MICHAEL D. PANAYIDES CLEARING AND FORWARDING LIMITED ν. DELPER LIMITED, Αρ. Αγωγής: 158/08, 17/6/2016

(1)(α)(β), 2, 83, 84

(3), 85, 86

(3), 87

(1)ΑΒΓ

(2), 88

(3), 89

(3)και ΙΧ, Άρθρα 90

(1), 91 Ε

(1), 91ΣΤ

(4), 91Ζ, 91Θ, 91I όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 134

(1)99 και στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, Θ.2,3,8 & 9. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση αναφέρονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Μιχάλη Παναγίδη, διευθυντή της ενάγουσας. O ενόρκως δηλών αφού κάνει αναφορά στην εκδοθείσα δικαστική απόφαση που αναφέρεται πιο πάνω, την οποία επισυνάπτει και ως τεκμήριο Α, στην έκδοση των ενταλμάτων για κατάσχεση κινητής περιουσίας και στην εκτέλεση τους με την πώληση των δύο μοτοσικλετών πιο πάνω, αναφέρει ότι θα πρέπει να εξεταστούν οι διευθυντές της εταιρείας για να διαφανεί που ευρίσκεται το αυτοκίνητο HUMMER που πώλησαν οι εναγόμενοι στην εταιρεία Παυλίδης & Αραούζος όπως και άλλα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας τα οποία οι εναγόμενοι αποκρύβουν. Τέλος, αναφέρει ότι οι εναγόμενοι εξ όσων γνωρίζει και πιστεύει εργάζονται και έχουν εισοδήματα για να πληρώσουν το εξ αποφάσεως χρέος τους με μηνιαίες δόσεις. Οι εναγόμενοι αναφέρεται αντέδρασαν καταχωρώντας ένσταση στην αίτηση στην οποία προβάλλουν τρεις λόγους ένστασης δηλαδή: 1) Την κακή τους οικονομική κατάσταση ή/και την οικονομική τους αδυναμία να πληρώσουν το εξ αποφάσεως χρέος με μηνιαίες δόσεις. 2) Το γεγονός ότι οι εναγόμενοι δεν διεξάγουν εργασίες και δεν έχουν δραστηριότητες για να αποκομίζουν εισοδήματα, και 3) Δεν έχουν προβεί σε οποιαδήποτε απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων ούτε σε οποιαδήποτε καταδολιευτική πράξη. Η ένσταση τους στηρίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ1-3 και 9, στον Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 82-90, 91 Γ, 91 Ε, 91 ΣΤ, 91 Ζ, όπως έχουν τροποποιηθεί από το Νόμο 134

(1)/99, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 31, 41 και 42 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση του Ατκέν Ουζουνιάν που είναι ένας εκ των διευθυντών των εναγομένων. Εκ της ενόρκου δηλώσεως του αυτό που έχει σημασία να αναφερθεί είναι η αναφορά του στην πώληση του αυτοκινήτου HUMMER στην εταιρεία Pavlides & Araouzos κάτι που έγινε το 2010 και όπως αναφέρει στα πλαίσια των εργασιών και δραστηριοτήτων των εναγομένων. Δεν υπάρχει κάτι μεμπτό στη συγκεκριμένη πράξη πώλησης και ούτε έγινε με σκοπό καταδολίευσης οποιουδήποτε πιστωτή. Άλλωστε κατά την συγκεκριμένη πράξη δεν υπήρχε οποιαδήποτε δικαστική απόφαση εναντίον των εναγομένων και υπέρ των εναγόντων κάτι που έλαβε χώρα 4 χρόνια μετά. Επίσης αναφέρει περαιτέρω ότι οι εναγόμενοι δεν αποκρύβουν οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία και τα μόνα στοιχεία που τους απέμειναν είναι αυτά που κατασχέθηκαν και πωλήθηκαν με δημόσιο πλειστηριασμό, ενώ τέλος αναφέρει ότι οι εναγόμενοι δεν διεξάγουν οποιεσδήποτε δραστηριότητες, έχουν παύσει στις εργασίες τους και δεν έχουν οποιαδήποτε εισοδήματα. Ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει, σημειώνω, στην ένορκο του δήλωση βεβαίωση του Κυριάκου Κουτσόφτα διευθυντή των λογιστών και ελεγκτών των εναγομένων στην οποία το πρόσωπο αυτό αναφέρει ότι η εταιρεία για τα έτη 2013-2014 δεν είχε οποιαδήποτε εισοδήματα και οι τραπεζικοί της λογαριασμοί δεν είχαν οποιαδήποτε συναλλαγή εκτός από τόκους πληρωτέους σε δάνεια. Ακόμη επισυνάπτει τις οικονομικές καταστάσεις που ετοίμασαν οι ελεγκτές της εταιρείας με τις οποίες επιβεβαιώνεται όπως ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν εισοδήματα. Παρεμβάλλω εδώ πριν προχωρήσω περαιτέρω ότι κατά τη διάρκεια της διαδικασίας που διεξήχθη ενώπιον του Δικαστηρίου ο κ. Ιωάννου εξέφρασε τη θέση ότι υπάρχει παρατυπία στην ένσταση ως εκ της μη αναφοράς στο σώμα της ένστασης λόγων ένστασης. Με σεβασμό όμως λέω, χωρίς κρίνω να χρειάζεται ιδιαίτερη ενασχόληση με το θέμα αυτό, ότι αυτή η θέση είναι αβάσιμη. Διότι παρά το γεγονός ότι στο σώμα της ένστασης δεν αναφέρεται η φράση «οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι.», που συναντούμε δηλαδή στον τύπο 47 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφορικά με την ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης, εντούτοις είναι ξεκάθαρο ότι παρατίθενται τέτοιοι λόγοι ένστασης, στους οποίους έγινε και συγκεκριμένη αναφορά πιο πάνω. Συνεπώς, κρίνω ότι δεν θα πρέπει να με απασχολήσει περαιτέρω το θέμα αυτό. Ερχόμενος τώρα στην ακρόαση της αίτησης αναφέρω καταρχήν ότι οι ενάγοντες-αιτητές δεν προσκόμισαν στο Δικαστήριο οποιαδήποτε μαρτυρία. Επομένως το Δικαστήριο θα βασίσει τα συμπεράσματα του μόνο στην ένορκη μαρτυρία των δύο διευθυντών των εναγομένων που αναφέρονται κατωτέρω. Ο σκοπός βέβαια και ο στόχος της αξιολόγησης της μαρτυρίας είναι να διακριβωθεί εάν υπάρχει δυνατότητα από πλευράς του χρεώστη να πληρώσει το χρέος με δόσεις. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία και καταλήγει σε συμπεράσματα σύμφωνα με τα γεγονότα που κρίνει ότι έχουν αποδειχθεί. Όπως προανέφερα κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο εκ των διευθυντών των εναγομένων και συγκεκριμένα οι κ.κ. Ουζουνιάν Ατκέν και Ελευθέριος Κλεάνθους, τους οποίους αναφέρεται το Δικαστήριο παρακολούθησε με μεγάλη προσοχή ενώ κατέθεταν ενώπιον του. Σε ό,τι αφορά τον κ. Ουζουνιάν Ατκέν οφείλω να πω ότι η εντύπωση που έκαμε στο Δικαστήριο δεν ήταν η καλύτερη. Διαπίστωσα σε συγκεκριμένα σημεία της μαρτυρίας του προσπάθεια υπεκφυγής, ενώ σημειώνω την προσπάθεια του να αποκρύψει την τιμή πώλησης του αυτοκινήτου HUMMER. Πιο συγκεκριμένα είπε σε κάποια στιγμή ότι δεν ξέρει πόσα πωλήθηκε το αυτοκίνητο αυτό, σε άλλο σημείο ότι μπορεί να ήταν 15.000 αλλά δεν ξέρει να πει, ακολούθως είπε ότι είναι σίγουρα πάνω από 5.000 και πρόσθεσε ήταν ορισμένες χιλιάδες ευρώ και ακόμη σε άλλο σημείο είπε ότι πιστεύει ότι ήταν 10.000 με 11.000 ευρώ. Παρά ταύτα όμως εκ της μαρτυρίας του αποδέχομαι τα πιο κάτω αδιαμφισβήτητα γεγονότα τα οποία να σημειώσω υποστηρίζονται και από άλλη αποδεκτή μαρτυρία που αναφέρεται πιο κάτω. Πρώτον, η εναγόμενη εταιρεία από το 2010 σταμάτησε να παίρνει εμπορεύματα και από το 2012 δεν έχει δραστηριότητες ούτε και οποιαδήποτε εισοδήματα. Δεύτερον, η εναγόμενη εταιρεία οφείλει στην Alpha Bank ποσό περί τις €500.

1. Τρίτον, το τελευταίο εμπόρευμα που είχε η εναγόμενη εταιρεία ήταν δύο μοτόρες και μιλούμε γι' αυτές που δόθηκαν σε πλειστηριασμό. Τέταρτον, το αυτοκίνητο HUMMER για το οποίο γίνεται λόγος πωλήθηκε το 2010 στην εταιρεία Pavlides & Araouzos. Επίσης δέχομαι εκ των τεκμηρίων 1 και 2 που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του μάρτυρα πιο πάνω που συνοδεύει την ένσταση, αφενός ότι οι εναγόμενοι τα έτη 2013-2014 δεν είχαν εισοδήματα, πωλήσεις, αγορές και οποιεσδήποτε άλλες δραστηριότητες (βλ. τεκμ.1), και αφετέρου την εικόνα των εναγομένων από λογιστικής πλευράς κατά το τέλος του 2014 (βλ. σελ. 4 τεκμ.2, στο πάνω μέρος, υπό τον τίτλο «emphasis of matter». Είχαν συγκεκριμένα ζημιά €41.761.-, οι υποχρεώσεις τους υπερκάλυπταν τα περιουσιακά τους στοιχεία και υπήρχε αβεβαιότητα κατά πόσο η εταιρεία, ενόψει της εικόνας που παρουσίαζε, θα μπορούσε να συνεχίσει ως δρώσα επιχείρηση. Ερχόμενος τώρα στον δεύτερο μάρτυρα που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου δηλαδή τον κ. Ελευθέριο Κλεάνθους αναφέρω ότι σε γενικές γραμμές μου έκανε καλή εντύπωση και δεν αμφιβάλλω ότι κατέθεσε ό,τι γνώριζε σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της εναγόμενης εταιρείας αλλά και πιο συγκεκριμένα για την πώληση του αυτοκινήτου HUMMER. Ανέφερε ο κ. Κλεάνθους ότι το 2010 ήταν διευθυντής της εναγόμενης εταιρείας και μέτοχός της και εξακολουθεί να είναι μέχρι σήμερα. Τα καθήκοντα του ήταν αυτά του γενικού υπεύθυνου και γνώριζε ό,τι συνέβαινε στην εναγόμενη εταιρεία. Δεν είχε όμως, είπε, άμεση σχέση με τα λογιστικά αφού είχαν λογιστήριο. Περαιτέρω έδωσε λεπτομέρειες για την εισαγωγή του αυτοκινήτου HUMMER και εν τέλει για την πώληση του στην εταιρεία Pavlides & Araouzos το 2010 για ποσό περί τις €19.000 με €20.
2. Επιπλέον ανέφερε ότι το 2010 η εναγόμενη εταιρεία σταμάτησε τις δραστηριότητες της και μέχρι το 2012 πώλησαν όλο το στοκ της εταιρείας κρατώντας μόνο τις δύο μοτοσικλέτες οι οποίες κατασχέθηκαν. Επίσης η εναγόμενη εταιρεία έχει ένα τραπεζικό λογαριασμό που αφορά λεφτά που δανείστηκε ενώ πρόσθεσε ότι τα μόνα χρήματα που έχει να παίρνει η εναγόμενη εταιρεία αφορά μια δικαστική υπόθεση που κέρδισε στην Τουρκία για ποσό €280.000 με €300.000 την οποία όμως δεν μπορούν να επιδώσουν στην άλλη πλευρά και δεν έχουν τρόπο να τα εισπράξουν. Αναφερόμενος και πάλι στην πώληση του αυτοκινήτου HUMMER το 2010 είπε ότι δεν έχει οποιοδήποτε αγοραπωλητήριο έγγραφο και το μόνο έγγραφο που έχει είναι αυτό που κατέθεσε στο Δικαστήριο (Βλέπε τεκμήριο 3). Πρόσθεσε δε ότι για την αγοραπωλησία δεν πληρώθηκε κάποιο ποσό στην εναγόμενη εταιρεία γιατί έγινε συμψηφισμός. Για το δεύτερο HUMMER που αναφέρεται στο τεκμήριο 3 ανέφερε ότι αυτό ήταν κτυπημένο και επίσης εκκρεμεί εν σχέση με αυτό δικαστική υπόθεση από πλευράς τελωνείου εναντίον της εταιρείας Παυλίδη κάτι που αποδεικνύει κατά τον ίδιο ότι κάτοχος του είναι η εταιρεία αυτή. Επίσης ανέφερε ότι εστάληκαν από τον κ. Ιωάννου δικαστικοί επιδότες στην εταιρεία Παυλίδης για να πάρουν το HUMMER αλλά αυτοί απεφάνθηκαν ότι δεν ανήκε στην εναγόμενη εταιρεία. Τέλος ανέφερε ότι γνώριζε ότι εκκρεμούσε η συγκεκριμένη αγωγή όμως υπήρχε και Ανταπαίτηση από μέρους τους. Οπότε, συνέχισε, σε καμία περίπτωση δεν θα εγκλώβιζαν τις δραστηριότητες της εταιρείας μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση, αναφερόμενος πάντα στην πώληση του αυτοκινήτου HUMMER το
3. Πριν την ολοκλήρωση του θέματος της μαρτυρίας του κ. Κλεάνθους αναφέρεται ότι ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε και πέντε τεκμήρια για τα οποία πολύ επιγραμματικά αναφέρω τα εξής: Πρώτον, μέσα από τη συνδυασμένη ανάγνωση του τεκμηρίου 1 που αφορά κατάσταση λογαριασμού της Alpha Bank εν σχέση με τους εναγόμενους και του κλητηρίου εντάλματος τεκμήριο 4 που αφορά αγωγή της Alpha Bank εναντίον της εδώ εναγόμενης εταιρείας και διαφόρων άλλων προσώπων ως εγγυητών της, διαπιστώνεται ότι πράγματι η εναγόμενη εταιρεία οφείλει να καταβάλει στην Alpha Bank ποσό €334,342,81.-, πλέον συσσωρευμένους τόκους μέχρι 21/3/2012 €8.437,62, πλέον τόκους από 22/3/2012 μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα. Δεύτερον, από το τεκμήριο 2 που έχει παρουσιαστεί και που προφανώς αφορά αυτό που ονόμασε ο μάρτυρας Κλεάνθους ως υπόθεση στην Τουρκία, προκύπτει ότι αυτό αφορά περίληψη τεσσάρων ξεχωριστών υποθέσεων εκ των οποίων όμως μόνον η πρώτη αφορά την εναγόμενη εταιρεία και πιο συγκεκριμένα απαίτηση ύψους €22.
4. Στις υπόλοιπες τρεις υποθέσεις που αναφέρονται η εναγόμενη εταιρεία δεν είναι εμπλεκόμενη και δεν έχει εξηγηθεί ποια είναι η σχέση, αν υπάρχει, των υπόλοιπων απαιτητών με τους εναγόμενους. Τρίτον, το τεκμήριο 3 αφορά βεβαίωση της εταιρείας Pavlides & Araouzos υπογεγραμμένη από τον διευθυντή της Μιχάλη Ασσιώτη και με αυτή η εν λόγω εταιρεία επιβεβαιώνει ότι το 2010 αγοράστηκαν από την εδώ εναγόμενη εταιρεία δύο αυτοκίνητα HUMMER Η2 έναντι εμπορικών υπολοίπων που όφειλε η εναγόμενη εταιρεία. Τέταρτον, το τεκμήριο 5 που αφορά την ένορκη δήλωση επίδοσης της παρούσας αγωγής προς τους εναγόμενους μέσω του μάρτυρα Κλεάνθους δεν έχει κάποια σημασία για την παρούσα απόφαση. Επιχειρηματολογία των δικηγόρων: Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον Δικαστηρίου προς υποστήριξη των θέσεων τους. Όσα ανέφεραν βρίσκονται καταγεγραμένα στα πρακτικά της διαδικασίας και δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Νομική Πτυχή: Στο Άρθρο 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, προνοείται ρητά πως κάθε δικαστική απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου που διατάσσει πληρωμή χρημάτων μπορεί να εκτελεστεί με όλα ή με οποιοδήποτε από τα μέσα που αναφέρονται στο εδάφιο

(1)του Άρθρου 14 και τα οποία περιλαμβάνουν και εξέταση του εξ αποφάσεως οφειλέτη δυνάμει του Μέρους VIII και έκδοση σχετικού διατάγματος δυνάμει του Μέρους ΙΧ του Νόμου. Το Άρθρο 82 του Νόμου προβλέπει πως ο εξ αποφάσεως πιστωτής μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει την εξέταση του εξ αποφάσεως οφειλέτη αναφορικά: (α) με την οικονομική του κατάσταση με σκοπό να εκδοθούν τα διατάγματα που αναφέρονται στο μέρος ΙΧ του Νόμου, (β) ................., και (γ) αναφορικά με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου ή με οποιαδήποτε επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου, που είχε ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί ο πιστωτής στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρους αυτού. Προνοείται περαιτέρω πως στην αίτηση του ο πιστωτής, η οποία ονομάζεται «αίτηση έρευνας», μπορεί να ζητήσει τη διεξαγωγή έρευνας για τις πιο πάνω δύο περιπτώσεις. Στη διαδικασία αυτή, σύμφωνα με το Άρθρο 84 του Νόμου, ο εξ αποφάσεως οφειλέτης εξετάζεται ενόρκως αναφορικά με την ικανότητα του να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό, την ύπαρξη και αποκάλυψη περιουσιακών στοιχείων που μπορεί να διατεθούν για την πληρωμή του χρέους και την ενδεχόμενη διάθεση περιουσιακών στοιχείων στην οποία προέβη μετά τη δημιουργία ή τη γένεση της αστικής ευθύνης. Στο Άρθρο 91Α του Νόμου καθορίζονται οι πράξεις καταδολίευσης των εξ αποφάσεως πιστωτών, σ΄αυτές δε περιλαμβάνονται οποιαδήποτε δωρεά, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη ή οποιαδήποτε μετακίνηση, απόκρυψη ή άλλη αποξένωση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, εφόσον αυτές γίνονται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών του οφειλέτη. Ερχόμαστε στο Άρθρο, 91Γ του Νόμου όπου καθορίζεται η εξουσία του Δικαστηρίου να κηρύξει άκυρη κάθε καταδολιευτική μεταβίβαση, λαμβανομένων υπόψη των συμφερόντων και οποιωνδήποτε καλόπιστων τρίτων. Ολόκληρο το άρθρο έχει ως εξής: «91Γ.-

(1)Οποιαδήποτε καταδολιευτική μεταβίβαση, επιβάρυνση ή άλλη αποξένωση περιουσιακού στοιχείου η οποία γίνεται από οποιοδήποτε οφειλέτη δύναται να κηρυχθεί άκυρη από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή του εν λόγω οφειλέτη, λαμβανομένων προσηκόντως υπόψη των συμφερόντων οποιουδήποτε καλόπιστου τρίτου. Προς το σκοπό αυτό το Δικαστήριο δύναται, κατά την κρίση του, να διατάξει όπως η αίτηση επιδοθεί επίσης σ΄οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δυνατό να έχει οποιοδήποτε συμφέρον επί του περιουσιακού στοιχείου που αποτελεί το αντικείμενο της αίτησης.

(2)Το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης δυνάμει του εδαφίου

(1)δύναται, εκδίδοντας το ακυρωτικό διάταγμα, να διατάξει όπως- (α) Το περιουσιακό στοιχείο κατασχεθεί και πωληθεί προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους, ή (β) εάν το περιουσιακό στοιχείο υπόκειται δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης σε εγγραφή ή επιβάρυνση, ακυρωθεί η εν λόγω εγγραφή ή επιβάρυνση και επανεγγραφεί στο όνομα του οφειλέτη, ή (γ) εάν το περιουσιακό στοιχείο είναι ακίνητη περιουσία, η ακύρωση της εγγραφής και επανεγγραφή στο όνομα του οφειλέτη συνοδεύεται ταυτόχρονα με εγγραφή του εξ αποφάσεως χρέους ως επιβάρυνσης επί της εν λόγω ακίνητης περιουσίας με τις ίδιες συνέπειες ως εάν επρόκειτο περί εγγραφής δυνάμει των Άρθρων 53 μέχρι 62.» Με βάση το Άρθρο 87 του Νόμου το Δικαστήριο δύναται, μετά την εξέταση του οφειλέτη, να εκδώσει, ανάλογα με την περίπτωση, ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα διατάγματα: (Α) Διάταγμα πληρωμής του χρέους με μηνιαίες δόσεις. (Β) Διάταγμα ακύρωσης καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων. (Γ) Διάταγμα αποκοπής απολαβών. (Δ) Διάταγμα με το οποίο να παρεμποδίζεται ο εξ αποφάσεως οφειλέτης να διαθέσει, αποξενώσει ή επιβαρύνει την περιουσία του ή μέρος της. (Ε) Ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου. Στην υπό κρίση αίτηση τα αιτούμενα διατάγματα μπορούν να διαχωριστούν σε δύο κατηγορίες: i. Στο διάταγμα που αναφέρεται και αφορά στην οικονομική εξέταση της Καθ΄ ης η Αίτηση εταιρείας, και ii. Στο διάταγμα που αφορά ισχυριζόμενη καταδολιευτική μεταβίβαση. Εξέταση της αίτησης και αξιολόγηση: Είναι προφανές κατά την κρίση μου ότι μέσα από την επίδικη αίτηση οι ενάγοντες-αιτητές αυτό που είχαν ως κύριο στόχο να πετύχουν είναι την ακύρωση της μεταβίβασης του αυτοκινήτου τύπου HUMMER και πολύ λιγότερο την έκδοση διατάγματος πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις, όπως ξεκάθαρα διεφάνη σημειώνω μέσα από την ακροαματική διαδικασία και τον τρόπο που χειρίστηκε το θέμα η πλευρά των αιτητών. Σε κάθε περίπτωση όμως αναφέρω ότι σε ότι αφορά το αίτημα για έκδοση διατάγματος πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις είναι ξεκάθαρο ότι αυτό δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Η μαρτυρία η οποία βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου συνηγορεί υπέρ του ότι η εναγόμενη εταιρεία δεν έχει καμία δραστηριότητα, δεν έχει εισοδήματα ή περιουσιακά στοιχεία και κατ' επέκταση δεν είναι σε θέση να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος με μηνιαίες δόσεις. Ερχόμενος τώρα στο διάταγμα που ζητείται για ακύρωση της μεταβίβασης του αυτοκινήτου HUMMER ως καταδολιευτικής ευθέως αναφέρω ότι μέσα από τη μαρτυρία έχει αποδειχθεί ότι η εν λόγω μεταβίβαση δεν ήταν τέτοια. Η εναγόμενη εταιρεία πώλησε το αυτοκίνητο αυτό ή μάλλον για να ακριβολογούμε δύο τέτοια αυτοκίνητα εκκρεμούσης της παρούσας αγωγής και συγκεκριμένα δύο περίπου χρόνια μετά την καταχώρηση της και τέσσερα περίπου χρόνια πριν από την έκδοση της δικαστικής απόφασης. Η πώληση δε έγινε κατά την άσκηση της συνήθους εμπορικής δραστηριότητας της εταιρείας και πιο συγκεκριμένα κατόπιν συμφωνίας με την εταιρεία Pavlides & Araouzos για πώληση δύο τέτοιων αυτοκινήτων έναντι οφειλόμενων ποσών προς την εταιρεία αυτή (βλ. σχετικά το τεκμήριο 3). Δεν υπάρχει εν πάση περιπτώσει καμία μαρτυρία ή στοιχείο ενώπιον του Δικαστηρίου που να δείχνουν προς την κατεύθυνση ότι η μεταβίβαση έγινε ακριβώς με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης του εξ' αποφάσεως χρέους. Συνεπώς το μαχητό τεκμήριο που δημιουργείται με βάση το εδάφιο 2 του άρθρου 91Α του Κεφ.6 ότι η μεταβίβαση ήταν καταδολιευτική, με βάση όλα τα ανωτέρω αλλά και πιο συγκεκριμένα την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω των μαρτύρων των εναγομένων και έγινε αποδεκτή, κατά την κρίση μου έχει ανατραπεί. Ανεξάρτητα όμως των ανωτέρω, αναφέρεται ότι το αίτημα για ακύρωση της μεταβίβασης ως καταδολιευτικής δεν θα μπορούσε σε κάθε περίπτωση να εγκριθεί. Η επιλογή των εναγόντων να μην επιδώσουν την αίτηση στην αναφερόμενη εταιρεία Pavlides & Araouzos είναι καθοριστικής σημασίας κατά την κρίση μου για την έκβαση της αίτησης αφού αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι. Η εταιρεία αυτή, τα δικαιώματα της οποίας τίθενται υπό συζήτηση, πριν την έκδοση οιουδήποτε διατάγματος, είχε το δικαίωμα να ακουστεί. Κατάληξη Με όλα αυτά υπόψη η κατάληξη του Δικαστηρίου είναι ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται. Σε ότι αφορά τα έξοδα της αίτησης οφείλω να πω ότι έχω προβληματιστεί. Με δεδομένο όμως ότι οι ενάγοντες-αιτητές καταχώρησαν την αίτηση στην προσπάθεια τους να εισπράξουν το λαβείν τους και ότι οι εναγόμενοι δεν αμφισβητούν την οφειλή τους στους ενάγοντες, θεωρώ ορθό και δίκαιο να μην επιδικάσω έξοδα σε βάρος των εναγόντων. Οπότε η διαταγή μου είναι η κάθε πλευρά να επιβαρυνθεί με τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Αίτηση Έρευνας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο