← Κύπρος

LIUBONI TARAHTELIUK ν. IRONFX GLOBAL LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 3900/15, 25/5/2016

LIUBONI TARAHTELIUK ν. IRONFX GLOBAL LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 3900/15, 25/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A230 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3900/15 Μεταξύ: LIUBONI TARAHTELIUK, από Ρωσία Ενάγουσας και IRONFX GLOBAL LIMITED, εκ Λεμεσού ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΣ ΚΥΠΡΟΥ Εναγομένων ------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 18/12/2015 Ημερομηνία: 25/5/2016 Για τους Εναγόμενους 2 - Αιτητές : κα Μ. Ιεροκηπιώτου μαζί με κα Τ.Χλωρακιώτου για Άντης Τριανταφυλλίδης & Υιοί ΔΕΠΕ (για να ακούσει απόφαση ο κ. Π. Χ''Λοίζου) Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: κα Γ. Κορδάκη για Μ. Economides Kranos & Co LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγικά Η ενάγουσα-καθ'ης η αίτηση (στο εξής ενάγουσα) σύμφωνα με το κλητήριο ένταλμα που καταχώρησε αξιώνει εναντίον των εναγομένων 2-αιτητών (στο εξής εναγομένων 2) γενικές αποζημιώσεις συνεπεία της ζημιάς που υπέστη από την ισχυριζόμενη αμέλεια τους να προβούν στις δέουσες ενέργειες και ή να ασκήσουν τον δέοντα και ή επαρκή εποπτικό τους έλεγχο στους εναγόμενους 1 κλπ. Επίσης αξιώνει διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι 2 όπως προβούν στις δέουσες ενέργειες και ή στον δέοντα εποπτικό έλεγχο προς τους εναγόμενους

  1. Τέλος, αξιώνουν εναντίον τους παραδειγματικές και ή τιμωρητικές αποζημιώσεις, τόκους και έξοδα. Οι εναγόμενοι 2 με την Υπεράσπιση τους αρνούνται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και προβάλλουν διάφορους ισχυρισμούς. Η Επίδικη Αίτηση Οι εναγόμενοι 2 καταχώρησαν την επίδικη αίτηση και ζητούν εναντίον της ενάγουσας: « Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η ενάγουσα/καθ' ής η αίτηση, όπως εντός 30 ημερών από την έκδοση του αιτούμενου και/ή του παρόντος διατάγματος και/ή εντός οποιουδήποτε άλλου χρονικού διαστήματος ήθελε καθορίσει για τον σκοπό αυτό το Δικαστήριο, να παραχωρήσει προς όφελος των εναγομένων 2/αιτητών ασφάλεια εξόδων για το ποσό των €3.827,13 ως ο επισυνημμένος κατάλογος εξόδων και/ή για οποιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε κρίνει εύλογο υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο, με την κατάθεση του εν λόγω ποσού σε μετρητά στο Δικαστήριο και/ή με την παραχώρηση ανέκκλητης τραπεζικής εγγύησης στο όνομα των εναγομένων 2/αιτητών και/ή με οποιοδήποτε άλλο εξασφαλισμένο και/ή ασφαλή τρόπο ήθελε καθορίσει για τον σκοπό αυτό το Δικαστήριο. Β. Επιπρόσθετα διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή της διαδικασίας (stay of proceedings) και/ή κάθε διαδικασίας στην πολιτική αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, για όσο χρονικό διάστημα ήθελε δοθεί στην ενάγουσα/καθ'ής η αίτηση από το Δικαστήριο, για να παραχωρήσει προς όφελος των εναγόμενων 2/αιτητών την αιτούμενη ασφάλεια εξόδων για το ποσό των €3.827,13 και/ή για οποιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε καθορίσει το Δικαστήριο, με τον τρόπο που αναφέρεται στη παράγραφο Α ανωτέρω και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε καθορίσει για τον σκοπό αυτό το Δικαστήριο. Γ. Επιπρόσθετα, διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να απορρίπτεται η παρούσα αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο με έξοδα σε βάρος της ενάγουσας/καθ'ής η αίτηση σε περίπτωση που δεν παραχωρήσει προς όφελος των εναγομένων 2/αιτητών την αιτούμενη ασφάλεια εξόδων για το αιτούμενο ποσό των €3.827,13 και/ή για οποιοδήποτε άλλο ποσό, όπως αναφέρεται στο Α πιο πάνω και/ή για οποιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε καθορίσει για τον σκοπό αυτό το Δικαστήριο. » Η Αίτηση βασίζεται στο Άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό Δ.39, Δ.48 κ.κ. 1, 2, 3, 7, 8 και 9(t), Δ.59, Δ.60 κ.κ.1, 2, 3, 4, 5 και 6 και Δ.64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14 του 1960 (όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 1, 2, 29, 30, 31 και 43, στον Περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ.1 (όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 1, 2, 3, 4, 12, 13, 14, 32, 36, 42, 43, στον Περί Αποδείξεως Νόμο Κεφ. 9 (όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 1, 2, 3, 23, 24, 25, 26, 27, 29, 30 και 34, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση, όπως αναφέρεται στο σώμα της αίτησης, φαίνονται στην ένορκη δήλωση της Έυας Ιωάννου, καθώς επίσης και στον δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης. Αναφέρει δε η ενόρκως δηλούσα τα εξής: « 1.Είμαι επικεφαλής του Νομικού Τμήματος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου στην Λευκωσία, εναγομένων 2/αιτητών και είμαι εξουσιοδοτημένη από τους εναγόμενους 2/αιτητές να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση για σκοπούς της παρούσας αίτησης και/ή διαδικασίας προβαίνω στην πιο κάτω ένορκο δήλωση από πληροφορίες που έχω λάβει από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου καθώς και από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης.
  2. Όπως φαίνεται άλλωστε και από τον δικαστηριακό φάκελο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και από το ίδιο το κλητήριο ένταλμα η ενάγουσα έχει το εγγεγραμμένο γραφείο της στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Ρωσία, όπου και ασκεί τις εργασίες της.
  3. Επίσης όπως φαίνεται από την Έκθεση Απαίτησης, υπάρχουν μοιρασμένες πιθανότητες επιτυχίας της παρούσας αγωγής και/ή το ενδεχόμενο να αποτύχει η παρούσα αγωγή εναντίον των εναγομένων 2/αιτητών.
  4. Υπό το φως των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό της απαίτησης της συγκεκριμένης αγωγής, αλλά και του γεγονότος ότι τα περιουσιακά στοιχεία της ενάγουσας/καθ'ής η αίτηση φαίνεται να είναι στο εξωτερικό με αποτέλεσμα να μην μπορούν να εκποιηθούν για κάλυψη των εξόδων των εναγομένων 2/αιτητών, αν αυτοί επιτύχουν στην υπεράσπιση τους.
  5. Από τα πιο πάνω είναι η γνώμη μου ότι προβάλλει πραγματικός και υπαρκτός κίνδυνος ανυποταγής του σε ενδεχόμενη έκδοση διατάγματος εξόδων εναντίον της ενάγουσας/καθ' ής η αίτηση σε περίπτωση που η αγωγή τους απορριφθεί με μεγάλο κίνδυνο οι εναγόμενοι 2 /αιτητές να μην μπορέσουν να ανακτήσουν τα έξοδα τα οποία θα υποστούν στην παρούσα αγωγή.
  6. Από το σχετικό υπολογισμό που έχω κάμει σε σχέση με τα έξοδα αναμένεται ότι αυτά θα ανέλθουν σε €3.827,
  7. Αντίγραφο του σχετικού ενδεικτικού καταλόγου εξόδων που έχω ετοιμάσει σε σχέση με τα έξοδα που έχουν δημιουργηθεί μέχρι στιγμής και σε σχέση με αυτά που αναμένεται να δημιουργηθούν στη συνέχεια, επισυνάπτεται στην παρούσα ένορκη δήλωση μου ως Τεκμήριο Α.
  8. Πραγματικά πιστεύω πως είναι προς όφελος της δικαιοσύνης όπως η παρούσα αίτηση επιτύχει και εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα προτού προχωρήσει περαιτέρω η διαδικασία και προτού εξεταστούν οποιαδήποτε άλλα αιτήματα στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής.
  9. Δεν τίθεται οποιοδήποτε θέμα καθυστέρησης για την καταχώρηση της παρούσας αίτησης καθ' ότι οι εναγόμενοι 2/αιτητές καταχώρησαν άμεσα την παρούσα μόλις έλαβαν την έκθεση απαίτησης από την ενάγουσα/καθ' ης η αίτηση. » Η Ένσταση της Ενάγουσας Η ενάγουσα αντέδρασε καταχωρώντας ένσταση στην αίτηση, εις την οποία προβάλλει 8 λόγους ένστασης. Η ένσταση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 4 και Δ.60, επί των αρχών της Νομολογίας, επί της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Την ένσταση δε υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Ειρήνης Γεωργίου, εις την οποία αναφέρει τα εξής: «
  10. Είμαι δικηγορική υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο M. ECONOMIDES KRANOS & CO. LLC, δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας, γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα και τις λεπτομέρειες της παρούσας υπόθεσης από τους δικηγόρους που χειρίζονται αυτήν, είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη από την Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση και προβαίνω εγώ σε αυτήν γιατί η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα βρίσκεται στη Ρωσία και/ή δεν υπάρχει στην Κύπρο κάποιο άλλο εξουσιοδοτημένο από αυτήν πρόσωπο για να προβεί στην παρούσα ένορκο δήλωση.
  11. Η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα διάβασε το περιεχόμενο της αίτησης ημερομηνίας 18/12/2015 (στο εξής θα αναφέρεται ως η «Αίτηση») και της ένορκης δήλωσης της κ. Εύας Ιωάννου, ημερομηνίας 16/12/2015 (στο εξής θα αναφέρεται ως η «Ένορκη Δήλωση»), και αρνείται το περιεχόμενο και το αιτητικό της Αίτησης και όλους και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς των Αιτητών-Εναγομένων 2 που περιλαμβάνονται στην Ένορκη Δήλωση, εκτός από εκείνους που ρητά παραδέχεται στην συνέχεια.
  12. Η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα αρνείται την παράγραφο 2 της Ένορκης Δήλωσης και τους ισχυρισμούς ότι είναι εταιρεία με εγγεγραμμένο γραφείο στη Ρωσία και ασκεί εκεί τις εργασίες της. Αντίθετα η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα αναφέρει ότι είναι φυσικό πρόσωπο και ζει στη Ρωσία και ότι οι Αιτητές-Εναγόμενοι 2 αναφέρουν παραπλανητικά προς το Δικαστήριο τις εξής πληροφορίες και αβάσιμα και ότι αβάσιμο και ατεκμηρίωτο και παραπλανητικό είναι και το λοιπό περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης τους και της Αίτησης τους και μοναδικό σκοπό έχει να δημιουργήσει λανθασμένες εντυπώσεις στο Δικαστήριο για να επιτύχει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  13. Η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 3 της Ένορκης Δήλωσης και επιπλέον: α) η Καθ' ης η Αίτηση αναφέρει ότι έχει ισχυρή υπόθεση εναντίον των Αιτητών-Εναγόμενων 2 στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή και έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής της και των απαιτήσεων της εναντίον των Αιτητών-Εναγόμενων 2 στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. β) Προς περαιτέρω υποστήριξη της θέσης της αυτής η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα υιοθετεί το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης της η οποία βρίσκεται στο φάκελο του δικαστηρίου και όλες τις θέσεις τους και τους ισχυρισμούς της που αναφέρονται σε αυτήν. γ) η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η ισχυρή υπόθεση της εναντίον των Αιτητών-Εναγομένων 2 εδράζεται στο γεγονός ότι αυτοί επέδειξαν αμελεί συμπεριφορά και δεν ασκούσαν τον δέοντα έλεγχο και εποπτεία προς τους Εναγόμενους 1 και δεν άσκησαν ούτε μετά από την καταγγελία που έγινε σε αυτούς από την Καθ' ης η Αίτηση για την κατακράτηση των χρημάτων της από τους Εναγόμενους 1 τον δέοντα έλεγχο και δεν προέβησαν στις δέουσες ενέργειες και δεν έλαβαν τα δέοντα μέτρα προς συμμόρφωση των Εναγομένων 1 και προς επιστροφή των χρημάτων της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας και μέχρι σήμερα δεν έχουν αυτοί προβεί σε καμία τέτοια ενέργεια με αποτέλεσμα ακόμα να κατακρατούνται από τους Εναγόμενους 1 τα χρήματα της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας. δ) αναφέρει επιπλέον ότι τα στοιχεία που αναφέρουν στην Ένορκη Δήλωση οι Αιτητές-Εναγόμενοι 2 δεν αποκλείουν την ύπαρξη ισχυρής υπόθεσης από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας και δεν καταδεικνύουν την μη ύπαρξη ισχυρής υπόθεσης από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας.
  14. Από την άλλη η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα αναφέρει και ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές-Εναγόμενοι 2 δεν έχουν καλή, βάσιμη και ισχυρή υπεράσπιση στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή και ότι εν πάση περιπτώσει δεν έχουν προβάλει καν ακόμα οποιαδήποτε υπεράσπιση και δεν έχουν καταχωρήσει υπεράσπιση που να υιοθετούν το περιεχόμενο της και ούτε αναφέρουν στην Αίτηση και στην Ένορκη Δήλωση τους οποιαδήποτε γεγονότα, δεδομένα, στοιχεία, μαρτυρία που να καταδεικνύουν την ύπαρξη καλής και ισχυρής υπεράσπισης εκ μέρους τους, αλλά αντίθετα αναφέρουν μόνο γενικά, αόριστα, ατεκμηρίωτα και χωρίς επαρκή και ικανοποιητική αναφορά γεγονότων, στοιχείων, μαρτυρίας ότι υπάρχουν μοιρασμένες πιθανότητες μεταξύ της Ενάγουσας και των Εναγομένων 2 επιτυχίας της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής.
  15. Η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα αρνείται τις παραγράφους 4 και 5 της Ένορκης Δήλωσης και: α) αναφέρει ότι έχει περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο και τραπεζικούς λογαριασμούς στην Κύπρο και άλλη κινητή περιουσία στην Κύπρο και χρηματικά ποσά στην Κύπρο και ότι έχει στην Κύπρο χρηματικό ποσό USD $61.285,42 το οποίο κατακρατείται από τους Εναγόμενους 1 και ως εκ τούτου βρίσκεται στην Κύπρο και ότι τα πιο πάνω περιουσιακά στοιχεία και τα χρηματικά ποσά και το χρηματικό ποσό των USD $61.285,42 υπερβαίνουν κατά πολλή το ποσό που ζητείται να καταβληθεί ως ασφάλεια εξόδων με την παρούσα αίτηση και αυτά μπορούν να διατεθούν από την Καθ' ης η Αίτηση για την πληρωμή εξόδων σε περίπτωση τέτοιας διαταγής του Δικαστηρίου. β) αναφέρει ότι η ίδια έχει περιουσιακά στοιχεία στην Ρωσία και έχει την οικονομική δυνατότητα και είναι σε καλή οικονομική κατάσταση και δυνάμει αυτών των δεδομένων είναι πρόθυμη, σε περίπτωση που κληθεί και/ή διαταχθεί από το Δικαστήριο να πληρώσει, να καταβάλει, να καλύψει προς τους Αιτητές-Εναγόμενους 2 οποιοδήποτε ποσό δικηγορικών εξόδων ή σε περίπτωση που επιδικαστεί εναντίον της οποιοδήποτε ποσό δικηγορικών εξόδων, να πληρώσει, να καταβάλει και να καλύψει αυτό. Επιπλέον η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι είναι φερέγγυα και αξιόχρεη και ικανή να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό δικηγορικών εξόδων κληθεί από το Δικαστήριο να πληρώσει και να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό δικηγορικών εξόδων επιδικαστεί εναντίον της από το Δικαστήριο. γ) αναφέρει ότι οποιαδήποτε αναφορά των Αιτητών-Εναγόμενων 2 στην Αίτηση τους και στην Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει για πιθανή ανυποταγή της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας σε τυχόν διάταγμα πληρωμής εξόδων εναντίον της και/ή για υπαρκτό και μεγάλο κίνδυνο να μην μπορέσουν αυτοί σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής να ανακτήσουν από την Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα τα έξοδα τα οποία θα υποστούν στην αγωγή, είναι αόριστη, ατεκμηρίωτη και αβάσιμη και δεν στηρίζεται σε οποιαδήποτε στοιχεία, δεδομένα ή γεγονότα και δεν δικαιολογείτε.
  16. Η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα αρνείται και απορρίπτει το περιεχόμενο της παραγράφου 6 της Ένορκης Δήλωσης, το ποσό που αυτή αναφέρει και τον κατάλογο εξόδων επικαλείται και άνευ βλάβης όλων των πιο πάνω ισχυρισμών της ισχυρίζεται ότι το ποσό δικηγορικών εξόδων που η Ένορκη δήλωση αναφέρει και το οποίο αποζητείται να καταβληθεί ως ασφάλεια εξόδων είναι αδικαιολόγητο διογκωμένο, υπερβολικό και αδικαιολόγητο.
  17. Η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα απορρίπτει τις παραγράφους 7 και 8 της Ένορκης Δήλωσης.
  18. Η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα και προς περαιτέρω υποστήριξη των λόγων ένστασης τους αναφέρει τα πιο κάτω: α) Η Αίτηση των Αιτητών-Εναγομένων 2 είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη, αδικαιολόγητη, δεν στηρίζεται στους Κανονισμούς, στους Θεσμούς και στις αρχές που έχει καθιερώσει η Νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων σε αυτήν διαταγμάτων και τα γεγονότα στα οποία αυτή στηρίζεται δεν δικαιολογούν και δεν μπορούν να στηρίξουν την Αίτηση και τα αιτούμενα σε αυτήν διατάγματα, αφού η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα έχει την οικονομική δυνατότητα και/ή τα περιουσιακά στοιχεία για να καλύψει τυχόν δικηγορικά έξοδα που θα προκύψουν εναντίον της από την υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή και να συμμορφωθεί σε τυχόν διαταγή του Δικαστηρίου για καταβολή δικηγορικών εξόδων και επιπλέον έχει ισχυρή υπόθεση εναντίον των Αιτητών-Εναγομένων
  19. β) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και τα γεγονότα που αναφέρει η Αίτηση και η Ένορκη δήλωση και τα στοιχεία και τα δεδομένα που τίθενται σε αυτήν δεν συνηγορούν υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και δεν μπορούν να στηρίξουν την Αίτηση και τα αιτούμενα σε αυτήν διατάγματα, αφού Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα έχει την οικονομική δυνατότητα και/ή τα περιουσιακά στοιχεία για να καλύψει τυχόν δικηγορικά έξοδα που θα προκύψουν εναντίον της από την υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή και να συμμορφωεί σε τυχόν διαταγή του Δικαστηρίου για καταβολή δικηγορικών εξόδων και επιπλέον έχει ισχυρή υπόθεση εναντίον των Αιτητών-Εναγομένων
  20. γ) Δεν τίθενται στην Αίτηση και στην Ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτήν όλα τα απαραίτητα δεδομένα, γεγονότα και στοιχεία που να δικαιολογούν την εξέταση των αιτούμενων διαταγμάτων και ζητημάτων και την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, αλλά αντίθετα οι ισχυρισμοί των Αιτητών-Εναγομένων 2 είναι εντελώς γενικοί, αόριστοι, σε κάποια σημεία ανύπαρκτοι και δεν δικαιολογούν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης και την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  21. Για όλους τους πιο πάνω λόγους και με βάση τα πιο πάνω δεδομένα και γεγονότα ειλικρινά η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα πιστεύουν ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, το Σεβαστό Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση των Αιτητών-Εναγομένων 2 με έξοδα σε βάρος τους, και αιτούμαι εκ μέρους της την απόρριψη της Αίτησης και/ή των Αιτούμενων διαταγμάτων. » Η Ακρόαση της αίτησης Η ακρόαση της αίτησης έγινε βάσει των ενόρκων δηλώσεων. Η επιχειρηματολογία των δικηγόρων των διαδίκων Οι θέσεις των δύο πλευρών περιλαμβάνονται σημειώνω στις γραπτές αγορεύσεις που ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους. Δεν κρίνω σκόπιμο σημειώνω να παραθέσω εδώ όσα οι συνήγοροι αναφέρουν στις εν λόγω αγορεύσεις τους και θα αρκεστώ να αναφέρω ότι οι αγορεύσεις έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Εφόσον δε τούτο κριθεί αναγκαίο θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω. Νομική Πτυχή Η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει εγγυοδοσία σε σχέση με τα έξοδα της δίκης ρυθμίζεται από την Δ.60, Θ.1 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας βασίζεται ουσιαστικά και η υπό κρίση αίτηση. Ο εν λόγω θεσμός προνοεί ως ακολούθως: «Ο Ενάγων (και σε σχέση με ανταπαίτηση, η οποία δεν έχει απλώς την φύση συμψηφισμού, ο Εναγόμενος) ο οποίος διαμένει συνήθως εκτός Κύπρου ή Κράτους - Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δύναται, σε οποιοδήποτε στάδιο της αγωγής, να διαταχθεί να δώσει ασφάλεια για έξοδα παρόλο που μπορεί να διαμένει προσωρινά στην Κύπρο ή σε Κράτος - Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ... ». Ο θεσμός 1 της Διάταξης 60 είναι ταυτόσημος, με εξαίρεση, βεβαίως, της πρόνοιας για συνήθη διαμονή σε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τον Αγγλικό θεσμό 6Α της Δ.65 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών και προσομοιάζει με τον Κανονισμό 185 των Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Ναυτοδικείου). Έτσι, τόσο οι Αγγλικές αποφάσεις επί του θέματος όσο και οι αποφάσεις του δικού μας Ναυτοδικείου είναι βοηθητικές στην ανάλυση των σχετικών αρχών. Το γεγονός και μόνο ότι ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού δεν δικαιολογεί αυτόματα την έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων. Το θέμα ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου όπως υποδηλώνει ο όρος «may» (δύναται) που απαντάται στον θεσμό 1 της Διάταξης 60, η οποία ασκείται δικαστικά(Βλ. Abdula Ahmad Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline

(1990)1 ΑΑΔ 434 Union De Cooperatives Agricoles de Cereales de Semences v. Apak Agro Industries Ltd και άλλοι (Αρ. 2)
(1992)1 ΑΑΔ 1170 και Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, σελίδες 384-385). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος ασφάλειας εξόδων είναι ευρύτατη, γιατί οι θεσμοί δεν καθορίζουν τα κριτήρια για την άσκησή της. Αξιοσημείωτη επί του προκειμένου είναι η ανάπτυξη του θέματος από τον Λόρδο Wright στην Evans v. Bartlam
(1934)2 All E R 646, 655: «I see no reason to interfere with the judge´s order. The respondent´s counsel in my judgment has entirely failed to satisfy the onus of showing that the judge was wrong. Order 27, r.15, gives a discretion untramelled in terms: it does not even require an affidavit as a condition and the discretion may be exercised on any proper material, though in practice an affidavit is generally required. To quote again from Bowen L.J. in Gardner v. Jay
(1885)29 Ch. C. 50 at 58: "When a tribunal is invested by Act of Parliament or by rules with a discretion, without any indication in the Act or rules of the grounds upon which the discretion is to be exercised, it is a mistake to lay down any rules with a view of indicating the particular grooves in which the discretion should run, for if the Act or the rules did not fetter the discretion of the judge why should the court do so?". Similarly it has been held by the Court of Appeal in Hope v. Great Western Railway Co.
(1937)1 All E.R. 625, that the discretion to grant or refuse a jury in King´s Bench cases is in truth, as it is in terms, unfettered. It is, however, often convenient in practice to lay down, not rules of law, but some general indications, to help the court in exercising the discretion, though in matters of discretion no one case can be an authority for another. As Kay, L.J., said in Jenkins v. Bushby
(1981)1 Ch. 484 at 495, "the court cannot be bound by a previous decision, to exercise its discretion in a particular way, because that would be in effect putting an end to the discretion". A discretion necessarily involves a latitude of individual choice according to the particular circumstances, and differs from a case where the decision follows ex debito justitiae once the facts are ascertained». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Δεν βλέπω κανένα λόγο να επέμβω στο διάταγμα του Δικαστή. Ο συνήγορος του εφεσίβλητου κατά την κρίση μου έχει εντελώς αποτύχει να αποδείξει, ότι ο Δικαστής έσφαλε. Η Διάταξη 27, θεσμός 15 παρέχει απεριόριστη διακριτική εξουσία. Δεν απαιτείται καν ένορκος δήλωση ως προϋπόθεση και η διακριτική εξουσία (του Δικαστηρίου) δύναται να ασκηθεί στην βάση οιουδήποτε κατάλληλου υλικού, παρόλο που στην πρακτική απαιτείται, γενικά, ένορκος δήλωση. Παραθέτοντας για άλλη μια φορά τα λόγια του Bowen L.J. στην Gardner v. Jay
(1885)29 Ch. C. 50 at 58: "Όταν παρέχεται σε δικαστήριο διακριτική εξουσία από νόμο της Βουλής ή από κανονισμούς χωρίς οποιαδήποτε ένδειξη στον νόμο ή τους κανονισμούς των αρχών επί των οποίων η εξουσία (αυτή) ασκείται είναι σφάλμα να δημιουργούνται κανόνες που να υποδεικνύουν συγκεκριμένα στεγανά εντός των οποίων θα πρέπει να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια (του Δικαστηρίου) καθότι αν ο νόμος ή οι κανονισμοί δεν περιορίζουν την εξουσία (του Δικαστηρίου) γιατί να κάνει κάτι τέτοιο το Δικαστήριο;". Ομοίως, έχει αποφασισθεί από το Εφετείο στην Hope v. Great Western Railway Co.
(1937)1 All E.R. 625, ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αρνηθεί ή να διατάξει ασφάλεια σε υποθέσεις του King´s Bench είναι, στ' αλήθεια, απεριόριστη. Είναι, όμως, συχνά βολικό στην πρακτική να παρατίθενται, όχι κανόνες δικαίου, αλλά κάποιες γενικές κατευθυντήριες γραμμές προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου, παρόλο που στις περιπτώσεις άσκησης της διακριτικής εξουσίας (του Δικαστηρίου) καμία υπόθεση δεν μπορεί να αποτελεί δεσμευτικό προηγούμενο για την άλλη. Όπως είπε ο Kay, L.J. στην Jenkins v. Bushby
(1981)1 Ch. 484 at495 "το Δικαστήριο δεν μπορεί να δεσμευτεί από προηγούμενη απόφαση στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, διότι κάτι τέτοιο θα έθετε τέρμα στην εξουσία του". Η άσκηση της διακριτικής εξουσίας προϋποθέτει απαραίτητα ευρύτητα ατομικής επιλογής στην βάση των ιδιαίτερων περιστατικών και διαφέρει από μια υπόθεση όπου η απόφαση ακολουθεί με την διακρίβωση των γεγονότων ως εκ δικαιώματος». Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει σε ακόμη δύο Αγγλικές αποφάσεις. Στην υπόθεση Kohn v. Rinson & Stafford Ltd
(1947)2 All E R 839 ο Δικαστής Denning με την λιτότητα και πυκνότητα του λόγου που τον χαρακτηρίζει ανέφερε σχετικά: «The law on the matter is plain, that it is in the discretion of the court to order security for costs, but it does so as a matter of course when a plaintiff is out of the jurisdiction and there are no assets of the plaintiff which can be reached within the jurisdiction, the reason being that if a judgment is thereafter obtained by the defendant against the plaintiff for costs such an order cannot be enforced by the direct process of the English court». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Το δίκαιο επί του ζητήματος είναι απλό. Επαφίεται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει ασφάλεια εξόδων, αλλά κατά την σύνηθη πορεία διατάσσεται ασφάλεια όταν ο ενάγων είναι εκτός δικαιοδοσίας και δεν έχει περιουσιακά στοιχεία εντός της δικαιοδοσίας. Ο λόγος είναι γιατί αν αργότερα εξασφαλισθεί από τον εναγόμενο εναντίον του ενάγοντα απόφαση για έξοδα μια τέτοια απόφαση δεν μπορεί να εκτελεσθεί με την απευθείας διαδικασία του αγγλικού δικαστηρίου». Είναι, επίσης, αξιοπρόσεχτη η αντιμετώπιση στην πολύ μεταγενέστερη υπόθεση Porzelack (KG) v. Porzelack (U.K.) Ltd
(1987)1 All ER 1074 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα (στην σελίδα 1077): « . it seems to me that I have an entirely general discretion either to award or refuse security, having regard to all the circumstances of the case. However, it is clear on the authorities that, if other matters are equal, it is normally just to exercise that discretion by ordering security against a non-resident plaintiff. The question is what, in all the circumstances of the case, is the just answer». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Μου φαίνεται, ότι έχω εντελώς ευρεία διακριτική εξουσία να αρνηθώ ή να διατάξω ασφάλεια εξόδων λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστατικών της υπόθεσης. Όμως, είναι ξεκάθαρο από την νομολογία, ότι αν οι άλλοι παράγοντες ισοζυγίζονται είναι συνήθως δίκαιο όπως η διακριτική εξουσία (του Δικαστηρίου) ασκείται με την έκδοση διαταγής για ασφάλεια εξόδων εναντίον ενός ενάγοντα εκτός δικαιοδοσίας. Το ερώτημα είναι ποιο είναι το δίκαιο σύμφωνα με τα περιστατικά της υπόθεσης». Ο σκοπός της παροχής ασφάλειας εξόδων και η φύση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνοψίσθηκαν ως ακολούθως από τον τότε Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Στυλιανίδη στην υπόθεση Standard Fruit Co (Bermuda) Ltd v. Gold Seal Ship Co Ltd
(1993)1 ΑΑΔ 121: «Η πρόνοια για ασφάλεια εξόδων σκοπό έχει να διασφαλίσει στον εναγόμενο την είσπραξη των εξόδων που θα δοθούν υπέρ του, στις περιπτώσεις που ο Ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού και δεν έχει περιουσία στην Κύπρο. Διασφαλίζεται, έτσι, η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης για έξοδα - τα έξοδα του εναγομένου εναντίον του ενάγοντος, ή του ενάγοντος εναντίον ανταπαιτητή, αναλόγως της περίπτωσης. Η εξουσία που απονέμεται στο Δικαστήριο με τον Κανονισμό αυτό δεν είναι δέσμια, αλλά διακριτικής φύσεως. Η διακριτική αυτή εξουσία ασκείται από το Δικαστήριο δικαστικά, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Είναι γεγονός ότι στο παρελθόν η συνήθης πρακτική ήταν να εκδίδεται διαταγή ασφάλειας εξόδων όταν ο ενάγων ήταν κάτοικος εξωτερικού. Η άκαμπτος αυτή πρακτική, όμως, δεν είναι σύμφωνη ούτε με το γράμμα, ούτε με το πνεύμα του Κανονισμού. Όταν ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού και δεν έχει περιουσία στην Κύπρο, το Δικαστήριο αποκλίνει στην έκδοση του διατάγματος, εκτός εάν τα περιστατικά της υπόθεσης υποστηρίζουν ότι είναι δίκαιο να μην εκδοθεί τέτοιο διάταγμα.». Στην υπόθεση Hesham Enterprises v. The Ship «Rami»
(1978)1 CLR 195 ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως ήταν τότε, κ. Τριανταφυλλίδης, υιοθετώντας την απόφαση του Αγγλικού Εφετείου στην υπόθεση AeronaveSPA v. Westland Charters Ltd
(1971)3 All E R 531 ανέφερε τα ακόλουθα: «.although it is not an inflexible rule that, but a matter of discretion whether, a foreign plaintiff should be ordered to provide security for costs, it is the usual practice to order so if the justice of the case demands it». Σε ελεύθερη μετάφραση: «. παρόλο που δεν είναι άκαμπτος ο κανόνας αλλά επαφίεται στην διακριτική εξουσία (του Δικαστηρίου) αν ένας αλλοδαπός ενάγων θα πρέπει να διαταχθεί να δώσει ασφάλεια εξόδων η σύνηθης πρακτική είναι να διατάσσεται ασφάλεια εξόδων αν το δίκαιο της υπόθεσης το απαιτεί». Στην υπόθεση Sally Line Ltd v. Greenmar Navigation Ltd
(1993)1 ΑΑΔ 633 ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Πογιατζής, αφού ανασκόπησε την Νομολογία συνόψισε όλα τα δεδομένα ως ακολούθως στις σελίδες 637-638: «Από την μελέτη των πιο πάνω αυθεντιών προκύπτει το συμπέρασμα ότι αν και ο άκαμπτος κανόνας όπως διατυπώθηκε από τον Άγγλο Δικαστή Lopes το 1894 στην υπόθεση Crozat v. Brogden
(1894)2 Q.B. 30, σύμφωνα με τον οποίο ο εναγόμενος δικαιούται σε ασφάλεια των εξόδων του οποτεδήποτε ενάγεται από αλλοδαπό ενάγοντα, έπαυσε να εφαρμόζεται, το Δικαστήριο συνήθως αποκλίνει υπέρ της έκδοσης διαταγής για παροχή ασφάλειας για τα έξοδα του εναγομένου αν ο ενάγων είναι αλλοδαπός και δεν έχει περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο δυνάμενα να εκποιηθούν για την κάλυψη των εξόδων του εναγομένου, εκτός αν ειδικές περιστάσεις της υπόθεσης καθιστούν άδικη την έκδοση τέτοιας διαταγής. Είναι, εντούτοις, πολύ καθαρό ότι η έκδοση της αιτούμενης διαταγής είναι πάντοτε προϊόν άσκησης διακριτικής και όχι δέσμιας εξουσίας από το Δικαστήριο». Στην υπόθεση Abdula Ahmad Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline
(1990)1 ΑΑΔ 434 λέχθηκε ότι: «Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας με την διαπίστωση ότι ο ενάγων έχει την σύνηθη κατοικία του στο εξωτερικό, οι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι κατ' εξοχή δύο, η κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας και ιδίως ακίνητης (που δεν μετακινείται εύκολα από την Κύπρο) και η ισχύς της υπόθεσής του». Όπως εξάγεται τόσο από το λεκτικό του θεσμού 1 της Διαταγής 60 όσο και από την Νομολογία, που πιο πάνω παρατέθηκε, η διακρίβωση του θέματος της συνήθους διαμονής του ενάγοντα είναι το θεμέλιο και η βασική προκείμενη ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να ασκήσει δικαιοδοσία στην βάση της Διάταξης αυτής. Εξέταση της Αίτησης Ερχόμενος τώρα στην προκειμένη περίπτωση και έχοντας μελετήσει πολύ προσεκτικά την επίδικη αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, την ένσταση και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτήν, όπως επίσης και τα δικόγραφα που καταχώρησαν οι δύο πλευρές, έχω αποφασίσει να ασκήσω την διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Για την απόφαση μου αυτή έχω λάβει υπόψη μου τα εξής. (α) Η ενάγουσα όπως είναι παραδεκτό από την ενόρκως δηλούσα στην ένσταση ζει στη Ρωσία (βλ. παράγραφο 3). Παρεμβάλλω εδώ ότι δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία ότι οι εναγόμενοι 2 αναφέρουν στην αίτηση τους ότι η ενάγουσα είναι εγγεγραμμένη εταιρεία στη Ρωσία, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για φυσικό πρόσωπο. Το ουσιαστικό εδώ είναι ότι μιλούμε για αλλοδαπό πρόσωπο που διαμένει μόνιμα στη Ρωσία. (β) Η ενάγουσα δεν κατέχει περιουσία στην Κύπρο ή περιουσιακά στοιχεία δυνάμενα να εκποιηθούν για την κάλυψη των εξόδων των εναγομένων 2. Παρεμβάλλω εδώ με σεβασμό ότι διαφωνώ με την θέση της ενάγουσας και των συνηγόρων της ότι το αναφερόμενο χρηματικό ποσό των USD 61.285,42 αποτελεί κινητή περιουσία της ενάγουσας στην Κύπρο που πρέπει να ληφθεί υπόψη. Αυτό είναι το ποσό που αξιώνει η ενάγουσα από τους εναγόμενους 1 και κατά την κρίση μου, έχοντας υπόψη και την Νομολογία, δεν μπορεί αυτό να ληφθεί υπόψη ως περιουσιακό στοιχείο για σκοπούς άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (γ) Η ύπαρξη περιουσίας στη Ρωσία, η αναφερόμενη οικονομική δυνατότητα και καλή οικονομική κατάσταση και η προθυμία που εκφράζεται για κάλυψη οιωνδήποτε δικηγορικών εξόδων σε περίπτωση που η ενάγουσα διαταχθεί να πληρώσει, πάντα σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, συνηγορούν αφενός στο ότι η έκδοση του διατάγματος του Δικαστηρίου ουδόλως θα επηρεάσει την ενάγουσα ή την δυνατότητα της να προωθήσει την υπόθεση της και αφετέρου στο ότι η ενάγουσα έχει τα μέσα για να παράσχει την αιτούμενη ασφάλεια εξόδων. (δ) Μελετώντας τα δικόγραφα των δύο πλευρών το Δικαστήριο αποδέχεται την αναφορά της ενόρκως δηλούσας στην αίτηση περί μοιρασμένων πιθανοτήτων επιτυχίας στην αγωγή. Ή με άλλα λόγια θα μπορούσε να λεχθεί ότι το ενδεχόμενο η αγωγή της ενάγουσας εναντίον των εναγομένων 2 να απορριφθεί είναι πιθανό. (ε) Επισυνάπτεται στην αίτηση κατάλογος εξόδων όπως έχει καθιερωθεί ως θέμα ορθής πρακτικής και διαπιστώνεται από την μελέτη του ότι δεν υπάρχει διόγκωση ή υπερβολή στον υπολογισμό που έγινε. (στ) Τέλος, στην προκειμένη περίπτωση κρίνεται δίκαιο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Έχοντας υπόψη όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω και επειδή θεωρώ ότι όλοι οι λόγοι ένστασης με βάση αυτά έχουν απαντηθεί, αναφέρεται ότι δεν κρίνεται σκόπιμη η ενασχόληση ειδικά με οποιοδήποτε λόγο ένστασης. Εν κατακλείδι όλοι οι λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Κατάληξη Υπό το φως όλων των ανωτέρω η αίτηση ημερ.18/12/15 εγκρίνεται. Εκδίδεται συνεπώς Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η ενάγουσα-καθ' ής η αίτηση, όπως εντός 30 ημερών από σήμερα, παραχωρήσει προς όφελος των εναγομένων 2-αιτητών ασφάλεια εξόδων για το ποσό των €3.827,13.-, με την κατάθεση του εν λόγω ποσού σε μετρητά στο Δικαστήριο ή με την παραχώρηση ανέκκλητης τραπεζικής εγγύησης στο όνομα των εναγομένων 2-αιτητών που θα γίνει αποδεκτή από τον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου. Η διαδικασία στην παρούσα αγωγή μεταξύ ενάγουσας και εναγομένων 2, μέχρι η ενάγουσα να παραχωρήσει την αναφερόμενη ασφάλεια εξόδων ως ανωτέρω αναφέρεται, αναστέλλεται. Η αναστολή θα σταματά αυτόματα εφόσον η ενάγουσα συμμορφωθεί με τα πιο πάνω εντός της αναφερόμενης προθεσμίας. Σε περίπτωση δε που η ενάγουσα δεν συμμορφωθεί με τα πιο πάνω εντός της αναφερόμενης προθεσμίας, τότε με την πάροδο της προθεσμίας των 30 ημερών πιο πάνω η αγωγή εναντίον των εναγομένων 2 απορρίπτεται αυτόματα με έξοδα εναντίον της ενάγουσας. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 2-Αιτητών και εναντίον της Ενάγουσας-καθ'ής η αίτηση. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για ασφάλεια εξόδων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.