TΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Κωστάκης Πατσαλίδης κ.α., Αρ. Αγωγής 5453/10, 17/5/2016

(1)C & Y PATSALIDES CAR WASH LTD,

(2)Κωστάκη Πατσαλίδη και

(3)Γιάννας Βύρα. Η Αίτηση δεν υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση και όπως καταγράφεται στο σώμα της, σε σχέση με το πραγματικό υπόβαθρο, «υπάρχουν νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας ούτως ώστε να καθιστούν αναγκαία ή επιθυμητή την συνένωση των». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.14 και Δ.48 θ.2, 9(d). Οι ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση φέρουν Ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «1.Η παρούσα αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και της πρακτικής του δικαστηρίου καθότι δεν αναφέρεται στους ορθούς σχετικούς κανονισμούς και/ή άρθρα και/ή στις ορθές διατάξεις του Νόμου.

1. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για εφαρμογή της Διαταγής 14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή οι Αγωγές 5453/10 και 5403/10 δεν μπορούν να συνενωθούν.
2. Δεν υπάρχουν τέτοιας σημασίας κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα, ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση και η συνεκδίκαση των αγωγών.
3. Οι αγωγές που ζητούν να συνενωθούν οι Εναγόμενοι / Αιτητές δεν αφορούν κοινό νομικό θέμα ή κοινά πραγματικά περιστατικά τέτοιας σπουδαιότητας αναλογικά με τα υπόλοιπα εγειρόμενα θέματα στην αγωγή ώστε να καθιστούν επιθυμητό να συνενωθούν οι αγωγές.
4. Οι Αγωγές αφορούν διαφορετικούς διαδίκους γεγονός το οποίο πιθανόν να περιπλέξει και να καθυστερήσει πολύ την διαδικασία εις βάρος της Ενάγουσας / Καθ' ης η Αίτηση.
5. Οι Εναγόμενοι στις αγωγές που ζητούν την συνένωση τους καταχώρησαν Υπερασπίσεις στις οποίες αρνούνται όλα τα πραγματικά γεγονότα που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων στις αγωγές και επομένως οι Ενάγοντες θα πρέπει να αποδείξουν τα γεγονότα της κάθε αγωγής ξεχωριστά και ειδικά.
6. Περαιτέρω τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στηρίζονται οι αγωγές των Εναγόντων έλαβαν χώρα σε διαφορετικές ημερομηνίες και επομένως δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά γεγονότα αλλά ξεχωριστά πραγματικά γεγονότα που θα πρέπει να αποδεχτούν όλα ειδικά και ξεχωριστά το καθένα για την κάθε αγωγή.
7. Δεν δικαιολογούνται και/ή δεν εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η συνένωση των επίδικων Αγωγών.
8. Στις επίδικες Αγωγές εγείρονται πολλά και σοβαρά θέματα τα οποία στηρίζονται σε διαφορετική βάση και/ή σε διαφορετικά έγγραφα και/ή γεγονότα.
9. Η συνένωση των πιο πάνω Αγωγών θα περιπλέξει τα εγειρόμενα θέματα και περιστατικά ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί δυσκολία τόσο στην προετοιμασία όσο και στην παρουσίαση των Αγωγών από μέρους των Εναγόντων /Καθ' ων η Αίτηση.
10. Με το Αιτούμενο Διάταγμα δεν θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, θα προκληθεί περαιτέρω καθυστέρηση με αποτέλεσμα να αυξηθούν τα έξοδα.
11. Η αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και/ή ανυπόστατη και/ή άνευ πραγματικού και/ή νομικού υπόβαθρου και καταχρηστική που μοναδικό σκοπό έχει την καταστρατήγηση των σχετικών κανονισμών και την καθυστέρηση της εκδίκασης της αγωγής η οποία έχει ως αποτέλεσμα στην καθυστέρηση της απονομής της δικαιοσύνης κατά παράβαση του Άρθρου 30 Εδάφιο 2 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
12. Υπήρξε πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης καθώς έχουν περάσει 6 χρόνια από την καταχώρηση των αγωγών.
13. Τυχόν έγκριση του αιτούμενου Διατάγματος θα προκαλούσε αδικία εναντίον των Εναγόντων / Καθ' ων η Αίτηση.
14. Η παρούσα Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και για τον λόγο ότι γίνεται κακόπιστα και/ή γιατί είναι επιπόλαια και ενοχλητική (Frivolous and Vexatious) και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (Abuse of the Process of the Court).» Η Ένσταση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.14 θ 2, Δ.48 θ 1, 2, 4, 6, 7, 8, 9(e), Δ.59, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, (Ν.14/60)και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 2, 29, 30 και 43, στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Κωνσταντίνου Χωραϊτη, υπαλλήλου των εναγόντων, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Είναι η θέση του πως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από τους θεσμούς και την νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, καθότι οι αγωγές των οποίων επιζητείται η συνένωση, έχουν διαφορετικούς διαδίκους και διαφορετικά επίδικα θέματα και στηρίζονται σε διαφορετικές συμφωνίες. Συγκεκριμένα η αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (5453/10) αφορά δάνειο σε Ελβετικά Φράγκα ύψους 300.000.00, ενώ η αγωγή 5403/10 αφορά οφειλή ύψους €11.830,31 λόγω υπέρβασης του ορίου (€8.543,01) τρεχουμένου λογαριασμού. Διατείνεται περαιτέρω πως η συνένωση των αγωγών θα προκαλέσει πρακτικά προβλήματα κατά την ακροαματική διαδικασία, καθυστέρηση της όλης διαδικασίας, το έργο του Δικαστηρίου δεν θα ευκολυνθεί και το συμφέρον της δικαιοσύνης δεν θα εξυπηρετηθεί. Ισχυρίζεται επίσης πως υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης, λαμβανομένου υπόψη του χρόνου καταχώρησης (11.11.2010) και των δύο αγωγών. Αποδίδει τέλος κακοπιστία στους εναγόμενους των οποίων σκοπός, όπως αναφέρει, είναι η καθυστέρηση στην εκδίκαση των υποθέσεων. Κατά τις αγορεύσεις που ακολούθησαν ο συνήγορος των εναγομένων υπεραμύνθηκε της θέσης του λέγοντας πως και οι δύο αγωγές έχουν κοινά πραγματικά γεγονότα και «ερωτήματα νόμου» ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση των. Αντίθετη ήταν η θέση των συνηγόρων των εναγόντων. Αφού αναφέρθηκαν στον κάθε λόγο Ένστασης ξεχωριστά, υπεστήριξαν πως εν πρώτοις οι αγωγές καταχωρήθηκαν εναντίον διαφορετικών εναγομένων. Πέραν τούτου, οι ενάγοντες στην παρούσα αγωγή θα πρέπει να παρουσιάσουν σωρεία εγγράφων, στοιχείων και μαρτυρία για την απόδειξη της απαίτησης τους που αφορά δάνειο σε Ελβετικά φράγκα, εν αντιθέσει με την απαίτηση στην αγωγή 5403/10 που αφορά παράβαση ορίου σε τρεχούμενο λογαριασμό όπου πρωτοφειλέτης είναι η εταιρεία των εναγομένων. Η Διαταγή 14, Καν. 2 επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση έχει ως ακολούθως: "Ο 14 r.
15. When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated." Και σε μετάφραση: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίσταται επιθυμητό όπως οι αγωγές συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται να διατάξει την συνένωση τους.» Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι το θέμα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εφαρμοστέο κριτήριο είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των διαδίκων, με περιορισμό των εξόδων και επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης [Βλ. Georgios Hadjiathanasiou v. Loizos Parperides and Others

(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington & Others

(1954)1 All E.R. 861, MEDCON CONSTRUCTION LIMITED v. ΧΡ. ΜΑΡΝΕΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ

(1997)1 Α.Α.Δ. 546]. Το ουσιώδες κριτήριο για την συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών, και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων [Βλ. SAMATAS ENTERPRISES LTD v. Γεώργιου Σταύρου

(1998)1 Γ. Α.Α.Δ. 1876]. Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από την συνεκδίκαση Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου

(1990)1 Α.Α.Δ. 416]. Η πολυπλοκότητα των ζητημάτων που εγείρονται από τις έγγραφες προτάσεις, είναι παράγοντας που συνηγορεί υπό τις περιστάσεις υπέρ της συνένωσης των αγωγών παρά στην απόρριψη του αιτήματος. Ενώ το ζήτημα του προσδιορισμού του διαδίκου ο οποίος έχει το δικαίωμα να αρχίσει πρώτος κατά την ακροαματική διαδικασία, και αυτό σε συνάρτηση με το νομικό βάρος απόδειξης (legal burden of proof) που φέρουν οι διάδικοι ανάλογα και σε σχέση με τους ισχυρισμούς που αντιστοίχως προβάλλουν στα δικόγραφα, θα πρέπει να θεωρείται ως δευτερεύον και δεν θα πρέπει να αποτελεί λόγο για απόρριψη του αιτήματος για συνένωση. Το εν λόγω ζήτημα ως καθαρά διαδικαστικό, μπορεί χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία να ρυθμιστεί προ της έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας [ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΛΤΔ Vs APAK AGRO INDUSTRIES κ.α.

(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1721]. Στην προαναφερόμενη υπόθεση (ΑPAK) λέχθηκαν περαιτέρω τα εξής: «Διάταγμα συνένωσης Αγωγής εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Ηadjiathanasiou v. Parperides and others

(1975)1 C.L.R. και Ηealey and others v. A. Waddington and Sons Ltd and others

(1954)1 All E.R.861.» Στην τελευταία υπόθεση Ηadjiathanassiou v. Parperides (ανωτέρω) λέχθηκε πως κατάλληλος χρόνος για την υποβολή αίτησης για συνένωση αγωγών είναι το στάδιο της αίτησης για οδηγίες που συνήθως υποβάλλεται μετά την συμπλήρωση των εγγράφων προτάσεων. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Η θέση του συνηγόρου των Αιτητών δεν με βρίσκει σύμφωνη. Ούτε ταύτιση διαδίκων υπάρχει στις δύο αγωγές, ούτε και κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα. Ναι μεν και οι δύο αγωγές ηγέρθησαν από τους ίδιους ενάγοντες (Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ) πλην όμως η παρούσα αγωγή (5453/10) στρέφεται κατά του Κωστάκη Πατσαλίδη ενώ η αγωγή 5403/10 στρέφεται κατά των C & Y PATSALIDES CAR WASH LTD. Μπορεί και οι δύο αγωγές να έχουν ως βάση την παράβαση σύμβασης, πλην όμως η παρούσα αγωγή αφορά σύμβαση με την οποία παραχωρήθηκε δάνειο στον εναγόμενο 1 (Γιαννάκη Πατσαλίδη) ύψους CHF 300.000,00.-, ενώ η αγωγή 5403/10 αφορά σύμβαση με την οποία παραχωρήθηκαν πιστωτικές διευκολύνσεις στους εναγόμενους 1 (C & Y PATSALIDES CAR WASH LTD) υπό μορφή ορίου σε τρεχούμενο λογαριασμό. Οι εναγόμενοι-αιτητές δεν κατάφεραν να αποσείσουν από τους ώμους τους το βάρος που είχαν να πείσουν το Δικαστήριο για την ύπαρξη κοινών νομικών ή πραγματικών ζητημάτων, όπως διατείνονται. Δεν προσκόμισαν ο,τιδήποτε το οποίο να υποστηρίζει τη θέση τους. Η Αίτηση στερείται πραγματικού και νομικού υπόβαθρου. Κατά την κρίση μου κανένα όφελος δεν θα προκύψει με την συνένωση των αγωγών, ούτε ως προς τα συμφέροντα των διαδίκων ούτε και ως προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Πέραν τούτου, η καθυστέρηση πέραν των πέντε ετών στην καταχώρηση της Αίτησης συνηγορεί ώστε να ασκήσω την διακριτική μου εξουσία υπέρ της απόρριψης του αιτήματος και όχι υπέρ της αποδοχής του. Για τους προαναφερόμενους λόγους, κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Δια ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των εναγομένων- αιτητών και προς όφελος των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση. Τα έξοδα να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής. /ΜΚ, ΜΡ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση συνένωσης αγωγών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο