MAΡΓΑΡΙΤΑΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ, ως Επίτροπος (Trustee) του "The DNS Trust Settl

MAΡΓΑΡΙΤΑΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ, ως Επίτροπος (Trustee) του "The DNS Trust Settlement" ν. AGREIN HOLDING LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2040/15, 18/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A333 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2040/15 Μεταξύ: MAΡΓΑΡΙΤΑΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ, ως Επίτροπος (Trustee) του "The DNS Trust Settlement", εκ Σιμόν Ντε Μπωβουάρ 10, 3082 Λεμεσός, η οποία ενάγει ως μέτοχος της Εναγομένης Αρ. 1 και προσωπικά ως Επίτροπος Ενάγοντες/Αιτητές -και-

AGREIN HOLDING LIMITED, εκ Λεμεσού, και των λοιπών εναγομένων των οποίων τα ονόματα αναφέρονται στο Παράρτημα «Α» το οποίο ακολουθεί αυτή την Αίτηση. Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 4.6.2015 Ημερομηνία: 18 Ιουλίου, 2016 Για την ενάγουσα-αιτήτρια: Κος Α. Παφίτης με κα Ν. Λιασίδου Για τους εναγόμενους 1, 12, 13, 14 και 15: Κα Αχιλλέως για Α. Νεοκλέους & Σία (Για την εναγόμενη 15 υπό διαμαρτυρία) Για εναγόμενους 2, 3 και 4: Κος Π. Πολυβίου με τον κ. Γ. Μίτλετον Για τους εναγόμενους 5-11: Κος Α. Μιχαηλίδης με την κα Χρ. Πέτρου Για εναγόμενους 16-21: Κος Φ. Ζωμενής με κ. Κληρίδη για Χρ. Βασιλειάδη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Κατά την ίδια ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής στις 4.6.2015 οι ενάγουσα/αιτήτρια καταχώρισε μονομερή αίτηση και την επομένη εξασφάλισε διατάγματα ως οι παράγραφοι Ζ, Η, Θ, Ι, Κ και Μ του Παρακλητικού της αίτησης και δόθηκαν οδηγίες όπως τα διατάγματα υπό τις παραγράφους Α, Β, Γ, Δ, Ε, Λ και Ν, επιδοθούν στους εναγομένους. Σύμφωνα με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα η ενάγουσα/αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η αγωγή είναι «συνδυασμός παράγωγης ή αντιπροσωπευτικής αγωγής και προσωπικής αγωγής» που καταχωρίστηκε από την Επίτροπο του DNS TRUST SETTLEMENT (" DNS"). Mε το παρακλητικό της αίτησης η ενάγουσα/αιτήτρια ζητά την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων τα οποία παραθέτω συνοπτικά: Α. Διάταγμα που να διορίζει τον κ. Σταύρο Παύλου σαν ενδιάμεσο παραλήπτη ή διευθυντή ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατάλληλο για τις εναγόμενες με αρ. 1 και 12-15 εταιρείες/καθ' ων η αίτηση ή για τα περιουσιακά τους στοιχεία ή για τις θυγατρικές τους εταιρείες όπως απαριθμούνται στο παράρτημα Β. Β. Διάταγμα με το οποίο ανατίθεται στον Ενδιάμεσο Παραλήπτη ή Διευθυντή επιπρόσθετες εξουσίες, τις οποίες μπορεί να εξασκήσει ανεξαρτήτως των προνοιών του καταστατικού των καθ' ων η αίτηση 1 και 12-15 ή χωρίς την προηγούμενη έγκριση των μετόχων τους, ήτοι:
Εξουσία να διαχειρίζεται τους καθ' ων η αίτηση 1 και 12-15, τα περιουσιακά τους στοιχεία ή τις Ουκρανικές θυγατρικές τους που απαριθμούνται στο παράρτημα Β, με αποκλειστικό σκοπό να προστατεύσει και να διατηρήσει άμεσα ή έμμεσα περιουσιακά στοιχεία των καθ' ων η αίτηση 1 και 12-
Να προβεί σε όλα τα δέοντα μέτρα για πλήρη πρόσβαση στα βιβλία μητρώα και οποιαδήποτε άλλα έγγραφα και πληροφορίες που σχετίζονται με τα περιουσιακά στοιχεία, χρέη ή υποχρεώσεις ή εταιρικά θέματα των καθ' ων η αίτηση 1, 12-
Εξουσία να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αποκτήσει όλα τα βιβλία, μητρώα, αρχεία ή οποιαδήποτε άλλα έγγραφα και πληροφορίες που σχετίζονται με τα περιουσιακά στοιχεία, χρέη ή υποχρεώσεις ή εταιρικά θέματα των καθ' ων η αίτηση 1 και 12-
Εξουσία να εξασκεί όλα τα δικαιώματα ψήφου με τρόπο που να μπορεί να ελέγχει και να διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία των Ουκρανικών θυγατρικών συμπεριλαμβανομένης και εξουσίας να διορίζει ή να αντικαθιστά όλους τους διευθυντές ή οποιουσδήποτε από αυτούς, με μοναδικό σκοπό να προστατέψει και να διατηρήσει τα εταιρικά ή μετοχικά δικαιώματα που έχουν οι καθ' ων η αίτηση 1 και 12-15 στις ανωτέρω Ουκρανικές θυγατρικές.
Εξουσία να διορίζει νέα ή επιπρόσθετα μέλη του διοικητικού συμβουλίου των καθ' ων η αίτηση 1 και 12-
Εξουσία να παύσει ή να αντικαταστήσει τον γραμματέα των καθ' ων η αίτηση 1 και 12-
Εξουσία να προβεί σε συμπλήρωση ή υπογραφή ή καταχώριση οποιονδήποτε εντύπων ή εγγράφων στις αρμόδιες αρχές για υλοποίηση των ανωτέρω.
Εξουσία να λάβει όλα τα αναγκαία δικαστικά ή άλλα διαβήματα είτε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση 1 και 12-15 με σκοπό να προστατεύσει τα περιουσιακά στοιχεία των καθ' ων η αίτηση 1 και 12-15 και των Ουκρανικών θυγατρικών εταιρειών.
Εξουσία να διορίσει δικηγόρους για να εκπροσωπούν ή να καταχωρίσουν εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση 1 και 12-15 σε οποιαδήποτε δικαστική ή διαιτητική ή άλλη διαδικασία στην Κύπρο ή στο εξωτερικό.
Εξουσία να προσλάβει οποιοδήποτε επαγγελματία σύμβουλο ή αντιπρόσωπο στην Κύπρο ή στην Ουκρανία ή οπουδήποτε στο εξωτερικό που θα κρίνει κατάλληλο ή αναγκαίο για να τον βοηθήσει να εκτελέσει τα καθήκοντα ή τις εξουσίες του.
Εξουσία να διαχειρίζεται τους τραπεζικούς λογαριασμούς των καθ' ων η αίτηση 1 και 12-
Εξουσία να προβεί σε οποιαδήποτε πράξη η οποία είναι απαραίτητη ή συναφής με τα καθήκοντα του ή την άσκηση των εξουσιών του.
Εξουσία να διορίσει αντιπρόσωπο για να λάβει οποιαδήποτε διαβήματα τα οποία δεν είναι σε θέση να λάβει ο ίδιος.
Εξουσία να εκχωρήσει οποιεσδήποτε από τις εξουσίες που αναφέρονται ανωτέρω στους νέους διοικητικούς συμβούλους των καθ' ων η αίτηση 1 και 12-15 που θα διορίσει ο ίδιος. Γ. Ενδιάμεσο διάταγμα με το οποίο να αναστέλλονται όλες οι εξουσίες των υφιστάμενων διοικητικών συμβούλων των καθ' ων η αίτηση 1 και 12-15, οι οποίες ανατίθενται στον ενδιάμεσο παραλήπτη ή στο νέο διοικητικό συμβούλιο των καθ' ων η αίτηση 1 και 12-
Δ. Ενδιάμεσο διάταγμα που να διατάζει τους καθ' ων η αίτηση 1 και 12-15 ή τους διοικητικούς συμβούλους ή τους γραμματείς τους όπως επιτρέψουν πλήρη πρόσβαση ή να παραδώσουν στον ενδιάμεσο παραλήπτη όλα τα βιβλία, μητρώα, συμφωνίες, πληρεξούσια ή άλλα έγγραφα και πληροφορίες που σχετίζονται με τα περιουσιακά στοιχεία, χρέη ή υποχρεώσεις ή εταιρικά θέματα των καθ' ων η αίτηση 1 και 12-
Ε. Διάταγμα που να διατάζει τον ενδιάμεσο παραλήπτη να υποβάλει έκθεση στο Δικαστήριο και στους δικηγόρους των διαδίκων εντός τριών εβδομάδων από της σύνταξης του διατάγματος διορισμού του. Ζ. Διαζευκτικά με τα πιο πάνω διάταγμα του Δικαστηρίου που να διορίζει τον κ. Σταύρο Παύλου, δικηγόρο από τη Λεμεσό σαν ενδιάμεσο παραλήπτη και/ή διευθυντή με περιορισμένες ευθύνες ή δυνατότητες με συγκεκριμένο όρο όπως ενεργήσει με αποκλειστικό σκοπό τον διορισμό δικηγόρου ή δικηγόρων στην Ουκρανία με σκοπό την εκπροσώπηση των καθ' ων η αίτηση 12-15 σε αγωγές που έχουν εγερθεί ή σε αποφάσεις που έχουν εκδοθεί ερήμην τους με αποκλειστικό σκοπό τη διαφύλαξη και/ή προστασία των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων αρ. 1 και 12-15 ενώπιον των Ουκρανικών Δικαστηρίων ήτοι των θυγατρικών τους εταιρειών όπως απαριθμούνται στο παράρτημα Β. Η. Απαγορευτικό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγόμενους 1 και 12-15 από του να αποξενώσουν, επιβαρύνουν κτλ περιουσιακά τους στοιχεία συμπεριλαμβανομένων μετοχών των Ουκρανικών θυγατρικών. Θ. Απαγορευτικό διάταγμα που να απαγορεύει στους καθ' ων η αίτηση 1-15 από του να αποξενώσουν ή διαθέσουν ή επιβαρύνουν τις μετοχές ή το μετοχικό συμφέρον που κατέχουν άμεσα ή έμμεσα ως δικαιούχοι στις Ουκρανικές εταιρείες του παραρτήματος Β. Ι. Απαγορευτικό διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στους καθ' ων η αίτηση 1-15 από του να αποξενώσουν, επιβαρύνουν οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία ή να δημιουργήσουν επιπρόσθετες οικονομικές υποχρεώσεις στις Ουκρανικές εταιρείες του παραρτήματος Β χωρίς γραπτή έγκριση των καθ' ων η αίτηση 1 μετά το διορισμό του ενδιάμεσου παραλήπτη και διευθυντή. Κ. Απαγορευτικό διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στους καθ' ων η αίτηση 16-22 να αποξενώσουν ή επιβαρύνουν οποιοδήποτε δικαίωμα ή μετοχή ή συμφέρον ή περιουσιακό στοιχείο σε σχέση ή που ανήκει στην Ουκρανική εταιρεία PRIVATE AGRIGULTURAL ENTERPRISE NYVA (εταιρεία με αρ. 15 στο παράρτημα Β). Λ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι καθ 'ων η αίτηση 16 και/ή 22 είναι τεκμαιρόμενοι ή εξ' επαγωγής επίτροποι προς όφελος της καθ' ης η αίτηση 12 για τις μετοχές που κατέχουν στην Ουκρανική εταιρεία PRIVATE AGRIGULTURAL ENTERPRISE NYVA. Μ. Απαγορευτικό διάταγμα που να απαγορεύει στους καθ' ων η αίτηση 17-21 και 23-27 από του να αποξενώσουν ή να επιβαρύνουν οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο που ανήκει στην Ουκρανική εταιρεία AGROFIRMA RASSVET LTD (εταιρεία με αρ. 13 στο παράρτημα Β) που κατέχουν στην εν λόγω εταιρεία. Ν. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι καθ' ων η αίτηση 17-21 και/ή 23-27 είναι τεκμαιρόμενοι ή εξ' επαγωγής επίτροποι προς όφελος της καθ' ης η αίτηση 12 για τις μετοχές που κατέχουν άμεσα ή έμμεσα στην Ουκρανική εταιρεία AGROFIRMA RASSVET LTD. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 31 και 32 του Νόμου 14/60, στα άρθρα 2, 4 και 9 του Κεφ. 6, στη Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από γεγονότα που βρίσκονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της κας Lesya Sofiyenko, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι η μοναδική τελική δικαιούχος των αιτητών/The DNS Trust Settlement ("DNS Trust"). Αναφέρει ότι η αγωγή σχετίζεται με μία κοινοπραξία (Joint venture) στην Ουκρανία η οποία συστάθηκε μεταξύ της ιδίας και του εναγομένου 4, γνωστή ως όμιλος AGREIN, που αποτελείται από τους εναγόμενους 1, 12-15 και από 22 Ουκρανικές εταιρείες/θυγατρικές οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα Β. Οι 22 Ουκρανικές εταιρείες είναι 100% θυγατρικές των εναγομένων 12-
Οι εναγόμενες 12-15 είναι 100% θυγατρικές της εναγομένης
Ο όμιλος δραστηριοποιείται στη γεωργία, κτηνοτροφική βιομηχανία στην Ουκρανία. (α) Υποστηρίζει το εξαιρετικά κατ' επείγον της υπόθεσης αναφέροντας πως οι Ουκρανικές εταιρείες είναι πλούσιες σε περιουσιακά στοιχεία και σε αυτές επενδύθηκαν πέραν των 200 εκ. δολαρίων Αμερικής. (β) Σήμερα υπάρχουν 23 αγωγές στην Ουκρανία οι οποίες έχουν καταχωρηθεί εναντίον των εναγομένων 12-15 αξιώνοντας τις μετοχές τις οποίες οι εναγόμενες 12-15 κατέχουν στις 22 Ουκρανικές εταιρείες. (γ) Εξαιτίας δόλιων λόγων οι εναγόμενες 12-15 δεν έχουν εκπροσωπηθεί στις αγωγές στην Ουκρανία ούτε έχουν καταχωρίσει υπερασπίσεις, το οποίο συνεπάγεται την έκδοση αποφάσεων εναντίον των εναγομένων 12-15 με αποτέλεσμα να χάσουν τις μετοχές/δικαιώματα στις 22 Ουκρανικές θυγατρικές τους. (δ) Επτά αποφάσεις έχουν ήδη εκδοθεί και οι εναγόμενοι 12-15 έχουν περιορισμένο χρόνο για να καταχωρίσουν εφέσεις. Και εκτός εάν τα αιτούμενα διατάγματα εκδοθούν ούτως ώστε ο ενδιάμεσος παραλήπτης ή διαχειριστής να προχωρήσει με την υπεράσπιση των απαιτήσεων οι εναγόμενες θα χάσουν τις 22 θυγατρικές Ουκρανικές εταιρείες. Δύο εταιρείες με αριθμούς 13 και 15 του παραρτήματος Β έχουν ήδη αλλάξει μετόχους αμέσως μετά την έκδοση αποφάσεων από τα Ουκρανικά δικαστήρια. Οκτώ ακόμη αγωγές που ήταν ορισμένες για ακρόαση εντός του Μάιου 2015 έχουν ολοκληρωθεί και οι αποφάσεις έχουν εκδοθεί εις βάρος των εναγόμενων 12-15 λόγω μη εμφάνισης τους. Σκοπός ήταν να καταχωριστεί η παρούσα διαδικασία εντός Μάιου αλλά ήταν αδύνατο λόγω όγκου γεγονότων και εγγράφων. Άλλες οκτώ αγωγές πρόκειται να ολοκληρωθούν εντός Ιουνίου 2015 και θα εκδοθούν αποφάσεις εκτός εάν οι εναγόμενοι 12-15 τις υπερασπιστούν ενώπιον των Ουκρανικών Δικαστηρίων. Εν όψει των ανωτέρω είναι απαραίτητο να διοριστεί ενδιάμεσος παραλήπτης και διαχειριστής και η όποια καθυστέρηση θα προκαλέσει απόλυτη ζημιά και καταστροφή στην επιχείρηση στην οποία προσπαθεί να προστατεύσει. Εκφράζει τη θέση πως είναι εξαιρετικά επείγον οι εναγόμενες 12-15 να εκπροσωπηθούν ενώπιον των Ουκρανικών δικαστηρίων και ο διορισμός του ενδιάμεσου παραλήπτη και διαχειριστή είναι επείγον να διοριστεί ώστε να προχωρήσει με υπερασπίσεις των εναγομένων 12-15 ενώπιον των Ουκρανικών δικαστηρίων. Μέχρι σήμερα οι υφιστάμενοι διαχειριστές και διευθυντές των εναγομένων 12-
Δεν ενεργούν ως θα έπρεπε και καμιά υπεράσπιση δεν έχει καταχωριστεί μέχρι σήμερα. Νομική γνωμάτευση ημερ. 8.5.2015 η οποία λήφθηκε από Ουκρανούς δικηγόρους της ενάγουσας εξηγεί την παρούσα κατάσταση και το καθεστώς των αγωγών ενώπιον των Ουκρανικών δικαστηρίων, Τεκμ.
Ο εναγόμενος 4 βοηθούμενος από τους εναγόμενους 2, 3, 5-11 ενήργησε κατά παράβαση των καθηκόντων του ως συνέταιρος της κοινοπραξίας και με δόλιο τρόπο προκάλεσε ζημιά σε ολόκληρο τον όμιλο. Στη συνέχεια περιγράφει πως ο εναγόμενος 4 και η ίδια συνεργάστηκαν και ξεκίνησαν τον όμιλο AGREIN. Στη συνέχεια περιγράφει πως συστάθηκε ο όμιλος AGREIN, ο οποίος στην Ουκρανία αποτελείται από 22 Ουκρανικές εταιρείες οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα Β. Η ίδια είναι 50% πραγματικός/απόλυτος δικαιούχος του ομίλου. Στις 8.5.2012 η εναγομένη 1 συστάθηκε με την εναγομένη 15 να είναι ο μοναδικός της μέτοχος. Η εναγομένη 15 συστάθηκε στις 23.4.2012 στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους. Οι απόλυτοι τελικοί δικαιούχοι της είναι η ίδια και ο εναγόμενος
Στις 21.5.2012, 23.5.2012 και 5.6.2012 οι εναγόμενες 12, 13 και 14 συστάθηκαν στην Κύπρο με την εναγομένη 1 να είναι η μοναδική μέτοχος και των τριών εταιρειών. Στις 18.6.2012 συστάθηκαν οι ενάγοντες και κατά την ίδια περίοδο οι εναγόμενοι
H εναγόμενη 15 σύστησε και τα δύο καταπιστεύματα και μετέφερε στον επίτροπο του κάθε καταπιστεύματος (Νίκος - Αλέκος Νικολάου) 50% του μετοχικού της κεφαλαίου στην εναγόμενη 1 για να κρατείται από τον επίτροπο προς όφελος της κάτω από το DNS Trust και 50% προς όφελος του εναγομένου 4 κάτω από τους εναγόμενους
Ο Νικολάου ήταν ο μοναδικός επίτροπος και για τα δύο καταπιστεύματα τα οποία μαζί κατείχαν το 100% της εναγομένης
Και τα δύο καταπιστεύματα προέβλεπαν το διορισμό προστάτη (protector), o οποίος ήταν το ίδιο πρόσωπο ο κ. Yuriy Bolotskyy, αξιόπιστο άτομο για την ίδια και τον εναγόμενο
Όταν συστάθηκε ο όμιλος Agrein συνειδητοποίησε ότι η κερδοφορία των επιχειρήσεων της με τον εναγόμενο 4 είχε μειωθεί. Τούτο την έκαμε για πρώτη φορά να αμφιβάλλει για τον εναγόμενο
Τούτο έγινε το 2012 και τότε αποφάσισε να αναμιχθεί στη διαχείριση των επιχειρήσεων. Τον Ιούλιο του 2012 έγινε συνάντηση στην Ελβετία μεταξύ της ιδίας και του εναγομένου 4, του προστάτη και του επιτρόπου και ζήτησε την ετοιμασία συμφωνίας μετόχων. Παρόλα ταύτα τέτοια συμφωνία δεν συντάχθηκε ποτέ. Με συμβουλή της Deloitte Ουκρανίας προχώρησε με την ολοκλήρωση της σύστασης του ομίλου Agrein και 22 Ουκρανικές εταιρείες ήλθαν κάτω από την ιδιοκτησία των ιθυνουσών εναγομένων εταιρειών αρ. 12-15 στη βάση συμβολικών συμφωνιών αγοράς μετοχών, οι οποίες εκτελέστηκαν μεταξύ των πωλητών και των εναγομένων 12-15 για το συνολικό συμβολικό ποσό των 150 εκ. Ουκρανικών γρίβνα. Οι Κυπριακές εταιρείες 1, 12, 13, 14 συστάθηκαν με τρεις διευθυντές. Η εναγόμενη 15 συστάθηκε με διευθυντές δύο εταιρείες και τον εναγόμενο
Οι Ουκρανοί διευθυντές των εναγομένων εταιρειών 1, 12-15 - εναγόμενοι 5, 6, 7, 8 και 11, διορίστηκαν από τον εναγόμενο
Οι δύο Κύπριοι διευθυντές δεν είχαν καμιά πραγματική εμπλοκή στην επιχείρηση. Όταν οι ιθύνουσες εταιρείες συστάθηκαν οι 22 Ουκρανικές εταιρείες, παράρτημα Β, έγιναν θυγατρικές των ιθυνουσών εταιρειών. Οι περισσότερες από τις εξαγορές ολοκληρώθηκαν την 29.8.2012 και δύο την 30.8.2014 και μία την 20.11.
Παραθέτει στην παράγραφο 36 της Ε/Δ πίνακα των πωλητών. Η υλοποίηση της εταιρικής δομής της Agrein group στην Ουκρανία έγινε από την Ουκρανική δικηγορική εταιρεία «Lex Alliance Ltd» επικεφαλής της οποίας ήταν ο Oleksandr Paryshkura. Σήμερα το εν λόγω πρόσωπο είναι ένας από τους ενάγοντες που καταχώρισαν αγωγή ακύρωσης των πιο πάνω αναφερομένων συμφωνιών αγοράς μετοχών. Στις 28.9.2012 οι διευθυντές των εναγομένων 1 και των εναγομένων 12-15 ενέκριναν ομόφωνα ψήφισμα και ψήφισαν την επονομαζόμενη Agrein Group Policy, η οποία στην ουσία ρυθμίζει τη συμμετοχή των εναγομένων 1, 12-15 στις γενικές συνελεύσεις των μελών όλων των 22 θυγατρικών εταιρειών. Όταν αντελήφθηκε ότι η πληροφόρηση που λάμβανε ήταν περιορισμένη, απαίτησε να της δοθεί πληροφόρηση αλλά δεν έλαβε απάντηση. Ερεύνησε τις υποθέσεις των 22 θυγατρικών εταιρειών και πληροφορήθηκε ότι η εναγόμενη 5-9 ενεργούσαν στην πραγματικότητα για το αποκλειστικό συμφέρον του εναγομένου 4 και είχαν παραβιάσει όλους τους κανονισμούς του Agrein Group Policy. Ενεργούσαν με βάση τα πληρεξούσια έγγραφα που εκδόθηκαν από τις εναγόμενες 1, 12-15 αδιαφορώντας για τα συμφέροντα της επιχείρησης και όλες οι πράξεις τους ήταν για το συμφέρον των εναγόμενων 2 και 4, αντί της εναγόμενης
Τότε ξεκίνησε μια συζήτηση εάν θα μπορούσε να εξαγοράσει τον εναγόμενο 4 και αντίστροφα. Για τις ανησυχίες της ενημέρωσε τον επίτροπο Νικολάου στις 24.1.2013 και στις 11.2.2013 του ζήτησε να την προμηθεύσει με μία πλήρως ενημερωμένη λίστα από εταιρικά έγγραφα, πρακτικά, πληρεξούσια και άλλα έγγραφα. Στις 11.2.2013 παρέλαβε ένα email από τον εναγόμενο 4 με μια πρόταση για να εξαγοράσει όλα τα συμφέροντα της σε όλες τις επιχειρήσεις τους για το ποσό των 50 εκ. δολαρίων Αμερικής. Θεώρησε την πρόταση να ήταν εκτός πραγματικότητας. Εξηγά γιατί ήταν μια απαράδεκτη χαμηλή πρόταση διευθέτησης. Ζήτησε από τον Νικολάου τα πρακτικά όλων των συνεδριάσεων των διευθυντών των εναγομένων 1, 12-15 που αφορούσαν την έγκριση των αποφάσεων για τις 22 Ουκρανικές εταιρείες. Ήταν φανερό ότι οι κανονισμοί (Agrein Group Policy) είχαν παραβιαστεί σε πολλαπλές περιπτώσεις. Στην παράγραφο 57 της ένορκης δήλωσης της παραθέτει παραδείγματα. Τον Μάρτιο του 2013 οι Ουκρανοί δικηγόροι της την πληροφόρησαν ότι τα περιουσιακά στοιχεία της εναγομένης 12 επρόκειτο να αποξενωθούν μέσω του εναγομένου 6 στη βάση πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 8.8.
Ο εναγόμενος 6 επρόκειτο να αλλάξει την ημερομηνία πληρωμής του τιμήματος πώλησης και παράλειψη της εναγομένης 12 να πληρώσει το τίμημα αγοράς θα θεωρείτο ως παραβίαση από πλευράς της των αναφερόμενων συμφωνιών εξαγοράς μετοχών και οι μετοχές των εταιρειών 1, 2 και 8 του παραρτήματος Β θα επιστρέφοντο στους προηγούμενους ιδιοκτήτες τους. Σήμερα υπάρχει μεγάλος κίνδυνος όπως όχι μόνο οι εναγόμενοι 12 αλλά επίσης και οι εναγόμενες 13, 14 και 15 να βρίσκονται ενώπιον κινδύνου να χάσουν ολόκληρο το Ουκρανικό μέρος του ομίλου εκτός και εάν ληφθούν επειγόντως μέτρα σε αγωγές που έχουν καταχωριστεί σε Ουκρανικά δικαστήρια. Την 1.4.2013 έμαθε για κάποιες επιπλέον αλλαγές που έγιναν στις Ουκρανικές εταιρείες τις οποίες δεν γνώριζε. Τις εν λόγω πληροφορίες τις προώθησε στις 2.4.2013 στον Νικολάου υπό την ιδιότητα του ως διευθυντή και επιτρόπου. Στην παράγραφο 63 της Ε/Δ της αναφέρεται και σε άλλες παραβιάσεις των κανονισμών της Agrein Group Policy. Τον Απρίλιο του 2013 πληροφορήθηκε ότι ο διευθυντής της εναγομένης 1 στο παράρτημα Β υπέβαλε επιστολή στις ιθύνουσες εταιρείες - εναγόμενες 13 και 14, ζητώντας την εξουσιοδότηση και αποδοχή τους όπως οι μετοχές τους στο κεφάλαιο της εναγομένης 18 του παραρτήματος Β υποθηκευτούν/δεσμευτούν ως εξασφάλιση και εγγύηση για λήψη δανείου ύψους 40 εκ. δολαρίων Αμερικής προς όφελος της εναγομένης 1 του παραρτήματος Β, από τράπεζα. Τέτοια εξουσιοδότηση από την Γενική Συνέλευση των μελών των εναγομένων 1, 12 ή 15 δεν ελήφθη. Παρά ταύτα αγνοώντας τις εναγόμενες 1, 12-15 και τους κανονισμούς του ομίλου προχώρησε με τη λήψη του πιο πάνω δανείου και χρησιμοποίησε τα εταιρικά περιουσιακά του ομίλου ως εξασφάλιση και εγγύηση του δανείου. Οι πιο πάνω συναλλαγές πραγματοποιήθηκαν ενάντια των συμφερόντων της εναγομένης
Στις 15.4.2013 πραγματοποιήθηκε επιπλέον παραβίαση των κανονισμών του ομίλου Agrein, συγκεκριμένα: Α. Νέοι υπογράφοντες είχαν διοριστεί στις εταιρείες με αρ. 8 και 14 του παραρτήματος Β. Β. Νέα καταστατικά είχαν καταχωρηθεί για 15 Ουκρανικές εταιρείες τα οποία αντικατέστησαν τα αρχικά καταστατικά. Όλες οι πιο πάνω αλλαγές πραγματοποιήθηκαν κατά παράβαση των κανονισμών του ομίλου Agrein και χωρίς τις κατάλληλες εξουσιοδοτήσεις των εναγόμενων 1, 12-15 και χωρίς να είναι ενήμερη η ίδια. (βλ. παραγρ. 68). Στις 16.4.2013 πληροφορήθηκε από τον Νικολάου ότι η προγραμματισθείσα συνέλευση του διοικητικού συμβουλίου των εναγομένων 12-15 ήταν αδύνατο να συμβληθούν εξαιτίας της ανάμιξης δύο δικηγόρων που εκπροσωπούσαν τον εναγόμενο
Στην παράγραφο 71, 72 αναφέρεται σε συνεχιζόμενες παραβιάσεις των κανονισμών του ομίλου και στις 19.6.2013 ο Νικολάου την ενημέρωσε ότι δεν μπορεί να λαμβάνει οποιεσδήποτε οδηγίες από την ίδια αλλά μόνο από τον προστάτη. Στην παράγραφο 80 της Ε/Δ αναφέρεται σε δύο συναλλαγές που έγιναν χωρίς την προηγούμενη εξουσιοδότηση ή έγκριση των εναγομένων 1, 12-15 που ήταν πέραν πάσης αμφιβολίας κατά παράβαση των κανονισμών του ομίλου Agrein. Επίσης στην ίδια παράγραφο αναφέρεται σε εταιρεία που ανήκει στον εναγόμενο 4, όπου ο εναγόμενος 4 χρησιμοποίησε περιουσιακά στοιχεία των Ουκρανικών θυγατρικών τα οποία ανήκαν στις εναγόμενες 1, 12-15 για να εξασφαλίσει πίστωση για τη δική του εταιρεία. Ο όμιλος Agrein λειτουργούσε μέσω των έμμεσων ενεργειών του εναγομένου 4 ή των αντιπροσώπων του και η ίδια ήταν έξω από κάθε έλεγχο ή πληροφορία. Ο επίτροπος Νικολάου, είναι η θέση της ότι αποδείχτηκε ότι είναι ανίκανος ή αμελής προς τα καθήκοντα του. Η ουδετερότητα δε των δύο Κυπρίων διευθυντών των εταιρειών προκάλεσε σοβαρές ζημιές στην εναγομένη 1 και στον όμιλο Agrein στο σύνολο. Στις παραγρ. 82, 84 , 85 και 86 της Ε/Δ της αναφέρεται σε ποινικές έρευνες οι οποίες έγιναν στην Ουκρανία σε σχέση με τον όμιλο Agrein και με άλλες κοινές επιχειρήσεις και περιουσιακά στοιχεία μεταξύ της ιδίας και του εναγομένου
Στη συνέχεια αναφέρεται στις ενέργειες τις οποίες προέβηκε για να προστατεύσει το 50% του μεριδίου της στο κεφάλαιο του Agrein Group. Απομάκρυνε τον Νικολάου από τη θέση του ως επιτρόπου στην εναγομένη 1 και δημιούργησε τρεις νέες οντότητες οι οποίες θα είχαν το 50% της εναγομένης 1 στο όνομα τους, μέτοχος και τελικός δικαιούχος στις οποίες ήταν η ίδια. Οι τρεις αυτές εταιρείες συστάθηκαν στις 2.7.
Κατά την ίδια περίοδο πληροφορήθηκε ότι ο εναγόμενος 4 είναι ο ιδιοκτήτης μιας εταιρείας από την Εσθονία, οι δικηγόροι της ερεύνησαν και έμαθαν ότι όλες οι καλλιέργειες που παράχθηκαν από τις Ουκρανικές εταιρείες του ομίλου Agrein πωλήθηκαν από την εταιρεία Νο. 1 στο παράρτημα Β προς την εν λόγω εταιρεία. Σε σαφή σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα στον όμιλο του οποίου είχε την ιδιοκτησία κατά 50% και μίας εταιρείας της οποίας είχε την ιδιοκτησία κατά 100%, ο εναγόμενος 4 ενεργούσε δόλια και ενάντια στα συμφέροντα της Agrein Group αφού διαχειριζόταν την πώληση προϊόντων από την εταιρεία αρ. 1 του παραρτήματος Β προς τη δική του εταιρεία. Ο Νικολάου μετά την απόφαση του να αποσυρθεί από τη θέση του επιτρόπου διόρισε μια νέα επίτροπο, την Μαργαρίτα Σοφοκλέους, ενάγουσα στην παρούσα. Η Μαργαρίτα Σοφοκλέους είναι μέτοχος του 50% στην εναγομένη 1 κρατώντας 500 μετοχές υπό την ιδιότητα της ως επίτροπος του DNS. Οι υπόλοιπες 500 μετοχές κρατούνται από την εναγομένη
Στις 31.10.2014 η Μαργαρίτα Σοφοκλέους έστειλε στο διοικητικό συμβούλιο της εναγομένης 1 ειδοποίηση για σύγκλιση έκτακτης γενικής συνέλευσης και στις 2.12.2014 η έκτακτη γενική συνέλευση έλαβε χώρα στα γραφεία της εναγόμενης
Στις παραγράφους 103, 104, 105 της Ε/Δ της περιγράφει τα γεγονότα ως έλαβαν χώρα στη συνέλευση. Η σύσταση της για διορισμό επαγγελματιών συμβούλων για να βοηθήσουν τους διευθυντές των εναγομένων 1, 12-15 αναφορικά με την εκτέλεση των καθηκόντων τους απερρίφθη από τους εναγόμενους 1, 2, 3 και
Στη συνέχεια στις παραγρ. 112 - 124 της Ε/Δ της αναφέρεται στις αγωγές που ηγέρθησαν στην Ουκρανία εναντίον των εναγομένων 12-
Συνοπτικά αναφέρει ότι τον Δεκέμβριο του 2014 άρχισαν να καταχωρούνται αγωγές στην Ουκρανία εναντίον των εναγομένων 12-15 για δήθεν μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων τους σύμφωνα με τις συμφωνίες αγοραπωλησίας μετοχών όταν απέκτησαν τις 22 Ουκρανικές εταιρείες, Παράρτημα Β. Αξιώνονται οι ακυρώσεις των συμφωνιών ενώπιον των Ουκρανικών δικαστηρίων από τους πωλητές για δήθεν παραβίαση τους από τους εναγόμενους 12-
Οι πωλητές οι οποίοι έχουν τώρα αξιώσεις στην Ουκρανία για τερματισμό των συμφωνιών αγοραπωλησίας μετοχών εναντίον των εναγομένων 12-15 είναι οι εναγόμενοι στην παρούσα αγωγή 22-
Επίσης και αριθμός φυσικών προσώπων. Οι πιο πάνω εταιρείες έχουν προχωρήσει με αλλαγή των μετόχων τους. Όπως εξηγεί στην παράγραφο 80 της Ε/Δ της ο εναγόμενος 4 φαίνεται να είναι ο τελικός δικαιούχος των εναγομένων 16-
Αυτό συνεπάγεται ότι σε περίπτωση επιτυχούς αποτελέσματος των υποθέσεων που εκκρεμούν στην Ουκρανία όλες οι 22 Ουκρανικές εταιρείες θα περιέλθουν κατά 100% έμμεσα στον εναγόμενο 4 και οι εναγόμενοι 1, 12-15 δεν θα έχουν τίποτε. Την 15.12.2014 η Μαργαρίτα Σοφοκλέους απέστειλε επιστολή στο διοικητικό συμβούλιο της εναγόμενης 1, ενημερώνοντας για τις εν λόγω αγωγές που εκκρεμούσαν στην Ουκρανία και παρότρυνε να λάβουν μέτρα πριν η οποιαδήποτε καθυστέρηση αποβεί μοιραία για τα συμφέροντα της εναγομένης
Το θέμα ήταν και εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά επείγον για την προστασία των περιουσιακών στοιχείων της εναγομένης 1 και η χρηματοδότηση με σκοπό την προστασία των περιουσιακών στοιχείων είναι επιτακτική. Οι εναγόμενοι 1, 12-15 εξακολουθούν μέχρι σήμερα να μην λαμβάνουν οποιαδήποτε μέτρα για την υπεράσπιση των περιουσιακών τους στοιχείων στην Ουκρανία. Είναι προφανές ότι το μοναδικό μέρος το οποίο ενδιαφέρεται να προστατεύσει τα περιουσιακά στοιχεία της εναγομένης 1 είναι η ενάγουσα. Εκτός εάν καταχωρηθούν υπερασπίσεις ή εφέσεις ενώπιον των Ουκρανικών δικαστηρίων, οι εναγόμενες 1, 12-15 διακινδυνεύουν την απώλεια των 22 Ουκρανικών θυγατρικών εταιρειών. Για τούτο αιτείται το διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη διευθυντή με δικαίωμα να εκπροσωπεί τις εναγόμενες 1, 12-15 και να πράξει ότι είναι απαραίτητο ούτως ώστε να προστατέψει και να διατηρήσει τα συμφέροντα του ομίλου Agrein. Στις 2.12.2014 επιδόθηκε στην ενάγουσα γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με αρ. αγωγής 5099/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η εν λόγω αγωγή δεν έχει προωθηθεί και το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα είναι πολύ γενικό. Πιστεύει πως η εν λόγω αγωγή αποτελεί μέρος της στρατηγικής των εναγομένων 2, 3 και 4 με σκοπό να δημιουργήσουν ψευδή σενάρια προκειμένου να τα χρησιμοποιήσουν ως υπεράσπιση τους στις ποινικές υποθέσεις που αντιμετωπίζουν ενώπιον των δικαστηρίων της Ουκρανίας. Στις παραγρ. 133-135 αναφέρεται σε απόφαση του Podilskyi District Court, Kyiv. Στην παραγρ. 136 της Ε/Δ της επαναλαμβάνει ότι επτά αποφάσεις έχουν ήδη εκδοθεί από τα Ουκρανικά δικαστήρια εις βάρος των εναγομένων 12-15 οι οποίες εξεδόθησαν ερήμην των εναγομένων που είχαν ως αποτέλεσμα την απώλεια/αποξένωση των μετοχών που κατείχαν στις Ουκρανικές εταιρείες. Ο μόνος δε τρόπος ανατροπής των εν λόγω αποφάσεων από τις εναγόμενες 12-14 είναι μέσω της άσκησης εφέσεως, κάτι το οποίο δύναται να επιτευχθεί μόνο δια διορισμού δικηγόρου στην Ουκρανία από τους διευθυντές των εν λόγω εναγομένων οι οποίοι εξ αμελείας παραμένουν σιωπηλοί, απομακρυσμένοι και ανύπαρκτοι. Εάν δεν ασκηθούν εφέσεις εντός των προβλεπομένων χρονικών πλαισίων οι εταιρείες 2, 4, 13, 15, 16, 20 και 21 του παραρτήματος Β, οριστικά θα αποξενωθούν από τις εναγόμενες 12-14 προκαλώντας τεράστιες ζημιές και απώλειες για την εναγόμενη
Οι εναγόμενοι 16-31 έχουν συμπεριληφθεί στην παρούσα αγωγή για τον λόγο ότι έχει ξεκινήσει η μεταβίβαση των μετοχών στις Ουκρανικές θυγατρικές εταιρείες του ομίλου Agrein σε τρίτους μη ελεγχόμενους από τους εναγόμενους 1, 12-
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η κυριότητα του ομίλου Agrein και των δικαιωμάτων των εναγόμενων 12-15 σε όλες τις 22 εταιρείες της Ουκρανίας, όπως αναφέρεται στο παράρτημα Β, οι δικηγόροι της ενάγουσας θα αιτηθούν διάταγμα σύμφωνα με το οποίο θα καθοριστεί όπως οι εναγόμενοι 16-27 είναι τεκμαιρόμενοι εξ επαγωγής επίτροποι για την εναγόμενη 12 όσον αφορά τις μετοχές αυτής που έλαβαν και που κατέχουν οι εταιρείες 13 και 15 του παραρτήματος Β προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι εναγόμενοι 16-27 δεν θα αποξενωθούν περαιτέρω από τις εταιρείες 13 και 15 του παραρτήματος Β. Η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε για τα συμφέροντα της εναγόμενης 1, για την προστασία και διατήρηση του ομίλου Agrein και για να σταματήσει η παράνομη και δόλια αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων του. Είναι η θέση της ότι ο εναγόμενος 4 όπως έχει βοηθηθεί από τους εναγόμενους 2-11, επιχειρούν να αποξενώσουν όλα ή τα περισσότερα από τα περιουσιακά στοιχεία της εναγόμενης 1, υπάρχει δε μεγάλος κίνδυνος περαιτέρω αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων της εναγομένης 1 εκτός εάν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα για τον διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη διευθυντή ο οποίος θα διασφαλίσει ότι καμία επιπλέον αποξένωση θα διαπραχθεί. Τέλος συνοψίζει λέγοντας ότι οι δόλιες αγωγές οι οποίες εκκρεμούν ακόμα στην Ουκρανία εναντίον των εναγομένων 12-15 χωρίς οι τελευταίοι να υποβάλλουν υπεράσπιση, οι αλλαγές των ανώτερων αξιωματούχων σε όλες τις Ουκρανικές εταιρείες χωρίς τον κατάλληλο έλεγχο από την υφιστάμενη διαχείριση, η κατάχρηση των κανονισμών του ομίλου Agrein, η διάθεση των περιουσιακών στοιχείων από τις Ουκρανικές εταιρείες χωρίς αιτιολογία ή εξήγηση, η σκευωρία γεγονότων από τους εναγόμενους 2-4 και η επιθυμία τους να διατηρήσουν την παρούσα κατάσταση του ομίλου, απορρίπτοντας την πρόταση για διορισμό σωστής διεύθυνσης, το γεγονός ότι οι εναγόμενες 2 και 3 δεν έχουν δείξει κανένα ενδιαφέρον για την υπεράσπιση των αγωγών στην Ουκρανία εναντίον των εναγόμενων 12-15, μαζί με τα στοιχεία που παρουσιάζουν ότι ο εναγόμενος 4 είναι ο τελικός δικαιούχος του 95% των μετοχών των εναγόντων στην Ουκρανία (που είναι οι Κυπριακές εταιρείες - εναγόμενοι 17-21), φανερώνουν ευκρινώς την ανεπάρκεια του συστήματος της ισχύουσας διαχείρισης/διεύθυνσης για την προστασία των περιουσιακών στοιχείων της εναγομένης
Ο στόχος και ο σκοπός του διορισμού του ενδιάμεσου παραλήπτη διευθυντή είναι να διαφυλάξει τα περιουσιακά στοιχεία της κοινοπραξίας, τα οποία δημιουργήθηκαν μέσω της εναγόμενης 1 και των Κυπριακών και Ουκρανικών θυγατρικών. Ο διορισμός του δε δεν θα ζημιώσει τους εναγόμενους. Τα περιουσιακά αυτά στοιχεία ο παραλήπτης διαχειριστής θα αναλάβει προκειμένου να διασφαλίσει την κατοχή τους από την εναγόμενη 1 με την αγωγή δε οι ενάγοντες επιδιώκουν την διασφάλιση και την προστασία των περιουσιακών στοιχείων που ανήκουν στην εναγόμενη
Οι εναγόμενοι-καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 καταχώρισαν ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης τους στις 14.9.2015 την οποία υποστηρίζουν με γεγονότα τα οποία παρατίθενται στις επισυνημμένες ένορκες δηλώσεις του Νικόλα Κουρσάρη και της Μαρίνας Γεωργίου, ημερ. 14.9.
Οι εναγόμενοι 5, 6, 7, 8, 11 καταχώρισαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης των ημερ. 14.9.2015 η οποία υποστηρίζεται από γεγονότα τα οποία παρατίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Κλάρας Ευλογημένου, ημερ. 14.9.
Οι εναγόμενοι 9 και 10 επίσης καταχώρισαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης τους την 14.9.2015 η οποία υποστηρίζεται από γεγονότα που φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Κλάρας Ευλογημένου, ημερ. 14.9.
Τέλος οι εναγόμενοι 16-21 καταχώρισαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης τους την 14.9.2015 η οποία υποστηρίζεται από γεγονότα που φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Μαριάννας Παυλίδου, ημερ. 14.9.
Οι εναγόμενο-καθ' ων η αίτηση 1, 12, 13 και 14 στις 8.7.2015 δήλωσαν ότι δεν θα καταχωρίσουν ένσταση και πως παρακολουθούν τη διαδικασία και δεσμεύονται από το αποτέλεσμα. Η αίτηση εναντίον των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση 22-27 αποσύρθηκε στις 30.9.
Οι λόγοι ένστασης των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 είναι οι ακόλουθοι: "A. H αίτηση είναι ανεπαρκής, γενική και ασαφής. Β. Η αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων σύμφωνα με το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, επειδή η ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ή/και καλή συζητήσιμη υπόθεση ή/και ότι η ενάγουσα και/ή η εναγόμενη 1 θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη αν δεν εκδοθούν τα διατάγματα. Γ. Η ενάγουσα δεν προσήλθε στο δικαστήριο με καθαρά χέρια ή/και παραβίασε και/ή απέτυχε να συμμορφωθεί με το καθήκον της για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Δ. Η ενάγουσα δεν απέδειξε ότι το ζήτημα είναι κατεπείγον, και ως αποτέλεσμα το δικαστήριο στερείτο της δικαιοδοσίας να εκδώσει τα διατάγματα σε μονομερή βάση και/ή η αίτηση καταχωρήθηκε με σημαντική καθυστέρηση. Ε. Η ενάγουσα δεν ικανοποίησε τις προϋποθέσεις για την έγερση παράγωγης αγωγής εκ μέρους της εναγόμενης 1 εφόσον δεν υφίσταται έλεγχος της εναγόμενης 1 από τους εναγόμενους 2 ή/και 3 ή/και ή/και επειδή δεν υπάρχει το στοιχείο του δόλου ή της συνομωσίας από μέρους των εναγομένων 2 ή/και 3 ή/και
Στ. Οι θεραπείες που επιδιώκονται σύμφωνα με την παρούσα ενδιάμεση αίτηση είναι καταπιεστικές ή/και δυσανάλογες. Ζ. Τα κυπριακά δικαστήρια στερούνται της διαδικασίας να εκδικάσουν την παρούσα διαφορά ή/και τα κυπριακά δικαστήρια δεν είναι το αρμόδιο (forum conveniens) για εκδίκαση της παρούσας διαφοράς. Η. Οι ενάγοντες είναι ένοχοι κατάχρησης διαδικασίας (abuse of process) διότι έχουν επιδιώξει με παράλληλες διαδ8ικασίες στην Κύπρο και στο εξωτερικό τον ίδιο σκοπό.» Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η ένσταση παρατίθενται στη συνημμένη ένορκη δήλωση του Νικόλα Κουρσάρη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των εναγομένων 2, 3 και
Αναφέρει ότι ο εναγόμενος 4 κ. Pavlo Volodymyrovych Ovcharenko ("PVO") είναι ο πραγματικός δικαιούχος των εναγομένων 2 και 3 μέσω των οποίων κατέχει το 50% της εναγομένης 1 εταιρείας. Προβαίνει στην ένορκη δήλωση εκ μέρους των εναγομένων 2, 3 και 4 προς υποστήριξη της ένστασης στην επίδικη αίτηση με σκοπό: (α) Την ακύρωση και τον παραμερισμό των ενδιαμέσων διαταγμάτων που εκδόθηκαν στις 5.6.2015, στην παρούσα αγωγή. (β) Την υποβολή ένστασης στην αίτηση των εναγόντων, όπως παρατίθεται στις παραγράφους Α-Ε, Λ και Ν της αίτησης. Είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον PVO να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση εκ μέρους του, καθώς και για λογαριασμό των εναγομένων 2 και 3 μέσω των οποίων ο PVO κατέχει το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της εναγομένης
Προκειμένου να ετοιμάσει την παρούσα ένορκη δήλωση βασίστηκε σε πληροφορίες που εξασφάλισε από τον PVO. Και όσον αφορά θέματα που σχετίζονται με το Κυπριακό Δίκαιο από τους Κύπριους δικηγόρους του PVO. Είναι η θέση του πως οι ισχυρισμοί της ενάγουσας εναντίον των εναγομένων 2, 3 και 4 είναι ασαφείς και ευρείας κάλυψης. Θα αναφερθεί μόνο σε ισχυρισμούς που είναι σχετικοί με την ένσταση. Τούτο δεν σημαίνει πως παραδέχεται τους ισχυρισμούς της Lesya Sofiyenko ("LSS"), τους οποίους απορρίπτει ως ψευδείς, αδικαιολόγητους και αβάσιμους. Υποστηρίζει πως η ενάγουσα δεν έχει καμία βάση για την παρούσα αγωγή και αίτηση και ούτε έχει οποιαδήποτε βάση για παράγωγη αγωγή και για οποιαδήποτε άλλη απαίτηση. Στη συνέχεια παραθέτει τους λόγους για τους οποίους πιστεύει ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση: Α. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/
Β. Ο διορισμός του Σταύρου Παύλου ως προσωρινού παραλήπτη αποτελεί σπάνια θεραπεία η χορήγηση της οποίας δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα της υπόθεσης και εν πάση περιπτώσει ο κ. Παύλου ενήργησε σαφώς εκτός των ορίων των εντολών του Δικαστηρίου, αντί να ενεργήσει ως ανεξάρτητος και αμερόληπτος αξιωματούχος του Δικαστηρίου. Γ. Η ενάγουσα καθυστέρησε σημαντικά να εγείρει την παρούσα αγωγή και να καταχωρίσει την αίτηση και το στοιχείο του κατ' επείγοντος πρόδηλα δεν συντρέχει. Δ. Η ενάγουσα έχει παραπλανήσει το Δικαστήριο και/ή είναι ένοχη σοβαρής μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων τα οποία αν είχαν αποκαλυφθεί στο Δικαστήριο θα είχαν οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη της αίτησης στο μονομερές στάδιο. Ε. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει σταθερά υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Ο ενόρκως δηλών δηλώνει πως:

(1)Θα συνοψίσει τους ισχυρισμούς της ενάγουσας όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση της LSS.

(2)Περιγράφει τα ορθά γεγονότα που είναι σχετικά προς την αίτηση.

(3)Εξηγεί γιατί το δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση. Η περίληψη των γεγονότων γίνεται στις παραγράφους 10-15 της ένορκης δήλωσης του. Στη συνέχεια στις παραγράφους 16-21 αναφέρεται στις σχέσεις και επιχειρησιακές δραστηριότητες της LSS και PVO για να καταλήξει ότι οι ισχυρισμοί της LSS ότι: (α) Ο PVO έλαβε κεφάλαια και περιουσία από την LSS ως κίνητρο. (β) Η LSS έδωσε στον PVO το 50% της επιχείρησης της και σαν αποτέλεσμα η LSS και ο PVO κατείχαν 50% έκαστος των μετοχών σε διάφορες κοινές επιχειρήσεις. (γ) Η LSS διαχειριζόταν την AZOT. (δ) Τα κέρδη από την πώληση μετοχών σε ορισμένες επιχειρήσεις χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά περιουσιακών στοιχείων τα οποία στη συνέχεια αποτέλεσαν τα περιουσιακά στοιχεία του ομίλου Agrein και (ε) Ο PVO διαχειριζόταν τα κεφάλαια της LSS και ότι απώλεσε τα χρήματα της είναι απολύτως αναληθείς, παραπλανητικοί και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Αναφερόμενος στον όμιλο Agrein Group στις παραγράφους 22-24 της ένορκης δήλωσης του, ισχυρίζεται ότι από το 2005 ο PVO άρχισε να επενδύει προσωπικά στον αγροτικό τομέα χωρίς την ανάμιξη της LSS. Μεταξύ των ετών 2005 - 2010 ο PVO προώθησε την ίδρυση 22 Ουκρανικών εταιρειών οι οποίες ανήκαν στους εναγόμενους 22-27. Αυτές, οι Ουκρανικές θυγατρικές εταιρείες δραστηριοποιούνταν στην αγροτική γεωργική αγορά. Οι εν λόγω εταιρείες χρηματοδοτούνταν: 1. Κυρίως από τραπεζικά δάνεια τα οποία εξασφαλίζονταν με περιουσιακά στοιχεία των θυγατρικών εταιρειών και με προσωπικές εγγυήσεις του PVO. To συνολικό χρέος των θυγατρικών εταιρειών μέχρι το 2011 ανερχόταν σε περίπου US$110.000.000. H συμφωνία ημερομηνίας 26.9.2013 (Τεκμ.1) αποδεικνύει τις προσωπικές εγγυήσεις του PVO για τον υφιστάμενο δανεισμό (αγγλική μετάφραση (Τεκμ.1Α)). 2. Από προσωπικά κεφάλαια που επένδυε ο PVO στην επιχείρηση (σε μικρότερο βαθμό). Η LSS στην ένορκη δήλωση της αναφέρει ότι οι εγγεγραμμένοι μέτοχοι των Ουκρανικών θυγατρικών ήταν πριν από την εξαγορά τους από τους εναγόμενους 2-15, Ουκρανοί «έμπιστοι» πολίτες και οι εταιρείες ανήκαν 50, 50 στους LSS και PVO. Όμως η LSS σε μια πρόσφατη καταχώριση της στην Γενική Κατηγορούσα Αρχή Ουκρανίας ημερ. 12.8.2015 ανέφερε κάτι τελείως διαφορετικό. Δηλαδή ότι τα εν λόγω πρόσωπα ελέγχονταν αποκλειστικά από τον PVO. Επισύναψε έγγραφο που κατατέθηκε από την LSS ημερ. 12.8.2015 στην Ουκρανική γλώσσα με αγγλική μετάφραση Τεκμ.1-1 και 1-1Α η αγγλική μετάφραση. Είναι η θέση του ότι ο PVO μέχρι το 2010 κατόρθωσε να προωθήσει την ίδρυση των Ουκρανικών θυγατρικών και να τις καταστήσει πλήρως λειτουργήσιμες, ενώ η LSS στις παραγρ. 91-93 της ένορκης δήλωσης της δηλώνει ότι ο PVO προκάλεσε υπερβολική ζημιά στον όμιλο Agrein. Η εν λόγω δήλωση είναι αναληθής, όπως και ο ισχυρισμός πως υπήρξε σύγκρουση συμφερόντων του ομίλου Agrein με την εταιρεία Agrein Εesti Ou. Υποστηρίζει ότι περί το τέλος του 2011 όταν ο PVO αποφάσισε ότι ήθελε ένα συν-επενδυτή στην αγροτική/γεωργική επιχείρηση που είχε ιδρύσει, αποφάσισε να προτείνει στην LSS να συμμετάσχει στην επιχείρηση του υπό ορισμένους όρους. Κατόπιν σχετικών διαπραγματεύσεων συμφωνήθηκε μεταξύ του PVO και LSS ότι θα δημιουργούντο αριθμός νέων ιθυνουσών εταιρειών με πραγματικούς δικαιούχους τους PVO και LSS με ποσοστό 50, 50% με τη νέα δομή ως εξής: 1. Θα εγκαθιδρύονταν πέντε ιθύνουσες εταιρείες, 4 κυπριακές και μια από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους, δηλαδή οι εναγόμενοι 1, 12, 13, 14 και 15. 2. Η εναγομένη 1 εταιρεία θα κατείχε το 100% του μετοχικού κεφαλαίου των εναγομένων 12-15 οι οποίες με τη σειρά τους θα αγόραζαν τις μετοχές των Ουκρανικών θυγατρικών. 3. Οι μετοχές της εναγομένης 1 θα μεταφέρονταν στη βάση 50-50 στην ενάγουσα και στους εναγόμενους 2 για την ονομαστική αντιπαροχή των €500 για κάθε ένα από τους μετόχους. Αυτή η μεταφορά έλαβε χώρα τον Ιούνιο του 2012. Τα πρακτικά ημερ. 18.6.2012 και τα αντίστοιχα (instruments of transfers) σημειώθηκαν Τεκμ.3. 4. Οι εναγόμενοι 12-15 θα συνομολογούσαν συμφωνίες αγοράς μετοχών με τους προηγούμενους ιδιοκτήτες των Ουκρανικών θυγατρικών, δηλαδή τους εναγόμενους 22-27 (ΣΑΜ). Η αντιπαροχή που θα καταβαλλόταν ήταν περίπου US$18.000.000. Η τιμή θα έπρεπε να καταβληθεί το αργότερο μέχρι τις 31.12.2013. 5. Η LSS και ο PVO θα επένδυαν περίπου 9,75 εκ. δολάρια Αμερικής ο καθένας στην εναγομένη 1 μέχρι τις 31.12.2013 όταν η τιμή πώλησης μετοχών θα ήταν πληρωτέα προς τους εναγόμενους 22-27. 6. Η εναγόμενη 1 θα διοχέτευε τα εν λόγω κεφάλαια στις θυγατρικές της, δηλαδή τους εναγόμενους 12-15 έτσι ώστε να μπορούν να αποπληρώσουν με τη σειρά τους, τους εναγόμενους 22-27. Η LSS από κοινού και σε ίση βάση με τον PVO θα παρείχε μελλοντική χρηματοδότηση στις Ουκρανικές θυγατρικές παρέχοντας από κοινού δάνεια, διευθετώντας μαζί με τον PVO νέα χρηματοδότηση και να εγγυηθούν τα τραπεζικά χρέη των εν λόγω εταιρειών κατά αναλογία 50, 50 με τον PVO. Συμφωνήθηκε επίσης με σκοπό να ρυθμιστεί η σχέση τους η συνομολόγηση μιας συμφωνίας μετόχων (shareholders agreement) η οποία θα διείπε τους όρους της σχέσης τους στη νέα από κοινού επιχείρηση και θα προέβλεπε επίσης πιθανές λύσεις σε περίπτωση αδιεξόδου. Οι όροι διευθέτησης δεν είχαν τεθεί γραπτώς. Προκαταρκτικοί όροι της πιο πάνω διευθέτησης αρχικά ικανοποιήθηκαν. Δηλαδή: (α) Η δομή των εταιρειών με τη μορφή που συμφωνήθηκε, συστάθηκε. (β) Οι εναγόμενοι 12-15 συνομολόγησαν την ΣΑΜ με τους εναγομένους 22-27 για την πώληση και αγορά του 100% των μετοχών των Ουκρανικών θυγατρικών. Όσον αφορά την ΣΑΜ οι μετοχές των Ουκρανικών θυγατρικών μεταφέρθηκαν στην ιδιοκτησία των εναγομένων 12-15 τον Αύγουστο του 2012 και η τιμή αγοράς των μετοχών ήταν πληρωτέα πριν ή κατά την 31.12.2013. Η μεταβίβαση των μετοχών στους εναγόμενους 12-15 δεν επηρέασε την τότε υπάρχουσα διοίκηση των Ουκρανικών θυγατρικών ή τις υπάρχουσες χρηματοδοτήσεις και εξασφαλίσεις ή τα υπάρχοντα δίκτυα πώλησης. Η αξία των μετοχών υπολογίστηκε σε μία αληθινή και δίκαιη αξία με βάση τα ποσά που καταβλήθηκαν από τον PVO ως κεφάλαια για τις Ουκρανικές θυγατρικές. Είναι η θέση του πως με βάση τα πιο πάνω στοιχεία οι ισχυρισμοί της LSS αναφορικά με την μεταφορά των Ουκρανικών θυγατρικών στον όμιλο Agrein, ότι η τιμή αγοράς μετοχών ήταν συμβολική, ότι η διοίκηση των εταιρειών ήταν απλώς για ευκολία χρήσης ότι η διοίκηση των εταιρειών ήταν απλώς για ευκολία χρήσης, ότι τα τραπεζικά δάνεια και τα δίκτυα πώλησης ήταν κάτι νέο και μη εγκεκριμένο, είναι απόλυτα αναληθής, παραπλανητική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Στη συνέχεια ο ενόρκως δηλών στις παραγρ. 30-41 περιγράφει πως συμφωνήθηκε οι εναγόμενοι 1 και 12-15 και οι Ουκρανικές θυγατρικές θα διοικούντο με διαφανή, ίσο και δίκαιο τρόπο και καταλήγει πως οι ισχυρισμοί της LSS ότι ο ρόλος των κυπρίων συμβούλων ήταν ονομαστικός και ασήμαντος, ότι ο ρόλος των ουκρανών συμβούλων ήταν για σκοπούς τοπικής ευκολίας και ότι υπήρχε παράβαση των πολιτικών Agrein είναι απολύτως αναληθείς, παραπλανητικοί και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Στη συνέχεια ο μάρτυρας παραθέτει ισχυρισμούς σύμφωνα με τους οποίους η LSS αθέτησε υποχρεώσεις και δεσμεύσεις της. (Παραγρ. 43-50 της ένορκης δήλωσης του). Είναι η θέση του πως περί το τέλος του 2012 κατέστη έκδηλο στον PVO ότι η LSS δεν σκόπευε να συμμορφωθεί πλήρως με τους όρους που συμφωνήθηκαν με τον PVO. Δεν τήρησε τις υποχρεώσεις της να χρηματοδοτήσει και να προσφέρει εξασφαλίσεις για τον όμιλο Agrein. Περί το τέλος του 2012 διαφάνηκε επίσης ότι η LSS και PVO είχαν διαφορετικές προσεγγίσεις αναφορικά με το μέλλον του ομίλου Agrein. Η LSS λόγω της αποτυχίας της να τηρήσει τις υποχρεώσεις της για χρηματοδότηση και των προσπαθειών της να ορίσει τους δικούς της εκπροσώπους στις Ουκρανικές θυγατρικές έμμεσα κατάφερε να εμποδίσει τις αναχρηματοδοτήσεις των δανείων με σκοπό τη δημιουργία πίεσης στις επιχειρήσεις φέρνοντας τις εταιρείες σε κίνδυνο αθέτησης, κάτι που θα οδηγούσε στην ενεργοποίηση των προσωπικών εγγυήσεων του PVO. Περί το 2013 η LSS με τη βοήθεια του συζύγου της, μέλους της Βουλής της Ουκρανίας τότε και με τη βοήθεια άλλων κρατικών αξιωματούχων, οργάνωσε μια σειρά ποινικών ερευνών σε σχέση με τη λήψη τραπεζικών χρηματοδοτήσεων από τις Ουκρανικές θυγατρικές. Μετά από τη διεξαγωγή ερευνών διαφάνηκε πως ήταν ανυπόστατες και οι υποθέσεις έκλεισαν. Οι πιο πάνω έρευνες κοινοποιήθηκαν στους συμβούλους της εναγομένης 1. Τα πιο πάνω δημιούργησαν ένταση μεταξύ της LSS και PVO και η σχέση μεταξύ τους διαβρώθηκε και τελικά κατέρρευσε. Με βάση τα πιο πάνω στοιχεία είναι σαφές ότι: (α) H LSS παρέλειψε να αποκαλύψει κρίσιμες πληροφορίες σχετικά με τις υποχρεώσεις της απέναντι στον Όμιλο Agrein και PVO, και απέτυχε να αναφέρει την αθέτηση των εν λόγω υποχρεώσεων (όπως η πληρωμή της Τιμής Αγοράς των Μετοχών, η παροχή χρηματοδότησης στον Όμιλο Agrein σε ισότιμη βάση με τον PVO και η παροχή προσωπικών εγγυήσεων από αυτήν προς εξασφάλιση των τραπεζικών δανείων). (β) Η LSS παρέλειψε να αποκαλύψει ότι προέβη σε απαίτηση προς την κοινή εταιρεία, Norworth, ζητώνας την αποπληρωμή των χρεών της εν λόγω εταιρείας προς την Leamar (εταιρεία της LSS) και επίσης παρέλειψε να αποκαλύψει τον αντίκτυπο των επιθέσεων της εναντίον των Ουκρανικών Θυγατρικών οι οποίες είναι οι αντισυμβαλλόμενοι στις συμφωνίες δανείου με την Norworth. (γ) Η LSS παρέλειψε να αποκαλύψει την πραγματική φύση της τραπεζικής χρηματοδότησης που είχε παραχωρηθεί στις Ουκρανικές Θυγατρικές, την αναγκαιότητα τέτοιας χρηματοδότησης και το γεγονός ότι χρηματοδότηση προϋπήρχε, στα ίδια επίπεδα, πολύ πριν από τη συγκρότηση του Ομίλου Agrein, και (δ) Οι ισχυρισμοί της LSS ότι η τραπεζική χρηματοδότηση είναι ενάντια στο νόμο και στα συμφέροντα του Agrein Ομίλου, εξυπηρετούσε τα προσωπικά συμφέροντα του PVO και ότι δήθεν ήταν μια προσπάθεια να αποξενώσει παράνομα τα περιουσιακά στοιχεία των Ουκρανικών Θυγατρικών είναι απολύτως αναληθείς, παραπλανητικοί και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Στις παραγράφους 51-53 της ένορκης δήλωσης του ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι από πληροφορίες που έλαβε από τον PVO, η LSS προσπαθούσε να δημιουργήσει προβλήματα και να πετύχει πώληση του μεριδίου της στον όμιλο. Σύμφωνα με την πληροφόρηση που είχε από τον PVO, από το έτος 2013 η LSS επιδίωκε να λάβει χρήματα για τις προσωπικές της ανάγκες και έκαμνε ανεπιτυχείς προσπάθειες να πωλήσει όλες τις εταιρείες στις οποίες κατείχε μετοχές με τον PVO. Ο PVO τον Φεβρουάριο του 2013 της πρόσφερε 50 εκ. δολάρια Αμερικής ως τίμημα εξαγοράς του μεριδίου της στον όμιλο Agrein Group και σε άλλες εταιρείες όπου είχαν κοινό συμφέρον. Η LSS παρέτεινε τις διαπραγματεύσεις χωρίς να απαντήσει στην πρόταση, προβαίνοντας σε σειρά εχθρικών ενεργειών για να δημιουργήσει πίεση για αύξηση του προσφερόμενου ποσού. Οι ισχυρισμοί της LSS ότι η προσφορά του PVO να αγοράσει το μερίδιο της ήταν άδικη και αστεία, απολύτως αναληθής, παραπλανητική και δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Στις παραγράφους 54-66 ο ενόρκως δηλών αναφέρεται σε ποινική επιδρομή που διοργανώθηκε από την LSS εναντίον της Ουκρανικής θυγατρικής, της Ουκρανικής διαχείρισης και του PVO. Αναφέρεται σε διάφορες επιζήμιες αλλά τελικά ανεπιτυχείς προσπάθειες να ασκήσει πίεση στον PVO να αγοράσει τις μετοχές της στον όμιλο Agrein. Η ύστατη προσπάθεια της LSS ήταν μέσω εταιρειών που της ανήκουν να κινήσει ποινικές έρευνες εναντίον των Ουκρανικών θυγατρικών, της διεύθυνσης τους και του PVO τον Αύγουστο του 2014. Στην πορεία των ποινικών ερευνών έγιναν περίπου 200 έρευνες και κατασχέσεις από τα γραφεία των Ουκρανικών θυγατρικών. Σχεδόν όλα τα λογιστικά έγγραφα, εταιρικές σφραγίδες, καταστατικά έγγραφα και εξοπλισμός κατασχέθηκαν. Από το τέλος του Αυγούστου 2014 έως τις αρχές Σεπτεμβρίου 2014 εκδόθηκαν περίπου 75 διατάγματα κατάσχεσης της περιουσίας του ομίλου Agrein, καθώς και ιδιοκτησίας άλλων εταιρειών που έχουν επιχειρηματικές σχέσεις με τις εταιρείες του ομίλου. Εκτός από τις πιο πάνω ενέργειες που αποσκοπούν στην αναστολή των δραστηριοτήτων των Ουκρανικών θυγατρικών, η LSS έλαβε επίσης μέτρα για να αντικαταστήσει τη διοίκηση των Ουκρανικών θυγατρικών υποδεικνύοντας τη διεύθυνση των Ουκρανικών θυγατρικών καθώς και τον PVO ως παραβάτες και απατεώνες. Ως αποτέλεσμα των ποινικών ερευνών οι Ουκρανικές θυγατρικές έχουν βιώσει διακοπή των λειτουργιών τους ως άμεση συνέπεια της εξαιρετικά σοβαρής ζημιάς που προκλήθηκε στη φήμη και λειτουργία τους. Το συνολικό ποσό των ζημιών ανήλθε περίπου στα 25 εκ. δολάρια. Η προσπάθεια της LSS ήταν ανεπιτυχής. Όλες οι ποινικές υποθέσεις σχετικά με τις αρχικές κατηγορίες κρίθηκαν κλειστά. Είναι η θέση του πως η LSS ήταν ο ιθύνων νους εναντίον των Ουκρανικών θυγατρικών της διαχείρισης και του ιδίου του PVO. Στις παραγράφους 67-79 της ένορκης δήλωσης γίνεται αναφορά στις Ουκρανικές αγωγές και συνδέει τη συμπεριφορά της LSS η οποία σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα αυτή παρέλειψε να συνεχίσει τη χρηματοδότηση του ομίλου να εξασφαλίσει τα χρέη του ομίλου με προσωπικές εγγυήσεις της που θα ήταν ίσες με αυτές του PVO και να καταβάλει σε δολάρια το αντίστοιχο ποσό των 75 εκ. hryvnas στην εναγομένη 1 εταιρεία σύμφωνα με τους όρους της διευθέτησης με το PVO. Αυτή η συμπεριφορά της LSS έβαλε τον όμιλο σε σοβαρό κίνδυνο, αύξησε την έκθεση του PVO με βάση τις προσωπικές του εγγυήσεις και επέβαλε μια επείγουσα ανάγκη για περαιτέρω χρηματοδότηση του ομίλου Agrein την οποία κλήθηκε να πληρώσει ο PVO. Ο PVO εν όψει τούτων αποφάσισε να αναστείλει την πληρωμή του εν λόγω ποσού και ως αποτέλεσμα οι εναγόμενοι 12-15 δεν μπορούσαν να τηρήσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και να πληρώσουν την τιμή αγοράς μετοχών όπως προβλέπετο από τη ΣΑΜ, με αποτέλεσμα τον Δεκέμβριο του 2014 οι εναγόμενοι 22-27 να καταχωρίσουν πολυάριθμες αγωγές ενώπιον των Ουκρανικών Δικαστηρίων ζητώντας την ακύρωση της μεταβίβασης των μετοχών. Οι αγωγές επιδόθηκαν στις εγγεγραμμένες διευθύνσεις των εναγομένων 12-15 και συζητήθηκαν για πρώτη φορά κατά τη συνάντηση των μελών του διοικητικού συμβουλίου της εναγομένης 1 στις 23.12.2014, όπου αποφασίστηκε ομόφωνα ότι είτε θα έπρεπε να εξευρεθεί το ποσό που οφειλόταν στους εναγόμενους 22-27 μέσω εξωτερικής χρηματοδότησης, είτε θα έπρεπε να κληθούν οι μέτοχοι της εναγομένης 1 να καταβάλουν οι ίδιοι το εν λόγω ποσό ή να προσφέρουν οι ίδιοι χρηματοδότηση στην εταιρεία. Πρακτικά της συνάντησης ημερ. 23.12.2014 κατατέθηκαν ως Τεκμ.27. Οι αγωγές συζητήθηκαν και σε 2η συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της εναγομένης 1 στις 31.12.2014 και ακολούθησαν την ίδια γραμμή σκέψης: (α) Συζήτησαν τις αγωγές και την πιθανότητα διορισμού δικηγόρων για να εκπροσωπήσουν ή να υπερασπιστούν τις εναγόμενες 1 και 12-15 ενώπιον των Ουκρανικών δικαστηρίων. (β) Αφού εξέτασαν το αντικείμενο των αγωγών αποφάσισαν ότι οι αγωγές ήταν βάσιμες και ότι πράγματι τα ποσά που οφείλονται για την αγορά των Ουκρανικών θυγατρικών δεν είχαν καταβληθεί. (γ) Οι σύμβουλοι αποφάσισαν ότι τα εν λόγω ποσά έπρεπε να πληρωθούν και αποφάσισαν να ζητήσουν χρηματοδότηση από τους μετόχους της εναγομένης 1 για να προχωρήσουν με την εξόφληση των εν λόγω απαιτήσεων. Η προσέγγιση που υιοθετήθηκε από τους συμβούλους της εναγόμενης 1 είναι σύμφωνη με τους όρους της διευθέτησης μεταξύ PVO και LSS το 2012. Πρακτικά ημερ. 31.12.2014 επισύναψε ως Τεκμ.28. Σχετική είναι η επιστολή του Γιώργου Κρυστάλλη εκ μέρους του διοικητικού συμβουλίου της εναγομένης 1 (Τεκμ.29). Η ενάγουσα αρνήθηκε να συμφωνήσει με την αιτούμενη χρηματοδότηση (Τεκμ.30). Υποδεικνύει ότι η LSS στις παραγρ. 118-123 της ένορκης δήλωσης της υποστηρίζει ψευδώς και παραπλανητικά ότι ο Κρυστάλλης με την επιστολή του ημερ. 31.12.2014 ζητούσε εκ μέρους του διοικητικού συμβουλίου της εναγομένης 1, επένδυση ή τραπεζική χρηματοδότηση με σκοπό να διορίσει δικηγόρους, ενώ ο Κρυστάλλης με την εν λόγω επιστολή του εκθέτει τη θέση των συμβούλων και τη σύσταση τους να διευθετήσουν τις εκκρεμούσες υποχρεώσεις και να ικανοποιήσουν τις αξιώσεις των εναγόντων. Η πιο πάνω παράγραφοι ως ανακριβείς και ψευδείς ισοδυναμούν με σοβαρή μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. Είναι η θέση του πως είναι εσφαλμένη η θέση της LSS ότι οι σύμβουλοι των εναγομένων 1 και 12-15 θα έπρεπε να ζητήσουν έγκριση των μετόχων προτού διορίσουν δικηγόρους, περαιτέρω υποστηρίζει ότι οι σύμβουλοι της εναγόμενης 1 ενήργησαν με επαγγελματισμό και επιμέλεια εφόσον: (α) Εξέτασαν το περιεχόμενο των αγωγών. (β) Κατέληξαν ότι τα ποσά που αξιώνονταν ήταν πράγματι οφειλόμενα και πληρωτέα, και (γ) Αποφάσισαν ότι η καλύτερη προσέγγιση προς το καλύτερο συμφέρον του ομίλου Agrein θα ήταν να εξοφλήσουν τα ποσά είτε με κεφάλαια μετοχικά είτε με τραπεζική χρηματοδότηση. Ως εκ τούτου φαίνεται ότι οι διευθυντές είχαν αποφασίσει να μην υπερασπιστούν τις αγωγές όχι επειδή ελέγχονταν από τον PVO, καθώς κάτι τέτοιο δεν είναι αληθές, αλλά επειδή διαμόρφωσαν την άποψη ότι δεν υπάρχει πραγματική υπεράσπιση επί της ουσίας των αγωγών. Τα Ουκρανικά δικαστήρια εξέδωσαν ορισμένες αποφάσεις εναντίον των εναγομένων 12-15 με βάση τις οποίες τερμάτισαν ορισμένες από τις ΣΑΜ και ακύρωσαν τη μεταβίβαση των μετοχών που προέκυψε από τις ΣΑΜ. Στις παραγράφους 80-83 ο ενόρκως δηλών διαπραγματεύεται πρώτο, το κατά πόσο η ενάγουσα έχει συζητήσιμη υπόθεση και υψηλή πιθανότητα επιτυχίας εναντίον των εναγομένων. Είναι η θέση του πως οι ισχυρισμοί περί δόλου ή συνομωσίας ή απόπειρας αποξένωσης στοιχείων του ομίλου Agrein από πλευράς του PVO είναι εντελώς αβάσιμη. Φαίνεται ότι: 1. Η LSS αθέτησε τις συμβατικές της υποχρεώσεις ως η διευθέτηση με τον PVO το 2012, μεταξύ άλλων παραλείποντας να παρέχει την απαραίτητη χρηματοδότηση στον όμιλο Agrein μη τηρώντας την υποχρέωση να εγγυηθεί προσωπικά τη χρηματοδότηση του χρέους του ομίλου και μη τηρώντας την υποχρέωση να ενισχύσει με κεφάλαια την επιχείρηση, όπως συμφωνήθηκε μεταξύ τους. 2. Η LSS έκανε προσπάθειες εχθρικής εξαγοράς του ομίλου, τροχιοδρομώντας τις ποινικές έρευνες εναντίον της διεύθυνσης των Ουκρανικών εταιρειών. 3. Η συμπεριφορά της LSS είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορούν οι εναγόμενες 12-15 να αποπληρώσουν τα ποσά που οφείλονται στις εναγόμενες 22-27 με αποτέλεσμα να οδηγήσουν τις εναγόμενες 22-27 να απαιτήσουν την ακύρωση των μεταβιβάσεων των μετοχών στη βάση των ΣΑΜ. 4. Το γεγονός ότι οι σύμβουλοι των εναγομένων 1 και 12-15 δεν καταχώρισαν εμφάνιση προς υπεράσπιση των αγωγών, δεν είναι αποτέλεσμα ελέγχου από τον PVO, ούτε οποιασδήποτε συνομωσίας ή απάτης. Είναι αποτέλεσμα χρηστής εταιρικής διοίκησης και του γεγονότος ότι δεν υπάρχει εύλογη ή έγκυρη υπεράσπιση για τις αγωγές. Δεύτερο, είναι η θέση του ότι η ενάγουσα απέτυχε να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις για έγερση παράγωγης αγωγής εκ μέρους και προς όφελος της ενάγουσας 1. (α) Σε οποιαδήποτε αγωγή όπου υπάρχει ισχυρισμός αδικοπραγίας εναντίον μιας εταιρείας ο ορθός ενάγων είναι η ίδια η εταιρεία, ο ίδιος ο μέτοχος δεν μπορεί να ανακτήσει ζημιές οι οποίες προκλήθηκαν σε μια εταιρεία. Στον πιο πάνω κανόνα υπάρχει μια εξαίρεση, όπου ένας μέτοχος μιας εταιρείας δικαιούται να εγείρει αγωγή εκ μέρους και προς όφελος της εταιρείας και εναντίον ατόμων αδικοπραγούντων οι οποίοι ασκούν έλεγχο επί της εταιρείας και εμποδίζουν την εταιρεία να εγείρει η ίδια των αγωγή. (β) Η παρούσα αγωγή παρουσιάζεται ως ισχυριζόμενη παράγωγη αγωγή εκ μέρους της εναγόμενης 1 και ως προσωπική αγωγή εκ μέρους της ενάγουσας η οποία είναι μέτοχος της εναγόμενης 1. (γ) Δύο βασικές προϋποθέσεις για την έγερση παράγωγης αγωγής στο όνομα μιας εταιρείας είναι: Οι λεγόμενοι ως αδικοπραγούντες πρέπει να έχουν τον έλεγχο της εταιρείας έτσι που η εταιρεία να εμποδίζεται από του να εγείρει η ίδια αγωγή κατά των αδικοπραγούντων και πρέπει να υπάρχει το στοιχείο του δόλου. Η ενάγουσα δεν ικανοποίησε κανένα από τα δύο κριτήρια. Η θέση της LSS δεν αρκεί για να ικανοποιήσει την πρώτη προϋπόθεση για παράγωγη αγωγή επειδή: (

i)Η ίδια παραδέχεται ότι η πλειοψηφία των συμβούλων της εναγομένης 1 είναι ανεξάρτητη και ουδέτερη, ως εκ τούτου δεν μπορεί να συναχθεί συμπέρασμα για έλεγχο τους από τον PVO. (
ii)Η ενάγουσα δεν ήγειρε την παρούσα αγωγή εναντίον των ιδίων των συμβούλων των εναγομένων 1 και συνεπώς δεν προέβη σε ισχυρισμούς αδικοπραγίας εναντίον τους. (δ) Υποστηρίζει πως δεν υπάρχει μαρτυρία για δόλο στην παρούσα υπόθεση και η LSS έκδηλα δεν προβαίνει σε ισχυρισμό για δόλο στο επίπεδο των συμβούλων της εναγομένης 1 στο όνομα της οποίας καταχωρήθηκε αγωγή. (ε) Η ενάγουσα δεν εγείρει την παρούσα αγωγή εκ μέρους των εναγομένων 12-15 αλλά μόνο καθ' ισχυρισμό εκ μέρους και προς όφελος της εναγομένης 1. Ως αποτέλεσμα και εάν ικανοποιούνταν οι προϋποθέσεις για παράγωγη αγωγή η ουσία της παρούσας αγωγής θα περιοριζόταν στις συναλλαγές της εναγόμενης 1 και όχι των εναγόμενων 12-15. Είναι η θέση του πως η ενάγουσα απέτυχε να στοιχειοθετήσει τα απαραίτητα συστατικά στοιχεία για μια παράγωγη αγωγή και ως αποτέλεσμα η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Τρίτο, η ενάγουσα δεν είναι σε θέση να εγείρει την παρούσα αγωγή προσωπικά επειδή η αξίωση της φαίνεται να βασίζεται σε καθ' ισχυρισμό αδικοπραξία εναντίον της εναγομένης 1 και ως αποτέλεσμα ο ορθός ενάγοντας μπορεί να είναι μόνο η εν λόγω εταιρεία δια μέσω του διοικητικού συμβουλίου της. Στις παραγράφους 84-97 της ένορκης δήλωσης του ο ενόρκως δηλών διαπραγματεύεται τον διορισμό του κ. Παύλου ως προσωρινού παραλήπτη. Είναι η θέση του πως τέτοιο διάταγμα δεν έπρεπε να εκδοθεί επειδή: (α) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των ενδιάμεσων διαταγμάτων όπως εξήγησε ανωτέρω, και (β) Δεν υπάρχει βάση για τον διορισμό προσωρινού παραλήπτη στην υπόθεση. Ο διορισμός προσωρινού παραλήπτη εκτός σε εξαιρετικά ασυνήθιστες περιπτώσεις όπου, είτε: (
i)Δεν υπάρχει κυβερνόν σώμα με κατάλληλη σύσταση όπως διοικητικό συμβούλιο που θα είναι σε θέση να διορίσει δικηγόρους να υπερασπιστεί τη διαδικασία ή (
ii)Σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν τέτοιες διαφωνίες στο κυβερνών σώμα ώστε να είναι αδύνατο να διεξαχθούν οι εργασίες με τρόπο που θα προσδίδει πλεονέκτημα στα ενδιαφερόμενα μέρη. Καμία από τις δύο προϋποθέσεις πληρούται στην παρούσα υπόθεση. Η εναγόμενη 1 δια μέσω του ορθού συστημένου διοικητικού συμβουλίου της αποφάσισε ομόφωνα κατόπιν προσεκτικής μελέτης της κατάστασης να προβεί σε εξόφληση των απαιτήσεων αντί να προβάλει υπεράσπιση στις αγωγές. Η παραπλανητική περιγραφή των πρακτικών της 31.12.2014 από την LSS έδωσε στο Δικαστήριο την εντύπωση ότι οι τρεις σύμβουλοι είχαν αποφασίσει να διορίσουν δικηγόρους για να εκπροσωπήσουν τις εταιρείες ενώπιον των Ουκρανικών Δικαστηρίων και ότι το μόνο ζήτημα ήταν η καταβολή των αμοιβών στους δικηγόρους. Είναι εντελώς αναληθές ότι ο PVO άμεσα ή έμμεσα εμπόδισε την απόφαση διορισμού δικηγόρων. Είναι η θέση του πως ο κ. Παύλου ενεργεί εκτός των αυστηρών εντολών που του έδωσε το Δικαστήριο. Αναφέρεται στις παραγράφους 90-96 γιατί ο κ. Παύλου δεν ενεργεί με ανεξάρτητο και αμερόληπτο τρόπο. Συνοπτικά υποστηρίζει (παραγρ. 97) ότι είναι της σαφούς άποψης ότι δεν υπήρχε πραγματική βάση για τον διορισμό του κ. Παύλου ως δικαστικού παραλήπτη. Τα διοικητικά συμβούλια των εναγομένων 1 και 12-15 είχαν συσταθεί έγκυρα και απόφαση τους επί του κρίσιμου ζητήματος των αγωγών εναντίον των εναγομένων 12-15 είναι καλά τεκμηριωμένη, λογική και ομόφωνη. Έκδηλα δεν υπήρχαν διαφωνίες στο επίπεδο του διοικητικού συμβουλίου, συνεπώς το διάταγμα που διόρισε τον κ. Παύλου δεν έπρεπε να εκδοθεί. Εν πάση περιπτώσει από τον διορισμό του ο κ. Παύλου δεν ενήργησε ανεξάρτητα και αμερόληπτα και στην πραγματικότητα ευθυγραμμίστηκε με την ενάγουσα, αντί να ενεργήσει ως φορέας του Δικαστηρίου. Είναι απαραίτητο και κατ' επείγον όπως το Δικαστήριο παραμερίσει το εν λόγω διάταγμα και να διατάξει τον κ. Παύλου να ακυρώσει ή να ανακαλέσει τα πληρεξούσια που δυνατό να έχει εκδώσει ή να αντιστρέψει οποιαδήποτε απόφαση ή πράξη που λήφθηκε ή πραγματοποιήθηκε υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτης αγωγών των εναγομένων 12-15. Στην παράγραφο 98 της ένορκης δήλωσης του ο ενόρκως δηλών διαπραγματεύεται τον κίνδυνο αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων και απαντά στην παράγραφο 143(Γ) της ένορκης δήλωσης της LSS και υποστηρίζει: (α) Οι αγωγές καταχωρήθηκαν λόγω της ανικανότητας των εναγομένων 12-15 να αποπληρώσουν την τιμή αγοράς των μετοχών, ένεκα της αποτυχίας ενίσχυσης του κεφαλαίου του ομίλου Agrein δυνάμει των όρων της διευθέτησης μεταξύ PVO και LSS του 2012. Συνεπώς οι αγωγές δεν είναι δόλιες ή επουσιώδεις αλλά πραγματικές απαιτήσεις, οι οποίες: (
i)Έγιναν αποδεκτές ως τέτοιες από το ανεξάρτητο και αμερόληπτο διοικητικό συμβούλιο της εναγόμενης 1. (
ii)Γίνονται αποδεκτές από τα Ουκρανικά δικαστήρια παρά την παρέμβαση της ενάγουσας και παρά τις προσπάθειες των δικηγόρων που διόρισε ο κ. Παύλου μετά την έκδοση των διαταγμάτων στις 5.6.2015. (β) Το Δικαστήριο δεν έχει τη δικαιοδοσία να αποφανθεί ότι η δικαστική διαδικασία σε άλλη χώρα η οποία αποφάσισε ότι υφίσταται αθέτηση συμβατικών υποχρεώσεων είχε ως αποτέλεσμα τον τερματισμό των συμφωνιών που διέποντο από αλλοδαπό δίκαιο ισοδυναμούν με αποξένωση περιουσιακών στοιχείων. (γ) Η LSS δεν μπορεί να επικαλεστεί ότι οι πιθανές αποφάσεις στις αγωγές θα έχουν αντίκτυπο στα συμφέροντα της στον όμιλο Agrein, καθώς: (
i)Αυτή απέτυχε να επενδύσει λεφτά στον όμιλο εκτός μέσω της εταιρείας Lemar η οποία παρείχε δάνειο στην Norworth η οποία ανήκει από κοινού με τον PVO. (
ii)Τα περιουσιακά στοιχεία των Ουκρανικών θυγατρικών έχουν δεσμευτεί σε τραπεζικά ιδρύματα. Στις παραγράφους 99-101 της ένορκης δήλωσης του ο ενόρκως δηλών διαπραγματεύεται την ύπαρξη της προϋπόθεσης του κατ' επείγοντος. Ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι οι περιστάσεις της υπόθεσης οδηγούν σε σοβαρότατη και κατ' επείγουσα ανάγκη για θεραπεία λόγω του κινδύνου ότι οι αγωγές εναντίον των εναγόμενων 12-15 θα επιδικαστούν εναντίον τους είναι εντελώς εσφαλμένος, μη πειστικός και ψευδής για τους ακόλουθους λόγους: (α) Είναι εμφανές ότι τα παράπονα της LSS εναντίον του PVO και σε σχέση με τον όμιλο Agrein είναι παλιά και χρονολογούνται αρκετά χρόνια πριν. Αναφέρει στην παράγραφο 45 της ένορκης δήλωσης της η LSS ότι από το 2011 υπήρχε έλλειψη πληροφόρησης. Στην παράγραφο 49 της ένορκης δήλωσης της ισχυρίζεται ότι από τις 24.6.2013, δηλαδή 18 μήνες πριν την καταχώριση της αίτησης είχε επικοινωνήσει με τον Νίκο Αλέκου Νικολάου και τον προειδοποίησε να μην αποδεχτεί οποιεσδήποτε οδηγίες σε σχέση με τις εναγόμενες 1, 12-15 χωρίς τη ρητή έγκριση της. Καθ' όλη τη διάρκεια του 2013 η LSS ισχυρίζεται ότι είχε μάθει για ορισμένες τροποποιήσεις στα καταστατικά των Ουκρανικών θυγατρικών καθώς και για την επιβάρυνση ορισμένων περιουσιακών στοιχείων τους. Στην παράγραφο 81 της ένορκης δήλωσης της ισχυρίζεται ότι από τα μέσα του 2014 δηλαδή ένα χρόνο πριν την καταχώριση της αίτησης, η LSS είχε σχηματίσει την άποψη ότι η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου και ότι ο όμιλος διοικείτο από τον PVO. (β) Η LSS παραδέχεται ότι η ίδια και η ενάγουσα γνώριζαν την ύπαρξη των αγωγών από τουλάχιστον τον Δεκέμβριο του 2014 και γνώριζαν επίσης για την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου των εναγομένων 1, την 31.12.2014 να μην προβάλουν υπεράσπιση στις αγωγές και ότι χρειάστηκαν περισσότερους από 5 μήνες να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα στοιχεία και να ετοιμάσουν την αίτηση (παραγρ. 145 της ένορκης δήλωσης της LSS). Είναι η θέση του πως σαφώς καμιά κατ' επείγουσα ανάγκη υπό τις παρούσες συνθήκες δικαιολογούσε μια μονομερή αίτηση, συνεπώς οι μονομερείς θεραπείες θα πρέπει να παραμεριστούν. Στη συνέχεια στις παραγρ. 102-107 ο ενόρκως δηλών διαπραγματεύεται το καθήκον της ενάγουσας για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Είναι η θέση του πως με βάση την ένορκη δήλωση της LSS η ενάγουσα είναι πρόδηλα ένοχη μη αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων. Υποστηρίζει πως η ένορκη δήλωση της LSS περιέχει πολυάριθμα παραδείγματα μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, θα επικεντρωθεί όμως στα ακόλουθα: Πρώτο, και ίσως το πιο σημαντικό η LSS ψευδώς και παραπλανητικά πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι στη συνεδρίαση τους στην 31.12.2014 οι σύμβουλοι της εναγόμενης 1 είχαν αποφασίσει να προβάλουν υπεράσπιση στις αγωγές και ότι είχαν ζητήσει οικονομική στήριξη των μετόχων για να διορίσουν Ουκρανούς δικηγόρους. Αυτό είναι ένα απροκάλυπτο ψέμα επειδή στη συνεδρίαση της 31.12.2014 οι σύμβουλοι της εναγομένης 1 είχαν αποφασίσει ότι ο καλύτερος τρόπος να προχωρήσουν ήταν με διευθέτηση των αγωγών επειδή αντιλήφθηκαν ότι οι απαιτήσεις είναι πράγματι έγκυρες ενόψει του γεγονότος ότι τα χρέη των θυγατρικών εναγομένων 12-15 εκκρεμούσαν ακόμα. Συνεπώς οι σύμβουλοι είχαν αποφασίσει να ζητήσουν οικονομική στήριξη των μετόχων για να συγκεντρώσουν τους απαραίτητους πόρους ώστε να αποπληρώσουν τα ποσά που ήταν οφειλόμενα και ανεξόφλητα στις εναγόμενες 22-27. Αυτό το σημείο είναι ζωτικής σημασίας επειδή, αν η LSS είχε αποκαλύψει την πραγματική απόφαση των συμβούλων στο δικαστήριο, το Δικαστήριο θα είχε αντιληφθεί ότι δεν υπήρχε καμία απολύτως βάση για την έκδοση των διαταγμάτων για το διορισμό του κ. Παύλου ως δικαστικού παραλήπτη για να υπερασπιστεί τις αγωγές. Δεύτερο, η LSS ψευδώς και παραπλανητικά πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι ο όμιλος Agrein είχε ιδρυθεί ευθύς εξ' αρχής από τον PVO. Αντί αυτού παρουσίασε μια ιστορία ότι η ίδρυση του ομίλου Agrein ήταν μια συλλογική προσπάθεια μεταξύ των δύο με την επένδυση των προσόδων της από την πώληση των Rosava και Energotransinvest και Azot (παρ. 14 και 15 της ένορκης δήλωσης LSS). Και αυτό το σημείο είναι ζωτικής σημασίας και αναμφίβολα θα είχε επηρεάσει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου στις 05 Ιουνίου 2015, επειδή ο πραγματικός λόγος που κατέρρευσε η σχέση μεταξύ PVO και LSS είναι λόγω της αθέτησης από μέρους της των όρων της διευθέτησης μεταξύ των δύο, ως αποτέλεσμα της παράλειψης της να τηρήσει τις υποχρεώσεις της για απόκτηση μεριδίου στην επιχείρηση του Ομίλου Agrein. Οι παραβάσεις της προκάλεσαν επίσης την ανικανότητα των Εναγόμενων 12-15 να ξεπληρώσουν τις Εναγόμενες 22-27, πράγμα που με τη σειρά του οδήγησε στην καταχώρηση των αγωγών. Πιστεύω ειλικρινά ότι και αυτό το σημείο είναι ζωτικής σημασίας και θα μετάβαλλε την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, αν το Δικαστήριο γνώριζε αυτές τις πληροφορίες. Τρίτο, η LSS παρουσίασε παραπλανητικό ιστορικό υπόβαθρο στη σχέση μεταξύ PVO και LSS. Δήλωσε ψευδώς ότι είχε δωρίσει 50% των μετοχών της στην Rosava και στην Energotransinvest και στην ΑΖΟΤ και άλλες επιχειρήσεις στον PVO, ως «σχέδιο κινήτρων» για αυτόν, λόγω της καλής του απόδοσης. Αυτό είναι ένα απροκάλυπτο ψέμα, εφόσον ο PVO είχε αγοράσει τις μετοχές στις εν λόγω εταιρείες, δια μέσου χρηματοδότησης από τράπεζα και από τα δικά του κεφάλαια. Είναι και αυτό σημαντικό σημείο, μια και σχετίζεται άμεσα με το σημείο που προβάλλεται στην αμέσως προηγούμενη παράγραφο. Τέταρτο, η LSS αναφέρει ψευδώς ότι διοικούσε την ΑΖΟΤ. Η LSS δεν υπήρξε ποτέ μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΑΖΟΤ, ούτε της Energotransinvest, ούτε υπήρξε ποτέ εκτελεστικό στέλεχος των πιο πάνω εταιρειών. Αυτό είναι σημαντικό σημείο, επειδή δείχνει την πρόθεση της LSS να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Στη συνέχεια ο ενόρκως δηλών στις παραγρ. 108-112 της ένορκης δήλωσης του αναφέρεται στις παραγράφους Β-Ε του παρακλητικού της αίτησης όπου το DNS Trust επιδιώκει τον διορισμό του κ. Παύλου ως προσωρινού παραλήπτη και διαχειριστή με ευρείες εξουσίες. Τα εν λόγω διατάγματα δεν έχουν εκδοθεί στις 5.6.2015. Με τις παραγράφους Β-Ε της αίτησης η ενάγουσα επιδιώκει την αντικατάσταση του διοικητικού συμβουλίου των εναγομένων 1 και 12-15 με τον κ. Παύλου και να αναστείλει τις εξουσίες των υπαρχουσών διοικητικών συμβουλίων, ανεξάρτητα από τις διατάξεις των καταστατικών των εναγομένων 1 και 12-15 (Διάταγμα Γ). Στην ουσία το DNS Trust ζητά από το Δικαστήριο να αντικαταστήσει όλα τα όργανα των πέντε εταιρειών των εναγόμενων 1 και 12-15 με τον κ. Παύλου. Μια τέτοια θεραπεία είναι επουσιώδης και τα Κυπριακά δικαστήρια ποτέ δεν θα εξέδιδαν τέτοια μέτρα καθότι: (α) Ένας παραλήπτης δεν πρέπει και δεν μπορεί να αντικαταστήσει τα όργανα μιας εταιρείας (διοικητικό συμβούλιο και διοίκηση). Το έργο του πρέπει να είναι μόνο να διαφυλάξει την μη αποξένωση περιουσιακών στοιχείων και να μην αλλάξει η δομή των εταιρειών. (β) Ένας παραλήπτης μπορεί να διορίζεται μόνο ως επικουρική θεραπεία προς τα διατάγματα δέσμευσης στοιχείων, με σκοπό να παρακολουθεί την τήρηση των διαταγμάτων μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. (γ) Ο διορισμός παραλήπτη περιορισμένων εξουσιών είναι μία επεμβατική θεραπεία δαπανηρή και όχι εύκολα ανατρέψιμη. Θα πρέπει να αποφεύγεται και να εκδίδεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. (δ) Το Δικαστήριο πρέπει να αξιολογήσει κατά πόσο ένα τέτοιο διάταγμα θα επιφέρει δικαιοσύνη, επίσης να αξιολογήσει ποια επιλογή θα προκαλέσει τη λιγότερη μόνιμη ζημιά στα μέρη. Είναι η θέση του πως μία εν δυνάμει έκδοση διαταγμάτων ως οι παρ. Α-Ε της αίτησης θα έχει καταστροφικές συνέπειες στον όμιλο Agrein. Εξηγά γιατί και μεταξύ άλλων αναφέρει ότι ο κ. Παύλου είναι εμφανές ότι έχει τάση να εκπροσωπεί τα συμφέροντα της LSS και όχι του ομίλου Agrein και ο διορισμός του με αυξημένες εξουσίες θα ήταν καταστροφικό για το μέλλον του ομίλου Agrein. Στην ένορκη δήλωση της ημερ. 14.9.2015 η Μαρίνα Γεωργίου δηλώνει πως είναι ικανή να μεταφράζει κείμενα από την ουκρανική και ρωσική γλώσσα στην Ελληνική και από την ουκρανική και ρωσική στην αγγλική και αντίστροφα. Επισυνάπτει ως Τεκμήρια Β και Γ μεταφράσεις τεκμηρίων τα οποία είχε καταχωρίσει ο Νικόλας Κουρσάρης στην αγγλική γλώσσα τα οποία επισυνάπτονται και ως τεκμήρια στην ένορκη δήλωση Κουρσάρη. Οι εναγόμενοι-καθ' ων η αίτηση 5, 6, 8 και 11 καταχώρισαν ξεχωριστή ένσταση, οι λόγοι της οποίας υπερκαλύπτονται από τους λόγους που επικαλέστηκαν οι εναγόμενοι 2, 3 και 4 και δεν θα τους επαναλάβω. Βασίζεται στα γεγονότα που εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της Κλάρας Ευλογημένου, ημερ. 14.9.2015, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση. Προβαίνει στην παρούσα ένορκη δήλωση επειδή οι εναγόμενοι 5, 6, 7, 8 και 11 διαμένουν στο εξωτερικό, η ένσταση δε αποσκοπεί στο να παραμεριστούν τα διατάγματα που εκδόθηκαν στις 5.6.2015 υπό τις παραγράφους Α, Β, Γ, Δ, Ε, Λ και Μ της αίτησης. Οι πιο πάνω εναγόμενοι διαμένουν στο Κίεβο στην Ουκρανία και είναι μέλη του διοικητικού συμβουλίου των εναγομένων 1, 12, 13, 14 και 15 (στο εξής «οι διευθυντές»). Οι διευθυντές απορρίπτουν όλους τους ισχυρισμούς της ενάγουσας οι οποίοι στρέφονται εναντίον τους. Οι διευθυντές ενάγονται μεταξύ άλλων υπό την ιδιότητα τους ως μέλη των διοικητικών συμβουλίων των εναγομένων 1, 12, 13, 14 και 15, δηλώνει ότι οι διευθυντές αποφάσισαν να ενστούν στην αίτηση ενώ οι εταιρείες 1, 12, 13, 14 και 15 αποφάσισαν να μην καταχωρίσουν ενστάσεις λόγω του ότι η ενάγουσα διατύπωσε σοβαρότατες κατηγορίες εναντίον τους προσωπικά, ότι: Α. Είναι καθ' υπόδειξη οι διευθυντές της εταιρείας. Β. Δεν ενεργούσαν για τα συμφέροντα των εταιρειών αλλά για τα συμφέροντα του εναγομένου 4 (παρ. 46Α της ΕΔ της LSS). Γ. Ότι έχουν συνεργήσει ή συνωμοτήσει με τον εναγόμενο 4 στις κατ' ισχυρισμό προσπάθειες του να αποξενώσει τα περιουσιακά στοιχεία των εταιρειών, συμπεριλαμβανομένων των 22 θυγατρικών (παρ. 143 Α και Γ της ΕΔ της LSS). Η LSS δεν έχει παραθέσει οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο στην ογκώδη ένορκη δήλωση της προς υποστήριξη των ισχυρισμών της εναντίον των διευθυντών. Οι διευθυντές είναι πρόσωπα με εμπειρία, γνώσεις και εμπειρογνωμοσύνη στη γεωργική βιομηχανία. Παραθέτει δε τα προσόντα και την πείρα του καθενός. Είναι πρόσωπα τα οποία επιλέγηκαν από την LSS και τον PVO, η οποία από το 2011 εργάζονται με τις Ουκρανικές θυγατρικές. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς της παρ. 46 της ΕΔ της LSS και αναφέρει πως τα πληρεξούσια ήταν απαραίτητα προκειμένου να μπορέσουν οι εταιρείες του ομίλου Agrein να λειτουργούν. Η απόφαση λήφθηκε από τους διευθυντές των εναγομένων 1 και 12-15 σύμφωνα με τις εξουσίες που έχουν δυνάμει των καταστατικών των εταιρειών τους. Είναι αναληθές ότι οι διευθυντές έχουν συνεργαστεί ή συνωμοτήσει με τον εναγόμενο 4 ή με τους εναγόμενους 16-27 προκειμένου να αποτρέψουν τις εταιρείες από του να καταχωρίσουν εμφάνιση και υπεράσπιση στις διαδικασίες που έχουν καταχωρηθεί εναντίον των εναγομένων 12-15 στα Ουκρανικά δικαστήρια. Επειδή: (α) Το κάθε διοικητικό συμβούλιο της κάθε εταιρείας λαμβάνει τις αποφάσεις κατά πλειοψηφία έτσι οι διευθυντές δεν ήταν σε θέση να λάβουν οποιαδήποτε απόφαση από μόνοι τους ή να επηρεάσουν τις αποφάσεις των διοικητικών συμβουλίων των εταιρειών. (β) Έχει πληροφορηθεί ότι στις συνεδρίες του διοικητικού συμβουλίου της εναγομένης 1 στις 23.12.2014 και 31.12.2014 ότι: (
i)Αποφασίστηκε να συγκληθεί η συνεδρία του διοικητικού συμβουλίου της εναγομένης 1 η οποία είναι η μητρική εταιρεία των εναγομένων 12-15 με σκοπό να αποφασιστούν οι ενδεδειγμένες ενέργειες και οι τρόποι αντιμετώπισης των υποθέσεων στην Ουκρανία. (
ii)Οι διευθυντές αντελήφθηκαν ότι το τίμημα για την αγορά των 22 Ουκρανικών θυγατρικών δεν είχε καταβληθεί ως είχε συμφωνηθεί μέχρι την 31.12.2013. Οι διευθυντές εξέτασαν το θέμα και διαπίστωσαν ότι η εν λόγω διευθέτηση ήταν έγκυρη και καμία πληρωμή δεν είχε γίνει μέχρι τότε. Ως αποτέλεσμα αποφασίστηκε ότι ο καλύτερος και πιο συνετός τρόπος να προχωρήσουν θα ήταν να εξετάσουν τρόπους για να εξασφαλίσει η εναγομένη 1 ή/οι θυγατρικές της τα αναγκαία χρήματα για να πληρώσουν τους προηγούμενους ιδιοκτήτες των εν λόγω εταιρειών. (iii) Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω οι διευθυντές αποφάσισαν ομόφωνα να ζητήσουν από τους μετόχους της εναγομένης 1 την απαραίτητη χρηματοδότηση προκειμένου να προχωρήσουν στην διευθέτηση των εν λόγω αξιώσεων. Οι διευθυντές ενέκριναν προσχέδιο επιστολής του κ. Κρυστάλλη το οποίο θα αποστελλόταν στους δύο μετόχους της εναγομένης 1 με την οποία το διοικητικό συμβούλιο θα ζητούσε από τους μετόχους να παρέχουν την αναγκαία χρηματοδότηση στην εναγόμενη 1, προκειμένου να δώσουν τη δυνατότητα στις εταιρείες να εκπληρώσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και να συμβιβάσουν τις δικαστικές διαδικασίες στην Ουκρανία, διαφορετικά αποφάσισαν ότι οι διευθυντές θα εξέταζαν το ενδεχόμενο εξασφάλισης των αναγκαίων χρημάτων μέσω χρηματικής χρηματοδότησης εάν μια τέτοια οδός ήταν δυνατή και την ενέκριναν οι μέτοχοι. Επισυνάπτει την επιστολή που στάληκε προς τους μετόχους της εναγομένης 1 καθώς και τα πρακτικά των συνεδρίων του διοικητικού συμβουλίου της εναγομένης 1, ημερ. 23.12.2014 και 31.12.2014 ως Τεκμ. 1, 2 και 3 αντίστοιχα. (
iv)Η ενάγουσα απάντησε μέσω των δικηγόρων της με επιστολή ημερ. 5.1.2015 (Τεκμ. 4) όπου αναφερόταν ότι οι Ουκρανικές διαδικασίες ήταν ένα μέσο που χρησιμοποίησε ο εναγόμενος 4 για να αποξενώσει τις Ουκρανικές θυγατρικές από τον όμιλο. (
v)Η εναγόμενη 3 με επιστολή της ημερ. 29.3.2015 (Τεκμ.5) δήλωσε ότι η σωστή προσέγγιση θα ήταν να βρεθεί τρόπος να συμβιβαστούν οι υποθέσεις. (
vi)Ήταν ξεκάθαρο ότι δεν υπήρξε κοινή συναίνεση στο να βρεθεί μία αμοιβαία αποδεκτή λύση σε σχέση με τον συμβιβασμό και χειρισμό των υποθέσεων. (vii) Εξ' όσων τυγχάνει νομικής συμβουλής εφόσον δεν υπήρχε καμιά ουσιαστική υπεράσπιση στις Ουκρανικές διαδικασίες, ορθά οι διευθυντές της εναγομένης 1 αποφάσισαν να βρεθούν τρόποι συμβιβασμού των αξιώσεων. Η LSS αρνήθηκε να συζητήσει τον συμβιβασμό των Ουκρανικών διαδικασιών. (viii) Σε επίπεδο διοικητικού συμβουλίου της εναγόμενης 1 δεν υπήρχε συμφωνία καθώς η απόφαση λήφθηκε ομόφωνα. Στις 2.12.2014 είχε συγκληθεί έκτακτη γενική συνέλευση της εναγόμενης 1, από τα πρακτικά της οποίας φαίνεται (Τεκμ.6) οι μέτοχοι δεν κατέληξαν σε οποιαδήποτε συμφωνία σε σχέση με τις διαφορές τους, σε γραπτή δήλωση τους οι Κύπριοι διευθυντές της εναγομένης 1 ανέφεραν πως η διαφορά που προέκυψε αφορά τους μετόχους της εταιρείας και θα πρέπει να επιλυθεί μεταξύ τους. Ότι δεν θα πρέπει να εμπλέκουν τους διευθυντές στη διαμάχη τους και ότι η διαμάχη προκαλεί ζημιά στις εταιρείες και στις Ουκρανικές θυγατρικές (Τεκμ.7). Περαιτέρω αντηλλάγησαν επιστολές μεταξύ των δικηγόρων της ενάγουσας και της εναγόμενης 3 με ημερομηνίες 4.12.2014 και 9.12.2014 (Τεκμ.8 και 9 αντίστοιχα). Ήταν έκπληξη για τους διευθυντές όταν ενημερώθηκαν ότι το Δικαστήριο είχε διορίσει ενδιάμεσο παραλήπτη με την εξουσία να διορίσει Ουκρανούς δικηγόρους για να εμφανιστούν στις Ουκρανικές υποθέσεις. Ο εναγόμενος 5 αντιλήφθηκε ότι η LSS είχε παρουσιάσει μία παραπλανητική εικόνα του περιεχομένου της επιστολής του κ. Κρυστάλλη ημερ. 31.12.2014 προκειμένου να πείσει το Δικαστήριο να εκδώσει τα εν λόγω διατάγματα. Τέλος αναφέρει ότι ο δικηγόρος των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση τη συμβουλεύει πως το Δικαστήριο πρέπει να απορρίψει την αίτηση επειδή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, ο διορισμός του Σταύρου Παύλου δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα της υπόθεσης, δεν υπήρξε το στοιχείο του κατ' επείγοντος και δεν υπήρξε πλήρης αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων που εάν είχαν παρουσιαστεί θα είχαν οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη της αίτησης στο μονομερές στάδιο. Στην ένσταση τους οι εναγόμενοι 9 και 10-καθ' ων η αίτηση επαναλαμβάνουν παρόμοιους λόγους ένστασης και η Κλάρα Ευλογημένου με ένορκη δήλωση της παραθέτει τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η ένσταση. Αναφέρει ότι οι εναγόμενοι 9 και 10 διαμένουν στο Κίεβο της Ουκρανίας και δεν είναι μέλη του διοικητικού συμβουλίου των εναγομένων 1, 12, 13, 14 και 15 και ο εναγόμενος 10 δεν είναι ο εργοδοτούμενος σε οποιαδήποτε από τις εταιρείες ή τις Ουκρανικές θυγατρικές. Οι εναγόμενοι 9, 10-καθ' ων η αίτηση απορρίπτουν κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς της LSS και επαναλαμβάνουν ότι δεν κατέχουν οποιαδήποτε θέση στις εταιρείες και στις Ουκρανικές θυγατρικές που θα μπορούσαν να λάβουν οποιεσδήποτε αποφάσεις ή να προβούν σε οποιεσδήποτε ενέργειες. Οι αναφορές που γίνονται σε σχέση με τον εναγόμενο 9, στις παραγρ. 46, 84, 143Α και 143Γ της ΕΔ της LSS είναι γενικές και αόριστες, ασαφής και αναληθείς και δεν υποστηρίζονται από αποδεικτικά στοιχεία. Αναφορικά με τον εναγόμενο 10 ισχύουν τα ίδια. Δεν κατέχει οποιαδήποτε θέση στην εναγόμενη 1 ή στις εναγόμενες 10-15 ή στις Ουκρανικές θυγατρικές, δεν έχει καμία απολύτως ανάμιξη στη διοίκηση του ομίλου. Στις παραγρ. 143Α και Γ της ΕΔ της LSS απλώς αναφέρεται στον εναγόμενο 10 χωρίς να εξηγεί ποια ήταν η εμπλοκή του στην υπόθεση και γιατί τον έχει προσθέσει ως διάδικο στη διαδικασία. Εξ' όσων τη συμβουλεύει ο δικηγόρος Αντρέας Μιχαηλίδης, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί εναντίον των εναγομένων 9 και 10, επειδή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και επειδή καθυστέρησε η καταχώριση της παρούσας αίτησης όπως η LSS παραδέχεται στην παράγραφο 145 της ΕΔ της, η οποία δαπάνησε πέντε μήνες για την ετοιμασία της και υπήρξε μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων που αν είχαν παρουσιαστεί θα οδηγούσε το Δικαστήριο στην απόρριψη της αίτησης στο μονομερές στάδιο. Στις 14.9.2015 καταχωρίστηκε και ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης των εναγομένων 16-21, με λόγους ένστασης οι οποίοι υπερκαλύπτονται από τους λόγους ένστασης των εναγομένων 2, 3 και 4-καθ' ων η αίτηση. Βασίζεται σε γεγονότα τα οποία εμπεριέχονται στην ένορκη δήλωση της διευθύντριας της εναγομένης-καθ' ης η αίτηση 17, Μαριάννας Παυλίδου. Οι διευθυντές των εναγομένων 16, 18, 19, 20 και 21 έχουν διαβάσει την παρούσα ένορκη δήλωση της και συμφωνούν με το περιεχόμενο της το οποίο υιοθετούν, δέσμη επιστολών που επιβεβαιώνει τα ανωτέρω επισυνάφθηκε Τεκμ.1. Απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς της LSS και ισχυρίζεται πως τα όσα αναφέρονται για τους εναγομένους 16-21 είναι ασαφή και αόριστα. Το μόνο γεγονός στο οποίο οι αιτητές στηρίζονται είναι ότι οι εναγόμενοι 16-21 κατέχουν μετοχές των εναγομένων 22-27 όπως αναφέρεται στην παράγραφο 112 της ΕΔ της LSS. Οι εναγόμενοι 22-27 έχουν κινήσει διαδικασίες κατά των εναγομένων 12-15 στην Ουκρανία για παράβαση των συμφωνιών αγοραπωλησίας μετοχών («ΣΑΜ»), γεγονός που ως υποστηρίζει η LSS έγινε κατά παράβαση της προφορικής συμφωνίας μεταξύ αυτής και του εναγομένου 4. Όπως έχει πληροφορηθεί από τους εναγόμενους 22-27 και όπως δηλώνεται στην παράγραφο 4 της ΕΔ της LSS ορισμένες από τις αγωγές αυτές έχουν δικαστεί και κάποιες εξακολουθούν να εκκρεμούν. Διάγραμμα που περιγράφει τις αγωγές παρατίθεται στο παράρτημα Γ του σημειώματος της Ουκρανικής δικηγορικής εταιρείας Grischenco and Partners, Τεκμ.2. Αναφερόμενη στις συμφωνίες αγοραπωλησίας μετοχών και στις Ουκρανικές διαδικασίες αναφέρει ότι την ενημέρωσαν οι εναγόμενοι 22-27 οι οποίοι ήταν οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των Ουκρανικών θυγατρικών πριν το 2012. Περί το 2012 είχαν συμφωνήσει όπως πωλήσουν τις μετοχές τους στις Ουκρανικές θυγατρικές στους εναγομένους 12-15 για το συνολικό ποσό που είναι ισοδύναμο με 18.500 εκ. δολάρια Αμερικής με πληρωμή των εν λόγω μετοχών μέχρι τις 31.12.2013. Η μεταβίβαση των μετοχών προβλεπόταν να γίνει αμέσως μετά την υπογραφή της σχετικής ΣΑΜ. Μετά που η μεταβίβαση των μετοχών έγινε, οι εναγόμενοι 12-15 δεν εκπλήρωσαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και δεν πλήρωσαν την τιμή αγοράς των μετοχών ως προβλέπετο από τη ΣΑΜ, με αποτέλεσμα μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014 οι εναγόμενοι 22-27 κατέθεσαν πολυάριθμες διαδικασίες ενώπιον των Ουκρανικών δικαστηρίων ζητώντας πίσω την μεταβίβαση των Ουκρανικών θυγατρικών. Στην παράγραφο 140 της ΕΔ της LSS αναφέρεται ότι ο κύριος λόγος για την αποτυχία υπεράσπισης στις Ουκρανικές διαδικασίες είναι η έλλειψη αντιπροσώπευσης των εναγομένων 12-15, όπως όμως τη συμβουλεύουν οι Ουκρανοί δικηγόρο, σύμφωνα με την ισχύουσα Ουκρανική νομοθεσία η μη εμφάνιση του εναγομένου ενώπιον του δικαστηρίου δεν οδηγεί αμέσως στην αποδοχή ή στην απόρριψη της αξίωσης από το δικαστήριο, όπως φαίνεται να υποδηλώνεται στην αίτηση. Αντιθέτως το δικαστήριο θα εκτιμήσει το σύνολο των στοιχείων που έχει ενώπιον του και εξετάζει την υπόθεση εφαρμόζοντας τη σχετική νομοθεσία. Οποιοσδήποτε ισχυρίζεται ότι έχει συμφέρον στη διαδικασία έχει το δικαίωμα να αποταθεί στο δικαστήριο για να συμμετάσχει ως ενδιαφερόμενο μέρος και έχει την ίδια ευχέρεια να παρουσιάσει τις θέσεις του όπως έχουν οι αρχικοί διάδικοι. Επίσης πρόσωπο το οποίο δεν έλαβε μέρος στη διαδικασία δύναται να υποβάλει έφεση και αναίρεση των αποφάσεων των δικαστηρίων, όπως και οι διάδικοι στην υπόθεση. Η έννοια της επιστολής ημερ. 31.12.2014 (Τεκμ.64) στην ΕΔ της LSS, παραγρ. 118-123 έχει παρερμηνευθεί αφού παρουσιάζεται ως μια προσπάθεια εξεύρεσης πόρων για την υπεράσπιση των αγωγών ενώ αυτό που αναφέρεται στην επιστολή είναι ότι πρέπει να εξευρεθούν πόροι για την ικανοποίηση των απαιτήσεων. Τα Ουκρανικά δικαστήρια έχουν απορρίψει τα επιχειρήματα της αιτήτριας, η οποία έχει λάβει μέρος στις Ουκρανικές διαδικασίες σύμφωνα με το παράρτημα Γ το οποίο είναι επισυνημμένο στο σημείωμα από τους Grischenco and Partners, Τεκμ.2 και έχει παρουσιάσει την υπόθεση της ενώπιον των αρμοδίων Ουκρανικών δικαστηρίων. Συναφώς η δήλωση στην παράγραφο 140 της ΕΔ της LSS είναι παραπλανητική. Υπάρχουν συνολικά 24 Ουκρανικές διαδικασίες και το DNS TRUST SETTLEMENT έχει γίνει δεκτό ως ενδιαφερόμενο μέρος σε 11 διαδικασίες. Δεν έγινε δεκτό ως ενδιαφερόμενο μέρος σε 13 διαδικασίες αλλά υπέβαλε έγγραφα στο Δικαστήριο και έχει καταχωρίσει εφέσεις εναντίον των αποφάσεων που εκδόθηκαν σε τέτοιου είδους διαδικασίες. Άσκησε έφεση σε 20 διαδικασίες επιτυχώς σε 12 διαδικασίες το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχτηκε να εξετάσει τις θέσεις του. Από τις 24 Ουκρανικές διαδικασίες καταχώρισε 28 αναιρέσεις σε 20 διαδικασίες και σε 19 διαδικασίες το δικαστήριο δέχτηκε να εξετάσει τις θέσεις του. Υποστηρίζει ότι η παραγρ. 116 της ΕΔ της LSS ψευδώς αναφέρει πως η συμμετοχή του DNS TRUST SETTLEMENT στις Ουκρανικές διαδικασίες ως ενδιαφερόμενο μέρος ήταν χωρίς αποτέλεσμα. Αυτή η δήλωση είναι παραπλανητική επειδή ως ενδιαφερόμενο μέρος είχε τα ίδια δικαιώματα εκπροσώπησης στις Ουκρανικές διαδικασίες ως ο εναγόμενος εκτός από το δικαίωμα να δεχτεί την αξίωση. Ο λόγος για τον οποίο οι Ουκρανικές διαδικασίες ήταν επιτυχείς οφείλεται στο γεγονός ότι οι απαιτήσεις παρέμειναν αναπάντητες επί της ουσίας και δεν υπάρχει καλή υπεράσπιση. Το DNS TRUST SETTLEMENT ενεργώντας ως ενδιαφερόμενο μέρος στις Ουκρανικές διαδικασίες άσκησε όλα τα προβλεπόμενα δικαιώματα του όπως αναφέρεται λεπτομερώς στο σημείωμα της Grischenco and Partners (Τεκμ.2). Οι ισχυρισμοί της LSS περί απάτης ή παραβίασης της προφορικής συμφωνίας με τον εναγόμενο 4 δεν αφορούν τους εναγόμενους 16-21 ή τους εναγόμενους 22-27. Σύμφωνα με την έκθεση των Grischenco and Partners οι δικηγόροι του Lexwell έχουν διοριστεί και εξουσιοδοτηθεί από τον κ. Παύλου ως επίσημο παραλήπτη για να εκπροσωπήσει τους εναγόμενους 12-15 στις Ουκρανικές διαδικασίες οι οποίοι τώρα συμμετέχουν παράλληλα με το DNS TRUST SETTLEMENT σε όλες τις Ουκρανικές διαδικασίες. Από το σύνολο 24 ουκρανικών διαδικασιών ο Lexwell συμμετέχει σε 22 διαδικασίες, άσκησε έφεση σε 18 διαδικασίες, καταχώρισε αναίρεση σε 14 διαδικασίες και συμμετείχαν μαζί με το DNS TRUST SETTLEMENT σε 22 διαδικασίες. Σύμφωνα με την έκθεση ο Lexwell ο οποίος ενεργούσε εκ μέρους των εναγομένων 12-15 δεν παρουσίασε νέα επιχειρήματα επί της ουσίας ή της διαδικασίας για την υπεράσπιση σε σχέση με εκείνα που λήφθηκαν από το DNS TRUST SETTLEMENT νωρίτερα. Σχεδόν σε όλες τις υποθέσεις τα έγγραφα που χρησιμοποίησε ο Lexwell επαναλαμβάνουν τα έγγραφα που καταχωρήθηκαν νωρίτερα από το DNS TRUST SETTLEMENT. Όπως έχει ενημερωθεί ο λόγος που ο Lexwell ενεργεί για τους εναγόμενους 12-15 είναι η καθυστέρηση των Ουκρανικών διαδικασιών. Είναι η θέση της πως σύμφωνα με νομική συμβουλή που έλαβε η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί λόγω της παρουσίασης στο δικαστήριο μιας παραπλανητικής εικόνας έναντι των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι ο αιτητής δεν απεκάλυψε στο δικαστήριο όλα τα πραγματικά περιστατικά και συγκεκριμένα δεν απεκάλυψε την ύπαρξη της αγωγής που καταχωρίστηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με αρ. 2522/2015, η οποία κινήθηκε από τους ενάγοντες εναντίον των εναγομένων 16-21 αλλά και τη μονομερή ενδιάμεση αίτηση για την έκδοση διατάγματος φίμωσης και του διατάγματος Norwich Pharmacal. Η μη αποκάλυψη της εν λόγω διαδικασίας είναι κατάφορη παραβίαση του καθήκοντος για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη και συνδέεται άμεσα με την παρούσα υπόθεση και θα πρέπει να οδηγήσει στην άμεση ακύρωση των ενδιάμεσων διαταγμάτων που εκδόθηκαν και στην απόρριψη όλων των αιτούμενων διαταγμάτων στην αίτηση των αιτητών ημερ. 4.6.2015. Συγκεκριμένα οι ενάγοντες έχουν αποτύχει να αποκαλύψουν στο δικαστήριο το γεγονός ότι στις 29.5.2015 καταχώρισαν την αγωγή υπ' αρ. 2522/2015 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας μαζί με μονομερή αίτηση για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος εναντίον των εναγομένων 16-21 στην παρούσα διαδικασία, των παρόχων υπηρεσιών IONICS SECRETARIES LIMITED και LEDRA MANAGEMENT LIMITED και του Δικηγορικού Γραφείου Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. και την έκδοση μονομερώς Διατάγματος συνέπεια της πιο πάνω μονομερούς αίτησης στις 2.6.2015. Στην αγωγή τους οι ενάγοντες ζήτησαν την έκδοση διατάγματος Norwich Pharmacal εναντίον των προαναφερόμενων προσώπων για να αποκαλύψουν στους ενάγοντες ή τους δικηγόρους τους τα ονόματα και τις διευθύνσεις των πραγματικών δικαιούχων των εναγομένων 16-21 και κάθε έγγραφο που βρίσκεται στην κατοχή τους το οποίο αποδεικνύει την ταυτότητα των εν λόγω πραγματικών δικαιούχων και κατά πόσο ο πραγματικός δικαιούχος των μετοχών τους ήταν ο Pavlo Ovcharenko Volodymyrovych. Επιπρόσθετα ζήτησαν την αποκάλυψη των ονομάτων και των διευθύνσεων των προσώπων που έδωσαν εντολή για την καταχώριση των αγωγών εναντίον των εταιρειών AGREIN MANAGEMENT LIMITED, AGREIN INVESTMENTSV LIMITED, AGREIN OVERSEAS LIMITED AND AGREIN FINANCE LIMITED (εναγόμενοι 12, 13, 14 και 15 στην παρούσα αγωγή). Εν τέλει, στην αγωγή τους οι ενάγοντες επίσης αξιώνουν ζημιές οι οποίες ανέρχονται σε 100.000.000 δολάρια Αμερικής εναντίον των προαναφερομένων προσώπων για λόγους εξαπάτησης και συνωμοσίας εναντίον του DNS TRUST SETTLEMENT (Τεκμ.4). Στην μονομερή τους αίτηση ζήτησαν την έκδοση των ανωτέρω διαταγμάτων υπό την προϋπόθεση ότι η αποκάλυψη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνο για την καταχώριση αγωγής ή άλλης δικαστικής διαδικασίας στην Κύπρο εναντίον του Pavlo Ovcharenko Volodymyrovych και του Cyprus Trust "PNP AGRI TRUST" και RADOSAR TRADING LTD. Επιπλέον των διαταγμάτων αποκάλυψης ζήτησαν την έκδοση διατάγματος φίμωσης εναντίον όλων των ανωτέρω προσώπων. Στις 2.6.2015 το Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε μονομερώς το διάταγμα φίμωσης και διέταξε την επίδοση αναφορικά με τα άλλα διατάγματα. Ως Τεκμ.6 και 7 καταχωρίστηκαν η μονομερής αίτηση και οι ένορκες δηλώσεις που την υποστηρίζουν. Στις 10.6.2015 οι ενάγοντες ζήτησαν όπως το διάταγμα φίμωσης ακυρωθεί και η αίτηση για τα διατάγματα αποκάλυψης ορίστηκε για οδηγίες στις 2.7.2015. Τελικά η αγωγή 2522/15 αποσύρθηκε στις 23.6.2015. Το διάταγμα φίμωσης εμπόδισε την αποκάλυψη οποιασδήποτε σχετικής πληροφορίας αναφορικά με την αγωγή 2522/15 σε οποιοδήποτε πρόσωπο αλλά επίσης απαγόρευσε την αποκάλυψη οποιωνδήποτε άλλων διαδικασιών συμπεριλαμβανομένων και των παρουσών οι οποίες επιδόθηκαν στους εναγόμενους 16 -21 στις 8.6.2015. Στην Ε.Δ. της LSS που υποστηρίζει την μονομερή τους αίτηση, οι ενάγοντες δεν αποκάλυψαν αυτό το ουσιώδες γεγονός στο Δικαστήριο. Δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο την αγωγή και την αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας επειδή αν αποκάλυπτε αυτές τις διαδικασίες δεν θα ήταν σε θέση να ισχυριστούν ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη για την έκδοση των διαταγμάτων στις παρούσες διαδικασίες χωρίς να δοθεί ειδοποίηση στους εναγόμενους. Αν το Δικαστήριο γνώριζε ότι οι εναγόμενοι είχαν ήδη πληροφορηθεί ότι επρόκειτο να καταχωρηθεί εναντίον τους η παρούσα αγωγή και αίτηση για προσωρινά μέτρα δεν θα θεωρείτο επείγον να προχωρήσει με την έκδοση των διαταγμάτων παγοποίησης ή ακόμη δεν θα προχωρούσε με την έκδοση τους μονομερώς. Η Μαργαρίτα Σοφοκλέους στην ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την αίτηση για τα ενδιάμεσα διατάγματα στην αγωγή 2522/15 εξηγεί το πραγματικό ιστορικό της διαφοράς με τον ίδιο τρόπο όπως και η LSS στην ένορκη δήλωση της η οποία υποστηρίζει την παρούσα αίτηση. Περαιτέρω δηλώνει ότι η έκδοση των διαταγμάτων ήταν απαραίτητη επειδή θα τους παρείχε τις πληροφορίες που χρειάζονταν προκειμένου να είναι σε θέση να καταχωρίσουν την παρούσα αγωγή. Στις παραγράφους 57 - 67 της Ε.Δ. της Σοφοκλέους επεξηγείται ότι οι ενάγοντες προτίθενται να καταχωρίσουν μια παράγωγη αγωγή εναντίον των εναγομένων και άλλων προσώπων και ότι προτίθενται να ζητήσουν από το Δικαστήριο ένα ενδιάμεσο παραλήπτη. Έτσι οι εναγόμενοι γνώριζαν για τις επικείμενες διαδικασίες εναντίον τους χωρίς απαγορευτικό διάταγμα και δεν έκαναν οποιαδήποτε διαβήματα για να εμποδίσουν τους ενάγοντες με οποιοδήποτε τρόπο. Στην αγωγή 2522/15 οι ενάγοντες είχαν αξίωση για ποσό 100 εκατομμυρίων δολαρίων Αμερικής ως αποζημιώσεις για συνωμοσία και απάτη εναντίον των εναγομένων 16 - 21, αλλά στη μονομερή τους αίτηση δεν ζήτησαν διάταγμα παγοποίησης εναντίον τους. Προφανώς θεωρώντας ότι δεν υπήρχε πραγματικός κίνδυνος οι εναγόμενοι να αποξενώσουν τα περιουσιακά στοιχεία τους, ενώ στην παρούσα διαδικασία οι ενάγοντες ζήτησαν την έκδοση διατάγματος παγοποίησης εναντίον των εναγομένων 16 - 21 παρά το ότι δεν υπάρχει αξίωση για αποζημιώσεις. Περαιτέρω υποστηρίζει πως η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί επειδή οι ενάγοντες παρουσίασαν στο Δικαστήριο μια παραπλανητική εικόνα αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και ότι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώριση της αγωγής και της αίτησης. Ειδικά αναφορικά με τους εναγόμενους 16 - 21 στην Ε.Δ. της LSS δεν υπάρχει ισχυρισμός αναφορικά με τη συμμετοχή τους σε οποιαδήποτε δόλια συμπεριφορά είτε υπό μορφή συνωμοσίας με τους άλλους εναγομένους, ούτε οποιαδήποτε αξίωση εναντίον τους. Η μόνη αξίωση εναντίον των εναγομένων 16 - 21 βρίσκονται στην παράγραφο 6 του κλητηρίου εντάλματος όπου ισχυρίζεται ότι υπάρχει εξ επαγωγής καταπίστευμα όσον αφορά κάποια Ουκρανικά περιουσιακά στοιχεία, δηλαδή της εταιρείας Nyva και Rassvet. Ο ισχυρισμός είναι αβάσιμος καθότι οι μετοχές κατέχονται από τους εναγόμενους 22 - 27 και όχι από τους εναγόμενους 16 - 21. Με βάση τα ανωτέρω τα διατάγματα παγοποίησης εναντίον των εναγομένων 16 - 21 είναι άσχετα με την παρούσα διαδικασία και όχι απαραίτητα. Είναι η θέση της ότι οι αγωγές που καταχωρίστηκαν από τους εναγόμενους 22 - 27 στην Ουκρανία ήταν εις γνώση της LSS από τις 31.12.2014 και ήταν γνωστή η πρόθεση των διοικητικών συμβουλίων της εναγομένης 1 να μην υπερασπιστεί αυτές τις αγωγές διότι δεν υπήρχε πραγματική υπεράσπιση. Συνεπώς η καθυστέρηση πέντε μηνών για την προετοιμασία της παρούσας αγωγής σύμφωνα με την παράγραφο 145 της E.Δ. της LSS δεν είναι καθόλου εύλογη ή δικαιολογημένη. Περαιτέρω αναφορικά με τα αιτούμενα διατάγματα στις παραγράφους Λ και Ν της αίτησης δεν μπορούν να θεωρηθούν ενδιάμεσα διατάγματα εφόσον ουσιαστικά ικανοποιούν την τελική θεραπεία που ζητούν οι ενάγοντες στην παράγραφο 6 του κλητηρίου εντάλματος, η οποία είναι ταυτόσημη με της παραγράφους Λ και Μ της ενδιάμεσης αίτησης. Όσον αφορά το διορισμό του ενδιάμεσου παραλήπτη ανκαι δεν αφορά ευθέως τους εναγομένους 16 - 21 έχει λάβει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους στην Ουγγαρία ότι τέτοιος διορισμός θα προκαλέσει μόνο περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση των αγωγών χωρίς κανένα λόγο εφόσον τα επιχειρήματα που θα παρουσιαστούν ενώπιον των Ουκρανικών Δικαστηρίων έχουν ήδη παρουσιαστεί από τους ενάγοντες. Τέλος η ενόρκως δηλούσα σχολιάζει την ενδιάμεση έκθεση του κ. Σταύρου Παύλου, η οποία βασίζεται στις εκθέσεις του Lexwell. Η ακρόαση της αίτησης περιορίστηκε στις αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων μερών, στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, εφόσον δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Η αίτηση προωθήθηκε ενώπιον μου έχοντας ως βάση κυρίως το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60). Θεωρώ σκόπιμο πρώτα να εξετάσω και αποφασίσω αν ευσταθεί ο ισχυρισμός των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί το κατεπείγον του αιτήματος για την έκδοση των πιο πάνω διαταγμάτων στην απουσίας τους και δεύτερον θα εξετάσω αν ευσταθεί ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι η ενάγουσα-αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Και αυτό γιατί, αν ήθελε αποδειχθεί ότι έτσι έχουν τα πράγματα τα εκδοθέντα διατάγματα είναι ακυρώσιμα χωρίς να εξεταστεί η ουσία της αίτησης. Σύμφωνα με τη νομολογία, το κατεπείγον συνιστά δικαιοδοτικό όρο για την έκδοση διατάγματος επί μονομερούς αιτήσεως. Όπως υποδεικνύεται στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.α.

(1996)1 Α.Α.Δ. 597, επαναλαμβάνεται στη M & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co of USA

(1997)1 A.A.Δ. 1791 και τονίζεται στη Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου

(1998)1 Α.Α.Δ. 598, γεγονότα που σχετίζονται με το κατεπείγον του αιτήματος ενέχουν άμεση σημασία για τη χορήγηση θεραπείας στην απουσία του αντιδίκου. Απόκρυψη γεγονότων που καθιστούν το αίτημα μη επείγον, αναιρούν τη βασική προϋπόθεση για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας στην απουσία του εναγόμενου. Το υπαρκτό του επείγοντος, όπως υποδεικνύεται σε δύο αποφάσεις του Κωνσταντινίδη Δ, (In Re Stavros Hoterl Appartments Ltd

(1994)1 A.A.Δ. 836, In Re B.P. Cyprus Ltd

(1996)1(B) A.A.Δ. 861) «αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του Κεφ.6». Στην υπόθεση Χατζηβασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd

(2004)A.A.Δ. 202, 207 υπεδείχθησαν τα εξής: «Η αδράνεια του εφεσείοντος να ζητήσει θεραπεία μόλις τα κρίσιμα γεγονότα περιήλθαν σε γνώση του αναιρεί το κατεπείγον του αιτήματος. Κατεπείγον θεωρείται ζήτημα, το οποίο περιέρχεται σε γνώση του προσφεύγοντος σε χρόνο που δεν του παρέχεται η δυνατότητα κίνησης των νενομισμένων διαδικασιών προς γνωστοποίηση του αιτήματος του στον αντίδικό του και εξασφάλιση του δικαιώματος του δευτέρου να ακουστεί.» Στην υπόθεση National Commercial Bank Jamaica Ltd v. Olint Corp. Ltd (Jamaica)

(2009)UKPC 16, o Lord Hoffman υπέδειξε το εξής: «Their Lordships therefore consider that a judge should not entertain an application of which no notice has been given unless eithergiving notice would enable the defendant to take steps to defeat the purpose of the injunction (as in the case of a Mareva or Anton Piller order) or there has been literally no time to give notice before the injunction is required to prevent the threatened wrongful act. These two alternative conditions are reflected in rule 17.4

(4)of the Civil Procedure Rules 2002. Their Lordships would expect cases in the latter category to be rare, because even in cases in which there was no time to give the period of notice required by the rules, there will usually be no reason why the applicant should not have given shorter notice or even made a telephone call. Any notice is better than none." Στην υπόθεση ΑΜΒΡΟΣΙΑΔΟΥ ν. COWARD Έφεση αρ.3/2011 και 4/2011 ημερ. 15.1.2013 υποδείχθηκε πως «η υποχρέωση αποκάλυψης επεκτείνεται και στα γεγονότα που αφορούν το κατεπείγον», γίνεται δε αναφορά στην Μitsingas, (ανωτέρω) όπου στη σελ.1797 υποδεικνύεται ότι «... σε μονομερείς αιτήσεις ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος». Όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολις Πάφου ν. Aristo Developments Ltd

(2011)1 A.A.Δ. 1377, με αναφορά στη Seamark Consultancy Services Ltd κ.α. ν. Joseph P. Lasala κ.α.

(2007)1 Α.Α.Δ. 162, σελ. 185-186, ο παράγων του χρόνου συνεκτιμάται με τις θεραπείες που ζητούνται, το πολύπλοκο της υπόθεσης και την όλη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων. Όσον αφορά το δεύτερο, αποτελεί πάγια θέση της νομολογία ότι μια μονομερής αίτηση είναι υψίστης πίστεως ("uberrima fides") και παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση, οδηγεί στην ακύρωση της διαταγής που δόθηκε στη μονομερή αίτηση. Σε παράλειψη παρουσίασης των γεγονότων αυτών ενώπιον του Δικαστηρίου στην ex parte αίτηση, η οποία μπορεί να θεωρηθεί ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο απαντά: «Δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε. Στην Τimberland Co. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.

(1998)1 A.A.Δ. 1179, 1186 ο Γ.Μ. Πικής, Π. με αναφορά στη Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.ά.

(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 597 και την M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. Τhe Timberland Co of USA 1

(1997)(Γ) Α.Α.Δ. 1791 θέτει το ζήτημα ως εξής: «. η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.ά. (ανωτέρω): - (σελ. 601-602) Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη Μ & CH Mitsingas Trading Ltd. κ.ά. v. The Timberland Co of USA, (ανωτέρω), αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα του, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:- (σελ. 1798) «. γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση CTO Public Company Ltd κ.α. ν. BAT (CYPRUS) Ltd κ.ά.

(2012)1 Α.Α.Δ. 178 από τον Νικολάτο, Δ.: «Καθοδηγητική για το ζήτημα της υποχρέωσης αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων, όταν υποβάλλονται μονομερείς αιτήσεις, είναι η απόφαση στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου κ.α

(1995)1 Α.Α.Δ. 248 όπου έγινε ευρεία παράθεση κυπριακής και αγγλικής νομολογίας. Στην υπόθεση εκείνη έγινε ειδική αναφορά στις κατευθυντήριες γραμμές που δόθηκαν στην απόφαση του Αγγλικού Εφετείου στην υπόθεση Brink´s Mat Ltd v. Elcombe

(1988)1 W.L.R. 1350. Σ΄ αυτές περιλαμβάνεται το καθήκον του αιτητή για πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Τα ουσιώδη γεγονότα είναι εκείνα που είναι σημαντικό να τα γνωρίζει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως. Το ουσιώδες προς αποκάλυψη αποφασίζεται από το δικαστήριο και όχι από τους νομικούς συμβούλους του αιτητή. Ο αιτητής έχει καθήκον να προβαίνει σε έρευνα ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Το εύρος της έρευνας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Αν αποδειχθεί ουσιαστική απόκρυψη γεγονότος, το δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι ο αιτητής δεν αποκομίζει πλεονέκτημα από την απόκρυψη. Η ουσιαστικότητα και σημασία του γεγονότος που απεκρύβη κρίνεται από τον εκδικάζοντα Δικαστή, με γνώμονα τη σημασία του γεγονότος σε σχέση με τα επίδικα θέματα. Τελικά, το εκδικάζον δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια ως προς το κατά πόσον θα ακυρώσει ή όχι ένα παρεμπίπτον διάταγμα που εκδόθηκε στη βάση αιτήσεως στην οποία απεκρύβη κάποιο γεγονός. Όπως τονίστηκε στη Γρηγορίου (ανωτέρω) το δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια, παρόλη την απόδειξη «ουσιαστικής» μη αποκάλυψης που δικαιολογεί την άμεση ακύρωση του διατάγματος που εκδόθηκε στη μονομερή αίτηση, να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του ή να εκδώσει νέο διάταγμα με όρους.» Στη Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου κ.α. (ανωτέρω) στη σελ. 266 υπεδείχθη ότι: «Υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο ουσιώδη γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή, αλλά και εκείνα που μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα. Ο Δικαστής κρίνει αν το γεγονός που παραλείφθηκε είναι ουσιαστικό, αν δεν ήταν γνωστό στον αιτητή και δεν μπορούσε εύλογα να γίνει γνωστό και αν η παράλειψη έγινε χωρίς σκοπό παραπλάνησης. Αυτά ενέχουν ουσιαστική βαρύτητα, αλλά δεν είναι και οι μόνοι αποφασιστικοί παράγοντες. Τελικά το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια, παρ' όλη την απόδειξη ουσιαστικής μη αποκάλυψης που δικαιολογεί την άμεση ακύρωση του διατάγματος που εκδόθηκε στη μονομερή αίτηση, να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του ή να εκδώσει νέο διάταγμα με όρους». Επί της ουσίας της αίτησης: Το ζήτημα του κατά πόσο το προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση θα συνεχίσει να βρίσκεται σε ισχύ, αποφασίζεται με βάση τα γεγονότα που υποστηρίζουν τη μονομερή αίτηση για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Ο κανόνας είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο (βλ. αναφορικά με την Νicolaou Bros Tourist Enterprises Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 201, 214, Stav. Geor. & Son (Scrap Metals) Ltd v. Πλοίου Lipa

(2000)1 A.A.Δ. 1976, 1981). Το βάρος απόδειξης βρίσκεται καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας οριστικοποίησης στους ενάγοντες-αιτητές. Η μόνη υποχρέωση που έχει ο εναγόμενος-καθ' ου η αίτηση είναι να δείξει ότι ο αιτητής κατά το στάδιο της μονομερούς αίτησης δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος ή μπορεί να δείξει ότι η μαρτυρία του ενάγοντος είναι ελλιπής και κατάδηλα εσφαλμένη (βλ. Cyprus Trading Corporation Ltd v. ZIM ISRAEL NAVIGATION LTD

(1999)1 ΑΑΔ 1168, 1180, GCC Computers Ltd v. Pencil Datacom Ltd

(2000)1 A.A.Δ. 1584 που αφορά αίτηση για επίδοση κλητηρίου στο εξωτερικό. Η αρχή όμως είναι η ίδια). Ο τρόπος εφαρμογής του άρθρου 32 εξετάστηκε και αναλύθηκε σε μεγάλο αριθμό υποθέσεων. Υποδεικνύονται στη Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248 τα εξής: «Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για επιτυχία: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης.» Το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χ"Βασίλη

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Η ύπαρξη απλώς των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή (βλ. Κούνουνα ν. C. & A. Simonos Ltd

(2002)1 A.A.Δ. 1361, 1366). Δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης στο πλαίσιο διαδικασίας για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος ως προς τα θέματα που συνάπτονται προς τα επίδικα της αγωγής. Είναι στοιχειώδες πως δεν τίθεται σε αυτό το στάδιο ζήτημα απόδειξης της βάσης της αγωγής. (Βλ. Νικόλα ν. Κεφάλα κ.ά.

(1998)1 Α.Α.Δ. 1400). Έχει δε επεξηγηθεί στην Τσιολάκκη κ.ά ν. Στυλιανίδης

(1992)1 Α.Α.Δ. 782 ο όρος «υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασιν» που τίθεται στην επιφύλαξη του άρθρου 32

(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν.14/60). Επιβάλλει την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (arguable case) ως προϋπόθεση για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος (βλ. Οdysseos v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 A.A.Δ. 557, στη σελ. 569). Η δεύτερη προϋπόθεση του πιο πάνω άρθρου αναλύθηκε στην υπόθεση Πουργουρίδης κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 201, στη σελίδα 207 όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates & Others

(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με τη Odysseos (πιο πάνω), στη σελίδα 569, η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32

(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας.» Η πρώτη προϋπόθεση ικανοποιείται εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής. Ακολούθως, το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρεί στην εξέταση της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας του Ενάγοντα, με βάση τη μαρτυρία και τα στοιχεία που έχει ενώπιον του (βλ. Hellenic Bank Public Company Limited v. Alpha Panareti Public Limited Πολ. Έφ. 145/2011 ημερ. 13.6.2013). Η έκδοση διατάγματος υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η άσκηση διακριτικής εξουσίας δεν πρέπει να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης, η διάγνωση της οποίας δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλ. την Ανδρέα Κυτάλα ν. Άννας Χρυσάνθου κ.ά.

(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Σ΄ αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν θα επιλύσει την ουσιαστική διαφορά των αιτητών με τους καθ' ων η αίτηση. Αναπόφευκτα όμως θα πρέπει να διαπιστώσει κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Οι προϋποθέσεις για έγερση παράγωγης αγωγής, θέμα που σχετίζεται με τις πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32, εξετάστηκαν στην Χρίστου ν. Μηλλιού & άλλων, Π.Ε. 255/10, ημερ. 13.6.2013, με αναφορά στην Yiannis G. Mammous κ.α. ν. Willstrop κ.α., Π.Ε. 363/08, ημερ. 24/1/12, λέχθηκαν τ' ακόλουθα: «...... Παράγωγη είναι η αγωγή που εγείρεται από ένα μέτοχο και βασίζεται σε αιτία αγωγής που έχει η εταιρεία, σε αντιπαράθεση με αιτία αγωγής που ανήκει στον μέτοχο. Το Κοινό Δίκαιο επιτρέπει σε ένα μέτοχο μειοψηφίας να εγείρει αγωγή εκ μέρους της εταιρείας σε περιπτώσεις όπου η εταιρεία δεν ενεργεί η ίδια, γιατί ο αδικοπραγών ελέγχει την εταιρεία και μπορεί να την εμποδίσει από του να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια. Ο κανόνας του Κοινού Δικαίου, που τέθηκε στην υπόθεση Foss v. Harbottle

(1843)67 E.R. 189, λέγει ότι αν μία εταιρεία γίνεται θύμα αδικήματος, τότε, επειδή αποτελεί διαφορετική οντότητα από τους μετόχους της, εκ πρώτης όψης είναι η εταιρεία που θα πρέπει να εγείρει αγωγή. Εντούτοις, η εξαίρεση στον γενικό κανόνα επιτρέπει σε ένα μέτοχο να εγείρει αγωγή εκ μέρους της εταιρείας, εάν υπάρχει δόλος εναντίον της μειοψηφίας και οι υπεύθυνοι του δόλου ελέγχουν την εταιρεία. Σχετικές με τους κανόνες που διέπουν το θέμα στην Κύπρο είναι, μεταξύ άλλων, οι υποθέσεις Θωμά κ.α. ν. Ηλιάδη

(2006)1 Α.Α.Δ. 1263 και Πιριλλής κ.α. ν. Κουή

(2004)1 Α.Α.Δ. 136.» Στο σύγγραμμα Gower's Principles of Modern Company Law, 4η έκδοση, σελ. 651 αναφέρεται σχετικά: «(iii) The company must be made a defendant in the action. As already pointed out, the company is the true plaintiff, and if a money judgment is recovered against the true defendants - the wrongdoing directors or other controllers - this will be in favour of the company and not in favour of the individual shareholder who is nominal plaintiff. The company cannot, in fact, be the plaintiff, because neither of its organs - the board of directors and the general meeting - will authorise suit by it. As the next best thing the court insists upon its being made the nominal defendant. So long as the company is a party, judgment can be given in its favour, and any decision in the case becomes res judicata so far as the company is concerned, precluding it from bringing a subsequent action on the same cause if there is a later change in control." (Βλ. επίσης Halsbury's Laws of England, 3ος Τόμος, σελ. 446.) Σε δική μας μετάφραση: «Η εταιρεία πρέπει να προστεθεί ως εναγόμενη στην αγωγή. Όπως, ήδη έχει υποδειχθεί, η εταιρεία είναι ο πραγματικός ενάγων και εάν απόφαση εις χρήμα επιτύχει εναντίον των πραγματικών εναγομένων - των αδικοπραγούντων διευθυντών ή των άλλων που έχουν τον έλεγχο της - αυτή θα είναι προς όφελος της εταιρείας και όχι προς όφελος του μετόχου που είναι κατ' όνομα ενάγων. Η εταιρεία δεν μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ενάγων καθ' ότι κανένα από τα όργανα της - το Διοικητικό Συμβούλιο και Γενική Συνέλευση - θα επέτρεπαν έγερση της αγωγής. Ως το επόμενο καλύτερο, το Δικαστήριο επιμένει όπως προστεθεί ως εναγόμενη. Εφ' όσον η εταιρεία είναι διάδικος, απόφαση μπορεί να δοθεί προς όφελος της και οποιαδήποτε απόφαση στην υπόθεση γίνεται δεδικασμένο κατά το μέρος που αφορά την εταιρεία, εμποδίζοντας την να επαναφέρει νέα αγωγή για την ίδια αιτία, εάν στο μέλλον υπάρξει αλλαγή στον έλεγχο της.» Στην Spokes v. Grosvenor Hotel Co.Ltd. & others

(1897)2 QB 124, 126, 128 αποφασίστηκε ότι σε αυτής της φύσης αγωγές εάν η εταιρεία δεν προστεθεί ως εναγόμενη, η αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει. Αυτή πρέπει να είναι διάδικος ώστε να δεσμεύεται από το αποτέλεσμα. Επισης θα πρέπει να λεχθεί ότι σε παράγωγη αγωγή δεν μπορεί να συνδυαστεί αξίωση προς όφελος του ίδιου του ενάγοντα (μετόχου ή μειοψηφίας, ανάλογα) (βλ. Gore-Browne on Companies, 44η έκδοση, τόμος 2 στις 28.014 παραγρ. 28.8.2, Stroud v. Lawson

(1898)2 QB 44). Με κριτήριο τις πιο πάνω νομικές αρχές και με αναφορά στην απαίτηση της ενάγουσας-αιτήτριας και στα γεγονότα όπως προβάλλονται στις ένορκες δηλώσεις και τεκμήρια που υποστηρίζουν την αίτηση και τις ειδοποιήσεις για πρόθεση ένστασης αντίστοιχα, που γίνεται αναφορά πιο πάνω, και έχοντας υπόψη τις θέσεις των δικηγόρων των διαδίκων, θα εξετάσω κατά πόσο τα προσωρινά διατάγματα τα οποία εκδόθηκαν στις 5.6.2015 θα γίνουν απόλυτα. Αναφορικά με τη θέση της ενάγουσας/αιτήτριας ότι δικηγόροι προβαίνουν στις ένορκες δηλώσεις των εναγομένων 2-4/καθ'ων υπεδείχθηκε στην υπόθεση Rybolovlev κ.ά. v. Rybolovleva

(2010)1 A.A.Δ. 10 ότι μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Είναι ανεπιθύμητο να εμφανίζονται δικηγόροι ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αν καταστεί μάρτυρας κωλύεται, λόγω ασυμβίβαστου να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεση του πελάτη ως δικηγόρος. Στην προκειμένη περίπτωση ο κ. Κουρσάρος δεν χειρίζεται την υπόθεση των εναγομένων/καθ'ων η αίτηση και εξηγά τους λόγους για τους οποίους ο ίδιος προβαίνει στην ένορκη δήλωση. Πρώτον θα εξετάσω κατά πόσο υφίσταντο οι προϋποθέσεις εκείνες που θα καθιστούσαν το αίτημα κατεπείγον και τη χορήγηση της θεραπείας παραδεκτή. Τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την επείγουσα ανάγκη για την παροχή θεραπείας άνευ ετέρου, περιέχονται, κατά κύριο λόγο, στην παράγραφο 117 της ένορκης δήλωσης της LSS όπου αναφέρει ότι στις 15.12.14 ενημερώθηκε από τη Μαργαρίτα Σοφοκλέους το Διοικητικό Συμβούλιο της Εναγομένης 1 για τις αγωγές που εκκρεμούν στην Ουκρανία και τους παρότρυνε να λάβουν μέτρα. Η ενάγουσα/αιτήτρια γνώριζε επίσης για την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγομένης 1 να μην καταχωρήσουν υπερασπίσεις στις αγωγές στην Ουκρανία. Στην παράγραφο 122 της ένορκης δήλωσης της η LSS αναφέρει: «εξακολουθούν μέχρι σήμερα (6 μήνες μετά) να μην λαμβάνουν οποιαδήποτε μέτρα για την υπεράσπιση των περιουσιακών τους στοιχείων στην Ουκρανία». Στην παράγραφο 124 η LSS στην ένορκη δήλωση της, έξι μήνες μετά που έλαβαν γνώση των αγωγών, αναφέρει «η διακινδύνευση απώλειας των 22 Ουκρανικών θυγατρικών εταιρειών από τις εναγόμενες 1, 12-15 είναι πιο κρίσιμη από ποτέ εκτός εάν καταχωρηθούν υπερασπίσεις ή εφέσεις ενώπιον των Ουκραντικών Δικαστηρίων ... δεν υπάρχει εναλλακτική λύση εκτός από το να αιτηθεί ο διορισμός Ενδιάμεσου Παραλήπτη/Διευθυντή (interim Receiver/Manager) με δικαίωμα να εκπροσωπήσει τις εναγόμενες 1, 12-15 .). Η LSS επαναλαμβάνει τα ίδια στην παράγραφο 136 της ένορκης δήλωσης της. Η LSS διευκρινίζει στην παράγραφο 144 της ένορκης δήλωσης της ότι από το Δεκέμβριο 2014/Ιανουάριο 2015 ήταν πασιφανές ότι καμιά συνεργασία δεν μπορούσε να συνεχιστεί ούτε να αποκατασταθεί. Στην παράγραφο δε 144 της ένορκης δήλωσης της προσπαθεί να δικαιολογήσει το χρόνο που διέρρευσε μέχρι την καταχώρηση της αίτησης πως ξοδεύτηκε στη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων και πληροφοριών για την ετοιμασία της ένορκης δήλωσης της. Η ρήξη των σχέσεων μεταξύ της LSS και PVO τελικών δικαιούχων του ομίλου Agrein χρονολογείται από το 2012 (βλ. παρ. 27 της ένορκης δήλωσης LSS) τα προβλήματα συνεχίζονται και στις 11.2.2013 γίνεται πρόταση από το PVO να εξαγοράσει την LSS. To Μάρτιο του 2013 η LSS μαθαίνει για πρώτη φορά ότι υπήρχε κίνδυνος να χαθεί η εναγόμενη 12 (βλ. παρ. 61 της ένορκης δήλωσης LSS). Επίσης μαθαίνει και για άλλες παραβιάσεις που έγιναν κατά των κανονισμών του Ομίλου Agrein. Ενώ δε η αιτήτρια εμφανίζεται στις Ουκρανικές αγωγές ως ενδιαφερόμενο μέρος με σκοπό να καθυστερήσει την έκδοση αποφάσεων εναντίον των καθ'ων η αίτηση 12-15, δεν προβαίνει σε καμία ενέργεια στην Κύπρο. Η θέση που προβάλλει στη γραπτή αγόρευση του ο δικηγόρος της ενάγουσας/αιτήτριας (βλ. σελ. 47) ότι εάν οι καθ'ων η αίτηση λάμβαναν ειδοποιήσεις της Αίτησης, αυτό ενδέχεται να λειτουργούσε ως μέσο καθυστέρησης στο διορισμό του Ενδιάμεσου Παραλήπτη/Διευθυντή αφού θα έπρατταν ότι ήταν δυνατό να καθυστερήσουν τη διαδικασία μέχρι την ολοκλήρωση όλων των αγωγών στην Ουκρανία, δεν είναι ορθή γιατί ήδη η αιτήτρια εμφανίζεται στις Ουκρανικές αγωγές ως ενδιαφερόμενο μέρος, κυρίως όμως δεν προβάλλεται τέτοια θέση στην ένορκη δήλωση της LSS. Ενόψει των ανωτέρω δεν είναι κατανοητό το «κατεπείγον» και η ανάγκη για μονομερή θεραπεία. Η χρονική περίοδος έξι μηνών που διέρρευσε από το χρονικό σημείο που έλαβε γνώση των γεγονότων η αιτήτρια μέχρι και την καταχώρηση της αίτησης δεν δικαιολογείται. Eξ ίσου παραπλανητική σε σχέση με το κατεπείγον του αιτήματος ήταν η πληροφορία που έλαβε το Δικαστήριο από την LSS (παρ. 118 της ένορκης δήλωσης της) ότι με την επιστολή Κρυσταλλή εκ μέρους των συμβούλων της εναγόμενης 1 ημερ. 31.12.2014 (Τεκμήριο 64) αποφασίστηκε όπως οι σύμβουλοι ζητήσουν οικονομική στήριξη των μετόχων για να διορίσουν Ουκρανούς δικηγόρους. Ο κ. Κρυσταλλής στο εν λόγω τεκμήριο (βλ. Τεκ.29 στην ένορκη δήλωση Κουρσάρη) αναφέρει τα ακόλουθα: "Ηaving received and reviewed the latest financial information with regards to the financial position of the Cypriot Subsidiaries we have noted that the consideration for the purchase of the shares in various Ukrainian companies which had to be paid by the 31st December 2013 to the previous shareholders/plaintiffs is still outstanding. Furthermore, we understand that the Cypriot Subsidiaries do not have the necessary financial resources available to settle the outstanding liabilities and therefore o satisfy these claims. As a result of the above and in view of the lack of financial resources of the Company and its Cypriot Subsidiaries, we as members of the board of directors of the Company have been placed in the difficult position to decide as to the way to deal with this matter. Based on the current financial situation of the Cypriot Subsidiaries as explained above, these are not in a position to deal with the court claims unless the Cypriot Subsidiaries are funded immediately allowing them to settle the outstanding liabilities and to satisfy the plaintiff's claims. In an attempt to provide the Company and the Cypriot Subsidiaries with the necessary funding in order to protect their assets, being the shares held in the Ukrainian Subsidiaries, we propose the following: 1. The two shareholders of the Company to provide the necessary funding either through a shareholder's loan or through an increase of the issued share capital of the Company (and subsequently of its Cypriot Subsidiaries) in accordance with their shareholding proportions; or 2. The Cypriot Subsidiaries to seek external financing through loans to be obtained by financial institutions.". Mε άλλα λόγια, στη συνεδρίαση τους στις 31 Δεκεμβρίου 2014, το αποτέλεσμα της οποίας κωδικοποιήθηκε στην επιστολή Κρυσταλλή ημερ. 31.12.2014, οι σύμβουλοι της Εναγόμενης 1 είχαν αποφασίσει ότι ο καλύτερος τρόπος να προχωρήσουν ήταν «με διευθέτηση» των Αγωγών, επειδή αντιλήφθηκαν ότι οι απαιτήσεις είναι πράγματι έγκυρες ενόψει του γεγονότος ότι τα χρέη των θυγατρικών (Εναγόμενες 12-15) εκκρεμούσαν ακόμα. Συνεπώς, οι σύμβουλοι είχαν αποφασίσει να ζητήσουν την οικονομική στήριξη των μετόχων για να συγκεντρώσουν τους απαιτούμενους πόρους ώστε να αποπληρώσουν τα ποσά που ήταν οφειλόμενα και «ανεξόφλητα» στις Εναγόμενες 22-27, και όχι όπως παραπλανητικά ανέφερε η LSS στην παρ. 118 της ένορκης της δήλωσης για να διορίσουν δικηγόρους στην Ουκρανία. Αυτό το σημείο είναι ζωτικής σημασίας, επειδή αν η LSS είχε αποκαλύψει την πραγματική απόφαση των συμβούλων στο Δικαστήριο, το Δικαστήριο θα είχε αντιληφθεί ότι δεν υπήρχε καμία απολύτως βάση για τη

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.