Αναφορικά με τις πόρτες του κεντρικού και νότιου υπνοδωματίου, σημεία Β 12 και 13 του Τεκμηρίου 7, καταγράφει ότι έχουν τρυπήματα, πρόχειρα στοκαρίσματα και κατεστραμμένη κλειδαριά/χερούλι και αφού επιδιορθωθούν από ξυλουργό θα πρέπει να επαναβερνικωθούν και μπογιατιστούν με κόστος της τάξης των ΛΚ. 70.- η κάθε μια. Εάν δεν είναι εφικτό να διορθωθούν με τον πιο πάνω τρόπο θα πρέπει να αντικατασταθούν με επιπλέον κόστος ΛΚ. 80.- η κάθε μια. Η ενάγουσα προς τούτο δεν ανέφερε κατά πόσο μπορούσαν να επιδιορθωθούν με το ελάχιστο κόστος το οποίο ανέφερε ο μάρτυρας ή κατά πόσο τις αντικατέστησε με το επιπλέον κόστος. Ούτε αναφέρθηκε η ενάγουσα κατά πόσο άλλαξε τα χερούλια ή τις κλειδαριές. Αντεξεταζόμενη ανέφερε γενικά ότι άλλαξε τις πόρτες χωρίς να δώσει λεπτομέρειες του κόστους ή κατά πόσο έγινε προσπάθεια επιδιόρθωσης τους. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι ο μάρτυρας ανέφερε ότι θα μπορούσαν να επιδιορθωθούν από ξυλουργό, προς τούτο η ενάγουσα δεν ανέφερε κατά πόσο ζήτησε τις υπηρεσίες ξυλουργού και ποια ήταν η εκτίμηση του και τελικά πόσο στοίχησε η ισχυριζόμενη επιδιόρθωση τους. Όσον αφορά το σημείο Β14 για την αντικατάσταση τριών μοχλών χειρισμού των ρολών που λείπουν και δυο μηχανισμούς στον τοίχο που έχουν καταστραφεί με κόστος της τάξης των ΛΚ. 35.-, ο μάρτυρας ανέφερε ότι είναι παλιοί μηχανισμοί και απ' ότι παρατήρησε υπήρχε βίαιη χρήση τους, χωρίς να αναφέρει από ποιους. Η ενάγουσα προς τούτο ανέφερε ότι άλλαξε τους μηχανισμούς χωρίς να αναφέρει πόσους άλλαξε και το κόστος αλλαγής τους. Αναφορικά με το σημείο Β15 του Τεκμηρίου 7, ο μάρτυρας καταγράφει ότι όλες οι επιφάνειες τοίχων και μερικές επιφάνειες οροφών έχουν καρφιά και κτυπήματα, τρύπες για την εισαγωγή/εξαγωγή σωληνώσεων συστημάτων κλιματισμού και είναι πολύ λερωμένες. Έχουν τοποθετηθεί σε κάποια σημεία μεγάλοι καθρέπτες σε τρία σημεία. Θα πρέπει οι τοίχοι να ξαναμπογιατιστούν αφού πρώτα θεραπευτούν κατάλληλα, με κόστος της τάξης των ΛΚ. 700.- Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν ξέρει από ποιον και πότε τοποθετήθηκαν τα καρφιά ούτε γνωρίζει ποιος τοποθέτησε τους καθρέπτες. Η ενάγουσα αναφορικά με το μπογιάτισμα ανέφερε ότι το κόστος μπογιατίσματος περιλαμβάνεται στο συνολικό ποσό το οποίο απαιτεί. Αναφορικά με το μπογιάτισμα να σημειωθεί ότι ο αρχιτέκτονας ανέφερε ότι αναλόγως της υποχρέωσης του ιδιοκτήτη για μπογιάτισμα, το κόστος των ΛΚ. 700.- μπορεί να μειωθεί. Επομένως παραμένει αβέβαιο και ατεκμηρίωτο ποιο ποσό θα έπρεπε να καταβληθεί για σκοπούς μπογιατίσματος, ενόψει της παρατήρησης του αρχιτέκτονα, ούτε και έχει προσκομισθεί μαρτυρία για το κόστος το οποίο κατέβαλε η ενάγουσα για μπογιάτισμα και ελαιοχρωματισμούς. Τέλος, στο σημείο Β16 του Τεκμηρίου 7, ο μάρτυρας καταγράφει ότι χρειάζεται βαθύς καθαρισμός του διαμερίσματος και απομάκρυνση παπουτσιών, ρούχων, περιοδικά κλπ και μεγάλα αντικείμενα όπως ψυγείο καθώς και τα κατάλοιπα των επιδιορθώσεων, με κόστος θεραπείας της τάξης των ΛΚ. 100.- Η ενάγουσα δεν ανέφερε οτιδήποτε κατά την μαρτυρία της για το κατά πόσο έγινε ο βαθύς καθαρισμός και κατά πόσο χρειάστηκε η καταβολή του ποσού των ΛΚ. 100.- για τέτοιες εργασίες. Δεν εξηγήθηκε καν η έννοια βαθύς καθαρισμός. Ο μάρτυρας επίσης ανέφερε ότι δεν είδε το διαμέρισμα διορθωμένο, δεν γνωρίζει εάν πληρώθηκε το Φ.Π.Α., δεν γνωρίζει κατά πόσο έχει καταβληθεί το επιπρόσθετο κόστος αναφορικά με τα σημεία Β2,3,4,12 και 13 της έκθεσης του. Ανέφερε επίσης ότι οι τιμές τις οποίες ανέφερε τις υπολόγισε μέσω σύγκρισης τιμών, μελέτη και από έντυπα προσφορών καθώς και κατόπιν συμβουλών από προμηθευτές και κατασκευαστές. Οι τιμές τις οποίες ανέφερε είναι με βάση εργασία η οποία γίνεται από επαγγελματίες και δεν γνωρίζει τις τιμές που χρεώνουν οι αλλοδαποί. Ως προς τούτο η αναφορά της ενάγουσας ότι οι εργασίες έγιναν από κάποιο κ Στέλιο, στην απουσία αποδείξεων για τα ποσά τα οποία πληρώθηκαν στον κ. Στέλιο και ποια ήταν τα προσόντα και ειδικότητα του εν λόγω κυρίου, παραμένει άγνωστο κατά πόσο η ενάγουσα κλήθηκε να καταβάλει τις τιμές τις οποίες καταγράφονται στο Τεκμήριο
- Η μαρτυρία του Μάριου Χριστοφίνη κρίνεται ειλικρινής, σοβαρή και αξιόπιστη και η αποδεικτική της αξία θα κριθεί κατωτέρω. Απαντούσε με ευθύτητα και παρουσίασε στο Δικαστήριο με ειλικρίνεια τις παρατηρήσεις και συμπεράσματα του χωρίς να προβαίνει σε οποιαδήποτε προσπάθεια να βοηθήσει την ενάγουσα και την υπόθεση της εφόσον σε πολλά σημεία ως διαφαίνεται πιο πάνω ανέφερε ότι κάποιες από τις εργασίες πιθανό να είχε υποχρέωση η ενάγουσα να επιδιορθώσει καθώς και το ότι ο ίδιος του δεν γνώριζε πότε και από ποιους προκλήθηκαν οι ζημιές τις οποίες παρατήρησε. Μέρος της μαρτυρίας του στηρίζεται σε εικασίες, όπως για παράδειγμα ότι πολλές από τις ζημιές δεν θα προϋπήρχαν της ενοικίασης εφόσον κανείς δεν θα ενοικίαζε το διαμέρισμα με τέτοια κατάσταση, χωρίς όμως η μαρτυρία του στο σύνολο της να κρίνεται αναξιόπιστη γι' αυτό το λόγο και μόνο. Παρ' όλη την πειστικότητα και αληθοφάνεια της μαρτυρίας του, δεν έγινε κατορθωτό να ενισχυθεί η μαρτυρία της ενάγουσας αντίθετα, η μαρτυρία του ανέδειξε τα κενά τα οποία παρατηρήθηκαν στην μαρτυρία της ενάγουσας. Ως σχολιάζω και πιο πάνω αναφορικά με κάθε σημείο της εκτίμησης του μάρτυρα, η ενάγουσα δεν έχει καταδείξει ούτε εάν έγιναν οι εν λόγω εργασίες μια προς μια με τον τρόπο που αναφέρει ο μάρτυρας ούτε εάν καταβλήθηκε από την ίδια το κόστος το οποίο υπολογίστηκε από αυτόν ή κατά πόσο αναγκάστηκε να καταβάλει σε κάποιες περιπτώσεις το επιπλέον κόστος. Ακόμα πιο ουσιαστική διαπίστωση στην μαρτυρία του μάρτυρα είναι ότι για καμία παρατηρούμενη ζημιά δεν μπορούσε να τοποθετηθεί με βεβαιότητα από ποιον προκλήθηκε και συγκεκριμένα δεν τέθηκε οποιαδήποτε βέβαιη μαρτυρία ότι οι ζημιές προκληθήκαν από τους εναγόμενους. Εν σχέση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας του αρχιτέκτονα, σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Πελεκάνος Γιαννάκης, ως Διαχειριστής της περιουσίας του Χριστόφορου Πελεκάνου κ.α. ν Ανδρέα Πελεκάνου κ.α.
(2010)1 ΑΑΔ 1746: «......... Όπως επιβεβαιώθηκε από το Εφετείο και στην απόφασή του στην υπόθεση Αυγουστή κ.ά. v. Ιωάννου
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1498, η γνώμη του πραγματογνώμονα θα πρέπει να αιτιολογείται και να τεκμηριώνεται με απόλυτη επάρκεια και πειστικότητα. Διαφορετικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχτεί και να στηριχτεί στη μαρτυρία του, έστω και αν είναι ο μόνος πραγματογνώμονας που κατάθεσε στο Δικαστήριο. Στην ίδια την υπόθεση Αυγουστή v. Ιωάννου, η μαρτυρία του μόνου πραγματογνώμονα για οικοδομικές εργασίες, ενός αρχιτέκτονα, κρίθηκε πρωτόδικα ως ανεπαρκής. Η μαρτυρία του ως προς διάφορες παραμέτρους αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά σε ζωτικά της σημεία και σύμφωνα με το πρωτόδικο Δικαστήριο, ο μάρτυρας δεν κατάφερε να αντικρούσει τις αμφισβητήσεις κατά τρόπο τεκμηριωμένο. Ενόψει της παρατηρηθείσας ανεπάρκειας, το Δικαστήριο έκρινε ότι ήταν αδύνατο, στηριζόμενο στη μαρτυρία εκείνου του πραγματογνώμονα, να εξήγαγε ασφαλή συμπεράσματα, οπότε και απέρριψε τη μαρτυρία του και την Απαίτηση. Το Εφετείο επικύρωσε αυτή την προσέγγιση και την πρωτόδικη απόφαση.». Οι πιο πάνω αρχές τις νομολογίας λήφθηκαν υπόψη από το Δικαστήριο ασκώντας την κρίση του επί της μαρτυρίας του Μάριου Χριστοφίνη. Από πλευράς Υπεράσπισης έδωσε μαρτυρία ο εναγόμενος
- Ανέφερε στην κυρίως εξέταση του ότι το διαμέρισμα ενοικιάστηκε ως χώρος διαμονής των κοπέλων όπου εργάζονταν στο νυχτερινό κέντρο που διατηρούσε με τον εναγόμενο 2, συνέταιρό του. Επικοινώνησε ο ίδιος του μαζί με την ιδιοκτήτρια όπου συναντήθηκαν στο διαμέρισμα και της έδωσε τα κλειδιά, χωρίς να του αναφέρει οτιδήποτε για ζημιές, κοινόχρηστα ή έπιπλα. Ανέφερε επίσης ότι έγινε διάρρηξη του διαμερίσματος, ήρθε η αστυνομία και ένας λόγος που έφυγαν από το διαμέρισμα ήταν και αυτός. Όταν ενοικιάστηκε το διαμέρισμα δεν είχε έπιπλα ούτε air-condition, τα έβαλαν οι ίδιοι και έκαναν τον τοίχο με γυψοσανίδα με δικά τους έξοδα τον οποίο δεν χάλασαν. Όπως ανέφερε την ημέρα που παρέδωσε το διαμέρισμα του είπε η ιδιοκτήτρια να μην τον χαλάσει και αν του ζητούσε να αφαιρεθεί, θα το αφαιρούσαν. Δεν έλαβε γνώση των επιστολών Τεκμήρια 1-4, οι οποίες παραλήφθηκαν από τον συνέταιρο του εναγόμενο
- Ο ίδιος του προσωπικά δεν πήγαινε στο διαμέρισμα γιατί δεν έμενε εκεί. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι πριν να ενοικιαστεί το διαμέρισμα το έλεγξε αλλά δεν άνοιξε ντουλάπια. Το διαμέρισμα φαινόταν μεταχειρισμένο δεν είχε μέσα κάτι καινούριο αλλά ήταν βαμμένο. Όπως είπε, ο ίδιος του δεν είχε κλειδί, αρνήθηκε ότι ο συνέταιρος του άφησε το κλειδί στο φαρμακείο, επιμένοντας ότι ο ίδιος του έδωσε το κλειδί στην ιδιοκτήτρια. Το κλειδί το ζήτησε από το προσωπικό και το έδωσε στην ενάγουσα. Είχαν τρία κλειδιά και παρέδωσε το ένα και τ' άλλα τα είχαν οι υπαλλήλοι του οι οποίοι έφυγαν στο εξωτερικό. Σε ερώτηση κατά πόσο μίλησε με τον συνέταιρο του όταν πήρε την Αγωγή απάντησε ότι πολύ πρόσφατα έμαθε για την υπόθεση. Σε ερώτηση του Δικαστηρίου κατά πόσο έδωσε διοριστήριο στον δικηγόρο του απάντησε όχι ενώ αμέσως απάντησε ναι πήγε στο δικηγόρο πολύ παλιά. Επέμενε στη συνέχεια ότι το διαμέρισμα ενοικιάστηκε χωρίς έπιπλα, τα κρεβάτια ήταν δικά του. Εις ότι αφορά την παράλειψη πληρωμής σκυβάλων και κοινοχρήστων, παρά την αρχική άρνηση του, ανέφερε στο τέλος ότι δεν θυμάται και μπορεί να οφείλονται. Ο εναγόμενος 1 δεν άφησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του διακατέχετο από πλήρη αδιαφορία ως προς την περιουσία της ενάγουσας και απαντούσε γενικά και αόριστα. Καταλήγω στο εν λόγω συμπέρασμα για τους λόγους τους οποίους θα καταγράψω πιο κάτω λαμβάνοντας υπόψη κυρίως τον τρόπο με τον οποίο απαντούσε. Διαπιστώνω ότι ο εναγόμενος 1 δεν ήταν ειλικρινής, απαντούσε με υπεκφυγές και γενικότητες και δεν ανέφερε οτιδήποτε το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει εύρημα του Δικαστηρίου ως προς τα γεγονότα, χωρίς όμως η διαπίστωση αυτή να μπορεί να ενισχύσει την υπόθεση της ενάγουσας. Ο εναγόμενος 1 έχει υποπέσει σε αντιφάσεις κατά την μαρτυρία του οι οποίες κρίνονται ουσιώδεις με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κριθεί αξιόπιστος μάρτυρας αλλά αντιθέτως κρίνεται ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Παράδειγμα αποτελεί η αναφορά του ότι ο ίδιος του δεν είχε κλειδί για το διαμέρισμα ενώ αμέσως άλλαξε θέση όταν ερωτήθηκε πως είναι δυνατό να παρέδωσε το κλειδί ενώ δεν το είχε, αναφέροντας τελικά ότι ζήτησε το κλειδί από τους υπαλλήλους οι οποίοι είχαν τρία κλειδιά και τα πήραν μαζί τους στο εξωτερικό όταν έφυγαν. Άλλο παράδειγμα αποτελεί το σημείο όπου ανέφερε ότι πρόσφατα ενημερώθηκε για την υπόθεση ενώ στη συνέχεια μετέβαλε την θέση του λέγοντας ότι πήγε στον δικηγόρο του πιο παλιά για αυτό το σκοπό. Ως εκ των πιο πάνω, η μαρτυρία του εναγόμενου 1 απορρίπτεται και οφείλω να συμφωνήσω τόσο με τις θέσεις του κ. Ιωάννου ως αυτές καταγράφονται στην τελική γραπτή αγόρευση του αναφορικά με την μαρτυρία του και παρατηρώ επίσης ότι ορθώς ο κ. Λυσάνδρου δεν υποστήριξε την μαρτυρία του εναγόμενου 1 με την τελική γραπτή αγόρευση του. Να σημειωθεί ότι κατά την αντεξέταση του ο εναγόμενος 1 ερωτήθηκε αναφορικά με φωτογραφίες του Τεκμηρίου 10 στις οποίες κατά τον συνήγορο της ενάγουσας φαίνεται καλώδιο τηλεφώνου, ενώ τέτοιου είδους ζημιά δεν καταγράφεται από τον αρχιτέκτονα Μάριο Χριστοφίνη ούτε αναφέρθηκε κάτι τέτοιο από την ενάγουσα. Ενόψει της πιο πάνω μαρτυρίας η οποία έγινε αποδεκτή και κρίθηκε αξιόπιστη από το Δικαστήριο, μπορώ να καταλήξω με ασφάλεια σε περιορισμένα ευρήματα ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης ως πιο κάτω καταγράφονται. Η ενάγουσα κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος αρ. 3 ευρισκομένου επί της πολυκατοικίας «ORIANA», η οποία βρίσκεται στην οδό Λεωφ. Μακαρίου του Γ' αρ. 225, στη Λεμεσό. Δυνάμει προφορικής συμφωνίας μεταξύ της ενάγουσας και των εναγομένων 1 και 2, οι τελευταίοι ενοικίασαν το πιο πάνω διαμέρισμα κατά ή περί τον Ιούνιο του
- Εις το διαμέρισμα έμεναν κοπέλες οι οποίες εργάζονταν στους εναγόμενους 1 και
- Κατά την 16.11.07 η ενοικίαση τερματίστηκε και οι εναγόμενοι εγκατέλειψαν το διαμέρισμα. Μετά την παραλαβή του διαμερίσματος διόρισε εκτιμητή τον αρχιτέκτονα Μάριο Χριστοφίνη ο οποίος επιθεώρησε το διαμέρισμα και ετοίμασε την έκθεση Τεκμήριο 7, στην οποία κατέγραψε τις παρατηρούμενες κατά τον ίδιο ζημιές καταγράφοντας επιλογές για επιδιόρθωση των ζημιών και επίσης το υπολογιζόμενο από τον ίδιο κόστος για επιδιόρθωση ή αποκατάσταση ζημιών εντός του διαμερίσματος, εκδίδοντας τιμολόγιο για το ποσό των ΛΚ. 230.-(Τεκμήριο 8) Οι εναγόμενοι κατά τον τερματισμό της ενοικίασης όφειλαν στην ενάγουσα τα κοινόχρηστα και τέλη σκυβάλων. Για τις ισχυριζόμενες ζημιές και αξιούμενα ποσά δεν προσκομίστηκε ικανοποιητική μαρτυρία από μέρους της ενάγουσας για να μπορέσει το Δικαστήριο να καταλήξει σε ανάλογα ευρήματα. Το πρώτο ζήτημα το οποίο τίθεται προς κρίση είναι κατά πόσο η ενάγουσα έχει αποδείξει ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 προκάλεσαν τις ισχυριζόμενες ζημιές στο διαμέρισμα. Αποτελεί δικογραφημένο ισχυρισμό της ενάγουσας ότι: «7...... οι εναγόμενοι κατά τη διάρκεια της ενοικιάσεως του ακινήτου λόγω αμέλειας και/ή πλημμελούς χρήσεως των ιδίων και/ή των προσώπων τα οποία διέμεναν στο διαμέρισμα και/ή κατά παράβαση της συμφωνίας και/ή καθηκόντων των, προκλήθηκαν σοβαρές ζημιές εις το διαμέρισμα.» Καμία μαρτυρία δεν έχει προσαχθεί η οποία θα μπορούσε να στηρίξει και αποδείξει τον δικογραφημένο ισχυρισμό της ενάγουσας ότι οι εναγόμενοι ήταν αμελείς ή ότι οι ίδιοι τους χρησιμοποίησαν το διαμέρισμα πλημμελώς την στιγμή μάλιστα όπου είναι κοινώς αποδεκτό ότι στο διαμέρισμα δεν έμεναν οι ίδιοι. Δεν έχει επίσης προσαχθεί επαρκής και πειστική μαρτυρία ότι τα πρόσωπα τα οποία διέμεναν στο διαμέρισμα προέβηκαν σε πλημμελή χρήση του διαμερίσματος, εφόσον ο Μάριος Χριστοφίνης δεν ήταν ξεκάθαρος και συγκεκριμένος ως προς τον τρόπο και χρόνο πρόκλησης των ζημιών ή από ποιον προκλήθηκαν οι εν λόγω ζημιές. Δεν έχει επίσης καταδειχθεί ποιο ήταν το καθήκον είτε των εναγομένων είτε των χρηστών του διαμερίσματος και η έκταση αυτού. Εις ότι αφορά τον ισχυρισμό της ενάγουσας για πρόκληση ζημιάς λόγω παράβασης της συμφωνίας, παρατηρώ ότι η σχέση των διαδίκων διέπετο από προφορική συμφωνία ενοικιάσεως, ως αυτό είναι κοινά αποδεκτό. Κατ' αρχάς να σημειωθεί ότι εις ότι αφορά τους όρους της συμφωνίας ενοικίασης παρέμεινε αδιαμφησβήτητο και η ενάγουσα δεν αντεξετάστηκε προς τούτου ότι αποτελούσε όρο της συμφωνίας το διαμέρισμα να παραδοθεί στην καλή κατάσταση που είχε παραληφθεί. Δεν έχει όμως τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε πειστικό στοιχείο αναφορικά με την κατάσταση την οποία παραδόθηκε στους εναγόμενους, πέραν της μαρτυρίας της ενάγουσας, εφόσον ο Μάριος Χριστοφίνης ανέφερε ότι είναι παλαιό το διαμέρισμα και δεν γνώριζε την κατάσταση του πριν το επισκεφθεί για την ετοιμασία της έκθεσης του. Όπως προκύπτει από την μαρτυρία της ενάγουσας και του Μάριου Χριστοφίνη δεν έχει καταδειχθεί ποιος προκάλεσε τα όσα κατέγραψε ο τελευταίος στο Τεκμήριο 7 και κανείς δεν ανέφερε με την απαιτούμενη πειστικότητα ότι οι εναγόμενοι προκάλεσαν την οποιαδήποτε ζημιά. Επομένως έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω δεν μπορώ να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι οι εναγόμενοι προκάλεσαν οποιαδήποτε ζημιά και ακόμα και αν προκάλεσαν οποιαδήποτε ζημιά, ποια ήταν η έκταση αυτής. Επομένως κρίνεται ότι η ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την ευθύνη των εναγομένων 1 και 2 για την πρόκληση των ισχυριζόμενων ζημιών. Το δεύτερο ζήτημα το οποίο τίθεται προς κρίση είναι κατά πόσο η ενάγουσα απέδειξε το ύψος των διεκδικούμενων ποσών. Είναι νομολογημένο ότι όποιος διεκδικεί αποζημίωση για ειδικές ζημιές έχει υποχρέωση αυστηρής απόδειξης της ζημιάς του. Στην υπόθεση Ελισάβετ Ηρακλέους ν. Ρένου Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ 239, λέχθηκαν τα εξής: «Εναπόκειται στον ενάγοντα σε κάθε περίπτωση να αποδείξει με κατάλληλη μαρτυρία τα κονδύλια που συνιστούν ειδική ζημιά, και τα οποία έχει προηγουμένως συμπεριλάβει στο δικόγραφο του. Τι ακριβώς είναι η ζημιά αυτή και πως διαφοροποιείται από την γενική ζημιά μας διευκρινίζει η κλασσική απόφαση του Λόρδου Goddard στην British Transport Commission v. Gourley [1956] A.C. 185, 206. Η απόδειξη ειδικών ζημιών κινείται μέσα σε αυστηρά πλαίσια....». Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ανδρέας Χρυσοστόμου v. Cyprialife Ltd
(2011)IB Α.Α.Δ 1490, στη σελ. 1498 αναφέρθηκαν τα εξής εν σχέση με την απόδειξη ειδικών ζημιών: «Το βάρος απόδειξης των εν λόγω στοιχείων βρισκόταν στους ώμους του εφεσείοντα ο οποίος απέτυχε να το αποσείσει αφού, όπως ορθά διαπίστωσε ο πρωτόδικος δικαστής, απέτυχε να εξειδικεύσει στην έκθεση απαίτησης τα επιμέρους στοιχεία τα οποία συνέθεταν τις ειδικές ζημιές που κατ' ισχυρισμό υπέστη. Ο εφεσείων απέτυχε να αποδείξει κατά τρόπο αυστηρό τις ειδικές ζημιές που διεκδίκησε με την αγωγή του.» Όσον αφορά την αξίωση της ενάγουσας για το συνολικό ποσό των ΛΚ. 3.220 (€5,501,70), αυτό αξιώνεται ως συνολική δαπάνη η οποία κατ' ισχυρισμό καταβλήθηκε από την ίδια για την αποκατάσταση των ζημιών σύμφωνα με το Τεκμήριο 7. Σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση Ανδρέας Χρυσοστόμου v. Cyprialife Ltd (βλ. ανωτέρω), η ενάγουσα όφειλε να δικογραφήσει κάθε επιμέρους λεπτομέρεια της ισχυριζόμενης ειδικής ζημιάς και να αποδείξει αυτή με την απαιτούμενη αυστηρότητα. Πέραν των πιο πάνω, ως έχει εξηγηθεί ανωτέρω, κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας, η ενάγουσα δεν προσκόμισε οποιαδήποτε πειστική μαρτυρία που να μπορεί καταδείξει ότι έγιναν οποιεσδήποτε εργασίες και το κόστος αυτών. Η μαρτυρία το Μάριου Χριστοφίνη αναφορικά με εργασίες οι οποίες χρειάζονται να γίνουν προς αποκατάσταση ζημιών και πιθανό κόστος δεν μπορεί να καταδείξει ότι οι εργασίες έγιναν και στοίχησαν όσα υπολογίζει ο ίδιος του. Εις ότι αφορά τον ισχυρισμό της ενάγουσας ότι καταστράφηκαν δυο κρεβάτια και μια τουαλέτα, η ενάγουσα αν και κρίθηκε ειλικρινής ότι καταστράφηκαν τα εν λόγω αντικείμενα, δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης για την αξία αυτών και τι ποσό θα μπορούσε σήμερα να δικαιούται ως αποζημίωση για την εν λόγω ζημιά. Όσον αφορά την καταβολή των τελών σκυβάλων για το ποσό των ΛΚ. 58.- €99,10σ, κρίνεται ότι έχει προσαχθεί ικανή μαρτυρία προς απόδειξη του εν λόγω ποσού, σύμφωνα με τα Τεκμήρια 5 και 6 αλλά και την θέση του εναγόμενου 1 ότι πιθανό να οφείλονται αλλά και την μη αντεξέταση της ενάγουσας αναφορικά με το εν λόγω ποσό. Όσον αφορά το ποσό για τα κοινόχρηστα εκ ΛΚ. 125.- €213,58σ, παρ' όλο όπου δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε απόδειξη από μέρους της ενάγουσας, προκύπτει από την αξιόπιστη μαρτυρία της ίδιας και από την μαρτυρία του εναγομένου 1 ο οποίος ουσιαστικά δεν αμφισβήτησε το εν λόγω ποσό, ότι η ενάγουσα δικαιούται στην επιδίκαση του εν λόγω ποσού. Όσον αφορά τα έξοδα εκτίμησης δεν έχουν αμφισβητηθεί από πλευράς υπεράσπισης καθώς επίσης κρίνεται ότι με το Τεκμήριο 8 έχει αποδειχθεί η χρέωση του Μάριου Χριστοφίνη και η πληρωμή του ποσού των ΛΚ. 230.- €392,98σ από την ενάγουσα στον αρχιτέκτονα. Όσον αφορά την αξίωση της ενάγουσας για αποζημιώσεις λόγω παράβασης συμφωνίας, προκύπτει από την μαρτυρία και τελική αγόρευση της ενάγουσας ότι τέτοια θεραπεία δεν προωθήθηκε. Ενόψει των πιο πάνω η Αγωγή της ενάγουσας επιτυγχάνει μερικώς και εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένως για το ποσό των €705.66.-, πλέον νόμιμο τόκο από 18.6.09, πλέον έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα του επιδικασθέντος ποσού. Οι υπόλοιπες αξιώσεις της ενάγουσας απορρίπτονται. (Υπ.)............. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject:Civil/Other/Final/2910-09damagesproperty cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο