← Κύπρος

ΚΩΣΤΑ ΠΕΤΡΙΔΗ ν. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2389/2014, 16/6/2016

ΚΩΣΤΑ ΠΕΤΡΙΔΗ ν. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2389/2014, 16/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A273 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. N. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2389/2014 Μεταξύ: ΚΩΣΤΑ ΠΕΤΡΙΔΗ Ενάγοντα -και- ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΤΔ Εναγόμενης ......... Αίτηση για αναστολή διαδικασίας ημερ. 20.8.2015 16 Ιουνίου, 2016 Για Εναγόμενη-Αιτήτρια: κα Παμπακά για Chrysses Demetriades & Co LLC. Για Ενάγοντα - Καθ' ου η αίτηση: κ. Γ. Παγιάσης για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση, η εναγόμενη (εφεξής η αιτήτρια) ζητά την αναστολή εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, στον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4, άρθρα 3, 6, 7, 8 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60άρθρο 32, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ.Θ1-9, στη Νομολογία, στο Κοινοδίκαιο και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Από πλευράς γεγονότων, πλαισιώνεται από την ένορκη δήλωση της Σωτηρούλας Χρίστου, η οποία είναι υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την αιτήτρια. Κατά τους ισχυρισμούς της ενόρκως δηλούσας, ο ενάγοντας (εφεξής ο καθ' ου η αίτηση) ήταν ένας εκ των εγγυητών σε δάνειο που παραχώρησε η αιτήτρια, σε τρίτα πρόσωπα. Σε σχέση με το εν λόγω δάνειο, προέκυψαν διαφορές, για την επίλυση των οποίων, η αιτήτρια, έχει δρομολογήσει, διαδικασία διαιτησίας εναντίον, μεταξύ άλλων και του καθ' ου η αίτηση (Δ.12/16). Δυο μήνες μετά την έναρξη της διαιτητικής διαδικασίας, ο καθ' ου η αίτηση καταχώρισε την παρούσα αγωγή, με την οποία ζητά θεραπείες που σχετίζονται με τα ίδια επίδικα θέματα που βρίσκονται ενώπιον του διαιτητή προς επίλυση. Μάλιστα με αίτηση του ημερ. 26.9.2014, ο καθ' ου η αίτηση, επιχείρησε να διακόψει τη διαιτητική διαδικασία, καταχωρώντας αίτηση για αναστολή της. Η αίτηση αυτή, κατόπιν ακρόασης, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Ως εκ τούτου, συνεχίζει η ενόρκως δηλούσα, θα πρέπει να ανασταλεί η εκδίκαση της παρούσας αγωγής και οι διαφορές των μερών να επιλυθούν στη διαδικασία διαιτησίας. Διαφορετικά θα υπάρξει κατακερματισμός της διαδικασίας, σπατάλη χρόνου του Δικαστηρίου και κίνδυνος έκδοσης αντιφατικών ή διαφορετικών αποφάσεων για τα ίδια επίδικα θέματα. Ο καθ' ου η αίτηση αντέδρασε στην Αίτηση, καταχωρώντας στις 18.12.2015, Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης (εφεξής η Ένσταση). Η Ένσταση εδράζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 άρθρα 4 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 31, 32, 43 και 47, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.35 Θ.18 και 19, Δ.40 Θ.Θ.7 και 11, Δ.47, Δ.48 Θ.Θ.1-4 και 8

(1)(ii) και (ee), Δ.64, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο άρθρο 52, στον περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμο και στις οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4, άρθρα 3, 6, 7, 8, 20, 21 και 26, στα άρθρα 28, 30
(1), 30
(2)και 30
(3), (α), (β) και (γ) του Συντάγματος, στις αρχές της ίσης μεταχείρισης, της δίκαιης δίκης και στους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης, στις αρχές της επιείκειας (equity), στη νομολογία, την πρακτική, τη διακριτική ευχέρεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σε αυτή προβάλλονται οι εξής 11 συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης:
  1. Η Εναγόμενη/Αιτήτρια, έχοντας ανεπιφύλακτα καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης και έχοντας αποδεχθεί τη δικαιοδοσία και/ή αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και συμμετείχε στη μέχρι σήμερα δικαστική διαδικασία, κωλύεται και/ή εμποδίζεται και/ή άλλως πως δεν μπορεί να αξιώνει το αιτούμενο διάταγμα αναστολής.
  2. Ο Ενάγων, δεν επιθυμεί, δεν αποδέχεται, δεν εγκρίνει και δεν θέλει να συμμετάσχει στην σκοπούμενη διαδικασία Διαιτησίας, η οποία συνεστήθη χωρίς τη δική του συμμετοχή και έχει ήδη ζητήσει την εξαίρεση του Διαιτητή, ο οποίος είναι πρόσωπο που σχετίζεται με τον Συνεργατισμό.
  3. Τυχόν έγκριση του παρόντος αιτήματος θα συνιστά προσβολή του συνταγματικού δικαιώματος του Ενάγοντα για πρόσβαση στο Δικαστήριο και του δικαιώματός του σε Δίκαιη Δίκη.
  4. Η Αίτηση είναι νομικά αστήρικτη και ανυπόστατη, καθώς στηρίζεται σε ανεπαρκή και/ή ελλιπή νομική βάση.
  5. Η Αίτηση και/ή ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, είναι ατεκμηρίωτες και ουσιαστικά αβάσιμες, αφού δεν αποκαλύπτουν στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  6. Δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  7. Η Αίτηση υποβάλλεται καταχρηστικά και/ή συνιστά καταχρηστική άσκηση δικαιώματος και/ή γίνεται κακόπιστα (mala fide).
  8. Οι περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης επιβάλλουν όπως το Σεβαστό Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια κατά της έγκρισης του αιτούμενου διατάγματος.
  9. Το αιτούμενο διάταγμα είναι δικονομικά και νομικά αβάσιμο και εντελώς ανυπόστατο.
  10. Η παρούσα Αίτηση έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και/ή χωρίς να δοθεί οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος που να δικαιολογεί αυτή την υπέρμετρη καθυστέρηση.
  11. Η Εναγόμενη/Αιτήτρια υποβάλλει την παρούσα Αίτηση με αλλότρια κίνητρα και/ή σκοπό να παρακωλύσει και/ή να καθυστερήσει τη δικαστική διαδικασία και με πλήρη περιφρόνηση προς το δικαίωμα του Ενάγοντα/Καθ' ου η Αίτηση για εκδίκαση της υπόθεσής του έγκαιρα και/ή εντός εύλογου χρόνου ως επιτάσσει το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Τα γεγονότα στα οποία εδράζεται η Ένσταση, παρατίθενται στην ένορκη δήλωση του ίδιου του καθ' ου η αίτηση. Ο καθ' ου η αίτηση θεωρεί την καταχωρηθείσα Αίτηση αδικαιολόγητη, καταχρηστική και λανθασμένη αφού τα θέματα, τα οποία εγείρει με την παρούσα αγωγή, αφορούν την εξ υπαρχής ακυρότητα των συνομολογηθεισών συμφωνιών, συνεπεία, μεταξύ άλλων, δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων - ζητήματα τα οποία θα πρέπει να εκδικαστούν από το Δικαστήριο και όχι από τον διαιτητή. Όσον αφορά την προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση για αναστολή της διαιτητικής διαδικασίας, τη θεωρεί εσφαλμένη και ως προς τούτο, έχει ήδη καταχωρηθεί εναντίον της, έφεση. Απ' εκεί και πέρα, θεωρεί, εν πάση περιπτώσει, ότι, η αιτήτρια κωλύεται να ζητά την αναστολή της δικαστικής διαδικασίας, αφού καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης ανεπιφύλακτα και έχει μάλιστα προβεί και σε διαβήματα, στα πλαίσια της αγωγής. Όσον αφορά τον ίδιο τον διαιτητή που έχει διοριστεί, τον θεωρεί, άτομο ακατάλληλο που έχει άμεση σχέση με τον Συνεργατισμό και δεν πληροί έτσι τα εχέγγυα αμεροληψίας για να εκδικάσει τόσο σοβαρά ζητήματα, τα οποία περιλαμβάνουν την αξιολόγηση μαρτυρίας και τη μαρτυρία πραγματογνωμόνων. Αν δε γίνει δεκτή η παρούσα Αίτηση, καταλήγει ο καθ' ου η αίτηση, θα πληγούν τα συνταγματικά κατοχυρωμένα του δικαιώματα για πρόσβαση στο Δικαστήριο αλλά και για δίκαιη δίκη και ίση μεταχείριση. Συνεπώς, ζητά την απόρριψη της Αίτησης. Η ακρόαση της Αίτησης ήταν σύντομη αφού κατατέθηκαν απλώς από τους ευπαιδεύτους συνηγόρους, γραπτές αγορεύσεις. Τις αγορεύσεις αυτές τις διεξήλθα με προσοχή και ενδελέχεια και αναφορά σε επιμέρους πραγματικά και νομικά ζητήματα που εγείρονται, θα γίνει εκεί και όπου χρειάζεται, προς επίλυση της ανακύπτουσας διαφοράς. Στην προκειμένη περίπτωση, μολονότι η διαφορά παραπέμφθηκε σε διαιτησία δυνάμει ειδικής διάταξης Νόμου, ήτοι του άρθρου 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 (ως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί) και όχι δυνάμει συνυποσχετικού, τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4 (βλ. άρθρο 52
(2)(β) του Ν.22/85). Δυνατότητα αναστολής δικαστικής διαδικασίας, δυνάμει του Κεφ. 4, παρέχει το άρθρο 8. Στην υπόθεση ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Κουρουκλίδη κ.α
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1374, αναφέρθηκαν σχετικά τα εξής: «Το θέμα διέπεται από το άρθρο 8 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.4, που προνοεί ότι αν συμβαλλόμενος σε γραπτή συμφωνία για παραπομπή διαφορών σε διαιτησία αρχίζει οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία εναντίον οιουδήποτε άλλου συμβαλλόμενου μέρους, αναφορικά με οιονδήποτε θέμα έχει συμφωνηθεί να παραπέμπεται σε διαιτησία, οιοσδήποτε διάδικος δύναται, οποτεδήποτε μετά την καταχώρηση εμφάνισης και προ της καταχώρησης οποιουδήποτε δικόγραφου ή πριν από τη λήψη οποιουδήποτε άλλου διαβήματος στη διαδικασία, να αποταθεί για αναστολή της διαδικασίας και το δικαστήριο, αν ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ικανοποιητικός λόγος γιατί το θέμα δεν θα έπρεπε να παραπεμφθεί σύμφωνα με τη συμφωνία σε διαιτησία και ότι ο αιτητής, κατά την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας, ήταν και εξακολουθεί να είναι έτοιμος και πρόθυμος να πράξει οτιδήποτε το αναγκαίο για την κανονική διεξαγωγή της διαιτησίας, μπορεί να εκδώσει διάταγμα αναστολής της διαδικασίας........» Στην υπόθεση Vector Onega A.G. v. Του πλοίου M/V Grivas κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ.1, το Δικαστήριο απέρριψε αίτηση για αναστολή της διαδικασίας, λόγω ρήτρας διαιτησίας που περιείχετο σε γραπτή συμφωνία μεταξύ των διαδίκων, απλώς και μόνο γιατί η αίτηση έγινε μετά τη διενέργεια νέων βημάτων στη διαδικασία. Το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν έχει διακριτική ευχέρεια να αναστείλει τη διαδικασία όταν ο εναγόμενος αφήσει την αγωγή να προχωρήσει (βλέπε επίσης Russel on Arbitration, 20η Έκδοση, σελ.163-178). Σημειώνεται περαιτέρω ότι ρήτρα διαιτησίας, όπως αυτή της παρούσας υπόθεσης που είναι γνωστή ως ρήτρα Scott v. Avery
(1856)H.L.S. σελ.392 από την ομώνυμη υπόθεση, δεν καταργεί τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου, αλλά παρέχει δυνατότητα αναστολής της διαδικασίας (βλέπε επίσης Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 2, παραγρ.645-646).» Στην υπόθεση Petrolina (Holdings) Public Ltd v. Νικολάου
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2337, τονίστηκε, ότι για να εκδοθεί διάταγμα αναστολής της διαδικασίας, απαιτείται, μεταξύ άλλων, η ύπαρξη έγκυρης συμφωνίας για διαιτησία που να καλύπτει τις επίδικες διαφορές. Εδώ η βούληση της αιτήτριας για παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία είναι περισσότερο από δεδηλωμένη, αφού η διαιτητική διαδικασία έχει ήδη δρομολογηθεί και βρίσκεται σε εξέλιξη. Σε περιπτώσεις, όπως την παρούσα, η διαιτητική διαδικασία, είναι κατά κανόνα και η κατάλληλη για επίλυση της διαφοράς σε πρώτο στάδιο, ενόψει ακριβώς της επί τούτου, ειδικής, νομοθετικής, ρύθμισης. Η καταλληλόλητα στη προκειμένη περίπτωση, έχει, επιβεβαιωθεί με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου (υπό άλλη σύνθεση) ημερ.29.5.2015, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση για αναστολή της διαιτητικής διαδικασίας. Στην αίτηση αυτή, πολλά από τα επιχειρήματα του εκεί αιτητή και εδώ καθ' ου η αίτηση - σε αντιδιαστολή βέβαια - ήταν τα ίδια, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την ακαταλληλότητα της διαιτητικής διαδικασίας. Τα επιχειρήματα αυτά εξετάστηκαν από το Δικαστήριο και απορρίφθηκαν. Κατ' ακολουθία της εν λόγω ενδιάμεσης απόφασης, η διαιτητική διαδικασία συνεχίζει κανονικά. Το παρόν Δικαστήριο, ασχέτως σύνθεσης, δεν δύναται να μετατραπεί σε Εφετείο του ίδιου του εαυτού του. Με βάση επομένως το πιο πάνω διαμορφωμένο σκηνικό, θα ήταν τουλάχιστον παράδοξο, να συνεχίσει παράλληλα και η εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Η παραδοξότητα θα συνίστατο στον κίνδυνο έκδοσης διαφορετικών ή αντιφατικών αποφάσεων, στην αχρείαστη και δαπανηρή ανάλωση δικαστικού χρόνου, στην πρόκληση ταλαιπωρίας σε όλους τους εμπλεκομένους και στον κατακερματισμό των επιδίκων θεμάτων (βλ. Oterom Ltd v. Χριστοδουλίδη
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1081). Όσον αφορά τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα του καθ' ου η αίτηση, αυτά διασφαλίζονται πλήρως, αφού, θα έχει δικαίωμα να εφεσιβάλει τη διαιτητική απόφαση αν δεν τον ικανοποιεί (βλ. άρθρο 52
(4)του Ν 22/85), ενώ παράλληλα θα επαναπρογγραματισθεί η παρούσα αγωγή και θα δοθούν περαιτέρω οδηγίες. Η αναστολή δεν θα θέσει τέρμα στην αγωγή. Απλά, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, συναρτημένο με προσδιορίσιμο συμβάν, η αγωγή θα τεθεί εκτός πινακίου. Όταν παρέλθει το χρονικό διάστημα και επισυμβεί το προσδιορίσιμο συμβάν, η αγωγή θα τεθεί εκ νέου ενώπιον του Δικαστηρίου, για την έκδοση περαιτέρω οδηγιών. Σχετική επί τούτων είναι η υπόθεση Κεφάλας ν. Petevis, Πολιτική Έφεση 368/2009, ημερ. 2.11.2011, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η ρήτρα διαιτησίας, όπως αυτή που έχουμε στην παρούσα υπόθεση, είναι γνωστή ως ρήτρα Scott v. Avery
(1856)H.L.S. σελ. 392 από την ομώνυμη υπόθεση, δεν καταργεί τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου, αλλά παρέχει δυνατότητα αναστολής της διαδικασίας Βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 2, παρ.645-
  1. Η αναστολή της δικαστικής διαδικασίας προς το σκοπό παραπομπής σε διαιτησία συγκεκριμένης διαφοράς στη βάση συμφωνηθείσας ρήτρας διαιτησίας με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 8 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4 δεν συνεπάγεται εγκατάλειψη της οφειλόμενης υποχρέωσης του δικαστηρίου για έλεγχο της πορείας της δικαστικής διαδικασίας η οποία, εφόσον δεν διακόπτεται, εξακολουθεί να διατηρείται ζωντανή, όμως εκτός πινακίου.» (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου). Οι πιο πάνω διαπιστώσεις, απαντούν και στους λόγους ένστασης 2 - 9 και 11, οι οποίοι και απορρίπτονται. Σε σχέση με τον λόγο ένστασης 1, επισημαίνω, ότι δεν χρειαζόταν η καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία ή επιφύλαξη, αφού ως προανέφερα, δεν τίθεται ζήτημα αμφισβήτησης της επίδοσης και κατ' επέκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ούτε και ζητείται απόρριψη, παραμερισμός ή οριστική διακοπή της αγωγής. Στην προκειμένη περίπτωση δεν τυγχάνει εφαρμογής η Διαταγή 16, θεσμός
  2. Η αναστολή της διαδικασίας είναι ένα προσωρινό και όχι μόνιμο μέτρο. Απομένει, το σκέλος του λόγου ένστασης 1 που άπτεται της συμμετοχής της αιτήτριας στη δικαστική διαδικασία, η οποία επεκτείνεται και στον λόγο ένστασης 10, δια του ισχυρισμού για καθυστέρηση και παρακώλυση της δικαστικής διαδικασίας. Για να εμποδίζεται ένας διάδικος από το να ζητά παραπομπή μιας διαφοράς σε διαιτησία, λόγω διαβήματος που έχει παρθεί στα πλαίσια της αγωγής, το διάβημα θα πρέπει να είναι ουσιαστικό και να αφορά την ίδια τη δίκη (βλ. P.T Asuransi Tokio Marine Indonesia v. Seascope Navigation Ltd
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1142). Στην υπόθεση αυτή, αίτηση για ασφάλεια εξόδων δεν θεωρήθηκε ως διάβημα που αφορούσε τη δίκη. Στην υπόθεση Ives and Barker v. Williams [1894] 2 Ch. 478, 484, στην οποία παραπέμπει δια της αγόρευσης του, ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ' ου η αίτηση, λέχθηκαν τα εξής: "The authorities show that a step in the proceedings means something in the nature of an application to the court, and not mere talk between solicitors and solicitors' clerks nor the writing of letters but the taking of some step, such as taking out a summons or something of the king, which is, in a technical sense, a step in the proceedings." Στην εδώ περίπτωση, η αιτήτρια κανένα διάβημα δεν έλαβε που να αφορά τη δίκη. 'Εφερε απλά ένσταση στην αίτηση για αναστολή της διαιτητικής διαδικασίας. Το διάβημα αυτό όχι απλώς δεν αποτελεί ενεργό συμμετοχή στη διαδικασία της αγωγής, αλλά αντίθετα δεικνύει την προσήλωση της αιτήτριας στη διαδικασία της διαιτησίας. Στο φάκελο της υπόθεσης, υπάρχει και αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης ημερ.26.6.
  1. Στην αίτηση αυτή, δεν υπήρξε οποιαδήποτε αντίδραση από πλευράς αιτήτριας είτε με την καταχώρηση Υπεράσπισης είτε με την εκδήλωση πρόθεσης καταχώρησης Υπεράσπισης. Τουναντίον από τα πρακτικά του Δικαστηρίου, φαίνεται καθαρά, ότι, από την αρχή, η δεδηλωμένη θέση των συνηγόρων της αιτήτριας, ήταν, ότι, θα έπρεπε πρώτα το Δικαστήριο να αποφανθεί επί της παρούσας Αίτησης, προτού δώσει τις οποιεσδήποτε οδηγίες για την καταχώρηση Υπεράσπισης. Ως εκ τούτων και οι λόγοι ένστασης 1 και 10 απορρίπτονται. Στη βάση του πιο πάνω σκεπτικού, η Αίτηση θα εγκριθεί. Για να μην οδηγήσει όμως η αναστολή της διαδικασίας, σε εκφυλισμό της αγωγής, θα τεθεί πλαίσιο παρακολούθησης και εποπτείας. Συνεπώς, εκδίδεται διάταγμα αναστολής της διαδικασίας της παρούσας αγωγής, μέχρι την έκδοση απόφασης στη διαδικασία Διαιτησίας με αριθμό Δ.12/16 ή την έκδοση απόφασης από το Ανώτατο Δικαστήριο που να ανατρέπει την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ.29.5.
  2. Μέχρι τότε, η υπόθεση θα τεθεί εκτός πινακίου. Τα έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ' ου η αίτηση. Η παρούσα απόφαση, να κοινοποιηθεί από το Πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου, στον Διαιτητή κ Λοϊζο Σωτηρίου στη διεύθυνση Λεοντίου Α' 232 Ζ, 3020, Λεμεσός ή σε άλλη διεύθυνση που θα υποδείξουν τα μέρη. Σε περίπτωση που εκδοθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο απόφαση που να ανατρέπει την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ.29.5.2015 - με την οποία απορρίφθηκε αίτηση για αναστολή της διαιτητικής διαδικασίας - η υπόθεση θα προγραμματισθεί εκ νέου από το Δικαστήριο για να δοθούν περαιτέρω οδηγίες. Διαφορετικά, ευθύς μόλις εκδοθεί η διαιτητική απόφαση, αυτή να τοποθετηθεί στον φάκελο του Δικαστηρίου είτε από τον διαιτητή ή αν τούτο είναι πιο πρακτικό, από οποιοδήποτε από τα διάδικα μέρη και κατόπιν η υπόθεση θα προγραμματισθεί εκ νέου από το Δικαστήριο για να δοθούν περαιτέρω οδηγίες. (Υπ) ............................... Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.