Κλεάνθη Πασιά ν. Ανδρέα Βγενόπουλου κ.α., Αρ.Αγωγής: 3191/14, 27/9/2016

(4), 9, 13 Δ.51, Δ.57 Θ.2, Δ.64, στο άρθρο 3 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, στον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις άρθρα 1-69, στον Νόμο 35 (III) του 2003 που κυρώνει την Συνθήκη Προσχώρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικότερα στα άρθρα 10 ΕΚ και 249 ΕΚ, στα άρθρα 1-26 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξώδικων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις (επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων) και κατάργησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1348/2000 του Συμβουλίου, στην Σύμβαση Νομικής Συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου Νόμος αρ. 55/84 άρθρα 1-34, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου σύμφωνα με την οποία το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπερισχύει έναντι του δικαίου των χωρών κρατών μελών, στην Ευρωπαϊκή Νομοθεσία και στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση στηρίζονται στην ένορκη δήλωση της δικηγόρου Άννας Παύλου στην οποία γίνεται αναφορά μεταξύ άλλων στο ιστορικό της υποκατάστατης επίδοσης στον Εναγόμενο 5 και περαιτέρω αναλύει τους λόγους για τους οποίους το διάταγμα ημερομηνίας 10.3.15 θα πρέπει να παραμερισθεί. Συγκεκριμένα αναφέρει: «

1. Όπως έχω πληροφορηθεί από τον Κωνσταντίνο Ρίζο Έλληνα δικηγόρο ο οποίος εργάζεται στα κεντρικά της MARFIN INVESTMENT GROUP Α.Ε ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ, στην Λεωφόρο Θησέως 67, Νέα Ερυθραία, 146 71 στην Ελλάδα στις 08/05/15 θυροκολλήθηκαν στην πιο πάνω διεύθυνση τα ακόλουθα έγγραφα (αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται και σημειώνονται ως Τεκμήριο 1) που σχετίζονται με τηνυπόθεση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο: α) Επιστολή ημερομηνίας 20/03/15 των Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε απευθυνόμενη στον Αιτητή β) Κλητήριο Ένταλμα (0.2,1) γ) Διάταγμα Δικαστηρίου ημερομηνίας 10/03/15 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάστατη επίδοση δ) Μονομερή αίτηση του Καθ'ου η Αίτηση ημερομηνίας 24/02/15 στην βάση της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα ημερομηνίας 10/03/15 η οποία υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Καθ'ου η Αίτηση ημερομηνίας 10/03/15 («Ε/Δ Πασιά»).
2. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω υπό την ιδιότητα μου ως δικηγόρου αλλά και όπως πληροφορούμαι από τον Νικόλα Θρασυβούλου που χειρίζεται την παρούσα υπόθεση το διάταγμα ημερομηνίας 10/03/15 και/ή επίδοση που πραγματοποιήθηκε δυνάμει αυτού θα πρέπει να παραμεριστούν και/ή απορριφθούν για τους ακόλουθους μεταξύ άλλων λόγους: i. Η μονομερής αίτηση του Καθ'ου η Αίτηση ημερομηνίας 24/02/15 δεν δικαιολογούσε διάταγμα άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. ii. Δεν στοιχειοθετούνται και/ή ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση άδειας και επίδοση εκτός δικαιοδοσίας σύμφωνα με την Δ.6.θ. 1 και
3. iii. Το πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται η Αίτηση του Καθ'ου η Αίτηση ημερομηνίας 24/02/15 δεν δικαιολογούσε την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 10/03/
4. iv. Με την Ε/Δ Πασιά δεν καταδεικνύεται ότι ο Καθ'ου η Αίτηση έχει εκ πρώτης όψεως (prima facie) καλό αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Αιτητή. v. Κατά παράβαση των θεσμών πολιτικής δικονομίας δεν υπάρχει αναφορά στην Ε/Δ Πασιά κατά πόσο ο Αιτητής είναι ή όχι Κύπριος Υπήκοος. vi. Ο Καθ'ου η Αίτηση κακόπιστα και/ή εσκεμμένα και/ή άλλως πως απέκρυψε από το Δικαστήριο όταν εξασφάλιζε μονομερώς το διάταγμα ημερομηνίας 10/03/15 ουσιώδη γεγονότα και/ή πληροφορίες (non disclosure) και δεν προέβηκε σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη (full and frank disclosure) τέτοιων γεγονότων παραβαίνοντας την υποχρέωση της να ενεργεί με βάση την αρχή της μέγιστης καλής πίστης (utmost good faith) αφού απέκρυψε από το Δικαστήριο και/ή δεν υπέδειξε στο Δικαστήριο ότι στο Τεκμήριο 6 υπάρχει ρητή αναφορά στο ότι τα αξιόγραφα θα εισάγονταν στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου και ο Καθ'ου η Αίτηση δεν επεξήγησε γιατί δεν διαμαρτυρήθηκε για το γεγονός αυτό εν όψει των όσων αναφέρει στην Ε/Δ Πασιά ήτοι ότι «Οι Εναγόμενοι και/ή υπάλληλοι τους σκόπιμα δεν μου ανέφεραν ότι τα αξιόγραφα θα είχαν οποιαδήποτε συσχέτιση με το Χρηματιστήριο».Περαιτέρω ενώ στην Ε/Δ Πασιά υπάρχει αναφορά ότι «Το Διοικητικό Συμβούλιο ευθύνεται για τις παραβάσεις και/ή παραλείψεις που προκάλεσαν τις ζημιές και θεραπείες» ο Καθ'ου δεν εξηγεί ως όφειλε γιατί τότε η παρούσα αγωγή στρέφεται μονάχα ενάντια σε 5 από τα 14 μέλη του τότε Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγομένης 1 #ως προκύπτει από το Τεκμήριο 5 της Ε/Δ Πασιά. vii. Η Ένορκη Δήλωση του Καθ'ου η Αίτηση ημερομηνίας 24/02/15 που υποστηρίζει την μονομερή του αίτηση της ίδιας ημερομηνίας είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και δεν θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο με δεδομένο ότι για ουσιώδη γεγονότα δεν «αποκαλύπτεται η πηγή γνώσης του Καθ'ου η Αίτηση και/ή για άλλα ουσιώδη γεγονότα η πηγή γνώσης του Καθ'ου η Αίτηση είναι γενική και αόριστη και δεν ικανοποιεί την προϋπόθεση αποκάλυψης της πηγής των πληροφοριών του. viii. Η επίδοση του διατάγματος ημερομηνίας 10/03/15 δεν έγινε στον Αιτητή ως η πρόνοια του σχετικού διατάγματος.
5. Περαιτέρω το Δικαστήριο με το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα του ημερομηνίας 10/03/2015 λανθασμένα επιδίκασε τα έξοδα της αίτησης ημερομηνίας 24/02/15 υπέρ του Καθ'ου η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων 5,6 και 9 αφού κάτι τέτοιο παραβαίνει την πάγια αρχή ότι βασικός παράγοντας που διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για την επιδίκαση εξόδων είναι το αποτέλεσμα της δίκης». Ο Καθ' ου η αίτηση-Ενάγοντας ενίσταται και προσδιορίζει τους λόγους ένστασης στο σώμα της ένστασης. Υποστηρίζεται δε από την ένορκο δήλωση της Μαρίας Ψάλτη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα, με την οποία εξειδικεύει και αναλύει τους λόγους ένστασης, οι οποίοι έχουν ως ακολούθως (παρατίθενται αυτούσιοι): «(α) Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται να υποβάλει αίτηση παραμερισμού του διατάγματος παραχώρησης άδειας για σφράγιση έκδοσης ειδοποίησης του κλητήριου εντάλματος και επίδοσης του εκτός δικαιοδοσίας καθότι δεν έχει καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. Σύμφωνα με τη Διαταγή 16 Θ.9, ο διάδικος που θέλει να αμφισβητήσει είτε τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είτε την επίδοση θα πρέπει να καταχωρήσει πρώτα δικαίωμα εμφάνισης υπό επιφύλαξη χωρίς να χρειάζεται καν η άδεια του Δικαστηρίου πλέον με βάση τη νομολογία. Από τη στιγμή που δεν το έπραξε δεν δικαιούται να εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου και πολύ περισσότερο να καταχωρεί αίτηση παραμερισμού. (β) Η επίδοση στον Αιτητή επιτεύχθηκε ως οι πρόνοιες του Διατάγματος και συνεπώς ουδεμία παρατυπία και/ή αντικανονικότητα υφίσταται. (γ) Η επίδοση στον Αιτητή έγινε βάσει του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007 σε συνάρτηση με τις πρόνοιες του διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση και επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. (δ) Από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την άιτηση προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι ο Αιτητής έλαβε πλήρη γνώση της διαδικασίας και συνεπώς η αίτηση του είναι καταχρηστική. (ε) Πρέπει να αναφερθεί ότι δεν είναι απαραίτητο πλέον σε χώρες κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιδίδεται η Ειδοποίηση του Κλητήριου Εντάλματος, μπορεί να επιδίδεται η ειδοποίηση ή το ίδιο το κλητήριο ένταλμα. Εν πάση περιπτώσει βάσει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένα της Δ.6 Θ.6 δεν είναι ανάγκη να επιδίδεται το Κλητήριο ένταλμα αλλά μπορεί να επιδίδεται η Ειδοποίηση ή το Κλητήριο ένταλμα. Το Δικαστήριο με το σχετικό διάταγμα του επέτρεψε την επίδοση της ειδοποίησης του Κλητήριου εντάλματος και ή του Κλητήριου εντάλματος και συνεπώς ουδεμία παρατυπία υφίσταται. (στ) Το διάταγμα δεν προνοούσε για επίδοση στον Αιτητή αλλά διά επίδοση μέσω του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007 και των αρμοδίων αρχών Κυπριακής Δημοκρατίας και Ελληνικής Δημοκρατίας, διά της παράδοσης στις διευθύνσεις που ενέκρινε. (ζ) Ο Αιτητής παρέλειψε να συμμορφωθεί με τη διαταγή του Δικαστηρίου για καταχώρηση εμφάνισης είτε με είτε χωρίς διαμαρτυρία και δεν νομιμοποιείται υπό τας περιστάσεις να αμφισβητηθεί το επίδικο διάταγμα. (η) Καμία παρατυπία δεν υφίσταται ή αντικανονικότητα στις Ενόρκους Δηλώσεις που συνοδεύουν τη αίτηση η οποία κάθε άλλο παρά γενική και αόριστη είναι. (θ) Η αίτηση είναι καθόλα νομότυπη και σύμφωνη με τους διαδικαστικούς θεσμούς και τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς. (ι) Ο Αιτητής κωλύεται από του να αιτείται παραμερισμό του διατάγματος ημερομηνίας 10.03.2015 με το οποίο επιδικάστηκαν τα έξοδα εναντίον του καθότι αυτό υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.» Κατά την ακροαματική διαδικασία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Προτού υπεισέλθω στην ουσία της αίτησης θα πρέπει να εξετασθεί κατ΄ αρχήν ο λόγος ένστασης υπό στοιχείο (α) που αφορά ισχυρισμό του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι ο Αιτητής δεν νομιμοποιείτο να υποβάλει αίτηση παραμερισμού των επίδικων διαταγμάτων λόγω του ότι ο Αιτητής παρέλειψε να καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία σύμφωνα με τη Δ.16 Θ.9 και έτσι δεν νομιμοποιείτο στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Ως προκύπτει τόσο από το λεκτικό της Δ.16 Θ.9 όσο και από τη νομολογία, (βλ. Γεωργιάδης ν. Χάσικου κ.α.

(1991)1 Α.Α.Δ. 1136), Εναγόμενος μπορεί, χωρίς την καταχώρηση εμφάνισης και χωρίς να εξασφαλίσει προηγουμένως οποιοδήποτε διάταγμα, να υποβάλει αίτηση δια κλήσεως για ακύρωση της επίδοσης του κλητηρίου που του έγινε ή για ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση. Ως εκ τούτου ο Αιτητής δεν είχε τέτοια υποχρέωση και ως εκ τούτου ο πιο πάνω λόγος δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Μετά την αντίκρυση του πιο πάνω θέματος, προχωρώ να εξετάσω τους ουσιαστικούς λόγους που προβάλλονται από τον Αιτητή για ακύρωση των επίδικων διαταγμάτων. Είναι ισχυρισμός του Αιτητή ότι (α) δεν στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση άδειας και επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας σύμφωνα με την Δ.6 Θ.1 και 4 (β) το πραγματικό νομικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζετο η αίτηση του Καθ΄ ου η αίτηση ημερομηνίας 24.02.2015 δεν δικαιολογούσε την έκδοση διατάγματος ημερομηνίας 10.03.15, (γ) η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη γιατί δεν αποκαλύπτεται η πηγή γνώσης του ενόρκως δηλούντος, είναι γενική, αόριστη και δεν ικανοποιεί την εν λόγω προϋπόθεση ούτε αναφέρει ότι ο Αιτητής είναι κάτοικος εξωτερικού, και (δ) με την εν λόγω ένορκη δήλωση δεν καταδεικνύεται ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση έχει εκ πρώτης όψεως καλό αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Αιτητή. Η Διαταγή 6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στη οποία μεταξύ άλλων στηρίζετο η αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας αναφέρει τα ακόλουθα: «επίδοση κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίηση του εκτός δικαιοδοσίας επιτρέπεται υπό τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στις υποπαραγράφους (α) έως (η) της Δ.6, Θ.1 και ο Αιτητής πρέπει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής και είναι κατάλληλη για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας (βλ. Δ.6 Θ.4)». Όπως προκύπτει από τη νομολογία όπου υπάρχουν Εναγόμενοι εκτός δικαιοδοσίας, μόνο μετά από εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.6 θ.1 μπορούν να υποβληθούν στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων (βλ. Φραγκέσκου κ.α. ν. Γρηγορίου

(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1765, ANS Secretaries Ltd v. Orianda Management κ.α., ECLI:CY:AD:2014:A458, Πολ. Έφ. 362/09, ημ. 3.7.2014). Δεν αρκεί η πίστη των ενόρκως δηλούντων για ύπαρξη καλής υπόθεσης αλλά επιβάλλεται η στοιχειοθέτηση της με μαρτυρία και το Δικαστήριο για να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.6 θ.1, θα πρέπει να προσφέρεται πλήρης και λεπτομερής ένορκη δήλωση σε στήριξη της αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας (βλ. υπόθεση Ναυτοδικείου Amathus Ltd ν. Concord Liners κ.α.

(1993)1 A.A.Δ 1030 στη σελ. 1034). Εκείνο που απαιτείται είναι να καταδειχθεί ότι υπάρχει καλή συζητήσιμη υπόθεση (βλ. υπόθεση Her Brit. Maj. Seer, of State for Defence v. A.P. Lanitis Inv. Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ 995) και το ζήτημα κατά πόσο αποκαλύπτεται βάση αγωγής κρίνεται αποκλειστικά με βάση το υλικό που συνοδεύει την αρχική αίτηση για άδεια. Επανερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας αίτησης και εξετάζοντας κατ΄ αρχήν τον ισχυρισμό ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη γιατί ο ενόρκως δηλών δεν αποκαλύπτει την πηγή γνώσης του και δεν αναφέρει ότι ο Αιτητής είναι κάτοικος εξωτερικού δεν με βρίσκει σύμφωνη. Όπως προκύπτει η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 24.02.2015 έγινε από τον Ενάγοντα, γνώστη των γεγονότων, δυνάμει της Δ.39 Θ.2 και σ΄αυτή περιέχονται τα γεγονότα από προσωπική του γνώση, και το ότι ο Αιτητής είναι κάτοικος εξωτερικού προκύπτει τόσο από το αιτητικό της υπό αναφορά αίτησης στο οποίο γίνεται αναφορά ότι αυτός είναι εξ Ελλάδος αλλά και από τις παραγράφους 20 ως 22 της ένορκης δήλωσης του Ενάγοντα. Επίσης σ΄ αυτή περιέχονται όλα τα αναγκαία στοιχεία που χρειάζονται για να αποκαλύψουν αιτία αγωγής εναντίον του Εναγομένου 5 (βλ. παράγραφοι 5-19 και 21 της πιο πάνω ενόρκου δηλώσεως), και γεγονότα που στοιχειοθετούν τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση άδειας εκτός δικαιοδοσίας. Ήταν τέλος η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Αιτητή ότι ο Καθ΄ου η αίτηση απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης, επειδή απέκρυψε ότι στο Τεκμήριο 6 υπάρχει ρητή αναφορά στο ότι τα αξιόγραφα θα εισάγονταν στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου και δεν επεξήγησε γιατί δεν διαμαρτυρήθηκε για το γεγονός αυτό. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι ο Ενάγων παρέλειψε να επεξηγήσει γιατί στρέφετο εναντίον πέντε από τα δεκατέσσερα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγόμενης 1. Διαφωνώ με τους πιο πάνω ισχυρισμούς. Ο Καθ΄ου η αίτηση στη ένορκο δήλωση του ημερ. 24.02.2015 επεσύναψε το Τεκμήριο 6 στο οποίο υπήρχε αναφορά στα όσα πιο πάνω γεγονότα αναφέρονται ενώ η μη συμπερίληψη όλων των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγόμενης 1 ως Εναγόμενους, δεν διαφοροποιούν, με οποιοδήποτε τρόπο ότι, με τα όσα αναφέρθηκαν από τον Ενάγοντα, δικαιολογούν εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής εναντίον του Αιτητή και ως εκ τούτου δεν ευσταθούν οι ισχυρισμοί για απόκρυψη γεγονότων από τον Ενάγοντα που να δικαιολογεί ακύρωση του εν λόγω διατάγματος. Με βάση τα πιο πάνω η ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση, ημερομηνίας 24.02.2015, δεν μπορεί να θεωρηθεί παράτυπη, ούτε αντικανονική και συνεπώς, οι εν λόγω, ισχυρισμοί του Αιτητή απορρίπτονται ως αβάσιμοι. Είναι περαιτέρω η θέση του Αιτητή ότι η επίδοση του διατάγματος ημερομηνίας 10.03.2015 δεν έγινε στον Αιτητή, ως η πρόνοια του σχετικού διατάγματος. Εξετάζοντας τον πιο πάνω ισχυρισμό σχετικό είναι το λεκτικό του διατάγματος το οποίο έχει ως ακολούθως: «Δια του παρόντος διατάττει και δίδει άδεια για επίδοση Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος αυτού και/ή έκδοση και επίδοση Κλητηρίου Εντάλματος εκτός Δικαιοδοσίας Κύπρου στους Εναγόμενους 5, 6 και 9 δυνάμει του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξώδικων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις μέσω των υπηρεσιών διαβίβασης και παραλαβής του ΕΚ 1393/2007 και/ή μέσω του Υπουργείου Δημοκρατίας και Δημόσιας Τάξης. Και το Δικαστήριο τούτο περαιτέρω διατάττει και δίδει άδεια για την υποκατάστατη επίδοση Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή επίδοση Κλητηρίου Εντάλματος εκτός Δικαιοδοσίας Κύπρου μετά πιστού αντιγράφου του παρόντος Διατάγματος στους Εναγόμενους 6 και 9 στις πιο κάτω διευθύνσεις: (α) Για τον Εναγόμενο αρ.5, Ανδρέα Βγενόπουλο εξ Ελλάδος, Λεωφ. Θησέως 67, Νέα Ερυθραία, 14671, Ελλάδα. (β)............................... (γ)................................ Με παράδοση στις πιο πάνω διευθύνσεις μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης». Στην απόφαση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Si Senh Dau κ.α. Πολιτ.Εφέσεις 23/13 και 29/13 ως προς την εφαρμογή του Ε.Κ. 1397/2007 αναφέρθηκαν τα εξής: «Ο δεύτερος Κανονισμός (ΕΚ 1393/2007) είναι πιο εξειδικευμένος και αφορά ευθέως στον τρόπο επίδοσης και κοινοποίησης δικαστικών (judicial) και εξωδίκων (extra-judicial) «πράξεων» (documents) σε αστικές υποθέσεις, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως αναφέρεται στο προοίμιο του Κανονισμού, παρ.

(1):- «

(1)Η Ένωση επιδιώκει τη διατήρηση και ανάπτυξη ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στο πλαίσιο του οποίου εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων και προς τούτο θεσπίζει, μεταξύ άλλων, μέτρα στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις, απαραίτητα για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.» Για διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς επιδιώκεται με τον ΕΚ 1393/2007 «η καλύτερη και ταχύτερη διαβίβαση» μεταξύ των κρατών μελών των δικαστικών και εξωδίκων εγγράφων (πράξεων) (παράγραφος 2 προοιμίου). Για διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του ΕΚ, προβλέπεται ότι η άρνηση της επίδοσης θα πρέπει να είναι δυνατή «σε εξαιρετικές μόνο καταστάσεις» (παράγραφος 10 προοιμίου) και ότι θα πρέπει να παρέχεται τυποποιημένη ενημέρωση του παραλήπτη για το δικαίωμα του να αρνηθεί «εφόσον η πράξη (το έγγραφο) δεν έχει συνταχθεί σε γλώσσα κατανοητή από τον παραλήπτη.» (παράγραφος 12 προοιμίου). Επίσης στην παράγραφο 23 αναφέρεται ότι ο Κανονισμός «υπερισχύει άλλων διμερών ή πολυμερών συμφωνιών ή διακανονισμών με το ίδιο αντικείμενο που συνάπτονται από τα κράτη μέλη». Όμως αναφέρεται ότι «ο Κανονισμός δεν εμποδίζει τη διατήρηση ή τη σύναψη από τα κράτη μέλη συμφωνιών ή διακανονισμών, με σκοπό την επιτάχυνση ή την απλούστευση των διαβιβάσεων των πράξεων, εφόσον συνάδουν με τις διατάξεις του». Η διαβίβαση δικαστικών εγγράφων και βεβαιώσεων, σύμφωνα με το άρθρο 4

(2)του ΕΚ, γίνεται «με οποιοδήποτε κατάλληλο μέσο», εφόσον το περιεχόμενο των εγγράφων που παραλήφθηκε συμπίπτει με τα έγγραφα που στάληκαν και «όλες οι εμπεριεχόμενες πληροφορίες είναι ευανάγνωστες». ......... Είναι φανερό από τα πιο πάνω, ότι εκείνο που προσπαθεί ο ΕΚ 1393/2007 να εξισορροπήσει, είναι τα δικαιώματα και των δύο μερών σε κάθε αντιδικία ώστε να διασφαλίζεται το δικαίωμα για δίκαιη δίκη (βλ. Weiss und Partner GbR v. Industrie- und Handelskammer Berlin Case C-14/07,

(2008)ECR 1-3367 και γνωμάτευση Γενικού Εισαγγελέως κ. Υ. Bot στην Alder ν. Orlowski

(2012)EUECJ, C-325/11 (ημερ. 20.9.2012), καθώς και την απόφαση του ΔΕΕ στην ομώνυμη υπόθεση C-325/11, ημερ. 19.12.2012).» Το Ανώτατο Δικαστήριο στην πιο πάνω υπόθεση έκρινε επίσης ότι τα παράπονα των εφεσιβλήτων για κακή επίδοση στις υποθέσεις εκείνες, ήταν τυπολατρικά και τυχόν αποδοχή τους θα ερχόταν σε αντίθεση όχι μόνο με το όλο πνεύμα του Ευρωπαϊκού Κανονισμού Αρ. 1393/2007 αλλά και με τους εθνικούς διαδικαστικούς κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας, εφόσον σημασία έχει το κατά πόσο το κλητήριο και/ή η ειδοποίηση, που αποτελούσαν τα εναρκτήρια έγγραφα της διαδικασίας, περιήλθαν σε γνώση των εφεσιβλήτων. Στην ίδια απόφαση αναφέρθηκε επίσης ότι, από τη στιγμή που ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός δεν προσδιορίζει ποια έγγραφα θα πρέπει να επιδοθούν, τότε τα έγγραφα που θα πρέπει να επιδίδονται είναι αυτά που καθορίζονται στο διάταγμα του Δικαστηρίου που διατάσσει την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και κάθε έγγραφο που προβλέπεται από την εκάστοτε εθνική νομοθεσία ή διαδικαστικούς κανονισμούς. Όπως συνάγεται, από τα πιο πάνω, το κύριο ζήτημα που εγείρεται σε κάθε περίπτωση επίδοσης και υποκατάστατης επίδοσης, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος, θα θέσει το κλητήριο ένταλμα υπόψη του Εναγομένου. Στην παρούσα υπόθεση έγινε υποκατάστατη επίδοση, σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 10.03.2015. Προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης ότι ο Αιτητής είχε υπόψη του την αγωγή που καταχωρήθηκε εναντίον του και προχώρησε σε διαδικασίες αμφισβήτησης των δικαστικών διαδικασιών που προηγήθηκαν. Η θέση του Αιτητή ότι υπάρχει παρατυπία στην επίδοση επειδή δεν έγινε στον Αιτητή ως η πρόνοια του σχετικού διατάγματος δεν ευσταθεί. Τέλος εξετάζοντας τη θέση του Αιτητή ότι δεν έπρεπε να επιδικασθούν τα έξοδα εναντίον του στην αίτηση ημερ. 24.02.16 κρίνω ότι αυτή ευσταθεί και ως εκ τούτου το εν λόγω διάταγμα ακυρώνεται και αντικαθίσταται όπως τα έξοδα αυτής θα είναι έξοδα στη πορεία της αγωγής. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ενόψει των πιο πάνω, η αίτηση εκτός του διάταγμα ως προς τα έξοδα απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ΄ ου η Αίτησης - Ενάγοντα και εναντίον του Αιτητή - Εναγόμενου 5 όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα πληρωθούν στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............ Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο