TH. DEMETRIOU WOODCRAFT LTD ν. ΆΝΤΡΗ ΕΗΤ κ.α., Αρ. αγωγής: 1417/10, 22/6/2016

(4)και 13, Δ.25 θ.1, Δ.63 θ.2, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης, αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του εναγόμενου 2, ο οποίος αναφέρει ότι υπόγραψε με την εναγόμενη 1 συμφωνία με την εταιρεία που κατονομάζει και από την οποία και τον διευθυντή της παραπέμφθηκαν για αλλαγές και επιλογές άλλων υλικών στους ενάγοντες και με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς, είναι ορθό και δίκαιο όπως προστεθούν τα δύο αυτά άτομα, για να διαφανούν τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και να αποφασισθούν τελεσίδικα όλα τα γεγονότα που σχετίζονται με την έκθεση απαίτησης. Οι ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση, με νομικό υπόβαθρο την Δ.35 θ.2,3 και 19, Δ.48 θ.1-9, Δ.57 θ.2, Δ.64 θ.1, το άρθρο 22 του Ν.14/60, το άρθρο 9 του Ν.33/1964, τα άρθρα 30 και 155 του Συντάγματος , η νομολογία και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβλήθηκαν συνολικά 12 λόγοι ένστασης, οι οποίοι άπτονται στο νόμω και ουσία αβάσιμο της αίτησης, στην ανεπάρκεια και παρατυπία που παρατηρήθηκε, στην λανθασμένη νομική βάση, στην μη πλήρωση των προυποθέσεων για την έγκριση της αίτησης, εγείρουν ζήτημα κατάχρησης και καθυστέρησης της διαδικασίας, στο ότι θα μπορούσαν οι ίδιοι οι εναγόμενοι από την αρχή να συμπεριελάμβαναν άτομα ως διαδίκους, ως επίσης εγείρεται ζήτημα γενικότητας και αοριστίας των αιτούμενων Διαταγμάτων. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης, αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του κ. Μάριου Δημητρίου, ο οποίος αρχικώς προβαίνει σε μια αναφορά ως προς την πηγή άντλησης της εξουσιοδότησης του και της γνώσης του ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης και ακολούθως, υιοθετεί τους λόγους ένστασης του, τονίζοντας ότι δεν δύναται να υποχρεωθούν να συμπεριλάβουν και άλλα άτομα ως διαδίκους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η κύρια και κρίσιμη νομική βάση που κρίνει την ουσία της υπό εξέταση αίτησης, είναι αυτή της Δ.9 θ.10, η οποία προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄ No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by Rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice. Υπάρχει επί του θέματος νομολογία που έχει ερμηνεύσει και εφαρμόσει την πιο πάνω Διάταξη και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά, στην υπόθεση Korkut - v - Γεωργίου κ.α. 2007 1(Β) Α.Α.Δ. σελ. 1213, όπου αποφασίσθηκαν τα ακόλουθα, από όπου το Δικαστήριο αντλεί διαφώτιση και καθοδήγηση ως προς την ερμηνεία της εν λόγω Διάταξης και κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα το οποίο μιλά από μόνο του: ΄΄Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9, θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται. Για το εάν ένας διάδικος είναι αναγκαίος ή όχι, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια. Μελέτη της Αγγλικής νομολογίας αποκαλύπτει διάφορες σχολές σκέψης για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.9, θ.10. (Βλ. Amon v. Raphael και Tuck & Sons Ltd. [1956] 1 All E.R. 273 και Gurtner v. Circuit [1968] 1 All E.R. 328). Όμως στην Κύπρο επικράτησε η σχολή η οποία αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο. (Βλ. Mepa Underwriting Management Ltd. κ.ά. v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 772).΄΄ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ-ΕΝΣΤΑΣΗΣ-ΕΥΡΗΜΑΤΑ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω εκτεθέν νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση αίτηση και έχοντας υπ΄ όψη και αξιολογήσει αίτηση και ένσταση αντίστοιχα και ασκώντας την διακριτική ευχέρεια, κρίνει ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν δύναται να τύχει έγκρισης. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει οποιοδήποτε στοιχείο που να δικαιολογεί την προσθήκη ως εναγομένων των υπό αναφορά προσώπων, διότι δεν έχει εντοπιστεί οποιοδήποτε στοιχείο που να καταδεικνύει κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά τους συμφέροντα και ιδιαίτερα κατά πόσο υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου ως νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται. Στην προκειμένη περίπτωση τα εν λόγω άτομα ως εργολάβοι και διευθυντής αυτών αντίστοιχα, γίνεται μεν αναφορά στα δικόγραφα κα ιδίως της εταιρείας, αλλά αυτό που αποκαλύπτεται μέσα από τα δικόγραφα και ιδίως μέσα από την υπεράσπιση των εναγομένων, είναι το ότι οι εναγόμενοι αυτό που θα μπορούσαν να αιτηθούν, εφ΄ όσον πληρούνται βεβαίως οι σχετικές προϋποθέσεις, ζητήσουν όπως τα εν λόγω άτομα προστεθούν ως τριτοδιάδικοι, από την στιγμή που επιρρίπτουν αποκλειστική συμβατική ευθύνη της εν λόγω εταιρείας με τους ενάγοντες. Ούτε βεβαίως δύναται η πλευρά των εναγομένων να εξαναγκάσει τους ενάγοντες να τροποποιήσουν την έκθεση απαίτησης τους με βάση τις απαιτήσεις των ιδίων των εναγομένων με την προσθήκη άλλων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ εναγόντων και εναντίον των εναγομένων, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο