← Κύπρος

Νίκου Μιχαηλίδη ν. Ανδρέα Χαραλάμπους Παπαργυρού, Αρ. Αγωγής: 6802/04, 10/5/2016

Νίκου Μιχαηλίδη ν. Ανδρέα Χαραλάμπους Παπαργυρού, Αρ. Αγωγής: 6802/04, 10/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A205 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6802/04 Mεταξύ: Νίκου Μιχαηλίδη Ενάγοντα και Ανδρέα Χαραλάμπους Παπαργυρού Εναγομένου ------------------ Αίτηση ημερ. 27.10.15 για διαφοροποίηση όρων διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ------------------- 10.5.16 Για τον αιτητή-ενάγοντα: κος X. Φλώρος για Θεοφάνη Ανδρέου Για τον καθ'ου η αίτηση-εναγόμενο: κα Κάττου για Χριστόφορο X"Στερκώτη & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο αιτητής-ενάγοντας ζητά: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διαφοροποιούνται (to vary) οι όροι του Διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης (Τεκμήριο 2) και συγκεκριμένα ο όρος της παραγράφου 1.(Β) του διατάγματος, δια της διαφοροποίησης του ποσού της τραπεζικής εγγύησης από €220.000.- σε €317.996.-. Β. Οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα ήθελε θεωρήσει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις.» Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 θ.11 και Δ.35 θ.18, Δ.48 θ.1-9, άρθρα 31 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1910 καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη Νομολογία. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Μιχάλη Μιχαηλίδη στην οποία αναφέρει ότι είναι ο πατέρας του ενάγοντα-αιτητή και επειδή ο γιος του διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό είναι εξουσιοδοτημένος από τον ενάγοντα να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στα γεγονότα της υπόθεσης και στην έκδοση εκ συμφώνου διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης με τον όρο όπως ο εναγόμενος καταθέσει εγγυητική επιστολή για το ποσό των €220.000.-. Όπως περαιτέρω ισχυρίζεται, οι όροι αναστολής εκτέλεσης της απόφασης όπως αυτοί τέθηκαν πριν από πέντε χρόνια, δεν ικανοποιούν το εξ αποφάσεως χρέος και η αναστολή εκτέλεσης με αυτούς τους όρους περιορίζει τα δικαιώματα του αιτητή. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, ο αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αφού προφανώς θα απωλέσει τους καρπούς της απόφασης του Δικαστηρίου και στην ουσία όπως ισχυρίζεται, τη μεγαλύτερη ζημιά την υπέστηκε μετά την απόφαση για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης η οποία και ανέστειλε το διάταγμα της παράδοσης της κατοχής της επίδικης κατοικίας. Εάν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα, διασφαλίζεται το κύρος και η αποτελεσματικότητα της πρωτόδικης απόφασης, ο εναγόμενος δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά και ως εκ τούτου είναι δίκαιο και εύλογο όπως εκδοθεί το διάταγμα. Στην αίτηση του αιτητή καταχώρισε ένσταση ο καθ'ου η αίτηση προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «

  1. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
  2. Η αίτηση είναι καταχρηστική.
  3. Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
  4. Ο ενάγοντας/αιτητής δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες.
  5. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, καταχρηστική και/ή παράτυπη και/ή αδικαιολόγητη και/ή αντικανονική και/ή κακόπιστη και/ή εκδικητική και επιδιώκει άλλους σκοπούς από αυτούς που θέτουν οι σχετικοί νόμοι και/ή είναι και/ή γίνεται κατά παράβαση του Νόμου και/ή της Νομολογίας.
  6. Η αιτούμενη διαφοροποίηση του ποσού της εγγυητικής επιστολής θα έχει ως αποτέλεσμα το δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων του εναγόμενου/καθ'ου η αίτηση σε ανεπανόρθωτο βαθμό και θα του προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά και βλάβη στα συμφέροντα του.
  7. Η αιτούμενη διαφοροποίηση της εγγυητικής επιστολής δεν θα έχει καμιά χρησιμότητα στην έκβαση της υπόθεσης.
  8. Ο Ενάγοντας/αιτητής δεν προβάλει συγκεκριμένους και/ή βάσιμους ισχυρισμούς ως προς την αναγκαιότητα της διαφοροποίησης των όρων της αναστολής εκτέλεσης της απόφασης.
  9. Η μη έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος δεν θα προκαλέσει σε καμία περίπτωση οποιαδήποτε βλάβη ως προς τα δικαιώματα του Ενάγοντα/αιτητή.
  10. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασία και/ή είναι κακόπιστη και/ή καταχρηστική.
  11. Σε καμία περίπτωση τέθηκε οποιοδήποτε από τα θέματα που εγείρει ο αιτητής στην υπό εξέταση αίτηση και επισυνημμένη ένορκη δήλωση για αύξηση της εγγυητικής και η υπό εξέταση αίτηση και επισυνημμένη ένορκη δήλωση και συγκεκριμένα το ζήτημα της αύξησης της εγγυητικής είναι αποτέλεσμα δεύτερων σκέψεων και έπρεπε να τα είχε θέσει ο αιτητής και ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου όταν είχε τεθεί το θέμα της ανανέωσης της εγγυητικής. Εφόσον δεν έχουν τεθεί σημαίνει ότι δεν υφίσταντο κατά την ημερομηνία αυτή και η θέση του αντιδίκου και είναι καταγεγραμμένη στο πρακτικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πολιτική έφεση 215/2010 είναι καταγεγραμμένη και δημιουργεί νομικό κώλυμα και estoppel για να ισχυρίζεται ο αιτητής όσα αναφέρονται στην επισυνημμένη στην υπό εξέταση ένορκη δήλωση. Επιπλέον θα είναι κατάφωρα άδικη η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και επίσης σε καμία περίπτωση ο αιτητής/ενάγοντας συγκεκριμενοποιεί τις ζημιές ή απώλειες του.
  12. Η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι έρχεται σε αντίθεση με προηγούμενες δηλώσεις των δικηγόρων του ενάγοντα/αιτητή και ή υπάρχει νομικό κώλυμα της προώθησης της εν λόγω αίτησης.» Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση του καθ'ου η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του εναγόμενου Ανδρέα Χαραλάμπους Παπαργυρού, ο οποίος ισχυρίζεται ότι ο αιτητής δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες και η διαφοροποίηση των όρων της αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης και συγκεκριμένα η διαφοροποίηση του ποσού της εγγυητικής θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά και βλάβη στα συμφέροντα του. Άλλωστε εκ συμφώνου είχε οριστεί όταν εκδόθηκε το διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης το ύψος της εγγυητικής στο ποσό τω €220.000.-. Δεν αποτελεί σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα ικανοποιητικό λόγο για αύξηση του ποσού της εγγυητικής το γεγονός ότι παρήλθαν πέντε χρόνια από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης και η έφεση δεν έχει μέχρι σήμερα εκδικαστεί. Το ύψος της εγγυητικής είχε συμφωνηθεί λαμβανομένου υπόψη και του χρόνου που θα μεσολαβούσε μέχρι την πλήρη εκδίκαση της έφεσης. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο αιτητής καμιά ζημιά θα υποστεί σε περίπτωση που το Δικαστήριο απορρίψει το αίτημα, αλλά αντίθετα σε περίπτωση που εγκριθεί παρότι όπως ισχυρίζεται είναι φερέγγυο άτομο, υπάρχει πιθανότητα η τράπεζα να μην προβεί στην αύξηση του ποσού της εγγυητικής και σε περίπτωση έκδοσης του διατάγματος υπάρχει πιθανότητα να οδηγηθεί σε οικονομικό αδιέξοδο. Είναι ο ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντα ότι η αίτηση είναι αβάσιμη, καταχρηστική και εκδικητική. Οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.35 θ.18 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία αναφέρεται ότι προτού εκδοθεί διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση απόφασης, το πρόσωπο που θα ζητήσει το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση που θα διαταχθεί. Σύμφωνα με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, στις 23.6.10 εκδόθηκε απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου για την οποία ο εναγόμενος καταχώρησε έφεση. Εκ συμφώνου εκδόθηκε διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης στις 5.8.10 με όρους μεταξύ των οποίων ήταν και ο όρος όπως ο αιτητής παραδώσει τραπεζική εγγύηση ύψους €220.000 προς τον ενάγοντα σε περίπτωση που απορριφθεί η έφεση. Ο εναγόμενος συμμορφώθηκε με τον όρο αυτό και περαιτέρω όπως φαίνεται από την ένορκη δήλωση του εναγόμενου, η εγγυητική το Σεπτέμβριο του 2015 ανανεώθηκε για ακόμη ένα χρόνο. Είναι ο ισχυρισμός του αιτητή ότι λόγω της καθυστέρησης στην εκδίκαση της έφεσης το συνολικό ποσό των ενοικίων το οποίο δικαιούται ως αποζημίωση έχει υπερβεί το ποσό των €220.000 και επειδή η έφεση ακόμη δεν έχει ακουστεί, είναι αναγκαίο όπως η εγγυητική τροποποιηθεί και το ποσό αυξηθεί στις €317.
  13. Είναι γεγονός ότι καμιά πλευρά δεν αναφέρει πως καθορίστηκε το ποσό της εγγυητικής αλλά όπως αναφέρει ο εναγόμενος, στον υπολογισμό του ποσού λήφθηκε υπόψη και ο χρόνος που απαιτείτο για την εκδίκαση της έφεσης. Ο κ. Ανδρέου στην αγόρευση του τόνισε ιδιαίτερα τη Δ.48 θ.11 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπου γίνεται αναφορά στην εξουσία του Δικαστηρίου για διαφοροποίηση και ή τροποποίηση διαταγμάτων που εκδόθηκαν εκ συμφώνου και παρέπεμψε το Δικαστήριο στην απόφαση Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της K.S.S. Trading Ltd v. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (Αρ.2)

(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1446. Με κάθε εκτίμηση στη θέση του κ. Ανδρέου, θεωρώ ότι το αίτημα της παρούσας αίτησης καμία σχέση έχει με την Κ.S.S. Trading. Στην K.S.S. Trading στην οποία αναφέρεται η αγγλική υπόθεση Siebe Gorman & Co Ltd v. Pneupac Ltd
(1982)1 All E.R. 377, οι ενάγοντες δέχθηκαν την έκδοση διατάγματος με όρο όπως η αποκάλυψη γίνει εντός 10 ημερών. Οι εναγόμενοι απώλεσαν την προθεσμία των 10 ημερών και ζήτησαν παράταση. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα τους επειδή όπως ανέφερε δεν είχε τέτοια εξουσία γιατί το διάταγμα είχε εκδοθεί εκ συμφώνου. Το Εφετείο δεν δέχθηκε τη θέση του πρωτόδικου Δικαστηρίου γιατί όπως αναφέρθηκε όπου το Δικαστήριο εκδίδει τέτοιου είδους διατάγματα έχει την έννοια μόνο της μη ένστασης του προσώπου κατά του οποίου στρέφεται το δικονομικό μέτρο και δεν έχει την έννοια της σύμβαση με την οποία οριστικά καθορίζονται δικαιώματα και υποχρεώσεις. Στην παρούσα περίπτωση το εκ συμφώνου διάταγμα αφορούσε το καθορισμό ουσιαστικού όρου για την αναστολή, δηλαδή του ποσού των €220.000 της εγγυητικής και είναι αυτό τον ουσιαστικό όρο που ζητά να τροποποιήσει ο αιτητής και στο αίτημα αυτό ο καθ'ου η αίτηση φέρει ένσταση. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί στα όσα αναφέρει η υπόθεση Κ.S.S. Trading αφού το αίτημα άπτεται της ουσίας της συμφωνίας των διαδίκων και όχι στο χρόνο εκτέλεσης της. Κατά συνέπεια αυτό που το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει, είναι η δυνατότητα τροποποίησης της συμφωνίας, αν δηλαδή το Δικαστήριο έχει την εξουσία και εάν έχουν δοθεί από τον αιτητή βάσιμοι λόγοι που να δικαιολογούν την τροποποίηση. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι η Δ.48 θ.11 στην οποία γίνεται αναφορά από τον αιτητή, καμιά σχέση έχει με την παρούσα υπόθεση. Η Δ.35 θ.18 η οποία αναφέρεται στην αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και στους όρους που μπορεί να τεθούν για την αναστολή, δεν προνοεί οποιαδήποτε τροποποίηση των όρων αυτών. Οι όροι καθορίζονται από το Δικαστήριο ή συμφωνούνται από τους διαδίκους ώστε να αποτελούν λογική βάση για την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και της διατήρησης της ισορροπίας μεταξύ του δικαιώματος του εναγομένου να ακουστεί η έφεση του και του δικαιώματος του ενάγοντα να απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας του. Το Διάταγμα αναστολής εκδόθηκε όπως αναφέρω πιο πάνω εκ συμφώνου. Ο αιτητής δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι τη μεγαλύτερη ζημιά την υπέστηκε με την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης η οποία και ανέστειλε την παράδοση της κατοχής της οικίας του, αφού είναι με τη δική του σύμφωνη γνώμη που δόθηκε η αναστολή εκτέλεσης. Το ποσό των €220.000 της εγγυητικής, είναι άγνωστο πως καθορίστηκε και τι ακριβώς αντιπροσωπεύει, όμως ο ενάγων αποδέχτηκε το ποσό αυτό ώστε να συγκατατεθεί στην αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Ο εναγόμενος συμμορφώθηκε με τον όρο αυτό και όπως φαίνεται το Σεπτέμβριο του 2015 ανανέωσε την εγγυητική για ακόμα ένα χρόνο. Το γεγονός ότι η έφεση δεν έχει ακόμη ακουστεί και είναι άγνωστο το πότε θα ολοκληρωθεί η διαδικασία, δεν μπορεί να αποτελεί κατά την κρίση μου λόγο τροποποίησης των όρων του διατάγματος αναστολής, αφού δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι η καθυστέρηση αυτή οφείλεται στον εναγόμενο. Δεν έχει τεθεί επίσης από τον ενάγοντα οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι σε περίπτωση που επιτύχει στην έφεση του δεν θα μπορεί να εισπράξει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό από τον εναγόμενο γιατί ο εναγόμενος είναι αφερέγγυος. Τέτοια αναφορά δεν γίνεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Το μόνο που αναφέρει ο αιτητής είναι ότι η εγγυητική επιστολή δεν ικανοποιεί και/ή δεν καλύπτει το ποσό που προκύπτει από την απόφαση. Εάν το Δικαστήριο εγκρίνει το ζητούμενο διάταγμα, ο εναγόμενος θα πρέπει να καταθέσει εγγύηση για περαιτέρω ποσό €100.000 και σε τέτοια περίπτωση, είναι ο εναγόμενος που θα βρεθεί σε δυσμενέστερη θέση αφού σε περίπτωση αδυναμίας του να συμμορφωθεί με τους πρόσθετους όρους θα έχει ως αποτέλεσμα την μη αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και τη διαφοροποίηση ουσιαστικά της αρχικής πρόθεσης του ενάγοντα να δώσει στον εναγόμενο την ευκαιρία να ακουστεί η έφεση του με ορατό τον κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν αντίθετη με την έννοια της απονομής της δικαιοσύνης. Για τους πιο πάνω λόγους θεωρώ ότι το αίτημα δεν μπορεί να επιτύχει, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου-καθ'ου η αίτηση και εναντίον του αιτητή-ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση - Διαφοροποίηση όρων διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.