BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED ν. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΣΙΟΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1380/13, 18/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A221 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1380/13 Μεταξύ: BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED, εκ Λευκωσίας Εναγόντων και
- ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΣΙΟΣ, εκ Λεμεσού
- ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΡΟΥΣΟΥ, εκ Λεμεσού Εναγόμενων Αίτηση ημερομηνίας 8.8.2014 για παραμερισμό απόφασης Ημερομηνία: 18.05.2016 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια: κα Χ''Ξενοφώντος για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Κανάρη για Ανδρέας Μ. Σοφοκλέους & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στα πλαίσια της Αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο εκδόθηκε Απόφαση στις 30.5.13 εναντίον της Εναγομένης 2 κατόπιν μονομερούς αιτήσεως για απόφαση, η οποία καταχωρήθηκε από τους Ενάγοντες, λόγω παράλειψης της Εναγομένης 2 να καταχωρήσει εμφάνιση στην Αγωγή. Η Εναγόμενη 2/Αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα Αίτηση με την οποία αιτείται Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει την Απόφαση ημερ. 30.5.13 η οποία εκδόθηκε εναντίον της. Η Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στην Δ.17 θ. 10 και ως προς τα γεγονότα υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. Με την ένορκη δήλωση της η Αιτήτρια προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς υποστηρίζοντας ότι δεν έλαβε γνώση της Αγωγής και έχει συζητήσιμη υπεράσπιση. Ως ισχυρίζεται, παραχώρησε εγγύηση προς εξασφάλιση χρηματοδότησης του γιου της, Εναγόμενου 1, κατόπιν πιέσεων του ιδίου με αποτέλεσμα οι εγγυήσεις είναι άκυρες, έγιναν χωρίς την ελεύθερη βούληση της, χωρίς αντάλλαγμα και χωρίς την δέουσα ή οποιαδήποτε προειδοποίηση και/ή αποκάλυψη των υποχρεώσεων της και/ή των συνεπειών της υπογραφής της. Αναφέρετε επίσης σε παράνομους, καταχρηστικούς και ετεροβαρείς όρους επί της συμφωνίας εγγυήσεως. Κατά την ίδια, οι Ενάγοντες μετέβαλαν τους όρους της συμφωνίας με τον Εναγόμενο 1 χωρίς την συναίνεση της και χωρίς η ίδια της να γνωρίζει ότι υπήρχε οποιοδήποτε οφειλόμενο υπόλοιπο και αυτό το ζήτημα αποτελεί λόγο για απαλλαγή της από κάθε ευθύνη. Επίσης, αναφέρει ότι κατά τις αρχές του 2013 ξεκίνησε διαβουλεύσεις για αναδιάρθρωση των δανείων της εις τα οποία είναι πρωτοφειλέτης αλλά και σε αυτά τα οποία είναι εγγυήτρια. Δεδομένης της διαβούλευσης η οποία γινόταν και συνεννόηση την οποία είχε με υπαλλήλους των Εναγόντων, αυτοί άφηναν να εννοηθεί ότι δεν θα λαμβάνονταν μέτρα από μέρους των Εναγόντων. Τον Μάιο του 2013 η ίδια της πρότεινε στους Ενάγοντες να καταβάλει το ποσό των €50.000.- έναντι όλων των υποχρεώσεων της και για δυο χρόνια να καταβάλλει τους τόκους προχωρώντας παράλληλα στην αναδιάρθρωση των δανείων. Μετά από διαβεβαιώσεις υπαλλήλων των Εναγόντων για την υλοποίηση των όσων συζητούσαν μεταξύ τους προχώρησε στην πώληση περιουσίας στην Αγγλία για να είναι έτοιμη να καταβάλει το συμφωνηθέν ποσό. Λόγω του ότι οι Ενάγοντες καθυστερούσαν να ανταποκριθούν στο αίτημα της για αναδιάρθρωση και εξεύρεση λύσης ως οι συνεννοήσεις τους, στις 30.06.2014 μετέβηκε προσωπικά σε υποκατάστημα των Εναγόντων όπου για πρώτη φορά ενημερώθηκε ότι δεν μπορεί να γίνει αναδιάρθρωση των δανείων της λόγω του ότι εκδοθήκαν αποφάσεις εναντίον της. Η Αιτήτρια αναφέρει ότι η Αγωγή ουδέποτε επιδόθηκε στην ίδια και η επίδοση είναι παράτυπη και άκυρη. Ως ισχυρίζεται, αμέσως μετά όπου πληροφορήθηκε για την έκδοση απόφασης εναντίον της έγινε έρευνα από μέρους των δικηγόρων της στο φάκελο του Δικαστηρίου, όπου διαπιστώθηκε ότι η διεύθυνση επίδοσης της αγωγής στην οδό Γιαννιτσών 3α, 4046 Γερμασόγειας δεν είναι ο τόπος διαμονής της από τις αρχές του Μάρτη του
- Την ημέρα της ισχυριζόμενης επίδοσης το εν λόγω σπίτι ήταν ενοικιασμένο. Κατά τον χρόνο της επίδοσης, η ίδια διέμενε σε διαμέρισμα στην οδό Αττικής, Έλενα Κωρτ, Διαμέρισμα 201, Γερμασόγεια και προς τούτο επισυνάπτει ως Τεκμήριο 7 αντίγραφο λογαριασμού ρεύματος για την περίοδο μεταξύ 15.03.2013 με 17.5.
- Πέραν των πιο πάνω αναφέρει ότι η υπογραφή η οποία φαίνεται επί του κλητηρίου δεν είναι δική της εφόσον δεν ταιριάζει με την υπογραφή επί του διαβατηρίου της, αντίγραφο του οποίου επισυνάπτει ως Τεκμήριο
- Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της, η οποία καταχωρήθηκε κατόπιν σχετικής άδειας του Δικαστηρίου, η Αιτήτρια αναφέρει ότι κατά την ημέρα της επίδοσης, ήτοι στις 15.4.13 βρισκόταν στην Αγγλία στον γιο της. Το εν λόγω γεγονός της το θύμισε ο γιος της σε τηλεφωνική επικοινωνία την οποία είχαν κατά την 9.10.
- Προς υποστήριξη της εν λόγω θέσεως της επισύναψε ως Τεκμήριο 1 το εισιτήριο επιστροφής στις 16.4.13 το οποίο έψαξε και βρήκε ο γιος της. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας ότι η Ατήτρια δεν λέει την αλήθεια ότι δεν έλαβε γνώση του κλητηρίου εντάλματος, δεν προβάλλεται κανένας λόγος προς υποστήριξη του αιτήματος της Αιτήτριας, η διαγωγή της αποτελεί κατάφωρη περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων των καθ ων η αίτηση, η καθυστέρηση στην υποβολή της Αίτησης είναι αδικαιολόγητη και δεν έχει προβληθεί σοβαρή και/ή καθόλου υπεράσπιση στην Αγωγή. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη Πανίκου Ευλαβή και του Γιάννη Φώτη, υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση. Ο Πανίκος Ευλαβής αναφέρει ότι στην οδό Γιαννιτσών αρ. 3Α συνάντησε την Εναγόμενη 2 η οποία του ανέφερε ότι είναι η Γεωργία Ρούσου και η οποία αρνήθηκε να υπογράψει το κλητήριο ένταλμα. Αναφορικά με τον Εναγόμενο 1 πληροφορήθηκε ότι απουσίαζε στο εξωτερικό και δεν προχώρησε στην επίδοση του κλητηρίου σ' αυτόν. Όπως πληροφορήθηκε από τους δικηγόρους των Εναγόντων καταχωρήθηκε παλαιότερα η αγωγή 3631/09 στην οποία αναφερόταν ως διεύθυνση των Εναγομένων 1 και 2 η οδός Αττικής, Έλενα Κωρτ, διαμ. 205 στη Γερμασόγεια αλλά δεν μπόρεσε να επιδώσει τα κλητήρια για το λόγο ότι οι Εναγόμενοι είχαν εγκαταλείψει την εν λόγω διεύθυνση και επισυνάπτει προς τούτο ως Τεκμήριο 1 σχετικό έντυπο το οποίο συμπλήρωσε γι αυτό το σκοπό. Αποτελεί θέση του ότι η παρούσα αγωγή επιδόθηκε στην Εναγόμενη 2 μετά που η ίδια του ανέφερε ότι είναι η Γεωργία Ρούσου, η οποία δεν υπέγραψε επί του κλητηρίου εντάλματος, ως κατέγραψε στην ένορκο δήλωση επίδοσης την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο
- Ο Γιάννης Φώτη αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένος από αυτούς για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Δηλώνει ότι έχει διαβάσει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας της οποίας απορρίπτει το περιεχόμενο. Ο ενόρκως δηλών προβαίνει σε αναφορές, υποστηρίζοντας ότι δεν έχει καταδειχθεί από την Αιτήτρια η ύπαρξη συζητήσιμης υπεράσπισης. Τονίζει ότι η Αιτήτρια ήταν ενήμερη για την αγωγή αφού της επιδόθηκε προσωπικά, όπως προκύπτει από ένορκη δήλωση του επιδότη. Επίσης, σε μεταγενέστερο στάδιο, από την έκδοση απόφασης, στις 23.10.2013, οι Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν βεβαίωση (Τεκμήριο 5) με τα χρεωστικά υπόλοιπα, υποστηρίζοντας ότι η Εναγόμενη 2 γνώριζε από προηγουμένως την ύπαρξη της εν λόγω απόφασης η οποία εκδόθηκε εναντίον της. Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν απαντητική ένορκο δήλωση του Γιάννη Φώτη, απαντώντας στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση της Αιτήτριας. Σε αυτήν ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η Αιτήτρια δεν λέει την αλήθεια στη συμπληρωματική ένορκο δήλωση της εφόσον σ' αυτή αναφέρει εντελώς διαφορετικά γεγονότα χωρίς να αφήνει κανένα σχόλιο ότι εκείνη την περίοδο βρισκόταν στην Αγγλία αλλά αντιθέτως αναφέρει ότι διέμενε σε συγκεκριμένη διεύθυνση. Κατά τον ίδιο η Αιτήτρια δεν μπορεί να μην θυμόταν ότι βρισκόταν στην Αγγλία αφού με αυτό το γεγονός θα μπορούσε αμέσως να αναφέρει τον εν λόγω ισχυρισμό με την αίτηση παραμερισμού της απόφασης και όχι μετά από τόσο καιρό. Εις ότι αφορά το τεκμήριο 1 το οποίο επισυνάπτεται στη συμπληρωματική ένορκο δήλωση της Αιτήτριας, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι δεν αποτελεί τεκμήριο προς απόδειξη ότι η Αιτήτρια βρισκόταν στην Αγγλία κατά την ημερομηνία επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος τονίζοντας ότι κατά την ημερομηνία επίδοσης η ίδια ανάφερε στον επιδότη Πανίκο Ευλαβή ότι ο Εναγόμενος 1 δεν βρίσκεται στην Κύπρο. Κατά την Ακρόαση της παρούσας Αίτησης οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν στα όσα αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις οι οποίες συνοδεύουν την Αίτηση και την Ένσταση καθώς και στις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και κατατέθηκαν γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων έχει μελετηθεί και ληφθεί υπόψη κατά την έκδοση της παρούσας Απόφασης και θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνεται αναγκαίο. Η εξουσία του Δικαστηρίου για παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης η οποία παρέχεται από τη Δ.17 κ.10 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών εμπίπτει στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι νομικές αρχές που διέπουν το θέμα αυτό αναλύονται στην υπόθεση Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, όπως αυτές υιοθετήθηκαν και εφαρμόζονται στην Κυπριακή νομολογία (δες Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου
(1993)1 A.A.D. 36, Merkis General Bonded Warehouse v. Yiannoukas Ltd
(1994)1 A.A.Δ. 736 και Ανδρέας Κλεάνθους ν. TRADEX LTD, Πολ. Έφεση αρ. 9885, ημερ.19.5.1988). Σύμφωνα με την νομολογία το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει τον παραμερισμό ή όχι εκδοθείσας απόφασης και βασικό κριτήριο είναι ότι ο αιτητής φέρει το βάρος απόδειξης για να δείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής και ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάσθηκε στο Δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του (Evans v. Bartlam και Merkis General Bonded Warehouse v. Yiannoukas Ltd (ανωτέρω)). Τι αποτελεί εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ("prima facie defence") επεξηγήθηκε στην υπόθεση Phylactou v. Michael (ανωτέρω) στην οποία ο Δικαστής Πικής (όπως ήταν τότε) επεξήγησε ότι θα ήταν αντινομικό εκ μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου να αποφασίσει επί της ορθότητας οποιωνδήποτε γεγονότων που τίθενται ενώπιον του στο στάδιο της αίτησης, διότι το έργο του εξαντλείται στο να διακρίνει κατά πόσο αποκαλύπτεται επαρκής υπεράσπιση, που είναι και το βασικό κριτήριο που θα δικαιολογούσε το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Ένας άλλος παράγοντας που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη είναι κατά πόσο ο αιτητής έχει σοβαρό και εύλογο λόγο για τον οποίο δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να καταχωρίσει εμφάνιση και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του καθώς επίσης και τον χρόνο που πέρασε από την ηεμρομηνία έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου με;χρι την καταχώριση της παρούσας αίτησης (Evans v. Bartlam, Phylactou v. Michael και Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (ανωτέρω)). Όπως έχει νομολογιακά λεχθεί στην τελευταία υπόθεση, η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση του. Η ίδια θέση υιοθετήθηκε και στην απόφαση Ανδρέας Κλεάνθους ν. TRADEX LTD (ανωτέρω) όπου ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κραμβής αναφέρει χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «.. η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτη όψεως υπεράσπισης δεν υπερακοντίζει ανυπερθέτως κάθε σοβαρή καταφρόνηση της διαδικασίας η οποία διαπιστώνεται από τον συγκεκριμένο εναγόμενο. Αυτό σημαίνει πως δεν πρέπει να θεωρείται ως δεδομένος ο παραμερισμός της απόφασης εκ μόνου του λόγου ότι ο εναγόμενος αποκαλύπτει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Βλ. K.C.P. Commission Agent and Importers Ltd v. Μιχαήλ
(1993)1 Α.Α.Δ. και Mine and Quarry Serv. Ltd v. Γεωργίου (ανωτέρω).» Πρωταρχικό έργο του Δικαστηρίου είναι να ισοζυγίσει τους δύο παράγοντες που είναι θεμελιώδεις για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη από τη μια αποτελεσματικής διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης του διαδίκου και την ανάγκη από την άλλη διασφάλισης της ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο κατά πόσο θα διατάξει τον παραμερισμό μιας απόφασης ή όχι συναρτάται άμεσα από την συμπεριφορά που επιδεικνύει ο αιτητής έναντι της δικαστικής διαδικασίας. Όπως αναφέρεται και στην υπόθεση Phylactou v. Michael (ανωτέρω), όπου η συμπεριφορά του αιτητή είναι αδικαιολόγητη και προσβλητική σε βαθμό καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο μπορεί να μην διατάξει τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. Η νομολογία αποκαλύπτει ότι το αποδεικτικό βάρος εξαντλείται με την παράθεση στην ένορκη δήλωση επαρκών εξηγήσεων και στοιχείων τόσο για την καθυστέρηση όσο και για το εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η μαρτυρία που πρέπει να προσκομιστεί από τον αιτητή για να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και δικαιολογημένη καθυστέρηση πρέπει να είναι υπό μορφή ένορκης δήλωσης ή άλλη έγγραφη μαρτυρία που να επισυνάπτεται στις ένορκες δηλώσεις, χωρίς προφορική μαρτυρία αλλά βεβαίως με δικαίωμα αντεξέτασης με βάση τη Δ.39 θ.1. Ο αιτητής έχει το βάρος να αποκαλύψει τα στοιχεία που θα συνιστούσαν την υπεράσπιση του (Γεώργιος Φρίξου Γεωργαλλίδης ν. Ταπελογραφείου Κώστα Παύλου & Σία Λτδ,
(2000)1 Α.Α.Δ. 1101). Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England (4η έκδοση), Τόμος 26, στην παράγραφο 559 σημειώνονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «When a judgment in default of appearance or defence has been entered before the proper time, or there has been no service or no sufficient service, or it has been entered for a greater amount than is due, or there has been a breach of good faith, it will be set aside ex debito justitiae, apart from any consideration as to whether there is a good defense on the merits and the plaintiff is usually ordered to pay the costs occasioned by the judgment or order».(η έμφαση είναι δική μου) Στον δε Τόμο 37 του ιδίου συγγράμματος και συγκεκριμένα στην παράγραφο 403 και σελίδα 297 αυτού επισημαίνονται τα ακόλουθα: «In the case of an irregular judgment, the defendant is entitled to have it set aside ex debito justitiae and the court should not impose any terms whatsoever upon the defendant». Αρχικό ζήτημα το οποίο πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο είναι το κατά πόσο το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε κανονικά στην Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 κατά τρόπο όπου η ίδια έλαβε γνώση της διαδικασίας εναντίον της. Σε αντίθετη περίπτωση, ήτοι εκεί όπου παρουσιάζεται αντικανονικότητα στην έκδοση της απόφασης της οποίας ζητείται ο παραμερισμός (περιλαμβανομένης της επίδοσης), το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να παραμερίσει την απόφαση στη βάση ex debito justitiae, δηλαδή ως χρέος προς την δικαιοσύνη με έξοδα υπέρ του Αιτητή (Εναγόμενου) χωρίς να τίθεται θέμα άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του (βλ. Νικόλας Γιωργαλλίδης v. Χρυσοστόμου Χρίστου (Ττομή)
(1997)1(Α) Α.Α.Δ.247, Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited
(2002)1 A.A.Δ.43 και J.Z. Classic Music Pro Ltd v. Alkadia Music Land Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 1151). Ως προκύπτει και από την πιο πάνω Νομολογία, σε περίπτωση που η επίδοση της αγωγής στον Εναγόμενο κριθεί ως κακή, με την έννοια ότι ο τελευταίος δεν λαμβάνει γνώση για την ύπαρξη της αγωγής, το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο ex debito justitiae, αυτόματα να παραμερίσει την απόφαση. Δεν τίθεται δηλ. θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Αυτό γιατί το να εκδοθεί μια απόφαση εναντίον κάποιου προσώπου χωρίς να του γίνει επίδοση της αγωγής ουσιαστικά παραγνωρίζει το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα του να πληροφορηθεί για τα δικαστικά μέτρα εναντίον του, τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να προβάλει τους ισχυρισμούς του (βλ. άρθρο 30
(3)(α)(β) του Συντάγματος και Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου ανωτέρω, Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Μιχαήλ
(2003)1 ΑΑΔ 1044, GLOBAL EDUCATION COUNSELLING LTD v. AMEER KHAN, Πολιτική Έφεση Αρ. 199/2011, 23/10/2013). Στρεφόμενη τώρα στην εξέταση των εκατέρωθεν θέσεων των διαδίκων στην παρούσα υπόθεση, αρχικά θα εξεταστεί το ζήτημα της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στην Εναγόμενη
- Παρατηρώντας την ένορκο δήλωση του ιδιώτη επιδότη με βάση την οποία εκδόθηκε η Απόφαση ημερ. 30.5.13 διαπιστώνω ότι αναφέρεται σε προσωπική επίδοση προς την Εναγόμενη 2 άνευ της υπογραφής της. Πέραν τούτου, στην ένορκο δήλωση του ο ιδιώτης επιδότης αναφέρει ότι κατά την ημέρα της επίδοσης αναφέρθηκε στον ίδιο από την Εναγόμενη 2 ότι είναι η Γεωργία Ρούσου και ότι ο γιος της βρισκόταν στην Αγγλία. Παρ' όλα αυτά με τα όσα έθεσε ως μαρτυρία η Αιτήτρια ενώπιον του Δικαστηρίου προκαλούν προβληματισμό και θέτουν υπό αμφισβήτηση την επίδοση η οποία έγινε σύμφωνα με τους Καθ ων η Αίτηση. Να σημειωθεί ότι η αναφορά και μόνο του επιδότη ότι κατά το 2009 είχε οδηγίες να επιδώσει το κλητήριο ένταλμα της Αγωγής 3631/09 στην οδό Αττικής όπου τότε του είχε λεχθεί ότι οι εναγόμενοι, οι οποίοι είναι τα ίδια πρόσωπα με αυτά της παρούσας Αγωγής, είχαν εγκαταλείψει την δοθείσα διεύθυνση δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο η Αιτήτρια να διέμενε στην οδό Αττικής κατά το 2013, εφόσον από το 2009 μέχρι το 2013 δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η Αιτήτρια να άλλαξε τον τόπο διαμονής της. Βέβαια, ούτε η μαρτυρία της Αιτήτριας καταδυκνείει τον ισχυρισμό της ότι διέμενε στην οδό Αττικής εφόσον κάτι τέτοιο δεν υποστηρίζεται από το Τεκμήριο 7 το οποίο προσκόμισε προς τούτο. Το εν λόγω τεκμήριο αφορά λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος για την περίοδο από 15.3.10 μέχρι 17.5.10 και όχι κατά το έτος 2013 όπως αναφέρει στην ένορκο δήλωση της. Η εν λόγω όμως διαπίστωση δεν είναι καταλυτική για το αποτέλεσμα της Αίτησης εφόσον το Δικαστήριο έχει ενώπιον του και άλλα στοιχεία τα οποία θα πρέπει να αξιολογηθούν ως θα διαφανεί κατωτέρω. Δεν μπορώ να παραβλέψω ότι στην ένορκο δήλωση του ο επιδότης αναφέρει ότι επέδωσε άνευ της υπογραφής της Αιτήτριας ενώ επί του κλητηρίου εντάλματος στην πρώτη σελίδα φαίνεται να έχει καταγραφεί κάτι εντελώς δυσανάγνωστο το οποίο δεν έχει εξηγηθεί από μέρους των Καθ ων η Αίτηση ενώ η Αιτήτρια προφανώς εκλαμβάνει την εν λόγω δυσανάγνωστη γραφή ως την δήθεν υπογραφή της την οποία αρνείται ότι έθεσε επί του κλητηρίου εντάλματος. Από την άλλη, η Αιτήτρια αναφέρει στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση της ότι κατά την ημέρα της επίδοσης βρισκόταν στην Αγγλία και προς τούτο επισυνάπτει αεροπορικό εισιτήριο επιστροφής με ημερομηνία 16.04.13, Τεκμήριο 1 στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση της. Αναφορικά με το εν λόγω Τεκμήριο 1 να σημειωθεί ότι παρ' όλο όπου η Αιτήτρια αναφέρεται σε αυτό ως εισιτήριο επιστροφής, διαπιστώνω ότι αναγράφεται σε αυτό «Boarding Pass», επομένως το εν λόγω Τεκμήριο αποτελεί την κάρτα επιβίβασης της Αιτήτριας σε πτήση όπως φαίνεται από Λονδίνο στην Πάφο. Η πλευρά των Καθ ων η Αίτηση προώθησε την θέση ότι από την στιγμή όπου η Αιτήτρια δεν ανέφερε ότι απουσίαζε στο εξωτερικό με την αρχική της ένορκο δήλωση τότε δεν λέει την αλήθεια. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την εν λόγω θέση των Καθ ων η Αίτηση εφόσον δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά από πλευράς τους είτε η θέση της Αιτήτριας ότι πρόσφατα της είχε θυμίσει ο γιος της ότι βρισκόταν στην Αγγλία για τα γενέθλια του τα οποία ήταν στις 12.4.13 είτε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1, εφόσον δεν ζητήθηκε η αντεξέταση της Αιτήτριας ούτε αλλά ούτε αμφισβητήθηκε το περιεχόμενο ή γνησιότητα του εν λόγω τεκμηρίου. Τονίζεται ότι το Τεκμήριο 1 το οποίο παρουσίασε η Αιτήτρια με την συμπληρωματική ένορκο δήλωση της δεν αποτελεί απλά εισιτήριο όπως αναφέρει η ίδια αλλά την κάρτα επιβίβασης και ένα τέτοιο στοιχείο ενισχύει περισσότερο την θέση της ότι επέστρεψε στην Κύπρο στις 16.4.13, ενώ ο επιδότης αναφέρει ότι επέδωσε στην ίδια στις 15.4.
- Δεν παραβλέπω επίσης ότι οι Καθ ων η Αίτηση αναγνωρίζουν ότι η Αιτήτρια πηγαινοέρχεται στην Αγγλία και ότι ο γιος της Εναγόμενος 1 βρισκόταν για αρκετό καιρό εκεί, σύμφωνα με επιστολή των Καθ ων η Αίτηση ημερ. 13.3.13 η οποία στάληκε προς τους δικηγόρους τους η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του Γιάννη Φώτη. Η θέση αυτή των Καθ ων η Αίτηση τείνει περισσότερο να υποστηρίξει την θέση της Αιτήτριας ότι βρισκόταν στην Αγγλία. Τα όσα παρουσίασε η Αιτήτρια ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με το ζήτημα της επίδοσης του κλητηρίου σε αυτήν και στην απουσία παράθεσης ικανής και πειστικής μαρτυρίας από μέρους των Καθ ων η Αίτηση η οποία θα μπορούσε να αντικρούσει την ουσιαστική θέση της Αιτήτριας, δημιουργεί αμφιβολίες στο Δικαστήριο αναφορικά με το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του ιδιώτη επιδότη και το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει με ασφάλεια ότι το πρόσωπο το οποίο κατ' ισχυρισμό συνάντησε ο επιδότης κατά την επίδοση του κλητηρίου ήταν όντως η Εναγόμενη
- Η μαρτυρία του ιδιώτη επιδότη δεν κρίνεται επαρκής, υπό το φως της μαρτυρίας της Αιτήτριας ότι βρισκόταν στην Αγγλία, για να επιβεβαιώσει την δική του εκδοχή ότι επέδωσε το κλητήριο στην Αιτήτρια λαμβάνοντας υπόψη ότι από την μια στην ένορκο δήλωση του αναφέρει ότι η Αιτήτρια δεν υπέγραψε και από την άλλη όπως προαναφέρθηκε παρατηρείται μια δυσανάγνωστη καταγραφή επί του κλητηρίου εντάλματος η οποία δεν εξηγήθηκε από πλευράς Καθ ων η Αίτηση. Δεν έχει επίσης διαφανεί ότι ο επιδότης γνώριζε ποια είναι η Εναγόμενη 2 για να μπορεί να επιβεβαιωθεί από τον ίδιο ότι όντως ήταν η Εναγόμενη 2 το πρόσωπο το οποίο συνάντησε στις 15.4.13 και του παρουσιάστηκε ως η Γεωργία Ρούσου. Δεν παραγνωρίστηκαν τα όσα έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι Καθ' ων η Αίτηση προκειμένου να αποκρούσουν τη θέση της Αιτήτριας. Ο λόγος αφορά στο Τεκμήριο 5 που συνιστά γραπτή βεβαίωση υπολοίπων ημερομηνίας 23.10.2013 τα οποία κατά τους Καθ ων η Αίτηση δοθήσαν στην Αιτήτρια μετά την έκδοση της Απόφασης. Η ύπαρξη και μόνο του εν λόγω Τεκμηρίου 5 δεν καταδυκνείει ότι η Αιτήτρια έλαβε γνώση του περιεχομένου του, εφόσον δεν έχει καταδειχθεί η παραλαβή της εν λόγω επιστολής από την ίδια ούτε και από ποιον δόθηκε στην ίδια εφόσον ο Γιάννης Φώτης στην ένορκο δήλωση του αναφέρει απλά ότι παραδόθηκε από την υπηρεσία των Καθ ων η Αίτηση στην Αιτήτρια η εν λόγω επιστολή χωρίς να προσκομισθεί μαρτυρία από το πρόσωπο το οποίο έδωσε την εν λόγω επιστολή στην Αιτήτρια ή πότε αυτή δόθηκε. Ενόψει των πιο πάνω κρίνεται ότι δεν έχει καταδειχθεί καλή, επαρκής και νομότυπη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην Αιτήτρια. Ενόψει της κατάληξης του Δικαστηρίου, η εξέταση των υπολοίπων ζητημάτων τα οποία αφορούν την Αίτηση και προβλήθηκαν από τους διαδίκους καθίσταται άνευ σημασίας, εφόσον σύμφωνα με τη νομολογία όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι ο εναγόμενος, δεν λαμβάνει γνώση για την ύπαρξη της αγωγής, το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο ex debito justitiae, αυτόματα να παραμερίσει την απόφαση χωρίς να τίθεται θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η απόφαση ημερομηνίας 30.05.2013 παραμερίζεται. Η εμφάνιση της Αιτήτριας να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της επίδικης Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Όσον αφορά τα έξοδα που έχουν μέχρι σήμερα δημιουργηθεί, αυτά θα απολεσθούν εξ αιτίας του ότι δεν επρόκειτο για καλή επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην Αιτήτρια. (Υπ.) ............... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim/1380-13setasidejudgement cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο