← Κύπρος

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ν. D. COUVAS & SONS LTD κ.α., Αγωγή αρ. 2574/2012, 13/7/2016

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ν. D. COUVAS & SONS LTD κ.α., Αγωγή αρ. 2574/2012, 13/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A329 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 2574/2012 Μεταξύ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ, από τη Λεμεσό Ενάγοντας -και -

  1. D. COUVAS & SONS LTD, από τη Λεμεσό
  2. ΜΑΚΗΣ ΚΟΥΒΑΣ, από τη Λεμεσό
  3. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΒΑΣ, από τη Λεμεσό Εναγόμενοι ---------------------------------------------------------------- Αίτηση υπό των εναγομένων 1, 2 και 3 ημερομηνίας 03/03/16 για προδικαστική επίλυση θέματος αρμοδιότητας του Δικαστηρίου Ημερομηνία: 13 Ιουλίου 2016 Για τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 - Αιτητές : κ. Χ. Τιμοθέου Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση : κα. Π. Αθανασίου (για να ακούσει απόφαση η κα Γ. Αποστόλου) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή - Τα δικόγραφα Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης ο ενάγοντας αξιώνει εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 (στο εξής εναγομένων) ποσό €69.534,09 ως αποζημιώσεις για απόλυση του, πλέον τόκους και δικηγορικά έξοδα. Ο ενάγοντας βασίζει την απαίτηση του δε στα εξής. Εργάστηκε αναφέρει στους εναγόμενους από τις 19/09/1978 μέχρι τις 10/12/2010, οπότε απολύθηκε λόγω πλεονασμού λαμβάνοντας ως αποζημίωση από το Ταμείο Πλεονασμού το ποσό των €44.000.- περίπου. Όμως ανεξάρτητα τούτου ισχυρίζεται ότι δικαιούται να λάβει πέραν της εν λόγω αποζημίωσης του Ταμείου και αποζημίωση για τις υπηρεσίες του από τους εναγόμενους με βάση την πρακτική που ακολουθούσε η εναγόμενη 1 στις απολύσεις υπαλλήλων από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 μέχρι και σήμερα. Οι εναγόμενοι με την Υπεράσπιση που καταχώρησαν εγείρουν δύο προδικαστικές ενστάσεις. Ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας απόφασης η 1η. Με αυτήν οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι : το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση και ότι αρμόδιο Δικαστήριο για την επίλυση της επίδικης διαφοράς είναι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Η επίδικη αίτηση Ο ενάγοντας με την αίτηση του ζητά όπως : Το νομικό σημείο και/ή προδικαστική ένσταση που εγείρεται στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων - Αιτητών προδικαστεί και/ή αποφασιστεί από το Δικαστήριο πριν από την Ακρόαση ολόκληρης της αγωγής. Η αίτηση βασίζεται επί των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.27 Θ.Θ 1 -2, Δ.48, Θ.1 - 3 και 9, στο άρθρο 12 (ε) του περί Ετήσιων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμου του 1967 (Ν. 8/1967), στα άρθρα 17 και 30 του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967 (Ν. 24/1967), και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα δε στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη στην αίτηση ένορκη δήλωση του κ. Μάκη Κουβά. Αναφέρει δε εις αυτήν ο ενόρκως δηλών τα εξής (παρατίθενται αυτούσια):
  4. Είμαι ο Εναγόμενος 2, και ο εκ των Διευθυντών της Εναγόμενης 1 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και προβαίνω στην παρούσα ένορκη δήλωση με βάση γεγονότα τα οποία γνωρίζω προσωπικά, και είμαι εξουσιοδοτημένος από τους Εναγόμενους 1 και 3 να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση. Εκεί όπου αναφέρομαι σε νομικά ζητήματα, έχω τύχει νομικής συμβουλής και πληροφόρησης από το δικηγόρο μας κ. Χρίστο Τιμοθέου.
  5. Ο Ενάγοντας - Καθ' ου η Αίτηση καταχώρισε την παρούσα αγωγή απαιτώντας από τους Εναγόμενους το ποσό των €69.534,09 ως αποζημίωση για την απόλυση του. Ισχυρίζεται στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης ότι παρόλο που αποζημιώθηκε από το Ταμείο Πλεονασμού, έχει το δικαίωμα να λάβει και αποζημίωση από τους Εναγόμενους.
  6. Στην υπεράσπιση μας και συγκεκριμένα στην παράγραφο 1 αυτής, εγείραμε προδικαστική ένσταση βάσει της οποίας ισχυριζόμαστε ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσειτην παρούσα αγωγή, και ότι αρμόδιο για την εκδίκαση της είναι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Στην υπόλοιπη υπεράσπιση μας αρνούμαστε τον ισχυρισμό πως ο Ενάγοντας δικαιούται σε άλλες αποζημιώσεις όπως αυτός διεκδικεί.
  7. Όπως αναφέρεται στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης, οι Εναγόμενοι 1 την δεκαετία του 1980 άρχισαν να καταβάλλουν σε υπαλλήλους που απολύονταν λόγω πλεονασμού κάποιο ποσό χαριστικά ως φιλοδώρημα εφόσον οι οικονομικές συνθήκες της Εταιρείας το επέτρεπαν.
  8. Η απαίτηση του Ενάγοντα αφορά ακριβώς σε αυτό το φιλοδώρημα. Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μας, τα φιλοδωρήματα αποτελούν αυτοτελείς αξιώσεις που εγείρονται από τη σχέση απασχόλησης. Τέτοιες αυτοτελείς αξιώσεις υπάγονται στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών.
  9. Περαιτέρω εξ' όσων ειλικρινά πιστεύω και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μας, ο περί Τερματισμού της Απασχόλησης Νόμος ορίζει ως ανώτατο όριο για τον πλεονασμό τις 75,5 εβδομάδες εναντίον του εργοδότη. Κατά συνέπεια ο Ενάγοντας, σε περίπτωση που επιτύχει στην αγωγή του, ακόμα και να ληφθεί υπόψη ο εβδομαδιαίος μισθός που επικαλείται δεν θα δικαιούται οποιοδήποτε ποσό περάν των €41.013,86, που αντίστοιχεί στο ποσό του τελευταίου εβδομαδιαίου του μισθού επί 75,5 εβδομάδες.
  10. Εξ' όσων ειλικρινά πιστεύω και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μας για να υπαχθεί μια εργατική διαφορά στην δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 30

(2)του περί Τερματισμού της Απασχόλησης Νόμου , θα πρέπει η αξίωση του Ενάγοντα να ξεπερνά τα ημερομήσθια δύο ετών.
  1. Στην παρούσα περίπτωση τα ημερομίσθια δύο ετών για τον Ενάγοντα ανέρχονται στο ποσό των €52.150, και κατά συνέπεια το ποσό που αυτός θα δικαιούται, σε περίπτωση που επιτύχει την απαίτηση του, ως αναφέρω στην παράγραφο 6 ανωτέρω, δεν ξεπερνούν τα ημερομίσθια δύο ετών, και ως εκ τούτου το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή.
  2. Διαζευκτικά με τα πιο πάνω, δυνάμει του άρθρου 17 του Περί Τερματισμού της Απασχόλησης Νόμου τα οποιαδήποτε επιπρόσθετα οφέλη λαμβάνει ο υπάλληλος με τον τερματισμό της απασχόλησης του συμψηφίζονται με το ποσό του πλεονασμού. Ως εκ τούτου εφόσον ο Ενάγοντας ήδη έλαβε €44.000 από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού, και όπως ισχυρίζεται το φιλωδόρημα του ανέρχεται σε €69.534,09 σημαίνει πως το ποσό το οποίο θα λάβει αν επιτύχει στην αγωγή του είναι €25.534, ποσό το οποίο είναι κατά πολύ λιγότερο από τους μισθούς δύο ετών.
  3. Τονίζω δε πως η παρούσα αγωγή αφορά στην ουσία εργατική διαφορά, η οποία καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας μετά την πάροδο των 12 μηνών, που είναι το όριο της παραγραφής στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών με σκοπό να θεραπέυσει την καθυστέρηση και την παραγραφή του δικαιώματος.
  4. Eξ' όσων ειλικρινά πιστεύω και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μας το προδικαστικό σημείο και/ή η προδικαστική ένσταση που εγείρουμε αφορά καθαρά νομικό σημείο, το οποίο βασίζεται σε αδιαμφισβήτητα γεγονότα, και ως τέτοιο θα πρέπει να αποφασιστεί πριν από την Ακρόαση ολόκληρης της αγωγής.
  5. Eξ' όσων ειλικρινά πιστεύω και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μας αν προδικαστεί το νομικό σημείο που εγείρεται με την προαναφερόμενη προδικαστική ένσταση πριν την εκδίκαση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης και το ζήτημα της προδικαστικής ένστασης αποφασιστεί υπέρ μας, τότε το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα έχει πλέον δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή, και θα πρέπει να παραπέμψει την υπόθεση στο αρμόδιο Δικαστήριο, ήτοι στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών.
  6. Με βάση τα πιο πάνω, έντιμα και ειλικρινά πιστεύω και ως με συμβουλεύει ο κ. Τιμοθέου είναι προς όφελος της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ένσταση Ο ενάγοντας αντέδρασε καταχωρώντας ένσταση στην αίτηση, εις την οποία καταγράφονται δέκα λόγοι ένστασης. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης αναφέρεται είναι οι εξής:
  7. Ελλείπει το ορθό νομικό υπόβαθρο της αιτήσεως και/ή η ακολουθηθείσα διαδικασία δεν είναι η ενδεδειγμένη και/ή η προβλεπόμενη υπό των Θεσμών.
  8. Η συνοδευτική ένορκος δήλωση δεν εμπεριέχει ούτε και αποδεικνύει το απαραίτητη πραγματικό και νομικό υπόβαθρο κατά τρόπο δικαιολογούντα της δυνάμει της αιτήσεως επιδιωκόμενη θεραπεία.
  9. Η αίτηση των Εναγομένων αποτελεί κλασσική περίπτωση κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου, είναι ανεδαφική, εκδικητική και σκοπεύει να καθυστερήσει την δίκαιη απονομή της δικαιοσύνης και θα προκαλέσει εάν δοθεί, σοβαρή αμηχανία στους Ενάγοντες.
  10. Η αίτηση γίνεται σκοπίμως και καθυστερημένα δια να εμποδίσει τον Ενάγοντα από την διεκδίκηση των δικαιωμάτων.
  11. Τα γεγονότα τα οποία αναφέρει ο Αιτητής στην αίτηση του δεν δικαιολογούν την καθ' οιονδήποτε τρόπο εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης αφού ο Αιτητής δεν αναφέρει κοινά αποδεκτά γεγονότα που να καταδεικνύουν ότι η προδικαστική ένσταση δεν θα εξεταστεί στην ουσία των γεγονότων και της υπόθεσης.
  12. Η παρούσα αίτηση είναι νομικώς και/ή πραγματικώς και/ή νομολογιακά εσφαλμένη και/ή παράτυπη και/ή ανυπόστατη και/ή άκυρη εξ υπαρχής. Η Αίτηση είναι αντικανονική, παράτυπη, λανθασμένη και αντίθετη του νόμου.
  13. Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.27 Θ.1-4 όπως έχουν καθοριστεί από την ισχύουσα νομολογία για την καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, εφόσον δεν αποκαλύπτεται καλός λόγος ο οποίος είναι σαφής και συγκεκριμένος ώστε να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
  14. Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις της Διαταγής 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και της υφιστάμενης νομολογίας και πρακτικής του Δικαστηρίου κατά τρόπον που να δικαιολογεί το βάσιμο της αίτησης των Εναγόντων.
  15. Οι Εναγόμενοι και Αιτητές με την αίτηση τους ημερομηνίας 3/3/16 και την Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει, δεν έχουν θέσει οποιαδήποτε νέα γεγονότα αλλά τα ίδια γεγονότα που συμπεριλαμβάνονται στην Υπεράσπισή τους και παραθέτει με σαφήνεια, ακρίβεια και λεπτομερή τις διαφορές των αντιδίκων ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης, που καταδεικνύουν ότι Το Σεβαστό Δικαστήριο θα πρέπει να εκδικάσει την ουσία της υπόθεσης.
  16. Σε περίπτωση που το Σεβαστό Δικαστήριο κάνει δεκτή την αίτηση των Εναγόντων, να εκδικαστεί η προδικαστική ένσταση που εγείρουν στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης, ο Ενάγοντας, θα πρέπει να στηρίξει την θέση του κατά την ενδιάμεση ακροαματική διαδικασία. Σε τέτοια περίπτωση, υπάρχει κίνδυνος η όλη διαδικασία να ξεφύγει από τους σκοπούς και τη φιλοσοφία της Διαταγής 17 και να μετατραπεί σε κανονική Δίκη. Η ένσταση βασίζεται επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ
  17. Θ.1-
  18. Δ.48 Θ1, Θ.2, Θ.4, Θ.7, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 άρθρα 82-96 ως ετροποποιήθηκε δια του Νόμου 58(Ι)/2003, 66(Ι)/2004, 138(Ι)/2006, στο άρθρο 12 (ε) του περί Ετησίων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμου του 1967 (Ν. 8/1967), στα άρθρα 17 και 30 του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967 (ν. 24/1967), άρθρο 30 του Συντάγματος ως και στην συμφυή εξουσία, πρακτική και νομολογία του Δικαστηρίου. Η ένσταση δε συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ενάγοντα, και εις αυτήν αναφέρει τα εξής (παρατίθενται αυτούσια):
  19. Είμαι ο Εναγομένος -Καθ' ου η Αίτηση, γνωρίζω πλήρως και απευθείας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και προβαίνω εις την παρούσα ένορκο δήλωση εις την οποίαν προβαίνω εξ όσων κάλλιον γνωρίζω, πληροφορούμαι και πιστεύω και εκ νομικών συμβουλών των Δικηγόρων μας τας οποίας θεωρώ ως ορθές και αληθείς.
  20. Ανέγνωσα το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του Μάκη Κουβά ημερ. 3/03/16 η οποία συνοδεύει την αίτηση των Εναγόμενων για δικαίωμα για εκδίκαση της προδικαστικής τους ένστασης, Απορρίπτω πλήρως το περιεχόμενο και ισχυρισμούς της ενόρκου δηλώσεως του Μάκη Κουβά.
  21. Οι Ενάγοντες, τόσο στην παρούσα Αίτηση όσο και στην ένορκη δήλωση του την συνοδεύει εγείρουν θέματα τα οποία αμφισβητούμε.
  22. Εξ όσων συμβουλευόμαστε από τους δικηγόρους μας και πιστεύομε η παρούσα αίτηση δέον όπως απορριφθεί με έξοδα για τους πιο κάτω μεταξύ άλλων λόγους πέραν από τους λόγους που αναφέρονται στην ένσταση τους οποίους υιοθετώ και επαναλαμβάνω στην ένορκο δήλωση: I. Η Αίτηση είναι γενική και αόριστη και δεν παραθέτει για ποια συγκεκριμένα θέματα ζητείται η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης Δήλωσης. II. Οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν καλό λόγο και δεν ήταν σαφείς και συγκεκριμένοι και τουναντίον ανάφεραν γεγονότα τα οποία, ως ισχυρίζονται, στην Ένορκη τους Δήλωση παρέθεσαν με ακρίβεια τις τεράστιες διαφορές ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης και τα οποία με την σειρά τους κρίνουν την πορεία της προδικαστικής ένστασής και το σύνολο της αγωγής. III.Στην Ένορκη Δήλωση του Μάκη Κουβά και εναγόμενου 2, παραθέτει με σαφή τρόπο τα γεγονότα της υπόθεσης, που καταδεικνύουν ότι το Σεβαστό Δικαστήριο πρέπει να Εξετάσει στην ουσία και Σε περίπτωση που το Σεβαστό Δικαστήριο κάνει δεκτή την αίτηση των Εναγομένων, να προβούν στην εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης , ο Ενάγοντας, θα εξαναγκαστεί να στηρίξει και να στοιχειοθετήσει την θέση του. Σε τέτοια περίπτωση, υπάρχει κίνδυνος η όλη διαδικασία να ξεφύγει από τους σκοπούς και τη φιλοσοφία της Δ
  23. και να μετατραπεί σε κανονική Δίκη.
  24. Εξ όσων συμβουλευόμαστε από τους δικηγόρους μας τα γεγονότα που θεμελιώνουν ενδιάμεση αίτηση πρέπει να αποκαλύπτονται σε ένορκη ή ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση. Πιστεύομε ότι οι Εναγόμενοι στην προσπάθεια τους να θεμελιώσουν την αίτηση τους στην ουσία πετυχαίνουν να θεμελιώσουν τες αγεφύρωτες διαφορές επί των γεγονότων όπως αυτές προκύπτουν από τα δικόγραφα.
  25. Η θέση μας αλλά και η Απαίτηση μας, συμπεριλαμβανομένων των νομικών σημείων στα οποία στηρίζεται η Έκθεση Απαίτησης μας, ήταν ήδη γνωστή στους Ενάγοντες από τον 25/6/12 οπότε και επιδόθηκε το Κλητήριο Ένταλμα. Στο παρόν στάδιο δεν δικαζόμαστε σε κανονική δίκη για να κρίνουν, να απαντούν και να σχολιάσουν την ουσία της υπόθεσης καθώς και ότι οι αιτητές υπό την ιδιότητα τους σαν εναγόμενοι δεν μπορούν να είναι κριτές του ύψους της απαίτησης του ενάγοντα και γι' αυτό δεν μπορεί να διαπιστωθεί στον παρόν στάδιο και στην διαδικασία την εκδίκασή της προδικαστικής ένστασής η έλλειψή ή υπέρβαση δικαιοδοσίας του Σεβαστού Δικαστηρίου.
  26. Εντίμως και ειλικρινώς πιστεύω και εξ όσων με συμβουλεύουν και οι δικηγόροι μου ότι είναι δίκαιο και εύλογο όπως η παρούσα αίτηση απορριφθεί μετ' εξόδων και όπως προς τον σκοπό της καλύτερης απονομής της δικαιοσύνης. Η Ακρόαση της Αίτησης Η ακρόαση της αίτησης έγινε βάσει των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν από τις δύο πλευρές. Η επιχειρηματολογία των δικηγόρων των διαδίκων Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών περιλαμβάνονται αναφέρω στις γραπτές αγορεύσεις που παρέδωσαν στο Δικαστήριο, οι οποίες σημειώνω έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Δεν κρίνω όμως σκόπιμο αναφέρω εδώ να παραθέσω ότι οι συνήγοροι αναφέρουν με τις αγορεύσεις τους. Θα αναφερθώ σε συγκεκριμένο σημείο ή σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Νομική πτυχή H Διάταξη 27 ΘΘ.1-3 προνοεί τα ακόλουθα: "
  27. Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.
  28. If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just.
  29. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just. " Στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ & άλλοι -v- Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας & άλλων
(1991)1 Α.Α.Δ.225, αναφέρθηκαν τα εξής: " Στην πρωτόδικη απόφαση γίνεται εκτενής αναφορά στη νομολογία η οποία διέπει τον καθορισμό και την επίλυση θέματος βάσει της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (Βλ. μεταξύ άλλων, Western S.S. Co v. Amaral Sutherland & Co. [1914] 3 K.B.
  1. Windsor Refrigerator Co Ltd. v. Branch Nominees Ltd [1961] Ch.
  2. Isaacs and Sons Ltd. v. Cook [1925] 2 K.B. 886 Anderson v. Midland Railway [1902] 1 Ch.
  3. Papamichael v. Haholiades
(1970)1 C.L.R. 306. Malachtou v. Armefti and another
(1984)1 C.L.R.548). Ο,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσο τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς, η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. .." Περαιτέρω στην Κυριάκος Σάββα -v- Λαική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2009)1 Α.Α.Δ.609, λέχθηκε ότι: ".. Όπως αναφέρθηκε στην Χ"Οικονόμου v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 A.A.Δ 949, διαταγή δυνάμει της Δ.27, θ.1 για εκδίκαση προδικαστικού νομικού σημείου εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στην περίπτωση σημείου που το εγειρόμενο θέμα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου θα πρέπει να αποφασίζεται κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Η παρούσα περίπτωση κατά την άποψη μας δεν ήταν καθαρή περίπτωση. " Επίσης στην Πολ.Εφ.151/2010 Liberty Life insurance Public Co Ltd -v- Nada Terzian και τώρα Παναγιώτου, ημερ.7/3/14, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ότι: " Η Δ.27 θ.3 παρέχει κατ΄ ουσία στο Δικαστήριο το μηχανισμό και την εξουσία, χωρίς τη διεξαγωγή δίκης, να απορρίψει την αγωγή όταν δεν αποκαλύπτεται καλή βάση αγωγής ή ως επιπόλαια ή παρενοχλητική, εξουσία που αποτελεί εξαιρετικής μορφής μέτρο και ασκείται με φειδώ (Ν. Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon
(1998)1 Α.Α.Δ.1338). Είναι ορθή η αρχή, την οποία άλλωστε αποδέχονται οι διάδικοι, πως για να ακουστεί προδικαστικά νομικό σημείο θα πρέπει τα γεγονότα με βάση τα οποία θα πρέπει να αποφασιστεί να μην τίθενται υπό αμφισβήτηση. Επίσης είναι ορθό ότι ένα νομικό σημείο πρέπει να είναι αμιγώς νομικό και ότι η απόφαση υπέρ του αιτητή ουσιαστικά θα πρέπει να επιλύει ολόκληρη την αγωγή. " Στις Προσφυγές 93/09 και 140/09, CYBARCO PLC και PAFILIA PROPERTY DEVELOPMENTS LIMITED -v- ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ κ.α, ημερ.18/01/10, ο έντιμος πρώην Δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου κ.Φωτίου συνόψισε τις αρχές σε ότι αφορά το θέμα που απασχολεί το Δικαστήριο ως εξής: "Είναι σαφώς νομολογημένο ότι για να είναι κατάλληλη μια υπόθεση για να ακουστεί πρώτα το εγειρόμενο προδικαστικό νομικό σημείο, θα πρέπει τα γεγονότα με βάση τα οποία τούτο θα αποφασιστεί, να μην είναι υπό αμφισβήτηση. Επίσης το εγειρόμενο σημείο να είναι καθαρά νομικό, κι' ότι απόφαση υπέρ του αιτητή ουσιαστικά περατώνει (substantially disposes of) την αγωγή. Σημειώνω εδώ ότι η Δ.27 Κ.2 καθιστά κατάλληλο για προδικαστική εκδίκαση όχι μόνο το σημείο εκείνο το οποίο φέρει σε πέρας ολόκληρη την αγωγή, αλλά ακόμα και σημείο που αποτελεί ξεχωριστή βάση αγωγής ή υπεράσπισης ή ανταπαίτησης ή ακόμα και απάντησης σ' αυτά, ανάλογα με την περίπτωση. (Βλ. Γενικά Κ.2 Δ.2 The heirs of the Late Theodora Panayi v. The administration of the Late Stylianos Mandriotis
(1963)2 CLR 167, Malacthou v. Armefti & Another
(1984)1 CLR 548, Overseas Shipping & Fowarding Co. v. Kappa Shipping Co Ltd & Others
(1977)1 CLR 248, Paikos v. Kontemeniotis
(1989)1 CLR 50, Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας
(1992)1 ΑΑΔ 949 και Πιερίδης ν. Keshishian κα
(1996)1 ΑΑΔ 224. Όσον αφορά τις περιπτώσεις εκείνες που το εγειρόμενο νομικό σημείο είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου τότε, όχι απλώς είναι ορθό ή επιθυμητό να εκδικάζεται τούτο πριν την κυρίως αγωγή, αλλά και επιβάλλεται αυτή η διαδικασία. (Βλ. μεταξύ άλλων Kolokoudhias and Another v. Varnavidou a.o.
(1988)1 CLR 566, Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α. v. Γενικού Εισαγγελέα κ.α.
(1991)2 ΑΑΔ 225 και την υπόθεση Ναυτοδικείου Michael v. United Sea Trasnport
(1981)1 CLR 322). Στην προαναφερθείσα υπόθεση Χ"Oικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας, τονίστηκε ότι τέτοια αίτηση πρέπει να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η εκδίκαση προδικαστικών σημείων πρέπει να γίνεται στην αίτηση για οδηγίες (summons for directions). Στην ίδια υπόθεση λέχθηκε ότι μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές υποθέσεις κι' όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, είτε λόγω ασάφειας του Νόμου, είτε των γεγονότων, είναι προτιμότερο να αποφασίζονται κατά την ακρόαση. " Εξέταση της Αίτησης Το Δικαστήριο έχει μελετήσει πολύ προσεκτικά τόσο την επίδικη αίτηση όσο και την ένσταση, σε συνάρτηση με όσα οι συνήγοροι έχουν αναφέρει με τις αγορεύσεις τους αλλά και τα δικόγραφα που καταχωρήθηκαν. Έχοντας δε κατά νου την σχετική Διάταξη 27 και τις αρχές της Νομολογίας πιο πάνω έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για τους εξής λόγους : Α. Από τη συνδυασμένη ανάγνωση των άρθρων 3, 16 και 30, όπως επίσης του Πρώτου Πίνακα, του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967 (24/1967), προκύπτει ότι εφόσον ο εργοδοτούμενος αξιώνει αποζημιώσεις που υπερβαίνουν τα ημερομίσθια δύο ετών έχει δικαίωμα να αποταθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Στην προκειμένη περίπτωση με βάση την Έκθεση Απαίτησης ο τελευταίος μηνιαίος μισθός του ενάγοντα ήταν €1742,81.- και αυτό είναι παραδεκτό από την Υπεράσπιση. Συνεπώς η αξίωση στην έκθεση απαίτησης ποσού €69.534,09 υπερβαίνει το ποσό στο οποίο συμποσούνται ημερομίσθια δύο ετών. Β. Επίσης, παρά το γεγονός ότι με βάση το άρθρο 17 του ίδιου Νόμου πιο πάνω το ποσό που λαμβάνει ο εργοδοτούμενος λόγω του πλεονασμού από το Ταμείο θα πρέπει να συμψηφιστεί με το όποιο ποσό δικαιούται λόγω απόλυσης από τον εργοδότη, εντούτοις στην παράγραφο 14 της έκθεσης απαίτησης προβάλλεται η θέση ότι τα τελευταία 30 χρόνια το ποσό της αποζημίωσης που λάμβαναν οι απολυόμενοι δεν ήταν συνυφασμένο με την αποζημίωση που λάμβαναν για πλεονασμό ούτε και επηρεαζόταν το ποσό της αποζημίωσης που είχαν να λαμβάνουν από τους εναγόμενους από το ποσό της αποζημίωσης του Ταμείου Πλεονασμού. Γ. Με αυτά υπόψη και μη έχοντας ενώπιον του το Δικαστήριο κάποιο κοινό παραδεκτό μαρτυρικό υπόβαθρο και εν πάση περιπτώσει μη εντοπίζοντας τέτοιο υπόβαθρο που να επιτρέπει στο Δικαστήριο πάνω σε ασφαλή βάση δεδομένων να προβεί σε αξιολόγηση και να καταλήξει στο ζητούμενο, δεν υπάρχει θεωρώ ενώπιον του Δικαστηρίου εκείνη η απλή και καθαρή περίπτωση που θέλει η Νομολογία για να εξεταστεί προδικαστικά το σημείο που ζητά ο ενάγοντας. Δ. Η αίτηση όμως κρίνω ότι θα πρέπει να απορριφθεί επιπρόσθετα και λόγω της αδικαιολόγητης καθυστέρησης που παρατηρείται στην καταχώρηση της. Δεν έχει δοθεί καμία απολύτως εξήγηση από πλευράς εναγομένων γιατί η αίτηση δεν υποβλήθηκε προηγουμένως και χρειάστηκε να περάσουν περισσότερο από 3 χρόνια από την καταχώρηση της υπεράσπισης τους για να το πράξουν, ενώ μεσολάβησαν αρκετές δικάσιμοι οπότε η υπόθεση ήταν ορισμένη είτε για οδηγίες είτε για Ακρόαση. Η αίτηση θα έπρεπε να υποβληθεί στο στάδιο των οδηγιών αλλά εν πάση περιπτώσει θα μπορούσε να γίνει και σε μεταγενέστερο στάδιο νοουμένου όμως ότι γι' αυτό υπήρχε μια πειστική εξήγηση. Στην προκειμένη περίπτωση η καθυστέρηση είναι τόσο μεγάλη που ελλείψει εξήγησης, κρίνεται μοιραία για την αίτηση. Κατάληξη Λαμβάνοντας υπόψη όσα έχουν αναφερθεί η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του ενάγοντα-καθ' ού η αίτηση και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 - αιτητών ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Interim Αναφορά: Αστικές/Αίτηση για προδικαστική επίλυση νομικού σημείου / θέματος αρμοδιότητας του Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.