Περιφερειακή Εταιρεία Αγροτικών Λεωφορείων (Π.Ε.Α.Λ) «ΤΑ ΚΡΑΣΟΧΩΡΙΑ» ΛΤΔ ν. ΚΛΕΑΝΘΗ ΕΥΡΥΠΙΔΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1033/2007, 10/6/2016

(3)του Συντάγματος καθώς και στις αρχές τις επιείκιας (equity), στη νομολογία, την πρακτική, τη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του εναγόμενου εις την οποία αναφέρει τα εξής (παρατίθενται αυτούσια): «

1. Είμαι ο Εναγόμενος στην Αγωγή υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και γνωρίζω καλά και προσωπικά τα γεγονότα στα οποία αναφέρομαι πιο κάτω. Έχω διαβάσει την Αίτηση επί της οποίας γίνεται η παρούσα ένορκη δήλωση και υιοθετώ πλήρως το περιεχόμενό της.
2. Είμαι συνταξιούχος και πέραν της σύνταξης μου δεν έχω οποιαδήποτε άλλα εισοδήματα. Αντίθετα έχω αρκετά προσωπικά χρέη .
3. Περί τις 26/10/2011 εκδόθηκε απόφαση του Δικαστηρίου εναντίον μου και υπέρ των Εναγόντων, με βάση την οποία διατάχθηκε όπως πληρώσω στους Ενάγοντες, το ποσό των €21.834,22 πλέον τόκους προς 5,5% ετησίως επ'αυτού από 26/10/2011 μέχρι εξόφλησης, με αναστολή εκτελεσης για περίοδο ενός μηνός από 26/10/
4. Εντός του προαναφερόμενου χρόνου εάν επιστρέψω μέσω μεταβίβασης και εγγραφής τις επίδικες μετοχές που αναφέρονται στην παρούσα αγωγή επ'ονόματι των Εναγόντων και ταυτόχρονα προβώ σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για σκοπούς διαγραφής μου από τη θέση του Διευθυντή και μετόχου της οποίας κατέχω επί του παρόντος στην Ενάγουσα Εταιρεία, τότε η παρούσα υπόθεση θα θεωρείται ως πλήρως διευθετηθείσα και εξοφληθείσα σε σχέση με το πιο πάνω ποσό της απόφασης. Σε αντίθετη περίπτωση ολόκληρο το ποσό της απόφασης και οι τόκοι θα καταστεί απαιτητό και πληρωτέο. Επίσης να πληρώσω στους Ενάγοντες το ποσό των €42.- έξοδα της απόφασης αυτής πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
5. Στις 14/11/2011 οι δικηγόροι μου απέστειλαν σχετική επιστολή μέσω τηλεομοιοτύπου προς τους δικηγόρους των Εναγόντων/Καθ'ων η Αίτηση (Βλπ. επισυνημμένο Τεκμήριο 1) πληροφορώντας τους ότι, ήμουν έτοιμος να συμμορφωθώ με την εκδοθείσα απόφαση ημερομηνίας 26/10/2011 και ότι από μέρους μου, ανέμενα τις ενέργειες των πελατών τους που ν' ανταποκρίνονται στο περιεχόμενο της επιστολής μου, χωρίς όμως οι τελευταίοι, ν' ανταποκριθούν μέχρι σήμερα.
6. Οι Ενάγοντες προς εγγύηση για πληρωμή της προαναφερόμενης δικαστικής απόφασης, ενέγραψαν, την 08/02/2012, την υπό αναφορά δικαστική απόφαση επί του ακινήτου μου με αριθμό εγγραφής 0/2864, Φύλλο/Σχέδιο 47/49, Τεμάχιο 404, αμπέλι, στο Χωριό Ποταμιού, της Επαρχίας Λεμεσού, Τοποθεσία «Κυπαρίσσια», με αρ. ΕΒ/369/12 (στο εξής: «ΜΕΜΟ») (Βλπ. Τεκμήριο 2).
7. Οι Ενάγοντες μετά την εγγραφή του πιο πάνω ΜΕΜΟ και μέχρι σήμερα δεν έχουν προβεί στη πώληση του δεσμευμένου ακινήτου.
8. Εγώ πληροφορήθηκα τυχαία για την πιο πάνω αναφερόμενη εξέλιξη πραγμάτων, που μετέβην στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού και ζήτησα προφορικά να μάθω κάποια στοιχεία για το τεμάχιο γης που μου ανήκει,, οπόταν και έμαθα ότι το εν λόγω τεμάχιο γης, είχε επιβαρυνθεί με ΜΕΜΟ.
9. Πιστεύω ότι οι Ενάγοντες καταχρηστικά έχουν προβεί σε εγγραφή επί ολόκληρης της ακίνητης περιουσίας μου, τέτοιας επιβάρυνσης αφού (α) αυτοί δεν έχουν προβεί στις αναγκαίες ενέργειες όπως φαίνονται στην δικαστική απόφαση και (β) ενήργησαν με τρόπο δόλιο και μεθοδευμένο για να αποκτήσουν αθέμιτο όφελος σε βάρος μου.
10. Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα απ' όσα αναφέρονται ανωτέρω στην παράγραφο 8 και όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, το δικαίωμα των Εναγόντων για εγγραφή ΜΕΜΟ προς εγγύηση της αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους μου, ακόμα και αν εδικαιούντο οι Ενάγοντες/Καθ'ων η Αίτηση στην εγγραφή του, δεν θα'πρεπε να υπερβαίνει το απολύτως απαραίτητο και το εύλογο υπό τις περιστάσεις. Δηλαδή, η παροχή εγγύησης για αποπληρωμή του εκ της δικαστικής απόφασης χρέους δεν πρέπει να γίνεται με τρόπο που να μου στερεί ολοκληρωτικά το δικαίωμα για τη διάθεση και την εκμετάλλευση της ακίνητης ιδιοκτησίας μου.
11. Παρά τις κατά καιρούς επανειλημμένες προφορικές και γραπτές παραστάσεις μου προς τους Ενάγοντες για να αποδεσμεύσουν το δεσμευμένο ακίνητο μου, οι Ενάγοντες μέχρι σήμερα αρνήθηκαν να το πράξουν.
12. Συνεπεία της αρνητικής στάσης των Εναγόντων έχω ακόμα απωλέσει σε διάφορους χρόνους αρκετές εμπορικές και επιχειρηματικές ευκαιρίες. Εφόσον εξακολουθήσει να παραμένει το πιο πάνω ΜΕΜΟ θα συνεχίσω να πλήττομαι οικονομικά και θα υποστώ σημαντική ζημία και θα απωλέσω νέες ευκαιρίες εκμετάλλευσης του υπό αναφορά ακινήτου.
13. Με το αιτούμενο διάταγμα δεν πλήττονται με οποιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα των Εναγόντων, αφού θα εξακολουθήσουν να έχουν ΜΕΜΟ επί ακίνητης περιουσίας μου τα οποία θα καλύπτουν πλήρως το υπόλοιπο του εξ' αποφάσεως χρέους και θα αποτελούν πλήρη, επαρκή και ικανοποιητική εγγύηση για την πληρωμή του.
14. Από ότι πολύ καλά πιστεύω είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα, για να μου παρασχεθεί η δυνατότητα να εκμεταλλευτώ την ακίνητή μου περιουσία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και για να συμμορφωθώ πλήρως με το περιεχόμενο της εκδοθείσας απόφασης. » Η Ένσταση της Ενάγουσας Η ενάγουσα αντέδρασε καταχωρώντας ένσταση στην αίτηση, εις την οποία προβάλλει 7 λόγους ένστασης. Είναι συγκεκριμένα οι ακόλουθοι: (α) Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή στερείται πραγματικής και/ή νομικής πλάνης και/ή στηρίζεται επί των λανθασμένων διαδικαστικών θεσμών και/ή είναι αντίθετη με τους διαδικαστικούς θεσμούς και/ή δεν συνάδει με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο. (β) Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και τυχόν έγκριση της θα συνιστά κατάφωρη παραβίαση και επηρεασμό των δικαιωμάτων της Ενάγουσας και/ή αποσκοπεί στην παρακώλυση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. (γ) Ο Εναγόμενος - Αιτητής δεν προβάλει και/ή δεν επικαλείται οποιοδήποτε επαρκή και/ή ικανοποιητικό λόγο και/ ή εξήγηση γιατί δικαιούται τις αιτούμενες θεραπείες. (δ) Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν υποστηρίζει και/ή δεν στοιχειοθετεί επαρκώς την αίτηση και/ή τα γεγονότα που αναφέρονται σε αυτήν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και/ή δεν αναφέρονται όλα τα γεγονότα σε σχέση με την συμμόρφωση του Εναγόμενου - Αιτητή προς την εκδοθείσα απόφαση και/ή ο Εναγόμενος - Αιτητής αναφέρει στην Ένορκη Δήλωση αντιφατικούς και/ή ανυπόστατους και/ή αόριστους ισχυρισμούς. (ε) Τυχόν έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων δύναται να οδηγήσει σε αποξένωση της εν λόγω περιουσίας και κατ' επέκταση σε αδυναμία είσπραξης από την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση του λαβείν της και/ή θα αποβεί εις βάρος των συμφερόντων της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση και/ή θα αποτελεί κατάφωρη αδικία εις βάρος της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση και/ή μόνος σκοπός της παρούσας αίτησης είναι η καθυστέρηση και/ή παρακώλυση και/ή αναστολή της διαδικασίας. (στ) Δεν υπήρξε συμμόρφωση με τους όρους αναστολής από πλευράς του Εναγόμενου ώστε να μην δικαιολογείται η εκ μέρους της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση καταχώρηση της εν λόγω επιβάρυνσης και/ή η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση ακολούθησε όλα τα νόμιμα μέτρα και/ή την ορθή διαδικασία για εξασφάλιση της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε υπέρ της. (ζ) Δεν πληρούνται οι εκ του νόμου και/ή της νομολογίας προϋποθέσεις για ακύρωση της εγγραφής των επίδικων επιβαρύνσεων και/ή για έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ένσταση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο - Μέρος V, άρθρα 53, 54, 55, 56, 61 και 71, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.48 Θ.Θ.1, 2, 3, 4, 8, 9 και 64 στα άρθρα 23 και 30

(3)του Συντάγματος, καθώς και στις αρχές της επιείκιας (equity), στην Νομολογία, την πρακτική, την διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την ένσταση δε υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Τάσου Στασή, εις την οποία αναφέρει τα εξής: «

1. Είμαι Διευθυντής της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης και είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένος από την Ενάγουσα, να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
2. Έχω μελετήσει την αίτηση του Εναγόμενου - Αιτητή ημερομηνίας 12.3.2015 και απορρίπτω τόσο το αίτημα του όσο και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει, για τους λόγους που θα επεξηγήσω πιο κάτω, εκτός όπου ρητά προβαίνω σε παραδοχή. Σε σχέση με τα νομικά σημεία έχω λάβει σχετική νομική συμβουλή από τους Δικηγόρους της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση.
3. Ως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι της Ενάγουσας η αίτηση είναι αστήρικτη και/ ή στηρίζεται επί των λανθασμένων και/ ή είναι αντίθετη με τους διαδικαστικούς θεσμούς και/ ή δεν συνάδει με τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς. Επιπλέον και σύμφωνα πάντα με τους δικηγόρους της Ενάγουσας η αίτηση είναι λανθασμένη και αόριστη εφόσον ο Εναγόμενος - Αιτητής στο αιτητικό του δεν αναφέρει και/ ή δεν καθορίζει τους συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους επιζητεί την ακύρωση των εν λόγω επιβαρύνσεων.
4. Ο Εναγόμενος - Αιτητής στην παράγραφο 2 της Ένορκης Δήλωσης ισχυρίζεται ότι έχει αρκετά προσωπικά χρέη, δεν έχει άλλα εισοδήματα πέραν της σύνταξης του, γεγονός που ενισχύει τον ισχυρισμό της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση ότι σε περίπτωση ακύρωσης του memo η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση θα είναι αδύνατον και/ή πολύ δύσκολο να εισπράξει το εκ δικαστικής αποφάσεως επιδικασθέν ποσό.
5. Αναφορικά με την παράγραφο 3 της Ένορκης Δήλωσης του Εναγόμενου - Αιτητή αναφέρω ότι στην εκδοθείσα απόφαση ημερομηνίας 26.10.2011 περιλαμβάνεται πέραν του ποσού των €42,00 έξοδα της απόφασης και το ποσό εξόδων εκ €3.118,36 με τόκο προς 8% ετησίως από 2.3.2007 μέχρι 14.10.2008 και με τόκο προς 5,5% ετησίως από 15.10.2008 μέχρι τελείας εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €2.982,94, το οποίο ο Εναγόμενος - Αιτητής παρέλειψε να αναφέρει.
6. Αρνούμαι κατηγορηματικά την παράγραφο 4 της Ένορκης Δήλωσης. Αρνούμαι ότι οι Δικηγόροι του Εναγόμενου - Αιτητή έστειλαν στις 14.11.2011 επιστολή μέσω Τηλεομοιότυπου, πληροφορώντας τους Δικηγόρους της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση ότι ο Εναγόμενος - Αιτητής ήταν έτοιμος να συμμορφωθεί με την εκδοθείσα απόφαση. Ο Εναγόμενος - Αιτητής όφειλε εντός 1 (ενός) μηνός να λάβει συγκεκριμένα μέτρα τα οποία και δεν έλαβε. Οι Δικηγόροι του Εναγόμενου - Αιτητή έστειλαν επιστολή η οποία έφερε ημερομηνία 24.11.2011 χωρίς όμως να φαίνεται η ημερομηνία αποστολής της επιστολής. Ο Εναγόμενος - Αιτητής και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε επιστολή ουδέποτε συμμορφώθηκε με την εκδοθείσα απόφαση. Ο Εναγόμενος - Αιτητής ουδέποτε μεταβίβασε τις επίδικες μετοχές επ' ονόματι της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση και ούτε προέβη στις απαραίτητες ενέργειες για διαγραφή του από την θέση Διευθυντή και μετόχου της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση.
7. Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση ορθά και σύμφωνα με την νόμιμη διαδικασία προέβη στην εγγραφή του memo υπ' αριθμό ΕΒ369/2012 και αρνείται κατηγορηματικά την παράγραφο 8 της Ένορκης Δήλωσης του Εναγόμενου - Αιτητή.
8. Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση αρνείται τις παραγράφους 9, 10, και 11, της Ένορκης Δήλωσης του Εναγόμενου - Αιτητή. Ο Εναγόμενος - Αιτητής ουδέποτε συμμορφώθηκε με την εκδοθείσα απόφαση, η οποία εξακολουθεί να είναι ανεκτέλεστη. Οι ισχυρισμοί του Εναγόμενου - Αιτητή είναι ατεκμηρίωτοι, γενικοί και αόριστοι και/ή δεν έχουν νομικό υπόβαθρο και/ή με κανένα τρόπο δεν μπορούν να υποστηρίξουν τις αιτούμενες θεραπείες που ζητούνται με την παρούσα αίτηση. Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση ορθά και σύμφωνα με το νόμο επιδιώκει την εκτέλεση και είσπραξη του εξ' αποφάσεως ποσού το οποίο επιδικάστηκε από το Δικαστήριο.
9. Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση αρνείται τις παραγράφους 12 και 13 της Ένορκης Δήλωσης του Εναγόμενου - Αιτητή και ισχυρίζεται ότι θα πληγούν ανεπανόρθωτα τα δικαιώματα της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση αφού δεν θα υπάρχει άλλος τρόπος να εκτελέσει την απόφαση το ποσό της οποίας εξακολουθεί να είναι εξ' ολοκλήρου οφειλόμενο.
10. Με βάση τα πιο πάνω και ως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση δεν πληρούνται οι εκ του νόμου προϋποθέσεις για ακύρωση της επιβάρυνσης και/ή για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων για απαγόρευση εγγραφής της δικαστικής απόφασης και για όλους τους πιο πάνω λόγους αιτούμαι την απόρριψη της αίτησης με έξοδα.
11. Πάντα τα ως άνω ορκίζομαι και λέγω ως ορθά και αληθή. » Η Ακρόαση της αίτησης Η ακρόαση της αίτησης έγινε βάσει των ενόρκων δηλώσεων. Η επιχειρηματολογία των δικηγόρων των διαδίκων Οι θέσεις των δύο πλευρών περιλαμβάνονται σημειώνω στις γραπτές αγορεύσεις που ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους. Δεν κρίνω σκόπιμο σημειώνω να παραθέσω εδώ όσα οι συνήγοροι αναφέρουν στις εν λόγω αγορεύσεις τους και θα αρκεστώ να αναφέρω ότι οι αγορεύσεις έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Εφόσον δε τούτο κριθεί αναγκαίο θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω. Νομική Πτυχή Με βάση το άρθρο 71 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, : « Κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να ζητήσει από το Δικαστήριο την ακύρωση οποιασδήποτε εγγραφής που διενεργήθηκε δυνάμει του Μέρους αυτού». Το πιο πάνω άρθρο σημειώνεται αφορά το «Μέρος» του Νόμου υπό τον τίτλο «Επιβάρυνση Γης με Εγγραφή Απόφασης» (βλ. άρθρα 53-71). Το άρθρο 53 του Κεφ.6 δε προνοεί ότι: « Ο εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής δύναται, όπως ορίζεται πιο κάτω, αφού εγγράψει τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ του στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο, να καταστήσει οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία επι της οποίας ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρο (is beneficially interested) και η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, εγγύηση για την πληρωμή του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους. » Με βάση τα πιο πάνω και έχοντας υπόψη τις θέσεις που προβάλλουν οι δύο πλευρές μέσα από τις ένορκες τους δηλώσεις, ευθέως αναφέρω ότι όπως θα διαφανεί αμέσως πιο κάτω οι ενάγοντες κατά την κρίση μου είχαν σαφώς δικαίωμα εγγραφής της δικαστικής απόφασης επί του ακινήτου του εναγόμενου (Memo) σύμφωνα με το άρθρο 53 πιο πάνω. Περαιτέρω δε αναφέρω ότι σαφώς ο εναγόμενος είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο που δύναται να ζητήσει ακύρωση της εγγραφής αυτής σύμφωνα με το άρθρο 71 πιο πάνω. Εξέταση της Αίτησης Θεωρώ σκόπιμο να ξεκινήσω την εξέταση της αίτησης έχοντας υπόψη τον 1ο λόγο ένστασης. Στην ουσία η πλευρά των εναγόντων συγκεκριμενοποιώντας τον λόγο αυτό στην αγόρευση της (βλ. σελ.4 υπό Α) εισηγείται ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί επειδή είναι παράτυπη. Είναι Πρωτογενή Αίτηση που έπρεπε να καταχωρήσει ο εναγόμενος αναφέρει και όχι αίτηση δια κλήσεως. Σχετικά δε με παραπέμπει στην απόφαση του κ.Ν.Γιαπανά, Α.Ε.Δ. εις την αγωγή 3154/03, Ellinas Finance Public Company Ltd, πρώην Ellinas Finance Ltd v. Παναγιώτης (Πανίκκος) Καλλής, ημερ. 21/01/
12. Αναφέρει στην απόφαση του πιο πάνω ο αδελφός Δικαστής τα εξής, με τα οποία συμφωνώ: « Η εγγραφή δικαστικής απόφασης επί ακινήτου περιουσίας εξ αποφάσεως πιστωτή επιτυγχάνεται δυνάμει των προνοιών των Αρ.53 επ. του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
13. Η εγγραφή της δικαστικής απόφασης σύμφωνα με το Αρ.12

(6)Πρώτο Παράρτημα, Μέρος Ι του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ακινήτων Νόμου, Ν.9/65, συνιστά εμπράγματο βάρος. Σύμφωνα με το Αρ.59 του Νόμου, όταν η εγγεγραμμένη δικαστική απόφαση ικανοποιηθεί κατά τη διάρκεια της ισχύος της εγγραφής, ο πιστωτής υποχρεούται να δώσει γραπτή γνωστοποίηση γι' αυτό στο γραφείο όπου είναι εγγεγραμμένη η απόφαση. Τέλος, το Αρ.71 προνοεί ότι κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο για την ακύρωση οποιασδήποτε εγγραφής που διενεργήθηκε δυνάμει του Μέρους αυτού. Επί υποθηκών τα σχετικά άρθρα 35 και 36 του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ακινήτων Νόμου, Ν.9/65, προνοούν την εξάλειψη και την ακύρωση υπό του δικαστηρίου της υποθήκης. Σύμφωνα με την νομολογία εκεί όπου ο πιστωτής επιδιώκει την ακύρωση της υποθήκης λόγω εξ υπαρχής παράνομης σύστασής της, το ενδεδειγμένο μέτρο είναι εκείνο της αγωγής, γιατί απαιτεί διερεύνηση θεμάτων που δεν μπορούν να γίνουν παρά μόνο σε πλαίσιο αγωγής. Αν η υποθήκη συστάθηκε νόμιμα και επιδιώκεται η εξάλειψη της, είτε γιατί ο σκοπός της εκπληρώθηκε, είτε διότι κατέστη ανέφικτος, τότε η διαδικασία υποβάλλεται στο δικαστήριο με αίτηση (Αγγελίδης ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Παλλουριώτισσας

(1997)1 Α.Α.Δ. 1771). Σε αυτά τα πλαίσια στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Σαλλούμη κ.α Πολ. Έφεση 336/09 ημερ.10.11.14υπεβλήθη Γενική Αίτηση για ακύρωση των υποθηκών. Εξετάστηκε το θέμα υπό το πρίσμα των προνοιών του Αρ.36 του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ακινήτων Νόμου, 9/65 και υπεδείχθη ότι, με αναφορά στην Αγγελίδης ανωτέρω, ότι η ακύρωση υποθήκης ως μη ανταποκρινόμενης στην πραγματικότητα γιατί ουδέποτε είχε υπογραφεί, μόνο στο πλαίσιο αγωγής θα μπορούσε να εξεταστεί. Σημειώνεται περαιτέρω, ότι στην υπόθεση Ιωακείμ κ.ά ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ.1)

(2003)1 Α.Α.Δ. 198, υπεδείχθη ότι διαδικασία κάτω από τις πρόνοιες του Κεφ.62 είναι αυτόνομη διαδικασία της οποίας ο ομφάλιος λώρος έχει αποκοπεί από την αγωγή, που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία και που κατατάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών. Ομοίως, στην υπόθεση Κιταλίδης ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ κ.ά

(2000)1 Α.Α.Δ. 1759 υπεδείχθη ότι κάθε αίτηση με βάση τις διατάξεις του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, δεν είναι ενδιάμεση αίτηση. Και τούτο γιατί κριτήριο είναι αν το επιζητούμενο διάταγμα μπορεί να θεωρηθεί διάταγμα που δεν διαγιγνώσκει την ουσία της αγωγής ή όχι. Να σημειωθεί ότι το εγερθέν θέμα στις πάνω υποθέσεις αφορούσε, τον χρόνο υποβολής Έφεσης στην πρώτη και στην καθ' ύλην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου κάτω από τις πρόνοιες του Α.23(α) του Ν.14/60 την δεύτερη και όχι ποιο είναι το ορθό δικονομικό μέτρο έναρξης της διαδικασίας, χαρακτηριζόμενη η διαδικασία στην Ιωακείμ ανωτέρω, ως πρωτογενούς χαρακτήρα. Στην βάση του γεγονότος ότι και η εγγραφή δικαστικής απόφασης συνιστά εμπράγματο βάρος επί της ακινήτου περιουσίας, όπως και η υποθήκη, είναι η κρίση του δικαστηρίου ότι τα νομολογηθέντα καθόσον αφορά τις υποθήκες, τυγχάνουν ανάλογης εφαρμογής και επί εγγραφής δικαστικής αποφάσεως επί της ακινήτου περιουσίας του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη. Επισημαίνεται ότι το επιζητούμενο διάταγμα όχι μόνο δεν διαγιγνώσκει την ουσία της αγωγής, αλλά η θεραπεία που επιδιώκεται αλλού στοχεύει και άλλη είναι η ουσία του. Κατά συνέπεια εκεί όπου ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης αμφισβητεί την εγκυρότητα της εγγραφής της δικαστικής απόφασης, ως εξ υπαρχής παράνομης, αυτό μόνο στα πλαίσια αγωγής μπορεί να εξεταστεί. Στην περίπτωση που επιδιώκει της ακύρωση της εγγραφής, όπως είναι η παρούσα περίπτωση, λόγω εξόφλησης, τότε η διαδικασία που υποβάλλεται είναι εκείνη της (Γενικής) Πρωτογενούς αιτήσεως και όχι με αίτηση δια κλήσεως, ως είναι η παρούσα διαδικασία. Στην υπόθεση Hajichambis v. Attorney General

(1986)1 C.L.R. 386 που αφορούσε αίτηση δια κλήσεως τέθηκε θέμα κατά πόσο ήταν η σωστή διαδικασία που έπρεπε να ακολουθηθεί για ακύρωση της εκλογής, ως προβλέπεται από το άρθρο 9 του Κεφ. 244. Αποφασίστηκε ότι εφόσον στο ως άνω άρθρο γίνεται αναφορά σε αίτηση για ακύρωση της εκλογής τότε η μόνη αίτηση η οποία θα μπορούσε να καταχωρηθεί ήταν εναρκτήρια κλήση. Το γεγονός αυτό δεν συνιστούσε απλή παρατυπία αλλά άκυρη διαδικασία. » Και βεβαίως ακολούθως απέρριψε την αίτηση. Με βάση αυτά καταλήγω ότι ακριβώς ο εναγόμενος εδώ δεν μπορούσε να επιδιώξει την ακύρωση του MEMO στην βάση αίτησης δια κλήσεως. Θα έπρεπε να καταχωρήσει (Γενική) Πρωτογενή Αίτηση. Η διαδικασία δε που χρησιμοποίησε είναι άκυρη και δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απλή παρατυπία. Ως εκ τούτου o συγκεκριμένος λόγος ένστασης γίνεται αποδεκτός και η αίτηση για το λόγο αυτό θα πρέπει να απορριφθεί. Ανεξάρτητα όμως των ανωτέρω, θα προχωρήσω να εξετάσω και την ουσία της αίτησης σε περίπτωση που η κατάληξη του Δικαστηρίου πιο πάνω κριθεί λανθασμένη. Λέγω δε ευθέως ότι έχοντας μελετήσει πολύ προσεκτικά την επίδικη αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, όπως επίσης την ένσταση και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτήν, έχω καταλήξει ότι και πάλιν η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Για την απόφαση μου αυτή έχω λάβει υπόψη μου τα εξής. (α) Κατ' αρχήν με βάση όσα αναφέρει ο εναγόμενος δεν προκύπτει από πουθενά η ισχυριζόμενη κατάχρηση του δικαιώματος εγγραφής επιβάρυνσης (Memo) της δικαστικής απόφασης επί του ακινήτου του εναγομένου. Αφενός διότι οι ενάγοντες άσκησαν το δικαίωμα τους στις 08/02/12 (βλ. παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του εναγόμενου), σε χρόνο δηλαδή μετά τη λήξη της αναστολής που εδόθη στην απόφαση ημερ. 26/10/11, ως είχαν δικαίωμα με βάση το Νόμο και με δεδομένη την από μέρους του εναγόμενου μη συμμόρφωση με τους όρους που τέθηκαν στην απόφαση. Παρεμβάλλω ότι ο εναγόμενος δεν έδειξε σε καμία περίπτωση, έστω εκ πρώτης, ότι κατέβαλε προσπάθειες για να συμμορφωθεί με τους όρους που τέθηκαν στην αναφερθείσα απόφαση. Με βάση την απόφαση ο εναγόμενος όφειλε να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες και δεν έχει αναφέρει ποτέ ότι προέβη στις ενέργειες αυτές ή ότι για παράδειγμα στην προσπάθεια του να υλοποιήσει τους όρους παρεμποδίστηκε σκοπίμως από τους ενάγοντες. Η αποστολή απλά μιας επιστολής από μέρους του εις την οποία δηλώνει γενικά ότι είναι έτοιμος να υλοποιήσει του όρους χωρίς άλλο, την ίδια στιγμή που ο ίδιος ευθυνόταν να κάμει όλες τις απαραίτητες ενέργειες, βεβαίως και δεν μπορεί να θεωρηθεί όχι συμμόρφωση με τους όρους της απόφασης, αλλά ούτε καν πραγματική προσπάθεια συμμόρφωσης. Όμως εδώ θα ήθελα να σημειώσω και το εξής. Ο εναγόμενος δεν μπορεί θεωρώ να στηρίζει σε κάθε περίπτωση την πρόθεση του έστω να συμμορφωθεί με τους τεθέντες όρους στην αναφερόμενη από τον ίδιο επιστολή. Διότι κατ' αρχήν η επιστολή αυτή (τεκμ.2 στην αίτηση του) που σύμφωνα με τον ίδιο εστάλη από τους δικηγόρους του στις 14/11/11, φέρει ημερομηνία 24/11/11, και ελλείψει μαρτυρίας ότι για παράδειγμα η αναγραφόμενη ημερομηνία ήταν ένα λάθος και η επιστολή πράγματι εστάλη 14/11/11, για το Δικαστήριο δεδομένη είναι η αναγραφόμενη στην επιστολή ημερομηνία σαν ημερομηνία αποστολής. Με βάση αυτό το δεδομένο όμως προκύπτει ότι η επιστολή εστάλη μόλις 2 μέρες πριν τη λήξη της αναστολής που εδόθη με την απόφαση και σε συνδυασμό με τις ενέργειες στις οποίες έπρεπε ο ίδιος να προβεί μέσα σε ένα μήνα από την απόφαση, όχι μόνον δεν δείχνει η αποστολή της επιστολής κατά τον χρόνο που εστάλη πρόθεση συμμόρφωσης αλλά θα έλεγα και κακοπιστία από μέρους του. Αφετέρου όμως θεωρώ ότι δεν έχει αποδειχθεί κατάχρηση ούτε ως εκ της παρόδου 4 περίπου χρόνων από την εγγραφή της δικαστικής απόφασης σε συνδυασμό με το γεγονός ότι οι ενάγοντες δεν προέβησαν σε εκποίηση του ακινήτου. Δεν θεωρώ ότι η πάροδος αυτού του χρόνου από μόνη της συνεπάγεται καθ' οιονδήποτε τρόπο κατάχρηση. Εξάλλου θεωρώ τουλάχιστον ατυχές από πλευράς του εναγόμενου να εισηγείται κάτι τέτοιο όταν ο ίδιος τα τελευταία 4,5 χρόνια, από την έκδοση δηλαδή της απόφασης, δεν έχει συμμορφωθεί ούτε κατ' ελάχιστο με την απόφαση και περαιτέρω δηλώνει ούτε λίγο ούτε πολύ στην ένορκη του δήλωση (βλ. παράγραφο 2) ότι αδυνατεί να καταβάλει το οφειλόμενο δυνάμει της δικαστικής αποφάσεως ποσό. Είναι με σεβασμό λέω παράλογο να εισηγείται προς το Δικαστήριο, που μοναδικό σκοπό έχει να απονέμει ορθά δικαιοσύνη, να διαγράψει το ΜΕΜΟ που έχουν οι ενάγοντες σαν εγγύηση για την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους απλά και μόνον επειδή παρήλθε ο χρόνος αυτός και να του απαλλάξει το ακίνητο από το ΜΕΜΟ προκειμένου να μπορεί να το εκμεταλλευτεί, αλλά την ίδια στιγμή να λέει ότι δεν μπορεί να πληρώσει το χρέος ούτε και προβαίνει σε κάποια συγκεκριμένη εισήγηση για το πώς είναι διατεθειμένος να εξοφλήσει τους ενάγοντες. Σίγουρα με την εισήγηση του, η οποία αφήνει ουσιαστικά τους ενάγοντες εκτεθειμένους, δεν εξυπηρετείται το συμφέρον της δικαιοσύνης και ως εκ τούτου δεν είμαι σε καμία περίπτωση διατεθειμένος να την ικανοποιήσω. (β) Εν σχέση τώρα με το παράπονο του εναγόμενου ότι προκύπτει κατάχρηση ως εκ της εγγραφής της δικαστικής απόφασης σε ολόκληρο το ακίνητο και όχι στο απολύτως απαραίτητο και εύλογο μέρος (όπως το θέτει ο ίδιος στην παράγραφο 9 της ένορκης του δήλωσης), σημειώνω ότι ούτε και εδώ τίθεται θέμα κατάχρησης. Διότι ελλείψει συγκεκριμένης μαρτυρίας από μέρους του εναγόμενου εν σχέση με την αξία του ακινήτου του, σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα επί του θέματος τούτου, ενώ περαιτέρω οι ισχυρισμοί του εναγόμενου παραμένουν γενικοί, αόριστοι και αστήριχτοι, ως τέτοιοι δε είναι έκθετοι σε απόρριψη. Ανεξάρτητα των ανωτέρω, παρεμβάλλω εδώ για όποια σημασία έχει ότι τα στοιχεία που έχει παρουσιάσει ο ίδιος ο εναγόμενος δείχνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση της εισήγησης του. Αυτό γιατί στο τεκμήριο 1 που επισυνάπτει καταγράφεται στον πίνακα στην 1η σελίδα ως αγοραία αξία του ακινήτου την 01/01/1980 €256,29 και την 01/01/2013 €7.900.-. Οπότε με αυτά υπόψη είναι σαφές ότι η αξία του ακινήτου δεν καλύπτει την οφειλή του εναγόμενου δυνάμει της εκδοθείσας δικαστικής απόφασης ήτοι €21.834,22 με τόκο 5,5% από 26/10/11 μέχρι εξόφλησης, πλέον τα δικηγορικά έξοδα που υπολογίστηκαν σε €3.118.- πλέον τόκους μέχρι εξόφλησης και ΦΠΑ, και κατ' επέκταση η δέσμευση ολόκληρου του ακινήτου προκύπτει να ήταν απαραίτητη και εύλογη. (γ) Τέλος, αναφέρεται ότι ούτε κανένας δόλιος σχεδιασμός ή μεθόδευση από μέρους των εναγόντων προκύπτει, όπως εισηγείται ο εναγόμενος. Θεωρώ την εισήγηση του αυτή εν πάση περιπτώσει γενική, αόριστη και αστήριχτη, ενόψει δε των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω δεν θεωρώ σκόπιμο να αναπτύξω περαιτέρω το θέμα. Κατάληξη Υπό το φως όλων των ανωτέρω η αίτηση ημερ.12/03/15 απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται εναντίον του Εναγόμενου-αιτητή και υπέρ των Εναγόντων-καθ'ων η αίτηση. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Αίτηση για ακύρωση εγγραφής MEMO cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο