ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΣΑΒΒΑ ν. ΓΕΝΙΚΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΓΕΝΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ Αρ. 740/2014, 27/6/2016

(1)99, άρθρα 50, 58, 80 και 85 μέχρι Ν. 165

(91)/2007 Μεταξύ : ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΣΑΒΒΑ, 4741 ΑΓΙΟΣ ΜΑΜΑΣ Εφεσείουσα /Αιτήτρια -και- ΓΕΝΙΚΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εφεσιβλήτων/Καθ'ων η αίτηση ----------------------------------------------- Αίτηση της Εφεσείουσας / Αιτήτριας για Αντεξέταση ημερομηνίας 30/3/2016 Ημερομηνία: 27/6/2016 Για την Αιτήτρια : κ. Μ. Κονής Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κα. Δ. Κουρουσίδου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την επίδικη αίτησή της η Αιτήτρια αιτείται την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, κ.κ.Σωτήρη Νικολαίδη και Νικόλα Αχιλλέως, αναφορικά με τις ένορκες τους δηλώσεις που συνοδεύουν την ένσταση των καθ'ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση. Αναφέρει η αιτήτρια στις παραγράφους 4-8 της ένορκης της δήλωσης που στηρίζει την επίδικη αίτηση, για δικαιολόγηση του αιτήματος της, τα εξής : «

1. Στις 30/10/2015 οι Καθ' ών η Αίτηση καταχώρησαν Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην αίτηση ημερομηνίας 3/12/2014 της Αιτήτριας. Στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την ένσταση τους αναφέρονται πολλές ανακρίβειες και ασάφειες οι οποίες οδηγούν σε παραπλάνηση του Δικαστηρίου και είναι αναγκαίο να διευκρινιστούν ώστε να έχει την πραγματική εικόνα των γεγονότων το Δικαστήριο για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης.
2. Τις Ένορκες Δηλώσεις που αναφέρουν τα πιο πάνω γεγονότα τις υπογράφουν οι Σωτήρης Νικολαΐδης και Νικόλας Αχιλλέως υπάλληλοι του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού.
3. Ζητώ να αντεξεταστούν αναφορικά με την Ένορκη Δήλωση του Σωτήρη Νικολαϊδη οι Παράγραφοι 5, 7, 9 και του Νικόλα Αχιλλέως οι παράγραφοι 3, 4, 5,
4. Ο Σωτήρης Νικολαϊδης, αναφέρετε σε ύπαρξη συνοριακής διαφοράς, επιτόπιας εξέτασης, για άλλους φακέλους, επιτόπου καταστάσεις, υποδείξεις προηγούμενες χωρομετρικές εργασίες και άλλα και αυτό αποτυπώνετε στην Ένορκη Δήλωση του εν σχέση με το Αργάκι. Ο Νικόλας Αχιλλέως, είναι αυτός που έκανε την περισσότερη χωρομετρική εργασία, τοποθέτησε τα σταθερά σημεία, η Μελέτη των προηγούμενων φακέλων, τους συσχετισμούς των διάφορων φακέλων που μελέτησε, ετοίμασε τα Τεκμήρια Α, Β, Γ, Δ το τι υποδείχθηκε επί τόπου και άλλα πολλά, εν σχέσει με το αργάκι, αφού αυτοί τοποθέτησαν το αργάκι να περνά μέσα από την οικία μου.
5. Επειδή η εν λόγω διαδικασία γίνεται με βάση τις Ένορκες Δηλώσεις και επειδή τα πρόσωπα αυτά, είναι αυτά που εξέτασαν την εν λόγω υπόθεση και ορκίστηκαν και άρα γνωρίζουν την υπόθεση και τα γεγονότα είναι αναγκαίο να αντεξεταστούν καθότι αυτοί αναφέρονται και στην Αιτιολογημένη απόφαση του Κτηματολογίου ημερομηνίας 31/03/2015 η οποία είναι κατατεθειμένη στον φάκελο του Δικαστηρίου. Είναι αναγκαίο να αντεξεταστούν καθότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διαφανεί ότι η απόφαση είναι λανθασμένη και αναιτιολόγητη.
6. Ως εκ τούτου είναι αναγκαίο να αντεξέταση των Ένορκων Δηλούντων η Αίτηση σε ότι αφορά το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων τους που συνοδεύουν την ένσταση τους, στις παραγράφους που αναφέρω. » Οι καθ' ων η αίτηση έφεραν ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης που επικαλούνται είναι οι εξής:
7. Η αίτηση είναι γενική, αόριστη, με λανθασμένη νομική βάση και δεν εξειδικεύει τους λόγους για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση.
8. Δεν εξειδικεύονται τα σημεία και/ή τα θέματα για τα οποία ζητείται να αντεξεταστούν οι δηλούντες. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν δίδονται επαρκή στοιχεία και/ή καλός λόγος για να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο για την αναγκαιότητα της αντεξέτασης.
9. Η τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα εκτροχίαζε τη δικαστική διαδικασία.
10. Η αιτήτρια με την παρούσα αίτηση επιδιώκει να αντιστρέψει το βάρος απόδειξης.
11. Η τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα βοηθήσει στην επίλυση των επίδικων θεμάτων αφού η αιτήτρια εμμέσως, μέσω των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων που καταχώρησε στις 22/01/2016, παραδέχεται ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου επίλυσε τη συνοριακή διαφορά ορθά, με βάση την εγγεγραμμένη θέση του αργακιού. H ένσταση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της κας Δάφνης Νικολάτου, δικηγόρου στο γραφείο της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας. Έχοντας μελετήσει πολύ προσεκτικά την αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, την ένσταση και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτήν, καθώς επίσης τις γραπτές αγορεύσεις που παρέδωσαν στο Δικαστήριο οι δύο πλευρές προς υποστήριξη των θέσεων τους, προχωρώ και λέω τα εξής. Ο κανονισμός 10

(3)του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Διαδικαστικού Κανονισμού του 1956, ως τροποποιήθηκε, προνοεί τα ακόλουθα: « Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των Περί πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών ». Με δεδομένα όσα αναφέρει ο Κανονισμός πιο πάνω, με σεβασμό λέω εδώ ότι διαφωνώ με την εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση ότι στην προκειμένη περίπτωση η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και μάλιστα προκύπτει μη θεραπεύσιμη παρατυπία (βλ. σελ. 2-4 της γραπτής της αγόρευσης). Διότι δεν αναφέρεται μεν στη νομική βάση της αίτησης ο πιο πάνω κανονισμός και βεβαίως θα ήταν ορθότερο να γίνεται τέτοια αναφορά, όμως θεωρώ ότι από τη στιγμή που το θέμα της αντεξέτασης με βάση τον κανονισμό ρυθμίζεται ως προνοεί η Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στη νομική βάση της αίτησης γίνεται αναφορά στην εν λόγω Διάταξη, αυτό είναι αρκετό για να δώσει στο Δικαστήριο τη δικαιοδοσία να επιληφθεί της αίτησης και να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Με αναφορά και πάλιν όμως στον κανονισμό πιο πάνω θα πω εδώ ότι η παραπομπή που γίνεται στην Δ.39 υποδεικνύει σαφώς ότι οι κατευθυντήριες γραμμές που δίνει η Νομολογία σχετικά με την εξέταση αιτημάτων με βάση τη Δ.39 σε ενδιάμεσες διαδικασίες εφαρμόζονται και στην προκειμένη περίπτωση. Επί τούτου είναι ξεκάθαρη η θέση της κα Κουρουσίδου με την οποία συμφωνώ (βλ. παράγραφο 3.2, σελ.4-7 της γραπτής της αγόρευσης), ενώ εμμέσως δια της παραπομπής στην αγ.7123/08 στην οποία γίνεται αναφορά και πιο κάτω, η οποία παρεμβάλλω αφορούσε ενδιάμεση διαδικασία, αυτό είναι παραδεκτό και από την πλευρά της αιτήτριας (βλ. σελ. 3 γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου της αιτήτριας). Με δεδομένα λοιπόν τα πιο πάνω αναφέρεται ότι η Κυπριακή Νομολογία αναφορικά με την αντεξέταση μαρτύρων σε ενδιάμεσες διαδικασίες με βάση την Δ.48 , Θ. 4

(2)και την Δ.39, Θ.

1. καταδεικνύει ότι:
2. Η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.
3. Η δυνατότητα αντεξέτασης παρέχεται σπάνια, σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις (Βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1)

(2004)1 ΑΑΔ 1660 και Αναφορικά με την Αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοΐζου

(2008)1Α ΑΑΔ 280). Το Δικαστήριο δύναται να απορρίψει αίτημα για αντεξέταση ακόμη και αν η άλλη πλευρά δεν φέρει ένσταση. Οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, προκειμένου να εγκρίνει αίτημα παρουσίας μάρτυρα για αντεξέταση, είναι η στοιχειοθέτηση κάποιου είδους εξαιρετικής περίστασης, ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Αγωγές: 9310/04 5803/06 1485/07 Δήμου Στροβόλου ν. D. J. Karapatakis & Sons Ltd, 8 Ιουνίου, 2011. Απόφαση Α. Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ όπως ήταν τότε). Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα στην Balraj Singh Samra ν. Ναταλίας Πατσαλίδου (Αγωγή 7123/2008, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 9/4/2009) στην οποία ο κ. Κληρίδης Κ. Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) έθεσε το ζήτημα ως ακολούθως: «Όπως είναι γνωστό, σύμφωνα με τις πρόνοιες της νέας Δ.48 Κ.4

(2), όπως αυτή θεσπίστηκε στις 23.12.92, ουσιαστικά δεν απαιτείται ή επιτρέπεται πλέον η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας κατά την ακρόαση ενδιάμεσης αίτησης, προς απόδειξη αμφισβητούμενων γεγονότων και ισχυρισμών. Όπως ρητά αναφέρεται στη δικονομική αυτή διάταξη, η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις, ενώ διατηρείται μόνο η δυνατότητα του διαδίκου να αντεξετάσει ομνύοντα με βάση τις πρόνοιες της Δ.

1. Υπενθυμίζεται το ότι η αντεξέταση δεν διεξάγεται αυτοδίκαια, αλλά σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.39 Κ.1, το Δικαστήριο μπορεί μόνο κατόπιν αιτήματος διαδίκου να διατάξει την παρουσία ενός ομνύοντα για αντεξέταση. Τα θέματα δε επί των οποίων μπορεί να αντεξετάσει ένας διάδικος θα πρέπει να είναι περιορισμένα και να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και όχι να εκτείνονται επί οποιουδήποτε θέματος ήθελε υπάρξει διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των μερών ή απλά προς το σκοπό της μείωσης της γενικότερης αξιοπιστίας ενός διαδίκου ή της ενίσχυσης της αξιοπιστίας άλλου.» (υπογράμμιση δική μου) Ανάλογη είναι και η προσέγγιση στο Αγγλικό δίκαιο σύμφωνα με το οποίο η αντεξέταση σε ενδιάμεσες αιτήσεις αποθαρρύνεται (βλ. Blackstone's Civil Practice 2011 στη σελ. 461 με αναφορά στην Canada Trust Co. V. Stolzenberg (No. 2) [2002] 1 AC 1) Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές είναι σαφές ότι πολύ σπάνια μπορεί να γίνεται δεκτό αίτημα για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα σε ενδιάμεση αίτηση και αν θα επιτραπεί αντεξέταση, αυτή πρέπει να είναι πολύ περιορισμένη ώστε να εξυπηρετεί τις ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας. Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές κρίνω ότι το αίτημα της αιτήτριας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό για τους ακόλουθους λόγους:
2. Η αναφορά γενικά και αόριστα στις παραγράφους που επιθυμεί να αντεξετάσει ή σε ανακρίβειες και ασάφειες που χρήζουν διευκρίνισης και σε ανάγκη αντεξέτασης, χωρίς να διευκρινίζει το συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα θέματα που θέλει να αντεξετάσει και να παρέχει τις αναγκαίες εξηγήσεις για τούτο, δεν βοηθά το αίτημα της.
3. Το γεγονός ότι ζητά να αντεξετάσει κυρίως τον Νικόλα Αχιλλέως στις αναφερόμενες παραγράφους 3, 4, 5 και 6 της ένορκης του δήλωσης, στο σύνολο δηλαδή της μαρτυρίας του, δείχνει σαφώς ότι στην πραγματικότητα ο δικηγόρος της αιτήτριας επιθυμεί να αντεξετάσει επί όλων των γεγονότων που αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις, μετατρέποντας την διαδικασία την οποία ο Νομοθέτης επέλεξε να γίνεται σύντομα δια ενόρκων δηλώσεων σε πλήρη ακροαματική διαδικασία, πράγμα βέβαια ανεπίτρεπτο.
4. Διαφαίνεται ότι αντικείμενο της αντεξέτασης θα είναι αποκλειστικά η μείωση της αξιοπιστίας των ενόρκως δηλούντων, πράγμα επίσης ανεπίτρεπτο.
5. Τέλος, δεν έχει καταδειχθεί μέσα από τα λεγόμενα της αιτήτριας ή έστω του δικηγόρου της με την αγόρευση του η σύνδεση μεταξύ της επιδιωκόμενης αντεξέτασης και του βάρους απόδειξης που ευρίσκεται στους ώμους της σε ότι αφορά την κυρίως αίτηση και εν πάση περιπτώσει πως η ανεξέταση θα εξυπηρετήσει τις ανάγκες της υπόθεσης της. Για όλους τους λόγους που προανέφερα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ'ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim/Cross-examination of Affiant Αναφορά: Αντεξέταση Ενόρκως Δηλούντα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο