ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ν. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2901/14, 18/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A224 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2901/14 Μεταξύ: ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ Eνάγοντα -και-
- ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ
- ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
- ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγόμενων ....... Αίτηση ημερ. 12.11.2015 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης 18 Μαΐου, 2016 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα-Αιτητή: κα Ελ. Ασσιώτου για Κώστα Μελά & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη 2 - Καθ' ης αίτηση 2: κ. Λ. Χ'Πέτρου για Αλέκο Ευαγγέλου & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 3-Καθ' ου η αίτηση 3: κ. Σ. Μελινιώτης για Γενικό Εισαγγελέα. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αγωγή αυτή εμπίπτει στην κατηγορία των λεγόμενων υποθέσεων αξιογράφων, οι οποίες, εσχάτως, έχουν κατακλύσει τα Δικαστήρια μας, κατόπιν των γνωστών γεγονότων του 2013 που οδήγησαν στην ολοκληρωτική, σχεδόν, κατάρρευση της κυπριακής οικονομίας. Η αξίωση του συγκεκριμένου ενάγοντα είναι για €350.
- Αρχικά, ο ενάγοντας, καταχώρισε Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, συμφώνως της Διαταγής 2, θ.1 στις 26.6.2014 για να ακολουθήσει πολυσέλιδη Έκθεση Απαίτησης στις 3.10.
- Τα προβαλλόμενα στην Έκθεση Απαιτήσεως γεγονότα είναι πολλά και ποικίλα και δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν. Μπορεί όμως, από τώρα να λεχθεί, ότι, η βάση της αγωγής του ενάγοντα εναντίον της εναγόμενης 1 φαίνεται να είναι το αστικό αδίκημα του δόλου και εναντίον των εναγομένων 2 και 3, το αστικό αδίκημα της αμέλειας και της παράβασης καθηκόντων που απορρέουν από το Νόμο και το Σύνταγμα. Οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 έχουν καταχωρήσει ξεχωριστές Υπερασπίσεις, με τις οποίες απορρίπτουν τις θέσεις του ενάγοντα, παραθέτοντας τα γεγονότα με μία εντελώς διαφορετική θεώρηση. Ο ενάγοντας έχει καταχωρήσει Απαντήσεις στις Υπερασπίσεις αυτές, με αποτέλεσμα η δικογραφία να έχει συμπληρωθεί. Κατόπιν, η υπόθεση άχθη ενώπιον του Δικαστηρίου για Οδηγίες. Η πρώτη ημερομηνία ήταν στις 17.9.
- Προτού δοθούν οποιεσδήποτε ουσιαστικές οδηγίες και οριστεί η υπόθεση για ακρόαση, καταχωρήθηκε στις 12.11.2015, η παρούσα Αίτηση, με την οποία ο ενάγοντας (εφεξής ο αιτητής) επιδιώκει την εκτενή τροποποίηση της Έκθεσης Απαιτήσεως. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις, μπορούν, πιστεύω, να ταξινομηθούν σε τρεις κατηγορίες. Η πρώτη, αφορά την αντικατάσταση των παραγράφων 3 και 4 - ούτως ώστε να προσδιοριστεί ή επαναπροσδιοριστεί η ιδιότητα υπό την οποία ενάγονται οι εναγόμενοι 2 και 3 και οι αρμοδιότητες αυτών. Η δεύτερη, την προσθήκη στις παραγράφους 13, 14 και 20, διαφόρων θέσεων και ισχυρισμών που άπτονται των καταδολιευτικών ενεργειών που αποδίδονται στην εναγόμενη 1 και η τρίτη, την προσθήκη των παραγράφων 21 (Α) (Β) (Γ) (Δ) καθώς και νέα θεραπεία στο Παρακλητικό, υπό στοιχεία (Ια1), όπου ο αιτητής, επιχειρεί να παραθέσει στοιχεία, γεγονότα και ισχυρισμούς που καλύπτουν μία μεγάλη χρονική περίοδο, προ του 2013, σε σχέση με πράξεις και παραλείψεις των εναγομένων 2 και
- Η Αίτηση, στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Λώριας Χατζηξενοφώντος, όπου εξηγούνται οι λόγοι που οδήγησαν στην καταχώρησή της. Άκρως διαφωτιστική είναι η παράγραφος 3 (υπάρχει σφάλμα στην αρίθμηση), την οποία παραθέτω αυτούσια: «Όπως με πληροφορεί ο κ. Μελάς κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και κατόπιν λεπτομερούς μελέτης και αξιολόγησης των γεγονότων καθώς και νομικών ζητημάτων και ιδιαιτεροτήτων της υπόθεσης για σκοπούς προετοιμασίας της ακρόασης, καθώς και επεξεργασίας όλου του έγγραφου υλικού με το οποίο μέχρι στιγμής έχουμε εφοδιαστεί, διαπιστώθηκε ότι η έκθεσης απαίτησης χρήζει τροποποίησης ώστε να συμπεριληφθεί σε αυτήν το πλήρες φάσμα των πραγματικών γεγονότων, ισχυρισμών και αξιώσεων.» Στην αιτούμενη τροποποίηση, η εναγόμενη 1 δεν έφερε ένσταση. Έφεραν όμως (ξεχωριστή) ένσταση οι εναγόμενοι 2 και 3 - κατά κύριο λόγο σε σχέση με τις τροποποιήσεις της τρίτης κατηγορίας ανωτέρω. Η Eνσταση της εναγόμενης 2 (εφεξής η καθ' ης η αίτηση 2) - συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας Αργυρώς Σάββα, δικηγόρου και συνεργάτιδα στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της. Σ' αυτή εγείρονται οι εξής συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης:
- Με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιχειρείται η εισαγωγή αγώγιμων δικαιωμάτων εναντίον της καθ' ης η αίτηση 2 για αστικά αδικήματα που παραγράφηκαν, αφού αφορούν ισχυριζόμενες πράξεις και/ή παραλείψεις της καθ' ης η αίτηση 2 που έλαβαν χώρα από το
- Το σύνολο των γεγονότων και όλο το απαραίτητο υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί με την παρούσα αίτηση ήταν σε γνώση του Αιτητή πολύ πριν την καταχώριση της παρούσας αίτησης.
- Η παρούσα αίτηση καταχωρείται με μεγάλη καθυστέρηση, και η αργοπορία στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής επιδρά επί των δικαιωμάτων της καθ' ης η αίτηση 2, λόγω του εκτροχιασμού της δικαστικής διαδικασίας.
- Η Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα αίτηση, αφού με αυτήν δεν επιδιώκεται η τροποποίηση της παρούσας αγωγής, αλλά η δημιουργία αγώγιμου δικαιώματος εναντίον της καθ' ης η αίτηση
- Η βάση της απαίτησης του Αιτητή εναντίον της καθ' ης η αίτηση 2 στην υφιστάμενη Έκθεση Απαίτησης είναι ουσιωδώς διαφορετική από την βάση της απαίτησης που επιχειρείται να εισαχθεί εναντίον της καθ' ης η αίτηση 2 με την αιτούμενη τροποποίηση.
- Η υφιστάμενη αγωγή στρέφεται εναντίον της καθ' ης η αίτηση 2, ενώ με την παρούσα αίτηση, μέρος των τροποποιήσεων που επιχειρεί ο Αιτητής να εισάγει αφορούν ισχυριζόμενες πράξεις και/ή παραλείψεις της Αρχής Εξυγίανσης, η οποία δεν είναι διάδικος στην παρούσα αγωγή.
- Με την αιτούμενη τροποποίηση δεν προσδιορίζεται η ουσία της διαφοράς, αλλά αντίθετα δημιουργείται πολλαπλότητα νομικών ζητημάτων και μεταβάλλεται εξ' ολοκλήρου ο χαρακτήρας της παρούσας αγωγής εναντίον της καθ' ης η αίτηση
- Το σύνολο των ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει όπως τα νέα αγώγιμα θέματα που εγείρονται με την παρούσα αίτηση να εκδικαστούν στα πλαίσια νέας αγωγής.
- Δεν συντρέχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για έγκριση της παρούσας αίτησης, καθότι από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, δεν προκύπτει πώς η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία προς το σκοπό καθορισμού των πραγματικών ζητημάτων, τα οποία αμφισβητούνται μεταξύ των διαδίκων.
- Ο Αιτητής παρέλειψε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το αναγκαίο νομικό και πραγματικό υπόβαθρο επαρκούς αιτιολόγησης της παρούσας αίτησης και/ή στην προκειμένη περίπτωση δεν προκύπτει καλός λόγος για να επιτραπεί στον Αιτητή να τροποποιήσει την Έκθεση Απαίτησης.
- Τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης προκαλεί αδικία στην καθ' ης η αίτηση
- Το σύνολο των ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότων και το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλουν όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της καθ' ης η αίτηση 2 και εναντίον του Αιτητή». Η Ένσταση του εναγόμενου 3 (εφεξής ο καθ' ου η αίτηση 3) - συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα, κας Δέσποινας Κουρουσίδου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης που εγείρονται σ΄ αυτή είναι οι ακόλουθοι: «
- Ο ενάγων- αιτητής με την παρούσα αίτηση του για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης του, επιδιώκει τη δημιουργία αγώγιμου δικαιώματος εναντίον του εναγόμενου 3- καθ' ου η αίτηση 3 και όχι την τροποποίηση της παρούσας αγωγής.
- Το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει όπως τα νέα αγώγιμα δικαιώματα, που ο ενάγων-αιτητής επιδιώκει με την παρούσα αίτηση τροποποίησης του να εισάξει στην έκθεση απαίτησής του, εκδικαστούν στο πλαίσιο νέας αγωγής.
- Η βάση της απαίτησης του ενάγοντα- αιτητή εναντίον του εναγόμενου 3 - καθ' ου η αίτηση 3 στην υφιστάμενη έκθεση απαίτησης είναι ουσιωδώς διαφορετική και/ή δεν υπάρχει συνάφεια με τη βάση της απαίτησης που επιχειρείται να εισαχθεί εναντίον του με την αιτούμενη τροποποίηση.
- Ο ενάγων-αιτητής με την αίτηση του για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησής του επιχειρεί να προσθέσει και/ή να εισάξει αγώγιμα δικαιώματα εναντίον του εναγόμενου 3 - καθ' ου η αίτηση 3 για αστικά αδικήματα που παραγράφηκαν, αφού αφορούν ισχυριζόμενες πράξεις και/ή παραλείψεις του εναγόμενου 3-καθ' ου η αίτηση 3, που έλαβαν χώρα από το 2010 ή/και σε άλλο χρόνο που παραλείπεται όμως να προσδιοριστεί.
- Με την παρούσα αίτηση του για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησής του, ο ενάγων-αιτητής επιδιώκει να περιλάβει στην έκθεση απαίτησης ισχυρισμούς γεγονότων και/ή γεγονότα που ήταν γνωστά και/ή έπρεπε να ήταν γνωστά σ' αυτόν από την έγερση της παρούσας αγωγής και πριν την καταχώριση της αίτησης τροποποίησης ημερομηνίας 12.11.
- Ο ενάγων-αιτητής με την παρούσα αίτηση του για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης του, επιδιώκει να ανασκευάσει τα ισχυριζόμενα γεγονότα και/ή να αλλάξει δικούς του ισχυρισμούς όσον αφορά τα γεγονότα που περιέχονται στην ήδη τροποποιημένη έκθεση απαιτήσεως [η Έκθεση Απαίτησης δεν έχει ξανά τροποποιηθεί] και/ή να εκτροχιάσει την πορεία της υπόθεσης, όπως μέχρι σήμερα έχει προσδιορισθεί και/ή να μεταβάλει τον χαρακτήρα της παρούσας αγωγής εναντίον του εναγόμενου 3 - καθ' ου η αίτηση
- Η αίτηση του ενάγοντα-αιτητή για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησής του, έχει γίνει με αδικαιολόγητη καθυστέρηση και η αργοπορία στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής και επιδρά καταλυτικά επί των δικαιωμάτων του εναγομένου 3-καθ' ου η αίτηση 3 λόγω του εκτροχιασμού της δικαστικής διαδικασίας.
- Ο ενάγων-αιτητής με την αίτηση τροποποίησής του παρέλειψε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το αναγκαίο νομικό και πραγματικό υπόβαθρο επαρκούς αιτιολόγησης της παρούσας αίτησης και/ή στην προκειμένη περίπτωση δεν προκύπτει οιοσδήποτε λόγος και/ή καλός λόγος για να επιτραπεί στον αιτητή να τροποποιήσει την έκθεση απαίτησής του.
- Τυχόν απόρριψη της αίτησης του ενάγοντα-αιτητή για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησής του, δεν θα προκαλέσει καμία ζημιά στον ενάγοντα-αιτητή, αφού αυτός εάν και εφόσον πιστεύει ότι έχει άλλα αγώγιμα δικαιώματα εναντίον του εναγόμενου 3 - καθ' ου η αίτηση 3 μπορεί να τα προωθήσει στο πλαίσιο νέας αγωγής.
- Τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης θα προκαλέσει αδικία και ανεπανόρθωτη ζημιά στον εναγόμενο 3-καθ' ου η αίτηση
- Δεν συντρέχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για έγκριση της παρούσας αίτησης, καθότι από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, δεν προκύπτει πώς η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία προς το σκοπό καθορισμού και/ή διαλεύκανσης των πραγματικών θεμάτων, τα οποία αμφισβητούνται μεταξύ των διαδίκων.
- Το σύνολο των ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότων και το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλουν όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ του εναγόμενου 3 - καθ' ου η αίτηση 3 και εναντίον του ενάγοντα-αιτητή και όπως η αίτηση απορριφθεί με έξοδα υπέρ του εναγόμενου 3 - καθ' ου η αίτηση
- Διαζευκτικά και άνευ βλάβης των πιο πάνω και σε περίπτωση που το Σεβαστό Δικαστήριο, παρά την ένσταση του εναγόμενου 3-καθ' ου η αίτηση 3, ήθελε εγκρίνει την πιο πάνω αίτηση τροποποίησης του ενάγοντα-αιτητή, τότε όλα τα έξοδα της αίτησης και όλα τα έξοδα που θα απωλεσθούν συνεπεία της τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης, θα πρέπει να επιδικασθούν υπέρ του εναγόμενου 2-καθ' ου η αίτηση 3 και εναντίον του ενάγοντα-αιτητή καθότι η παρούσα ένσταση εύλογα και σύμφωνα με την νομολογία προβάλλεται». Η ακροαματική διαδικασία πήρε απλά τη μορφή κατάθεσης γραπτών αγορεύσεων από μέρους των συνηγόρων των μερών, στις οποίες, με τρόπο εμπεριστατωμένο, αναπτύσσουν τις αντίστοιχες θέσεις και επιχειρήματα των πελατών τους. Τις αγορεύσεις αυτές τις μελέτησα με κάθε προσοχή. Προτού καταπιαστώ με την επίλυση της ανακύπτουσας διαφοράς, είναι πιστεύω χρήσιμο, επιγραμματικά, να τεθούν οι εφαρμοστέες νομικές αρχές. Εξόχως, σχετική για τροποποιήσεις δικογράφων είναι η Διαταγή 25, θεσμός 1[1] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το θέμα της τροποποίησης δικογράφων, απασχολεί τα Δικαστήρια, εδώ και δεκαετίες με αποτέλεσμα η σχετική επί του θέματος νομολογία να είναι πλούσια και οι εφαρμοστέες αρχές πλήρως αποκρυσταλλωμένες. Οι αρχές αυτές επαναλήφθηκαν στην υπόθεση Kayat Trading Ltd v. GENZYME CORPORATION, Πολ. Έφεση Αρ. 58/2012, ημερ. 4.3.2013., Λέχθηκαν τα εξής: «Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι, όπως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε στην υπόθεση Clive Preece: "Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα
(2002)1(Α) ΑΑΔ 237. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Στην υπόθεση ΙKOS CIF LTD v. Martin Coward κ.α. Πολ. Εφέσεις 137 και 138/2013, ημερ. 20.3.2014, το Ανώτατο Δικαστήριο, επεσήμανε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών....Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση.» Τέλος στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Αρεκελιάν v. Ταμείου Προνοίας του Προσωπικού της Marfin Λαϊκής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ και των Εξαρτημένων της Εταιρειών κ.α. ECLI:CY:AD:2016:A87, Πολ. Έφεση 51/12, ημερ. 11.2.2016 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως υποδείξαμε πιο πάνω, η τροποποίηση οποιουδήποτε δικογράφου, σύμφωνα με τη νομολογία, είναι εφικτή οποτεδήποτε κρίνεται αναγκαίο για να προσδιοριστεί η ουσία της διαφοράς και να αποτραπεί η πολλαπλότητα των δικαστικών διαδικασιών. Η μόνη περίπτωση που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής είναι εκεί που αν επιτραπεί η τροποποίηση θα επέλθει βλάβη στον αντίδικο ή όπου είναι φανερό ότι ο Αιτητής ενεργεί με κακή πίστη. Η συνήθης βλάβη που μπορεί να επέλθει και η οποία δεν είναι εύκολο να αποζημιωθεί με την καταβολή εξόδων, είναι στις περιπτώσεις που εγείρεται θέμα παραγραφής, π.χ. όπου εισάγεται αγώγιμο δικαίωμα το οποίο έχει παραγραφεί ή όπου ο εναγόμενος εμποδίζεται από του να εγείρει συγκεκριμένη υπεράσπιση, λόγω νομοθετικής παραγραφής (βλ. Lancaster v. Moss
(1899)32
(2)Reissue, Digest 1575, Marshall v. L.P.T.D.
(1936)3 All ER 83 και Annual Practice 1959 σελ.627).» Σχετικές επίσης είναι οι υποθέσεις Παπαχρυσοστόμου v. Κώστας Γρηγοριάδης και Συνέταιροι κ.α.
(2012)1 Α.Α.Δ. 817 και Ιωσηφίδης v. BERNHARD SCHULTE SHIPMANAGEMENT (CYPRUS) LTD, Πολ. Έφεση 239/11, ημερ.23.10.
- Στην προκειμένη περίπτωση, ξεκινώντας από το θέμα της παραγραφής που άπτεται του λόγου ένστασης 1 της καθ' ης η αίτηση 2 και του λόγου ένστασης 4 της καθ' ης η αίτηση 3, παρατηρώ τα εξής: Ο αιτητής ισχυρίζεται, ότι, τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 68(γ) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.
- Δηλαδή, το αγώγιμο του δικαίωμα, δεν αφορά αυτές καθ' αυτές τις πράξεις και παραλείψεις που αποδίδονται στους καθ' ων η αίτηση 2 και 3 αλλά τη ζημιά που υπέστη, συνεπεία των εν λόγω πράξεων και παραλείψεων. Η ζημιά αυτή, προέκυψε μετά τον Μάρτιο του 2013 που κατάρρευσε η Λαϊκή Τράπεζα και επομένως αυτή είναι και η αφετηρία της τρίχρονης περιόδου για άσκηση του αγώγιμου του δικαιώματος. Αυτή η θέση - με τον ευρύ τρόπο που είναι διατυπωμένα τα γεγονότα - δεν μπορεί, κατά την κρίση μου, να αποκλεισθεί, πόσο μάλλον να αποκλεισθεί εκ προοιμίου και κατά τρόπο καταλυτικό για την άσκηση των νόμιμων και συνταγματικών δικαιωμάτων του αιτητή. Η αναφορά του αιτητή, σε πράξεις και παραλείψεις των καθ' ων η αίτηση 2 και 3, κάποιες εκ των οποίων, όντως, δεν προσδιορίζονται χρονικά, προβάλλονται για να καταδείξουν το υπόβαθρο που επέτρεψε στην εναγόμενη 1, να τον εξαπατήσει. Με άλλα λόγια, οι πράξεις και παραλείψεις που αποδίδονται στους καθ' ων η αίτηση 2 και 3 «άνοιξαν την κερκόπορτα» στην εναγόμενη 1 για τις δικές της, δόλιες ενέργειες. Συνεπώς, για σκοπούς της παρούσας Αίτησης, οι θέσεις των καθ' ων η αίτηση δεν τεκμηριώνονται και οι επ' αυτού λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Ο δεύτερος πυλώνας ένστασης, αφορά την κατ' ισχυρισμόν δημιουργία ή εισαγωγή νέου αγώγιμου δικαιώματος και εμπεριέχεται, ουσιαστικά, στους λόγους ένστασης 4, 5, 6, 7 και 8 της καθ' ης η αίτηση 2 και 1, 2, 3, 6 και 9 του καθ' ου η αίτηση
- Κατ' αρχάς ξεκαθαρίζω, ότι, δεν απαγορεύεται με τροποποίηση, η επέκταση, διεύρυνση ή ακόμα και η εισαγωγή συναφούς ή συναρτώμενης βάσης αγωγής. Εκείνο το οποίο απαγορεύεται, είναι η διαφοροποίηση της αγωγής κατά τρόπο που μεταβάλλει εξ ολοκλήρου τον χαρακτήρα της. Τούτο μπορεί να συμβεί, όπου εισάγεται μια εντελώς καινούργια και διαφορετική βάση αγωγής, έτσι ώστε να εκθεμελιώνεται η μέχρι πρότινος αντίληψη σε σχέση με τη νομική και πραγματική υπόσταση της υπόθεσης που προωθούσε ο ενάγοντας. Σε τέτοιες περιπτώσεις, θα πρέπει να καταχωρείται νέα αγωγή και όχι να επιτρέπεται τροποποίηση δικογράφου. Στην περίπτωση αυτή, δοθέντος και των όσων αναφέρθηκαν προηγουμένως για την παραγραφή, δεν εκθεμελιώνεται η υπόθεση του αιτητή με την εισαγωγή ουσιωδώς διαφορετικών βάσεων αγωγής. Η βάση αγωγής εναντίον των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 παραμένει η ίδια. Το αστικό αδίκημα της αμέλειας και η παράβαση νόμιμων και συνταγματικών καθηκόντων. Απλά, διευρύνεται - σε μεγάλο βαθμό βέβαια - το πλαίσιο ισχυρισμών, προς απόδειξη των ήδη υφιστάμενων βάσεων αγωγής. Ως εκ τούτου και αυτοί οι λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Έρχομαι τώρα στους λόγους ένστασης 2 και 3 της καθ' ης η αίτηση 2 που άπτονται του ζητήματος της προγενέστερης γνώσης, της αργοπορίας και καθυστέρησης στην υποβολή της Αίτησης (λόγοι ένστασης 5 και 7 του καθ' ου η αίτηση 3). Αν αναλογιστούμε, ότι, η ανάγκη για τροποποίηση του δικογράφου, προέκυψε το καλοκαίρι του 2015, όταν ο δικηγόρος του αιτητή, μελέτησε σε βάθος και με λεπτομέρεια τα δεδομένα κα τις παραμέτρους της υπόθεσης - στην πραγματικότητα, προκύπτει, πως, δεν υπάρχει ιδιαίτερη καθυστέρηση, αφού η Αίτηση καταχωρήθηκε λίγους μήνες μετά, στις 12.11.
- Ακόμα όμως και αν η καθυστέρηση αντικρισθεί υπό την ευρύτερη έννοια και συσχετισθεί με την καταχώρηση της αγωγής στις 26.6.2014 και τη μελέτη, γνώση και γνώμη για την υπόθεση, η οποία θα μπορούσε να σχηματισθεί νωρίτερα, πάλι, δεν υπάρχει τόση και τέτοια καθυστέρηση που να δικαιολογεί γι' αυτόν και μόνο τον λόγο την απόρριψη της Αίτησης (βλ. Astor Manufacturing and Exporting Co. Ltd κ.α. v. Α & G Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426 και Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Σιακόλα
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 44). Η καθυστέρηση συνεκτιμάται ως λογική απόρροια του άρθρου 30
(2)του Συντάγματος για την ορθή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Εδώ, μόλις που έχει συμπληρωθεί η δικογραφία. Η ακρόαση δεν έχει αρχίσει, ούτε έχουν διαμορφωθεί, διαδικαστικά τετελεσμένα που να δημιουργούν ανεπανόρθωτη ή επιβλαβή εκτροπή ή γενικά να προκαλούν αδικία για την πλευρά των καθ' ων η αίτηση σε περίπτωση έγκρισης της Αίτησης. Ομοίως, ακόμα και αν η Αίτηση θα μπορούσε να καταχωρηθεί λίγο νωρίτερα, η μικρή αργοπορία που παρατηρήθηκε, οφείλεται σε αβλεψία, λάθος, ολιγωρία ή στη χειρότερη περίπτωση, αμέλεια - ολισθήματα, συγχωρητέα βάσει της επικρατούσας, φιλελεύθερης νομολογίας. Σε καμία περίπτωση δεν προκύπτουν στοιχεία για αλλότρια κίνητρα ή για κακή πίστη στην υποβολή της Αίτησης. Στο σημείο αυτό, ανοίγω μια παρένθεση - χωρίς τούτο να επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την παρούσα υπόθεση - για να επισημάνω, ότι, όλα αυτά πρόκειται να αλλάξουν, αφού με βάση τη νέα Διαταγή 25 - η οποία, σε υποθέσεις αυτής της κλίμακας, εφαρμόζεται σε αγωγές που καταχωρήθηκαν μετά την 1.1.2016 - οι τροποποιήσεις που θα επιτρέπονται, θα είναι πλέον περιορισμένες και στη βάση πολύ συγκεκριμένων προϋποθέσεων. Οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης, είναι, ως επί το πλείστον, γενικής φύσεως και εν πάση περιπτώσει κανένας εξ αυτών δεν έχει τεκμηριωθεί. Κρίνονται ανεδαφικοί και ως τέτοιοι απορρίπτονται. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω στο συμπέρασμα, ότι, η Αίτηση, θα πρέπει να εγκριθεί και να επιτραπεί η τροποποίηση. Προτού κλείσω, θα πρέπει να επισημάνω και το εξής: Η Έκθεση Απαίτησης, τόσο πριν και πολύ περισσότερο μετά την τροποποίηση, θα αποτελεί ένα πολυσέλιδο και πολύπλοκο δικόγραφο. Δικογραφούνται πολλοί ισχυρισμοί, διατυπωμένοι με ένα ευρύ και σε πολλά σημεία, γενικό τρόπο. Κατανοώ βέβαια, ότι, τα θέματα που εγείρονται, είναι σημαντικά, καινοτόμα και σε μεγάλο βαθμό, αχαρτογράφητα. Ωστόσο σε κάθε δικόγραφο, θα πρέπει, τα επίδικα θέματα, να προσδιορίζονται σε συντομία και με συγκεκριμένο και απλό τρόπο (βλ. Διαταγή 19, θ.2 και 4 - η οποία δεν περιλαμβάνεται στη νομική βάση των Ενστάσεων). Οι πλατειασμοί δυσχεραίνουν το έργο απονομής της δικαιοσύνης. Το Δικαστήριο αυτό, δεν θα εξετάσει τα θέματα και τους λόγους που οδήγησαν στη ολοκληρωτική, σχεδόν, κατάρρευση της κυπριακής οικονομίας το
- Ούτε και θα επιτρέψει να παρεισφρήσει στην ακρόαση, μαρτυρία, άσχετη και ασύνδετη με τα επίδικα θέματα. Οι τροποποιήσεις που έχουν επιτραπεί και οι νέοι ισχυρισμοί που θα εισαχθούν, θα πρέπει κατά τη δίκη, να μετουσιωθούν σε μαρτυρία, η οποία, συνεχώς να συσχετίζεται με το κεντρικό ζήτημα της αγωγής, το οποίο, δεν είναι άλλο από την απαίτηση του συγκεκριμένου αιτητή για την απώλεια των δικών του χρημάτων και μόνο. Στη βάση των πιο πάνω λοιπόν, εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης ως η Αίτηση. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος. Οι τροποποιημένες Υπερασπίσεις των εναγομένων να καταχωρηθούν εντός 15 ημερών από την αντίστοιχη παράδοση σ' αυτούς της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Οι τροποποιημένες Απαντήσεις να ακολουθήσουν εντός 10 ημερών από την αντίστοιχη παράδοση στον αιτητή των τροποποιημένων Υπερασπίσεων. Τα έξοδα της Αίτησης και τα έξοδα που χάνονται (costs thrown away) λόγω της τροποποίησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 (και της εναγόμενης 1 στον βαθμό που την αφορούν) και εναντίον του αιτητή. (Υπ.) .......... Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]
- The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο