← Κύπρος

BETOMAN LTD ν. Παύλου Αντωνίου, Αγωγή 5507/11, 14/6/2016

BETOMAN LTD ν. Παύλου Αντωνίου, Αγωγή 5507/11, 14/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A269 ΣΤΟ EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Xρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αγωγή 5507/11 Μεταξύ: BETOMAN LTD, εκ Λεμεσού Εναγόντων Και Παύλου Αντωνίου, εκ Λεμεσού Εναγόμενου .............. Ημερομηνία: 14 Ιουνίου 2016 Για τους ενάγοντες: κος Χ. Πογιατζής για κ.κ. Α & Χ Πογιατζής Δ.Ε.Π.Ε. για ν' ακούσει απόφαση καμία εμφάνιση. Ο εναγόμενος εμφανίζεται αυτοπροσώπως. Παρών για να ακούσει απόφαση. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες διεκδικούν από τον εναγόμενο το ποσό των €840,97σ πλέον τόκο 9% από 7.4.05, βάσει τιμολογίου και/ή βάσει συνολικής συμφωνηθείσας και/ή λογικής αξίας και/ή αμοιβής δια πωληθέν και παραδοθέν σκυρόδεμα στον εναγόμενο και/ή βάσει λογαριασμού. Δικογραφείται στην έκθεση απαίτησης ότι μεταξύ Νοεμβρίου 2004 και Απριλίου 2005 οι ενάγοντες κατόπιν εντολής και παράκλησης του εναγομένου πώλησαν και παρέδωσαν σε αυτόν έτοιμο σκυρόδεμα βάσει τιμολογίων και/ή λογαριασμών συνολικής συμφωνηθείσας και/ή λογικής αξίας και/ή αμοιβής εκ ΛΚ.492,20σ ή €840,97 περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Ήταν ρητός όρος της συμφωνίας ότι το τιμολόγια θα φέρουν τόκο 9% επί εκάστοτε χρεωστικού υπολοίπου. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των εναγόντων, περιλαμβανομένης και της επιστολής των δικηγόρων των εναγόντων ημερ. 12.09.11 η οποία στάληκε προς τον εναγόμενο, ο εναγόμενος ουδέν ποσό πλήρωσε έναντι του χρέους του. Διά της Υπεράσπισης του ο εναγόμενος απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγόντων καθώς και την αξίωσή τους. Αποτελεί κύρια Υπεράσπιση του ότι ο ίδιος του δεν φέρει ευθύνη για την πληρωμή του αξιούμενου ποσού αλλά ο ιδιοκτήτης του έργου εις το οποίο παραδόθηκε το μπετόν. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ουδέποτε συμβλήθηκε με τους ενάγοντες παραδεχόμενος ότι ο ίδιος μεσολάβησε για την παραγγελία διευθετώντας με τους ενάγοντες την παράδοση του μπετόν στο χώρο του έργου. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ενώ παράγγειλε μπετόν για άλλα έργα από τους ενάγοντες και/ή ήρθε σε επαφή με αυτούς μετά τον επίδικο χρόνο, ουδέποτε του αναφέρθηκε για οποιαδήποτε οφειλή. Οι ενάγοντες καταχώρησαν Απάντηση στην Υπεράσπιση με την οποία ουσιαστικά μεταβάλλουν τα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν την αξιώση τους με βάση την έκθεση απαίτησης. Συγκεκριμένα αναφέρομαι στην παρ. 2 της Απάντησης με την οποία οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ο εναγόμενος πλήρωσε έναντι του χρέους τους το ποσό των ΛΚ. 600.- στις 7.4.05 και παρέμεινε υπόλοιπο το αξιούμενο ποσό. Ο πιο πάνω ισχυρισμός των εναγόντων έρχεται σε αντίθεση με τα όσα αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης εφόσον σε αυτήν δεν προβάλλεται ισχυρισμός περί ύπαρξης υπολοίπου παρά μόνο προβάλλεται ισχυρισμός ότι για συγκεκριμένη περίοδο ο εναγόμενος προέβηκε σε αγορές συνολικής αξίας ΛΚ. 492,20σ. Σύμφωνα με την νομολογία ισχυρισμοί οι οποίοι προβάλλονται με την Απάντηση και μεταβάλλουν τους αρχικούς ισχυρισμούς των εναγόντων δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Τονίζεται ότι στα δικόγραφα των εναγόντων δεν αναφέρεται ποιο ήταν το συνολικό ποσό της αξίας του μπετόν όπου κατά τους ενάγοντες πώλησαν στον εναγόμενο. Ως θα διαφανεί πιο κάτω η αντιφατική αυτή προβολή ισχυρισμών από μέρους των εναγόντων παρατηρείται και στην μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε από μέρους τους. Οι ενάγοντες προς απόδειξη της απαίτησης τους παρουσίασαν τον μάρτυρα Αλέξη Νεοφύτου (ΜΕ), υπάλληλο των εναγόντων. Ο εναγόμενος, ο οποίος μετά την απόσυρση των δικηγόρων του χειρίστηκε προσωπικά την υπόθεση, παρέθεσε την ένορκη μαρτυρία του και παρουσίασε ως μάρτυρα τον Βαρνάβα Κορονίδη (ΜΥ). Κατά την Ακρόαση κατατέθηκαν, ως τεκμήρια, από τον ΜΕ τα εξής: Τεκμήριο 1, δέσμη αποτελούμενη από 6 δελτία παράδοσης εις τα οποία αναφέρεται ως κατασκευαστής του έργου ο εναγόμενος, Τεκμήριο 2 δέσμη αποτελούμενη από 5 τιμολόγια εις το όνομα του εναγόμενου, Τεκμήριο 3 κατάσταση λογαριασμού ημερ. 9.9.11 εις την οποία αναφέρεται το όνομα του εναγόμενου, Τεκμήριο 4 αντίγραφο απόδειξης είσπραξης για ποσό ΛΚ. 600.- εις το όνομα του εναγόμενου, Τεκμήριο 5 επιστολή από τους ενάγοντες προς τον εναγόμενο ημερ. 12.9.

  1. Ο εναγόμενος κατά την δια ζώσης μαρτυρία του κατέθεσε ως Τεκμήριο 6 έγγραφο όπου κατά τον ίδιο αποτελεί την βεβαίωση του Δημήτρη Παπαδόπουλου για τον οποίο εκτέλεσε κάποιες εργασίες, στην οποία αναφέρεται ότι το πιο πάνω πρόσωπο πλήρωσε το ποσό των ΛΚ. 492.- στους ενάγοντες ο ίδιος του. Διαπιστώνω από εξέταση της προσκομισθείσας μαρτυρίας ότι τα ακόλουθα γεγονότα παρέμειναν αδιαμφησβήτητα. Ο εναγόμενος διατηρούσε σχέση συνεργασίας με τους ενάγοντες τόσο πριν τον επίδικο χρόνο όσο και μετά. Ο εναγόμενος προέβηκε στην παραγγελία του μπετόν το οποίο καταγράφεται στα δελτία αποστολής Τεκμήριο
  2. Ο εναγόμενος υπέγραψε τα δελτία αποστολής με αριθμούς 8369, 8555, 1999, 2310 και
  3. Ο εναγόμενος πλήρωσε στους ενάγοντες το ποσό των ΛΚ. 600.- στις 7.4.05 σύμφωνα με το Τεκμήριο 4 το οποίο αντιπροσωπεύει το ποσό των τιμολογίων 33308 και
  4. Ο μάρτυρας των εναγόντων, Αλέξης Νεοφύτου (Μ.Ε.) εργάζεται στο λογιστήριο των εναγόντων, κατά το 2004 ήταν συντονιστής παραγωγής. Δεν γνωρίζει προσωπικά των εναγόμενο μόνο μέσω τηλεφώνου όπου δίδονταν οι παραγγελίες. Κατά τον μάρτυρα ο εναγόμενος παράγγειλε μπετόν για δυο έργα ένα στην περιοχή Νίκου Παττίχη και το άλλο στην Κορφή. Τα δελτία παράδοσης, Τεκμήριο 1, τα υπέγραψε ο ίδιος. Ανέφερε επίσης ότι δεν γνωρίζει αν παραδόθηκαν τα τιμολόγια στον εναγόμενο. Εξήγησε το περιεχόμενο των δελτίων αποστολής με αριθμούς 8369, 8555 και 8636 και τα τιμολόγια τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
  5. Αναφορικά με το Τεκμήριο 3, κατάσταση λογαριασμού, ανέφερε ότι το υπόλοιπο ανέρχεται σε ΛΚ. 492,20σ (€840,97σ). Αναφορικά με την απόδειξη εισπράξεως, Τεκμήριο 4, ανέφερε τα ακόλουθα: «............ Ε: Tι αφορά το ποσό, τι αφορά αυτή η απόδειξη που σου παρουσίασα πριν από λίγο; Α: £
  6. Ε: Από ποιο πρόσωπο πληρώθηκε το ποσό αυτό; Α: Παύλος Αντωνίου. Ε: Θέλω να μας πεις ποια τιμολόγια αφορά αυτή η απόδειξη είσπραξης; A: 33380 και
  7. Ε: Aφορά τα τιμολόγια που μας παρουσίασες πριν από λίγο; Α: Όχι. Ε: Τι εννοείς; Α: Τα δύο αυτά τιμολόγια είναι μέρος του ποσού. Αφορά τα τιμολόγια που παρουσίασα πριν. .........................» Στη συνέχεια ερωτήθηκε κατά πόσο πληρώθηκε κάποιο ποσό έναντι του χρέους απαντώντας αρνητικά, αναφέροντας ότι εκτός από το ποσό των ΛΚ. 600, δεν πληρώθηκε άλλο ποσό. Όπως ανέφερε ουδέποτε αναφέρθηκε στον μάρτυρα από τον εναγόμενο ότι η αγορά έγινε εκ μέρους τρίτου και ουδέποτε ανέλαβε άλλο πρόσωπο την πληρωμή. Αντεξεταζόμενος επέμενε στις αρχικές του θέσεις τονίζοντας ότι εφόσον τα τιμολόγια και δελτία παράδοσης είναι επ' ονόματι του εναγόμενου αλλά και τα δελτία παράδοσης είναι υπογεγραμμένα από τον ίδιο τότε μόνο ο ίδιος του φέρει ευθύνη για την πληρωμή του αξιούμενου ποσού. Ο εναγόμενος κατά την μαρτυρία του ανέφερε ότι όταν ανέλαβε να εκτελέσει με τον συνέταιρο του ένα έργο για κάποιο Παπαδόπουλο τηλεφώνησε στους ενάγοντες και παράγγειλε μπετόν και όταν παραλήφθηκε το μπετόν στο έργο υπέγραψε κάποια από τα δελτία παράδοσης ενώ για το δελτίο παράδοσης με αριθμό 8636 υπέγραψε ο ιδιοκτήτης του έργου. Όταν τελείωσε την εργασία του πληρώθηκε από τον ιδιοκτήτη του έργου αναφορικά με τα καλούπια ενώ το μπετόν πληρώθηκε από τον Παπαδόπουλο σε εισπράκτορα των εναγόντων. Μετά από λίγο καιρό εκτέλεσε κάποιες εργασίες στην Κορφή, οι ενάγοντες του έδωσαν τα τιμολόγια τα οποία εξόφλησε με την πληρωμή του ποσού των ΛΚ. 600.- χωρίς να του αναφέρουν ότι οφείλει κάποιο υπόλοιπο. Μετά από 7 χρόνια του τηλεφώνησε κάποια κα Μαρία από τους ενάγοντες λέγοντας του ότι έχει υπόλοιπο για το μπετόν στην Κορφή, της εξήγησε ότι ήταν πληρωμένο και τελικά του ανέφερε ότι απλήρωτο ήταν το μπετόν το οποίο παραδόθηκε στο έργο Νίκου Παττίχη, σχολείο Λόγος. Επέμενε ότι ο ίδιος του δεν έχει καμία σχέση με έργο στην οδό Νίκου Παττίχη εφόσον το έργο το οποίο εκτέλεσε για τον Παπαδόπουλο είναι στην οδό Γιαλούσας. Στη συνέχεια ανέφερε ότι παράγγειλε μπετόν και για λογαριασμό κάποιου Χρύσανθου Χρυσάνθου και ουδέποτε του αναφέρθηκε ότι οφείλει να πληρώσει στους ενάγοντες. Αντεξεταζόμενος επέμενε στην αρχική εκδοχή του. Σε ερώτηση για ποιο λόγο προέβηκε σε πληρωμή εφόσον αρνείται ότι αγόρασε μπετόν, τόνισε ότι η πληρωμή η οποία έγινε για το ποσό των ΛΚ. 600.- δεν ήταν έναντι χρέους αλλά για την εξόφληση των τιμολογίων που αφορούσαν το μπετόν το οποίο παραδόθηκε στην Κορφή. Ο Βαρνάβας Κορονίδης, ο οποίος κατέθεσε εκ μέρους της Υπεράσπισης ανέφερε ότι μαζί με τον εναγόμενο έκαναν τα καλούπια σε κάποιο έργο του Παπαδόπουλου, έχουν πληρωθεί από το εν λόγω πρόσωπο για τα καλούπια και τα σίδερα. Αντεξεταζόμενος θυμόταν ότι έκανε με τον εναγόμενο ένα τοίχο σε σπίτι αλλά δεν θυμόταν εάν ήταν του Παπαδόπουλου και δεν θυμόταν που είναι το σπίτι. Θυμόταν όμως ότι η συμφωνία ήταν να πληρωθούν μόνο τα εργατικά και το κόστος των υλικών θα τα πλήρωνε ο ιδιοκτήτης. Συμφώνησε τέλος ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει τον φίλο του, τον εναγόμενο. Παραθέτοντας συνοπτικά την προσκομισθείσα μαρτυρία προχωρώ πιο κάτω στην αξιολόγηση της. Η μαρτυρία του ΜΕ δεν μπορεί να κριθεί ούτε αξιόπιστη, ούτε πειστική, για τους λόγους τους οποίους θα καταγράψω αμέσως πιο κάτω. Πρώτα και κύρια η εκδοχή η οποία προωθήθηκε από μέρους των εναγόντων μέσω του ΜΕ δεν συνάδει με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των εναγόντων. Στην παρ. 2 της έκθεσης απαίτησης δικογραφείται ο εξής ισχυρισμός: «Μεταξύ Νοεμβρίου 2004 και Απριλίου 2005 οι ενάγοντες τη εντολή και παρακλήσει του εναγομένου πώλησαν και παρέδωσαν στον εναγόμενο έτοιμο σκυρόδεμα (μπετόν) βάσει τιμολογίων ή/και λογαριασμών ή/και άλλως πως, συνολικής συμφωνηθείσης ή/και λογικής αξίας ή/και αμοιβής εκ ΛΚ. 492,20σ ή σε €840,97σ συμπεριλαμβανομένου 15% Φ.Π.Α.» Ως έχει προαναφερθεί παρατηρείται επίσης αντίφαση μεταξύ της έκθεσης απαίτησης και της απάντησης στην υπεράσπιση, εφόσον στην έκθεση απαίτησης δεν προβάλλεται ο ισχυρισμός για ύπαρξη άλλου οφειλόμενου ποσού πέραν του αξιουμένου ενώ στην απάντηση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι έναντι του λογαριασμού πληρώθηκε το ποσό των ΛΚ. 600.- χωρίς να δικογραφείται οποιοδήποτε αρχικό ποσό του ισχυριζόμενου λογαριασμού του εναγόμενου. Παρά την πιο πάνω δικογραφημένη θέση των εναγόντων στην έκθεση απαίτησης, με την οποία ουσιαστικά οι ενάγοντες προέβαλαν ότι το σύνολο του μπετόν το οποίο προμήθευσαν στον εναγόμενο κατά την περίοδο Νοεμβρίου 2004 και Απριλίου 2005 ανερχόταν σε αξία ύψους €840,97σ το οποίο παρέμεινε ολόκληρο οφειλόμενο, με την μαρτυρία του ΜΕ προωθήθηκε άλλη εκδοχή ότι δηλαδή το σύνολο του μπετόν, σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 (τιμολόγια) και Τεκμήριο 3 (κατάσταση λογαριασμού), κατά το πιο πάνω χρονικό διάστημα παραδόθηκε στον εναγόμενο σε διάφορες ημερομηνίες, μπετόν συνολικής αξίας ΛΚ. 1,096.52σ και μετά την πληρωμή του ποσού των ΛΚ. 600.- παρέμεινε υπόλοιπο προς πληρωμή ΛΚ. 492.20σ. Πέραν των πιο πάνω, ο ΜΕ αν και κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 τα τιμολόγια και ως Τεκμήριο 3 την κατάσταση λογαριασμού, ο ίδιος του όπως προέκυψε από την μαρτυρία του, ουδεμία σχέση είχε με την ετοιμασία των εν λόγω εγγράφων ούτε ανέφερε από ποιον ετοιμαστήκαν. Η αναφορά του ότι η κατάσταση λογαριασμού εκδόθηκε από τους ενάγοντες και αφορά τον εναγόμενο δεν κρίνεται επαρκής για την τεκμηρίωση του περιεχομένου της εν λόγω κατάστασης εφόσον ο ίδιος του δεν είχε ιδία γνώση για τα όσα αναφέρονται σε αυτήν. Η μαρτυρία του ΜΕ δεν μπορεί επίσης να κριθεί αξιόπιστη και πειστική εφόσον ο ΜΕ ανέφερε ότι η πληρωμή των ΛΚ. 600.- σύμφωνα με το Τεκμήριο 4, αφορά πληρωμή έναντι του λογαριασμού του εναγόμενου ενώ επί του Τεκμηρίου 4, απόδειξη είσπραξης, καταγράφεται ότι η πληρωμή είναι «Δια εξόφληση τιμολογ. 33380 - 33308». Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 δεν μπορεί να υποστηρίξει την εκδοχή του ΜΕ ότι η πληρωμή έγινε έναντι λογαριασμού εφόσον αναφέρει ξεκάθαρα ότι αφορά συγκεκριμένα τιμολόγια, τα οποία ας σημειωθεί ότι αφορούν έργο το οποίο κατά τον εναγόμενο εκτέλεσε στην Κορφή και το οποίο μόλις του ζητήθηκε η πληρωμή, την οποία ανέλαβε ο ίδιος, πλήρωσε την αξία του μπετόν για το ποσό των ΛΚ. 600.- Εις ότι αφορά την πληρωμή των ΛΚ. 600.- και τι αυτή αφορά ο ΜΕ παρουσίασε μια ασαφή και συγκεχυμένη εικόνα, όπως προκύπτει από το πιο πάνω απόσπασμα της μαρτυρίας του το οποίο ήδη έχει καταγραφεί. Ο ΜΕ με τα πιο πάνω προέβαλε διάφορες εκδοχές αναφορικά με το εν λόγω ζήτημα. Ενώ αρχικά ανέφερε ότι η πληρωμή αφορούσε τα τιμολόγια τα οποία παρουσιασθήκαν, στη συνέχεια αρνήθηκε ότι αφορούσε τιμολόγια που είχε παρουσιάσει και τέλος προσπάθησε να εξηγήσει ότι η πληρωμή αφορούσε ποσό το οποίο εν τέλει δεν εξήγησε για να επανέλθει στην αρχική του θέση ότι αφορούσε τιμολόγια τα οποία παρουσίασε προηγουμένως. Η μαρτυρία του ΜΕ δεν μπορεί επίσης να κριθεί αξιόπιστη και πειστική εφόσον, όπως προκύπτει από το δελτίο παράδοσης με αριθμό ΒΒ008636 αυτό δεν υπογράφηκε από τον εναγόμενο, σύμφωνα με τον ίδιο και κάτι τέτοιο δεν αμφισβητήθηκε από τους ενάγοντες. Παρ' όλα αυτά όμως ο ΜΕ δεν ανέφερε σε ποιο πρόσωπο ανήκει η εν λόγω υπογραφή και ποιος παράλαβε το μπετόν το οποίο αναφέρεται στο εν λόγω δελτίο. Λαμβανομένου υπόψη ότι η μοναδική μαρτυρία εκ μέρους των εναγόντων ήταν αυτή του ΜΕ δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία εκ μέρους των εναγόντων αναφορικά με το πρόσωπο το οποίο παρέλαβε το αναφερόμενο μπετόν εις το εν λόγω δελτίο παράδοσης. Παρ΄ όλα αυτά όμως ο ΜΕ επέμενε ότι ο εναγόμενος όφειλε να πληρώσει το αξιούμενο ποσό εφόσον είναι το πρόσωπο το οποίο υπέγραψε όλα τα δελτία παράδοσης και το όνομα του αναφέρεται στα τιμολόγια. Εις ότι αφορά τη μαρτυρία του ΜΕ ότι ο εναγόμενος είναι το πρόσωπο το οποίο οφείλει να καταβάλει στους ενάγοντες το αξιούμενο ποσό για το έργο στην οδό Νίκου Παττίχη, λαμβάνοντας υπόψη την θέση του εναγόμενου ότι ο ίδιος του δεν εκτελούσε οποιοδήποτε έργο στην οδό Νίκου Παττίχη αλλά στην οδό Γιαλούσας και κατ' επέκταση την άρνηση του να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό, ο ΜΕ δεν ήταν πειστικός προς τούτο εφόσον δεν ήταν το πρόσωπο το οποίο παρέδωσε το μπετόν στον εναγόμενο. Η μαρτυρία του ΜΕ δεν μπορεί επίσης να κριθεί πειστική και αξιόπιστη εφόσον δεν αναφέρθηκε με την απαιτούμενη λεπτομέρεια και δεν παρέθεσε στοιχεία τα οποία να υποστηρίζουν την θέση του ότι ο εναγόμενος ανέλαβε προσωπικά την πληρωμή του μπετόν για τα τιμολόγια 32101, 32170 και 32185, εφόσον δεν ανέφερε γεγονότα από τα οποία προέκυψε η βεβαιότητα του αυτή. Δεν έχω επίσης ικανοποιηθεί από την μαρτυρία του ΜΕ ότι αυτός ήταν το πρόσωπο το οποίο είχε την άμεση επικοινωνία και συνεννόηση με τον εναγόμενο. Ο ΜΕ αν και αναφέρθηκε γενικά ότι οι παραγγελίες γίνονταν τηλεφωνικώς δεν ανέφερε ποιες παραγγελίες έγιναν μέσω του ιδίου και τι λέχθηκε κατά τις ισχυριζόμενες από τον ίδιο τηλεφωνικές επικοινωνίες. Τέλος, αποτέλεσε θέση του εναγόμενου ότι οι ενάγοντες κακώς ένωσαν το λογαριασμό για το μπετόν το οποίο αφορούσε το έργο στην Κορφή με αυτό το οποίο αφορούσε το άλλο έργο. Ερωτηθείς ο ΜΕ περί τούτου κατά την αντεξέταση του αρκέστηκε μόνο να αναφέρει ότι για τους ενάγοντες ο πελάτης ήταν ο ίδιος και γι' αυτό δεν έγινε άλλος λογαριασμός. Η πιο πάνω απάντηση όμως δεν αποτελεί ικανοποιητική και πειστική εξήγηση του ΜΕ για την κατάρτιση του λογαριασμού ως έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, ο οποίος ως έχει αναφερθεί και πιο πάνω δεν ήταν το πρόσωπο το οποίο ετοίμασε την εν λόγω κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο
  8. Να σημειωθεί επίσης ότι ο ΜΕ στήριξε κυρίως την πεποίθηση του ότι ο εναγόμενος είναι το πρόσωπο το οποίο οφείλει να καταβάλει το αξιούμενο ποσό εφόσον υπέγραψε τα δελτία αποστολής και αναφέρεται σε αυτά το όνομα του. Εξετάζοντας όμως τα εν λόγω όμως δελτία παράδοσης, το περιεχόμενο τους δεν μπορεί να υποστηρίξει κάτι τέτοιο εφόσον το όνομα του εναγόμενου αναφέρεται μόνο ως κατασκευαστής έργου χωρίς να αναφέρεται σε αυτά ποιος είναι το πρόσωπο το οποίο οφείλει να πληρώσει, και δεν έχει λεχθεί από τον ΜΕ ότι για τους ενάγοντες υποχρέωση πληρωμής φέρει ένας κατασκευαστής έργου. Κρίνεται τέλος ότι ο ΜΕ δεν έχει καταδείξει ότι είχε άμεση γνώση των γεγονότων τα οποία αφορούν την υπόθεση και αυτό προκύπτει από τη γενικότητα και ασάφεια με την οποία απαντούσε. Πέραν των πιο πάω τα οποία υποστηρίζουν την κατάληξη του Δικαστηρίου αποτελεί επίσης παράδειγμα η αναφορά του ΜΕ ότι συνήθως τα τιμολόγια παραλαμβάνονται προσωπικά από τους πελάτες και ως εκ τούτου αν και δεν είδε τον εναγόμενο να παραλαμβάνει τα τιμολόγια ήταν σίγουρος ότι τα είχε στην κατοχή του. Πέραν τούτου, δεν μου διαφεύγει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο ΜΕ ήταν υπεύθυνος παραγωγής στην υπηρεσία των εναγόντων και δεν έχει τεκμηριώσει τη γνώση του αναφορικά με την ετοιμασία και λειτουργία του ισχυριζόμενου λογαριασμού του εναγόμενου. Αυτό έχει διαφανεί επίσης με τις απαντήσεις τις οποίες έδωσε αναφορικά με την πληρωμή του ποσού των ΛΚ. 600.- αλλά και του περιεχομένου της κατάστασης λογαριασμού. Για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ εκτός των όσων ανέφερε και παρέμειναν αδιαμφισβήτητα και έχουν καταγραφεί πιο πάνω. Εις ότι αφορά την μαρτυρία του εναγόμενου αυτός με τρόπο σταθερό, απλό και άμεσο παρέθεσε την εκδοχή του ότι ναι μεν έδωσε οδηγίες στους ενάγοντες με τους οποίους συνεργαζόταν για χρόνια να παραδώσουν μπετόν σε δυο συγκεκριμένα έργα τα οποία εκτελούσε αλλά ουδέποτε τους έδωσε οδηγίες να το παραδώσουν στην οδό Νίκου Παττίχη εφόσον δεν εκτελούσε οποιοδήποτε έργο στην εν λόγω οδό αλλά στην οδό Γιαλούσας στην Λεμεσό όπου εκτελούσε κάποιες εργασίες για κάποιο κύριο Παπαδόπουλο. Με ειλικρινή και σταθερό ύφος ο εναγόμενος παρέθεσε την εκδοχή του η οποία δεν κλονίστηκε από την αντεξέταση. Να σημειωθεί βέβαια ότι το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την θέση του εναγόμενου ότι η αξία του μπετόν καταβλήθηκε από τον Παπαδόπουλο εφόσον το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6, παρέμεινε εξ ακοής μαρτυρία χωρίς να επιβεβαιωθεί η αλήθεια του περιεχομένου του. Ούτε το Τεκμήριο 6 μπορεί υπό τις περιστάσεις να υποστηρίξει τα όσα ανέφερε σχετικά με αυτό ο εναγόμενος εφόσον το περιεχόμενο του παρέμεινε ανεπιβεβαίωτο. Ο εναγόμενος επέμενε ότι για το αξιούμενο ποσό δεν είχε οποιαδήποτε ευθύνη να το πληρώσει υποστηρίζοντας ότι αυτά που όφειλε στους ενάγοντες αναφορικά με το έργο στην Κορφή τα πλήρωσε αμέσως μόλις του ζητήθηκε και δεν γνώριζε ότι οι ενάγοντες είχαν λογαριασμό με υπόλοιπο επ' ονόματι του. Ο εναγόμενος ήταν επίσης πειστικός αναφορικά με την θέση του ότι δεν υπήρχε μεταξύ του ιδίου και των εναγόντων συμφωνία με την οποία ανέλαβε να πληρώσει το μπετόν για το έργο στην οδό Νίκου Παττίχη για τον λόγο ότι εκτός από το ότι δεν εκτελούσε έργο στην οδό Νίκου Παττίχη, ουδέποτε συμφώνησε να πληρώσει το αξιούμενο ποσό στους ενάγοντες. Κυρίως ο τρόπος με τον οποίο απαντούσε ο εναγόμενος δεν άφησε αμφιβολία στο Δικαστήριο για την αλήθεια των όσων ανέφερε, εκτός από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6 το οποίο δεν επιβεβαιώθηκε. Ο εναγόμενος μου δημιούργησε θετική εντύπωση για τους λόγους οι οποίοι αναφέρονται πιο πάνω και τον θεωρώ πρόσωπο ειλικρινές και αξιόπιστο. Τα όσα ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου αποτελούν και ευρήματά μου, εκτός του ότι το αξιούμενο ποσό πληρώθηκε από τον Παπαδόπουλο στους ενάγοντες, για τους λόγους οι οποίοι εξηγούνται πιο πάνω. Εις ότι αφορά την μαρτυρία του Βαρνάβα Κορονίδη, το Δικαστήριο δεν μπορεί να την αποδεχτεί εφόσον ο εν λόγω μάρτυρας δεν ήταν σταθερός στις απαντήσεις του. Από την μια ανέφερε ότι εκτελούσε κάποιο έργο για κάποιο Παπαδόπουλο με τον εναγόμενο ενώ αντεξετασθείς δεν θυμόταν αν εκτέλεσε εργασίες για το εν λόγω πρόσωπο. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν κρίνεται πειστικός και απορρίπτω την μαρτυρία του. Στην παρούσα υπόθεση το βάρος απόδειξης φέρει αποκλειστικά η πλευρά των εναγόντων. Σύμφωνα όμως με τη νομολογία ζήτημα απόσεισης βάρους απόδειξης εγείρεται όταν η πλευρά η οποία φέρει τέτοιο βάρος προσκομίσει μαρτυρία η οποία κρίνεται πειστική και αξιόπιστη. Στην Εθνική Τράπεζα v. Χ"Νέστορος

(1990)1 Α.Α.Δ. 41, σελ. 45, λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Η υποχρέωση του ενάγοντα ή αιτητή σε κάθε δοσμένη υπόθεση να αποσείσει την ευθύνη που αφορά στο βάρος απόδειξης γεννιέται εφόσον το δικαστήριο διαπιστώνει καταρχήν ότι η μαρτυρία που προσκόμισε ο διάδικος που φέρει το βάρος έχει τα στοιχεία της αξιοπιστίας και μπορεί να αποτελέσει το έρεισμα για τα ευρήματα του δικαστηρίου." Η δε κλονισμένη αξιοπιστία του μοναδικού μάρτυρα των εναγόντων επηρεάζει αναπόδραστα και την αξιοπιστία της κατάστασης λογαριασμού (Τεκμήριο 3) και των τιμολογίων (Τεκμήριο 2) που αυτός παρουσίασε για να αποδείξει την υπόθεση των εναγόντων. Ας σημειωθεί πως η κατάρτιση της κατάστασης λογαριασμού καθώς και τιμολογίων, δεν δημιουργεί αμάχητο τεκμήριο ύπαρξης συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων και ούτε δημιουργεί αμάχητο τεκμήριο ύπαρξης χρηματικής οφειλής. Οι καταστάσεις λογαριασμού και τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία. Η ύπαρξή τους συνεκτιμάται με το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας. Οι καταστάσεις λογαριασμού και τα τιμολόγια αποτελούν σημειώσεις, η αξιοπιστία των οποίων συναρτάται με τη γνώση και την αξιοπιστία του προσώπου που τα καταρτίζει. Παραπέμπω, για ανάλογη εφαρμογή, στις αποφάσεις Palatino Developments Limited v. Teletronics Communication Limited
(2002)1 (B) A.A.Δ. 962, Οργανισμός Κυπριακής Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας ν. Κώστα Α. Ζαχαρίου
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 705 και Θεοδώρου ν. Χριστάκης Χ¨Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1492. Δεν είναι αρκετό για τους ενάγοντες να διεκδικούν συγκεκριμένο ποσόν και να αναμένουν την επιδίκασή του. Βαρύνονται, κατά πρώτον, να αποδείξουν την ταυτότητα του υπευθύνου για την αξίωσή τους καθώς και τις συνθήκες υπό τις οποίες δημιουργήθηκε η αξίωση αυτή (Αντωνιάδης ν. Σταύρου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 1171, Παντελής κ.α. ν. Savina Enterprises Ltd κ.α.
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 814, 827). Ενόψει της κρίσης του Δικαστηρίου περί αναξιοπιστίας της μαρτυρίας η οποία προσκομίστηκε από μέρους των εναγόντων, εξυπακούεται ότι οι ενάγοντες δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης το οποίο έφεραν στην υπόθεση. Σε αυτό το σημείο να αναφέρω ότι έχω μελετήσει την τελική αγόρευση η οποία κατατέθηκε από πλευράς εναγόντων με την οποία προβάλλεται μεταξύ άλλων η εισήγηση ότι ο εναγόμενος αποδέχτηκε το υπόλοιπο εφόσον προέβηκε σε πληρωμή έναντι του λογαριασμού. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την πιο πάνω εισήγηση εφόσον όπως έχει λεχθεί πιο πάνω η πληρωμή η οποία έγινε σύμφωνα με το Τεκμήριο 4 δεν προκύπτει ότι αφορούσε πληρωμή έναντι λογαριασμού αλλά πληρωμή προς εξόφληση συγκεκριμένων τιμολογίων, τα οποία αποδέχθηκε ο εναγόμενος. Η ενέργεια του εναγόμενου να πληρώσει τα δυο τιμολόγια συνεκτιμώντας αυτή υπό το φως του συνόλου της προσκομισθείσας μαρτυρίας δεν καταδυκνείουν την έμπρακτη παραδοχή του εναγόμενου για την ύπαρξη οφειλής ως εισηγείται ο κος Πογιατζής. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αγωγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αγωγής, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου και εναντίον των εναγόντων. (Υπ)........................................ Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject:Civil/Other/Final/5507-11statementofaccount cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.