Πάρη Παρθένιου Χατζησωκράτου κ.α. ν. ΝΕΜΕΣΙΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 5550/11, 24/6/2016

Πάρη Παρθένιου Χατζησωκράτου κ.α. ν. ΝΕΜΕΣΙΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 5550/11, 24/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A285 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5550/11 Mεταξύ:

1. Πάρη Παρθένιου Χατζησωκράτου
2. Ανδρούλλας Χατζησωκράτους Εναγόντων και
3. ΝΕΜΕΣΙΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ
4. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΜΑΘΟΥΝΤΑΣ
5. ΔΗΜΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ
6. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ
7. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, μέσω Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγομένων ------------------ 24.6.16 Για τους ενάγοντες: κ. K. Χ"Κωστής (κα Βελισσαρίου για ν' ακούσει απόφαση) Για τους εναγόμενους 1: κ. A. Ντορζής (κ. Γιάννης Ντορζής για ν' ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η H παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε εναντίον των πέντε πιο πάνω αναφερόμενων εναγομένων, στην πορεία η αγωγή αποσύρθηκε εναντίον των εναγομένων 2, 3, 4 και 5 και παράμεινε μόνο εναντίον της εναγομένης
8. Οι ενάγοντες οι οποίοι είναι εξ' αδιαιρέτου και σε ίσα μερίδια οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου, απαιτούν εναντίον της εναγομένης 1 τα πιο κάτω: «(α) Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στους εναγόμενους από του να εισέρχονται ή/και επεμβαίνουν ή/και επιτρέπουν την επέμβαση ή/και την ρύπανση με οποιονδήποτε τρόπο στο χωράφι των εναγόντων με αριθμό εγγραφής 0/10111, του Φ/Σχ. 53/23, τεμάχιο 275, που βρίσκεται στην τοποθεσία Ξεροκοιλάδα, του χωριού Παραμύθα, της επαρχίας Λεμεσού. (β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι όπως μέσα σε προθεσμία ενός μηνός από την έκδοση του διατάγματος, απομακρύνουν κάθε άχρηστο ή/και ξένο υλικό από το χωράφι των εναγόντων με αρ. εγγραφής 0/10111, του Φ/Σχ. 53/23, τεμάχιο 275, που βρίσκεται στην τοποθεσία Ξεροκοιλάδα, του χωριού Παραμύθα, της επαρχίας Λεμεσού και όπως επαναφέρουν αυτό στην αρχική του κατάσταση. (γ) Διαζευκτικά με την υπαπαράγραφο (β) πιο πάνω, απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσονται οι εναγόμενοι όπως καταβάλουν στους ενάγοντες το ποσό των €200.000,00= το οποίο θα απαιτηθεί για την απομάκρυνση των εν λόγω αντικειμένων από το εν λόγω ακίνητο τους ή/και σαν ειδικές αποζημιώσεις. (δ) €60.000,00= ποσό οφειλόμενο σαν διαφυγόν κέρδος ή/και σαν αποζημιώσεις που αντιστοιχούν στη μείωση της αγοραίας αξίας του αναφερόμενου κτήματος των εναγόντων. (ε) €30.000,00= ποσό που απαιτείται για την αποκατάσταση της δομής του εδάφους και της γονιμότητας του αναφερόμενου κτήματος των εναγόντων ή/και σαν αποζημιώσεις. (στ) Τιμωρητικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση σε ακίνητη περιουσία. (ζ) Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο θα θεωρήσει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις.» Είναι οι ισχυρισμοί των εναγόντων όπως φαίνoνται στην Έκθεση Απαίτησης τους, ότι κατά τον Ιούλιο του 2011 όταν επισκέφθηκαν την Κύπρο για διακοπές και μετά από ενημέρωση που είχαν από συγγενικό τους πρόσωπο, επισκέφθηκαν το επίδικο ακίνητο και είδαν ότι αυτό είχε μετατραπεί σε όλη του την έκταση σε σκουπιδότοπο που αποτελείτο από τόνους μπάζων, σωλήνων, κομματιών ασφάλτου και άλλων άχρηστων αντικειμένων. Από πληροφορίες που συνέλεξαν οι ενάγοντες, η εναγόμενη 1 εκμεταλλευόμενη την απουσία των εναγόντων στο εξωτερικό, και μεταξύ των ετών 2010 και 2011 επενέβη μέσω των υπηρετών και ή αντιπροσώπων της και μετέτρεψε το επίδικο ακίνητο σε χώρο τοποθέτησης άχρηστων αντικειμένων τα οποία ήταν προϊόν διαφόρων έργων και ή κατασκευών που η εναγόμενη 1 εκτελούσε εκείνη την περίοδο στην πόλη της Λεμεσού. Ως αποτέλεσμα της παράνομης επέμβασης της εναγομένης 1, οι ενάγοντες στερούνται του δικαιώματος κατοχής και χρήσης ή εκμετάλλευσης του ακινήτου τους αλλά περαιτέρω η γονιμότητα του εδάφους έχει καταστραφεί και για την επαναφορά της στην προηγούμενη κατάσταση που ήταν η άριστη απαιτείται δαπάνη ύψους €30.
9. Περαιτέρω η αγοραία αξία του ακινήτου είναι μειωμένη κατά €60.000 σε σχέση με την πραγματική του αξία που το 2010 ήταν €190.
10. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός των εναγόντων ότι το κόστος μεταφοράς και απομάκρυνσης των υλικών είναι τεράστιο λόγω και του τεράστιου όγκου τους και ανέρχεται στο ποσό των €200.
11. Στην Έκθεση Υπεράσπισης η εναγόμενη 1 αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόντων και παραδέχεται μόνο ότι στο ουσιαστικό χρόνο της είχε ανατεθεί η εκτέλεση του συμβολαίου Ε1 του αποχετευτικού εκ μέρους του Συμβουλίου Αποχετεύσεως Λεμεσού Αμαθούντας. Ισχυρίζεται επίσης ότι ουδέποτε επενέβη με οποιοδήποτε τρόπο στο επίδικο ακίνητο των εναγόντων και αναφέρει επίσης ότι τα διάφορα χώματα και υλικά τα οποία προέρχονταν από την εκτέλεση του συμβολαίου Ε1, τα τοποθετούσε σε χώρους για τους οποίους εξασφάλισε σχετική άδεια από τους ιδιοκτήτες τους στα χωριά Παλώδια και Ύψωνα. Αναφέρει περαιτέρω ότι για τις ζημιές που ισχυρίζονται οι ενάγοντες ότι υπέστησαν, δεν έχει οποιαδήποτε ευθύνη και περαιτέρω αναφέρει ότι οι ισχυριζόμενες ζημιές είναι εξόχως υπερβολικές. Για να αποδείξουν την υπόθεση τους οι ενάγοντες, κάλεσαν έξι μάρτυρες και η εναγόμενη 1 κάλεσε δύο μάρτυρες. Κατατέθηκαν επίσης σωρεία τεκμηρίων στα οποία θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Πρώτη μάρτυρας (Μ.Ε.1) ήταν η ενάγουσα Ανδρούλλα Χατζησωκράτους η οποία υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής της δήλωσης που έγινε Τεκμήριο Α. Όπως ανέφερε στην αντεξέταση της η ίδια δεν γνώριζε οτιδήποτε σε σχέση με την τοποθέτηση των άχρηστων υλικών, εκείνος που είδε τα αυτοκίνητα που τα μετέφεραν ήταν όπως είπε ο Νεόφυτος και σε υποβολή του κ. Ντορζή ότι η εναγομένη 1 ουδέποτε τοποθέτησε άχρηστα υλικά στο ακίνητο της η μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό θα το πουν οι μάρτυρες που θα καλέσει. Σε υποβολή επίσης του κ. Ντορζή ότι η εναγομένη 1 είχε δικούς της χώρους όπου τοποθετούσε τα άχρηστα υλικά, η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνωρίζει. Η μάρτυρας δεν γνώριζε οτιδήποτε σε σχέση με την αξία του ακινήτου ούτε με το κόστος αποκατάστασης και μεταφοράς των άχρηστων υλικών και όπως ανέφερε τα πρόσωπα που συνάντησε ο σύζυγος της του ανέφεραν ότι «είναι η NEMEΣΙΣ που το έκανε». Δεύτερος μάρτυρας για τους ενάγοντες (Μ.Ε.2) ήταν ο Τάκης Χατζησωκράτους, σύζυγος της ενάγουσας 2 και πατέρας του ενάγοντα 1, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης που έγινε Τεκμήριο Β και κατέθεσε τα Τεκ.2-
12. Επικοινώνησε όπως ανέφερε με την εναγομένη 1 και του είπαν ότι θα στείλουν τρακτέρ και ένα επιστάτη για να μετακινήσει τα άχρηστα υλικά αλλά δεν αποδέχθηκε την εισήγηση της εναγομένης 1 «απλώς να ισιώσει το ακίνητο». Εκείνο που ζήτησε ήταν να μετακινήσουν τα άχρηστα υλικά από το ακίνητο. Στο μάρτυρα υποδείχθηκε επιστολή ημερ. 27.7.11 (Τεκμήριο 5) στην οποία αναφέρεται ότι υπήρχε παρανόηση εκ μέρους της εναγομένης 1 σε σχέση με το επίδικο ακίνητο και τόσο η επιστολή που έστειλαν, όσο και η συνομιλία έγιναν εκ παραδρομής. Ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι πήρε την επιστολή αυτή όμως όπως είπε η επιστολή στάληκε μετά που δεν αποδέχθηκαν οι ενάγοντες την πρόταση της εναγομένης 1 για να ισοπεδωθεί το ακίνητο. Σε υποβολή του κ. Ντορζή ότι ουδέποτε συμφώνησε με την εναγομένη 1 για οτιδήποτε σχετικά με το επίδικο ακίνητο, ο μάρτυρας ανέφερε ότι του έκανε πρόταση η εναγομένη 1 και ήρθε ο επιστάτης με τρακτέρ για να ισιώσει τα χώματα. Ο μάρτυρας επέμενε ότι οι σωλήνες από αμίαντο και οι κίτρινες σωλήνες που υπήρχαν στο ακίνητο ανήκαν στην εναγομένη
13. Ισχυρίστηκε επίσης ότι από τον ΣΑΛΑ του είπαν ότι οι κίτρινες σωλήνες ανήκουν στην εναγομένη 1 και «κάποιος οδηγός φορτηγού» του είπε ότι είχε οδηγίες από την εναγομένη 1 να πετάξει τα άχρηστα υλικά στο ακίνητο του όπου υπήρχαν σκουπίδια άλλης εταιρείας. Στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού θα αναφερθώ και στη συνέχεια. Τρίτος μάρτυρας για τους ενάγοντες (Μ.Ε.3) ήταν ο Νεόφυτος Σάββα ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης, Τεκμήριο Γ, και ανέφερε περαιτέρω στη μαρτυρία του ότι «έβλεπε τα φορτηγά να πιάνουν χώματα από τα σημεία της Λεμεσού και να τα παίρνουν εκεί στο χωράφι». Κρατούσε σημειώσεις για το χώμα, το είδος του αυτοκινήτου και τι ακριβώς πετούσαν. Στο μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι στα φορτηγά που ανήκουν στην εναγομένη 1 αναγράφεται και στις δύο πλευρές το πλήρες όνομα της εταιρείας. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι έβλεπε διάφορα φορτηγά όμως το όνομα της εταιρείας το είχαν μόνο τα μηχανήματα και σε υποβολή επίσης ότι η εναγομένη 1 έχει στην κατοχή της συγκεκριμένη μάρκα φορτηγών, ο μάρτυρας ανέφερε ότι έβλεπε διάφορα φορτηγά. Ανέφερε επίσης ότι «κάποιος Άριστος» του ανέφερε ότι η εναγομένη 1 του έδωσε οδηγίες να τοποθετεί εκεί τα άχρηστα υλικά, και στο μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι κανένας με το όνομα Άριστος εργάζεται στην εναγόμενη
14. Σε υποβολή επίσης του κ. Ντορζή ότι ουδέποτε είδε εκπροσώπους της εναγομένης 1 να τοποθετούν μπάζα στο ακίνητο των εναγόντων, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν έγραφαν τα φορτηγά το όνομα της εταιρείας όμως «όταν σύγκρινε τα υλικά ήταν τα ίδια με τα υλικά από τα σημεία εργασιών της ΝΕΜΕΣΙΣ». Στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού θα αναφερθώ επίσης στη συνέχεια. Τέταρτος μάρτυρας για τους ενάγοντες (Μ.Ε.4) ήταν ο δικηγόρος Αντρέας Φράγκος ο οποίος ανέφερε ότι γνωρίζει τους ενάγοντες που είναι συγγενείς του και διαμένουν στην Αυστραλία. Στις 18.7.11 τον επισκέφθηκαν στο γραφείο του για νομική συμβουλή σχετικά με ένα ακίνητο στο χωριό Παραμύθα. Πληροφορήθηκαν όπως του είπαν ότι τα άχρηστα υλικά που υπήρχαν στο ακίνητο τους τα έριχνε η εναγομένη 1 και τον ρώτησαν τι θα μπορούσαν να κάνουν για το θέμα αυτό. Ο ίδιος εισηγήθηκε να αποστείλουν αρχικά μια επιστολή και επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον πρόεδρο της εναγομένης 1 τον κ. Κυριάκο Χρυσοχό ο οποίος του είπε ότι γνώριζε την υπόθεση και η εναγόμενη 1 ήταν πρόθυμη να φέρει την κατάσταση στα «ίσια της» δηλαδή να ισοπεδώσουν το ακίνητο. Η εναγόμενη 1 απέστειλε επιστολή (Τεκμήριο 3) στην οποία η εναγομένη 1 δηλώνει την πρόθεση της να ισοπεδώσει το χωράφι των εναγόντων, αλλά οι πελάτες του του ανέφεραν ότι δεν ήταν θέμα ισοπέδωσης αφού υπήρχαν πάρα πολλά άχρηστα υλικά τα οποία στην ουσία το κατέστρεψαν. Απέστειλε στον Κυριάκο Χρυσοχό την επιστολή Τεκμήριο 4, ο οποίος του απάντησε με την επιστολή Τεκμήριο 5 στην οποία αναφέρει ότι η συζήτηση που έγινε μεταξύ τους ήταν εκ παραδρομής και νόμιζε ότι μιλούσαν για άλλο ακίνητο. Στον μάρτυρα υπεβλήθηκε η θέση ότι ο κ. Χρυσοχός εξέλαβε ότι η συζήτηση αφορούσε άλλο ακίνητο στο οποίο τοποθετούσε άχρηστα υλικά η εναγομένη 1 και μόλις αντιλήφθηκε το λάθος του απέστειλε την επιστολή Τεκμήριο
15. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο κ. Χρυσοχός απέστειλε την επιστολή Τεκμήριο 5 μετά που ζήτησαν οι ενάγοντες αποζημιώσεις. Ο κ. Χρυσοχός του ανέφερε όπως είπε ότι γνώριζε την περίπτωση, αναγνώρισε ότι υπήρχε πρόβλημα και γι' αυτό του είπε ότι θα ισοπέδωναν το ακίνητο. Υπεβλήθηκε στο μάρτυρα ότι ο κ. Χρυσοχός αναφερόταν σε ακίνητο της εταιρείας Playland στο οποίο η εναγομένη 1 τοποθετούσε άχρηστα υλικά μετά από άδεια του ιδιοκτήτη της. Ο Δημήτρης Μακρίδης (Μ.Ε.5) υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης που έγινε Τεκμήριο Δ και ανέφερε ότι «ο οδηγός του φορτηγού» του είπε ότι θα «πέτασσε» τα άχρηστα υλικά σε ένα χωράφι πιο πάνω δείχνοντας με το χέρι του αλλά ο ίδιος δεν γνώριζε σε ποιο χωράφι. Σε ένα, δύο φορτηγά που περνούσαν είδε να αναγράφεται το όνομα ΝΕΜΕΣΙΣ όμως στα υπόλοιπα γνώριζε τους οδηγούς των φορτηγών οι οποίοι του έλεγαν ότι δούλευαν για τη ΝΕΜΕΣΙΣ. Σε υποβολή ότι ουδέποτε η εναγομένη 1 ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο με δικές της οδηγίες μετέφεραν άχρηστα υλικά, ο μάρτυρας ανέφερε ότι μια μέρα τον επισκέφθηκε «κάποιος» και τον ρώτησε αν κάνει ισοπεδώσεις και του ανέφερε ότι είναι από την εταιρεία ΝΕΜΕΣΙΣ. Όπως του είπε τοποθέτησαν άχρηστα υλικά «πιο πάνω» και να πάει να ισοπεδώσει το ακίνητο. Όταν ο μάρτυρας τον ρώτησε εάν είχαν άδεια για να τοποθετούν τα υλικά το πρόσωπο αυτό δεν του απάντησε με σαφήνεια και έτσι ο ίδιος του είπε ότι δεν θα πάει. Ο μάρτυρας υπολόγισε το κόστος μεταφοράς των υλικών «με το δικό του τρόπο» όπως είπε και αφού «ήταν όλο το χωράφι γεμάτο άχρηστα υλικά». Τελευταίος μάρτυρας για τους ενάγοντες (Μ.Ε.6) ήταν ο Αδάμος Καραντώνης, εκτιμητής ακινήτων ο οποίος ετοίμασε την Έκθεση (Τεκμήριο 10) στο περιεχόμενο της οποίας θα αναφερθώ στη συνέχεια. Ανέφερε επίσης ότι πολλές φορές είναι αναγκαίο για την ετοιμασία έκθεσης εκτίμησης να γνωρίζει το κόστος κατεδάφισης ενός ακινήτου και μεταφοράς των άχρηστων υλικών. Επισκέφθηκε το επίδικο ακίνητο όπου είδε ότι τα μπάζα και τα άχρηστα υλικά ήταν σε όλη την έκταση του ακινήτου για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και το ύψος τους ήταν από ένα μέτρο εως επτά, οκτώ μέτρα. Για τη μεταφορά τους θα χρειάζονταν περίπου 1.300 φορτηγά και το κάθε φορτηγό μπορεί να μεταφέρει 15 με 20 τόνους άχρηστα. Ο χώρος στον οποίο θα τοποθετούσαν τα άχρηστα υλικά χρεώνει €6.- τον τόνο και για κάθε διαδρομή η χρέωση ήταν €
16. Με βάση τους υπολογισμούς αυτούς που αφορούσαν τις χρεώσεις το 2011 υπολόγισε το κόστος μεταφοράς και απόρριψης των άχρηστων υλικών στις €200.
17. Για την εναγόμενη 1 έδωσε μαρτυρία ο Γιώργος Μιχαηλίδης (Μ.Υ.1) ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης που έγινε Τεκμήριο Ε και ανέφερε περαιτέρω ότι η μοναδική περιοχή στη Λεμεσό που η εναγομένη 1 ανέλαβε έργο του ΣΑΛΑ ήταν η περιοχή Αποστόλου Ανδρέα Χαράκη με όρια την οδό Αγίας Φυλάξεως, Αγίας Σοφίας, Λεωφόρο Μακαρίου και Μακεδονίας. Αρνήθηκε ότι η εναγομένη 1 ασκούσε οποιεσδήποτε εργασίες στην περιοχή Μονοβόλικου και όπως είπε το συμβόλαιο που είχαν ήταν ως κοινοπραξία με άλλη εταιρεία. Ανέφερε περαιτέρω ότι για την τοποθέτηση των άχρηστων υλικών είχαν συμφωνία με τους ιδιοκτήτες δύο ακινήτων, όπως τοποθετούν τα υλικά στα ακίνητα τους. Στο μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι στο χώρο εργασιών της εναγομένης 1 υπήρχαν πολλά «κιούνκια» θέση την οποία ο μάρτυρας αρνήθηκε και όπως είπε στο χώρο εργασιών δεν υπήρχε αποχετευτικό λυμάτων, ίσως να υπήρχε σε ελάχιστο βαθμό αποχετευτικό ομβρίων υδάτων, όμως οι σωλήνες ήταν σε πολύ μικρή ποσότητα και πλαστικές. Το έργο αφορούσε δρόμο, δεν χρειάστηκε να γίνουν οποιεσδήποτε κατεδαφίσεις, αφαιρέθηκαν μόνο μικρές πλάκες πεζοδρομίου και ελάχιστη έκταση ασφάλτου. Οι ιδιοκτήτες των ακινήτων με τους οποίους είχαν κάνει τη συμφωνία για την τοποθέτηση των άχρηστων υλικών ήθελαν να ισοπεδώσουν τα ακίνητα τους λόγω υψομετρικής διαφοράς και αυτή ήταν η ανταλλαγή στη συμφωνία όπως είπε σε υποβολή του κ. Χ"Kωστή. Υπεβλήθηκε επίσης στον μάρτυρα ότι επειδή οι ποσότητες των άχρηστων υλικών ήταν πολύ μεγάλες, πέταξαν και μεγάλο μέρος του στο ακίνητο των εναγόντων. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και ανέφερε ότι και στα δύο ακίνητα που τοποθέτησαν τα άχρηστα υλικά υπήρχε περιθώριο να τοποθετηθούν και άλλα και ήταν πρόθυμος όπως είπε να προσκομίσει στοιχεία που αφορούσαν τις ποσότητες των άχρηστων υλικών που τοποθετήθηκαν στα δύο ακίνητα. Υπεβλήθηκε ακόμη στον μάρτυρα ότι οι ιδιοκτήτες των ακινήτων τους «έδιωξαν» και έτσι η εναγομένη 1 έριχνε τα άχρηστα υλικά αλλού, θέση που ο μάρτυρας αρνήθηκε. Όπως ανέφερε περαιτέρω στη μαρτυρία του ο Μ.Υ.1, όταν η εναγομένη 1 παρέλαβε την επιστολή εκ μέρους του δικηγόρου των εναγόντων, ερεύνησαν με τους εργοδηγούς το θέμα και η απάντηση από όλους ήταν ότι οι υπεργολάβοι τηρούσαν τις οδηγίες που τους δόθηκαν και δεν πέταξαν οπουδήποτε αλλού άχρηστα υλικά. Ανέφερε επίσης ότι η εναγομένη 1 ουδέποτε πέταξε τούβλα και ξύλα αφού δεν είχαν κατεδαφίσει οτιδήποτε και είχαν πολύ μικρές ποσότητες πλαστικών σωλήνων και κομμάτια αμιαντοσωλήνων. Το ένα ακίνητο στο οποίο τοποθετούσαν τα άχρηστα υλικά ήταν όπως είπε στην περιοχή της Παλώδιας και το άλλο στην περιοχή των Πολεμιδιών, ο ίδιος είχε ενημερώσει τον κ. Χρυσοχόο ότι υπήρχε ένα πρόβλημα με το ακίνητο στην Παλώδια και γι' αυτό ο κ. Χρυσοχόος από λάθος όταν μιλούσε με τον κ. Φράγκο υπέθεσε ότι μιλούσε για εκείνο το ακίνητο. Όταν ολοκληρώθηκε η τοποθέτηση των άχρηστων υλικών στο ακίνητο στην Παλώδια, οι ιδιοκτήτες απέστειλαν επιστολή στην εναγομένη 1 ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα (Τεκμήριο 11 και 12). Ο δεύτερος μάρτυρας για την εναγομένη (Μ.Υ.2) ήταν ο Κυριάκος Χρυσοχός ο οποίος ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια των εργασιών που ανέλαβε η εναγόμενη 1 για το αποχετευτικό στη Λεμεσό συμφώνησαν με δύο ιδιοκτήτες ακινήτων το ένα εκ των οποίων βρισκόταν στην Παλώδια να τοποθετούν εκεί τα άχρηστα υλικά. Επειδή η εναγόμενη 1 τοποθέτησε και κομμάτια από σπασμένη άσφαλτο δημιουργήθηκε θέμα με τον ιδιοκτήτη του ακινήτου. Όταν του τηλεφώνησε ο κ. Φράγκος επειδή είχε υπόψη του το συγκεκριμένο θέμα του δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι ο κ. Φράγκος ήταν ο δικηγόρος του ιδιοκτήτη του ακινήτου στην Παλώδια και γι' αυτό του είπε ότι όπως είχαν συνεννοηθεί θα προχωρούσαν σε ισοπέδωση. Του ζήτησε να του στείλει γραπτώς τη συμφωνία αυτή όπως και έγινε και όταν έλαβαν την επιστολή του κ. Φράγκου (Τεκμήριο 4), τότε αντιλήφθηκε ότι κάτι άλλο αφορούσε και όταν μίλησε με τους μηχανικούς της εταιρείας κατάλαβε ότι μιλούσε με τον κ. Φράγκο για άλλο ακίνητο και γι' άλλο ιδιοκτήτη. Δεν γνώριζε όπως είπε πού ακριβώς ήταν το ακίνητο αυτό αλλά ήξερε ότι ήταν στην περιοχή της Παλώδιας. Η παρεξήγηση έγινε όπως είπε γιατί ο κ. Φράγκος του ανέφερε για μπάζα. Στο μυαλό του είχε το ακίνητο στην Παλώδια και δεν διευκρινίστηκε από κανένα για ποιο ακίνητο μιλούσαν. Είχε όπως είπε υπόψη του το ακίνητο της PLAYLAND και κατέθεσε το Τεκμήριο 13 το οποίο αφορά αλληλογραφία με τους δικηγόρους της PLAYLAND. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Η ενάγουσα 2 (Μ.Ε.1) όπως αναφέρει στη γραπτή της δήλωση, τα γεγονότα της υπόθεσης τα γνωρίζει ουσιαστικά ο σύζυγος της αλλά από ότι της ανέφερε, κατέληξε στις διαπιστώσεις ότι η εναγομένη 1 ανέλαβε την εκτέλεση διαφόρων έργων στην πόλη της Λεμεσού και τα άχρηστα υλικά στο ακίνητο τους τα τοποθέτησαν κυρίως φορτηγά που ανήκαν ή χρησιμοποιούσε η εναγομένη 1 ή και φορτηγά των εναγομένων 2 που ανήκαν σε εργολάβους που εκτελούσαν έργα προς όφελος τους. Οι πιο πάνω αναφορές της ενάγουσας 1 καταδεικνύουν ότι η δική της γνώση για τα γεγονότα προέρχεται από τα όσα της ανέφερε ο σύζυγος της αλλά και τα όσα τρίτα πρόσωπα ανέφεραν στον σύζυγο της. Τίποτε συγκεκριμένο και θετικό δεν παρουσιάζει με τη μαρτυρία της η ενάγουσα
18. Περαιτέρω όμως ο ισχυρισμός που αναφέρεται στη γραπτή της δήλωση ότι από τα άχρηστα υλικά αρκετά ήταν παράγωγα αμιάντου και άλλες χημικές ουσίες με αποτέλεσμα να μολυνθεί το ακίνητο της και να επηρεαστεί η γονιμότητα του χωραφιού, παραμένει μετέωρος. Ως εκ τούτου η μαρτυρία της ενάγουσας 2 κρίνω ότι σε τίποτε δεν βοηθά την υπόθεση της, δεν αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για το Δικαστήριο και δεν την αποδέχομαι. Ο σύζυγος της ενάγουσας 2 (Μ.Ε.2), Τάκης Χ»Σωκράτους αναφέρει στη δική του γραπτή δήλωση ότι είχε λεπτομερή ενημέρωση για το τι έγινε στο επίδικο ακίνητο που ανήκει στη σύζυγο και το γιο του, από τον Νεόφυτο Σάββα που είναι συγγενής του. Τα όσα περιγράφει στη δήλωση του αλλά και στην προφορική του μαρτυρία σε σχέση με τους ισχυρισμούς των εναγόντων για το ποιοι τοποθέτησαν τα άχρηστα υλικά στο επίδικο ακίνητο, προέρχονται ουσιαστικά από τα όσα του ανέφερε ο Νεόφυτος Σάββα. Καταλήγει στη γραπτή του δήλωση ότι το συμπέρασμα του Νεόφυτου Σάββα ότι τα φορτηγά που κουβαλούσαν τα άχρηστα υλικά ανήκουν στην εναγομένη 1 προέρχεται από το γεγονός ότι πάνω σε πολλά από τα φορτηγά αναγράφετο το όνομα της εναγομένης 1 και πολλοί από τους οδηγούς των φορτηγών που ξεφόρτωναν στο ακίνητο των εναγόντων οδηγούσαν φορτηγά της εναγομένης
19. Επίσης ο Νεόφυτος Σάββα σύγκρινε όπως του είπε τα άχρηστα υλικά που μετέφεραν από τα εργοτάξια και ήταν τα ίδια με αυτά που ξεφόρτωναν στο ακίνητο των εναγόντων. Ο ίδιος επισκέφθηκε το ακίνητο όπου συνάντησε ένα φορτηγό να ξεφορτώνει άχρηστα υλικά. Μίλησε με τον οδηγό του φορτηγού και του ανέφερε ότι εργαζόταν για την εναγομένη
20. Τηλεφώνησε στην Αστυνομία και τον παρέπεμψαν στον Αστυνομικό Σταθμό Καλού Χωριού από τον οποίο μετά από δικό του τηλεφώνημα ήρθαν δύο αστυνομικοί οι οποίοι επέβαλαν στον οδηγό του φορτηγού εξώδικο πρόστιμο. Πήρε επίσης πληροφορίες ότι είναι οι εργοδοτούμενοι της εναγομένης 1 που τοποθετούσαν τα άχρηστα υλικά στο ακίνητο του, και από κάποιον κ. Μακρίδη, ο οποίος του ανέφερε ότι από το 2010 έβλεπε φορτηγά να περνούν φορτωμένα με διάφορα άχρηστα υλικά και να κατευθύνονται προς το χωριό Κορφή. O Μακρίδης όπως του ανέφερε, δεν είχε οπτική επαφή με το επίδικο χωράφι, όμως όταν πέρασε αργότερα από αυτό διαπίστωσε ότι τα φορτηγά που έβλεπε να μεταφέρουν άχρηστα υλικά τα ξεφόρτωσαν σ' αυτό και όπως του είπε ο Μακρίδης πολλά από τα φορτηγά έγραφαν το όνομα της εναγομένης
21. Ο ίδιος συνάντησε και μίλησε πολλές φορές με οδηγούς φορτηγών και πολλοί από αυτούς του ανέφεραν ότι εργάζονται στην εναγομένη 1 και ότι είχαν οδηγίες από τους υπευθύνους της εναγομένης 1 να ξεφορτώνουν τα άχρηστα υλικά στο χωράφι της γυναίκας του και του γιου του. Μίλησε ακόμα με οδηγούς που δούλευαν για κάποιον υπεργολάβο Ανδρέα Χαραλάμπους και του ανέφεραν ότι μετέφεραν άχρηστα υλικά από την οδό Ανεξαρτησίας στη Λεμεσό που εκτελούσαν έργα η εναγόμενη 2 προς όφελος της εναγομένης
22. Η τελευταία αναφορά του μάρτυρα καταδεικνύει από μόνη της ότι τα όποια άχρηστα υλικά βρίσκονται τοποθετημένα στο επίδικο ακίνητο όπως φαίνονται στο Τεκμήριο 2, πολύ πιθανό να έχουν τοποθετηθεί από άλλα πρόσωπα εναντίον των οποίων οι ενάγοντες επέλεξαν να αποσύρουν την απαίτηση τους. Η συνεχής αναφορά του μάρτυρα «σε πολλούς οδηγούς φορτηγών» που συνάντησε και του ανέφεραν ότι είχαν οδηγίες από την εναγομένη 1 να τοποθετήσουν τα άχρηστα υλικά στο ακίνητο τους, παραμένει μετέωρη αφού οι ενάγοντες επέλεξαν να μην καλέσουν κανένα από αυτούς τους οδηγούς που με τόση σαφήνεια ανέφεραν όπως ισχυρίζεται ότι είναι με οδηγίες της εναγομένης 1 που τοποθέτησαν τα υλικά. Η επιλογή των μαρτύρων που θα παρουσιαστούν στο Δικαστήριο είναι σίγουρα δικαίωμα των εναγόντων αλλά μια τόσο σημαντική μαρτυρία για το ποιοι τοποθετούσαν τα άχρηστα υλικά στο ακίνητο τους θα έπρεπε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα όσα ό μάρτυρας ανέφερε για «τους άγνωστους οδηγούς» παραμένουν μετέωρα με αποτέλεσμα να καταρρίπτουν και την αξιοπιστία του μάρτυρα και να προκύπτει το ερώτημα αν πραγματικά ο ίδιος συνάντησε οποιοδήποτε οδηγό που να τον διαβεβαίωσε ότι είναι με οδηγίες της εναγομένης 1 που τοποθέτησε τα άχρηστα υλικά στο επίδικο ακίνητο. Η αναφορά του μάρτυρα ότι από την έρευνα που έκανε και τις μαρτυρίες που συνέλεξε κατέληξε στις δικές του διαπιστώσεις ότι η εναγομένη 1 ανέλαβε από το έτος 2010 την εκτέλεση διαφόρων έργων στη Λεμεσό, και ότι τα φορτηγά που μετέφεραν τα άχρηστα υλικά ανήκαν στην εναγομένη 1 αλλά και στους εναγομένους 2, καταδεικνύει επίσης ότι ο μάρτυρας στηρίχθηκε σε αόριστες και ατεκμηρίωτες πληροφορίες και με ανοικτό το ενδεχόμενο τα άχρηστα υλικά να τοποθετήθηκαν από τους εναγομένους 2 εναντίον των οποίων οι ενάγοντες επέλεξαν να αποσύρουν την απαίτηση τους. Για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω, θεωρώ αναξιόπιστη τη μαρτυρία αυτή και δεν την αποδέχομαι. Ουσιαστικός μάρτυρας για τους ενάγοντες ήταν ο Νεόφυτος Σάββα (Μ.Ε.3) ο οποίος είναι το πρόσωπο που ενημέρωσε τους ενάγοντες για την τοποθέτηση των άχρηστων υλικών στο ακίνητο τους και είναι το πρόσωπο που αντιλήφθηκε όπως ισχυρίζεται τα φορτηγά να τοποθετούν τα άχρηστα υλικά στο ακίνητο των εναγόντων. Είναι ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είναι η εναγομένη 1 που ευθύνεται για την τοποθέτηση των άχρηστων υλικών αφού «έγινε πιο προσεκτικός και παρακολουθούσε πολύ σχολαστικά το τι γινόταν». Παρατήρησε ότι καθημερινά πήγαινα φορτηγά και ξεφόρτωναν μπάζα, πέτρες, κομμάτια από άσφαλτο και διαφόρων ειδών σωλήνες μέσα στο ακίνητο. Υπήρχε συνεχώς ένα μηχάνημα που προσπαθούσε να ισοπεδώσει τα υλικά. Είδε τόσες πολλές φορές τους οδηγούς των φορτηγών στο ακίνητο και στα εργοτάξια που διατηρούσε η εναγομένη 1 εκείνη την περίοδο στη Λεμεσό που πλέον τους γνώριζε. Λόγω της εργασίας του «που γυρίζει όλη τη Λεμεσό» γνώριζε ότι η εναγομένη 1 είτε μόνη της είτε με άλλες συνεργαζόμενες εταιρείες ανέλαβε διάφορα έργα στη Λεμεσό όπως το έργο της διαμόρφωσης της οδού Ανεξαρτησίας, το Αποχετευτικό Λυμάτων της περιοχής Αποστόλου Ανδρέα Χαράκη, το Αποχετευτικό Λυμάτων Μονοβόλικου και της Μαρίνας Λεμεσού. Σύγκρινε πολλές φορές τα άχρηστα υλικά που μεταφέρονταν στο ακίνητο με αυτά που απομακρύνονταν από τα εργοτάξια και ήταν τα ίδια. Στις πιο πάνω αναφορές του μάρτυρα κρίνω ότι καμιά βαρύτητα μπορεί να δοθεί αφού αποτελούν συμπεράσματα και υποθέσεις του μάρτυρα. Περαιτέρω όμως εάν ο μάρτυρας γνώριζε όπως ισχυρίζεται τους άγνωστους οδηγούς των φορτηγών σε βαθμό που να τους αναγνωρίζει, το ελάχιστο που αναμένετο ήταν να τους κατονομάσει ή τουλάχιστον κάποιος από αυτούς να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Επαναλαμβάνω πως δεν παραγνωρίζω το δικαίωμα των εναγόντων να επιλέξουν τους μάρτυρες που θα καλέσουν στο Δικαστήριο, αλλά οι τόσο αόριστες αναφορές του μάρτυρα σχετίζονται κατά την κρίση μου με την αξιοπιστία του. Στη γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι τα άχρηστα υλικά δεν τοποθετούνταν από τα εργοτάξια απευθείας στο αναφερόμενο ακίνητο. «Πρόσεξε» ότι τα υλικά αυτά συγκεντρώνονταν πρώτα σε ένα χώρο μέσα στη Λεμεσό και μετά «αυτά τα ίδια υλικά» τα είδε στο ακίνητο των εναγόντων. Ο μάρτυρας φαίνεται να είχε πολύ ελεύθερο χρόνο στη διάθεση του ώστε να παρακολουθεί τις δραστηριότητες των εταιρειών στα διάφορα εργοτάξια μέσα στη πόλη, να παρακολουθεί και να κρατά σημειώσεις, άγνωστο για ποιο λόγο, που τοποθετούσαν τα άχρηστα υλικά και στη συνέχεια να είναι σε θέση να συγκρίνει τα υλικά αυτά για να καταλήξει ότι ήταν «τα ίδια υλικά που έβλεπε στο ακίνητο των εναγόντων». Θεωρώ ότι καμιά βαρύτητα δεν μπορεί να δοθεί στη μαρτυρία αυτή και χρησιμοποιώντας μια φράση της ποινικής δίκης, αναφέρω ότι «κανένα λογικό Δικαστήριο» δεν θα μπορούσε να αποδεχτεί τη μαρτυρία αυτή. Το ίδιο αναξιόπιστη θεωρώ και τη μαρτυρία του Μ.Ε.5 Δημήτρη Μακρίδη. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι ένας λογικός άνθρωπος θα μπορούσε να ακολουθήσει την πορεία των φορτηγών «για να λύσει την απορία του» για το πού κατέληγαν τα φορτηγά. Ο μάρτυρας κανένα λόγο είχε για να πράξει κάτι τέτοιο αφού δεν τον αφορούσε η διαδρομή των φορτηγών και θεωρώ ότι η αναφορά αυτή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά έγινε με σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση των εναγόντων. Θεωρώ επίσης ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ο ισχυρισμός του ότι ένα άτομο χωρίς να κατονομάζεται το οποίο του συστήθηκε «σαν εκπρόσωπος της εναγομένης 1» του ζήτησε προσφορά για να ισοπεδώσει τα άχρηστα υλικά και επειδή δεν του έδωσε θετική απάντηση στο ερώτημα αν είχαν άδεια, ο ίδιος του είπε ότι δεν τον ενδιαφέρει η δουλειά. Τόσο το περιεχόμενο της μαρτυρίας όσο και ο τρόπος που ο μάρτυρας κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα καταδεικνύουν κατά την κρίση μου μάρτυρα που δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο Αδάμος Καραντώνης (Μ.Ε.6) αμφισβητήθηκε έντονα για το κατά πόσο είναι σε θέση να καθορίσει το κόστος απομάκρυνσης των άχρηστων υλικών. Αποδέχομαι ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας εκτιμητής. Αναφέρθηκε στο περιεχόμενο της Έκθεσης εκτίμησης του (Τεκμήριο 10) που αφορά τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του επίδικου ακινήτου και της επιζήμιας επίδρασης από απορρίμματα. Καθορίζει στην Έκθεση του ως αγοραία αξία του ακινήτου το ποσό των €130.650 αφού αφαιρεί το ποσό των €60.000 σαν επιζήμια επίδραση από τα απορρίμματα, μαρτυρία που παραμένει αναντίλεκτη αφού η αναφορά του αφορά επιζήμια επίδραση και όχι κόστος μεταφοράς όπως αναφέρεται στην αγόρευση του κ. Ντορζή και αποδέχομαι το μέρος αυτό της μαρτυρίας του. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε επίσης σε υπολογισμούς για το κόστος απομάκρυνσης των άχρηστων υλικών από το ακίνητο των εναγόντων και καθόρισε το ποσό στις €200.000, ποσό που υπερβαίνει την αξία του ακινήτου όπως ο ίδιος την καθόρισε. Ο τρόπος υπολογισμού και τα όσα ο μάρτυρας έλαβε υπόψη για τον υπολογισμό αυτό, δεν στηρίζονται σε συγκεκριμένα γεγονότα αλλά σε υποθετικά και κατά προσέγγιση στοιχεία. Ως αποτέλεσμα η κατάληξη του αυτή δεν είναι ασφαλής και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο, αλλά δημιουργεί ερωτηματικά πώς είναι δυνατό το κόστος απομάκρυνσης να είναι μεγαλύτερο από την αξία του ακινήτου. Είναι ο ισχυρισμός των εναγόντων ότι η εναγόμενη 1 είχε παραδεχθεί μέσω του διευθυντή της Κυριάκου Χρυσοχού ότι τοποθέτησε τα άχρηστα υλικά στο ακίνητο των εναγόντων και ανέλαβε την υποχρέωση να αποκαταστήσει τη ζημιά. Για το θέμα αυτό έδωσε μαρτυρία ο Ανδρέας Φράγκος (Μ.Ε.4) ο οποίος αναφέρθηκε στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Κυριάκο Χρυσοχό και κατέθεσε τα Τεκμήρια 3, 4 και 5 που αποτελούν την αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε μεταξύ του και του Κυριάκου Χρυσοχού. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι ο Κυριάκος Χρυσοχός, αναγνώρισε με κάθε λεπτομέρεια ότι η εναγόμενη 1 τοποθέτησε άχρηστα υλικά χωρίς άδεια στο ακίνητο των εναγόντων, και ο ίδιος τον ενημέρωσε πλήρως για τα γεγονότα. Στον μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι ο Κυριάκος Χρυσοχός εξέλαβε το ακίνητο για το οποίο συζητούσαν για κάποιο άλλο και όταν αντιλήφθηκε το λάθος του έστειλε επιστολή με την οποία διευκρίνιζε ότι η όποια συζήτηση ήταν από παραδρομή. Υπεβλήθηκε επίσης στον μάρτυρα ότι ο Κυριάκος Χρυσοχός αναφερόταν στο ακίνητο της εταιρείας Playland στο οποίο η εναγόμενη 1 τοποθετούσε άχρηστα υλικά μετά από άδεια του ιδιοκτήτη. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν του είπε κάτι τέτοιο ο Κυριάκος Χρυσοχός αλλά του είπε ότι γνώριζε την περίπτωση. Αποδέχομαι ότι ο μάρτυρας επικοινώνησε με τον Κυριάκο Χρυσοχό και ανέφερε με ειλικρίνεια τη συζήτηση που έγινε μεταξύ τους όπως και τη δική του εκτίμηση για το τι αντιλήφθηκε ο Κυριάκος Χρυσοχός. Το βασικό ερώτημα όμως δεν είναι η εκτίμηση και η πεποίθηση του μάρτυρα ότι ο Κυριάκος Χρυσοχός αντιλήφθηκε πλήρως για ποιο θέμα συζητούσαν αλλά αν πραγματικά η εναγομένη 1 τοποθέτησε στο επίδικο ακίνητο τα άχρηστα υλικά. Η εναγόμενη 1 αμφισβητεί όπως φαίνεται μέσα από την Έκθεση Υπεράσπισης τους ισχυρισμούς των εναγόντων και για να τα καταρρίψει τους ισχυρισμούς αυτούς αλλά και για να υποστηρίξει τη δική της θέση κάλεσε δύο μάρτυρες. Ο πρώτος μάρτυρας για την Υπεράσπιση ήταν ο Γιώργος Μιχαηλίδης (Μ.Υ.1) ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης που έγινε Τεκμήριο Ε και στην οποία αναφέρει ότι για την περίοδο 2008-2011 η εναγομένη 1 σε συνεργασία με άλλη εταιρεία ανέλαβε το συμβόλαιο Ε1 του αποχετευτικού του Συμβουλίου Αποχετεύσεως Λεμεσού Αμαθούντας στην περιοχή Αποστόλου Ανδρέα Χαράκη και ο ίδιος ήταν ο υπεύθυνος του έργου εκ μέρους της εναγομένης
23. Η εναγομένη 1 είχε συμφωνία με δύο ιδιοκτήτες ακινήτων την εταιρεία Ν. Pavlou Playland Ltd το ακίνητο της οποίας βρίσκεται στο χωριό Παλώδια και το Σωτήρη Εγκωμίτη το ακίνητο του οποίου βρίσκεται στα Πολεμίδια για να τοποθετούν τα άχρηστα υλικά από το χώρο των εργασιών. Αναφέρει επίσης στη γραπτή του δήλωση ότι η εναγομένη 1 διαθέτει αδειούχα κινητή μονάδα μετατροπής των μπάζων σε εμπορεύσιμα υλικά τα οποία χρησιμοποιούνται για επιχωματώσεις οικοδομών και δρόμων και με αυτά τα υλικά είχαν προβεί σε επιχωματώσεις στα ακίνητα για τα οποία συμφώνησαν με τους ιδιοκτήτες τους. Ο συνήγορος των εναγόντων αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς του μάρτυρα για την ύπαρξη τέτοιων συμφωνιών και στα πλαίσια της αντεξέτασης ο μάρτυρας κατέθεσε τα Τεκμήρια 11 και
24. Όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 11 η εταιρεία Ν. Pavlοu Playland Ltd δηλώνει ικανοποιημένη «σχετικά με την απόθεση χωμάτων στο τεμάχιο 10 Φ.Σχ. 5340 στο χωριό Παλώδια» και επίσης στο Τεκμήριο 12 ο Σωτήρης Εγκωμίτης επιβεβαιώνει ότι επιτρέπει την τοποθέτηση κατάλληλων υλικών εκσκαφής στο ακίνητο του. H μαρτυρία του Μ.Υ.1 ήταν σαφής και ο μάρτυρας με αμεσότητα και τεκμηριωμένα κατέρριπτε τις υποβολές του δικηγόρου των εναγόντων οι οποίες διαφοροποιούνταν σε κάθε απάντηση του μάρτυρα διαφοροποιώντας έτσι και τις θέσεις των εναγόντων. Μέσα από το Τεκμήριο 13 το οποίο κατέθεσε ο Μ.Υ.2 και την επιστολή ημερομηνίας 13.5.11 φαίνεται ότι η εταιρεία Ν. Pavlοu Playland Ltd διαμαρτυρήθηκε προς την εναγομένη 1 γιατί η εναγόμενη 1 τοποθέτησε μπάζα ασφάλτου στο ακίνητο της και αφού η εναγομένη 1 μετακίνησε τα μπάζα ασφάλτου, η εταιρεία Ν. Pavlοu Playland Ltd απέστειλε επιστολή στην οποία αναφέρει ότι είναι ικανοποιημένη και δεν έχει καμιά απαίτηση εναντίον της εναγομένης 1 (Τεκμήριο 11). Τα πιο πάνω υποστηρίζουν τις αναφορές του Μ.Υ.1 για συμφωνία της εναγομένης 1 με τους ιδιοκτήτες δύο ακινήτων για την τοποθέτηση άχρηστων υλικών αλλά ταυτόχρονα υποστηρίζουν και τη θέση της Υπεράσπισης όπως υποβλήθηκε στον Μ.Ε.4 ότι όταν ο Κυριάκος Χρυσοχός συζητούσε μαζί του είχε υπόψη του άλλο ακίνητο. Όπως φαίνεται μέσα από το Τεκμήριο 13 υπήρχε πρόβλημα με την εταιρεία Ν. Pavlοu Playland Ltd για την τοποθέτηση μπάζων ασφάλτου στο ακίνητο τους στο χωριό Παλώδια, το πρόβλημα φαίνεται να υπήρχε το Μάιο του 2011, κατά το χρόνο δηλαδή που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα και η συζήτηση του Μ.Ε.4 με τον Μ.Υ.
25. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 και κρίνω ότι ο Μ.Υ.1 είπε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια για τα πραγματικά γεγονότα. Η μαρτυρία του Μ.Υ.1 υποστηρίζει τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 την οποία επίσης αποδέχομαι ως αξιόπιστη και κρίνω ότι η συζήτηση του Μ.Υ.2 με τον Μ.Ε.4 αποτελούσε παρανόηση των γεγονότων και οι όποιες υποσχέσεις του Μ.Υ.2 δόθηκαν δεν αφορούσαν το επίδικο ακίνητο. Η μαρτυρία των εναγόντων για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού αποτελείται από αόριστους και ασαφής ισχυρισμούς αλλά και υπερβολές που δεν συνάδουν με τη λογική. Ακόμη όμως και να πετύχαιναν οι ισχυρισμοί των εναγόντων ότι για την τοποθέτηση των άχρηστων υλικών ευθύνη φέρει η εναγόμενη 1, οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν ότι το κόστος απομάκρυνσης των άχρηστων υλικών ανέρχεται στο ποσό των €200.000 όπως και την απαίτηση τους για €30.000 για αποκατάσταση της δομής και γονιμότητας του εδάφους αφού καμία τέτοια μαρτυρία δόθηκε. Στην περίπτωση που οι ενάγοντες αποδείκνυαν τους ισχυρισμούς τους ότι για την τοποθέτηση των άχρηστων υλικών στο ακίνητο τους ευθύνη φέρει η εναγομένη 1, οι ενάγοντες θα δικαιούνταν το ποσό των €60.000 ως τη μείωση της αξίας του ακινήτου, μαρτυρία που όπως αναφέρω πιο πάνω παρέμεινε αναντίλεκτη. Για τους λόγους όμως που αναφέρω πιο πάνω, κρίνω ότι οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους εναντίον της εναγομένης 1, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγομένης 1 και εναντίον των εναγόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Tελική απόφαση - Αποζημιώσεις cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο