← Κύπρος

DRIMACO LTD ν. ΕΝΕGRIM LTD, Aγωγή Αρ. 5277/2013, 12/5/2016

DRIMACO LTD ν. ΕΝΕGRIM LTD, Aγωγή Αρ. 5277/2013, 12/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A207 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Aγωγή Αρ. 5277/2013 Μεταξύ: DRIMACO LTD Εναγόντων -και- ΕΝΕGRIM LTD Εναγομένων --------------------- ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Μεταξύ: ΕΝΕGRIM LTD Εναγόντων -και-

  1. DRIMACO LTD
  2. Μαρίας Ζάρκου
  3. Μάριου Τζιωρτζή Εναγομένων --------------------------- Αίτηση ημερ. 27.11.2015 για τροποποίηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης 12 Μαΐου 2016 Για εναγόμενη-αιτήτρια: κ. Χρ. Ιωάννου με κ. Χρ. Ηρακλέους για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση: κα Κ. Ζαβού για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (κ. Τ. Χαχολιάδης ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αγωγή οι ενάγοντες εξαιτούνται εναντίον της εναγόμενης απόφαση για το ποσό των $ΗΠΑ15.250.000,00, τόκο εκ $ΗΠΑ6.366.795,35, επιπλέον τόκο 5.50% ετησίως από 30.4.2013 επί του ποσού των $ΗΠΑ21.616.795,35 μέχρι πλήρους εξόφλησης, δυνάμει συμφωνιών δανείου, καθώς και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης. Η εναγόμενη στην Υπεράσπιση της αρνείται ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες στη βάση συμφωνιών ή άλλως πως προβάλλοντας τη θέση περί εικονικότητας των κατ' ισχυρισμό συμφωνιών και ακυρότητας τους δίνοντας σχετικές λεπτομέρειες. Προβάλλει περαιτέρω ισχυρισμούς για συνομωσία μεταξύ των εναγόντων και δυο άλλων προσώπων τους οποίους συνενώνει με τους ενάγοντες ως εναγόμενους στην Ανταπαίτηση της ότι ήταν τα πρόσωπα που προχώρησαν στην σύναψη των εικονικών συμφωνιών προς ζημιά της εναγόμενης. Στην Ανταπαίτηση της δε αξιώνει αναγνωριστική απόφαση ότι οι συμφωνίες δανείου είναι εικονικές και ως εκ τούτου άκυρες καθώς και γενικές και/ή τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. Στο στάδιο αυτό λόγω της φύσης της αίτησης κρίνω σκόπιμο να ανατρέξω στο ιστορικό της υπόθεσης όπως διαφαίνεται από το περιεχόμενο του φακέλου. Από την έρευνα διαφάνηκε ότι η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 25.11.2013 επί Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος (o.2 r.6). Στις 12.12.2013 η εναγόμενη καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης με δικηγόρο. Στις 18.2.2014 καταχωρήθηκε αίτηση από πλευράς εναγόντων για απόφαση εναντίον της εναγόμενης λόγω παράλειψης καταχώρισης Υπεράσπισης. Στις 28.2.2014 καταχωρήθηκε από πλευράς εναγομένης αίτηση για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης στην οποία οι ενάγοντες καταχώρισαν ένσταση. Στις 28.5.2014 εκδόθηκε η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία εγκρίθηκε η αίτηση μερικώς και διατάχθηκε η παροχή περισσότερων λεπτομερειών για ορισμένες παραγράφους της Έκθεσης Απαίτησης. Στις 17.6.2014 οι ενάγοντες καταχώρισαν τις περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, σύμφωνα με το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου. Στη συνέχεια στις 9.10.2014 η εναγόμενη καταχώρισε την Υπεράσπιση της στην οποία προβάλλει και Ανταπαίτηση εναντίον των εναγόντων μαζί με δύο άλλα πρόσωπα. Η καταχώρηση της Υπεράσπισης είχε ως αποτέλεσμα την απόσυρση και απόρριψη της αίτησης για απόφαση από πλευράς των εναγόντων. Στις 10.3.2015 καταχωρήθηκε η Απάντηση των εναγόντων και η Υπεράσπιση όλων των δι' Ανταπαιτήσεως εναγομένων στην Ανταπαίτηση. Ακολούθησε ο ορισμός της Αγωγής για οδηγίες αρχικά στις 30.4.2015 και μετά στις 5.6.2015, 17.9.2015, 23.10.2015 και 27.11.
  4. Εν τω μεταξύ στις 10.7.2015 καταχωρήθηκε από πλευράς εναγομένων η Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης Εγγράφων και στις 23.6.2015 εκείνη από πλευράς εναγόντων. Στις 27.11.2015 η εναγόμενη προχώρησε στην καταχώριση της υπό κρίση αίτησης με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου που να της επιτρέπει την προσθήκη του Γιώργου Φιλιππίδη, από τη Λευκωσία, ως Δι' Ανταπαιτήσεως εναγόμενου αρ.4 και συνακόλουθα την τροποποίηση του περιεχομένου της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Θεόδωρου Συμεωνίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την εναγόμενη, ημερομηνίας 27.11.
  5. Στην ένορκη του δήλωση ο Συμεωνίδης αναφέρει τους λόγους για τους οποίους η πελάτιδα του επιζητεί την τροποποίηση τόσο του τίτλου της Ανταπαίτησης της εναντίον των εναγόντων και των δύο άλλων προσώπων, όσο και του περιεχομένου της. Εξηγεί ότι η ανάγκη τροποποίησης προέκυψε με την καταχώριση της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων από πλευράς εναγόντων και κατόπιν περαιτέρω εξέτασης και μελέτης της υπόθεσης από μέρους των δικηγόρων της εναγόμενης. Συγκεκριμένα από επικοινωνία της εναγόμενης με την Τράπεζα Federal Bank of Middle East που σχετίζεται με τη διακίνηση του κατ' ισχυρισμό δανεισθέντος ποσού και από την εξασφάλιση των Καταστάσεων Λογαριασμού και άλλων στοιχείων στις 25.11.2015, διαφάνηκε ότι το ποσό του δανείου κατατέθηκε σε λογαριασμό της εναγόμενης στην Τράπεζα Federal Bank of Middle East από τους τότε διευθυντές της και τον Γιώργο Φιλιππίδη, προτιθέμενο Δι' Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 4, ο οποίος ενεργούσε ως πληρεξούσιος υπογραφέας του λογαριασμού της εναγόμενης στην εν λόγω Τράπεζα. Ο Γιώργος Φιλιππίδης στη συνέχεια έδωσε εντολή στην Τράπεζα λίγες μέρες μετά την κατάθεση του ποσού του δανείου να μεταφέρει τα χρήματα σε τρίτα πρόσωπα για κατ' ισχυρισμό αγοραπωλησία μετοχών χωρίς καμιά εξουσιοδότηση ή εντολή από την εναγόμενη ή άλλο εξουσιοδοτημένο της πρόσωπο. Τελικά ο Φιλιππίδης μετά μερικά χρόνια έδωσε εντολή στην Τράπεζα να κλείσει το λογαριασμό της εναγόμενης, χωρίς να φαίνεται ότι η εναγόμενη έλαβε οποιοδήποτε αντάλλαγμα, και το ποσό των $17.405.796,00 να μεταφερθεί σε εταιρεία που έχει την έδρα της στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους. Καταλήγοντας εισηγείται ότι η αιτούμενη τροποποίηση και η προσθήκη του Γιώργου Φιλιππίδη, ως Δι' Ανταπαιτήσεως εναγόμενου 4 είναι αναγκαία προς το σκοπό παρουσίασης στο Δικαστήριο μιας ολοκληρωμένης εικόνας σ' όσον αφορά τις δοσοληψίες και διαφορές μεταξύ των διαδίκων. Προσθέτει δε ότι με την αιτούμενη τροποποίηση η εναγόμενη δεν θα υποστεί καμιά ζημιά ή αδικία ενόψει του χρόνου κατά τον οποίο επιχειρείται η τροποποίηση. Η αίτηση για τροποποίηση προσέκρουσε στην ένσταση των εναγόντων οι οποίοι προβάλλουν τους εξής λόγους ένστασης: «
  6. Η Ένορκος Δήλωση που τη συνοδεύει είναι ανεπαρκής, παράτυπη και/ή αόριστη με αποτέλεσμα να μην μπορεί το Δικαστήριο να ασκήσει τη Διακριτική του Ευχέρεια.
  7. Δεν παρέχεται επαρκής δικαιολογία ως προς τη μη συμπερίληψη των αιτούμενων τροποποιήσεων από την αρχή ιδίως αφού πρόκειται για γεγονότα τα οποία ήξερε η Εναγομένη και/ή θα μπορούσε να λάβει γνώση έγκαιρα.
  8. Δεν επεξηγείται με σαφήνεια για ποιο λόγο είναι απαραίτητη και αναγκαία η αιτούμενη τροποποίηση και πως θα εξυπηρετήσει το συμφέρον της δικαιοσύνης. Αντιθέτως είναι καταχρηστική και με τον τρόπο που ζητείται εμποδίζει το Δικαστήριο να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα αφού μετά θα έδιδε το δικαίωμα να επιτρέπονται αλόγιστα οποιεσδήποτε τροποποιήσεις.
  9. Η Αίτηση καταχωρήθηκε πολύ καθυστερημένα χωρίς να παρέχεται επαρκής εξήγηση για την καθυστέρηση. Η εν λόγω καθυστέρηση παραβιάζει και το θεμελιώδες δικαίωμα των Εναγόντων για εκδίκαση της υπόθεσης τους εντός ευλόγου χρόνου.
  10. Με την αιτούμενη τροποποίηση προκαλείται αδικία και/ή ζημιά στους Ενάγοντες η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Εγείρονται δε νέα θέματα για τα οποία χρειάζεται να γίνει νέα μελέτη. Με τις αιτούμενες τροποποιήσεις διευρύνεται η βάση της Ανταπαίτησης των Εναγομένων προκαλώντας περαιτέρω βλάβη στην Ενάγουσα και/ή εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένους.
  11. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις αφορούν πρόσωπο που δεν είναι μέρος της παρούσης διαδικασίας και/ή οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του έχει παραγραφεί. Επιπρόσθετα παραβιάζεται το δικαίωμα της φυσικής δικαιοσύνης κατά παράβαση του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ.
  12. Η αιτούμενη τροποποίηση σε καμία περίπτωση δεν είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης και δεν βοηθά ούτε στην αποκρυστάλλωση των επίδικων θεμάτων ούτε στην αποκρυστάλλωση ευθύνης και δικαιωμάτων των διαδίκων.
  13. Ο Αιτητής δε δίδει καμία σοβαρή και/ή βάσιμη δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης.
  14. Η αιτούμενη Τροποποίηση αποτελεί προσπάθεια διάσωσης μιας ελλιπούς Υπεράσπισης με βασικό στόχο την καθυστέρηση της εκδίκασης της αγωγής.
  15. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Μαρίας Ζάρκος, ημερομηνίας 8.3.2016, Δι' Ανταπαιτήσεως εναγόμενης 2 και διευθύντριας των εναγόντων αλλά και εξουσιοδοτημένης από τον Δι' Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 3 να προβεί στην ένορκη δήλωση. Στην ένορκη της δήλωση ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης παραθέτοντας περισσότερα στοιχεία και τονίζοντας ιδιαίτερα το καθυστερημένο στάδιο κατά το οποίο επιχειρείται η τροποποίηση της Υπεράσπισης. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατά την ακρόαση της αίτησης υποστήριξαν τις θέσεις τους με την καταχώριση γραπτών αγορεύσεων παραπέμποντας το Δικαστήριο και σε σχετική νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επί μέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στα κατάλληλα σημεία. Η νομική βάση της αίτησης είναι η Δ.25 θ.θ.1-5 και Δ.48 θ.θ.1-3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, η πρακτική και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου καθώς και οι αρχές που καθιέρωσε η νομολογία. Την ίδια με της αίτησης νομική βάση έχει και η ένσταση με την προσθήκη της Δ.39, θ.1, Δ.54, θ.θ. 1-4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του άρθρου 30 του Συντάγματος. Η Αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμών. Σύμφωνα με τον πιο πάνω θεσμό και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφων και μάλιστα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Υπάρχει πληθώρα αποφάσεων τόσον των αγγλικών Δικαστηρίων όσο και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου επί του θέματος. Η σύγχρονη τάση, όπως προκύπτει από την νομολογία, είναι ότι τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις δικογράφων ακόμη και στην περίπτωση που αυτές είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ 934) στην οποία υιοθετήθηκε η Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd. v. Associated Newspapers Ltd
(1970)1 All E.R. 754). Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ λέχθηκε, μεταξύ άλλων, για το θέμα της καθυστέρησης ότι ως προς το κατά πόσο η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου, πρέπει να εξετάζεται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης δίκης. Οι προϋποθέσεις τις οποίες το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, συνοψίζονται στην υπόθεση Στέλιου Βουνιώτη ν. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.
(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 33, 36,
  1. Παραθέτω πιο κάτω το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση αυτή: "Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:
  2. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
  3. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
  4. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
  5. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη". Στην υπόθεση Ανδριανή Αρακελιάν, διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Harutune L. Arakelian v. Ταμείου Προνοίας του Προσωπικού της Marfin Λαϊκής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ και των Εξαρτημένων της Εταιρειών κ.α. ECLI:CY:AD:2016:A87, Π.Ε. 51/2012, ημερ. 11.2.2016 της οποίας αντικείμενο εξέτασης ήταν η Δ.25 τονίστηκε ότι: «Οι αρχές που διέπουν το θέμα δεν είναι τίποτε άλλο από εργαλεία προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου για να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια. Κατά κανόνα παρέχεται άδεια για τροποποίηση εκτός αν το Δικαστήριο καταλήξει ότι ο Αιτητής ενεργεί κακόπιστα ή ότι με την τροποποίηση, αν επιτραπεί, θα επηρεαστεί η αντίδικη πλευρά σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην είναι δυνατή η αποζημίωση της με την καταβολή εξόδων.» Έχει νομολογηθεί επίσης ότι ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης ή της υπεράσπισης και εμφανής κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή, δεν δικαιολογούν έγκριση του αιτήματος. Εκεί που εγείρεται ζήτημα κακοπιστίας, ο διάδικος που την επικαλείται έχει και το βάρος απόδειξης της (Βλ. Astor Co κ.ά. v. A & G Leventis Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726 και Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426). Στην υπόθεση Kallice Holdings Co Ltd v. MTR (Overs.) Metals Ltd (Αρ. 1)
(1996)1 ΑΑΔ 162, επιχειρήθηκε η προβολή νέας υπεράσπισης με αίτηση για τροποποίηση που καταχωρήθηκε μετά 2 χρόνια και 4 περίπου μήνες από την καταχώρηση της Αγωγής και 2 περίπου μήνες από την αποπεράτωση της υπόθεσης των Εναγόντων. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση με το δικαιολογητικό ότι «Η προβολή νέας υπεράσπισης στο προχωρημένο στάδιο που έφθασε η υπόθεση, μεταβάλλει το πλαίσιο της δίκης, ανατρέπει την πορεία της διαδικασίας, και επιβάλλει τον επανακαθορισμό της θέσης των Εναγόντων με ορατές ζημιογόνες συνέπειες για τα δικαιώματα τους και την απόδειξη της υπόθεσης τους». Έχω εξετάσει με προσοχή τις θέσεις που προβλήθηκαν από τους δικηγόρους των διαδίκων στις γραπτές τους αγορεύσεις. Έχω μελετήσει επίσης την ουσία των απαιτήσεων των εναγόντων όπως προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης, καθώς επίσης και την ουσία της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της εναγόμενης. Σίγουρα τα νέα γεγονότα που προτίθενται να εισαχθούν και αφορούν στην κατ' ισχυρισμό συνωμοσία μεταξύ των Δι' ανταπαιτήσεως εναγομένων και του Γιώργου Φιλιππίδη, η προσθήκη του οποίου επιζητείται ως Δι' ανταπαιτήσεως εναγόμενου 4, δεν είναι γεγονότα που προέκυψαν εκ των υστέρων. Περιήλθαν όμως σε γνώση της εναγόμενης-αιτήτριας, από την ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων στην οποία προέβη η εναγόμενη, σύμφωνα με το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου, και των εγγράφων που αντηλλάγησαν μεταξύ των διαδίκων. Ισχυρισμοί για συνωμοσία σε βάρος της εναγόμενης-αιτήτριας ή για εικονικότητα και ακυρότητα των συμφωνιών δανείου υπάρχουν ήδη στο αρχικό δικόγραφο της εναγόμενης. Με την εισαγωγή των τροποποιήσεων στο δικόγραφο της επιζητείται η παράθεση περαιτέρω γεγονότων που σχετίζονται κυρίως με την εμπλοκή του Γιώργου Φιλιππίδη στη συνωμοσία εναντίον των συμφερόντων της αιτήτριας. Όπως έχει ερμηνευθεί η Δ.25, η τροποποίηση οποιουδήποτε δικογράφου είναι εφικτή οποτεδήποτε κριθεί αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Επίσης με την τροποποίηση δεν διαφοροποιούνται καθόλου οι θεραπείες που ζητούνται στην Ανταπαίτηση. Απλά προστίθεται και ο Γιώργος Φιλιππίδης ως Δι' Ανταπαιτήσεως εναγόμενος 4, ο οποίος φέρεται να συνήργησε μαζί με τους ενάγοντες και τους Δι' Ανταπαιτήσεως εναγόμενους 2 και 3 στη συνωμοσία και απάτη προς καταδολίευση της εναγόμενης-αιτήτριας. Συνεπώς στη βάση των πιο πάνω δεδομένων με την αιτούμενη τροποποίηση δεν εισάγεται νέα βάση απαίτησης στην Ανταπαίτηση, γεγονός που παραδέχεται και ο δικηγόρος της εναγόμενης-αιτήτριας στην γραπτή του αγόρευση, αλλά εισάγονται περαιτέρω ισχυρισμοί που κατατείνουν στην κατ' ισχυρισμό εικονικότητα και/ή ακυρότητα των επίδικων συμφωνιών. Σημειώνεται ότι ακόμα και εισαγωγή νέου θέματος με τη σκοπούμενη τροποποίηση, δεν συνεπάγεται και κατ' ανάγκη την απόρριψη της αίτησης για τροποποίηση, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά. (Βλ. Παπαχρυσοστόμου ν. Γρηγοριάδης & Συνέταιροι κ.α
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 817). Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι δεν πρόκειται για περίπτωση όπου η εναγόμενη-αιτήτρια προσπαθεί με κακή πίστη να προκαλέσει ζημιά ή επηρεασμό στα δικαιώματα του αντιδίκου της. Σημειώνεται ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμη ξεκινήσει, οπότε οι ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση δεν επηρεάζονται δυσμενώς και ούτε θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά που να μη μπορεί να αποκατασταθεί με έξοδα. Ο δικηγόρος των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση στην γραπτή του αγόρευση τονίζει το λόγο ένστασης περί καθυστέρησης στην προώθηση της αίτησης. Σημειώνεται ότι ναι μεν η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της εναγόμενης καταχωρήθηκε στις 9.10.2014 αλλά τα δικόγραφα έχουν ολοκληρωθεί με την καταχώρηση της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση από μέρους των εναγόντων και των Δι' Ανταπαιτήσεως εναγομένων 2 και 3 στις 10.3.
  1. Ακολούθησε ο ορισμός της υπόθεσης για οδηγίες αρχικά στις 30.4.2015 και μετά στις 5.6.2015, στις 17.9.15, στις 23.10.2015 και στις 27.11.
  2. Το ενδεχόμενο τροποποίησης της Υπεράσπισης, σύμφωνα με το σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου, τέθηκε για πρώτη φορά από μέρους της εναγόμενης-αιτήτριας στις 17.9.2015 και στις 27.11.2015 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση. Στις 25.11.2015, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Συμεωνίδη, η αιτήτρια έλαβε τις πληροφορίες που ζήτησε από την Federal Bank of Middle East για να είναι σε θέση να προχωρήσει με την τροποποίηση. Όμως το θέμα του χρόνου θα πρέπει να εξεταστεί και κάτω από το πρίσμα ενδεχόμενης βλάβης στον αντίδικο και αν η εναγόμενη-αιτήτρια ενήργησε κακόπιστα. Δεν έχω αντιληφθεί η αιτήτρια να ενήργησε σε οποιοδήποτε στάδιο κακόπιστα, έστω και αν ήταν σε θέση να πληροφορηθεί την εμπλοκή του Γιώργου Φιλιππίδη και τα νέα γεγονότα από σχετική έρευνα της ίδιας έγκαιρα και όχι να αναμένει την ένορκη αποκάλυψη εγγράφων από πλευράς των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση. Σημειώνεται ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και συνιστά ένα από τους πολλούς παράγοντες που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας. Συνεπώς ο χρόνος που διέρρευσε από την καταχώριση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της εναγόμενης-αιτήτριας και της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων από μέρους των εναγόντων, μέσω της οποίας διαφάνηκε η εμπλοκή του Φιλιππίδη, κρίνω ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά για την τύχη της αίτησης, έχοντας κατά νουν τη σύγχρονη τάση για έγκριση τέτοιων αιτημάτων. Σ' όσον αφορά το λόγο ένστασης περί παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος της αιτήτριας εναντίον του προτιθέμενου νέου συνεναγόμενου στην Ανταπαίτηση της, η πλευρά των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση δεν παρέθεσε κανένα ικανοποιητικό στοιχείο προς υποστήριξη της εισήγησης περί παραγραφής. Σημειώνεται ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν έχει ενώπιον του όλα τα στοιχεία για να αποφασίσει κατά πόσο το αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Φιλιππίδη έχει παραγραφεί. Σχετικό με το θέμα είναι το άρθρο 14 του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 (Ν.66
(1)/2012) όπως έχει τροποποιηθεί που προνοεί τα εξής: «14.-
(1)Ο χρόνος παραγραφής δεν αρχίζει να τρέχει, αν η αγωγή αφορά δόλο του εναγομένου ή αν ο εναγόμενος έχει σκόπιμα αποκρύψει γεγονός σχετικό με την βάση της αγωγής ή αν η αγωγή αφορά θεραπεία συνεπειών που προέκυψαν από λάθος, μέχρις ότου ο ενάγων ανακαλύψει ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να ανακαλύψει τον δόλο, την απόκρυψη ή το λάθος, ανάλογα με την περίπτωση.
(2)Ο χρόνος παραγραφής σε οποιανδήποτε των περιπτώσεων του εδαφίου
(1)αρχίζει να τρέχει αν, αντί του ενάγοντος, αντιπρόσωπος ή άλλο πρόσωπο, που δεσμεύει τον ενάγοντα, ανακάλυψε ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να ανακαλύψει τον δόλο, απόκρυψη ή λάθος, ανάλογα με την περίπτωση.» Στο στάδιο εξέτασης της υπό κρίση αίτησης δεν ενδείκνυται η σε βάθος εξέταση των θέσεων των διαδίκων επί του θέματος. Θα πρέπει να τους δοθεί η ευκαιρία να αναπτύξουν πλήρως τα επιχειρήματα τους στο στάδιο της κυρίως δίκης όπου αναμένεται να προσκομίσουν και σχετική μαρτυρία. Έχοντας κατά νουν τα πιο πάνω βρίσκω ότι είναι ορθό και δίκαιο η εναγόμενη-αιτήτρια να πετύχει στην αίτηση της, εφόσον με τον τρόπο αυτό θα θέσει την Ανταπαίτηση της όπως η ίδια επιθυμεί. Συνεπώς εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης ως η παράγραφος Α της αίτησης. Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί και να επιδοθεί στον νέο διάδικο εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών στη συνέχεια. Τα έξοδα της αίτησης και εκείνα που θα δημιουργηθούν συνεπεία της τροποποίησης (thrown away) επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση και εναντίον της εναγόμενης-αιτήτριας, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της δίκης. (Υπ.) .............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.