Θεοδώρας Θωμά Κουκουλέτσου, από τη Λεμεσό, ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Θωμά Κουκουλέτσου ν. Σύνδεσμου Ναυτικών Πρακτόρων Κύπρου, Αρ. Αγωγής: 4

Θεοδώρας Θωμά Κουκουλέτσου, από τη Λεμεσό, ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Θωμά Κουκουλέτσου ν. Σύνδεσμου Ναυτικών Πρακτόρων Κύπρου, Αρ. Αγωγής: 4136/2010, 22/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A370 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4136/2010 Μεταξύ: Θεοδώρας Θωμά Κουκουλέτσου, από τη Λεμεσό, ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Θωμά Κουκουλέτσου, τέως από τη Λεμεσό Ενάγουσας -και- Σύνδεσμου Ναυτικών Πρακτόρων Κύπρου Εναγομένων ........ 22/8/16 Για την Ενάγουσα: κ. Κ. Χ'Κωστής για Κώστα Π. Χ' Κωστή & Σία Για τους Εναγόμενους: κ. Γ. Χριστοδούλου για Χρύση Δημητριάδη & Σία ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση της Ενάγουσας, ως διαχειρίστριας της περιουσίας του Θωμά Κουκουλέτσου, (πιο κάτω θα αναφέρεται ως ο αποβιώσας) εναντίον των Εναγόμενων, είναι για το ποσό των €299.005,25 οφειλόμενο, όπως ισχυρίζεται, δυνάμει συμφωνίας και/ή σαν συμφωνημένη αποζημίωση λόγω πρόωρης αφυπηρέτησης, πλέον τόκους και έξοδα. Ο αποβιώσας, σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν εν ενεργεία λιμενεργάτης, μέλος της ΣΕΚ και εργαζόταν στο Λιμάνι Λεμεσού. Κατά ή περί τις 31.5.2007 οι συντεχνίες ΠΕΟ και ΣΕΚ ενεργώντας ως αντιπρόσωποι και/ή για λογαριασμό των μελών τους, συνήψαν συλλογική σύμβαση και/ή συμφωνία με τους Εναγόμενους, όπου συμφωνήθηκε έναντι ανταλλάγματος η πρόωρη αφυπηρέτηση των εν ενεργεία λιμενεργατών. Η συμφωνία αυτή αποτελούσε μέρος της συλλογικής σύμβασης μεταξύ του Συνδέσμου Ναυτικών Πρακτόρων Κύπρου και των συντεχνιών ΣΕΚ και ΠΕΟ και ήταν προϊόν κυβερνητικού σχεδίου που προέβλεπε την παροχή οικονομικών κινήτρων στους λιμενεργάτες των Λιμανιών Λεμεσού και Λάρνακας, προκειμένου να αποδεχθούν πρόωρη αφυπηρέτηση, έτσι ώστε να μειωθεί το λιμενικό κόστος και να καταστούν τα λιμάνια πιο ανταγωνιστικά. Σύμφωνα με ρητό όρο της συμφωνίας, αριθμός λιμενεργατών, μεταξύ των οποίων και ο αποβιώσας, θα μπορούσαν να υποβάλουν την παραίτηση τους και να αφυπηρετήσουν πρόωρα από την εργασία τους και σαν αντάλλαγμα οι Εναγόμενοι θα κατέβαλλαν στον κάθε αποχωρούντα λιμενεργάτη το ποσό των £25.000 για κάθε χρόνο που παρέμενε να εργαστεί μέχρι τη μέρα της νόμιμης αφυπηρέτησης του. Ο αποβιώσας ασκώντας το δικαίωμα που του παρείχαν οι πρόνοιες της συμφωνίας, υπέβαλε την παραίτηση του κατά το τέλος Μαϊου ή αρχές Ιουνίου 2007, την οποία και γνωστοποίησε στους Εναγόμενους, οι οποίοι τον περιέλαβαν στο σχετικό κατάλογο που είχαν καταρτίσει για όσους λιμενεργάτες αποφάσιζαν να αφυπηρετήσουν πρόωρα. Κατά το χρόνο αυτό ο αποβιώσας ήταν ηλικίας 58 ετών και μέχρι τη συμπλήρωση του 65ου έτους της ηλικίας του θα εργαζόταν ακόμα 7 χρόνια, κατά συνέπεια οι Εναγόμενοι ήταν υποχρεωμένοι, με βάση τις πρόνοιες της συμφωνίας, να του καταβάλουν το ποσό των £175.000 και/ή αντίστοιχο ποσό σε ευρώ €299.005,

1. Στις 8.5.2008 ο Θωμάς Κουκουλέτσος απεβίωσε πριν προλάβει να εισπράξει το ποσό και είναι ο ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι το ποσό αυτό ανήκει στη περιουσία του αποβιώσαντα και οι Εναγόμενοι οφείλουν να της το καταβάλουν, ως διαχειρίστριας της περιουσίας του. Στην Έκθεση Υπεράσπισης, οι Εναγόμενοι παραδέχονται ότι ο αποβιώσας είχε εργαστεί στο λιμάνι Λεμεσού μέχρι τις 27.7.2006 όμως έκτοτε και μέχρι το θάνατο του στις 8.5.2008 δεν παρουσιάστηκε στην εργασία του λόγω ασθένειας. Οι Εναγόμενοι αρνούνται το περιεχόμενο της παραγράφου 4 της Έκθεσης Απαίτησης και αναφέρουν ότι η συμφωνία ημερ. 31.5.2007 ήταν προκαταρκτική. Περαιτέρω υπογράφηκε μεταξύ των ιδίων μερών και η συμφωνία ημερ. 22.5.2007 που αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της νέας συλλογικής σύμβασης που θα υπογραφόταν και η οποία προέβλεπε, μεταξύ άλλων, ότι η νέα συλλογική σύμβαση δεν θα ίσχυε εάν η κυβέρνηση δεν βοηθούσε επαρκώς τους Εναγόμενους, ώστε να διασφαλιστούν για την αποπληρωμή του απαιτούμενου δανείου, που θα χρησιμοποιούσαν για την ικανοποίηση των αποχωρούντων λιμενεργατών. Είναι παραδεκτό γεγονός ότι η συμφωνία που φέρει ημερομηνία 22.5.2007 υπογράφτηκε μετά τις 31.5.
2. Παρόλο που η συλλογική σύμβαση προνοούσε ότι θα ετίθετο σε ισχύ την 1.1.2007 εντούτοις ο χρόνος εφαρμογής της τελούσε υπό την αίρεση της εξασφάλισης από τους Εναγόμενους, δανείου από εμπορικές τράπεζες ύψους €27.400.000 που απαιτείτο για την αποπληρωμή των αποζημιώσεων προς τους αποχωρούντες λιμενεργάτες και τη ψήφιση νόμου για την ίδρυση ειδικού ταμείου για την αποπληρωμή του δανείου. Η υλοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων καθυστερούσε, όχι από υπαιτιότητα των Εναγόμενων. Μετά από πολλές προσπάθειες πέτυχαν συμφωνία με τις τράπεζες για τη λήψη δανείου τον Αύγουστο του 2008 και ο νόμος που απαιτείτο ψηφίστηκε και δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 18.7.2008 και τέθηκε σε ισχύ την 1.9.
3. Ενόψει των πιο πάνω, είναι ο ισχυρισμός των Εναγομένων ότι η συλλογική σύμβαση δεν μπορούσε να εφαρμοστεί την 1.1.2007 αλλά εφαρμόστηκε μετά τον θάνατο του αποβιώσαντα και ως εκ τούτου δεν ήταν δυνατό να τον καλύψει. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται επίσης ότι ο αποβιώσας δεν υπέβαλε παραίτηση και δεν υπόγραψε την ανέκκλητη δήλωση για οικειοθελή αποχώρηση με συμφωνημένη αποζημίωση, που υπέγραψαν όλοι οι αποχωρούντες στις 14.7.2008 και εγκρίθηκαν από το Εργατικό Λιμενικό Συμβούλιο Λεμεσού στις 31.8.2008 και ούτε περιλαμβανόταν στον εγκεκριμένο κατάλογο των αποχωρούντων. Ενόψει των πιο πάνω, είναι ο ισχυρισμός των Εναγόμενων, όπως προβάλλει στην Έκθεση Υπεράσπισης τους, ότι η συλλογική σύμβαση δεν κάλυπτε και ούτε ίσχυε για τον αποβιώσαντα και συνεπώς δεν εδικαιούτο αλλά ούτε και η Ενάγουσα και/ή η περιουσία του δικαιούται σε οποιαδήποτε αποζημίωση. Ισχυρίζονται, περαιτέρω, οι Εναγόμενοι σε σχέση με το περιεχόμενο της παραγράφου 7 της Έκθεσης Απαίτησης, ότι ο αποβιώσας ουδέποτε υπέβαλε παραίτηση κατά τον Μάϊο ή αρχές Ιουνίου 2007 αλλά ούτε και οι ίδιοι στους μήνες αυτούς δέχονταν οποιεσδήποτε αιτήσεις, αφού δεν ήταν ακόμα σίγουροι ότι θα εφαρμοζόταν η συλλογική σύμβαση και ούτε περιέλαβαν τον αποβιώσαντα σε οποιοδήποτε κατάλογο. Οι Εναγόμενοι αρνούνται τις απαιτήσεις της Ενάγουσας και αναφέρουν ότι δεν είχαν και ούτε έχουν οποιαδήποτε υποχρέωση πληρωμής οποιουδήποτε ποσού και ζητούν την απόρριψη της αγωγής. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση που καταχώρισε η Ενάγουσα, επαναλαμβάνει ότι ο αποβιώσας ασκώντας το δικαίωμα που του παρείχαν οι πρόνοιες της συλλογικής σύμβασης, υπέβαλε την παραίτηση του στις αρχές Ιουνίου 2007 και ζήτησε να τοποθετηθεί στον κατάλογο του σχεδίου οικονομικών κινήτρων. Αρνείται, επίσης, ότι η συμφωνία 31.5.2007 ήταν προκαταρκτική και αρνείται ότι ο χρόνος εφαρμογής της συλλογικής σύμβασης τελούσε υπό τις αναφερόμενες αιρέσεις της παραγράφου 3(β) της Έκθεσης Υπεράσπισης. Ισχυρίζεται, περαιτέρω, η Ενάγουσα, ότι δεν είναι ο χρόνος εφαρμογής της συλλογικής σύμβασης που τελούσε υπό τις αιρέσεις αυτές αλλά αυτή ταύτη η ισχύς του μέρους της συλλογικής σύμβασης που προέβλεπε για τους όρους της πρόωρης αφυπηρέτησης των λιμενεργατών. Κατά συνέπεια, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι με την πλήρωση των εν λόγω αιρέσεων η συλλογική σύμβαση ίσχυε και μπορούσε να παράξει έννομα αποτελέσματα από την 1.1.
4. Αναφέρει, περαιτέρω, ότι ο λόγος για τον οποίο ο αποβιώσας δεν παρουσιάστηκε στην εργασία του ήταν η παραίτηση που υπέβαλε, ενόψει της συλλογικής σύμβασης ημερ. 31.5.2007 και είναι επίσης ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι αν ο αποβιώσας βρισκόταν εν ζωή θα υπέγραφε την αναφερόμενη ανέκκλητη δήλωση, αφού η υπογραφή του ήταν η φυσιολογική απόρροια της παραίτησης του και ζήτημα καθαρά τυπικού χαρακτήρα. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Ενάγουσα, έδωσε μαρτυρία η ίδια και κάλεσε επίσης τον ΜΕ2 Τιμόθεο Τιμοθέου. Για τους Εναγόμενους έδωσε μαρτυρία ο ΜΥ1 Λευτέρης Κουζαπάς. Η Ενάγουσα (ΜΕ1) υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής δήλωσης που έγινε Τεκμήριο Α, στο περιεχόμενο της οποίας θα αναφερθώ στη συνέχεια και ανέφερε ότι το Τεκμήριο 2 της το έδωσε ο σύζυγος της και της είπε ότι ο ίδιος θέλει να αποχωρήσει από την εργασία του. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι δεν θυμόταν πότε ο σύζυγος της, τής έδωσε το Τεκμήριο 2, πρέπει να ήταν, όπως ανέφερε, μετά τον Μαϊο του
5. Τα Χριστούγεννα του 2007, την επισκέφθηκε ο ΜΕ2 και της ανέφερε ότι «η υπόθεση τελείωσε» και μετά που πέθανε ο σύζυγος της, την ρώτησαν από την συντεχνία αν πήγε να πάρει την αποζημίωση. Οι λιμενεργάτες της ανέφεραν ότι ο Τίτος, δηλαδή ο ΜΕ2, τους είπε ότι θα πάρουν αποζημιώσεις και οι αποθανόντες. Μίλησε με τον Τίτο, μετά που πέθανε ο σύζυγος της και της είπε να διορίσει δικηγόρο. Στην μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι ο Τίτος Τιμοθέου της ανέφερε μόνο ότι ψηφίστηκε το κονδύλι, θέση με την οποία συμφώνησε η μάρτυρας και σε υποβολή επίσης του κ. Χριστοδούλου ότι ο Τίτος Τιμοθέου δεν μπορεί να είπε τα Χριστούγεννα του 2007 ότι πήραν τα χρήματα, αφού δεν τα είχαν πάρει τότε, η μάρτυρας απάντησε ότι δεν λέει ψέματα. Σε περαιτέρω ερώτηση του κ. Χριστοδούλου εάν ο σύζυγος της υπέβαλε γραπτώς την παραίτηση του, η μάρτυρας ανέφερε ότι ο σύζυγος της σημείωσε πάνω στον κατάλογο (Τεκμήριο 2) ότι θα αποχωρήσει και δήλωσε στον Τίτο Τιμοθέου ότι θέλει να συμμετέχει στο σχέδιο αποχώρηση. Σε υποβολή επίσης του κ. Χριστοδούλου ότι ο σύζυγος της ουδέποτε υπέβαλε παραίτηση, η μάρτυρας ανέφερε χαρακτηριστικά «φέρε τον Τίτο εδώ να μας το πει». Στη δική του μαρτυρία ο Τιμόθεος Τιμοθέου (ΜΕ2), ανέφερε ότι είναι συνδικαλιστής στη ΣΕΚ στον κλάδο μεταφορών λιμενεργατών και ναυτικών και γνωρίζει το σχέδιο αφυπηρέτησης των λιμενεργατών. Σκοπός του σχεδίου ήταν η μείωση των κόστων και η ανανέωση των λιμενεργατών με νέους. Η προσπάθεια ξεκίνησε με προτροπή του Υπουργείου Συγκοινωνιών, έγιναν γενικές συνελεύσεις και ενημέρωσαν τους λιμενεργάτες για το σχέδιο. Κάθε ένας από τους λιμενεργάτες εξέφραζε την επιθυμία του σχετικά με το σχέδιο. Ο αποβιώσας ήταν μέλος της ΣΕΚ, εργαζόταν στο Λιμάνι Λεμεσού και από προσωπική επαφή που είχε μαζί του γνώριζε ότι ήθελε να αφυπηρετήσει, γιατί η υγεία του δεν του επέτρεπε να εργαστεί. Ζήτησε να τον συμπεριλάβουν στον κατάλογο, ενημέρωσαν σχετικά τον σύνδεσμο, όμως ο Θωμάς Κουκουλέτσος πέθανε πριν την ολοκλήρωση της συμφωνίας. Το τελικό ποσό που θα έπαιρνε ο κάθε ένας από τους λιμενεργάτες και η νέα σύμβαση συμφωνήθηκαν τον Αύγουστο
6. Τα κριτήρια ήταν καθορισμένα όμως η ολοκληρωμένη συμφωνία έγινε τον Αύγουστο του 2008 και ο υπολογισμός των αποζημιώσεων θα ξεκινούσε από 31.8.
7. Ο αποβιώσας του εξέφρασε την επιθυμία να βρίσκεται το όνομα του στον κατάλογο όταν η συμφωνία θα ολοκληρωνόταν. Στην αντεξέταση του ο μάρτυρας και σε ερώτηση του κ. Χριστοδούλου αν έπρεπε να γίνουν κάποιες ενέργειες για την αποχώρηση του αποβιώσαντα, ανέφερε ότι θα έπρεπε ο αποβιώσας να υπογράψει ανέκκλητη δήλωση, όμως, πέθανε πριν την ολοκλήρωση της συμφωνίας. Κανένας δεν πληρώθηκε, όπως είπε, πριν την ολοκλήρωση της συμφωνίας. Ο ίδιος συμπεριέλαβε τον αποβιώσαντα στον κατάλογο Τεκμήριο 2 και ενημέρωσε τον σύνδεσμο ότι όσοι περιλαμβάνονταν στον κατάλογο ήταν πρόθυμοι να αποχωρήσουν. Η συμφωνία έγινε την 1.9.2008 όπου και έγινε η πληρωμή των αποζημιώσεων και ο Θωμάς Κουκουλέτσος πέθανε τον Μάϊο του
8. Ανέφερε ότι ο ίδιος δεν έκαμε παρέμβαση για κανένα που δεν υπέγραψε την ανέκκλητη δήλωση. Όπως ανέφερε επίσης, όποιος δεν υπέγραψε την δήλωση δεν μπορούσε να πληρωθεί. Όσοι συνταξιοδοτήθηκαν στο μεταξύ, δεν βρίσκονταν στον τελικό κατάλογο αλλά ούτε και οι αποβιώσαντες αναφέρονταν στον τελικό κατάλογο, αφού δεν υπέγραψαν την ανέκκλητη δήλωση. Το Τεκμήριο 2, είναι όπως ανέφερε, ο κατάλογος που ετοιμάστηκε πριν το 2008 και το Τεκμήριο 3 δεν περιλαμβάνει κάποιους από τους λιμενεργάτες, οι οποίοι στο μεταξύ έφυγαν. Σε ερώτηση του κ. Χριστοδούλου εάν ο ίδιος διαβεβαίωσε την Ενάγουσα ότι θα πάρει την αποζημίωση του συζύγου της, ο μάρτυρας ανέφερε ότι την διαβεβαίωσε ότι θα έθετε το θέμα στον σύνδεσμο. Δεν θυμόταν όμως, να της είπε ότι αφού πέθανε δεν εδικαιούτο να πάρει αποζημίωση. Για την αποζημίωση των λιμενεργατών χρειάστηκε να γίνει δάνειο από τον σύνδεσμο, το οποίο εξασφαλίστηκε τον Ιούλιο ή Αύγουστο
9. Το σχέδιο ξεκίνησε από το 2002 και ολοκληρώθηκε το
10. Οι λιμενεργάτες πληρώθηκαν, την 1.9.2008 και το δάνειο έγινε από εμπορικές τράπεζες με εγγύηση του κράτους. Πριν την υπογραφή του Τεκμηρίου 5, που είναι δέσμη ανέκκλητων δηλώσεων για οικειοθελή αποχώρηση με συμφωνημένες αποζημιώσεις, δεν υπήρξε οικειοθελής παραίτηση από οποιονδήποτε. Σε ερώτηση, επίσης, του κ. Χριστοδούλου εάν τα Χριστούγεννα του 2007 έδωσε οποιαδήποτε διαβεβαίωση στον Θωμά Κουκουλέτσο ότι θα πάρει αποζημίωση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι του είπε ότι εφόσον αποχωρήσει και υπογράψει τη δήλωση για αποχώρηση θα πάρει την αποζημίωση και αρνήθηκε ότι είπε τα Χριστούγεννα του 2007 στον αποβιώσαντα ότι ψηφίστηκε το κονδύλι και πήραν τα χρήματα. Επανέλαβε στην επανεξέταση του ότι από την στιγμή που υπέγραφε την ανέκκλητη δήλωση ο αποβιώσας θα μπορούσε να πάρει και αποζημίωση. Στη δική του μαρτυρία ο ΜΥ1 Λευτέρης Κουζαπάς ανέφερε ότι είναι ο διευθυντής του Συνδέσμου Ναυτιλιακών Πρακτόρων από το
11. Από το 2002 υπήρξε σχέδιο αφυπηρέτησης των λιμενεργατών, υπό την καθοδήγηση του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων. Το σχέδιο υλοποιήθηκε στις 31.8.2008, έξι χρόνια μετά γιατί υπήρχαν πολλές δυσκολίες στην εφαρμογή του, ανάμεσα στις οποίες και το κόστος αποζημιώσεων. Ο σύνδεσμος εξασφάλισε δάνειο από δυο εμπορικές τράπεζες τον Αύγουστο του 2008 όταν κατέληξαν στον αριθμό των προσώπων που θα αφυπηρετούσαν. Το Τεκμήριο 5 περιλαμβάνει, όπως είπε, τις ανέκκλητες δηλώσεις που παρουσιάστηκαν στο συμβούλιο και αφορούσε 74 άτομα, ανάμεσα στα οποία δεν περιλαμβάνετο ο Θωμάς Κουκουλέτσος γιατί απεβίωσε τον Μάϊο του
12. Οι ανέκκλητες δηλώσεις, υπογράφηκαν στις 14.7.
13. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο σύνδεσμος ετοίμασε τον τελικό κατάλογο των προσώπων που θα αφυπηρετούσαν, με βάση τις ανέκκλητες δηλώσεις που υποβλήθηκαν και ο ίδιος δεν είχε δει τον κατάλογο, Τεκμήριο 2 και ούτε τον είχε ετοιμάσει. Έλαβε ενεργό μέρος, όπως ανέφερε, στη διαδικασία για τη σύναψη της συμφωνίας και ουδέποτε είχε εγερθεί, με οποιοδήποτε τρόπο, ονομαστικά θέμα για οποιονδήποτε από τους λιμενεργάτες. Στον μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι ο αποβιώσας παραιτήθηκε στις 31.5.2007 και δήλωσε ότι επιθυμούσε να βρίσκεται στο σχέδιο αφυπηρέτησης. Ο μάρτυρας απάντησε ότι τον σύνδεσμο δέσμευαν οι ανέκκλητες δηλώσεις και ουδέποτε είχε τεθεί θέμα για τον αποβιώσαντα. Ενώπιον του Δικαστηρίου έγιναν επίσης παραδεκτά γεγονότα και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο τα πιο κάτω:
14. Η Ενάγουσα είναι η διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Θωμά Κουκουλέτσου, τέως από τη Λεμεσό.
15. Ο αποβιώσας ήταν εγγεγραμμένος λιμενεργάτης στο λιμάνι Λεμεσού.
16. Ο αποβιώσας ήταν μέλος της ΣΕΚ και εργάσθηκε στο λιμάνι μέχρι τις 27.7.2006 και έκτοτε και μέχρι του θανάτου του, στις 8.5.2008 δεν προσήλθε για να εργασθεί λόγω ασθενείας.
17. Ο αποβιώσας γεννήθηκε στις 20.8.
19. Η ημερομηνία αφυπηρέτησης του θα ήταν το 65ον έτος της ηλικίας του.
20. Στις 31.5.2007 υπογράφηκε η Συλλογική Σύμβαση μεταξύ του Συνδέσμου Ναυτικών Πρακτόρων και των Συντεχνιών ΠΕΟ και ΣΕΚ.
21. Υπογράφηκε Συμπληρωματική Συμφωνία της αναφερόμενης Συλλογικής Σύμβασης μεταξύ του Συνδέσμου Ναυτικών Πρακτόρων και Συντεχνιών ΠΕΟ και ΣΕΚ στο Υπουργείο Εργασίας, η οποία παρ' όλο που φέρει ημερομηνία 22.5.2007 υπογράφηκε μεταγενέστερα της 31.5.
23. Η Βουλή των Αντιπροσώπων προς υποβοήθηση της υλοποίησης του σχεδίου αφυπηρέτησης ψήφισε στις 18.7.2008 τον Νόμο 58(Ι)/2008 και στις 5.9.2008 τη ΚΔΠ 341/2008 με την οποία ο Νόμος ετίθετο σε εφαρμογή από την 1.9.
25. Το δάνειο εκ €27.400.000 λήφθηκε από τους Εναγόμενους την 1.9.2008 και την ιδία ημέρα πληρώθησαν τα συμφωνηθέντα ποσά οι 74 δικαιούχοι που φαίνονται σε σχετικό κατάλογο. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι συνήγοροι των δυο πλευρών καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις, μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Η ΜΕ1, σύζυγος του αποβιώσαντα και διαχειρίστρια της περιουσίας του, αναφέρει στη γραπτή της δήλωση, Τεκμήριο Α, ότι ο αποβιώσας σύζυγος της ασκώντας το δικαίωμα που του παρείχαν οι πρόνοιες της συμφωνίας κατά ή περί το τέλος Μαϊου 2007, δήλωσε την απόφαση του και προσωπικά και μέσω του συντεχνιακού του εκπροσώπου προς τους αρμόδιους υπαλλήλους των Εναγόμενων να συμμετάσχει στο σχέδιο αφυπηρέτησης και ταυτόχρονα υπέβαλε την παραίτηση του από την υπηρεσία των Εναγόμενων. Γι' αυτό τον λόγο, όπως ισχυρίζεται, οι Εναγόμενοι συμπεριέλαβαν τον σύζυγο της στο σχετικό κατάλογο των λιμενεργατών που είχαν ετοιμάσει για όσους λιμενεργάτες δήλωσαν ότι θα συμμετείχαν στο σχέδιο αφυπηρέτησης. Ο σύζυγος της, όπως περαιτέρω αναφέρει στη γραπτή της δήλωση, ήταν ηλικίας 59 ετών και μέχρι την ημερομηνία της αφυπηρέτησης του, δηλαδή της συμπλήρωσης του 65ου έτους της ηλικίας του, είχε ακόμα 6 χρόνια εργασίας και έτσι με βάση τις πρόνοιες της συμφωνίας, θα έπρεπε οι Εναγόμενοι να καταβάλουν στον σύζυγο της το ποσό των £150.000 ή το αντίστοιχο ποσό των €256.290,
26. Ο σύζυγος της απεβίωσε στις 8.5.2008 χωρίς να προλάβει να εισπράξει το ποσό αυτό. Η ΜΕ1 ανέφερε στο Δικαστήριο τα όσα η ίδια πίστευε σε σχέση με το τι δικαιούται ο σύζυγος της και έδωσε στα γεγονότα την δική της ερμηνεία. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία αυτή, αφού η μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει οτιδήποτε ουσιαστικό με τα πραγματικά γεγονότα. Περαιτέρω όμως στα ουσιαστικά γεγονότα η μαρτυρία της διαψεύδεται από τον ΜΕ2 που η ίδια κάλεσε. Ο ΜΕ2 είναι ο εκπρόσωπος της συντεχνίας ΣΕΚ, μέλος της οποίας ήταν ο αποβιώσας. Ο μάρτυρας γνώριζε τα γεγονότα, αφού έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις και γνώριζε όπως ανέφερε ότι ο αποβιώσας ήθελε να αποχωρήσει από την εργασία του. Εξέφρασε την επιθυμία αυτή γιατί δεν του επέτρεπε η υγεία του να συνεχίσει να εργάζεται και ζήτησε να τον συμπεριλάβουν στον σχετικό κατάλογο. Όπως ο ΜΕ2 ανέφερε, ο Θωμάς Κουκουλέτσος απεβίωσε πριν την ολοκλήρωση της σχετικής συμφωνίας, η οποία ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του
27. Ο ΜΕ2 διαψεύδει την ΜΕ1 ότι ο ίδιος προχώρησε σε ενέργειες για να συμπεριληφθεί ο αποβιώσας σύζυγος της στον κατάλογο των προσώπων που θα αποζημιώνονταν και όπως είπε δεν έκαμε, παρέμβαση για κανένα που δεν υπέγραψε τη δήλωση. Όποιος δεν υπέγραψε την δήλωση, όπως ανέφερε δεν μπορούσε να πληρωθεί. Ο ΜΕ2 είπε επίσης ότι πριν από την υπογραφή του Τεκμηρίου 5 που είναι οι ανέκκλητες δηλώσεις παραίτησης δεν υπήρξε οικειοθελής παραίτηση από κανένα και η θέση αυτή καταρρίπτει τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας ότι ο αποβιώσας υπέβαλε παραίτηση τον Ιούνιο
28. Περαιτέρω ο ισχυρισμός της ενάγουσας στην απάντηση στην υπεράσπιση ότι ο λόγος που ο αποβιώσας δεν παρουσιάστηκε στην εργασία του ήταν η παραίτηση που υπέβαλε ενόψει της συλλογικής σύμβασης ημερομηνίας 31.5.07 καταρρίπτεται από το παραδεκτό γεγονός ότι από τις 27.7.06 μέχρι και το θάνατο του στις 8.5.08 δεν προσήλθε για να εργαστεί λόγω ασθενείας. Στην επιστολή ημερομηνίας 10.12.2008 που αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 4 η Ενάγουσα μέσω των δικηγόρων της διερωτάται με βάση ποια διαδικασία ετοιμάστηκε ο νέος κατάλογος των λιμενεργατών στον οποίο δεν συμπεριλαμβάνεται το όνομα του αποβιώσαντα (Τεκμήριο 3). Κατά την κρίση μου, η απάντηση δίδεται σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο ΜΕ2 με βάση το Τεκμήριο 5 που αποτελείται από δέσμη εγγράφων που είναι το σύνολο των ανέκκλητων δηλώσεων για οικειοθελή αποχώρηση και με βάση τις οποίες ετοιμάστηκε το Τεκμήριο
29. Στο Τεκμήριο 5 δεν περιλαμβάνεται υπογραμμένη ανέκκλητη δήλωση από τον αποβιώσαντα, που ήταν η προϋπόθεση όπως είναι εύρημα του Δικαστηρίου για να δικαιούται την αποζημίωση. Είναι λογικό να μην περιλαμβάνεται ανέκκλητη δήλωση εκ μέρους του, αφού οι ανέκκλητες δηλώσεις των υπόλοιπων λιμενεργατών υπογράφηκαν στις 14.7.2008 και ο Θωμάς Κουκουλέτσος απεβίωσε τον Μάϊο του
30. Ακόμη όμως και αν δεχτώ για σκοπούς συζήτησης την θέση της Ενάγουσας ότι ο χρόνος εφαρμογής της συμφωνίας ήταν η 1.1.2007 και όχι ο Αύγουστος 2008 όπως είναι η θέση των Εναγομένων δεν υπάρχει καμία σαφής μαρτυρία ότι ο αποβιώσας υπέβαλε οποτεδήποτε παραίτηση και οι ισχυρισμοί της ΜΕ1 όχι μόνο παραμένουν μετέωροι αλλά καταρρίπτονται από τον ΜΕ2 ο οποίος ανέφερε ότι πριν την υπογραφή της ανέκκλητης δήλωσης δεν υπήρξε οικειοθελής παραίτηση από οποιονδήποτε και για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι την μαρτυρία της ΜΕ
31. Η μαρτυρία του ΜΕ2, ήταν κατά την κρίση μου σαφής, αντικειμενική και αξιόπιστη και συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΥ1 που είναι ο Διευθυντής των Εναγόμενων, την οποία επίσης αποδέχομαι σαν αξιόπιστη και σαφή μαρτυρία. Όπως ανέφερε ο ΜΥ1 και γίνεται εύρημα του Δικαστηρίου το σχέδιο αφυπηρέτησης υλοποιήθηκε στις 31.8.2008 και οι Εναγόμενοι ετοίμασαν τον τελικό κατάλογο των προσώπων που δικαιούνταν σε αποζημίωση (Τεκμήριο 3) με βάση τις ανέκκλητες δηλώσεις, (Τεκμήριο 5) και ο υπολογισμός των αποζημιώσεων θα ξεκινούσε από 31.8.2008 με βάση τα κριτήρια που είχαν ήδη συμφωνηθεί. Είναι λυπηρό για την Ενάγουσα το γεγονός ότι ο σύζυγος της απεβίωσε λίγο πριν την ολοκλήρωση της συμφωνίας, αλλά είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι προϋπόθεση για να δικαιούται ο αποβιώσας σύζυγος της αποζημίωση, με βάση τη συμφωνία ήταν η υπογραφή της ανέκκλητης δήλωσης, Τεκμήριο
32. Η μη υπογραφή δεν είναι τυπικού χαρακτήρα όπως ισχυρίζεται η Ενάγουσα στην έκθεση απαίτησης της αλλά ουσίας αφού το δικαίωμα του κάθε λιμενεργάτη όπως προκύπτει μέσα από το Τεκμήριο 1 θα μπορούσε να υλοποιηθεί σε συμφωνία μόνο με την υπογραφή της ανέκκλητης δήλωσης. Αυτό κατέστη δυνατό όταν υλοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις της συμπληρωματικής συμφωνίας με ημερομηνία 22.5.2007 τον Αύγουστο 2008, που είναι επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της νέας συλλογικής σύμβασης, με την ψήφιση από την Βουλή των Αντιπροσώπων στις 18.7.08 του Ν.58