ΑΡΕΣΤΗ ΤΡΥΦΩΝΟΣ ν. ΧΑΡΑΚΗΣ ΚΑΡΑΠΑΤΕΑΣ, υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης KEZIBAN MOUHAREM MOUSLOU άλλως KEZIBAN MOUH

(3)ακίνητα που αναφέρονται στην παράγραφο 3 της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ.31/10/2014 πιο πάνω, εξεδόθη διάταγμα υπό του Δικαστηρίου με το οποίο διατάσσεται η πώληση των τριών

(3)αυτών ακινήτων. Ας σημειωθεί η εν λόγω αίτηση ημερ.02/02/15 επιδόθηκε στις 06/05/15 και στον αιτητή, ο οποίος όμως δεν εμφανίστηκε στις 15/05/15 που ήταν ορισμένη. Η Επίδικη Αίτηση Με την επίδικη αίτηση ο Κηδεμόνας Τουρκοκυπριακών Περιουσιών είναι τούτο το τελευταίο διάταγμα ημερ.15/05/2015 που επιδιώκει να παραμερίσει. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.10 και Δ.48 Θ.1-3, 9(h), στον περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και Άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμο 139/1991, στις συμφυείς εξουσίες και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στις ένορκες δηλώσεις των Έλενας Χρίστου και Ροδούλας Χαριλάου, οι οποίες αναφέρουν τα εξής (παρατίθενται αυτούσια): Έλενα Χρίστου

1. Εργάζομαι ως Βοηθός Γραμματειακός Λειτουργός στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας στη Λεμεσό και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση και προβαίνω σε αυτήν μετά και από συμβουλή που έλαβα από τον κ. Αντώνη Μελά, ο οποίος χειρίζεται την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή.
2. Στα πλαίσια της πιο πάνω υπόθεσης, στην οποία δεν υπήρξε διάδικο μέρος ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, εκδόθηκε απόφαση ημερομηνίας 31/10/2014, δια της οποίας διατάχθηκε ο Χαράκης Καραπατέας, ως διαχειριστής της περιουσίας της Τουρκοκύπριας αποβιώσασας KEZIBAN MOUHAREM MOUSLOU, να πληρώσει στον Ενάγοντα το ποσό των €20.000 πλέον τόκους και έξοδα. Η εν λόγω απόφαση ενεγράφη στο Κτηματολόγιο (ΜΕΜΟ ΕΒ3329/14)) επιβαρύνοντας τα κτήματα της αποβιώσασας.
3. Στη συνέχεια ο Ενάγων καταχώρησε την αίτηση ημερομηνίας 02/02/2015, με την οποία ζητούσε την έκδοση διατάγματος πώλησης των ακινήτων που επιβαρύνθηκαν με την Δικαστική Απόφαση ημερομηνίας 31/10/2014 (ΜΕΜΟ ΕΒ3329/14). Η αίτηση ημερομηνίας 02/02/2015 επιδόθηκε στο Γραφείο μας στη Λευκωσία στις 06/05/2015 και στάλθηκε με φαξ στο Γραφείο μας στη Λεμεσό από την αρμόδια Λειτουργό της Νομικής Υπηρεσίας στις 13/05/2015 ώστε να τύχει χειρισμού από τον κ. Αντώνη Μελά.
4. Ένεκα του ότι ο κ. Μελάς απουσίαζε από το Γραφείο, λόγω στρατιωτικών υποχρεώσεων, από τις 13/05/2015 μέχρι τις 15/05/2015, δεν ενημερώθηκε κάποιος άλλος συνάδελφός του για να εμφανιστεί στο Δικαστήριο στις 15/05/2015 που ήταν ορισμένη η υπόθεση, με αποτέλεσμα να εκδοθεί διάταγμα πώλησης κάποιων από τα επιβαρυμένα ακίνητα. Επισυνάπτω το διάταγμα πώλησης ημερομηνίας 15/05/2015 ως Τεκμήριο Α.
5. Η έκδοση του πιο πάνω διατάγματος ήρθε εις γνώση του κ. Μελά όταν επικοινώνησε με το Γραφείο των δικηγόρων του Ενάγοντος, κκ. Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, στις 21/05/
6. Την ίδια ημέρα ο κ. Μελάς απέστειλε επιστολή στις αρμόδιες Υπηρεσίες του Κράτους ζητώντας τις απόψεις τους. Επισυνάπτω την επιστολή του κ. Μελά ημερομηνίας 21/05/2015 ως Τεκμήριο Β. Να σημειωθεί ότι επιβεβαιώσαμε την έκδοση του διατάγματος πώλησης στις 02/06/2015, όταν και μας στάληκε με φαξ από το Γραφείο του κ. Κώστα Μελά.
7. Στις 03/06/2015 λάβαμε την επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών ημερομηνίας 29/05/2015, στην οποία εκτίθενται γεγονότα της υπόθεσης. Επειδή, όμως, η επιστολή αυτή στάληκε χωρίς να είναι εις γνώση του Υπουργείου Εσωτερικών για την έκδοση του διατάγματος πώλησης, ο κ. Μελάς ζήτησε τηλεφωνικώς από τους αρμόδιους λειτουργούς του Υπουργείου Εσωτερικών να ξεκαθαρίσουν την θέση τους παραπέμποντάς τους και στην επιστολή του ημερομηνίας 21/05/
8. Η απαντητική επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών, την οποία και επισυνάπτω ως Τεκμήριο Γ, στάληκε στο Γραφείο μας με φαξ στις 18/06/
10. Με βάση τα όσα λέχθηκαν στον κ. Μελά με τις πιο πάνω επιστολές, καταχωρήθηκε από μέρους μας η αίτηση παραμερισμού ημερομηνίας 22/06/
11. Οι δικηγόροι του Ενάγοντος - Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση στις 27/11/2015, οπόταν αυτή ορίστηκε για ακρόαση στις 19/01/2016 και ώρα 8:45 πμ, με οδηγίες του Δικαστηρίου να γίνουν γραπτές αγορεύσεις. Στις 19/01/2016, το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση ημερομηνίας 22/06/2015 καθότι δεν εμφανίστηκε κάποιος δικηγόρος από την Υπηρεσία μου ακριβώς στις 8:45 για να παραδώσει την αγόρευσή μας.
12. Εξ' όσων συμβουλεύομαι από τον κ. Μελά, η διαχείριση της τουρκοκυπριακής περιουσίας που βρίσκεται στις ελεύθερες περιοχές ανήκει, σύμφωνα με το Νόμο 139/1991, στον Κηδεμόνα. Ως εκ τούτου η πώληση τέτοιας περιουσίας δεν μπορεί να γίνει χωρίς την συγκατάθεσή του Κηδεμόνα.
13. Εξ' όσων καλύτερα γνωρίζω και όπως συμβουλεύομαι, είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα παραμερισμού. Ροδούλα Χαριλάου
14. Εργάζομαι ως Λειτουργός Διαχείρισης στον Κλάδο Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών στη Λεμεσό που υπάγεται στο Υπουργείο Εσωτερικών και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση και προβαίνω σε αυτήν μετά και από συμβουλή που έλαβα από τον κ. Αντώνη Μελά, ο οποίος χειρίζεται την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή.
15. Υιοθετώ το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της κας Έλενας Χρίστου και επιπρόσθετα αναφέρω τα ακόλουθα που έχουν σχέση με τον Κλάδο μου.
16. Ο Ενάγων στην παρούσα υπόθεση είχε συμφωνήσει με τον Εναγόμενο, ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης KEZIBAN MOUHAREM MOUSLOU, να αγοράσει τα επίδικα ακίνητα και αποτάθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού για να καταθέσει τα σχετικά αγοραπωλητήρια έγγραφα.
17. Το Κτηματολόγιο απέστειλε στην Υπηρεσία μου σχετική έκθεση για να εξασφαλίσει έγκριση αποδοχής των αγοραπωλητήριων εγγράφων και κατ' επέκταση και των δηλώσεων μεταβίβασης. Στα πλαίσια εξέτασης του πιο πάνω θέματος ζητήθηκε από τις Αρχές Ασφαλείας της Δημοκρατίας να διερευνήσουν τη διαμονή του παρουσιαζόμενου από τον Χαράκη Καραπατέα ως μοναδικού κληρονόμου της αποβιώσασας, Ahmet Turgut Emir.
18. Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ) μας ενημέρωσε ότι ο Ahmet Turgut Emir μετανάστευσε στο Ηνωμένο Βασίλειο το
19. Ήταν παντρεμένος με την Keziban Emir Ahmet, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά που διαμένουν στην Αγγλία. Το ζεύγος, ωστόσο, χώρισε και ο Turgut παντρεύτηκε με Βρετανίδα ονόματι Joyce, με την οποία απέκτησε μία θυγατέρα η οποία διαμένει μόνιμα στην Αγγλία. Στη συνέχεια ο Turgut χώρισε και από την Αγγλίδα και παντρεύτηκε το 1996 την Munevver Halil Tanyolu. Το 1997 επέστρεψαν στα κατεχόμενα και διέμεναν στην οικία της γυναίκας του στην Κλεπίνη, η οποία είναι χτισμένη σε ελληνοκυπριακή περιουσία. Ο Turgut μετά το γάμο του με τη Munevver διέμενε στην Κλεπίνη και κατά διαστήματα στην Αγγλία. Ο Turgut απεβίωσε στις 25/09/2010 στο Ηνωμένο Βασίλειο, γεγονός που απέκρυψε ο κ. Καραπατέας. Η Munevver διαμένει σήμερα στο Δίκωμο. Η ΚΥΠ διαπίστωσε, ακόμη, ότι ο Turgut είχε δύο αδερφές που ζουν στα κατεχόμενα και έναν αδερφό που ζει στην Αγγλία, γεγονός που και πάλι απέκρυψε ο κ. Καραπατέας. Η αδερφή του Turgut ονόματι Emine Aritan διαμένει σε οικία που βρίσκεται σε ελληνοκυπριακή περιουσία, ενώ η άλλη του αδερφή ονόματι Gania Ergezen διαμένει σε τουρκοκυπριακή οικία στα κατεχόμενα.
20. Σύμφωνα με το Νόμο 139/1991, η διαχείριση τουρκοκυπριακής περιουσίας που βρίσκεται στις ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές ασκείται από τον Υπουργό Εσωτερικών, ως Κηδεμόνα των τουρκοκυπριακών περιουσιών. Τα επίδικα ακίνητα, για τα οποία ζητείται η αναγκαστική πώληση για εξασφάλιση χρέους, εμπίπτουν στην έννοια της τουρκοκυπριακής περιουσίας.
21. Η αίτηση για αποδοχή των αγοραπωλητηρίων εγγράφων εξετάστηκε με βάση το άρθρο 3 του Νόμου 139/1991 και αποφασίστηκε ότι δεν είναι δυνατή η χορήγηση της συγκατάθεσης του Κηδεμόνα, από τη στιγμή που υπάρχει κληρονόμος της αποβιώσασας Keziban Mouharem Mouslou, η οποία κατακρατεί ελληνοκυπριακή περιουσία στα κατεχόμενα. Ως εκ τούτου, δεν πληρούνται και τα κριτήρια του Νόμου για άρση της διαχείρισης της επίδικης τουρκοκυπριακής περιουσίας.
22. Ενόψει των πιο πάνω, θεωρώ ότι λανθασμένα εκδόθηκε το διάταγμα πώλησης ημερομηνίας 15/05/2015 και γι' αυτό είναι ορθό και δίκαιο όπως αυτό παραμερισθεί. Η Ένσταση του Ενάγοντα Ο ενάγοντας αντέδρασε καταχωρώντας ένσταση στην αίτηση, εις την οποία προβάλλει 6 λόγους ένστασης. Η voμική βάση της έvστασης στηρίζεται στους Θεσμούς της Πoλιτικής Δικovoμίας, Διαταγή 17, θεσμός 10 και Διαταγή 48, θεσμός 4 και 11, στο άρθρο 23 του Συντάγματος, στο Νόμο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 μέρος 5 άρθρα 22 - 27, 29, 31 και 32 καθώς και 60, 61, στον περί Τουρκοκυπριακών περιουσιών (Διαχείριση και άλλα θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμο 139/91 άρθρα 3, 4 , 5, 6, 6Α, 6Β, 6Γ και 7 και επί της πρακτικής και τωv γεvικώv εξoυσιώv τoυ Δικαστηρίoυ. Την ένσταση δε υποστηρίζει ένορκη δήλωση του ενάγοντα, εις την οποία αναφέρει τα εξής: « 1.Είμαι ο Ενάγων- Καθ ο η Αίτηση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση γνωρίζω πλήρως τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και προβαίνω στην παρούσα ένορκο δήλωση, εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω.
23. Εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, δεν μπορεί να παραμερισθεί, δια της αίτησης ημερομηνίας 29/1/2016, το Διάταγμα πώλησης ημερομηνίας 15/5/2015, που εκδόθηκε στα πλαίσια νόμιμης εκτέλεσης, της καθ όλα έγκυρης, προς όφελος μου, εκδοθείσας απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερομηνίας 31/10/
24. Για τους πιο κάτω λόγους: Α) Η αίτηση του ενδιαφερομένου μέρους δεν στηρίζεται επί της Διαταγής 48 θεσμός 11, που αφορά τις αιτήσεις για παραμερισμό Διατάγματος, αλλά στηρίζεται επί λανθασμένου θεσμού της Πολιτικής Δικονομίας, γεγονός, που την καθιστά παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και/ή πραγματικά αστήριχτη και/ή μη σύμφωνη με τους σχετικούς νόμους και διαδικαστικούς κανονισμούς. Για το λόγο αυτό και μόνο το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί αυτής και η παρούσα αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Β) Εγώ είμαι Κύπριος πολίτης και δικαιούμαι να δρέψω άμεσα τους καρπούς της επιτυχίας μου, αναφορικά με την υπέρ μου εκδοθείσα απόφαση ημερομηνίας 31/10/2014, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Το Διάταγμα πώλησης ημερομηνίας 15/5/2015, εκδόθηκε καθ όλα νόμιμα σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 μέρος 5 άρθρα 22 - 27 και 31-
25. Στις πρόνοιες του Νόμου αυτού δεν υπάρχει οποιαδήποτε εξαίρεση για έκδοση εντάλματος πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας, αναφορικά με ακίνητα τουρκοκυπρίων, που βρίσκονται στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές. Γ) Το γεγονός ότι το ενδιαφερόμενο μέρος διορίσθηκε, δυνάμει του περί Τουρκοκυπριακών περιουσιών (Διαχείριση και άλλα θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμο 139/91, ως κηδεμόνας του ακινήτου, για το οποίο εκδόθηκε ένταλμα αναγκαστικής πώλησης, το οποίο αποτελεί τουρκοκυπριακή γη, που βρίσκεται στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές, δεν διαφοροποιεί την κατάσταση. Ούτε μπορεί ο νόμος αυτός, να υπερτερεί έναντι του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, που προνοεί μεταξύ άλλων και για τις μεθόδους εκτέλεσης Δικαστικών αποφάσεων, μεταξύ των οποίων είναι και η έκδοση Διάταγμα πώλησης ακινήτων. Εξ' άλλου δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια στον νόμο περί Τουρκοκυπριακών περιουσιών, που να εξαιρεί και/ή να αντίκειται στην εφαρμογή των συγκεκριμένων προνοιών του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, επί των οποίων προνοιών, στηρίχθηκε η έκδοση του διατάγματος πώλησης. Δ) Οι πρόνοιες του περί Τουρκοκυπριακών περιουσιών Νόμου αφορούν την προσωρινή διαχείριση τουρκοκυπριακών περιουσιών, από τον Κηδεμόνα για όσο καιρό διαρκεί η έκρυθμη κατάσταση, για σκοπούς εξυπηρέτησης των αναγκών των προσφύγων. Ο πρόνοιες αυτές δεν έχουν σχέση με τη το δικαίωμα ιδιοκτησίας της εγγεγραμμένης ιδιοκτήτριας και προπάντων με το εμπράγματο δικαίωμα, που απόκτησα επί του ακινήτου της αποβιώσασας με αριθμό εγγραφής 0/22537 τεμάχιο 140 φ/σχ. 53/39,έκτασης 24.081 τ. μ. μερίδιο 1/3, στα Κάτω Πολεμίδια, Παναγία Ευαγγελίστρια, Κουντούρκα Λεμεσός, με την κατάθεση στις 15/12/2014, στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού, του σημειώματος εγγραφής Δικαστικής απόφασης (ΜΕΜΟ) με αριθμό ΕΒ 3329/
26. Ε) Το Διάταγμα αναγκαστικής πώλησης εκδόθηκε καθ όλα νόμιμα, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και είναι άδικο, ο πιο πάνω νόμος, να στερήσει σε μένα, προς το συμφέρον των προσφύγων, το νόμιμο δικαίωμα μου, για ικανοποίηση της καθ όλα έγκυρης, προς όφελος μου εκδοθείσας Δικαστικής απόφασης Ελληνοκυπριακού Δικαστηρίου
27. Εν όψει των ανωτέρω η παρούσα αίτηση είναι αβάσιμη και αιτούμαι απόρριψη της με έξοδα εναντίον της Ενδιαφερομένου μέρους -Αιτητή. » Η ένσταση του Εναγόμενου Ένσταση όμως στην αίτηση καταχώρησε και ο εναγόμενος. Προβάλλει 8 λόγους ένστασης. Η ένστασης βασίζεται εις τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 μέρος 5 άρθρα 22-27, 29, 31, 33-37, 53-57 και 60, 61, στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θεσμοί 2-4, επί της πρακτικής και των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Αναφέρει δε ο εναγόμενος στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του τα εξής: «
28. Είμαι ο Εναγόμενος και καθού η αίτηση και γνωρίζω πλήρως και απευθείας τα γεγονότα της παρούσης υποθέσεως.
29. Έχω αναγνώσει ενδελεχώς την αίτηση του Ενδιαφερόμενου μέρους και τις ενόρκου δηλώσεις που την συνοδεύουν προς υποστήριξη του αιτήματος του για παραμερισμό του διατάγματος του δικαστηρίου ημερομηνίας 15/05/2015 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της ως άνω υπ΄ αριθμό και τίτλο αγωγή και αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς των Ενόρκων δηλούντων περιέχονται εις αυτές πλην όσων ρητά παραδέχομαι κατωτέρω.
30. Εν σχέση αρχικά με την ένορκο δήλωση της Έλενας Χρίστου θα ήθελα να αναφέρω ότι πλην των όσων επικαλείται περί εκδόσεως της αποφάσεως, καταχωρίσεως ΜΕΜΟ επί της περιουσίας της αποβιωσάσης και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκε ο επίδικο διάταγμα αγνοώ και συνεπώς απορρίπτω τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της και περαιτέρω ισχυρίζομαι ότι η παρούσα διαδικασία εκποιήσεως ακίνητης περιουσίας αποβιώσαντα η οποία βρίσκεται υπό διαχείριση του δικαστηρίου μόνο υπό του δικαστηρίου μπορεί να ελεχθεί και δεν εμπίπτει και δεν τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του Νόμου 139/11991 ως η Ενόρκως δηλούσα επικαλείται.
31. Εν σχέση με τους ισχυρισμούς της ενόρκου δηλώσεως της Ροδούλας Χαριλάου πλην των ισχυρισμών της που αναφέρονται εις τις παραγράφους 1,3 και 4 αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς της που περιέχονται εις τις παραγράφους 5, 6, 7 και 8 ως ανυπόστατους, αναληθείς και αόριστους και ειδικότερα: (α) κανένα αποδεικτικό έγγραφο ή στοιχείο έχει επισυναφθεί προς επιβεβαίωση των όσων επικαλείται η ενόρκως δηλούσα εις την παράγραφο 5 της ενόρκου δηλώσεως της. (β) Η πώληση της ακίνητης περιουσίας ως προβλέπεται εις το διάταγμα του δικαστηρίου δεν αφορά περιουσία των τυχόν κληρονόμων της αποβιωσάσης αλλά αυτή καθ΄ αυτή τη περιουσίας της ίδιας της αποβιωσάσης η οποία βρίσκεται υπό διαχείριση δυνάμει διατάγματος του δικαστηρίου προς ικανοποίησης δικαστικής αποφάσεως και όχι για οποιοδήποτε λόγο προβλέπεται εις τον Ν. 139/
32. (δ) Ο Υιός της αποβιωσάσης που φαίνεται ως μοναδικός κληρονόμος της απεβίωσε στις 27/09/2009 και όχι στις 25/09/2010 ως αναληθώς αναφέρει η ενόρκως δηλούσα. (Πιστοποιητικό θανάτου του επισυνάπτω και σημειώνω ως τεκμήριο «Α»). (ε) Εις την περίπτωση που υπάρχουν τυχόν άλλοι κληρονόμοι της αποβιωσάσης που δεν υπάρχουν ή η ύπαρξη οποιασδήποτε συμφωνίας για πώληση της περιουσίας της αποβιωσάσης και/ή οποιοδήποτε άλλο θέμα που αφορά αυτή καθ΄ αυτή την περιουσία της αποβιωσάσης δεν δύναται αλλά και ούτε υπάρχει η δυνατότητα υπό του παρόντος δικαστηρίου να εξετάσει τέτοιας φύσεως ζητήματα και/ή θέματα εις τα πλαίσια της παρούσης διαδικασίας τα οποία μπορούν να εξετασθούν αλλά μόνο εις τα πλαίσια της αιτήσεως διαχειρίσεως της περιούσιας της. (ζ) Η περιουσία η οποία ζητείται να πωληθεί βάση του εκδοθέντος διατάγματος του δικαστηρίου είναι για εκτέλεση δικαστικής αποφάσεως και όχι για οποιοδήποτε λόγο που αναφέρεται εις τον Ν. 139/
34. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για παραμερισμό του διατάγματος του δικαστηρίου καθότι αφ΄ ενός μεν η νομική βάση της αίτησης του αιτητή είναι λανθασμένη και αφ΄ ετέρου οι λόγοι οι οποίοι προβάλλονται δεν παρέχεται η δυνατότητα εις το δικαστήριο για άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας για παραμερισμό του διατάγματος.
35. Δια όλους τους ανωτέρω λόγους ευσεβάστως υποβάλλω ότι η αίτηση του Αιτητή πρέπει να απορριφθεί με έξοδα. » Η Ακρόαση της αίτησης Η ακρόαση της αίτησης έγινε βάσει των ενόρκων δηλώσεων. Η επιχειρηματολογία των δικηγόρων των διαδίκων Οι θέσεις του Αιτητή και του Ενάγοντα περιλαμβάνονται σημειώνω στις γραπτές αγορεύσεις που ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους. Δεν κρίνω σκόπιμο σημειώνω να παραθέσω εδώ όσα οι συνήγοροι αναφέρουν στις εν λόγω αγορεύσεις τους και θα αρκεστώ να αναφέρω ότι οι αγορεύσεις έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Εφόσον δε τούτο κριθεί αναγκαίο θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω. Σε ότι αφορά τον Εναγόμενο αναφέρεται ότι δεν ετοιμάστηκε αγόρευση και ο δικηγόρος του ανέφερε ότι υιοθετεί πλήρως την αγόρευση της κας Χ''Αράπη δηλ. του Ενάγοντα. Πρόσθεσε μόνον ότι η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη, και περαιτέρω ότι το πιο βασικό εδώ είναι ότι πρόκειται για εκτέλεση δικαστικής απόφασης και έτσι δεν εμπίπτει στα όσα προβλέπονται στο Ν.139/91που αφορά τη διαχείριση τουρκοκυπριακών περιουσιών. Νομική Πτυχή O Θεσμός 11 της Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί για τον παραμερισμό διατάγματος ότι: «Every order, if and when drawn up, shall be drawn up in the same manner as judgments are by these Rules directed to be drawn up, and when drawn up, shall show on the face of it by whom, or on whose behalf, the application was made, and the nature of the order made. Every such order may be set aside or varied in the same way as a judgment, and may be enforced in any manner in which the judgment of a Court may be enforced.» Ο Θεσμός 10 της Δ.17 δε, που προνοεί για τον παραμερισμό δικαστικής απόφασης και στον οποίο ουσιαστικά παραπέμπει ο Θεσμός πιο πάνω, προνοεί ότι: « Where judgment is entered pursuant to any of the preceding Rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just. » Στην Πολ. Εφ. 205/10, Τσεσμέλογλου v. Σοφοκλέους, ημερ.15/01/13 αναφέρθηκαν τα εξής: « Διαχρονικά η νομολογία έχει καθορίσει σε ποιες περιπτώσεις είναι δυνατή η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς ακύρωση απόφασης ληφθείσας λόγω παράλειψης καταχώρισης εμφάνισης. Διακρίνονται δύο περιπτώσεις: (α) όπου η ερήμην απόφαση εκδόθηκε παράνομα, δηλαδή, κατά παράβαση ουσιώδους τύπου ή διαδικασίας, οπότε και η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae και (β) όπου η απόφαση είναι μεν νομότυπη, αλλά ο αιτούμενος τον παραμερισμό της παρουσιάζει διά ενόρκου δηλώσεως εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, ενώ επεξηγεί ταυτόχρονα το λόγο που η υπόθεση αφέθηκε να προχωρήσει σε έκδοση απόφασης, χωρίς τη συμμετοχή του. Η απεριόριστη και ταυτόχρονα σύμφυτη ουσιαστικά εξουσία του Δικαστηρίου να παραμερίζει αποφάσεις ληφθείσες χωρίς την εξέταση της υπόθεσης επί της ουσίας, υπόκειται επομένως στα καλώς εγνωσμένα περιοριστικά κριτήρια που έχουν αναφερθεί ανωτέρω, αλλά σημασία αποκτούν επίσης αφενός το χρονικό διάστημα που έχει διαρρεύσει μεταξύ της απόφασης και της αίτησης παραμερισμού και αφετέρου η χρησιμότητα του τυχόν παραμερισμού, από την άποψη ότι αν δεν υπάρχει κάποια υπεράσπιση, τότε ο παραμερισμός δεν εξυπηρετεί. Τα πιο πάνω αντλούνται από υποθέσεις όπως οι Evans v. Bartlam

(1973)3 All E.R. 646, Land Securities Plc v. Receiver for the Metropolitan Police District

(1983)1 W.L.R. 439, Φυλακτού ν. Μιχαήλ

(1982)1 Α.Α.Δ. 204, Μιχάλης Λούκα ν. Cyprus Pipes Industries Ltd

(1995)1 Α.Α.Δ. 163 και Λουκαΐδου ν. Γερολέμου

(2000)1 Α.Α.Δ.

1. » Εξέταση της αίτησης Α. Ισχυριζόμενη αντικανονική / παράτυπη έκδοση του επίδικου διατάγματος Πρόκειται για την κύρια θα μπορούσε να λεχθεί θέση του Αιτητή, ο οποίος θεωρεί ότι το διάταγμα εξεδόθη αντικανονικά / παράτυπα. Η ακίνητη περιουσία που ενδιαφέρει αποτελεί τουρκοκυπριακή περιουσία αναφέρει και δεν θα μπορούσε να πωληθεί χωρίς την συγκατάθεση του Κηδεμόνα αφού αυτό θα προσέκρουε στις διατάξεις του Ν.139/
2. Συνεπώς το Δικαστήριο θα πρέπει να παραμερίσει το διάταγμα ex debito justitiae. Ότι βεβαίως στην προκειμένη περίπτωση η ακίνητη περιουσία που διατάχθηκε να πωληθεί αποτελεί τουρκοκυπριακή περιουσία μέσα στην έννοια του Ν.139/91, είναι παραδεκτό από όλες τις πλευρές. Ότι επίσης ο Υπουργός Εσωτερικών ορίζεται με βάση την εν λόγω νομοθεσία ως Κηδεμόνας των τουρκοκυπριακών περιουσιών, είναι δεδομένο (βλ. αρ. 2 και 3 του Ν.139/91). Όμως, πέραν των ανωτέρω, έχει περαιτέρω μεγάλη σημασία να αναφερθεί εδώ ότι ο αιτητής δεν αμφισβητεί ότι η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ.31/10/14 εξεδόθη κανονικά, όπως ούτε και ότι στη συνέχεια ο ενάγοντας είχε δικαίωμα να καταχωρήσει το αναφερθέν ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας της αποβιωσάσης. To παράπονο του περιορίζεται στην έκδοση του επίδικου διατάγματος πώλησης μόνον. Με αυτά υπόψη αναφέρω εδώ ότι έχω μελετήσει πολύ προσεκτικά τον Ν.139/91 ως τροποποιήθηκε, όπως επίσης έχω μελετήσει τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.
3. Δεν εντοπίζω οποιαδήποτε πρόνοια σε οιανδήποτε εκ των πιο πάνω νομοθεσιών η οποία να απαγορεύει την πώληση ακίνητης τουρκοκυπριακής περιουσίας, επί της οποίας να έχει κατατεθεί κανονικά εκδοθείσα δικαστική απόφαση (ΜΕΜΟ). Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή βασίζει την εισήγηση του στην γνωστή απόφαση Perihan v. Απόστολου Γεωργίου

(2008)1 Α.Α.Δ.905. Έχω την άποψη όμως ότι η απόφαση αυτή δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωση μας. Εδώ δεν εξετάζεται θέμα νομιμότητας ή μη δικαιοπραξίας η οποία με βάση την Νομοθεσία για τις τουρκοκυπριακές περιουσίες να χρειαζόταν την άδεια του Κηδεμόνα, στα πλαίσια πάντα της άσκησης των αρμοδιοτήτων και εξουσιών του τελευταίου. Στην προκειμένη περίπτωση η διαφορά των μερών επιλύθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 31/10/14, η οποία εφόσον δεν προσβλήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο θεωρείται τελική και αμετάκλητη, και βεβαίως αυτό συνεπάγεται ότι κατά την εξέταση από το Δικαστήριο της υπόθεσης ή και της απαίτησης του ενάγοντα δεν προέκυψε θέμα παρανομίας του σκοπού ή της αντιπαροχής της συμφωνίας των διαδίκων, όπως δηλαδή είναι η περίπτωση στην Perihan πιο πάνω. Συνεπώς με βάση τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, ο ενάγοντας ως εξ' αποφάσεως πιστωτής, είχε σαφώς δικαίωμα να λάβει μέτρα εκτέλεσης και συγκεκριμένα να επιβαρύνει την ακίνητη περιουσία του εναγόμενου, εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη, με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης. Πρόκειται δε για ακίνητη ιδιοκτησία εγγεγραμμένη στο όνομα του εναγόμενου στα βιβλία του Κτηματολογίου, η οποία μπορούσε να εκποιηθεί, ενώ ο εναγόμενος αναφέρεται δεν έχει καμία κινητή περιουσία. Και βεβαίως δεν υπάρχει καμία απολύτως εξαίρεση στο Νόμο εν σχέση με τις τουρκοκυπριακές περιουσίες, σε αντίθεση σημειώνω με τις περιουσίες που βρίσκονται σε μη ελεγχόμενες περιοχές της Δημοκρατίας. (βλ. μεταξύ άλλων τα άρθρα 2, 14, 22 - 24, 27 και 54 του Κεφ.6) Εν κατακλείδι κατά την κρίση μου δεν υπήρχε οιονδήποτε κώλυμα ως προς την έκδοση του διατάγματος πώλησης, το οποίο εξεδόθη κανονικά. Ολοκληρώνοντας κρίνω σκόπιμο ένα σύντομο σχολιασμό στα όσα αναφέρει ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή στην τελευταία παράγραφο της 2ης σελίδας της αγόρευσης του. Προς αντίκρουση της θέσης που προβάλλει η πλευρά του ενάγοντα ότι ο Κηδεμόνας δεν μπορεί να εμποδίσει την πώληση της περιουσίας ως μέτρο εκτέλεσης αναφέρει ότι αυτό θα αποτελούσε παράκαμψη του Νόμου. Διότι θα μπορούσε κάλλιστα, αναφέρει πιο συγκεκριμένα, ένας τουρκοκύπριος ιδιοκτήτης που επιθυμεί να πωλήσει την περιουσία του αλλά εμποδίζεται εξαιτίας του Ν.139/91 να συμφωνήσει με τρίτο πρόσωπο ώστε να κινηθεί δικαστική διαδικασία εναντίον του και είτε να δεχτεί απόφαση είτε να αφήσει να εκδοθεί απόφαση ερήμην του και στη συνέχεια να εγγράψει ΜΕΜΟ για να κινηθεί διαδικασία πώλησης. Με όλο το σεβασμό όμως αναφέρω ότι διαφεύγει του ευπαίδευτου συνηγόρου το εξής σημαντικό. Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει κανονικά εκδοθείσα δικαστική απόφαση και αυτό δεν αμφισβητείται. Αναφέρεται δε, εκ του περισσού ενδεχομένως, ότι δεν υπάρχει ισχυρισμός του συνηγόρου ότι το πιο πάνω σενάριο εξαπάτησης ουσιαστικά του Κράτους και δόλιας παράκαμψης του Νόμου ισχύει στην περίπτωση μας, που και να υπήρχε τέτοιος ισχυρισμός αναφέρω δεν θα μπορούσε να εξεταστεί εδώ αφού αυτό αφορά την ίδια την απόφαση (και λόγο για παραμερισμό της) και όχι το εκδοθέν διάταγμα πώλησης. Εάν εν πάση περιπτώσει ίσχυε κάτι τέτοιο εδώ θεωρώ ότι ο αιτητής θα προχωρούσε διαφορετικά δηλ. με αίτηση παραμερισμού της απόφασης και περαιτέρω θα ζητούσε αναστολή της εκτέλεσης του επίδικου διατάγματος. Προφανώς αυτή δεν είναι η περίπτωση μας. Κατά την κρίση μου το συμφέρον της δικαιοσύνης στην προκειμένη περίπτωση υποβάλλει ότι το διάταγμα πώλησης που εξασφάλισε ο ενάγοντας θα πρέπει να αφεθεί να εκτελεστεί. Διαφορετικά πλήττεται κατά την άποψη μου καίρια το κύρος της δικαστικής διαδικασίας, ως εκ της μη εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης, και η αξιοπιστία της δικαιοσύνης η οποία εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Β. Κανονική έκδοση διατάγματος - Παραμερισμός ένεκα αποκάλυψης επαρκών στοιχείων που δικαιολογούν τον παραμερισμό και επειδή παρέχεται εξήγηση για το λόγο που η υπόθεση αφέθηκε να προχωρήσει με την έκδοση του διατάγματος. Αποτελεί εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του αιτητή ότι εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι το επίδικο διάταγμα εξεδόθη κανονικά, και πάλιν θα πρέπει να παραμεριστεί καθότι συντρέχουν οι υπόλοιπες προϋποθέσεις παραμερισμού. Ευθέως όμως αναφέρω ότι ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω θεωρώ πως δεν αποκαλύπτονται επαρκή στοιχεία ώστε να δικαιολογείται ο παραμερισμός, και με αυτή τη διαπίστωση δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω εις βάθος την 2η προυπόθεση που πρέπει να συντρέχει. Εν σχέση με αυτήν λέγω μόνον ότι κατά την κρίση μου πληρούται, εφόσον προκύπτει με βάση όσα αναφέρονται ότι ο αιτητής δεν επέδειξε σε καμία περίπτωση αδιαφορία για την αίτηση ή συμπεριφορά τέτοια που να μπορεί να χαρακτηριστεί ως καταφρόνηση του Δικαστηρίου. Όπως όμως γίνεται αντιληπτό με βάση τα πιο πάνω το αποτέλεσμα της αίτησης έχει κριθεί. Προχωρώ όμως στην εξέταση και των υπόλοιπων θεμάτων που εγείρονται σε περίπτωση που η κατάληξη του Δικαστηρίου πιο πάνω ανατραπεί. Γ. Άλλα θέματα που εγείρονται i. Μη συμπερίληψη Δ.48 Θ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στη νομική βάση της αίτησης. Πολύ επιγραμματικά αναφέρω ότι δεν θα απέρριπτα την αίτηση επειδή στη νομική βάση δεν γίνεται αναφορά στην εν λόγω διάταξη. Από τη στιγμή που η Δ.48 Θ.11 αναφέρει ότι διάταγμα μπορεί να παραμεριστεί κατά τον ίδιο τρόπο που παραμερίζεται δικαστική απόφαση και γίνεται αναφορά στη νομική βάση στη σχετική διάταξη για παραμερισμό δικαστικής απόφασης δηλαδή στην Δ.17 Θ.10, η οποία παρέχει την εξουσία / δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να προβεί στον παραμερισμό, δεν θα συμφωνήσω με την ευπαίδευτη συνήγορο του ενάγοντα και την σχετική εισήγηση της (βλ. σελ. 2 γραπτής αγόρευσης ενάγοντα). Κατάληξη Υπό το φως όλων των ανωτέρω η αίτηση ημερ.29/01/16 απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και του Εναγόμενου και εναντίον του Αιτητή/Ενδιαφερόμενου Μέρους. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Αίτηση για παραμερισμό διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο