ΑΝΤΩΝΗΣ ΘΕΟΡΗ ν. ΝΕΦΕΛΗ ΜΙΧΑΗΛ κ.α., Αρ. Αίτησης: 32/13, 5/7/2016

(1)και

(2), η διακριτική ευχέρεια και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Μαρτυρικό υπόβαθρο της Αίτησης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση της ίδιας της εναγόμενης 1 ‑ Αιτήτριας, η οποία αρχικώς προβαίνει σε μίαν αναφορά αναφορικά με την πηγή άντλησης της γνώσης της περί τα γεγονότα και της γνώσης της αναφορικά με νομικά ζητήματα. Ακολούθως η ενόρκως δηλούσα κάνει αναφορά στο ιστορικό της παρούσας αγωγής, με βάση την ενημέρωση που έγινε στον φάκελο του Δικαστηρίου και ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ενημερώθηκε για την παρούσα αγωγή η εναγόμενη 1 και χωρίς το Δικαστήριο να παραθέτει αυτολεξεί το πλήρες περιεχόμενο της ένορκης της δήλωσης, καθότι θα γίνει ειδική αξιολόγηση πιο κάτω. Αναφέρει ότι ο γιος της δεν είναι συγκάτοικος μαζί της και απορρίπτει ευθέως την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη, ότι η αγωγή επιδόθηκε στον ενήλικα γιο της και συγκάτοικο. Ακολούθως η ένορκος δηλούσα, αναφέρει ότι ο γιος της δεν μένει μαζί της, αλλά σε συγκεκριμένη οδό επίσης στην επαρχία Λεμεσού και επισύναψε προς αυτόν τον σκοπό σχετικά Τεκμήρια όπως είναι π.χ αγοραπωλητήριο έγγραφο και λογαριασμός ρεύματος με βεβαίωση πληρωμής σκυβάλων και Αίτηση για σύνδεση ηλεκτρικού ρεύματος. Επίσης η ενόρκως δηλούσα κάνει αναφορά στις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε γνώση στην παρούσα αγωγή και απόφαση, θέτοντας ζήτημα παρατυπίας στην έκδοση αυτής. Υπεραμύνθηκε του δικαιώματος να ακουστεί, ενόψει του ότι έχει και καλόπιστη υπεράσπιση. Για τους λόγους που η παρούσα Αίτηση δεν έχει καταχωρηθεί νωρίτερα, επικαλέστηκε σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε στενό συγγενικό πρόσωπο του δικηγόρου της, όπου δυστυχώς απεβίωσε τέλη του έτους 2015 και συνακόλουθα δεν υπήρχε οποιαδήποτε καθυστέρηση ως ισχυρίζεται η ίδια. Επί της ουσίας της αγωγής και για να προβάλει η Υπεράσπιση, η εναγόμενη αρνείται τις ισχυριζόμενες ζημιές που υπέστη η κατοικία του ενάγοντα λόγω ισχυριζόμενης αμέλειας από πλευράς εναγόμενης

1. Ακολούθως αναφέρει ότι δεν έχει προκληθεί οποιαδήποτε επέμβαση ή ζημιά στην οικία του ενάγοντα, από τις οικοδομικές εργασίες οι οποίες έγιναν βάσει συγκεκριμένων αδειών από τις Αρμόδιες Αρχές. Άνευ βλάβης προωθεί τη θέση, ότι σε περίπτωση που ήθελε υποδειχθεί ότι υπήρχαν ζημιές στον ενάγοντα, αυτές οφείλονται από τον εναγόμενο 2 ο οποίος ήταν το πρόσωπο που εκτελούσε τις οικοδομικές εργασίες και ο οποίος είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για αποκατάσταση αυτών. Η Αίτηση αντίκρισε την ένσταση του ενάγοντα, ο οποίος προέβαλε συνολικά 9 λόγους ένστασης, χωρίς να παρατίθενται βεβαίως αυτολεξεί οι λόγοι ένστασης. Ο ενάγοντας προβάλλει τη θέση ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τον παραμερισμό της απόφασης, καθότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να επανανοιχθεί η αγωγή, ότι σε περίπτωση επανανοίγματος της αγωγής, δεν θα εξυπηρετείτο κανένας χρήσιμος σκοπός της επίλυσης διαφοράς, ότι η εναγόμενη απέδειξε πλήρη περιφρόνηση της διαδικασίας και ότι σε περίπτωση επανανοίγματος, θα παραβιάζονταν τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα και έννομα συμφέροντα του ενάγοντα. Μαρτυρικό υπόβαθρο της Αίτησης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του ίδιου του ενάγοντα, ο οποίος υπεραμύνεται του νομότυπου της επίδοσης της παρούσας αγωγής. Ακολούθως αναφέρει ότι όπως του ανέφερε ο ιδιώτης επιδότης, η επίδοση έγινε στον γιο της εναγόμενης και ο γιος της ανέφερε σε αυτόν ρητά τη σχέση του, και ότι ήταν ενήλικας και συγκατοικούσε με την εναγόμενη. αυτήν. Η άρνηση του γιου της εναγόμενης να υπογράψει το κλητήριο ένταλμα, δεν διαφοροποιεί και δεν αποκλείει τη νομιμότητα της επίδοσης. Επίσης αντικρούει τη θέση της εναγόμενης 1 ότι ο γιος της εναγόμενης 1 δεν συγκατοικούσε μαζί της, διότι δεν αποκλείεται το γεγονός αυτό τη συγκεκριμένη ημέρα να συγκατοικούσε ο γιος της εναγόμενης 1 με αυτήν και το ίδιο ισχύει με τα κατατεθέντα Τεκμήρια τα οποία σχολίασε και ερμήνευσε. Ακολούθως αναφέρει ο ενόρκως δηλών ότι υπήρχε υπέρμετρη καθυστέρηση ενόψει του χρόνου που έλαβε γνώση η εναγόμενη 1 της παρούσας αγωγής. Ακολούθως ο ενόρκως δηλών κάνει αναφορά στα μέτρα εκτέλεσης που έχει προβεί και υπεραμύνθηκε του προβαλλόμενου λόγου ένστασης, ότι η προώθηση της παρούσας Αίτησης έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη καθυστέρηση. Ακολούθως αναφέρει και ισχυρίζεται, ότι ο ισχυρισμός της εναγόμενης 1, ότι ο εναγόμενος 2 ήταν αποκλειστικά υπεύθυνος για τη διεξαγωγή των εργασιών, δεν αποτελεί επαρκή και ικανοποιητική μαρτυρία σχετικά με το πρόσωπο που ευθύνεται για την πρόκληση των ζημιών στην κατοικία του. NOMIKH ΠΤΥΧΗ Πολύ διαφωτιστική είναι η πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου NSM DEMOCARS LTD κ.α. ν ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ECLI:CY:AD:2015:A677, Πολιτική Έφεση 121/2010 ημερ. 14/10/2015, όπου η Έντιμη Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κα Τάσια Ψαρά Μιλτιάδου, ανέφερε τα ακόλουθα, όπου και τα σχετικά αποσπάσματα τα οποία μιλούν από μόνα τους: Πριν την εξέταση τους, να προβούμε σε μια συνοπτική περιγραφή της νομολογιακής αντίκρυσης της θ.10 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αποτέλεσε βέβαια τον πυρήνα της αίτησης, της ένστασης και της απόφασης. Όπως έχει διαχρονικά τεθεί από τη νομολογία, η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης, προκειμένου να επιτύχει η αίτηση για παραμερισμό, απόφασης ληφθείσας ερήμην, συνιστά πρωταρχικό παράγοντα ο οποίος λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της θ.10 (βλ. Phylactou v. Michael , Bίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.ά. ν. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ , Πίττας ν. UnigoodsTrading Co.Ltd , Κωνσταντινίδη ν. Hissin ). Εφόσον δε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με αναφορά στους παράγοντες που, κατά φυσιολογική συνέπεια, επενεργούν στην άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου, το Εφετείο δεν επεμβαίνει υποκαθιστώντας την πρωτόδικη κρίση (βλ. Μilouca v. Κούρτη ). Επιδίωξη του Δικαστηρίου πρέπει να είναι η εξισορρόπηση αφενός του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεση του και αφετέρου, η ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων με τη διασφάλιση της τελεσιδικίας. Το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του αιτητή είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση. Ορθά λοιπόν το πρωτόδικο Δικαστήριο, έστρεψε πρώτα την προσοχή του στο αν είχε καταδειχθεί καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση............................... Είναι ορθό βέβαια αυτό που λέχθηκε στη νομολογία ότι για να καταλήξει το Δικαστήριο σε απόφανση δεν απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση αλλά επιβάλλεται η παράθεση θετικών γεγονότων με τρόπο πειστικό. Στην Πατούρης ν. Hellenic Bank , αναφέρονται τα εξής στη σελ.2123 και 2124: «Στην απόφασή του το πρωτόδικο Δικαστήριο χαρακτηρίζει την προβληθείσα υπεράσπιση του εφεσείοντος ως «αοριστολογίες»? Υποδηλώνοντας την απουσία στέρεου βάθρου θεμελιωτικού οποιασδήποτε από τις προβληθείσες υπερασπίσεις. Η προβολή διαζευκτικών εκδοχών αναφορικά με γεγονότα που έπρεπε να γνωρίζει ο ομνύων κλονίζει αφ' εαυτής το θεμέλιο της υπεράσπισής του. Στο σημείο αυτό το πρωτόδικο Δικαστήριο παραπέμπει στην El Fath Co v. E.D.T. Shipping και άλλος (υπόθεση ναυτοδικείου ‑ σύλληψη πλοίου), για να υπογραμμίσει όσα αναφέρονται στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση εκείνη: «Τα γεγονότα μπορούν να επιδέχονται διαζευκτικούς νομικούς χαρακτηρισμούς ή να υπάγονται σε διαζευκτικές νομικές έννοιες. Διαζεύξεις όμως ως προς το τί ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα όπως η περιεχόμενη στην παρούσα ένορκη δήλωση, δεν χωρούν. Είτε οι εναγόμενοι 1 είναι οι ιδιοκτήτες του πλοίου είτε δεν είναι και είναι κάτι άλλο.» (Απόφαση (Εφετείου) από Κωνσταντινίδη, Δ.) Όντως το ακροσφαλές του βάθρου της υπεράσπισης του εφεσείοντος την καθιστά τρωτή σε βαθμό που να αναιρεί την υπόστασή της. Στην ένσταση της εφεσίβλητης επισυνάπτεται τόσο η εγγυητική όσο και το δείγμα υπογραφής του εφεσείοντος, γεγονότα που δεν τέθηκαν υπό αμφισβήτηση από τον εφεσείοντα, είτε με ένορκη δήλωση, που θα ήταν δυνατό να προσαγάγει, ή με οποιοδήποτε άλλο παραδεκτό τρόπο, όπως υποδεικνύει το δικάσαν δικαστήριο. Η καλοπιστία του εφεσείοντος τέθηκε, όπως διαπίστωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο υπό σοβαρή δοκιμασία, ενόψει της αποκάλυψης των σχέσεων του με τους ιθύνοντες της εταιρείας και του γεγονότος ότι ο εναγόμενος 2, και συνεγγυητής του ήταν αδελφός του? Γεγονός αποκαλυπτικό της συνάφειας του εφεσείοντος τόσο με τον ίδιο όσο και με την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία. Ανεξάρτητα από οποιεσδήποτε άλλες επιφυλάξεις, εξ αντικειμένου η προβληθείσα υπεράσπιση του εφεσείοντος στερείται αξιοπιστίας. Κειμένεται η υπεράσπισή του μεταξύ πιθανολογούμενης άγνοιας ή αδυναμίας γνώσης των γεγονότων αφενός, και απουσίας συνεπειών από τις πράξεις του σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι εγγυήθηκε την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία, αφετέρου. Κανένα θετικό γεγονός δεν προβάλλεται στην ένορκη δήλωση του εφεσείοντος που να στοιχειοθετεί υπεράσπιση. Τούτο σε συνδυασμό με την απουσία ουσιαστικής αμφισβήτησης του προσαχθέντος εγγράφου που φέρει την υπογραφή του, απογυμνώνει την υπεράσπιση του νομιμοποιητικού ερείσματος. Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας? Υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Εφόσον η προβαλλόμενη υπεράσπιση έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, καθίσταται συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται.» Eπισημαίνεται ανωτέρω η ανάγκη προβολής θετικών θέσεων στη στηρίζουσα την αίτηση ένορκη δήλωση, χωρίς διαζεύξεις και «αοριστολογίες». Χαρακτηρίζεται δε «συζητήσιμη» μια υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω αναφερθέν νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση Αίτηση, κρίνει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τον παραμερισμό της απόφασης της παρούσας αγωγής. Ως προς το θέμα της Υπεράσπισης το οποίο καλείται το Δικαστήριο να εξετάσει πρωτίστως, κρίνει ότι η Αιτήτρια δεν έχει προβάλει τέτοια λεπτομερή διεξοδική εξειδικευμένη εμπεριστατωμένη και προπάντων πειστική εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Συγκεκριμένα οι αναφορές που αναγράφονται στις παραγράφους 17, 18 και 19 που έγκεινται και αφορούν το πιο πάνω ζήτημα, δεν ικανοποιούν το Δικαστήριο ότι έχει προβληθεί καλόπιστη υπεράσπιση. Οι λόγοι είναι οι εξής: Στην παράγραφο 17 και 18, δεν διαφαίνεται μια σταθερή γραμμή πλεύσης της εναγόμενης 1, καθότι από τη μια αρνείται την ανάμειξη της στην πρόκληση των οποιωνδήποτε ζημιών και γενικά αρνείται την ύπαρξη οποιωνδήποτε ζημιών, αλλά στην παράγραφο 18 προβαίνει ουσιαστικά σε μια διαζευκτική προβολή θέσης, ότι σε περίπτωση που υπήρχαν ισχυριζόμενες ζημιές, αυτές προκλήθηκαν ολικά ή μερικά συνεπεία των εργασιών που διεξήγοντο επί του ακινήτου της. Η πιο πάνω θέση της εναγόμενης 1, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα και γενικά την Αρχή της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων, καθότι σε περίπτωση που επανανοιγόταν η παρούσα αγωγή, το Δικαστήριο θα είχε ενώπιον του μια ασαφή υπεράσπιση και μάλιστα σε διαζευκτική βάση, καθότι από τη μια προβάλλεται η θέση ότι δεν υπήρχαν ζημιές και από την άλλη ότι σε περίπτωση που υπήρχαν, αυτές προκλήθηκαν ολικά ή μερικά από τον εναγόμενο
2. Η θέση της εναγόμενης 1 ότι αποκλειστικός υπεύθυνος είναι ο εναγόμενος 2 που εκτελούσε τις οικοδομικές εργασίες, δεν αναιρεί τη νομική ευθύνη της εναγόμενης 1 ως ιδιοκτήτριας της επίδικης κατοικίας, η οποία διαφαίνεται ότι προσέλαβε τις υπηρεσίες του εναγόμενου 2 για να εκτελέσει τις εν λόγω οικοδομικές εργασίες και υπό τις περιστάσεις ο εναγόμενος 2 ήταν αντιπρόσωπος της εναγόμενης 1 και συνακόλουθα η εναγόμενη 1 ως αντιπροσωπευόμενη, είχε την ευθύνη των πράξεων και παραλείψεων του εναγόμενου
3. Αναφορικά με τους λόγους που προέβαλε η εναγόμενη 1 για τη μη έγκαιρη καταχώρηση εμφάνισης της, δεν έπεισε το Δικαστήριο. Καταρχήν θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ναι μεν στην ένορκη δήλωση επίδοσης κατατέθηκε που είναι εντός του φακέλου, αναγράφεται ότι η επίδοση έγινε στον γιο της εναγόμενης 1 Μιχάλη Μιχαήλ, ως ενήλικα και συγκάτοικο γιο της και αμφισβητήθηκε έντονα η θέση από την εναγόμενη 1 που αφορά το ζήτημα της μη συγκατοίκησης του γιου της. Ακόμα και έτσι να έχουν τα πράγματα, δηλαδή ακόμα και αν ο γιος της εναγόμενης 1 δεν ήταν συγκάτοικος της, αυτό δεν επιφέρει οποιαδήποτε ακυρότητα της επίδοσης, καθότι η διαταγή 5 Κανονισμός 2, παράγραφος 1 και (Ι), αναφέρει ρητά ότι η επίδοση μπορεί να γίνει σε μέλος της οικογένειας του εναγόμενου που φαίνεται ότι είναι 16 ετών και άνω και το μέλος αυτό να είναι στην πόλη ή το χωριό ή μέσα στην περιοχή του εναγόμενου. Το ότι ο γιος της εναγόμενης 1 είναι ενήλικας, σίγουρα δεν έχει αμφισβητηθεί. Το ότι διαμένει στην πόλη της Λεμεσού, αυτό έχει προβληθεί ακόμα και από την ίδια την εναγόμενη 1, προβάλλοντας σχετικά Τεκμήρια. Παρόλα αυτά όμως, παρέμεινε αναντίλεκτος ο ισχυρισμός του ενάγοντα ‑ Καθ' ου η Αίτηση ότι ο επιδότης του ανέφερε ότι ο γιος της εναγόμενης 1 εκείνη την ημέρα του ανέφερε ότι είναι γιος και συγκάτοικος της εναγόμενης
4. Επίσης διαπιστώνεται ότι και χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζεται το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε συγγενικό πρόσωπο του δικηγόρου της εναγόμενης 1, εν τούτοις όμως τα όσα έχουν προηγηθεί μετά τη λήψη της ενημέρωσης της εναγόμενης 1 αναφορικά με την ύπαρξη της παρούσας διαδικασίας και την έκδοση της απόφασης, εν τούτοις διαφαίνεται ενόψει και του χρόνου καταχώρησης της υπό εξέταση Αίτησης μια αδιαφορία, όχι εκ μέρους του δικηγόρου της εναγόμενης 1, αλλά μια αδιαφορία από την ίδια την εναγόμενη 1, διότι η παρέλευση του χρονικού διαστήματος που έχει λάβει χώρα, καταδεικνύει περίτρανα την αδιαφορία της εναγόμενης 1, αλλά και την περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, κρίνει ότι δεν πληρούνται προϋποθέσεις για την έγκριση της υπό εξέταση Αίτησης και συνακόλουθα η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος της εναγόμενης 1 και υπέρ του ενάγοντα ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τέλος Ακρόασης (12:05) Διευκρινιστικά Σημεία: ‑‑ Ο ομιλητής διακόπτεται από κάποιο άλλο άτομο . Ο ομιλητής διακόπτει τη σκέψη του (...) Δεν κατέστη δυνατή η καταγραφή του προφορικού λόγου (Υπ.) .................. Αλέξανδρος Φυλακτού, Ε.Δ. ΒΕΒΑΙΩΣΗ Εγώ, η Φιλιώ Παπαλοΐζου, στενοτυπίστρια, πιστοποιώ ότι το παρόν κείμενο είναι η πλήρης και ακριβής μεταγραφή των στενοτυπημένων πρακτικών που πήρα, όσο καλύτερα μπορούσα, στην παρούσα υπόθεση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο