← Κύπρος

MAGOT INCORPORATION LIMITED ν. Desimanco Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 4252/12, 2/6/2016

MAGOT INCORPORATION LIMITED ν. Desimanco Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 4252/12, 2/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A251 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4252/12 Μεταξύ: MAGOT INCORPORATION LIMITED, από τη Λεμεσό Εναγόντων - και -

  1. Desimanco Ltd, από τη Λεμεσό
  2. Zimmerco Limited, από τη Λεμεσό
  3. Πανίκος Παπαμιχαήλ, από τη Λεμεσό
  4. Νάταλη Νέστορως, από τη Λεμεσό
  5. Shadiev Nabi, από το Ουζμπεκιστάν
  6. Gazin Holdings Corp., από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους
  7. Plinfoserco Ltd, από τη Λεμεσό
  8. Spiftco Limited, από τη Λεμεσό
  9. Asoted Services Ltd, από τη Λεμεσό
  10. Νέστωρ Νέστωρος, από τη Λεμεσό
  11. Σούζαν Καλογρεάδου, από τη Λεμεσό Εναγομένων ------------------------------- (Μετά από διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 21.11.2014) Μεταξύ: MAGOT INCORPORATION LIMITED, από τη Λεμεσό Εναγόντων - και -
  12. Desimanco Ltd, από τη Λεμεσό
  13. Zimmerco Limited, από τη Λεμεσό
  14. Πανίκος Παπαμιχαήλ, από τη Λεμεσό
  15. Νάταλη Νέστορως, από τη Λεμεσό
  16. Shadiev Nabi, από το Ουζμπεκιστάν
  17. Gazin Holdings Corp., από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους
  18. Plinfoserco Ltd, από τη Λεμεσό
  19. Spiftco Limited, από τη Λεμεσό
  20. Asoted Services Ltd, από τη Λεμεσό
  21. Νέστωρ Νέστωρος, από τη Λεμεσό
  22. Σούζαν Καλογρεάδου, από τη Λεμεσό
  23. Padokh Chodiev, από Ουζμπεκιστάν, νυν κάτοικος Ελβετίας Εναγομένων -------------------------------- Αίτηση ημερ. 20.1.2015 για παραμερισμό του Κλητηρίου Εντάλματος της επίδοσης και αριθμού διαταγμάτων 2 Ιουνίου 2016 Για εναγόμενη 6-αιτήτρια: κα Ε. Κονναρή με κ. Χ. Βελάρη για Βελάρης & Βελάρης ΔΕΠΕ και Ανδρέας Κονναρής ΔΕΠΕ (κα Ε. Μυρμιδόνη ν' ακούσει απόφαση) Για ενάγουσα-καθ' ης η αίτηση: κ. Π. Κούρτελλος για Π.Ν. Κούρτελλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή που καταχωρήθηκε στις 19.9.2012 σε Κλητήριο Γενικώς Οπισθογραφημένο, η ενάγουσα διεκδικεί κυρίως διατάγματα ακύρωσης της μεταβίβασης 10.000 μετοχών της εταιρείας Limited Liability Company "Poligrafinvest" αρχικά από τον εναγόμενο 1 προς τον εναγόμενο 2 και μετά από τον εναγόμενο 2 προς τον εναγόμενο 6, γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις και άλλα διατάγματα. Η ενάγουσα αποδίδει στους εναγόμενους δόλο και απάτη καθώς και άλλη παράνομη συμπεριφορά σ' όσον αφορά τις μεταβιβάσεις των μετοχών. Στις 24.9.2012 η ενάγουσα εξασφάλισε αριθμό προσωρινών διαταγμάτων εναντίον της εναγόμενης 6 στη βάση της αίτησης ημερομηνίας 19.9.2012 , τα οποία ορίστηκαν επιστρεπτέα στις 3.10.
  24. Την ίδια μέρα ορίστηκε και η αίτηση για επίδοση στους υπόλοιπους εναγόμενους. Στις 3.10.2012 τα διατάγματα κατέστησαν απόλυτα λόγω μη εμφάνισης της εναγόμενης 6-καθ' ης η αίτηση, ενώ εκδόθηκαν εναντίον της και τα υπόλοιπα διατάγματα που ζητούντο με την αίτηση και δεν δόθηκαν μονομερώς. Στις 13.11.2012 που η αίτηση ήταν ορισμένη για οδηγίες σε σχέση με τους υπόλοιπους εναγόμενους αναβλήθηκε για τις 30.11.2012 γιατί είχαν εμφανιστεί δικηγόροι οι οποίοι ανέφεραν στο Δικαστήριο ότι εμφανίζοντο εκ μέρους της εναγόμενης 6 και θα εξέταζαν κατά πόσο θα προχωρούσαν με διαβήματα για παραμερισμό των διαταγμάτων που εκδόθηκαν εναντίον της. Στις 30.11.2012 η εναγόμενη 6 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης με δικηγόρο υπό διαμαρτυρία, μαζί με αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος, της μονομερούς αίτησης και των διαταγμάτων για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, καθώς και των προσωρινών διαταγμάτων που είχαν καταστεί απόλυτα. Μετά από αριθμό δικασίμων της αίτησης, στις 16.4.2013 εκ συμφώνου ακυρώθηκαν ορισμένα εκ των διαταγμάτων που είχαν εκδοθεί εναντίον της εναγόμενης 6 ενώ αποσύρθησαν αριθμός αιτημάτων που αφορούσαν σε παραμερισμό της επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος και άλλων ενδιάμεσων διαδικασιών και η αίτηση ημερ. 19.9.2012 ορίστηκε στη συνέχεια για οδηγίες με σκοπό να καταχωρηθεί η ένσταση. Στις 10.4.2014 καταχωρήθηκε από πλευράς ενάγουσας αίτηση τροποποίησης του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος καθώς και της Έκθεσης Απαίτησης και προσθήκης νέου διαδίκου. Η αίτηση για τροποποίηση αντιμετώπισε την ένσταση της άλλης πλευράς και το Δικαστήριο στις 21.11.2014 εξέδωσε, κατόπιν ακρόασης, την απόφαση του με την οποία ενέκρινε την αίτηση τροποποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης καθώς και την προσθήκη νέου διαδίκου ως εναγόμενου
  25. Στη συνέχεια στις 9.3.2015 η εναγόμενη 6 προχώρησε στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης με την οποία ζητά τα εξής: «
  26. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24/09/2012 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής 4252/2012 και το οποίο επέτρεπε την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή του Κλητηρίου Εντάλματος στους Εναγόμενους
  28. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται η επίδοση της Ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και του Κλητηρίου Εντάλματος της Αγωγής 4252/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού που έγινε στους Αιτητές την 27/09/
  30. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται η επίδοση του Τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος και/ή της Έκθεσης Απαίτησης της Αγωγής 4252/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού που έγινε στους δικηγόρους των Αιτητών στις 10/12/
  32. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η ακύρωση και/ή απόρριψη και/ή ο παραμερισμός του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή του Τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής λόγω του ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ειδικότερα καθ' όσον αφορά τους Εναγομένους
  34. Διαζευκτικά και χωρίς βλάβη σε οτιδήποτε αναφέρεται πιο πάνω διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απορρίπτεται η υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή λόγω ελλείψεως δικαιοδοσίας.
  35. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή οδηγίες ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις.» Τα πιο πάνω γεγονότα προκύπτουν από τον φάκελο της υπόθεσης στον οποίο έχω ανατρέξει για να διαφανεί η μέχρι σήμερα πορεία της υπόθεσης σ' όσον αφορά την εναγόμενη
  36. Η νομική βάση της αίτησης είναι τα άρθρα 22, 24, 25, 27, 28 και 29 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού αρ. 44/2001, το άρθρο 30 του Συντάγματος, το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, τα άρθρα 12 και 13 της Σύμβασης περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς υποθέσεις που κυρώθηκε με το Νόμο 40/1982, το άρθρο 3 του Κεφ. 6, τα άρθρα 2, 29, 31 και 32 του Ν.14/1960, τα άρθρα 1-8, 13, 15, 23 και 56 της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή νομικής συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου ημερ. 19.1.1984 που κυρώθηκε με τον Κυρωτικό Νόμο 172/1986, το άρθρο 2

(4)του Πρωτοκόλλου μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας Ν.34(ΙΙΙ)/2001, στη Δ.1 θ.2, Δ.2 θ.θ.2-3, Δ.5 θ.θ1-10, Δ.5Α, Δ.6 θ.θ1-9, Δ.9 θ.10, Δ.16 θ.9, Δ.39, Δ.48 θ.θ1-13, Δ.51 θ.1, 2 και 4, Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, οι αρχές της επιείκειας του κοινοδικαίου, οι γενικές αρχές του Κυπριακού Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου και η διακριτική ευχέρεια και/ή συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα της αίτησης εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας και από την ένορκη δήλωση του Ιωάννη Θεοδοσίου, ημερ. 20.1.2015, που συνοδεύει την αίτηση. Στην ένορκη του δήλωση ο Θεοδοσίου, που είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την εναγόμενη 6, αναφέρεται στους λόγους για τους οποίους η πελάτιδα του έκρινε αναγκαία την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, που είναι κυρίως οι εξής: Η εναγόμενη 6 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους που δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την Κύπρο. Ούτε επίσης οποιαδήποτε συμφωνία με την εταιρεία Poligrafinvest σχετίζεται με την Κύπρο. Είναι εισήγηση του ότι ο λόγος για τον οποίο η εναγόμενη 6 συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των εναγομένων ήταν απλά για να μπορέσει η ενάγουσα να επικαλεστεί τη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων, ενώ αυτά στην πραγματικότητα δεν είναι αρμόδια. Η εναγόμενη 6 δεν έλαβε γνώση έγκαιρα της έκδοσης των παρεμπιπτόντων διαταγμάτων για να προχωρήσει σε αμφισβήτησή τους, αλλά μόλις πληροφορήθηκε σχετικά προχώρησε στις 30.11.2012 στην καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία μαζί με αίτηση για παραμερισμό τόσο της επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος όσο και της μονομερούς αίτησης, των διαταγμάτων που επέτρεπαν επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και του διατάγματος που κατέστησε απόλυτα τα διατάγματα καθώς και για παραμερισμό των άλλων διαταγμάτων που εκδόθηκαν για πρώτη φορά στις 3.10.
  1. Η ενάγουσα καταχώρησε ένσταση στην αίτηση ημερομηνίας 19.9.2012 και στις 16.4.2013 εκ συμφώνου παραμερίστηκε τόσο η απόφαση ημερ. 3.10.2012 με την οποία κατέστησαν απόλυτα τα διατάγματα ημερ. 24.9.2012, όπως και τα υπόλοιπα διατάγματα που εκδόθηκαν στις 3.10.2012 στη βάση της αίτησης ημερ. 19.9.
  2. Σε εκείνο το χρονικό σημείο η εναγόμενη 6 με τα τότε δεδομένα αποδέχθηκε τη δικαιοδοσία του Κυπριακού Δικαστηρίου. Ακολούθησε στη συνέχεια η ακρόαση των προσωρινών διαταγμάτων που εκδόθηκαν εναντίον της εναγόμενης 6, τα οποία παραμερίστηκαν με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 27.11.
  3. Η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε στις 9.7.2013 ενώ ακολούθησαν και άλλες διαδικασίες που δεν αφορούσαν στην εναγόμενη
  4. Στις 10.4.2014 η ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για προσθήκη διαδίκου και για τροποποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης, την οποία ενέκρινε το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερ. 21.11.2014, κατόπιν ακρόασης. Το Τροποποιημένο Κλητήριο και η Έκθεση Απαίτησης επιδόθηκαν στους δικηγόρους της εναγόμενης 6 στις 10.12.
  5. Από τα τροποποιημένα δικόγραφα διεφάνη ότι υπεύθυνος των κατ' ισχυρισμό αδικοπραξιών είναι ο νέος εναγόμενος 12 με τον οποίο η εναγόμενη 6 δεν έχει καμία σχέση. Είναι η θέση του Θεοδοσίου ότι το γεγονός ότι η εναγόμενη 6 είναι η τελική αποδέκτης των μετοχών της Poligrafinvest δεν είναι αρκετό από μόνο του να στοιχειοθετήσει υπόθεση εναντίον της ή να προσδώσει δικαιοδοσία στα Κυπριακά Δικαστήρια. Ενόψει των δραστικών αλλαγών στο δικόγραφο της ενάγουσας και στις θεραπείες που ζητούνται, είναι εισήγηση του Θεοδοσίου ότι η ενάγουσα θα έπρεπε να λάβει νέα διαβήματα για επίδοση προς την εναγόμενη 6 του Τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος και να ζητήσει νέα άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Τα γεγονότα που οδήγησαν στην ανάγκη καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης ανεφάνησαν τον Απρίλιο του 2013, γι' αυτό και η εναγόμενη 6 έχει τώρα δικαίωμα να αμφισβητήσει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, όπως ήταν και η αρχική της πρόθεση. Στη συνέχεια ο Θεοδοσίου αναφέρεται στην ουσία της υπεράσπισης της εναγόμενης 6, ότι δηλαδή είναι καλόπιστη αγοράστρια των επίδικων μετοχών στην εταιρεία Poligrafinvest από την εναγόμενη 2, αφού προέβη σε όλες τις απαραίτητες προηγούμενες ενέργειες και έρευνες για να επιβεβαιώσει ότι ο τίτλος επί των μετοχών είναι καθαρός. Αφού ικανοποιήθηκε για την επιτυχία της μεταβίβασης και ότι θα αποκτούσε καλό τίτλο προχώρησε στη συνέχεια στον καταρτισμό της συμφωνίας αγοραπωλησίας των μετοχών και στη μεταφορά του τιμήματος αγοράς των μετοχών εκ $70.000,00 σε λογαριασμό της εναγόμενης
  6. Το τίμημα αγοράς υπολογίστηκε στη βάση και των υποχρεώσεων της εταιρείας Poligrafinvest. Καταλήγοντας εισηγείται ότι η πιο πάνω συμφωνία αγοράς των μετοχών ημερ. 6.6.2012 προνοεί για την επίλυση των διαφορών μεταξύ των συμβαλλομένων την παραπομπή τους στο Ρωσικό Εμπορικό Δικαστήριο στη βάση του Ρωσικού Νόμου. Είναι η θέση του τέλος ότι η ενάγουσα αποφεύγει να προβεί σε οποιαδήποτε αναφορά στη συμφωνία αυτή γι' αυτό ακριβώς το λόγο, γιατί δηλαδή αποδεικνύει ότι το Κυπριακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της ενάγουσας η οποία προβάλλει τους εξής λόγους ένστασης: «
  7. Δεν συντρέχουν οι εκ του Νόμου και/ή εκ των οικείων εφαρμοστέων αρχών απορρέουσες προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  8. Η υπό κρίση Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή αντικανονική και/ή ουδεμία βάση έχει και/ή προωθείται για αλλότριους του δικαίου σκοπούς.
  9. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς περί εισαγωγής νέας βάσης αγωγής και/ή δυσμενούς επηρεασμού των δικαιωμάτων των αιτητών υφίσταται δεδικασμένο και/ή ημι-δεδικασμένο (res issue estoppel) και/ή οι νομικοί και/ή πραγματικοί ισχυρισμοί στην παρούσα Αίτηση δέον να αγνοηθούν ως εκ του ότι εμποδίζεται η προώθηση του ισχυρισμού από τα εν λόγω πρόσωπα λόγω δεδικασμένου και/ή λόγω κωλύματος issue estoppel συνεπεία πρότερης απόφανσης του Δικαστηρίου επί του εκ νέου εγειρόμενου σημείου.
  10. Άνευ βλάβης των νομικών λόγων ένστασης ανωτέρω οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές εμποδίζονται στην προώθηση της υπό κρίσης Αίτησης συνεπεία προηγούμενων δηλώσεων του και/ή εξαιτίας κωλύματος συμπεριφοράς και/ή δηλώσεων και/ή παραδοχών ενώπιον του δικαστηρίου βάσει των οποίων οι Αιτητές ενήργησαν ώστε οι περιστάσεις συνιστούν και/ή εγείρουν κώλυμα (estoppel by conduct/estoppel by record).
  11. Οι Αιτητές κωλύονται ως εκ της προγενέστερης στάσης και/ή συγκατάθεσής των και/ή έχουν αποποιηθεί (waived) του δικαιώματός των να εγείρουν ζήτημα αναφορικά με τη δικαιοδοσία του Κυπριακού Δικαστηρίου και/ή έχουν ρητά και/ή μέσω δηλώσεων των ενώπιον του Δικαστηρίου υπαγάγει και/ή άνευ όρων υποβάλει εαυτόν στη δικαιοδοσία του Κυπριακού Δικαστηρίου.
  12. Τα αιτούμενα διατάγματα αντιφάσκουν μετά της πρότερης συμπεριφοράς των Αιτητών και της ενώπιον του Δικαστηρίου εκπεφρασμένης θέσης των αναφορικά με την περαιτέρω εξέλιξη και/ή επί της διαδικασίας και/ή της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου.
  13. Οι Αιτητές κωλύονται στην προώθηση της υπό κρίση Αίτησης λόγω θεμελίωσης κωλύματος εξ' υποσχέσεως ώστε αν η Αίτηση επιτύχει προκαλείται αδικία στους Καθ' ων η Αίτηση αφού ενήργησαν στην βάση ρητών παραστάσεων των Αιτητών προς μεταβολή νομική περιστάσεων.
  14. Άνευ επηρεασμού των λόγων ένστασης ανωτέρω οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές απέτυχαν δια της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση να παρουσιάσουν επαρκείς λόγους που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  15. Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει οποιοδήποτε καλό και/ή πειστικό λόγο για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ώστε δικαιολογείται η αλλαγή και/ή αναθεώρηση της προγενέστερης στάσης των.
  16. Η υπό κρίση Αίτηση έχει εντελώς καθυστερημένα καταχωρηθεί προκειμένου να παρατείνει περαιτέρω την εκδίκαση της όλης διαδικασίας και μόνον.
  17. Η πιθανότητα πρόκλησης ζημιάς είναι απομακρυσμένη, έτι δε τούτη δεν είναι συναφής με τα της διαδικασίας τουναντίον προκύπτει εξαιτίας των αντικανονικών και/ή παράνομων ενεργειών των ιδίων των Αιτητών.
  18. Το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται η Αίτηση δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή τα αιτούμενα διατάγματα δεν ευρίσκουν έρεισμα στις οικείες νομικές αρχές και/ή την νομολογία και/ή δεν συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων ώστε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο ενδιάμεση Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί.
  19. Οι Αιτητές προωθούν την παρούσα δικαστική διαδικασία καταχρηστικά (abuse of process) και/ή η Αίτηση είναι κακόπιστη και/ή κακόβουλη (mala fides) και/ή προωθείται για αλλότριους και/ή αθέμιτους σκοπούς και εμφορείται από αλλότρια ελατήρια στοχεύοντας στην καθυστέρηση της διαδικασίας τελικής ακρόασης της αγωγής και/ή καταχώρησης της υπεράσπισής των.
  20. Το ισοζύγιο της δικαστικής ευχέρειας κλίνει ξεκάθαρα υπέρ της μη έκδοσης των αιτούμενων, καθ' ότι τυχόν έκδοση των συνιστά νομικό και/ή πραγματικό πλεονασμό και θα απολήγει στην ουσία σε χρήση μεσών δικαίου για αλλότριους σκοπούς μέσω της χειραγώγησης των εξουσιών του σεβαστού Δικαστηρίου.
  21. Ο τρόπος διά τον οποίο επιδόθηκε στους Αιτητές το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα και/ή η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης είναι ο προβλεπόμενος διά των θεσμών και/ή οιοσδήποτε άλλος τρόπος επίδοσης θα προκαλούσε υπέρμετρη καθυστέρηση και/ή θα επιβάρυνε τη διαδικασία με περιττά έξοδα και/ή θα ήταν ενάντιος στα συμφέροντα της απονομής δικαιοσύνης.» Η νομική βάση της ένστασης είναι περίπου η ίδια με εκείνη της αίτησης. Συνοδεύεται δε από την ένορκη δήλωση του Αντώνη Βαφέα, ημερομηνίας 28.3.2016, δικηγόρου και διευθυντή της ενάγουσας. Στην ένορκη δήλωση του ο Βαφέας υιοθετεί προηγούμενες Ένορκες Δηλώσεις του ιδίου που καταχωρήθηκαν σε ενδιάμεσες προηγούμενες διαδικασίες, δηλαδή εκείνη που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 19.9.2012 για προσωρινά διατάγματα, άλλη ημερομηνίας 14.1.2014 και η τελευταία ημερομηνίας 10.4.2014 που συνοδεύει την αίτηση για τροποποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης. Τονίζει περαιτέρω το αγώγιμο δικαίωμα της ενάγουσας-αιτήτριας που προκύπτει από την παράνομη αποξένωση του μοναδικού περιουσιακού στοιχείου της εναγόμενης 1 που αντιστοιχεί στο 100% του μετοχικού κεφαλαίου της Ρωσικής εταιρείας Limited Liability Company "Poligrafinvest". Αναφέρεται περαιτέρω στο ιστορικό της υπόθεσης σ' όσον αφορά την εναγόμενη 6 και καταλήγει στο πρακτικό ημερομηνίας 16.4.2013, στην αίτηση ημερομηνίας 30.11.2012 για παραμερισμό της επίδοσης του Κλητηρίου και των άλλων ενδιάμεσων αιτήσεων και διαταγμάτων, όπου η εναγόμενη 6 προέβη σε δήλωση, μέσω του δικηγόρου της, αποδοχής της δικαιοδοσίας του Κυπριακού Δικαστηρίου. Κατά την ίδια ημερομηνία η αιτήτρια απέσυρε επιπρόσθετα ανεπιφύλακτα τις παραγράφους της αίτησης που αφορούσαν σε παραμερισμό της επίδοσης του Κλητηρίου και των άλλων ενδιάμεσων διαδικασιών και διαταγμάτων και σε παραμερισμό των διαταγμάτων, αφού κατέληξε σε συμφωνία με τους αντιδίκους ως προς τα προσωρινά διατάγματα που συμφώνησαν να ακυρωθούν. Στη βάση της δήλωσης αυτής, είναι εισήγηση του Βαφέα, ότι η εναγόμενη 6 κωλύεται από του να εγείρει θέμα έλλειψης δικαιοδοσίας. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο εγκρίνει την αίτηση τότε η ενάγουσα θα υποστεί δυσμενή επηρεασμό, εφόσον είχε αποδεχθεί την άρση ισχύος των προσωρινών διαταγμάτων, ενόψει ακριβώς της δήλωσης αποδοχής από πλευράς της αιτήτριας της δικαιοδοσίας του Κυπριακού Δικαστηρίου. Ο Βαφέας απορρίπτει τη θέση του Θεοδοσίου ότι η εναγόμενη 6 ουδεμία σχέση έχει με την υπόθεση προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι η ίδια κατέχει τις αποξενωθείσες παράνομα μετοχές ως ο τελικός αποδέκτης. Επιπλέον συμμετέχει στη συνωμοσία, δόλο και απάτη σε βάρος της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο ίδιος λόγος που προβάλλει με την υπό κρίση αίτηση για παραμερισμό του Κλητηρίου και των επιδόσεων δηλαδή ότι με την τροποποίηση αλλάζουν οι βάσεις της Αγωγής γι' αυτό και επανέρχεται με την εισήγηση για έλλειψη δικαιοδοσίας, τέθηκε και ως λόγος ένστασης στην αίτηση τροποποίησης, ο οποίος όμως απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με την απόφαση του, όπου γίνεται αναφορά ότι οι τροποποιήσεις δεν μετέβαλλαν ουσιαστικά τις θέσεις και αξιώσεις της ενάγουσας. Καταλήγοντας ο Βαφέας εισηγείται ότι η Υπεράσπιση της εναγόμενης 6-αιτήτριας δεν μεταβάλλεται με την τροποποίηση, η οποία εξακολουθεί να θεωρείται ως καλόπιστος αγοραστής. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατά την ακρόαση υποστήριξαν τις θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις παραπέμποντας το Δικαστήριο σε νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επιμέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στα κατάλληλα σημεία. Όπως είναι διατυπωμένη η γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της εναγόμενης 6-αιτήτριας, τα αιτήματα για παραμερισμό του Κλητηρίου Εντάλματος και της επίδοσης του και για παραμερισμό των διαφόρων ενδιάμεσων αιτήσεων και των διαταγμάτων μαζί με τις επιδόσεις τους βασίζονται ουσιαστικά στην έλλειψη δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων να εκδικάσουν την παρούσα διαφορά. Συγκεκριμένα είναι εισήγηση του ότι λόγω ακριβώς του γεγονότος ότι η εναγόμενη 6 δεν έχει καμιά συμβατική σχέση με την ενάγουσα ή με την Κύπρο, προστέθηκαν οι εναγόμενοι 3, 4, 7, 8, 9, 10 και 11 εικονικά και κακόπιστα για να προσδώσουν δικαιοδοσία στα Κυπριακά Δικαστήρια. Προς αντίκρουση της θέσης αυτής η ενάγουσα-καθ' ης η αίτηση προτάσσει με την ένορκη δήλωση του Βαφέα και τη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της, ότι στην παρούσα περίπτωση η αιτήτρια κωλύεται να προβάλλει ενώπιον του Δικαστηρίου θέμα έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου λόγω συμπεριφοράς και/ή υποσχέσεων και/ή δηλώσεων της και/ή δεδικασμένου. Παραπέμπει δε στο πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16.4.2013, στα πλαίσια της πρώτης αίτησης για παραμερισμό της επίδοσης του Κλητηρίου και των άλλων ενδιάμεσων διαδικασιών, ημερομηνίας 30.11.
  22. Η εισήγηση του αυτή συνιστά και ορισμένους από τους λόγους ένστασης και συγκεκριμένα τους 4 -
  23. Έχω ανατρέξει στο πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16.4.2103 στο οποίο φέρεται να περιέχεται η δήλωση της αιτήτριας περί αποδοχής της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και μάλιστα ανεπιφύλακτα. Σημειώνεται ότι στις 16.4.2013 εμφανίστηκε για την αιτήτρια η κα Κονναρή και η δήλωση έγινε από την ίδια . Παραθέτω αυτούσιο ολόκληρο το πρακτικό και όχι μόνο τη σχετική δήλωση εφόσον, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Βαφέα, η αποδοχή της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου από πλευράς αιτήτριας δεν ήταν άνευ ανταλλάγματος αλλά ήταν μέρος της συμφωνίας μεταξύ της εναγόμενης 6 και της ενάγουσας για ακύρωση αριθμού διαταγμάτων που εκδόθηκαν εναντίον της αιτήτριας στην απουσία της. «ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4252/12 Αίτηση ημερομηνίας 30.11.2012 16.4.2013 Για την Εναγόμενη 6-Αιτήτρια: κα Ε. Κονναρή Για την Ενάγουσα-Καθ' ης η Αίτηση: κ. Π. Παυλίδης με κ. Δ. Κάτση κ. Παυλίδης: Θα δεχτούμε διάταγμα με το οποίο θα ακυρώνονται τα διατάγματα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 3.10.2012 υπό τις παραγράφους 2, 3, 4 και 5 του συνταχθέντος διατάγματος τα οποία εκδόθηκαν επιπρόσθετα των διαταγμάτων που εκδόθηκαν στις 24.9.2012 στην αίτηση ημερομηνίας 19.9.
  24. Επίσης θα δεχτούμε διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται το διάταγμα υπό παράγραφο 1 του συντηρητικού διατάγματος ημερομηνίας 3.10.2012 που κατέστησε τα διατάγματα υπό τις παραγράφους Α και Β του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 24.9.2012 ως απόλυτα. κα Κονναρή: Αποσύρω τα Αιτητικά 1, 2, 3, 4 και 5 της Αίτησης ημερομηνίας 30.11.2012 και συμφωνείται μεταξύ των διαδίκων όπως η κάθε πλευρά πληρώσει τα έξοδα της αναφορικά με την παρούσα Αίτηση. Επιπρόσθετα οι διάδικοι συμφωνούν όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα οποιαδήποτε έξοδα δημιουργήθηκαν λόγω παράλειψης της Εναγόμενης 6 να εμφανιστεί στις 3.10.
  25. Η Εναγόμενη 6 αποδέχεται ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την ουσία της υπόθεσης. Ενόψει των πιο πάνω, η Εναγόμενη 6 δεν θα αμφισβητήσει την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και της αίτησης ημερομηνίας 19.9.
  26. Ενόψει των πιο πάνω τα διατάγματα ημερομηνίας 24.9.2012 παραμένουν σε ισχύ. κ. Παυλίδης: Συμφωνούμε. Δικαστήριο: Εκ συμφώνου εκδίδονται τα ακόλουθα διατάγματα:
  27. Ακυρώνονται τα διατάγματα ημερομηνίας 3.10.2012 υπό τις παραγράφους 2, 3, 4 και 5 του συνταχθέντος διατάγματος τα οποία εκδόθηκαν επιπρόσθετα των διαταγμάτων που εκδόθηκαν στις 24.9.2012 στην αίτηση ημερομηνίας 19.9.
  29. Ακυρώνεται το διάταγμα υπό την παράγραφο 1 του συντηρητικού διατάγματος ημερομηνίας 3.10.2012 που κατέστησε τα διατάγματα υπό τις παραγράφους Α και Β του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 24.9.2012 ως απόλυτα. Τα Αιτητικά υπό τις παραγράφους 1, 2, 3, 4 και 5 της Αίτησης απορρίπτονται ως αποσυρθέντα. Καμιά διαταγή για έξοδα. Οι υπόλοιπες δηλώσεις σημειώθηκαν. Τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 24.9.2012 παραμένουν σε ισχύ και ορίζονται για οδηγίες στις 29.5.
  30. Ένσταση από την Εναγόμενη 6 να καταχωρηθεί μέχρι τότε. Η ημερομηνία 19.4.2013 ακυρώνεται.» Σχετική αναφορά στην πιο πάνω συμφωνία που κατέληξαν η καθ' ης η αίτηση και αιτήτρια στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 30.11.2012 γίνεται και στην μετέπειτα απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.11.2013 στην αίτηση τροποποίησης και είναι: «Την 3.10.2012, δοθείσης της μη εμφάνισης της Εναγόμενης 6, «Gazin», τα πιο πάνω εκδοθέντα ουσιαστικά διατάγματα εναντίον της κατέστησαν απόλυτα ενώ εκδόθηκαν εναντίον της περαιτέρω ουσιαστικά απόλυτα διατάγματα. Αφότου αυτή καταχώρισε εμφάνιση αιτήθηκε τον παραμερισμό των διαταγμάτων της 3.10.2012, και, εν τέλει, με τη σύμφωνη θέση της Ενάγουσας, παραμερίστηκαν στις 16.4.2013 ώστε η κατάσταση να περιέλθει ως είχε με την έκδοση τους στις 24.9.2012» Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τη νομική πτυχή σ' όσον αφορά τη σημασία και τις συνέπειες δηλώσεων των διαδίκων στο Δικαστήριο ή αποδοχής γεγονότων από μέρους των δικηγόρων των διαδίκων σε δικαστικές διαδικασίες. Στην υπόθεση Χρίστου ν. Khoreva
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1874, 1881, στην οποία αντικείμενο εξέτασης ήταν το εξ υποσχέσεως κώλυμα αναφέρθηκαν τα εξής σ' όσον φορά τις προϋποθέσεις δημιουργίας του: «Στους Halsbury΄s Laws of England, third ed., Vol. 15 υποδεικνύεται ότι στις πολιτικές υποθέσεις παραδοχές από δικηγόρο αν γίνουν στη διάρκεια της διαδικασίας αποτελούν μαρτυρία εναντίον του πελάτη του στην ίδια διαδικασία. Υποδεικνύεται, επίσης, ότι αν γίνουν για το ρητό σκοπό της απόδειξης κατά τη δίκη γενικά θα είναι συμπερασματικές εναντίον του πελάτη· άλλως ισοδυναμούν απλώς με εκ πρώτης όψεως απόδειξη των συνεπαγομένων γεγονότων.* Στους Halsbury΄s Laws of England, 4th ed., Vol. 3
(1)το θέμα τίθεται ως εξής: "522. Statements of counsel. Admissions made by counsel in court in the presence of the lay client or his solicitor or other representative must be taken to have been made with the authority of the client, and are binding on the client unless and until withdrawn. Such an admission may subsequently be withdrawn by the client, however, unless the other party has acted to his detriment on the faith of it, so that the circumstances give rise to an estoppel." Σε μετάφραση: «Δηλώσεις από δικηγόρους. Παραδοχές που γίνονται από δικηγόρους στο δικαστήριο στην παρουσία του πελάτη ή του solicitor του ή άλλου αντιπροσώπου πρέπει να εκλαμβάνονται ότι έγιναν με την εξουσιοδότηση του πελάτη και δεσμεύουν τον πελάτη μέχρις ότου αποσυρθούν. Ωστόσο τέτοια παραδοχή μπορεί μεταγενέστερα να αποσυρθεί από τον πελάτη εκτός αν ο άλλος διάδικος έχει ενεργήσει προς βλάβη του με βάση την παραδοχή έτσι ώστε οι περιστάσεις να εγείρουν κώλυμα.»» Στην πιο πάνω Κυπριακή απόφαση γίνεται επίσης αναφορά στην H. Clark (Doncaster) Ltd n. Wilkinson
(1965)1 ALL E.R. 934 στην οποία η επίδικη παραδοχή του δικηγόρου του εναγόμενου έγινε στη διάρκεια της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση ενώπιον του Πρωτοκολλητή. Στην υπόθεση αυτή παρά την παραδοχή ο Πρωτοκολλητής δεν εξέδωσε απόφαση εναντίον του εναγόμενου και παρέπεμψε το θέμα στο Δικαστήριο. Ο εναγόμενος απέσυρε την παραδοχή του δικηγόρου του γιατί έγινε χωρίς τις οδηγίες του. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο εναγόμενος δεσμευόταν από τη δήλωση του δικηγόρου του. Στην απόφαση του Εφετείου ο Lord Denning M.R έθεσε το ερώτημα κατά πόσο ο διάδικος δεσμεύεται από παραδοχή του δικηγόρου του, η οποία έγινε στη διάρκεια ενδιάμεσης διαδικασίας, όπως εδώ, αναφέροντας τα εξής: "An admission made by counsel in the course of proceedings can be withdrawn, unless the circumstances are such as to give rise to an estoppel. If the other party has acted to his prejudice on the faith of it, it may not be allowed to be withdrawn, see Clifton (the Ship) [1835] 3 Knapp. 375; but otherwise an admission can be withdrawn. .............................................................................................................................There is nothing in the nature of an estoppel here. The matter was referred straight away by the district registrar to the judge, and the affidavits put fully before the judge. Everything was before him. I am quite clear this admission could be withdrawn. The affidavits before the judge show a triable issue. Leave to defend should be given." Σε μετάφραση: «Παραδοχή από δικηγόρο στη διάρκεια της διαδικασίας μπορεί ν' αποσυρθεί εκτός αν οι περιστάσεις είναι τέτοιες που εγείρουν κώλυμα. Αν ο άλλος διάδικος έχει ενεργήσει προς βλάβη του με βάση την παραδοχή δεν θα επιτραπεί η απόσυρση της (βλ. Clifton (the Ship) [1835] 3 Knapp. 375· άλλως μια παραδοχή μπορεί να αποσυρθεί ....................................................... Δεν υπάρχει τίποτε με τη μορφή κωλύματος εδώ. Το ζήτημα παραπέμφθηκε αμέσως από τον Πρωτοκολλητή στο Δικαστήριο και όλες οι ένορκες δηλώσεις τέθηκαν πλήρως ενώπιον του Δικαστηρίου. Το κάθε τι ήταν ενώπιον του. Είμαι αρκετά βέβαιος ότι η παραδοχή αυτή μπορούσε ν' αποσυρθεί. Οι ένορκες δηλώσεις ενώπιον του Δικαστή αποκαλύπτουν δικάσιμο θέμα. Πρέπει να δοθεί άδεια για υπεράσπιση.» Ο Salmon L.J. στη δική του απόφαση υπέδειξε ότι «δήλωση από δικηγόρο ακριβώς όπως μια δήλωση από τον πελάτη, αν η άλλη πλευρά ενεργήσει επ' αυτής προς βλάβη της, δεν μπορεί να αποσυρθεί γιατί εγείρεται κώλυμα». Στην Langdale and Another v. Danby [1982] 3 All E.R. 129 η Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων έχει προβεί σε διάκριση της απόφασης στην Clark (πιο πάνω). Στην Langdale (πιο πάνω) οι ενάγοντες εξασφάλισαν συνοπτική απόφαση με βάση την παραδοχή του δικηγόρου η οποία έγινε εκ μέρους του εναγομένου. Δύο χρόνια μετά την συνοπτική απόφαση ο εναγόμενος επεδίωξε να του χορηγηθεί άδεια για εκπρόθεσμη άσκηση έφεσης εναντίον της απόφασης. Κατά την ακρόαση της έφεσης οι ενάγοντες υπέβαλαν ότι δεν θα πρέπει να επιτραπεί στον εναγόμενο να αποσύρει τις παραδοχές που έγιναν εκ μέρους του ενώπιον του Δικαστηρίου. Το Εφετείο έκρινε ότι οι παραδοχές του δικηγόρου μπορούσαν ν' αποσυρθούν εκτός αν οι περιστάσεις εγείρουν κώλυμα και ότι υπό τις περιστάσεις δεν εγειρόταν κώλυμα. Έκρινε, επίσης, ότι οι ενάγοντες δεν είχαν ενεργήσει προς βλάβη τους λόγω της παραδοχής του δικηγόρου του εναγομένου. Η Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων ανέτρεψε την απόφαση του Εφετείου. Έθεσε το θέμα ως εξής στη σελ. 140: "As I see it the direct result of the conduct of Mr Danby' s case before Oliver, J. was to permit the Langdales to obtain summary judgment. They then spent nearly two years in time and a great deal of money in costs in the course of enforcing that judgment .. But now, if the Court of Appeal judgment were to stand, the Langdales would face a full scale trial against a legally-aided defendant in which, though they succeeded, they would have little prospect of recovering any of their costs. Looking at this history in a commonsense way, it seems to me beyond argument that the Langdales will have acted to their detriment, on the faith of the conduct of Mr Danby' s case which enabled them to obtain summary judgment, by spending large sums to enforce that judgment, if they are now denied the benefit of it by allowing Mr Danby to set up a case which conflicts radically with the case presented on his behalf before Oliver J. Independently of any other ground I would, therefore, hold Mr Danby estopped from arguing the case on which he succeded in the Court of Appeal .... for all these reasons I would allow the appeal, set aside the order of the Court of Appeal and restore the judgment of Oliver, J." Σε μετάφραση: «Όπως το βλέπω το άμεσο αποτέλεσμα του χειρισμού της υπόθεσης του κ. Danby ενώπιον του Δικαστή Oliver ήταν να επιτραπεί στους Langdales να εξασφαλίσουν συνοπτική απόφαση. Έκτοτε δαπάνησαν σχεδόν δύο χρόνια και μεγάλο χρηματικό ποσό στην πορεία εκτέλεσης εκείνης της απόφασης .............. Αν όμως τώρα θα πρέπει να παραμείνει η απόφαση του Εφετείου, οι Langdales θα αντιμετώπιζαν μια πλήρους κλίμακας δίκη εναντίον ενός εναγομένου που τυγχάνει νομικής αρωγής, στην οποία ανκαι επέτυχαν, η προοπτική ανάκτησης των εξόδων τους θα είναι μικρή. Εξετάζοντας αυτή την ιστορία με την κοινή λογική, μου φαίνεται πέρα από κάθε συζήτηση ότι οι Langdales θα είχαν ενεργήσει προς ζημιά τους με βάση το χειρισμό της υπόθεσης του κ. Danby η οποία τους κατέστησε ικανούς να πάρουν συνοπτική απόφαση, με το να δαπανήσουν μεγάλα ποσά για την εκτέλεση της, αν τώρα τους αρνηθούμε το όφελος της απόφασης με το να επιτρέψουμε στον κ. Danby να προβάλει μια υπόθεση η οποία συγκρούεται πλήρως με την υπόθεση που έχει παρουσιασθεί εκ μέρους του ενώπιον του Δικαστή Oliver. Ανεξάρτητα από οποιοδήποτε άλλο λόγο, θα έκρινα επομένως ότι ο κ. Danby κωλύεται από του να επιχειρηματολογήσει επί του θέματος επί του οποίου επέτυχε ενώπιον του Εφετείου ..... για όλους αυτούς τους λόγους θα επέτρεπα την έφεση, θα παραμέριζα την απόφαση του Εφετείου και θα επανέφερα την απόφαση του Δικαστή Oliver.» Τα νομολογηθέντα στις υποθέσεις Langdale και Clark (πιο πάνω) έχουν υιοθετηθεί και από τη δική μας νομολογία όπως στην υπόθεση Χρίστου ν. Khoreva (ανωτέρω) και Γενικός Εισαγγελέας ν. Εταιρείας Τεχνικών Έργων Λτδ
(1993)1 Α.Α.Δ. 94,
  1. Στην τελευταία λέχθηκαν τα εξής από τον Πική, Δ., όπως ήταν τότε: «Στην Langdale v. Danby [1982] 3 All E.R. 129 (HL), αποφασίστηκε ότι παραστάσεις στις οποίες ο διάδικος προβαίνει, μέσω του δικηγόρου του, προς τον αντίδικο του στο πλαίσιο της δίκης, μπορεί να οδηγήσουν στη θεμελίωση εξ υποσχέσεως κωλύματος εφόσον - (α) είναι σαφείς, (β) ο αντίδικος βασίζεται σ' αυτές και αναπροσαρμόζει τη θέση του σε βαθμό και έκταση που (γ) θα ήταν άδικο να επιτραπεί στον πρώτο διάδικο να αποστεί από τις παραστάσεις του. Η αδικία προκύπτει από τη ζημιά που θα επροκαλείτο στο δεύτερο διάδικο εάν εκαλείτο να επιστρέψει στην κατάσταση πραγμάτων που υφίστατο πριν να τροποποιήσει τη θέση του. Εξάλλου, στη H. Clark Ltd v. Wilkinson [1965] 1 All E.R. 934, αποφασίστηκε ότι εφόσον οι παραστάσεις στις οποίες είχε προβεί διάδικος μέσω του δικηγόρου του δεν είχαν επιπτώσεις και άφησαν αμετάβλητη τη θέση του αντιδίκου, αυτές μπορεί να αποσυρθούν σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς συνέπειες (χρήσιμη αναφορά μπορεί επίσης να γίνει στη Waugh v. H B Clifford and Sons [1982] 1 All E.R. 1095, αναφορικά με τις εξουσίες του δικηγόρου για το χειρισμό της υπόθεσης του πελάτη του). Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης οι δηλώσεις της δικηγόρου της αιτήτριας στις 16.4.2016 κατά τη διαδικασία της αίτησης ημερομηνίας 30.11.2012 ότι η πελάτιδα της, εναγόμενη 6, αποδέχεται ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την ουσία της υπόθεσης και ότι δεν θα αμφισβητήσει την επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος, είναι σαφείς. Καθίστανται επίσης απόλυτα σαφείς, στη βάση του σχετικού πρακτικού, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγιναν οι δηλώσεις. Αυτές έγιναν αμέσως μετά τη συγκατάθεση του δικηγόρου της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση να ακυρωθεί αριθμός προσωρινών διαταγμάτων που εκδόθηκαν προς όφελος της στις 3.10.2012 και άλλου που εκδόθηκε μονομερώς στις 24.9.2012 και κατέστη απόλυτο στις 3.10.
  2. Είναι η θέση του Βαφέα στην ένορκη δήλωση του ότι αυτή ακριβώς ήταν η συμφωνία που κατέληξαν με την εναγόμενη 6-αιτήτρια ότι δηλαδή η ίδια θα αποδέχετο τη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και η ενάγουσα-καθ' ης η αίτηση θα συγκατατεθεί στην ακύρωση των διαταγμάτων που εκδόθηκαν υπέρ της και εναντίον της εναγόμενης 6-αιτήτριας, για να δοθεί η ευκαιρία στην αιτήτρια να τα αμφισβητήσει, όπως και έπραξαν. Είναι φανερό ότι τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης δεν θα είναι άνευ συνεπειών για την καθ' ης η αίτηση αλλά θα την επηρεάσει δυσμενώς. Και εξηγώ. Θα ήταν άδικο για την ενάγουσα-καθ' ης η αίτηση να επιτραπεί τώρα στην εναγόμενη 6-αιτήτρια στην απόσυρση ουσιαστικά των δηλώσεων της και μάλιστα μετά 19 μήνες περίπου με την υπό κρίση αίτηση, όταν η ενάγουσα-καθ' ης η αίτηση προχώρησε στη βάση της δήλωσης της αιτήτριας και συγκατατέθηκε στην ακύρωση των διαταγμάτων που ακυρώθηκαν τελικά. Σημειώνεται ότι η θέση αυτή του Βαφέα, δηλαδή περί διευθέτησης μεταξύ τους που επιβεβαιώνεται και από το σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 16.4.2013, δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς εναγόμενης 6-καθ' ης η αίτηση με προφορική μαρτυρία ή διαφορετικά. Επιπρόσθετα η εναγόμενη 6-αιτήτρια δεν παρέμεινε μόνο στις πιο πάνω δηλώσεις της σ' όσον αφορά τη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού αλλά προέβη και σε απόσυρση των αιτητικών 1-5, που ζητούντο με την αίτηση της ημερομηνίας 30.11.2012, δηλαδή εκείνα με τα οποία ζητούσε παραμερισμό του διατάγματος ημερομηνίας 24.9.2012 που επέτρεπε την επίδοση του Κλητηρίου (§1) και της αίτησης ημερομηνίας 24.9.2012 (§2) εκτός δικαιοδοσίας, της επίδοσης του Κλητηρίου (§3), της επίδοσης της αίτησης ημερομηνίας 19.9.2012 (§4) και της επίδοσης του ενδιάμεσου διατάγματος (§5) εκτός δικαιοδοσίας, χωρίς καμιά επιφύλαξη. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Ιωάννη Θεοδοσίου, ημερομηνίας 30.11.2012 που συνόδευε την πρώτη αίτηση της εναγόμενης 6-αιτήτριας για παραμερισμό, οι λόγοι για τους οποίους επιζητείτο τότε ο παραμερισμός των διαταγμάτων του Δικαστηρίου για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και των επιδόσεων του Κλητηρίου και των άλλων ενδιάμεσων διαδικασιών είναι περίπου οι ίδιοι με εκείνους για τους οποίους επιζητείται σήμερα ο παραμερισμός, ότι δηλαδή τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία εκδίκασης της διαφοράς. Το γεγονός της απόσυρσης των συγκεκριμένων αιτημάτων υπό στοιχεία 1 - 5 της αίτησης ημερομηνίας 30.11.2012 ανεπιφύλακτα και συνακόλουθα της απόρριψης τους από το Δικαστήριο δημιουργεί, σύμφωνα με τη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση, επιπρόσθετο κώλυμα επαναφοράς του ίδιου θέματος λόγω δεδικασμένου και/ή εγείρεται καταχρηστικά. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η Έκδ., Τόμος 15, παράγραφος 336 κώλυμα λόγω δεδικασμένου εγείρεται όταν ένα επίδικο γεγονός έχει αποφασιστεί δικαστικά με τελεσίδικο τρόπο μεταξύ των διαδίκων από Δικαστήριο που έχει αποκλειστική ή συντρέχουσα δικαιοδοσία να επιληφθεί του θέματος και το ίδιο γεγονός επαναφέρεται άμεσα προς εκδίκαση σε μεταγενέστερη διαδικασία μεταξύ των ιδίων διαδίκων. Για να τύχει εφαρμογής ο κανόνας του δεδικασμένου θα πρέπει να πληρούνται οι εξής προϋποθέσεις:
  3. Η προηγούμενη απόφαση να είναι τελική και να εκδόθηκε από Δικαστήριο που είχε δικαιοδοσία.
  4. Να υπάρχει ταύτιση των διαδίκων.
  5. Να υπάρχει ταύτιση της ιδιότητας των διαδίκων.
  6. Να υπάρχει ταύτιση των ίδιων θεμάτων στις δύο αγωγές. Στην υπόθεση Theori and another v. Djoni and another
(1984)1 Α.Α.Δ. 296 λέχθηκε ότι δημιουργείται δεδικασμένο όχι μόνο σε σχέση με τις αξιώσεις που περιλήφθηκαν στην πρώτη αγωγή αλλά και σε σχέση με εκείνες που μπορούσαν να προβληθούν εντασσόμενες στο πλαίσιο του αρχικού αντικειμένου της αντιδικίας και δεν προβλήθηκαν. Όπως τονίστηκε στην απόφαση είναι θεμελιωμένο πως αυτή η προέκταση ισχύει και προς τις δύο εκφάνσεις του δεδικασμένου δηλαδή τόσο για το κώλυμα αναφορικά με την αιτία της αγωγής όσο και για το κώλυμα αναφορικά με το επίδικο θέμα. Στην υπόθεση K.S.R. Commercio S.A., κ.α. ν. Bluecoral Navigation Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. 309 η παράλειψη ενός διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία οποιοδήποτε θέμα δεν δικαιολογεί ούτε επιτρέπει νέο δικαστικό αγώνα, διαφορετικά σε αντίθετη περίπτωση θα σήμαινε την τμηματική εκδίκαση των διαφορών κατ' επιλογή του διαδίκου και την διαιώνιση τους, με αποτέλεσμα η αρχή της τελεσιδικίας να υποστεί καίριο πλήγμα. Η αρχή του δεδικασμένου στοχεύει στο να προστατεύσει κάποιο διάδικο από την ανάγκη να υποχρεωθεί να προστατεύσει τον εαυτό του δύο φορές (βλ. Χριστοφής Χριστοφή ν. Σ & Μ Φλοκκάς Λτδ,
(2001)1 Α.Α.Δ. 1703. Ενόψει της πιο πάνω νομολογίας δεν τίθεται στην παρούσα περίπτωση θέμα δεδικασμένου, εφόσον δεν προηγήθηκε τελική απόφαση του Δικαστηρίου επί του θέματος της δικαιοδοσίας. Το γεγονός της αποδοχής της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού προς εκδίκαση της υπόθεσης προέρχεται από δήλωση της δικηγόρου της εναγόμενης 6-αιτήτριας στα πλαίσια μιας ενδιάμεσης διαδικασίας και συγκεκριμένα εκείνης με την οποία αμφισβητούσε τη νομιμότητα έκδοσης διαταγμάτων για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας του Κλητηρίου και άλλων ενδιάμεσων διαδικασιών. Συνεπώς η δήλωση δεν θεωρείται ως τελική απόφαση αλλά σύμφωνα με την πιο κάτω νομολογία, μπορεί να αποσυρθεί κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις. Σύμφωνα με τη νομολογία αναγνωρίζεται το δικαίωμα ενός διαδίκου απόσυρσης μιας δήλωσης ή διευθέτησης στην οποία προέβη στα πλαίσια της διαδικασίας μιας Αγωγής. Τέτοια δυνατότητα όμως παρέχεται στην περίπτωση που αποδειχθεί ότι συντρέχουν πολύ σοβαροί και ισχυροί λόγοι Στην υπόθεση Chanel Ltd v. F.W. Woolworth & Co Ltd & Others
(1981)1 All E.R. 745 αποφασίστηκε ότι ακόμη και σε ενδιάμεσες διαδικασίες ένας διάδικος δεν μπορεί να αμφισβητήσει εκ νέου ένα θέμα που είχε ήδη αμφισβητήσει εκτός αν μεσολαβήσει μια σημαντική αλλαγή των περιστάσεων ή περιέλθουν σε γνώση του γεγονότα που δεν μπορούσε εύλογα να πληροφορηθεί έγκαιρα για να τεθούν στην πρώτη διαδικασία. Επίσης στην υπόθεση Purcell v. FC Trigell Ltd (trading as Southern Window and General Cleaning Co) and another
(1970)3 ALL E.R. 671 τονίστηκε ότι μια ενδιάμεση διευθέτηση μπορεί να παραμεριστεί μόνο αν συντρέχουν ισχυροί λόγοι που θα δικαιολογούσαν τον παραμερισμό μιας συμφωνίας. Σχετική επίσης είναι η υπόθεση Lloyd's Investment (Scandinavia) Ltd n. Ager-Hanseen
(2003)EWCH
  1. Ο Θεοδοσίου στην ένορκη δήλωση του προβάλλει τη θέση ότι η δήλωση της δικηγόρου της αιτήτριας περί αποδοχής της δικαιοδοσίας του Κυπριακού Δικαστηρίου έγινε στη βάση των τότε δεδομένων τα οποία σήμερα έχουν αλλάξει μετά την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης και του Κλητηρίου και την προσθήκη του νέου εναγόμενου 12, όπου διαφαίνεται ότι είναι ουσιαστικά ο αδικοπραγήσας. Συνεχίζει δε στην ένορκη δήλωση του ότι με τις τροποποιήσεις μεταβάλλονται οι βάσεις Αγωγής προς βλάβη της αιτήτριας. Ο ισχυρισμός αυτός ήδη τέθηκε από την αιτήτρια ως λόγος ένστασης στην αίτηση τροποποίησης της καθ' ης η αίτηση, ο οποίος αφού εξετάστηκε απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 21.11.
  2. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση: «
  3. Η εισήγηση των καθ 'ων ότι με τις τροποποιήσεις εισάγονται νέες βάσεις και επηρεάζονται δυσμενώς τα δικαιώματα τους, δεν ευσταθούν. Δεν πρόκειται για ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης των εναγόντων, όπως εισηγούνται οι καθ' ων. Υποδεικνύεται, συναφώς, πως ουδείς εκ των εναγομένων κατεχώρισε έκθεση υπεράσπισης. Οι καθ' ων θα έχουν κάθε δικαίωμα καθώς και την ευκαιρία να προβάλουν την υπεράσπιση τους με βάση την τροποποιημένη αξίωση των εναγόντων. Δεν εγείρεται συνεπώς ζήτημα δυσμενούς επηρεασμού των δικαιωμάτων των καθ' ων με την προσθήκη του εναγόμενου ή με τις αιτούμενες τροποποιήσεις.» Συνεπώς το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να επανέλθει και να επανεξετάσει εκ νέου και να αποφασίσει για το ίδιο θέμα έστω και αν ήταν απόφαση άλλου Προέδρου. Η εμπλοκή του εναγόμενου 12 και πόσο στην επίδικη διαφορά είναι θέμα που θα αποφασιστεί στο τέλος της δίκης κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Σημειώνεται ότι το ίδιο αγώγιμο δικαίωμα εξακολουθεί να υφίσταται εναντίον της εναγόμενης 6-αιτήτριας και μετά την τροποποίηση όπως υφίσταται και για τους υπόλοιπους εναγόμενους. Συνεπώς είναι κατάληξη μου ότι δεν συντρέχουν ισχυροί λόγοι που να δικαιολογούν τον παραμερισμό της διευθέτησης μεταξύ της αιτήτριας και της καθ' ης η αίτηση ως προς τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Έχοντας κατά νουν τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως καταγράφονται πιο πάνω, και νομολογία κρίνω ότι ενόψει των δηλώσεων της δικηγόρου της αιτήτριας στο Δικαστήριο με τις οποίες αποδέχθη τη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, η αιτήτρια εμποδίζεται από του να εγείρει εκ νέου θέμα περί έλλειψης δικαιοδοσίας και να ζητά παραμερισμό του Κλητηρίου και της επίδοσης του για τον ίδιο λόγο. Συνεπώς οι λόγοι ένστασης ότι η αιτήτρια κωλύεται από του να θέτει εκ νέου θέμα έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου λόγω ύπαρξης κωλύματος εξ υποσχέσεως και/ή συμπεριφοράς από μέρους της και ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, γίνονται δεκτοί. Ένας άλλος λόγος για τον οποίο επιζητείται ο παραμερισμός του Κλητηρίου και της επίδοσης του είναι ότι μετά το διάταγμα τροποποίησης το τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα και η Έκθεση Απαίτησης δεν επιδόθηκαν εκ νέου στην εναγόμενη 6-αιτήτρια αλλά στη δικηγόρο της. Ο λόγος αυτός θα πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση με το λόγο ένστασης με αρ.15 που αφορά στην νομιμότητα της επίδοσης των τροποποιημένων δικογράφων. Συγκεκριμένα ο δικηγόρος της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση στη γραπτή αγόρευση του εισηγείται ότι αφ' ης στιγμής η αιτήτρια καταχώρησε στις 30.11.2012 σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και την ίδια μέρα αίτηση για παραμερισμό των επιδόσεων του Κλητηρίου και των άλλων ενδιάμεσων αιτήσεων και διαταγμάτων του Δικαστηρίου και στη συνέχεια απέσυρε τα αιτητικά 1 - 5 στις 16.4.2013, ως αποτέλεσμα της διευθέτησης με την καθ' ης η αίτηση σύμφωνα με το σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου, τότε η εμφάνιση της εναγόμενης 6-καθ' ης η αίτηση κατέστη πλέον ως άνευ όρων. Ενόψει αυτής της εξέλιξης, είναι της γνώμης ότι δεν μπορεί να επανέλθει με νέο αίτημα για παραμερισμό του Κλητηρίου ή των επιδόσεων των δικαστικών εγγράφων, γι' αυτό και η επίδοση του τροποποιημένου Κλητηρίου και της Έκθεσης Απαίτησης στο δικηγόρο της εναγόμενης 6-αιτήτριας δεν ενέχει οτιδήποτε το επιλήψιμο. Την εισήγηση του αυτή βασίζει στις πρόνοιες της Δ.16 θ.9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Η Δ.16 θ.9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών προβλέπει ότι ο εναγόμενος δικαιούται χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει διάταγμα του Δικαστηρίου που να του επιτρέπει να καταχωρίσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, να υποβάλει αίτηση για τον παραμερισμό της επίδοσης προς αυτόν του Κλητηρίου Εντάλματος. Η νομολογία έχει καθιερώσει και δεύτερο τρόπο για την προώθηση αίτησης παραμερισμού του Κλητηρίου Εντάλματος που είναι η ταυτόχρονη καταχώρηση τέτοιας αίτησης μαζί με την καταχώρηση της υπό αίρεση εμφάνισης (βλ. Γεωργιάδης ν. Χάσικου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1136 και Παπακόκκινου ν. Landbroke P/C
(1995)1 A.A.Δ. 1090). Η αιτήτρια ακολούθησε τις πρόνοιες της πιο πάνω νομολογίας σ' όσον αφορά την πρώτη της αίτηση ημερομηνίας 30.11.2012 δηλαδή ταυτόχρονα με την καταχώρηση της υπό αίρεση εμφάνισης καταχώρησε και την αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης. Η υπό κρίση αίτηση όμως καταχωρήθηκε μετά δύο χρόνια περίπου από την καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και μετά 19 μήνες περίπου από τις 16.4.2013.. Στο σύγγραμμα Annual Practice του 1958, σελ. 199 αναφέρονται τα εξής: "At the expiration of the time fixed (see last preceding note) if no application is made by the defendant, or if made has been dismissed, the plaintiff may proceed with the action as if an unconditional appearance had been entered. In considering what is "reasonable time" for the defendant's application, regard will be had to the circumstances of the case and to whether the condition was inserted in good faith, or merely for the purpose of delaying the plaintiff." Στην υπόθεση G.J. Magdon Ltd v. A.L. Metal Trading Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2064 η εναγόμενη καταχώρησε εμφάνιση υπό αίρεση χωρίς άδεια του Δικαστηρίου και έξη μήνες μετά αίτηση για ακύρωση του Κλητηρίου Εντάλματος. Το Εφετείο με την απόφαση του επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία αποφασίστηκε ότι λόγω της καθυστέρησης στην καταχώρηση της αίτησης γι ακύρωση ο εναγόμενος είχε δεχθεί και υπαχθεί στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στην παρούσα περίπτωση όπου η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε δύο χρόνια περίπου μετά την υπό αίρεση εμφάνιση. Συνεπώς ακόμη και στη περίπτωση που μεσολαβούσαν ισχυροί λόγοι για επαναφορά από πλευράς αιτήτριας του θέματος έλλειψης δικαιοδοσίας, που η αιτήτρια δεν κατάφερε να αποδείξει, η αίτηση δεν θα μπορούσε να πετύχει και για τον επιπρόσθετο λόγο της καθυστέρησης στη προώθηση της αίτησης αλλά και της άνευ όρων εμφάνισης της. Αν και η Δ.16 θ.9 δεν περιλαμβάνεται στη νομική βάση της ένστασης η σχετική εισήγηση και τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται εντοπίζονται στους λόγους ένστασης και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Κρίνω την παράλειψη συμπερίληψης της Δ.16 θ.9 στη νομική βάση της ένστασης ως απλή παρατυπία, η οποία έχει αρθεί. Σ' όσον αφορά το λόγο για τον οποίο επιζητείται σήμερα ο παραμερισμός των επιδόσεων του Κλητηρίου Εντάλματος και των άλλων ενδιάμεσων αιτήσεων και διαταγμάτων ότι η εναγόμενη 6-αιτήτρια δεν έχει καμιά συμβατική ή άλλη σχέση με την ενάγουσα ή δεν ήταν μέρος της συνωμοσίας ή της απάτης σε βάρος της ενάγουσας και συνακόλουθα ούτε με την Κύπρο για να αποκτήσουν δικαιοδοσία τα Κυπριακά Δικαστήρια, σημειώνεται ότι μεγάλος αριθμός εναγομένων διαμένουν στην Κύπρο και συγκεκριμένα στη Λεμεσό, όπως και η ενάγουσα. Στην υπόθεση Βερεγγάρια Π. Παπακόκκινου
(1999)1 Α.Α.Δ. 838 αναφέρθηκε ότι η αναζήτηση της κατά τόπο αρμοδιότητας γίνεται με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 21
(1)(α)(β) του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)σε συνάρτηση με τα στοιχεία του Κλητηρίου Εντάλματος και τα γεγονότα της Γενικής Οπισθογράφησης. Το άρθρο 21
(1)(β) προβλέπει τα εξής: «21.-
(1)Τo Επαρχιακόv Δικαστήριov, τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 19, θα έχη πρωτόδικov δικαιoδoσίαv ίvα ακoύη και απoφασίζη oιαvδήπoτε αγωγήv συμφώvως πρoς τας διατάξεις τoυ άρθρoυ 22 oσάκις- .................................... (β) o εvαγόμεvoς ή oιoσδήπoτε τωv εvαγoμέvωv, κατά τov χρόvov της εγέρσεως της αγωγής, διαμέvη ή διεξάγη επάγγελμα εvτός της επαρχίας δι' ηv τo δικαστήριov καθιδρύθη» Συνεπώς ακόμα και στην περίπτωση που η αιτήτρια δεν προέβαινε στην δήλωση περί της αποδοχής της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου η επιτύγχανε στην απόσυρση των δηλώσεων της, στο παρόν στάδιο όπου ακόμη δεν υπάρχουν όλα τα γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να αποφασιστεί η έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και η απόρριψη της Αγωγής, όπως επιζητείται με την παράγραφο 5 της αίτησης. Ούτε και η υπό κρίση αίτηση είναι η κατάλληλη διαδικασία για να αποφασιστεί η συμμετοχή του κάθε ενός εκ των εναγομένων και με ποιό τρόπο στις κατ' ισχυρισμό παράνομες ενέργειες σε βάρος της καθ' ης η αίτηση, που είναι πάλι μια από τις εισηγήσεις του δικηγόρου της αιτήτριας. Σύμφωνα με όλα τα πιο πάνω είναι κατάληξη μου ότι η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει στη βάση των γεγονότων που παρουσιάστηκαν από τους διαδίκους και των στοιχείων του φακέλου για τους λόγους που αναφέρθησαν ανωτέρω. Ενόψει της πιο πάνω απόφασης μου δεν κρίνω απαραίτητο να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ένστασης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση και εναντίον της εναγόμενης 6-αιτήτριας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της Αγωγής. (Yπ.) ................ Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Aναφορά: Αίτηση για παραμερισμό του Κλητηρίου Εντάλματος της επίδοσης και διαταγμάτων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.