Συνεργατική Οικοδομική και Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ ν. Δημήτρη Στυλιανού κ.α., Γεν. Αίτηση αρ.: 30/14, 12/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A365 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Γεν. Αίτηση αρ.: 30/14 Αίτηση ημερ.: 30/9/14 Μεταξύ: Συνεργατική Οικοδομική και Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ, εκ Λευκωσίας Αιτητών και 1. Δημήτρη Στυλιανού, εκ Γερμασόγειας 2. Ανδρούλλας Στυλιανού, άλλως Ανδρούλα Δημήτρη Στυλιανού, εκ Γερμασόγειας Καθ' ων η Αίτηση -------------------------------------------------- 12/8/2016 Για τους Αιτητές/Καθ' ων η Αίτηση: κα Β. Γιατρού για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση/Αιτητές: κα Μαυρή για Χρίστος Ευσταθίου & Σία ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές με την υπό εξέταση αίτηση τους αξιώνουν την ακόλουθη θεραπεία: «Α1. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου όπως τα ακόλουθα νομικά ερωτήματα να παραπεμφθούν ως προδικαστικά ερωτήματα ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να εκδοθεί απόφαση εξ αυτών: · Έχει την έννοια η Οδηγία 93/13 ΕΟΚ του Συμβουλίου για τις καταχρηστικές ρήτρες ότι μπορεί ένα εθνικό Δικαστήριο που επιλαμβάνεται αίτησης εγγραφής και εκτέλεσης Διαιτητικής απόφασης η οποία δεν εφεσιβλήθηκε εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας των 21 ημερών να προβαίνει σε εκτίμηση της ακυρότητας και/ή του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας περί αποκλειστικής υπαγωγής σε Διαιτησία που περιέχεται σε σύμβαση στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής, έστω και αν η ημεδαπή νομολογία υποδεικνύει ότι στο στάδιο της αίτησης εγγραφής μιας διαιτητικής απόφασης το Δικαστήριο δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. · Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, έχει την έννοια η Οδηγία 93/13 ΕΟΚ του Συμβουλίου για τις καταχρηστικές ρήτρες ότι το εθνικό Δικαστήριο που στα πλαίσια αίτησης εγγραφής και εκτέλεσης Διαιτητικής απόφασης προβαίνει σε εκτίμηση της ακυρότητας και/ή του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας περί αποκλειστικής υπαγωγής σε Διαιτησία που περιέχεται σε σύμβαση, μπορεί και/ή οφείλει να λάβει υπόψη και/ή να αξιολογήσει το γεγονός ότι ο καταναλωτής δεν ακούστηκε και/ή δεν έχει και/ή δεν είχε λόγο στο διορισμό του Διαιτητή που εξέδωσε την Διαιτητική απόφαση και έτσι να αποφανθεί ότι η ρήτρα είναι καταχρηστική. · Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, έχει την έννοια η Οδηγία 93/13 ΕΟΚ του Συμβουλίου για τις καταχρηστικές ρήτρες ότι το εθνικό Δικαστήριο που στα πλαίσια αίτησης εγγραφής και εκτέλεσης Διαιτητικής απόφασης προβαίνει σε εκτίμηση της ακυρότητας και/ή του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας περί αποκλειστικής υπαγωγής σε Διαιτησία που περιέχεται σε σύμβαση, μπορεί και/ή οφείλει να αξιολογήσει και να λάβει υπόψη ότι το άρθρο 52(α) του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, το οποίο αποτελεί νομοθετικό έρεισμα της ρήτρας περί Διαιτησίας, έχει τροποποιηθεί αφήνοντας πλέον ανεπηρέαστο το δικαίωμα και του καταναλωτή να προσφύγει σε αρμόδιο πολιτικό Δικαστήριο αντί να επιλέξει τη διαιτησία, πράγμα που δεν υπάρχει στη σχετική ρήτρα περί υπαγωγής σε Διαιτησία. Α.2 Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η περαιτέρω διαδικασία και/ή η εκδίκαση της Γενικής Αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό μέχρι την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί της προδικαστικής παραπομπής. Α.3 Όπως τα νομικά σημεία που εγείρονται στους λόγους 1 και 3 της ένστασης του ως άνω Αιτητή εκδικασθούν και/ή αποφασισθούν από το Δικαστήριο προκαταρκτικά και/ή πριν την ακρόαση της ουσίας της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης.» Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, η οποία αφορά αίτημα για εγγραφή διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 21/6/2012, η οποία εξεδόθη εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητών στην υπό εξέταση αίτηση. Πραγματική της βάση αποτελεί η ένορκη δήλωση της Αθηνούλας Χαραλάμπους, υπαλλήλου στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους Αιτητές. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην υπό αναφορά ένορκη δήλωση, τα υπό λόγους ένστασης 1 και 3 προκύπτοντα νομικά σημεία, άπτονται του κύρους της αίτησης και η απόφαση επ' αυτών θα κρίνει την τύχη ολόκληρης της διαδικασίας. Πρόκειται για θεμελιώδη ζητήματα τα οποία είναι αμιγώς νομικά και για να αποφασιστούν δεν χρειάζεται να ακουστεί οποιαδήποτε μαρτυρία, αφού αφορούν την δικονομική μορφή, τον τύπο τον οποίο έχει περιβληθεί η αίτηση και το αν η νομική της βάση μπορεί να στηρίξει την αιτούμενη θεραπεία. Το στάδιο αυτό είναι το κατάλληλο για να κριθούν από το Δικαστήριο τα ζητήματα αυτά, τα οποία άπτονται της ίδιας της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Όπως επίσης πληροφορείται, τα νομικά ερωτήματα έχουν την πραγματική τους βάση στις πρόνοιες του άρθρου 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και του άρθρου 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, συμφώνως των οποίων εάν προκύψει οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ Συνεργατικής Εταιρείας και μέλους, οφειλέτη ή εγγυητή της, αυτή παραπέμπεται υποχρεωτικά σε διαιτησία από τον Έφορο Συνεργατισμού, ο οποίος διορίζει τον Διαιτητή, χωρίς το μέλος να έχει λόγο στο διορισμό του ή την επιλογή παραπομπής της υπόθεσης σε αρμόδιο Δικαστήριο. Οι Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητές στην κυρίως αίτηση, εναντιώθηκαν στην αιτούμενη θεραπεία. Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης τους προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «1. Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, ενοχλητική και καταχρηστική, αφού σκοπό έχει την καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης. 2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 267 της Συνθήκης για την λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμένα: (
- i)Δεν πληρείται η βασική προϋπόθεση να μην υπόκειται η υπόθεση σε ένδικα μέσα εσωτερικού δικαίου, και (
- ii)Τα ερωτήματα πρέπει να αφορούν ερμηνεία αποκλειστικά Ενωσιακού Δικαίου. 3. Τα ερωτήματα δεν αφορούν ερμηνεία της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 93/13, αλλά κατά πόσο μπορεί η εν λόγω Οδηγία να παρεκκλίνει την εθνική νομοθεσία που αφορά την εγγραφή τελεσίδικης διαιτητικής απόφασης. 4. Η αίτηση είναι λανθασμένη και/ή παράτυπη και/ή αόριστη εφόσον οι Καθ' ων η Αίτηση στο αιτητικό τους δεν αναφέρουν και/ή δεν καθορίζουν την ρήτρα και/ή όρο της συμφωνίας που επικαλούνται και ούτε και επισυνάπτεται ως Τεκμήριο στην υπό κρίση Αίτηση η εν λόγω συμφωνία. 5. Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και τυχόν έγκριση της θα συνιστά κατάφωρη παραβίαση και επηρεασμό των δικαιωμάτων του Αιτητή γιατί η αίτηση εγείρεται σε λανθασμένο χρονικό στάδιο και/ή διαδικασία. 6. Τα εν λόγω ερωτήματα υποβάλλονται κακόπιστα αφού σε κανένα στάδιο, ούτε στην διαιτησία ούτε κατ' έφεση, αλλά ούτε και στην ειδοποίηση ένστασης τους στην αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης δεν εγέρθηκαν οι ισχυρισμοί περί καταχρηστικότητας ρητρών. 7. Τα εν λόγω ερωτήματα θα έπρεπε να εγερθούν κατά την διαδικασία της διαιτησίας και/ή κατόπιν έφεσης όπως ορίζεται στην εθνική νομοθεσία. 8. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 34Α του περί Δικαστηρίου Νόμου και/ή του Άρθρου 267 της Συνθήκης για την Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμένα:
- i)Δεν τίθεται ζήτημα διευκρίνισης ή ερμηνείας Ενωσιακού Δικαίου αλλά ζήτημα που αφορά ξεκάθαρα Εθνική Νομοθετική Διάταξη,
- ii)Τα εγειρόμενα ερωτήματα δεν μπορούν να αποφασιστούν από το εκδικάζων Δικαστήριο διότι το αίτημα για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης τεκμαίρει ότι η εν λόγω διαιτητική απόφαση είναι τελεσίδικη. 9. Η παραπομπή στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) δεν είναι αναγκαία για την έκδοση απόφασης στην υπό εκδίκαση κυρίως υπόθεση η οποία αφορά εγγραφή διαιτητικής απόφασης. 10. Με το ερώτημα επιζητείται ουσιαστικά η εφαρμογή του Ενωσιακού Δικαίου στα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης και όχι η ερμηνεία αυτού, ρόλος που ανήκει στον εθνικό Δικαστή και όχι στο ΔΕΕ. 11. Το ΔΕΕ δεν είναι αρμόδιο ούτε να επιλύει διαφορές που ανακύπτουν ως προς τα πραγματικά περιστατικά της κύριας Υπόθεσης ούτε να εκφέρει άποψη σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων εθνικού δικαίου. 12. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα παραβιάσει το δικαίωμα των Αιτητών για δίκαιη δίκη αλλά και την έννοια της τελεσιδικίας.» Η πραγματική βάση της ειδοποίησης πρόθεσης ένστασης στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της Γεωργίας Θεοδώρου, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Καθ' ων η Αίτηση στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι η ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης των Αιτητών στην αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης δεν περιλαμβάνει λόγο ένστασης για καταχρηστικότητα ρητρών, την οποία επικαλούνται στην παρούσα αίτηση, με σκοπό να καθυστερήσουν την εκδίκαση της υπόθεσης. Οι Αιτητές στο στάδιο αυτό δεν μπορούν να επιζητούν να υπησέλθουν στην ουσία των γεγονότων, αφού αυτό θα έπρεπε να το είχαν πράξει όταν κλήθηκαν σε διαιτησία ή στην κατ' έφεση διαδικασία, την οποία είχαν δικαίωμα να καταχωρήσουν εναντίον της διαιτητικής απόφασης. Η υπό εξέταση αίτηση γίνεται καθαρά κατά παράβαση της εθνικής αλλά και της ενωσιακής νομοθεσίας, γι' αυτό θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της δικηγόρου Λώριας Χατζηξενοφώντος, η οποία καταχωρίστηκε εκ μέρους των Αιτητών κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, γίνεται αναφορά στη μεταξύ των μερών συμφωνία δανείου ημερομηνίας 21/6/2006, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται, ειδικά στον όρο 12 αυτής, ο οποίος ρυθμίζει την παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία. Νομική Πτυχή: Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 267 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Σ.Λ.Ε.Ε.), στο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης, στο άρθρο 140 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας ως τροποποιήθηκε με την Πέμπτη (5η) τροποποίηση του Συντάγματος, στον περί Προδικαστικής Παραπομπής στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Διαδικαστικός Κανονισμός (Αρ. 1) του 2008, στο άρθρο 34Α του περί Δικαστηρίων Νόμου, στα άρθρα 20, 21, 47, 52, 53, 54 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης, στις αρχές της δίκαιης δίκης, στο Ευρωπαϊκό κεκτημένο, στο άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και του άρθρου 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, στους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Διαταγή 27 θεσμοί 1, 2 και Διαταγή 48, θεσμοί 2 και 9 επί της πρακτικής και των γενικών εξουσιών του Δικαστηρίου. Το άρθρο 34Α του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)προνοεί ότι: «24Α
(1)Με την επιφύλαξη των διατάξεων του εδαφίου
(2), δικαστήριο ενώπιον του οποίου ανακύπτει ζήτημα, το οποίο αφορά στο κύρος και την ερμηνεία των αποφάσεων-πλαίσιο και των αποφάσεων που εκδίδονται βάσει του Τίτλου VI της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ή στην ερμηνεία των συμβάσεων που καταρτίζονται με βάση τον Τίτλο VI της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ή στο κύρος και την ερμηνεία των μέτρων εφαρμογής τους, δύναται, αν κρίνει ότι απόφαση επί του ζητήματος είναι αναγκαία για την έκδοση της δικής του απόφασης, να παραπέμψει το ζήτημα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για να αποφανθεί επ' αυτού.
(2)Σε περίπτωση που ζήτημα, το οποίο αναφέρεται στο εδάφιο
(1), ανακύψει ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις περιπτώσεις που οι αποφάσεις του εν λόγω δικαστηρίου δεν υπόκεινται σε έφεση, αν κρίνει ότι απόφαση επί του ζητήματος είναι αναγκαία για την έκδοση της δικής του απόφασης, το Ανώτατο Δικαστήριο παραπέμπει το ζήτημα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων». Το άρθρο 3 του περί Προδικαστικής Παραπομπής στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Διαδικαστικού Κανονισμού (Αρ. 1) του 2008 προνοεί ότι: '3. Το δικαστήριο δύναται να εκδώσει σ' οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας διαταγή- (
- i)Κατόπιν αίτηση διάδικου ή (
- ii)Αυτεπάγγελτα, αφού ακούσει και τις απόψεις των μερών.' Το άρθρο 267 (πρώην άρθρο 234) της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Σ.Λ.Ε.Ε.), το οποίο παρέχει στο Δ.Ε.Ε. την εξουσία να ερμηνεύει τη Συνθήκη προνοεί ότι: 'Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφαίνεται με προδικαστικές αποφάσεις: Α) επί της ερμηνείας των Συνθηκών, Β) επί του κύρους και της ερμηνείας των πράξεων των θεσμικών ή λοιπών οργάνων ή οργανισμών της Ένωσης. Δικαστήριο κράτους μέλους, ενώπιον οποίου ανακύπτει τέτοιο ζήτημα, δύναται, αν κρίνει ότι απόφαση επί του ζητήματος είναι αναγκαία για την έκδοση της δικής του απόφασης να παραπέμψει το ζήτημα στο Δικαστήριο για να αποφανθεί επ' αυτού.'» Από τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι η προδικαστική παραπομπή ερωτημάτων στο Δ.Ε.Ε. είναι ζήτημα που εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου, το οποίο και θα αποφασίσει κατά πόσο η παραπομπή είναι αναγκαία για την έκδοση της δικής του απόφασης. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η κυρίως αίτηση, στα πλαίσια της οποίας καταχωρίστηκε η υπό εξέταση αίτηση, αφορά αίτημα για εγγραφή διαιτητικής απόφασης η οποία εκδόθηκε στις 21/6/2012. Το άρθρο 52
(4)και
(5), του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, αρ. 22/85, προνοεί τα ακόλουθα: «
(4)Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή ή διαιτητών δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός είκοσι και μιας ημερών
(21)από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης.
(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν αυτή να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς
(2012)1 A.A.Δ. 707, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδες 714 και 715: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.» Σχετική με το υπό εξέταση ζήτημα είναι και η υπόθεση Μανώλης Χριστοφή ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λατσιών, ECLI:CY:AD:2014:A413, Πολ. Έφεση αρ. 87/2011, ημερομηνίας 20/6/2014. Οι Αιτητές στην υπό εξέταση αίτηση, στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης τους την οποία καταχώρισαν εναντίον της κυρίως αίτησης προβάλλουν, μεταξύ άλλων, ως λόγους ένστασης, ότι η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη, ελλιπής και/ή οι νόμοι και οι θεσμοί επί των οποίων στηρίζεται δεν προσδίδουν στο Δικαστήριο εξουσία να ασχοληθεί με αυτήν. Προβάλλουν ακόμα ότι η αίτηση είναι ανυπόστατη λόγω του ότι δεν έχει περιβληθεί με τον ορθό δικονομικό τύπο, ότι η διαιτητική απόφαση δεν επιδόθηκε νομότυπα στους Καθ' ων η Αίτηση ή/και επιδόθηκε κατά παράβαση των σχετικών δικονομικών προνοιών, περαιτέρω δε ότι αυτή δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Στην ένορκη δήλωση δε του Δημήτρη Στυλιανού, που υποστηρίζει την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης τους προβάλλεται, μεταξύ άλλων, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί εκ προοιμίου, χωρίς το Δικαστήριο να υπησέλθει στην ουσία της, για το λόγο ότι η νομική της βάση είναι λανθασμένη, αφού αναφέρεται σε θεσμούς που αφορούν ενδιάμεσες αιτήσεις και όχι πρωτογενείς. Από τη στιγμή λοιπόν που οι ίδιοι οι Αιτητές καλούν το Δικαστήριο, πριν υπησέλθει στην ουσία της αίτησης, να εξετάσει τα ως άνω εγειρόμενα με τους λόγους ένστασης τους ζητήματα, καθίσταται φανερό ότι στην περίπτωση που αυτοί γίνουν αποδεκτοί, η κυρίως αίτηση θα οδηγηθεί σε απόρριψη χωρίς να παρίσταται ανάγκη εξέτασης των υπόλοιπων λόγων ένστασης. Ενόψει των πιο πάνω καταλήγω ότι στο στάδιο αυτό η παραπομπή των νομικών ερωτημάτων στο ΔΕΕ δεν είναι αναγκαία για την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου στην κυρίως αίτηση. Θα πρέπει όμως να επισημάνω ότι συμφώνως του άρθρου 3(ιι) του περί Προδικαστικής Παραπομπής στο ΔΕΕ διαδικαστικού κανονισμού, το Δικαστήριο έχει την εξουσία να παραπέμψει και αυτεπάγγελτα τα ως άνω ζητήματα οποτεδήποτε κρίνει αυτό αναγκαίο για την έκδοση της απόφασης του. Εν όψει των όσων αναφέρονται πιο πάνω καταλήγω ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν έχει περιθώρια επιτυχίας και θα πρέπει να απορριφθεί. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από τον γενικό κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητών στην κυρίως αίτηση και εναντίον των Αιτητών - Καθ' ων η Αίτηση στην κυρίως αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα στο τέλος της κυρίως αίτησης. Η κυρίως αίτηση ορίζεται για ακρόαση την 11/10/2016, ώρα 9.30 π.μ. (Υπ.) ........... Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Παραπομπή προδικαστικών ερωτημάτων στο ΔΕΕ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο