Mάρκου Παρασκευά ν. Μάρκου Μάρκαρη, Αρ. Αγωγής: 6185/01, 19/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A369 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6185/01 Mεταξύ: Mάρκου Παρασκευά Ενάγοντα και Μάρκου Μάρκαρη Εναγομένου ------------------ Αίτηση ημερ. 7.4.16 ------------------- 19.8.16 Για τον αιτητή-εναγόμενο: Kος Ονουφρίου για Ρ. Ερωτοκρίτου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τον καθ'ου η αίτηση-ενάγοντα: Κα Ζαντίρα για Μιχαλάκης Κυπριανού & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο αιτητής ζητεί: «Α. Όπως η εκτέλεση, της απόφασης ημερομηνίας 05.08.2014 του Σεβαστού Δικαστηρίου ως προς την καταβολή το ποσού των €1.606,09 ως ειδικές αποζημιώσεις με τόκο προς 8% ετησίως από 25/11/1998 (ημερ. Χειρουργικής επέμβασης) για το ½ της χρονικής αυτής περιόδου μέχρι την 24.09.2001 (ημερ. Καταχώρησης της αγωγής) και τόκο προς 8% από 25.09.2001 μέχρι 15.10.2008 και με τόκο προς 5,5% από 16.10.2008 μέχρι εξοφλήσεως και του ποσού των €40.000,00 ως γενικές αποζημιώσεις με τόκο προς 8% ετησίως από 25/11/1998 (ημερ. Χειρουργικής επέμβασης) για το ½ της χρονικής αυτής περιόδου μέχρι την 24.09.2001 (ημερ. Καταχώρησης της αγωγής) και τόκο προς 8% από 25.09.2001 μέχρι 15.10.2008 και με τόκο προς 5,5% από 16.10.2008 ανασταλούν μέχρι νεοτέρων διαταγών του Δικαστηρίου, και μέχρι εκδίκασης και αποπεράτωσης της Πολιτικής Έφεσης ημερομηνίας 15.08.2014, που καταχωρήθηκε εναντίον της πρωτόδικης απόφασης ημερομηνίας 05.08.2014 που καταχωρήθηκε εναντίον της πρωτόδικης απόφασης του Ε.Δ. Λεμεσού, στα πλαίσια της αγωγής του Ε.Δ. Λεμεσού υπ' αρ. 6185/
- Β. Όπως το ποσό των €59,00 έξοδα εκδόσεως της απόφασης ημερομηνίας 05.08.2014 όπως επίσης και τα έξοδα της αγωγής όπως αυτά έχουν υπολογισθεί από τον Πρωτοκολλητή και έχουν εγκριθεί από το Δικαστήριο στο ποσόν των €20.050,8 με τόκο προς 8% από 24.09.2001 μέχρι 14.10.2008 και 5.5% από 15.10.2008 μέχρι τελείας εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €19.320,01, ανασταλούν μέχρι νεοτέρων διαταγών του Δικαστηρίου και μέχρι εκδίκασης και αποπεράτωσης της Πολιτικής Έφεσης ημερομηνίας 15.08.2014, που καταχωρήθηκε εναντίον της πρωτόδικης απόφασης του Ε.Δ. Λεμεσού, στα πλαίσια της αγωγής του Ε.Δ. Λεμεσού υπ' αρ. 6185/2001, ημερομηνίας 05.08.
- Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διαταγή ήθελε το Δικαστήριο κρίνει ως ορθή, δίκαιη και εύλογη.» Η αίτηση βασίζεται επί των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, Δ.1 κ.2, Δ.17 Κ.Κ.2-13, Δ.18 Κ.Κ. 1-9, Δ.35 Κ.Κ. 18, 19, Δ.39 Κ.Κ.1-7, Δ.40 κ.7, Δ.48 Κ.Κ. 1, 2 και 8, Δ.64 Κ.Κ.1, 2, επί των άρθρων 29-31 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, επί του άρθρου 30.2,3 του Συντάγματος, επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των Κανόνων της Επιείκειας της Πρακτικής και της Συμφύτου Εξουσίας του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Άννας Γρύλλη στην οποία αναφέρει ότι είναι ασκούμενη δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων που εκπροσωπεί τον ενάγοντα γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένη από τον εναγόμενο-αιτητή να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ο εναγόμενος-αιτητής καταχώρισε στις 15.8.2014 έφεση εναντίον της πρωτόδικης απόφασης, ημερ. 5.8.2014, η οποία δεν έχει ακόμα οριστεί. Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσα ότι υπάρχει πολύ μεγάλη επιτυχίας της έφεσης με αποτέλεσμα σε περίπτωση που εκτελεστεί η απόφαση να αποστερηθεί τα ποσά τα οποία διατάχθηκε να καταβάλει στον ενάγοντα αφού η οικονομική κατάσταση του ενάγοντα δεν είναι καλή. Στις 24.2.2016 εκδόθηκε διάταγμα καταβολής από τον εναγόμενο-αιτητή μηνιαίως προς τον ενάγοντα-καθ' ου η αίτηση του ποσού των €700 από 1.4.
- Είναι εισήγηση του αιτητή, όπως φαίνεται μέσα από την ένορκη δήλωση, όπως το ποσό των €700 μηνιαίως να μην καταβάλλεται απευθείας στον ενάγοντα-καθ' ου η αίτηση αλλά να κατατίθεται σε εμπιστευματοδοτικό τραπεζικό λογαριασμό, ούτως ώστε στη περίπτωση που η πρωτόδικη δικαστική απόφαση ημερ. 5.8.2014 επικυρωθεί, ο ενάγων να εισπράξει το ποσό αυτό και σε αντίθετη περίπτωση να επιστραφεί το ποσό αμέσως στον εναγόμενο. Είναι η θέση της Άννας Γρύλλη ότι με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζονται τα καλώς νοούμενα συμφέροντα και των δυο διαδίκων, αφού σε περίπτωση που η πρωτόδικη απόφαση ανατραπεί, ο ενάγων λόγω της πολύ χαμηλής εισοδηματικής του ικανότητας, την οποία επανειλημμένα αποκάλυψε στο Δικαστήριο, δεν θα έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει οποιοδήποτε ποσό του πληρωθεί στο μεταξύ από τον εναγόμενο. Στην αίτηση του αιτητή καταχώρισε ένσταση ο καθ'ου η αίτηση-ενάγοντας προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: Δεν πληρούνται και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την καταχώρηση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 05/08/
- Τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ελλιπής. Η αίτηση αποτελεί κακόπιστο και καταχρηστικό διαδικαστικό διάβημα καθότι σπαταλά άδικα το χρόνο του Δικαστηρίου και παρακωλύει και προκαλεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 05/08/
- Η αίτηση αποτελεί κακόπιστο και καταχρηστικό διαδικαστικό διάβημα καθότι ο Αιτητής προέβη στο παρελθόν στην καταχώρηση αίτησης με πανομοιότυπο λεκτικό αιτητικού την οποία ο ίδιος απέσυρε και/ή επέλεξε όπως μη προωθήσει. Δεν συντρέχουν οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις και/ή δεν καταδεικνύονται οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 05/08/
- Οι λόγοι έφεσης που περιέχονται στην Ειδοποίηση Έφεσης δεν αποκαλύπτουν βάσιμους λόγους βάσει των οποίων να δικαιολογείται απόφαση για την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 05/08/
- Υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση εκ μέρους του Αιτητή στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Το γεγονός ότι καταχωρήθηκε από τον Αιτητή έφεση εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 05/08/2014 δεν αποτελεί λόγο για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ο Καθ'ου η Αίτηση δεν πρέπει να αποστερηθεί τον καρπό της επιτυχίας του χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος. 10.Ο Αιτητής περιφρονεί τα δικαιώματα του Καθ'ου η Αίτηση με την υποβολή της υπό κρίση αίτησης. 11.Η προβαλλόμενη θέση του Αιτητή για καταβολή των μηνιαίων δόσεων ύψους €700,00 εκάστη που διετάχθη να καταβάλλει δυνάμει του Διατάγματος ημερομηνίας 24/2/2016 σε εμπιστευματοδοτικό τραπεζικό λογαριασμό (escrow bank account) έχει ήδη ακουσθεί ενώπιον Δικαστηρίου και/ή υπάρχει δεδικασμένο και/ή εν πάσει περιπτώσει δεν εμπίπτει στα πλαίσια εξέτασης αίτησης με το περιεχόμενο της παρούσας αίτησης υπό εξέταση. 12.Διαζευκτικά και άνευ βλάβης των πιο πάνω, στην περίπτωση που το Σεβαστό Δικαστήριο διατάξει όπως η απόφαση ημερομηνίας 05/08/2014 ανασταλεί μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, εισηγούμαστε όπως το Δικαστήριο διατάξει τον Αιτητή να καταβάλει εγγύηση υπό τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι υπό τις περιστάσεις, ενόψει του γεγονότος ότι η υπόθεση χρονολογείται από το 2001.». Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση του καθ'ου η αίτηση/ενάγοντα φαίνονται στην ένορκη δήλωση της Μαρίνας Φιάκκα στην οποία αναφέρει ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του ενάγοντα, γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένη από τον ενάγοντα-καθ' ου η αίτηση να προβεί στην ένορκη δήλωση. Είναι ο ισχυρισμός της Μαρίνας Φιάκκα ότι ουδέποτε τους επιδόθηκε η έφεση που καταχωρήθηκε στην παρούσα αγωγή και πληροφορήθηκαν την ύπαρξη της μετά από την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Στις 19.12.2014 καταχωρήθηκε εναντίον του αιτητή ένταλμα κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας, το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο. Στις 19.2.2015 ο αιτητής καταχώρισε αίτηση, της οποίας το λεκτικό του αιτητικού είναι πανομοιότυπο με το αιτητικό της υπό εξέταση αίτησης. Η αίτηση αυτή αποσύρθηκε από τον αιτητή και δεν προωθήθηκε. Στις 15.6.2015 ο καθ' ου η αίτηση ενάγοντας καταχώρισε αίτηση για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις και στις 24.2.2014 εκδόθηκε, εκ συμφώνου, διάταγμα μηνιαίων πληρωμών για το ποσό των €700 από 1.4.2016 μέχρι την πλήρη αποπληρωμή του ποσού της απόφασης και των εξόδων. Ο αιτητής δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό από την 1.4.2016 για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Είναι, περαιτέρω, ισχυρισμός της Μαρίνας Φιάκκα, ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, αφού δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και δεν έχουν καταφανεί οι ρητές προϋποθέσεις της νομολογίας για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη, αφού καταχωρήθηκε 20 μήνες μετά την καταχώρηση της έφεσης από τον αιτητή. Περαιτέρω όμως, όπως αναφέρει, στις 19.2.2015 ο αιτητής καταχώρισε παρόμοια αίτηση την οποία επέλεξε να αποσύρει και επίσης το αίτημα του αιτητή όπως το ποσό των €700 που αποτελεί το ποσό των μηνιαίων πληρωμών, καταβάλλεται όχι απευθείας στον καθ' ου η αίτηση αλλά σε εμπιστευματοδοχικό τραπεζικό λογαριασμό, αποτελεί αντικείμενο της απόφασης του Δικαστηρίου, ημερ. 29.3.2016 και κατά συνέπεια αποτελεί δεδικασμένο. Ο ισχυρισμός του αιτητή ότι ο καθ' ου η αίτηση είναι χαμηλής εισοδηματικής ικανότητας και κατά συνέπεια, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης του δεν θα μπορεί ο καθ' ου η αίτηση να του επιστρέψει τα ποσά που θα έχει καταβάλει, χρησιμοποιείται από τον αιτητή καταχρηστικά και κατ' επάναληψη με σκοπό να μην συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του, που απορρέουν από την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 5.8.
- Η διαδικασία περιορίστηκε σε γραπτές αγορεύσεις, μέσα από τις οποίες οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Από τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, είναι σαφές ότι ουσιαστικά ο αιτητής δεν ζητά αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, όπως είναι το αιτητικό της αίτησης, αλλά όπως η πληρωμή των μηνιαίων δόσεων που έχει διαταχθεί να καταβάλλει στον ενάγοντα, γίνεται σε τραπεζικό λογαριασμό και όχι απευθείας στον ενάγοντα. Για το θέμα αυτό είναι γεγονός ότι το παρόν Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση στις 29.3.2016, με την οποία αποφάσισε ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η εισήγηση του εναγόμενου όπως το ποσό των €700 καταβάλλεται σε εμπιστευματοδοχικό τραπεζικό λογαριασμό. Είναι βασική αρχή ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν μπορεί να ενεργεί ως εφετείο του εαυτού του αλλά ούτε και άλλου ομόβαθμου Δικαστηρίου (βλ. Ελπίδα Ματθαίου ν. Παντελίτσα Σολωμόντος κ.α.
(2010)1 Α.Α.Δ. 1201). Η εξέταση της αίτησης με δεδομένο ότι το αίτημα είναι ακριβώς το ίδιο με το αίτημα στην απόφαση ημερ. 23.3.2016 παρακάμπτει τον σκοπό της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου να διαφυλάξει την αξιοπιστία και το κύρος της Δικαστικής διαδικασίας (βλ. Leonid v. Ivanor Spiriev Π.Ε. 100/2014. Εν όψει των πιο πάνω, θεωρώ ότι η επανάληψη του αιτήματος αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και για το λόγο αυτό η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται. Παρά τη πιο πάνω κατάληξη μου, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης στο στάδιο αυτό στη βάση της Δ.35 θ.18 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η διαταγή αναφέρει ότι μια έφεση δεν θα ενεργεί σαν αναστολή εκτέλεσης στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου και καμιά ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία θα παύει να ισχύει εκτός κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου. Προτού εκδοθεί διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση της απόφασης, το πρόσωπο που θα ζητήσει το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση που θα διαταχθεί. Από τα πιο πάνω είναι σαφές ότι οι αρχές που διέπουν την αναστολή και πηγάζουν και από τη νομολογία μπορεί να συνοψιστούν ως ακολούθως: α. Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Δ.35 θ.18 και σε συνάρτηση με τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. β. Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. γ. Το πρόσωπο που λαμβάνει το διάταγμα αναστολής πρέπει να παρέχει ασφάλεια. Στην Πολιτική Έφεση 286/10 ημερ. 13.7.2011 P & MA RESTAURANT LIMITED κ.ά. ν. ERIC JOHN WAKEHAM αναφέρθηκαν τα εξής: «Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης.» Όπως περαιτέρω αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση αλλά και στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της πρωτόδικης απόφασης από την άλλη. Εφ' όσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή εκτέλεσης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η επιλογή τέτοιων όρων που να επιφέρουν την εξισορροποίηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης (βλ. Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd
(2001)1(Γ) A.A.Δ. 1978). Όπως αναφέρθηκε επίσης στην υπόθεση ABP Holdings Ltd και άλλοι ν. Ανδρέα Κιταλίδη και άλλων (Αρ. 1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287 οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι παράγοντας θετικός αλλά οριακής σημασίας. Η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση τέτοιου ζητήματος. Μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατόν να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής σε βάρος της πρώτης (βλ. Χ"Ευαγγέλου ν. Dozami Marine Ltd κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 172). Το Δικαστήριο, όπως αναφέρεται πιο πάνω, ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια στηριζόμενο σε δυο αρχές. Ότι ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο τους καρπούς της επιτυχίας του, αλλά ταυτόχρονα το ένδικο μέσο της έφεσης δεν μπορεί να στερείται της αποτελεσματικότητας του. Ο εναγόμενος-αιτητής δεν αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς του ενάγοντα-καθ' ου η αίτηση ότι στις 19.2.2015 ο εναγόμενος καταχώρισε αίτηση με πανομοιότυπο αιτητικό, την οποία απέσυρε. Ταυτόχρονα ο εναγόμενος αποδέχθηκε την πληρωμή του ποσού των €700 μηνιαίως για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Ουσιαστικά με τη συμπεριφορά του ο αιτητής δεν έχει παρουσιάσει στο Δικαστήριο βάσιμους λόγους που να δικαιολογούν αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, στη βάση της Δ.35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Περαιτέρω, όμως ο αιτητής όχι μόνο δεν κάμνει καμία εισήγηση ώστε να δοθεί οποιαδήποτε ασφάλεια στον καθ' ου η αίτηση στην περίπτωση που το Δικαστήριο αποδεχθεί το αίτημα του, αλλά επανέρχεται σε ίδιο αίτημα που προέβαλε στο παρελθόν να μην καταβάλει δηλαδή στον καθ' ου η αίτηση ούτε το ποσό των €700 το οποίο ο ίδιος αποδέχθηκε ως μηνιαίες πληρωμές. Εκείνο που ουσιαστικά επιδιώκει ο εναγόμενος-αιτητής είναι να μην πληρώσει κανένα ποσό προσωπικά στον ενάγοντα-καθ' ου η αίτηση μέχρις ότου ακουστεί η έφεση του. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι ο εναγόμενος δεν θα πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας της έφεσης του, όμως αυτός δεν είναι ο αποφασιστικός παράγοντας. Ως εκ τούτου και για τους πιο πάνω λόγους, θεωρώ ότι και στη βάση της Δ.35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει την αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα-καθ' ου η αίτηση και εναντίον του εναγόμενου-αιτητή όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αναστολή εκτέλεσης Απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο