Pambos and Sons Enterprises Ltd ν. LANTERNS HOTEL (PLATRES) LTD, Αγωγή Αρ. 5387/10, 30/5/2016

Pambos and Sons Enterprises Ltd ν. LANTERNS HOTEL (PLATRES) LTD, Αγωγή Αρ. 5387/10, 30/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A242 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 5387/10 Μεταξύ: Pambos and Sons Enterprises Ltd, εκ Λεμεσού Εναγόντων -και- LANTERNS HOTEL (PLATRES) LTD, εκ Λευκωσίας Εναγομένων ---------------------------------- Ημερομηνία: 30.5.2016 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κα Α. Ιωάννου Για τον Εναγόμενο: κ. Χ"Ιωάννου Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες απαιτούν εναντίον των εναγομένων αποζημιώσεις τις οποίες όπως ισχυρίζονται υπέστηκαν λόγω της παράβασης των όρων της συμφωνίας ενοικιάσεως ημερ. 11.6.2002 ή παραβάσεως υποσχέσεων ή διαβεβαιώσεων υπό των εναγομένων. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των εναγόντων περί την 11.6.2002 οι ενάγοντες υπέγραψαν μετά των εναγομένων ενοικιαστήριο έγγραφο δια του οποίου συνεφώνησαν μετά των εναγομένων όπως ενοικιάσουν το ξενοδοχείο του συγκροτήματος γνωστό ως Lanterns Hotel (Platres) Ltd., ευρισκομένου εις Π. Πλάτρες της επαρχίας Λεμεσού το οποίο κατά τον ισχυρισμό των εναγομένων αποτελείτο από 15 δωμάτια με τουαλέτες, ντους και νιπτήρες, καθώς και καφεστιατόριο στο ισόγειο του ιδίου συγκροτήματος εμβαδού περίπου 270 τ.μ. Η περίοδος της ενοικιάσεως συνεφωνήθη σε 5 ½ χρόνια ήτοι από 1.7.2002 μέχρι 31.12.2007 για το συνολικό ποσό ενοικίου των Λ.Κ.78.200 το οποίο θα πληρώνετο μηνιαίως ως προνοείται στην εν λόγω συμφωνία. Ήτο όρος της εν λόγω συμφωνίας ότι οι ενάγοντες είχαν δικαίωμα δύο μήνες πριν τη λήξη των πρώτων 18 μηνών της ενοικιάσεως με γραπτή ειδοποίηση προς τους εναγομένους να τερματίσουν την ενοικίαση και σε τέτοια περίπτωση η ενοικίαση θα έληγε την 31.12.2003 και οι ενάγοντες θα παρέδιδαν ελευθέρα κατοχή του μισθίου. Περαιτέρω ήταν όρος της συμφωνίας ότι οι εναγόμενοι δεν θα απαιτούσαν και δεν θα εισέπρατταν ενοίκια για περίοδο ενός μηνός από την ημερομηνία παραδόσεως των κλειδιών. Όλοι οι όροι της συμφωνίας συνεφωνήθη όπως είναι ουσιώδεις και για οιαδήποτε παράβαση των το μη υπαίτιο μέρος θα δικαιούτο να απαιτήσει από το υπαίτιο την πιστή τήρηση και εκτέλεση των όρων της συμφωνίας, να αξιώσει αποζημιώσεις ή να τερματίσει την ενοικίαση και να αξιώσει αποζημιώσεις. Είναι ο ισχυρισμός των εναγόντων ότι μετά την υπογραφή του πιο πάνω ενοικιαστηρίου εγγράφου κατά την παραλαβή του ξενοδοχείου και καφεστιατορίου διαπίστωσαν τα ακόλουθα: (α) Τα δωμάτια του ξενοδοχείου δεν ήτο 15 αλλά μόνο 10 από τα οποία τα 2 δηλαδή το υπ' αρ. 11 δεν είχε αποχωρητήριο και το υπ' αρ. 7 δεν είχε αποχωρητήριο και ντους. (β) Περαιτέρω οι ενάγοντες διαπίστωσαν ότι τα δωμάτια υπ' αρ. 2 και 4 ευρίσκοντο σε σημείο που ήτο αδύνατο να ενοικιασθούν για τον λόγο ότι δεν υπήρχε καθόλου μόνωση στο πάτωμα με συνέπεια να υπάρχουν αναθυμιάσεις από μυρωδιές φαγητών και τσιγάρων καθώς επίσης και οχληρία θορύβων από το καφεστιατόριο κατά τρόπο ώστε τα εν λόγω δωμάτια ήτο αδύνατο να ενοικιασθούν σε πελάτες. (γ) Το μηχανοστάσιο ευρίσκετο σε σημείο που όταν ξεκινούσε το boiler ενοχλούσε τους ενοίκους των δωματίων υπ' αρ. 6, 7, 8, 9, 10 και 11 κατά τρόπο ώστε οι ένοικοι των εν λόγω δωματίων ήτο αδύνατο να κοιμηθούν. (δ) Τα χαλιά των δωματίων και διαδρόμων είχαν τέτοιους χρωματισμούς ώστε δυο φορές τον μήνα έπρεπε να καθαρίζονται από ειδικό συνεργείο. (ε) Το καφεστιατόριο στο ισόγειο του συγκροτήματος δεν ήτο 270 τ.μ. αλλά τούτο δεν ξεπερνούσε τα 220 τ.μ. (ζ) Οι εναγόμενοι αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με τον όρο 11 του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 11.06.2002 και εισέπραξαν ενοίκιο εκ Λ.Κ.800 δια 1 μήνα μετά την παράδοση των κλειδιών και οι ενάγοντες αφαίρεσαν μόνο από το εν λόγω ενοίκιο μόνο Λ.Κ.

1. (η) Οι εναγόμενοι και/ή οι αντιπρόσωποι των χρησιμοποιούσαν τον χώρο της βεράντας του καφεστιατορίου στο ισόγειο μέσω μιας σκάλας η οποία κατακρατούσε 5 τ.μ. για να εισέρχονται στην κατοικία των. (θ) Υπήρχε απώλεια ρεύματος καθ' ότι οι εναγόμενοι είχαν ένα μετρητή και/ή μια παροχή ηλεκτρικού ρεύματος η οποία κάλυπτε τόσο το ξενοδοχείο όσο και το καφεστιατόριο καθώς και την προσωπική κατοικία των διευθυντών και/ή μετόχων της εναγόμενης εταιρείας. (ι) Οι εναγόμενοι και/ή οι αντιπρόσωποι των κατακρατούσαν και μετά την παράδοση της κατοχής την 1.7.2002 σχεδόν το ήμισυ του χώρου του καφεστιατορίου το οποίο διαχώρισαν με διαχωριστικά πλακάζ και χρησιμοποιούσαν ως αποθήκη για περίοδο πέραν των 6 μηνών αφ' ότου άρχισε η ενοικίαση. (κ) Οι εναγόμενοι και/ή οι αντιπρόσωποι των εμπόδιζαν τους ενάγοντες και/ή τους αντιπροσώπους των να τοποθετήσουν εις τα δωμάτια του ξενοδοχείου τηλεόραση και/ή φωτιστικά για την καλύτερη λειτουργία του ξενοδοχείου. (λ) Υπήρχαν χαλασμένα καλοριφέρ ρεύματος, το τζάκι κάπνιζε με αποτέλεσμα να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Τα έπιπλα ήτο παλαιά και ενώ οι εναγόμενοι αρνούντο να τα αντικαταστήσουν, δεν επέτρεπαν ούτε και εις τους ενάγοντες να τα αντικαταστήσουν. Οι ενάγοντες με επιστολή τους ημερ. 19.2.2003 πληροφόρησαν τους εναγομένους για τα πιο πάνω προβλήματα και τους έδωσαν προθεσμία 15 ημερών για να συμμορφωθούν με τους όρους συμφωνίας ενοικίασης. Οι εναγόμενοι δεν συμμορφώθηκαν. Οι ενάγοντες με επιστολή τους ημερ. 31.12.2003 τερμάτισαν την ενοικίαση λόγω μη τήρησης και/ή μη συμμόρφωσης των εναγομένων με τους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Στις 29.10.2003 οι ενάγοντες με επιστολή τους προς τους εναγόμενους ζήτησαν μείωση του ενοικίου λόγω των αναφερομένων προβλημάτων. Οι εναγόμενοι με επιστολή των δικηγόρων τους ημερ. 6.11.2003 απέρριψαν το περιεχόμενο της επιστολής των εναγόντων ημερ. 29.10.
2. Είναι η θέση των εναγόντων ότι όταν υπέγραψαν το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερ. 11.6.2002 οι εναγόμενοι ζήτησαν να υπογραφεί το ενοικιαστήριο έγγραφο με 11 δωμάτια για το λόγο ότι επιθυμούσαν να χρησιμοποιήσουν 4 δωμάτια για προσωπική τους χρήση, προσωρινά για τις διακοπές τους, ήτοι για περίοδο ενός μηνός και στη συνέχεια να άλλαζαν την πρώτη σελίδα του ενοικιαστηρίου εγγράφου στην οποία να εγίνετο διόρθωση ότι τα δωμάτια είναι 15, πράγμα που έγινε, αλλάχθηκε η πρώτη σελίδα και έγινε διόρθωση των δωματίων σε 15, πλην όμως και μετά τη διόρθωση του αριθμού των δωματίων οι εναγόμενοι αρνήθηκαν ή παρέλειψαν να παραδώσουν την κατοχή των υπολοίπων 4 δωματίων στους ενάγοντες, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να υποστούν ζημιά και απώλεια και να αναγκαστούν να τερματίσουν την ενοικίαση προκειμένου να περιορίσουν τη ζημιά τους. Την 31.12.2003 οι εναγόμενοι παρέλαβαν από τους ενάγοντες τα υποστατικά και όλο τον εξοπλισμό και επέστρεψαν την τραπεζική εγγύηση και το ποσό της προκαταβολής των £1.500 αφού κράτησαν £500 ως έξοδα καθαρισμού χαλιών, καθώς και αξία ηλεκτρικού ρεύματος και νερού. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός των εναγόντων ότι είχαν συμφωνία με τουριστικό γραφείο για την ενοικίαση των δωματίων του ξενοδοχείου προς £28 το δίκλινο δωμάτιο συμπεριλαμβανομένου και προγεύματος, πλην όμως απώλεσαν τη συνεργασία με το εν λόγω τουριστικό γραφείο καθότι τα δωμάτια του ξενοδοχείου ήταν 10 αντί
3. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι από την 1.7.2002 μέχρι 31.12.2003 λόγω παραλείψεως παραχωρήσεως των 5 δωματίων αυτοί απώλεσαν το συνολικό ποσό των £15.
4. Περαιτέρω λόγω του ότι ο χώρος του καφεστιατορίου δεν ήτο 270 τ.μ. αλλά 200 τ.μ. και για περίοδο έξι μηνών οι εναγόμενοι κατακρατούσαν το ήμισυ του εν λόγω χώρου οι ενάγοντες εμποδίζοντο να εκμεταλλευτούν κατάλληλα το καφεστιατόριο και αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα στη διεξαγωγή των εργασιών τους με αποτέλεσμα να υποστούν ζημιά για απώλεια της χρήσεως του καφεστιατορίου ή περιορισμένης χρήσεως του, ανερχομένης στο ποσό των £50 ημερησίως το λιγότερο. Τέλος οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι έκαμαν έξοδα στο υποστατικό των εναγομένων και δίδουν λεπτομέρειες των ζημιών τους. Λεπτομέρειες ζημιών: α. Κατασκευή ξύλινης πέργολας με καλάμια ....... Λ.Κ.1500,00 β. Επίπλωση ...................... Λ.Κ.1005,70 γ. Αγορά ηλεκτρικών ειδών ............... Λ.Κ.2810,00 δ. Αγορά μπιλιάρδου ................. Λ.Κ.1112,50 ε. Αγορά κεραμικών .................. Λ.Κ. 56,50 ζ. Αγορά 2 ψυγείων (βιτρίνες) ............ Λ.Κ.1400,50 η. Εξοπλισμός κουζίνας ................ Λ.Κ.1528,72 θ. Εξοπλισμός δωματίων ................ Λ.Κ. 292,80 ι. Ζημιά λόγω μη χρησιμοποιήσεως και/ή εκμεταλλεύσεως 5 δωματίων δια περίοδο 18 μηνών ήτοι από την 1.7.2002 μέχρι την 31.12.2003........... Λ.Κ.15372,00 κ. Ζημιά λόγω περιορισμένης χρήσεως και/ή μη χρήσεως χώρου του καφεστιατορίου δια περίοδο 18 μηνών ήτοι από την 1.7.2002 μέχρι την 31.12.2003 Λ.Κ.27450,00 ------------------- Λ.Κ.52528,72 Με την υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι ισχυρίζονται πως η συμφωνία ενοικίασης ημερ. 11.6.2002 περιγράφει ακριβώς τι ενοικιάζετο. Η ενοικίαση δε προς τους ενάγοντες έγινε αφού αυτοί επιθεώρησαν το ξενοδοχείο και το βρήκαν της απόλυτης αρεσκείας τους. Είναι η θέση τους πως εφαπτόμενη με το ξενοδοχείο είναι μία κατοικία, (προφανώς λανθασμένα αναφέρει πως ανήκει στους ενάγοντες), η οποία ήταν ενοικιασμένη στον προηγούμενο ενοικιαστή την οποία χρησιμοποιούσε σαν προέκταση του ξενοδοχείου και η άδεια λειτουργίας του ΚΟΤ κάλυπτε και εκείνη την κατοικία η οποία αποτελείται από 4 υπνοδωμάτια, κουζίνα, χώλ και μπάνιο και ηλεκτροδοτείται και υδροδοτείται από τις ίδιες παροχές του ξενοδοχείου. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται πως δεν ενοικίασαν την κατοικία και έγιναν διευθετήσεις για την υδροδότηση και ηλεκτροδότηση της και επιμερισμό των αντίστοιχων χρεώσεων. Οι ενάγοντες φοβούμενοι άρση της άδειας λειτουργίας του ΚΟΤ ζήτησαν από τους εναγόμενους να υπογράψουν ταυτόσημο εικονικό ενοικιαστήριο που να περιλαμβάνει τα όσα περιλάμβανε η άδεια λειτουργίας για να την επικαλεστούν αν προέκυπτε τέτοιο ενδεχόμενο, ψευδώς παριστάνοντας ότι ήταν πιθανή η άρση της άδειας λειτουργίας του. Οι ενάγοντες βεβαίωναν ότι το εν λόγω έγγραφο δεν θα χρησιμοποιείτο για άλλο σκοπό. Σκοπός των εναγόντων ήταν με ψευδείς παραστάσεις να εξαπατήσουν τους εναγόμενους και να υφαρπάσουν άλλο ενοικιαστήριο έγγραφο, πράγμα που πέτυχαν. Τέλος οι εναγόμενοι ισχυρίζονται πως εκπλήρωσαν πλήρως τις υποχρεώσεις τους και οι παραβάσεις που ισχυρίζονται οι ενάγοντες για τερματισμό του ενοικιαστηρίου δεν είναι αληθείς, πλην του ότι με τη συγκατάθεση των εναγόντων και για μια μικρή περίοδο χρησιμοποίησαν μέρος του καφεστιατορίου, διαχώρισαν με πλακάζ ως αποθήκη όπου διατηρήθηκε η επίπλωση και σκεύη των προηγούμενων ενοικιαστών μέχρι να μεταφερθούν αλλού. Ανταπαιτούν δε: (α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το επίδικο ενοικιαστήριο έγγραφο είναι άκυρο ή ακυρώσιμο ως προϊόν δόλου ή απάτης ή ψευδών παραστάσεων. (β) Διάταγμα ακυρούν το εν λόγω έγγραφο. (γ) Αποζημιώσεις για δόλο ή απάτη ή ψευδείς παραστάσεις. (δ) Νόμιμο τόκο και έξοδα. Οι ενάγοντες με την απάντηση και την υπεράσπιση στην ανταπαίτηση αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγομένων και επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς που εκτίθενται στην έκθεση απαιτήσεως τους και αιτούνται την απόρριψη της ανταπαίτησης με έξοδα εις βάρος των εναγομένων. Οι ενάγοντες για να αποδείξουν την υπόθεση τους κάλεσαν 5 μάρτυρες, ενώ οι εναγόμενοι για υποστήριξη της υπεράσπισης τους κάλεσαν 1 μάρτυρα. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο Χαράλαμπος Νικολάου, διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας. Σύμφωνα με την γραπτή δήλωση του Τεκμ.9, γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης. Την 11.6.2002 οι ενάγοντες υπέγραψαν μετά των εναγομένων ενοικιαστήριο έγγραφο Τεκμ.1, με το οποίο οι ενάγοντες συμφώνησαν με τους εναγόμενους όπως ενοικιάσουν το ξενοδοχείο του συγκροτήματος γνωστό ως Lanterns Hotel (Platres) Ltd ευρισκομένου εις Π. Πλάτρες της επαρχίας Λεμεσού, το οποίο αποτελείτο από 15 δωμάτια με τουαλέτες, ντους και νιπτήρες καθώς και καφεστιατόριο στο ισόγειο του ιδίου συγκροτήματος εμβαδού 270 τ.μ. περίπου. Η περίοδος της ενοικίασης συμφωνήθηκε σε 5 ½ χρόνια ήτοι από 1.7.2002 μέχρι 31.12.2007 δια το συνολικό ποσό του ενοικίου των Λ.Κ.78.200 το οποίο θα πληρώνετο μηνιαίως ως προνοείται στην εν λόγω συμφωνία. Ήταν όρος της εν λόγω συμφωνίας ότι οι ενάγοντες είχαν δικαίωμα δύο μήνες πριν τη λήξη των πρώτων 18 μηνών της ενοικίασης με γραπτή ειδοποίηση προς τους εναγόμενους να τερματίσουν την ενοικίαση και σε τέτοια περίπτωση η ενοικίαση θα έληγε την 31.12.2003 και οι ενάγοντες θα παρέδιδαν ελευθέρα κατοχή του ξενοδοχείου. Ήταν όρος της συμφωνίας ενοικίασης ότι οι εναγόμενοι δεν θα απαιτούσαν και δεν θα εισέπρατταν ενοίκιο για περίοδο ενός μηνός από την ημέρα παραδόσεως των κλειδιών. Όλοι οι όροι της συμφωνίας ενοικίασης συνεφωνήθη όπως είναι ουσιώδεις και οποιαδήποτε παράβαση όρου έδιδε δικαίωμα στο μη υπαίτιο μέρος είτε να αξιώσει παρά του υπαίτιου μέρους την εκτέλεση των όρων της συμφωνίας και να αξιώσει αποζημιώσεις, είτε να τερματίσει την ενοικίαση και να αξιώσει αποζημιώσεις. Οι ενάγοντες μετά την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου και την παραλαβή της κατοχής του ξενοδοχείου και καφεστιατορίου διαπίστωσαν τα ακόλουθα: (α) Τα δωμάτια του ξενοδοχείου δεν ήτο 15 αλλά μόνο 10 από τα οποία τα 2 δηλαδή το υπ' αρ. 11 δεν είχε αποχωρητήριο και το υπ' αρ. 7 δεν είχε αποχωρητήριο και ντους. (β) Περαιτέρω οι ενάγοντες διαπίστωσαν ότι τα δωμάτια υπ' αρ. 2 και 4 ευρίσκοντο σε σημείο που ήτο αδύνατο να ενοικιασθούν για τον λόγο ότι δεν υπήρχε καθόλου μόνωση στο πάτωμα με συνέπεια να υπάρχουν αναθυμιάσεις από μυρωδιές φαγητών και τσιγάρων καθώς επίσης και οχληρία θορύβων από το καφεστιατόριο κατά τρόπο ώστε τα εν λόγω δωμάτια ήτο αδύνατο να ενοικιασθούν σε πελάτες. (γ) Το μηχανοστάσιο ευρίσκετο σε σημείο που όταν ξεκινούσε το boiler ενοχλούσε τους ενοίκους των δωματίων υπ' αρ. 6, 7, 8, 9, 10 και 11 κατά τρόπο ώστε οι ένοικοι των εν λόγω δωματίων ήτο αδύνατο να κοιμηθούν. (δ) Τα χαλιά των δωματίων και διαδρόμων είχαν τέτοιους χρωματισμούς ώστε δυο φορές τον μήνα έπρεπε να καθαρίζονται από ειδικό συνεργείο. (ε) Το καφεστιατόριο στο ισόγειο του συγκροτήματος δεν ήτο 270 τ.μ. αλλά τούτο δεν ξεπερνούσε τα 220 τ.μ. (ζ) Οι εναγόμενοι αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με τον όρο 11 του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 11.06.2002 και εισέπραξαν ενοίκιο εκ Λ.Κ.800 δια 1 μήνα μετά την παράδοση των κλειδιών και οι ενάγοντες αφαίρεσαν μόνο από το εν λόγω ενοίκιο μόνο Λ.Κ.
5. (η) Οι εναγόμενοι και/ή οι αντιπρόσωποι των χρησιμοποιούσαν τον χώρο της βεράντας του καφεστιατορίου στο ισόγειο μέσω μιας σκάλας η οποία κατακρατούσε 5 τ.μ. για να εισέρχονται στην κατοικία των. (θ) Υπήρχε απώλεια ρεύματος καθ' ότι οι εναγόμενοι είχαν ένα μετρητή και/ή μια παροχή ηλεκτρικού ρεύματος η οποία κάλυπτε τόσο το ξενοδοχείο όσο και το καφεστιατόριο καθώς και την προσωπική κατοικία των διευθυντών και/ή μετόχων της εναγόμενης εταιρείας. (ι) Οι εναγόμενοι και/ή οι αντιπρόσωποι των κατακρατούσαν και μετά την παράδοση της κατοχής την 1.7.2002 σχεδόν το ήμισυ του χώρου του καφεστιατορίου το οποίο διαχώρισαν με διαχωριστικά πλακάζ και χρησιμοποιούσαν ως αποθήκη για περίοδο πέραν των 6 μηνών αφ' ότου άρχισε η ενοικίαση. (κ) Οι εναγόμενοι και/ή οι αντιπρόσωποι των εμπόδιζαν τους ενάγοντες και/ή τους αντιπροσώπους των να τοποθετήσουν εις τα δωμάτια του ξενοδοχείου τηλεόραση και/ή φωτιστικά για την καλύτερη λειτουργία του ξενοδοχείου. (λ) Υπήρχαν χαλασμένα καλοριφέρ ρεύματος, το τζάκι κάπνιζε με αποτέλεσμα να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Τα έπιπλα ήτο παλαιά και ενώ οι εναγόμενοι αρνούντο να τα αντικαταστήσουν, δεν επέτρεπαν ούτε και εις τους ενάγοντες να τα αντικαταστήσουν. Στη συνέχεια ο μάρτυρας επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης αναφορικά με την ανταλλαγή επιστολών μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων τις οποίες καταθέτει, την επιστολή ημερ. 30.10.2003 ως Τεκμ.2, επιστολή ημερ. 29.10.2003 ως Τεκμ.3, επιστολή ημερ. 6.11.2003 ως Τεκμ.4, επιστολή ημερ. 25.11.2003 ως Τεκμ.5, επιστολή ημερ. 13.12.2003 ως Τεκμ.6, επιστολή ημερ. 29.2.2003 ως Τεκμ.
6. Ο μάρτυρας επαναλαμβάνει επίσης τον ισχυρισμό των εναγόντων ότι οι εναγόμενοι ζήτησαν να υπογραφεί ενοικιαστήριο έγγραφο με 11 δωμάτια για τους λόγους που οι ενάγοντες ισχυρίζονται στην αγωγή τους. Επαναλαμβάνει επίσης πως οι εναγόμενοι παρέλαβαν τα υποστατικά στις 31.12.2003 αφού επέστρεψαν τραπεζική εγγύηση (Τεκμ.7) και το ποσό της προκαταβολής των £1500 αφού κράτησαν £500 ως έξοδα καθαρισμού και αξίας ηλεκτρικού ρεύματος και νερού. Επαναλαμβάνει επίσης τους ισχυρισμούς των εναγόντων ότι ένεκα της διαφοράς των πέντε δωματίων οι ενάγοντες υπέστηκαν ζημιά £15372 αφού απώλεσαν τη συνεργασία τους με τουριστικό γραφείο για την ενοικίαση των δωματίων. Επίσης επαναλαμβάνει ότι ένεκα του ότι ο χώρος του καφεστιατορίου ήταν 200 τ.μ. και όχι 270 τ.μ. και επειδή οι εναγόμενοι κατακρατούσαν για έξι μήνες περίπου το ήμισυ του εν λόγω χώρου, είχε ως αποτέλεσμα οι ενάγοντες να υποστούν ζημιά Λ.Κ.50 ημερησίως ένεκα της περιορισμένης χρήσεως του. Τέλος ο μάρτυρας επαναλαμβάνει πως οι ενάγοντες τερμάτισαν τη συμφωνία ενοικίασης ένεκα παράβασης των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου και ειδικότερα επειδή τους παρέδωσαν 10 δωμάτια αντί 15 και παρά το γεγονός ότι κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων για την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου οι εναγόμενοι έδωσαν υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις προς τους ενάγοντες ότι θα τους παρέδιδαν και τα υπόλοιπα πέντε δωμάτια. Οι ενάγοντες αφού βασίστηκαν στις πιο πάνω υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις των εναγομένων έκαμαν αρκετά έξοδα εις τα υποστατικά των εναγομένων και ξόδεψαν αρκετά χρήματα για τον εξοπλισμό του ξενοδοχείου και του καφεστιατορίου. Επαναλαμβάνει δε τις λεπτομέρειες ειδικών ζημιών της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων. Ο μάρτυρας αναφερόμενος στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση των εναγομένων αρνείται ότι οι ενάγοντες ζήτησαν από τους εναγομένους να υπογράψουν ταυτόσημο και εικονικό ενοικιαστήριο έγγραφο που να περιλαμβάνει ότι περιλάμβανε η άδεια λειτουργίας του ΚΟΤ και αναφέρει ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί των εναγομένων αποτελούν μεταγενέστερα ευρήματα και σκέψεις εκ των υστέρων, προκειμένου να δικαιολογήσουν τη θέση τους για ποιο λόγο υπεγράφη αρχικά ενοικιαστήριο έγγραφο με 11 δωμάτια και στη συνέχεια άλλαξε η 1η σελίδα του ενοικιαστηρίου εγγράφου στην οποία αναφέρετο ότι τα ενοικιασθέντα δωμάτια ήταν
7. Σύμφωνα με το μάρτυρα, τούτο έγινε μόνο για να χρησιμοποιήσει η οικογένεια των εναγομένων τα 4 δωμάτια για περίοδο ενός μηνός και στη συνέχεια να τα παραδώσουν στους ενάγοντες, πράγμα που δεν έπραξαν, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να υποστούν ζημιά και να αναγκαστούν να τερματίσουν την ενοικίαση προκειμένου να περιορίσουν τη ζημιά τους. Ο μάρτυρας αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγομένων ότι αυτοί εκπλήρωσαν πλήρως τις υποχρεώσεις τους, επίσης αρνείται πως οι ενάγοντες συγκατατέθηκαν όπως οι εναγόμενοι χρησιμοποιούν μέρος του καφεστιατορίου ως αποθήκη και ισχυρίζεται πως οι εναγόμενοι διαβεβαίωσαν τους ενάγοντες κατά το στάδιο υπογραφής του ενοικιαστηρίου εγγράφου, ότι θα ελευθέρωναν το χώρο του καφεστιατορίου, εντούτοις για διάστημα έξι μηνών κατακρατούσαν τον εν λόγω χώρο κατά παράβαση των υποσχέσεων και διαβεβαιώσεων που έδωσαν στους ενάγοντες με αποτέλεσμα του μειωμένου χώρου διεξαγωγής των εργασιών τους οι ενάγοντες να υποστούν ζημιά και να αναγκαστούν να τερματίσουν την ενοικίαση. Αρνείται επίσης πως το ενοικιαστήριο έγγραφο είναι άκυρο ή ακυρώσιμο ως προϊόν δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων. Στη συνέχεια ο μάρτυρας κατέθεσε απόδειξη Τεκμ.11 για £450 που πλήρωσαν οι ενάγοντες για το σκελετό της τέντας, εξήγησε δε ότι δεν επετράπηκε στους ενάγοντες να την μεταφέρουν αφού έφυγαν άρον-άρον στις 31.12 όταν έληγε το συμβόλαιο. Μέχρι σήμερα είναι η θέση του μάρτυρα ότι η πέργολα βρίσκεται στη θέση της. Ζητά επίσης £1005 για τραπεζάκια και καναπέδες, εξηγά ότι οι αποδείξεις παραδόθηκαν στον λογιστή των επιχειρήσεων του και καταστράφηκαν. Αναφορικά με τις £2810 που αξιοί υποστηρίζει πως αφορούν την αγορά αμπαζούρ για τα δωμάτια, ραδιομαγνητόφωνα, cds, τηλεοράσεις, φούρνους μικροκυμάτων για το καφεστιατόριο, φούρνο ηλεκτρικό για πίτσες και ότι άλλο χρειαζόταν το καφεστιατόριο για να λειτουργήσει. Είναι η θέση του πως στις 31.12 όταν έφυγε δεν του δόθηκε χρόνος για να τα μεταφέρει. Προσπάθησε αλλά του απαγόρευσαν να μπει μέσα μετά που παρέδωσε τα κλειδιά. Βασικά αναφέρεται στις δύο ιδιοκτήτριες και στους συζύγους των, ένας εκ των οποίων ήταν μόνιμος στρατιωτικός. Μέρος του εξοπλισμού αρχικά είχε μεταφερθεί από άλλες δύο επιχειρήσεις που είχε. Ο μάρτυρας κατέθεσε και σειρά άλλων τιμολογίων με ημερομηνίες 30.5.2002, 29.3.2002, 29.7.2002 και 24.3.2003 ως Τεκμ.12, 13, 14, αντίστοιχα. Το τελευταίο αφορά την αγορά μπιλιάρδου το οποίο παρέμεινε στο ξενοδοχείο, εξήγησε πως για την αγορά των δύο ψυγείων που αγόρασε από τον Γιώργο Ρουσουνίδη δεν είχε αποδείξεις, τα οποία επίσης παρέμειναν στο ξενοδοχείο. Για άλλα πράγματα τα οποία αγόρασε και παρέμειναν στο ξενοδοχείο κατέθεσε τα Τεκμ.15, 16 και
8. Ο μάρτυρας επανέλαβε τον ισχυρισμό ότι ένεκα του μειωμένου αριθμού δωματίων οι ενάγοντες υπέστηκαν ζημιά £
9. Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι είχε κάνει προσυμφωνία προφορικά με ένα τουριστικό γραφείο από την Πάφο για να παίρνει πελάτες να διανυκτερεύουν στις Πλάτρες με ένα ποσό γύρω στις £28 το άτομο το οποίο θα συμπεριλάμβανε μεταφορικά, ξενοδοχείο και πρόγευμα. Όταν δε ο υπεύθυνος του τουριστικού γραφείου τον επισκέφθηκε για να δουν τα δωμάτια θεώρησε ασύμφορη τη συμφωνία, έτσι δεν συνήφθηκε ποτέ και αυτός είναι ο λόγος της ζημιάς στην οποία αναφέρεται. Η περίοδος που θα κάλυπτε η συμφωνία ήταν μεταξύ της 1.4.2003 και 30.10.2003 και με βάση το κέρδος που θα είχαν οι ενάγοντες που ήταν £13 το άτομο και τα ποτά που θα κατανάλωναν, υπολόγισε τη ζημιά που υπέστηκε. Περαιτέρω υποστήριξε πως μέρος του εστιατορίου ήταν κλειστό με πλακάζ όπου φυλάγοντο έπιπλα του προηγούμενου ενοικιαστή για έξι μήνες. Υπολόγισε δε τη ζημιά για την περίοδο αιχμής Ιουλίου Αυγούστου σε €50 ημερησίως. Ο μάρτυρας αποδίδει τη ζημιά των εναγόντων στο ότι πλήρωσαν για 15 δωμάτια και τους δόθηκαν 11 και ο χώρος του καφεστιατορίου δεν ήταν 270 τ.μ. αλλά μικρότερος. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας υποστήριξε πως δεν επιθεώρησε τα υποστατικά του ξενοδοχείου προτού το ενοικιάσει και πως το ξενοδοχείο το διαχειρίζετο ο γιος του. Είχαν κλείσει συνάντηση τον Ιούνιο για να το επιθεωρήσουν αλλά οι ιδιοκτήτες του δεν μπορούσαν να βρίσκονται στις Πλάτρες με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να το ενοικιάσουν χωρίς ο ίδιος να επιθεωρήσει το ξενοδοχείο. Το ήξερε επειδή 2-3 φορές ενοικίασε δωμάτιο και έμεινε. Ανακάλυψε τον Αύγουστο του 2002 ότι τα δωμάτια που του δόθηκαν ήταν
10. Στα 2 έμενε ο γιος του και το υπόλοιπο προσωπικό του ξενοδοχείου και διαθέσιμα προς ενοικίαση ήταν 9 δωμάτια. Όταν το διαπίστωσε συζήτησε με τους εναγομένους και πήρε υποσχέσεις. Ως Τεκμ.18 κατατέθηκε σχέδιο που ετοίμασε ο μάρτυρας όπου φαίνονται τα 11 δωμάτια, το καθιστικό, η κουζίνα στον όροφο και το καφεστιατόριο στο ισόγειο. Η κατοικία που εφάπτεται στο ξενοδοχείο έχει 4 δωμάτια για την οποία δεν υπήρχε 2ος μετρητής για το ρεύμα το οποίο πλήρωνε το ξενοδοχείο. Σύμφωνα με το μάρτυρα η συμφωνία προνοούσε η κατοικία να κρατηθεί για ένα μήνα από τους ιδιοκτήτες για τις διακοπές τους. Όταν υπέγραψαν το 1ο συμβόλαιο τούτο αφορούσε 11 δωμάτια. Το ξενοδοχείο τότε ήταν υπό ανακαίνιση η οποία τέλειωνε τον Ιούνιο. Η συμφωνία ήταν ότι μέχρι το τέλος Αυγούστου οι ιδιοκτήτες θα παρέδιδαν στους ενάγοντες και τα υπόλοιπα 4 δωμάτια. Ήταν η σκέψη του να υπογράψουν για 15 δωμάτια αφού δεν τους είχε εμπιστοσύνη ότι θα παρέδιδαν τα δωμάτια τον Αύγουστο, έτσι τον Ιούνιο υπόγραψαν το Τεκμ.1Α. Τους ανέφερε ότι αν ο ίδιος τους ξεγελάσει αυτοί χάνουν διακοπές ενώ αν αυτοί τον ξεγελάσουν αυτός χάνει 4 δωμάτια για 5 ½ χρόνια. Ο μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι στο έγγραφο μπήκε όρος για χάρη £1000 για ένα μήνα που αφορούσε το κόστος που υπολόγισε ότι θα έχανε για τα 4 δωμάτια τα οποία ουδέποτε παραδόθηκαν στους ενάγοντες. Το ξενοδοχείο όταν το ενοικίασε είχε επίπλωση, είχε τα πάντα. Σε ερώτηση γιατί δεν τερμάτισε την ενοικίαση όταν δεν του παρέδιδαν τα δωμάτια, απάντησε πως είχε δώσει εγγύηση £14000 και £2000 προκαταβολή και τον απειλούσαν ότι αν μείωνε το ενοίκιο έστω και 1 σεντ θα απαιτούσαν την εγγυητική. Σε υποβολή ότι η 1η σελίδα του ενοικιαστηρίου εγγράφου έγινε για 15 δωμάτια ώστε να μπορέσει να ανανεωθεί η άδεια του ΚΟΤ, ο μάρτυρας δεν συμφώνησε. Σε ερώτηση, εφόσον το συμβόλαιο προνοούσε για 15 δωμάτια γιατί δεν το τερμάτισε, απάντησε πως δεν σχεδίαζε να φύγει και θα έπρεπε να δώσει ειδοποίηση δύο μηνών ή να τερμάτιζε το ενοικιαστήριο στον 1 ½ χρόνο. Δήλωσε πως για τους ενάγοντες ήταν ασύμφορο το ξενοδοχείο χωρίς τα 4 δωμάτια και από το χώρο της βεράντας να υπολείπονται 50 τ.μ. Ο μάρτυρας επανέλαβε την άρνηση του ότι η συμφωνία αφορούσε 11 δωμάτια και ότι η 1η σελίδα του ενοικιαστηρίου (Τεκμ.1Α) δόθηκε για να εξασφαλιστεί άδεια του ΚΟΤ. Ήταν η θέση του ότι κατόπιν της επιστολής του ημερ. 19.2.2003 του δόθησαν προφορικές υποσχέσεις ότι θα συμμορφωθούν. Σε υποβολή ότι οι εναγόμενοι έλαβαν γνώση της επιστολής ημερ. 19.2.2003, Τεκμ.10, με την επιστολή του δικηγόρου των εναγόντων, Τεκμ.3, ο μάρτυρας διαφώνησε λέγοντας ότι οι εναγόμενοι απαντούν με την επιστολή Τεκμ.4, χωρίς να λένε ότι δεν έλαβαν την επιστολή Τεκμ.
11. Σε υποβολή ότι η σελίδα με τα 15 δωμάτια έγινε για να υποβοηθηθεί στο αίτημα του για ανανέωση της άδειας του ΚΟΤ, ο μάρτυρας διαφώνησε. Σε ερώτηση δε γιατί η αλλαγή δεν έγινε επί της ίδιας σελίδας και να μονογραφηθεί, ο μάρτυρας εξήγησε πως οι εναγόμενοι έκαμαν τη συμφωνία. Σε υποβολή ότι ο τερματισμός του ενοικιαστηρίου έγινε στους 18 μήνες γιατί κρίθηκε ασύμφορη η επιχείρηση από τους ενάγοντες, ο μάρτυρας διαφώνησε. Αρνήθηκε ότι επιθεώρησε το ξενοδοχείο προτού υπογραφεί το συμβόλαιο γιατί θεώρησε δεδομένο το τι έλεγε το συμβόλαιο. Συμφώνησε ότι ήταν ασύμφορη η ενοικίαση γιατί δεν του παραδόθηκαν τα 4 δωμάτια και οι χώροι όπως συμφωνήθηκαν και οι ενάγοντες ζήτησαν μείωση του ενοικίου για ολόκληρο το χρόνο ενοικίασης. Εάν το ενοίκιο μειωνόταν θα δέχοντο. Σε ερώτηση την αγορά ποιων πραγμάτων αφορά το Τεκμ.12, ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να απαντήσει και παρέπεμψε στη μαρτυρία του λογιστή του ο οποίος θα κατέθετε. Εξήγησε ότι στο ξενοδοχείο μετέφεραν λίγα-λίγα τα πράγματα τα οποία είτε αγόραζαν είτε τα έπαιρναν από τα εστιατόρια που διατηρούσαν στον Πρωταρά. Σε υποβολή ότι δεν άφηκε στο ξενοδοχείο το μπιλιάρδο ή τα άλλα πράγματα που ισχυρίζεται, απάντησε πως δεν είχε τρόπο να τα μεταφέρει. Εξήγησε δε ότι μετά που παρέδωσε τα κλειδιά θα τους άφηναν μετά πάροδο 3-4 ημερών να τα πάρουν, πράγμα που δεν έγινε. Ο μάρτυρας δεν συμφώνησε ότι τα τεκμήρια που κατέθεσε δεν αφορούσαν πράγματα τα οποία αγοράστηκαν για το ξενοδοχείο. Αναφερόμενος στα κρεβάτια δέχεται ότι τα είχαν πάρει αφού επέστρεψαν τα δικά του ξενοδοχείου. Σε υποβολή ότι δύο καλοριφέρ τα οποία άφησαν στο ξενοδοχείο ήταν χαλασμένα, ο μάρτυρας δεν συμφώνησε. Συμφώνησε όμως ότι όταν παρέλαβαν το ξενοδοχείο, τούτο ήτο εξοπλισμένο όπως και η κουζίνα του. Εξήγησε ότι στο ξενοδοχείο άφησαν τον βαρετό εξοπλισμό. Αναφερόμενος στην προσυμφωνία με τον τουριστικό πράκτορα δήλωσε πως αυτή έγινε όταν παρέλαβε το ξενοδοχείο και προτού να ξέρει ότι θα του δίδοντο τα τέσσερα επιπλέον δωμάτια. Με τον τουριστικό πράκτορα, όταν επισκέφθηκε το ξενοδοχείο περί το τέλος του 2002, δεν κατέληξαν σε τελική συμφωνία. Σε υποβολή ότι ο ΚΟΤ έχει ως προκαθορισμένη τιμή ενοικίασης δωματίου το ποσό των £18 και όχι το ποσό των £28, ο μάρτυρας απάντησε ότι στο ποσό των £28 συμπεριλαμβανόταν η μεταφορά και το πρόγευμα. Δεν συμφώνησε σε υποβολή ότι τέτοια συμφωνία δεν έγινε. Σε ερώτηση δε αν κατά τον υπολογισμό της ζημιάς του αφαίρεσε τις όποιες άλλες ενοικιάσεις έκαμε κατά την ίδια περίοδο, ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά. Στον υπολογισμό της απώλειας εσόδων ένεκα της μη παράδοσης των 5 δωματίων έλαβε υπόψη ότι κάθε άτομο χρεώνετο £13-
12. Έλαβε υπόψη πως ένα άτομο ξόδευε £5 το 24ώρο στο ξενοδοχείο, έτσι υπολόγισαν πως κάθε δωμάτιο θα απέφερε £40 ημερησίως επί 5 δωμάτια είχαν απώλεια £200 για κάθε μέρα. Αφού υπολόγισε ότι θα μπορούσε να τα είχε ενοικιασμένα για 75 μέρες το χρόνο, δηλαδή θα είχε έσοδα £
13. Αναφορικά με τα πιο πάνω επικαλέστηκε πάλι τον λογιστή του τον οποίο θα καλούσε σαν μάρτυρα. Αναφερόμενος δε στις ζημιές του εστιατορίου εξήγησε πως τα σαββατοκύριακα από την αρχή του Ιούνη μέχρι τον Οκτώβρη και από τις 15 Ιουλίου μέχρι την 1η εβδομάδα του Σεπτέμβρη είχαν έλλειψη χώρου γιατί τα 50 τ.μ. που οι εναγόμενοι κατακρατούσαν θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν 30 θέσεις και υπολογίζει πως κάθε άτομο θα ξόδευε €3 και στη χειρότερη περίπτωση υπολογίζει πως ο χώρος τούτος των 50 τ.μ. θα τους απέφερε κέρδος μεταξύ £15000 - 20000 το χρόνο. Στο ποσό τούτο το κέρδος της επιχείρησης ανέρχεται στο 80%. Περαιτέρω υποστήριξε πως για περισσότερο από έξι μήνες ο εσωτερικός χώρος του καφεστιατορίου ήταν κλειστός. Σε υποβολή ότι ήταν εις γνώση του και ο γιος του είχε δώσει τη συγκατάθεση του για τους τρεις μήνες που ο χώρος ήταν κατειλημμένος, ο μάρτυρας διαφώνησε. Σε ερώτηση αν οι £1000 έκπτωση στην οποία αναφέρθηκε αφορούσε τα 4 δωμάτια, ο μάρτυρας απάντησε πως οι £1000 αφορούσε την μη πληρωμή του 1ου ενοικίου. Εκ των υστέρων όμως τους χάρισαν μόνο £
14. Σε υποβολή ότι οι £1000 δεν αφορούσαν τα 4 δωμάτια, ο μάρτυρας απάντησε ότι το συμβόλαιο λέει £1000 χάρη. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι με βάση το Τεκμ.8 πλήρωσε £1500 για το ενοίκιο Ιουλίου και Αυγούστου και τους χαρίστηκαν £
15. Σε υποβολή ότι στην απόδειξη Οκτωβρίου τους χαρίστηκαν ακόμη £200 ο μάρτυρας διαφώνησε και αναφέρθηκε σε απλήρωτους λογαριασμούς και φόρους που πλήρωσαν οι ίδιοι. Διαφώνησε επίσης σε υποβολή ότι τους χαρίστηκαν £700 και μέρες από τον Ιούνιο. Ως Μ.Ε.2 κατάθεσε ο Παύλος Σιακαλλής, αρχιτέκτονας από το
16. Σε σχέση με το ξενοδοχείο Lanterns ανέφερε ότι τον εργοδότησε ο Μ.Ε.1 ο οποίος του ζήτησε να καταγράψει κάποια πράγματα στο ξενοδοχείο και ετοίμασε ένα έγγραφο ημερ. 2.4.2004, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμ.
17. Οι μετρήσεις αφορούν το καφεστιατόριο. Το Τεκμ.19 αναφέρει ότι ο μάρτυρας ήταν παρών σε έρευνα που έγινε για οποιαδήποτε απώλεια αντικειμένων και προβλημάτων στην οικοδομή τα οποία και καταγράφει. Αντεξεταζόμενος εξήγησε πως η καταγραφή έγινε στις 31.12.2003 και η σύνταξη του τεκμηρίου έγινε στις 2.4.
18. Η καταγραφή έγινε σε ένα κομμάτι χαρτί, του ειπώθηκε τι έπρεπε να συμπεριλαμβάνεται σύμφωνα με το συμβόλαιο. Δεν θυμόταν όμως πώς έγινε η καταγραφή στο ξενοδοχείο ένεκα του μεγάλου χρονικού διαστήματος που μεσολάβησε από της καταγραφής μέχρι την ημέρα που έδωσε μαρτυρία. Περαιτέρω, κατά τον χρόνο που έδιδε μαρτυρία δήλωσε πως δεν ήταν σε θέση να καταθέσει επειδή κατά την ίδια μέρα είχε κτυπήσει η κόρη του. Ως Μ.Ε.3 κατέθεσε κάποιος Σωτήρης Χριστοφή από την Αμμόχωστο, ο οποίος τώρα διαμένει στην Πάφο όπου διατηρεί τουριστικό γραφείο από τις αρχές του 2002 μέχρι και σήμερα. Σύμφωνα με το μάρτυρα το καλοκαίρι του 2002 βρέθηκε με τον Μ.Ε.1 ο οποίος έδειξε ενδιαφέρον να συνεργαστούν και να του στέλνει πελάτες. Του ανέφερε ότι είχε ένα ξενοδοχείο με 15 δωμάτια και συμφώνησε τον Σεπτέμβριο του 2002 να πάει να τα επιθεωρήσει. Θα άρχιζαν συνεργασία το
19. Ο ίδιος εργάζεται με τουρισμό του εξωτερικού και διοργανώνει εκδρομές στο εσωτερικό. Οι τουρίστες θα έμεναν στο ξενοδοχείο και θα απασχολούντο με διάφορες δραστηριότητες. Το κέρδος του ιδίου θα ήταν £3 την ημέρα. Η προφορική συμφωνία με τον Μ.Ε.1 δεν προχώρησε επειδή θεώρησε ότι το ξενοδοχείο ήταν ακατάλληλο. Ο μάρτυρας εξήγησε πως το ξενοδοχείο είχε προβλήματα τα οποία είδε αφού διανυκτέρευσε σε αυτό. Τα περισσότερα δωμάτια δεν είχαν ηχομόνωση και υπήρξε θόρυβος από το καφεστιατόριο. Δεν θυμόταν πόσα δωμάτια είχε το ξενοδοχείο επειδή είχαν περάσει 10 χρόνια. Από το σύνολο των δωματίων τα 5 ήταν ήσυχα. Σε περίπτωση που το ξενοδοχείο ήταν κατάλληλο θα συμφωνούσαν. Όμως έκρινε πως αυτό δεν ήταν κατάλληλο. Δεν ήταν λόγω του αριθμού των δωματίων που δεν κατέληξαν σε συμφωνία με τον Μ.Ε.1 αλλά λόγω της ακαταλληλότητας των δωματίων. Επίσης είχε διαπιστώσει ότι μερικά από τα δωμάτια δεν είχαν αποχωρητήριο και ντους και δεν πληρούσαν τα κριτήρια του. Ως Μ.Ε.4 κατέθεσε ο Λέανδρος Ρουσουνίδης ο οποίος διαμεσολάβησε ώστε να πουληθούν δύο ψυγεία στην ενάγουσα εταιρεία για το ποσό των £
20. Τα εν λόγω ψυγεία βρίσκοντο στο εστιατόριο του ξενοδοχείου για 6-7 μήνες και ανήκαν στον πατέρα του, πρώην ενοικιαστή του καφεστιατορίου, ο οποίος είχε προβλήματα με τους ιδιοκτήτες, οι οποίοι κρατούσαν τον εξοπλισμό του καφεστιατορίου κλεισμένο στο χώρο του εστιατορίου εκεί όπου ήταν τα τραπέζια. Ο ενιαίος χώρος του καφεστιατορίου χωριζόταν με παραβάδες σε εστιατόριο και καφετέρια. Ο χώρος του εστιατορίου κλείστηκε ολόκληρος από τους ιδιοκτήτες και εκεί φυλάγοντο τα πράγματα του προηγούμενου ενοικιαστή για 6-7 μήνες. Τα ψυγεία πωλήθηκαν αφού διαμεσολάβησε ο ίδιος το
21. Αναφορικά με το τι μετακίνησαν από το ξενοδοχείο οι ενάγοντες μετά τον τερματισμό της ενοικίασης ο ίδιος δεν γνώριζε οτιδήποτε. Ως Μ.Ε.5 κατέθεσε ο Χριστόδουλος Χαριλάου ο οποίος εργάζεται στον ΚΟΤ. Σύμφωνα με τον μάρτυρα η μονάδα που ενοικίασαν οι ενάγοντες στις 11.6.2002 ήταν ξενώνας. Η άδεια λειτουργίας του χώρου έληξε στις 31.12.
22. Ο ΚΟΤ έδωσε προθεσμία μέχρι τις 31/5 για να εξασφαλιστεί άδεια με επιστολή του ημερ. 11.4.2002, Τεκμ.
23. Η άδεια λειτουργίας του ξενώνα ανανεώθηκε στις 24.9.
24. Οι ενάγοντες υπέβαλαν την αίτηση, αίτηση επιχειρηματία και διευθυντή, ημερ. 16.2.2002 κατατέθηκε, Τεκμ.
25. Με επιστολή ημερ. 9.10.2002 (Τεκμ.22) ο ΚΟΤ ενέκρινε τον Δημήτρη Αντωνίου ως διαχειριστή και διευθυντή της επιχείρησης. Εξηγά ότι το ξενοδοχείο ήταν κατηγορίας ξενώνα σύμφωνα με τον περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμο του
26. Η ανανεωθείσα άδεια αφορούσε ξενώνα χωρητικότητας 15 δωματίων και 28 κλινών. Δεν έγινε οποιαδήποτε αλλαγή στον αριθμό των δωματίων στην ανανέωση της άδειας. Για να αλλάξει ο αριθμός των δωματίων θα έπρεπε ο ιδιοκτήτης του ακινήτου να αποταθεί στο διοικητικό συμβούλιο του ΚΟΤ για οποιεσδήποτε αλλαγές επιθυμεί να κάμει, όπως για αλλαγή του αριθμού των δωματίων και των κλινών. Για την ανανέωση της άδειας απαιτείται ενοικιαστήριο έγγραφο και χρειάζεται υπογραφή του αποχωρούντος επιχειρηματία που σε περίπτωση που δεν υπάρχει ζητείται το ενοικιαστήριο συμβόλαιο για να διαπιστωθεί αν ο ιδιοκτήτης του ακινήτου είναι ενήμερος και με τη συγκατάθεση του γίνεται η αλλαγή. Εδώ που υπήρξε η συγκατάθεση του ιδιοκτήτη δεν ζητήθηκε το ενοικιαστήριο. Σε ερώτηση κατά πόσο ζητήθηκε από τους ενάγοντες να αλλάξουν τις τιμές διανυκτέρευσης, ο μάρτυρας απάντησε καταφατικά λέγοντας ότι ο επιχειρηματίας Χ. Νικολάου αποτάθηκε στον ΚΟΤ για νέες τιμές με επιστολή του και ο ΚΟΤ ενέκρινε τις τιμές με επιστολή απάντηση του, Τεκμ.
27. Περαιτέρω ο μάρτυρας ανέφερε ότι ζητήθηκε άδεια λειτουργίας για μπαρ και εστιατόριο η οποία εκδόθηκε, Τεκμ.
28. ΄Εγινε επιθεώρηση από τον ίδιο και εκδόθηκε δελτίο επιθεώρησης, Τεκμ.25, όπου αναγράφονται παρατηρήσεις. Για οποιαδήποτε μετατροπή απαιτείται άδεια από τον ΚΟΤ και για την μετατροπή που αναφέρεται στις παρατηρήσεις δεν υπήρξε άδεια. Εξήγησε πως ο ΚΟΤ δεν αποδέχεται εικονικά έγγραφα και τέλος ανέφερε ότι στις 12.2.2012 η άδεια του ξενώνα ανακλήθηκε με απόφαση του ΚΟΤ. Σχετική είναι επιστολή ημερ. 12.9.2014, Τεκμ.
29. Αντεξεταζόμενος εξήγησε πως η άδεια εκδόθηκε επ' ονόματι του Χαράλαμπου Νικολάου στις 24.9.2002 με ισχύ από την 1.1.2002 μέχρι 31.12.2003, Τεκμ.
30. Επιθεώρησε το ξενώνα μετά την ενοικίαση του στις 9.2.2002 και στη συνέχεια στις 12.12.2002, 13.1.2003, 26.5.2003 και 3.7.2003, οι παρατηρήσεις του αφορούσαν όλους τους χώρους της μονάδος. Δέσμη σχετικών παρατηρήσεων κατατέθηκε, Τεκμ.
31. Οι διαπιστώσεις του σημειώθηκαν επί τόπου και στις 3.7.2003 έκαμε διαπιστώσεις για τα δωμάτια τις οποίες σημείωσε στις παρατηρήσεις του. Σε υποβολή ότι στην τελευταία επιθεώρηση του, ο Νικολάου του ζήτησε να σημειώσει ότι υπήρχαν μόνο 11 δωμάτια, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν θυμάται αλλά συνήθως δεν υπογράφει καθ' υπαγόρευση. Εξήγησε δε πως η επιθεώρηση του γίνεται βάση του φακέλου και της άδειας της μονάδος και όχι του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Δελτίο επιθεώρησης για το εστιατόριο μπαρ έχει με ημερομηνία 12.12.2002, Τεκμ.28, όπου δεν αναφέρεται στις παρατηρήσεις του για άδεια λειτουργίας, που σημαίνει ότι το υποστατικό είχε άδεια. Ερωτήθηκε ο μάρτυρας για το Μάϊο του 2004 και είπε πως σύμφωνα με την άδεια του ΚΟΤ, ημερ. 29.4.2004 το υποστατικό είχε άδεια για 15 δωμάτια και 28 κλίνες. Αυτή η καταχώριση του υποστατικού σαν ξενώνας με 15 δωμάτια και 28 κλίνες υπήρχε από παλιά. Εξήγησε ο μάρτυρας ότι όταν αλλάξει επιχειρηματίας η άδεια εκδίδεται στο όνομα του και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο χρειάζονται τα στοιχεία του νέου επιχειρηματία. Αν ο επιχειρηματίας προσκόμιζε ενοικιαστήριο έγγραφο το οποίο ανέφερε αντί 15 δωμάτια λιγότερα, η έκδοση της άδειας θα εξαρτιόταν από το διοικητικό συμβούλιο του οργανισμού και θα περνούσε από επιτροπή ξενοδοχείων για έγκριση. Διευκρίνισε δε, πως από τη στιγμή που διαφοροποιούνται οι χώροι της μονάδας δεν μπορεί να εκδοθεί άδεια. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε η Τούλα Παπαϊωάννου Σοφοκλέους, μέτοχος και διευθύντρια της εναγομένης εταιρείας, η οποία δήλωσε ότι έχει προσωπική γνώση της υπόθεσης. Σύμφωνα με τη γραπτή δήλωση της Τεκμ.29, ο χώρος του ξενοδοχείου αποτελείται από 12 δωμάτια εκ των οποίων τα δύο είναι ενωμένα (connecting rooms), σαλόνι, χώρος υποδοχής, δωμάτιο κεντρικής θέρμανσης, μπάνια και τουαλέτες, διάδρομο, κουζίνα και καφεστιατόριο στο ισόγειο του χώρου, μια σκάλα η οποία οδηγεί από το δρόμο στο καφεστιατόριο και μετά στο ξενοδοχείο και στο τέλος προς την πίσω μεριά του κτιρίου του ξενοδοχείου υπάρχει ανεξάρτητη διευθυντική κατοικία η οποία αποτελείται από τρία δωμάτια και ένα καθιστικό και της οποίας ο ένας τοίχος εφάπτεται κατά 1/3 επί του τοίχου του ξενοδοχείου. Η διευθυντική κατοικία κατά καιρούς ενοικιάζετο σαν μέρος του ξενοδοχείου και έκαστος ενοικιαστής μετέτρεπε το καθιστικό σε επιπλέον δωμάτιο αλλά περί το 1998 αποφάσισαν να μην την ενοικιάζουν σαν μέρος του ξενοδοχείου αλλά να την χρησιμοποιούν οι ίδιοι ως εξοχική κατοικία. Περί τις αρχές Ιουνίου 2002 οι ενάγοντες μέσω του διευθυντή τους κ. Χαράλαμπου Νικολάου, ενδιαφέρθηκαν να ενοικιάσουν το επίδικο ξενοδοχείο. Θυμάται ότι ο Χαράλαμπος Νικολάου πιθανότατα στις 2.6.2002 ημέρα Κυριακή επιθεώρησε το ξενοδοχείο και το βρήκε της απόλυτης αρεσκείας του και άρχισαν τις διαπραγματεύσεις για την ενοικίαση του. Συγκεκριμένα στις 5.6.2002, ημέρα Τετάρτη, του απέστειλαν με τηλεομοιότυπο προσχέδιο draft του ενοικιαστηρίου εγγράφου, Τεκμ.
32. Η συνοδευτική επιστολή γίνεται από τον Φοίβο Σοφοκλέους, σύζυγο της, ο οποίος βοηθά στα λογιστικά της εταιρείας όπως και σε άλλα θέματα. Τονίζει ότι το προσχέδιο το οποίο στάληκε αφορούσε 11 δωμάτια. Μετά από άλλες διαπραγματεύσεις και συνομιλίες που είχαν με τον Νικολάου στάληκε στις 10.6.2002 με τηλεομοιότυπο το αναθεωρημένο και συμφωνημένο ενοικιαστήριο έγγραφο με απόδειξη παραλαβής του, Τεκμ.
33. Στις 11.6.2002 στο εστιατόριο που διατηρούσαν οι ενάγοντες στο Παραλίμνι υπογράφτηκε το συμβόλαιο Τεκμ.
34. Αφορούσε 11 δωμάτια με περίοδο ενοικιάσεως για 5 ½ έτη, αρχίζοντας από την 1.7.2002 μέχρι τις 31.12.
35. Ανέφεραν στους ενάγοντες ότι ο προηγούμενος ενοικιαστής είχε άδεια λειτουργίας ξενώνα από τον ΚΟΤ για 15 δωμάτια επειδή του είχαν ενοικιάσει και τη διευθυντική κατοικία. Ο Νικολάου εισηγήθηκε ότι για να μην υπάρχει πρόβλημα ανανέωσης της άδειας λειτουργίας του ξενώνα και να μην καθυστερήσει η έκδοση της, να υπογράψουν ξανά απλά την 1η σελίδα του ενοικιαστηρίου με 15 δωμάτια αντί για
36. Τότε καλή τη πίστη και για να μην δημιουργήσουν πρόβλημα στους καινούργιους ενοικιαστές μονόγραψαν εκ νέου την 1η σελίδα του ενοικιαστηρίου εγγράφου με 15 δωμάτια αντί 11 (Τεκμ.1Α). Παρουσίασε βεβαίωση του ΚΟΤ ότι για την περίοδο 2000-2001 η άδεια λειτουργίας αφορούσε 15 δωμάτια και συνεχίστηκε το ίδιο για την περίοδο 2002-2003 Τεκμ.
37. Ο υιός του Νικολάου παρέλαβε τα κλειδιά του ξενοδοχείου στις 18.6.
38. Καταγραφή δωματίων και εξοπλισμού του ξενοδοχείου η οποία έγινε από τον Δημήτρη Αντωνίου, υιό του Νικολάου εκ μέρους των εναγόντων, ημερ. 18.6.2002, κατατέθηκαν Τεκμ.33 και
39. Στα τεκμήρια φαίνεται η παραλαβή 11 δωματίων ως το ενοικιαστήριο έγγραφο. Στις 20.6.2002 οι ενάγοντες τους παρέδωσαν την εγγυητική ύψους £14400 (Τεκμ.7) ως το ενοικιαστήριο έγγραφο και στις 24.6.2002 τους παρέδωσαν £2000 ως το ενοικιαστήριο έγγραφο έναντι αποδείξεως, Τεκμ.
40. Για όλο το χώρο του ξενοδοχείου, συμπεριλαμβανομένης της διευθυντικής κατοικίας, η Αρχή Ηλεκτρισμού έχει ένα μετρητή. Σαν προέκταση του κεντρικού μετρητή της ΑΗΚ είχαν τοποθετήσει από παλαιότερα ξεχωριστούς μετρητές για το καφεστιατόριο και τη διευθυντική κατοικία ώστε να ξέρουν πόσο ρεύμα καταναλώνουν για να μοιράζεται από τον κεντρικό λογαριασμό ο οποίος βρίσκεται επ' ονόματι της μητέρας της πρώην ιδιοκτήτριας του ξενοδοχείου. Μέχρι και τη διμηνία Οκτωβρίου - Δεκεμβρίου 2002 εξοφλούσε το λογαριασμό η εναγόμενη και οι ενάγοντες πλήρωναν το μερίδιο τους. Παρουσίασε απόδειξη πληρωμής ποσού £122,65 σεντ Τεκμ.36 που εκδόθηκε προς τους ενάγοντες για εξόφληση ρεύματος στις 24.6.
41. Οι ενάγοντες στη συνέχεια τους ζήτησαν όπως αλλάξουν τη διευθέτηση και ο λογαριασμός να πηγαίνει στο Παραλίμνι, όπου θα τον εξοφλούσαν οι ίδιοι και οι εναγόμενοι να πλήρωναν το μερίδιο που τους αναλογούσε για τη διευθυντική κατοικία. Παρουσίασαν λογαριασμό ρεύματος για την περίοδο Οκτωβρίου - Δεκεμβρίου 2002, ο οποίος εξοφλήθηκε από τους εναγόμενους και λογαριασμούς για τους μήνες Δεκέμβριο 2002, Ιανουάριο 2003 και Φεβρουάριο μέχρι Απρίλιο 2003, οι οποίοι είχαν πάει στο Παραλίμνι, Τεκμ.37, 38 και οι εναγόμενοι στις 29.10.2002 εξόφλησαν το ρεύμα που τους αναλογούσε, το ποσό των £20,95, με επιταγή υπ' αρ. 05651833 και την 1.1.2003 το ποσό των £26,59 με επιταγή 5651845 της Λαϊκής Τράπεζας. Σχετικό βιβλιάριο επιταγών κατατέθηκε, Τεκμ.
42. Είναι η θέση της ότι πριν λάβουν κατοχή οι ενάγοντες του χώρου του καφεστιατορίου τους εξήγησαν ότι υπήρχαν παλιά αντικείμενα και έπιπλα από τον προηγούμενο ενοικιαστή στον εσωτερικό χώρο του καφεστιατορίου τα οποία είδαν ότι υπήρχαν στην επιθεώρηση του ξενοδοχείου και ότι θα χρειάζοντο λίγο χρόνο για την μετακίνηση τους. Τότε οι ενάγοντες τους διαβεβαίωσαν ότι δεν υπήρχε πρόβλημα, αφού περισσότερο θα λειτουργούσαν με τη βεράντα του καφεστιατορίου και απλά τους είπαν να βάλουν κάποια διαχωριστικά για να μην φαίνονται. Έτσι στις 18.6.2002 ημερομηνία που έλαβαν κατοχή του χώρου του καφεστιατορίου υπήρχε ένας πολύ μικρός χώρος τον οποίο χώρισαν με διαχωριστικά, έτσι ώστε δεν φαινόταν τι είχε από πίσω. Απόδειξη του πελεκάνου που έκαμε τα διαχωριστικά σημειώθηκε Τεκμ.
43. Στις 9.9.2002 οι εναγόμενοι πλήρωσαν μεταφορέα ο οποίος μετέφερε τα παλιά έπιπλα και αντικείμενα του προηγούμενου ενοικιαστή από το καφεστιατόριο σε αποθήκη. Ο μεταφορέας πληρώθηκε με επιταγή το ποσό των £200 στις 9.9.2002 και εξέδωσε βεβαίωση, Τεκμ.
44. Ο χρόνος κατά τον οποίο οι εναγόμενοι κατείχαν μέρος του καφεστιατορίου ήταν σχεδόν 3 μήνες. Σύμφωνα με τον όρο 11 του ενοικιαστηρίου εγγράφου, οι ενάγοντες δικαιούντο ένα μήνα χωρίς ενοίκιο και αφού έλαβαν κατοχή στις 18.6.2002 πλήρωσαν το πρώτο τους ενοίκιο στις 25.7.2002 το ποσό των £1500, δηλαδή £500 για τον μισό Ιούλιο και £1000 για το μήνα Αύγουστο (Τεκμ.43). Το επόμενο ενοίκιο ήταν για τον Σεπτέμβριο και τον μισό Οκτώβριο που πλήρωσαν στις 8.9.2002 και για τον υπόλοιπο Οκτώβριο και τον μισό Νοέμβριο πλήρωσαν στις 6.10.
45. Δύο σχετικές αποδείξεις σημειώθηκαν Τεκμ.
46. Στις 27.10.2002 πλήρωσαν £300 υπόλοιπο του ενοικίου Νοεμβρίου, Τεκμ.
47. Στις 19.2.2003 οι εναγόμενοι έλαβαν επιστολή από τους ενάγοντες οι οποίοι ισχυρίζονταν διάφορα με σκοπό να τερματίσουν τη συμφωνία. Μίλησαν με τον Αντωνίου ο οποίος διαχειριζόταν το ξενοδοχείο και τους διαβεβαίωσε ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα αλλά έκριναν πως η ενοικίαση του ξενοδοχείου ήταν ασύμφορη. Στις 29.10.2003 παρέλαβαν επιστολή από το δικηγόρο των εναγόντων ο οποίος τους έδινε την προθεσμία των 15 ημερών να συμμορφωθούν με τις υποδείξεις των εναγόντων διαφορετικά θα λάμβανε νομικά μέτρα εναντίον των εναγομένων και στις 31.10.2003 τους επιδόθηκε τερματισμός της ενοικίασης από τους ενάγοντες. Στη συνέχεια ακολούθησε αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων, Τεκμ.3 -
48. Στις 31.12.2003 τους παραδόθηκε η κατοχή του ξενοδοχείου και καφεστιατορίου και έγινε η επιστροφή της τραπεζικής εγγύησης και της παρακαταθήκης των εναγόντων μείον £500 που κρατήθηκαν για καθαρισμό των χαλιών και πληρωμή ρεύματος και νερού. Βεβαίωση που υπέγραψαν οι δύο πλευρές και βιβλιαράκι με τα αποκόμματα των επιταγών από τα οποία πληρώθηκαν £300 για τον καθαρισμό των χαλιών κατατέθηκαν Τεκμ.46 και 47 αντίστοιχα. Η μάρτυρας αναφέρει ότι οι ενάγοντες είχαν επιθεωρήσει το ξενοδοχείο πριν το ενοικιάσουν και το βρήκαν της αρεσκείας τους, γνώριζαν ότι το μηχανοστάσιο του ξενοδοχείου κάνει ένα θόρυβο μόλις ξεκινήσει και τα πατώματα των δωματίων 2 και 4 ήταν ξύλινα. Αρνείται δε ότι επηρεάζοντο τα δωμάτια 6, 7, 8, 9, 10 και
49. Παρουσίασε δε κάτοψη του ξενοδοχείου και εστιατορίου, Τεκμ.48 και
50. Αναφέρει ότι τα έξοδα που ισχυρίζονται οι ενάγοντες ότι έκαναν για αγορά μπιλιάρδου, ψυγείων, ηλεκτρικά είδη, επίπλωση, πέργολα, εξοπλισμό κουζίνας και δωματίων, εάν έγιναν, αυτά έγιναν για να βελτιώσουν τη δουλειά τους οι ενάγοντες και εν πάση περιπτώσει κατά την παραλαβή του ξενοδοχείου δεν υπήρχαν εκτός της πέργολας για την οποία τους δόθηκε ένας μήνας να την αφαιρέσουν. Όσον αφορά τον ισχυρισμό των εναγόντων ότι είχαν συμφωνήσει με τουριστικό πράκτορα για ενοικίαση των δωματίων προς £28 το δωμάτιο, είναι η θέση της πως οι τιμές καθορίζονται από τον ΚΟΤ και η μέγιστη τιμή τέτοιου υποστατικού είναι το ποσό των £18 και παρουσιάζει σχετικό τιμοκατάλογο, Τεκμ.
51. Αντεξεταζόμενη η μάρτυς διευκρίνισε πως το ξενοδοχείο είχε άδεια για 15 δωμάτια από το 1982 και έκτοτε η άδεια έβγαινε για τον ίδιο αριθμό δωματίων. Περαιτέρω εξήγησε πως δεν ειδοποίησαν τον ΚΟΤ ότι θα ενοικίαζαν 11 δωμάτια γιατί όπως εξήγησε στον Νικολάου αυτό θα έπαιρνε καιρό για να γίνει η αλλαγή και να εκδοθεί η άδεια και αυτός ήθελε να εργαστεί τους δύο μήνες του καλοκαιριού. Η μάρτυς συμφώνησε πως η 1η σελίδα του ενοικιαστηρίου εγγράφου ήταν εικονική για να μπορέσουν οι ενάγοντες να εξασφαλίσουν άδεια από τον ΚΟΤ. Σε υποβολή ότι ξεγέλασαν τους ενάγοντες, απάντησε πως τα δωμάτια που ενοικίασαν ήταν
52. Επανέλαβε πως η επιθεώρηση του ξενοδοχείου έγινε από τον Νικολάου και τον γιο του, ο οποίος κατ' αρχή δεν ήθελε να το επιθεωρήσει, γιατί όπως δήλωσε το ήξερε. Σε υποβολή ότι δεν πήγαν στη συνάντηση, απάντησε πως συναντήθηκαν και δεν νομίζει επιχειρηματίας να ενοικιάζει χωρίς να επιθεωρεί. Αναφερόμενη δε στο ενοικιαστήριο έγγραφο δήλωσε πως κατά την ίδια ημέρα στο Παραλίμνι υπεγράφησαν και οι δύο πρώτες σελίδες του ενοικιαστηρίου. Ήταν η θέση της πως κανένας επιχειρηματίας δεν θα έδιδε 4 δωμάτια τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο αν δεν αναγράφετο στο σχετικό συμβόλαιο. Συμφώνησε ότι η πέργολα βρίσκεται στη βεράντα του ξενοδοχείου και δήλωσε πως δόθηκε προθεσμία ενός μηνός για να την αφαιρέσουν. Το κύριο επίδικο θέμα είναι κατά πόσο το Τεκμ.1 αποτελεί το ενοικιαστήριο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου συμβιβάζεται με την πρόθεση των μερών και κατά πόσο η υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου Τεκμ.1Α σκοπό είχε μόνο να χρησιμοποιηθεί τούτο στον ΚΟΤ για να εξασφαλιστεί η ανανέωση της άδειας του υποστατικού ως ξενώνα ή αντίθετα το Τεκμ.1Α αφορούσε την πραγματική πρόθεση των μερών που θα υλοποιείτο με την παράδοση της διευθυντικής κατοικίας μετά τον Αύγουστο του
53. Εάν το Τεκμ.1Α συμβιβάζεται με την αληθινή πρόθεση των μερών, εγείρεται ζήτημα παράβασης των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου και αποζημιώσεως των εναγόντων και αν ένεκα των ισχυριζόμενων παραβάσεων, υπέστηκαν ζημιά. Επίσης εγείρεται ζήτημα κατά πόσο οι ενοικιαστές εγκαταλείποντας το υποστατικό άφησαν αντικείμενα που τους ανήκαν για τα οποία δικαιούνται σε αποζημιώσεις. Το ζήτημα είναι θέμα αποδοχής ή απόρριψης της μιας ή της άλλης εκδοχής δίδοντας πειστικούς λόγους. Καθώς πρόκειται για αστική υπόθεση, το Δικαστήριο θα πρέπει να καταλήξει σε ευρήματα πάνω στο ζυγό των πιθανοτήτων με βάση τη μαρτυρία που θα κρίνει αξιόπιστη (βλ. Αθανασίου ν. Κουνούνη