Othon Ghalanos & Sons Ltd κ.α. ν. Angostura Bitters (Dr. J.B. Siegert & Sons) Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 5340/14, 30/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A303 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5340/14 Μεταξύ:
- Othon Ghalanos & Sons Ltd, από Λεμεσό
- Othon Ghalanos Ltd, από Λεμεσό
- Ghalanos Distributors Ltd, από Λεμεσό Εναγόντων και
- Angostura Bitters (Dr. J.B. Siegert & Sons) Ltd, από Δυτικές Ινδίες
- Angostura International Ltd, από Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
- Angostura Ltd, από Δυτικές Ινδίες
- CL World Brands Ltd, από Ηνωμένο Βασίλειο Εναγομένων ----------------------------- Aίτηση ημερομηνίας 23.7.2015 για ακύρωση και/ή παραμερισμό του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή ακύρωση και/ή παραμερισμό της επίδοσης του Ημερομηνία: 30 Ιουνίου, 2016 Για τους Εναγόμενους-Αιτητές: Η κα Ν. Ανδρονίκου για Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. (για να ακούσει απόφαση η κα Μιχαηλίδου) Για τους Ενάγοντες-Καθ' ων η αίτηση: Η κα Π. Παπαπέτρου για Σκορδής, Παπαπέτρου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. (για να ακούσει απόφαση η κα Τουμαζή) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Έναυσμα για την καταχώρηση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, απετέλεσε, σύμφωνα με ό,τι προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης, ο τερματισμός χωρίς εύλογη προειδοποίηση, της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ημερομηνίας 17.6.1988, βάσει της οποίας οι ενάγοντες εισήγαγαν, πωλούσαν και προωθούσαν τα προϊόντα των εναγομένων στην Κύπρο. Οι ενάγοντες, σύμφωνα με τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς, είναι εταιρείες περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένες στην Κύπρο οι οποίες ασχολούνται με την εισαγωγή, διανομή και/ή εμπορία οινοπνευματωδών και άλλων ποτών, ενώ οι εναγόμενοι 1, 2, 3 και 4, είναι εταιρείες με έδρα τις Δυτικές Ινδίες, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τις Δυτικές Ινδίες και το Ηνωμένο Βασίλειο αντίστοιχα, ανήκουσες στον ίδιο όμιλο εταιρειών, οι οποίες ασχολούνται με την παραγωγή και/ή εμπορία οινοπνευματοδών και άλλων ποτών. Είναι η θέση των εναγόντων ότι συνεπεία της μη εύλογης προειδοποίησης τους για τον τερματισμό της συμφωνίας, υπέστησαν ζημιές λόγω του ότι παραγγελίες τους έμειναν ανεκτέλεστες, αν και κατέβαλαν τα ποσά προς τους εναγόμενους. Είναι γι' αυτό τον λόγο που διεκδικούν αποζημιώσεις από τους εναγόμενους. Διεκδικούν περαιτέρω και αποζημιώσεις για διαφυγόντα κέρδη. Διαζευκτικά επιζητούν αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης. Από το φάκελο της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής. Οι ενάγοντες εξασφάλισαν προ της καταχώρησης της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, και συγκεκριμένα στις 10.11.2014, άδεια (καταχωρίστηκε η Αίτηση αρ. 572/14) για σφράγιση και καταχώρηση του Ειδικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος. Μετά την καταχώρηση της αγωγής εξασφάλισαν στις 6.3.2015, άδεια (κατόπιν υποβολής μονομερούς αιτήσεως), για επίδοση Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας σ' όλους τους εναγόμενους. Οι εναγόμενοι στις 17.6.2015 εξασφάλισαν άδεια για καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης υπό όρους και/ή υπό διαμαρτυρία και στις 26.6.2015 καταχώρησαν Εμφάνιση με τους πιο πάνω όρους. Στις 23.7.2015 καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση. Με την υπό κρίση Αίτηση οι Εναγόμενοι-Αιτητές αιτούνται: «1) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται το Κλητήριο Ένταλμα στην εν τω τίτλω αγωγή ένεκα έλλειψης δικαιοδοσίας του παρόντος δικαστηρίου. 2) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 10.11.14 στην αίτηση 572/14 Ε.Δ. Λεμεσού με το οποίο χορηγήθηκε άδεια στις Ενάγουσες για σφράγιση και καταχώρηση του εν τω τίτλω κλητηρίου με σκοπό να επιδοθεί στους αιτητές εκτός δικαιοδοσίας. 3) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 6.3.15 στην εν τω τίλτω αγωγή με το οποίο χορηγήθηκε άδεια στις Ενάγουσες για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους αιτητές των εκεί κατονομαζόμενων εγγράφων. 4) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η επίδοση στους αιτητές των εγγράφων ως αυτά καθορίζονται στο διάταγμα ημερ. 6.3.
- 5) Οιανδήποτε άλλην διαταγή ή θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δικαίαν και/ή εύλογον υπό των περιστάσεων. 6) Έξοδα και ΦΠΑ της παρούσας Αίτησης.» Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 3, 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ΔΔ.1-2, Δ.4, Δ.5, Δ.5Α, Δ.6 θ.1-9, Δ.9, Δ.16 θ.9, Δ.25 θ.1-5, Δ.39, Δ.48 θ1-4, 8, 8
(4), 9, 13, Δ.51, Δ.57 και Δ.64, στο άρθρο 3 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στον Κανονισμό (ΕΚ) αρ. 44/2001 άρθρα 1-69, στα άρθρα 1-26 του Κανονισμού (ΕΚ) αρ. 1393/2007 και στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Στάλως Παπουή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων των εναγομένων, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Είναι η θέση της ομνύουσας, πως τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την αγωγή καθότι οι εναγόμενες είναι εταιρείες με έδρα «την αλλοδαπή» χωρίς καμία απολύτως σχέση με την Κύπρο. Υποστηρίζει πως οποιαδήποτε σχέση υφίσταται, αυτή είναι μεταξύ της ενάγουσας 1 και της εναγομένης 1 και κανείς άλλος εκ των εναγομένων «έχει οποιαδήποτε συμβατική σχέση με οποιοδήποτε από τους ενάγοντες». Η δε εναγομένη 1 «δεν έχει οποιαδήποτε συμβατική σχέση με τους ενάγοντες αρ.2 και 3». Διατείνεται πως η εναγόμενη 1 και η εναγόμενη 3 είναι το ίδιο νομικό πρόσωπο και το όνομα «Angostura Ltd» (εναγόμενη 3) είναι το νέο όνομα της εναγόμενης
- Οι ενάγοντες 2 και 3 δεν έχουν οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγόμενων, η δε ενάγουσα αρ. 1 δεν έχει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγομένων 2, 3 και
- Προβάλλει επίσης πως δεδομένης της «ανυπαρξίας σύνδεσης των εναγομένων με την Κύπρο αφενός και οποιασδήποτε συμβατικής σχέσης των εναγομένων 2, 3 και 4 με τους ενάγοντες, δεν έπρεπε να παραχωρηθεί άδεια για σφράγιση του κλητηρίου». Τέλος, αναφέρει πως η αγωγή επιδόθηκε «στους αιτητές σε διάφορες διευθύνσεις εκτός Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης ή και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η επίδοση και η όλη διαδικασία πάσχει αφού η επίδοση που τους έγινε δεν είναι καλή επί τω ότι δεν συνάδει με τους θεσμούς στην βάση των οποίων έχει εξασφαλισθεί.» Οι ενάγοντες καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας είκοσι
(20)συνολικά λόγους. Προβάλλουν, μεταξύ άλλων, πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και/ή άκυρη και δεν στηρίζεται στην δέουσα νομική βάση. Τόσο η Αίτηση όσο και η Ένορκη Δήλωση που την υποστηρίζει είναι παράτυπες και/ή λανθασμένες και/ή αντικανονικές και/ή δεν συνάδουν με τους κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας. Οι αιτητές δεν παρουσίασαν εκ πρώτης όψεως καλή και/ή συζητήσιμη Υπεράσπιση. Η επίδοση των εγγράφων έγινε νομότυπα κα σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία εκδίκασης της αγωγής καθώς το ζήτημα της δικαιοδοσίας απορρέει καθαρά είτε από τον σχετικό δικαιοδοτικό νόμο Ν.14/60και την Δ.6 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, είτε από τον ΕΚ 1215/2012 ο οποίος ως Ευρωπαϊκή νομοθεσία υπερισχύει του ημεδαπού νόμου. Τα Κυπριακά Δικαστήρια είναι το «καταλληλότερο διάβημα εκδίκασης» της αγωγής καθότι σε κανένα έγγραφο συμφωνίας ή αλληλογραφίας μεταξύ των μερών δεν υπάρχει ρήτρα «αλλοδαπής δικαιοδοσίας» ή παραπομπής της διαφοράς σε διαιτησία. Η Ένσταση στηρίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 21, 22, 31, 32 και 47, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ. 6) άρθρα 3 και 9, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρα 26 και 30
(2), στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.2 θθ2 και 3, Δ.3, Δ.5 θθ.1-10, Δ.6 θθ.1-9, Δ.16 θθ.1-9, Δ.48 θθ.1-9, Δ.64 θθ.1 και 2, στους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς (ΕΚ) αρ. 1393/2007 και 1215/2012, στον Κυρωτικό Νόμο (Ν.40/1982), στο δίκαιο της επιείκειας, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στην διακριτική ευχέρεια και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Την Ένσταση συνοδεύει Ένορκη Δήλωση του Χρίστου Χρίστου, ενός εκ των διοικητικών συμβούλων των εναγουσών εταιρειών, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Είναι η θέση του πως όλοι οι εναγόμενοι είχαν εμπλοκή στην υπόθεση και γι' αυτό είναι «απαραίτητοι» ως διάδικοι. Τούτο, κατά τον ίδιο, καταδεικνύεται από τα τεκμήρια που οι ενάγοντες επισύναψαν στην Ένορκη Δήλωση που υπεστήριξε την Αίτηση τους όταν αιτήθηκαν άδεια του Δικαστηρίου για σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος. Υποστηρίζει πως τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την αγωγή καθότι οι εναγόμενοι, όπως καταδεικνύεται στην Έκθεση Απαίτησης, είχαν για πολλά χρόνια συναλλαγές με τους ενάγοντες οι οποίοι εισήγαγαν τα προϊόντα των εναγομένων στην Κύπρο, υπήρχε δηλαδή «σύμβαση παροχής υπηρεσιών» προς τους εναγόμενους στην Κύπρο. Η δε εκτέλεση των παραγγελιών και η παραλαβή των εμπορευμάτων γινόταν επίσης στην Κύπρο. Προβάλλει επίσης πως οι ενάγοντες προχώρησαν σ' όλα τα απαραίτητα διαβήματα για την «σωστή και καλή επίδοση» των εγγράφων στους εναγομένους σύμφωνα με τους «ανάλογους κανονισμούς και νομοθεσίες» και σύμφωνα με το Διάταγμα ημερ. 6.3.2015. Συγκεκριμένα, η επίδοση Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στους εναγόμενους 1, 2 και 3 στις Δυτικές Ινδίες και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αντίστοιχα, έγινε μέσω υπηρεσίας ταχυμεταφορέα και σύμφωνα με τις πρόνοιες της Σύμβασης της Χάγης ενώ επίδοση στον εναγόμενο 4 στο Ηνωμένο Βασίλειο έγινε μέσω της αρμόδιας αρχής, δηλαδή του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως. Τέλος, διατείνεται πως οι πραγματικές προθέσεις των εναγομένων «δεν είναι άλλες από το να αποφύγουν την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής, όπως επίσης και να καθυστερήσουν όσον το δυνατόν περισσότερο την όλη διαδικασία.» Kατά τις αγορεύσεις η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε της θέσης της με αναφορά σε νομολογία. Ήταν η θέση των εναγομένων-αιτητών, καταληκτικά, πως δεδομένου του γεγονότος ότι οι «εναγόμενες είναι εταιρείες με έδρα την αλλοδαπή χωρίς καμία απολύτως σχέση με την Κύπρο» το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση καθότι «τα επίδικα θέματα εκφεύγουν της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων». Αντίθετη ήταν η θέση των καθ' ων η αίτηση. Εισηγήθηκαν πως οι εναγόμενοι-αιτητές απέτυχαν να αποσείσουν από τους ώμους τους το βάρος που είχαν να «αποδείξουν» τον ισχυρισμό τους ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας για να εκδικάσουν την συγκεκριμένη αγωγή. Δεν προσκόμισαν, τόνισαν, καμία μαρτυρία που να «υποδηλώνει τους τρόπους με τους οποίους θίγονται ή επηρεάζονται αρνητικά τα συνταγματικά τους δικαιώματα, σε περίπτωση εκδίκασης της αγωγής στην Κύπρο, αλλά ούτε παρέπεμψαν το Δικαστήριο σε κάποιο εναλλακτικό Δικαστήριο το οποίο θα ήταν πιο βολικό να εκδικάσει την εν λόγω αγωγή». Με την υπό κρίση Αίτηση εγείρονται δύο ζητήματα. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι το πρώτο ζήτημα και το δεύτερο είναι κατά πόσο η επίδοση έγινε με τον δέοντα τρόπο. Αν η επίδοση πάσχει αυτή θα ακυρωθεί, με την αγωγή να διατηρείται εναντίον των εναγομένων, προς τους οποίους θα επιδοθεί δεόντως στη συνέχεια, ενώ εάν το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία, αυτό θα σημαίνει το τέλος της αγωγής εναντίον τους. Ως προς το πρώτο ζήτημα, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσον το ίδιο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, έχοντας ως υπόβαθρο τα ενώπιον του στοιχεία και όχι κατά πόσο ενδεχομένως Δικαστήρια άλλων χωρών έχουν ή όχι δικαιοδοσία να εκδικάσουν την αγωγή. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως η κατά τόπο ή η καθ' ύλη αρμοδιότητα (δικαιοδοσία) ενός Δικαστηρίου είναι ύψιστο θέμα δημόσιας τάξης. Πρέπει απαρέγκλιτα, να εξετάζεται, είτε κατόπιν έγερσης από τα διάδικα μέρη είτε αυτεπάγγελτα (ex protio motu) από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο δεν έχει απλώς εξουσία αλλά και καθήκον να το εξετάζει. (Βλ. Philippou v Philippou
(1986)1 C.L.R.689 και "Sevegep" Ltd v. United Sea Transport κ.α.
(1989)1 Α.Α.Δ.729). Τα δικόγραφα της υπόθεσης και συγκεκριμένα η Έκθεση Απαίτησης αποτελούν, κατά κανόνα, το μοναδικό πλαίσιο γεγονότων για να αποφασιστεί θέμα δικαιοδοσίας είτε καθ' ύλη είτε κατά τόπο (βλ. Safarino Shoes Industry and Trading Co. Ltd v. Βιομηχανία Υποδημάτων Ε. Σταυρινού Λτδ
(1991)1 Α.Α.Δ.1059 και Ιωαννίδης ν. Κρητικού
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ.828). Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως κατάλληλο βήμα (forum conveniens) είναι εκείνο με το οποίο η αγωγή έχει την πλέον πραγματική και ουσιαστική σύνδεση. (Βλ. Cosco Bulk Co Limited v. Saramaca Ship Management Ltd, Aίτηση για αναθεώρηση Αγωγής Ναυτοδικείου 25/2003, ημερ. 12.10.2005). Οι Εναγόμενοι, σε κάθε περίπτωση, έχουν ευθύνη να καταδείξουν με τρόπο σαφή και διακριτό, ότι το πιο κατάλληλο δικαιοδοτικό βήμα για την εκδίκαση μιας αγωγής δεν είναι η Κύπρος (βλ. Thinking Steel International B.U. v. Caramondani Bros Public Co., Πoλιτική Έφεση 361/2008, ημερομηνίας 29.6.2012). Στην προκειμένη περίπτωση, τόσο στην Έκθεση Απαίτησης όσο και στις διαδικασίες που προηγήθηκαν της καταχώρησης της αγωγής, καταδεικνύεται η σχέση των εναγομένων εταιρειών με την Κύπρο. Οι ενάγοντες εμπορεύοντο τα προϊόντα των εναγομένων εταιρειών στην Κύπρο τα οποία βάσει της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας, έπρεπε να παραδίδονται στους ενάγοντες στην Κύπρο. Ουσιαστικά οι ενάγοντες αντιπροσώπευαν τις εναγόμενες εταιρείες στην Κύπρο. Όλα τα στοιχεία καταδεικνύουν πως τα Κυπριακά Δικαστήρια και ειδικότερα το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού είναι το καταλληλότερο βήμα (forum conveniens) για εκδίκαση της αγωγής. Οι εναγόμενοι δεν απέσεισαν από τους ώμους τους το βάρος που είχαν να καταδείξουν το αντίθετο. Όσον αφορά το θέμα της επίδοσης, δεν χρειάζεται να λεχθεί οτιδήποτε πέραν του ότι οι ενάγοντες ενήργησαν σύμφωνα με τη διαταγή του Δικαστηρίου ημερομηνίας 6.3.2015. Υπό το φως των ανωτέρω, η Αίτηση κρίνεται ανεδαφική και δεν μπορεί να επιτύχει. Δια ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων-αιτητών. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. Η (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΡ, ΜΚ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση παραμερισμού Κλητηρίου Εντάλματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο