ΞΕΝΟΦΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΦΟΥΗ ν. Δημήτρης Παπαδόπουλος κ.α., Αρ. Αγωγής 5033/09, 26/9/2016

ΞΕΝΟΦΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΦΟΥΗ ν. Δημήτρης Παπαδόπουλος κ.α., Αρ. Αγωγής 5033/09, 26/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A397 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5033/09 Μεταξύ: ΞΕΝΟΦΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΦΟΥΗ, από τη Λεμεσό Ενάγοντα και

1. Δημήτρης Παπαδόπουλος, από Λεμεσό
2. Επίσημος Παραλήπτης ως διαχειριστής της περιουσίας της ΑΝΤΩΝΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΜΟΥΜΟΥΡΗ, από Λευκωσία Εναγομένων ----------------------------- Ημερομηνία: 26 Σεπτεμβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα: κα Μαρία Ιακώβου για κ. Γ. Τσίκκο (Για ν' ακούσει απόφαση η κα Αναξαγόρα) Για τον εναγόμενο 1: κα Κατερίνα Πετρίδου για Ανδρέας Νεοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε. (Για ν' ακούσει απόφαση η κα Χριστοφή) Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αξιώνει από τους εναγόμενους 1 και 2, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, την πληρωμή του ποσού των €162.317,13 (Λ.Κ.95.000.-) με τόκο προς 9% ετησίως από 2.8.1998 μέχρι εξόφλησης, στη βάση «γραμματίου υπό κοινή μορφή και/ή γραμματίου και/ή εγγράφου αναγνωρίσεως χρέους ημερομηνίας 2.5.1998». Σύμφωνα με τους δικογραφημένους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, ο εναγόμενος 1 κατά ή περί την 2.5.1998, έναντι καλού και νομίμου ανταλλάγματος, υπέγραψε στη Λεμεσό, προς όφελος του ενάγοντα, γραμμάτιο υπό κοινή μορφή και/ή γραμμάτιο και/ή έγγραφο αναγνώρισης χρέους, για το ποσό των Λ.Κ.95.000.- πληρωτέο «σε διαταγή του ενάγοντα», την 2.8.
3. Η Εναγόμενη 2 αυθημερόν (2.5.1998) υπέγραψε το εν λόγω γραμμάτιο ως εγγυήτρια του εναγόμενου
4. Από την ημερομηνία που το οφειλόμενο ποσό θα καθίστατο πληρωτέο (2.8.1998), οι εναγόμενοι υποχρεούντο στην καταβολή τόκου προς 9% ετησίως, μέχρι εξόφλησης. Οι εναγόμενοι αν και εκλήθησαν επανειλημμένα από τον ενάγοντα και τον δικηγόρο του να πληρώσουν το αξιούμενο ποσό, αρνήθηκαν να το πράξουν. Αν και οι δύο εναγόμενοι εμφανίστηκαν στη διαδικασία, η εναγόμενη 2 (ο Επίσημος Παραλήπτης ως διαχειριστής της περιουσίας της) παρέλειψε να καταχωρήσει Υπεράσπιση και εναντίον της εκδόθηκε στις 4.7.2012, απόφαση ως η απαίτηση. Ο εναγόμενος 1 στην Έκθεση Υπεράσπισης του αρνείται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα και αιτείται την απόρριψη της αγωγής. Ειδικότερα αρνείται ότι έλαβε το ισχυριζόμενο ποσό των Λ.Κ.95.000.- ή οποιοδήποτε άλλο ποσό, είτε σε μετρητά είτε ως δάνειο είτε άλλως πως. Είναι η θέση του πως «δεν υφίσταται νόμιμο αντάλλαγμα». Περαιτέρω αρνείται ότι υπέγραψε «γραμμάτιο συνήθους τύπου και/ή κοινού τύπου και/ή έγγραφη αναγνώριση χρέους και/ή άλλως πως» και ισχυρίζεται ότι το εν λόγω έγγραφο δεν «πληροί τους όρους και/ή προϋποθέσεις του Νόμου και/ή δεν υφίσταται έγκυρο και/ή δεσμευτικό γι' αυτόν γραμμάτιο». Ισχυρίζεται επίσης πως «σ' όλο τον ουσιώδη χρόνο που, κατ' ισχυρισμό του ενάγοντα, υπέγραψε το εν λόγω γραμμάτιο, απουσίαζε στο εξωτερικό, ήταν πτωχεύσας και ουδέποτε ο ενάγοντας αξίωσε είτε από τον ίδιο είτε από τον Επίσημο Παραλήπτη ως διαχειριστή της περιουσίας του, το αξιούμενο ποσό». Προβάλλει, τέλος, πως η αγωγή καταχωρήθηκε καταχρηστικά. Διαζευκτικά, ισχυρίζεται πως εάν έθεσε την υπογραφή του επί του εν λόγω εγγράφου, τούτο έγινε χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει ότι υπέγραφε γραμμάτιο συνήθους τύπου ή άλλο έγγραφο και/ή συμφωνία δανείου και πως δεν του επεξηγήθηκε η φύση και οι νομικές συνέπειες του εγγράφου. Ισχυρίζεται, επίσης, διαζευκτικά πως «εάν επί του εν λόγω γραμματίου υπάρχει η υπογραφή του», αυτή εξασφαλίστηκε με «πλαστογραφία και/ή δόλο και/ή με απάτη και/ή άλλως πως από τον ενάγοντα και/ή τους αντιπροσώπους του και/ή τους υπαλλήλους του». Ο ενάγοντας στην Απάντηση του, αρνείται τις θέσεις του εναγόμενου 1 και επαναλαμβάνει τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης, ισχυρισμούς. Αναφέρει περαιτέρω πως το επίδικο γραμμάτιο υπεγράφη από τον εναγόμενο 1 προς όφελος του ιδίου και του γαμβρού του Πέτρου Κωνσταντίνου, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν στην υπηρεσία του. Διατείνεται πως το όνομα του Πέτρου Κωνσταντίνου τέθηκε στο επίδικο γραμμάτιο για τυπικούς λόγους και πως ο τελευταίος παραχώρησε πλήρως τα δικαιώματα του που προκύπτουν από το εν λόγω γραμμάτιο, στον ενάγοντα. Όπως προκύπτει από τη δικογραφία, το επίδικο ζήτημα είναι κατά πόσο το αναφερόμενο στην Έκθεση Απαίτησης γραμμάτιο, είναι γραμμάτιο συνήθους τύπου. Το κατά πόσο οι όροι του συνάδουν με τις πρόνοιες του άρθρου 78 του Κεφ. 149, είναι καθαρά νομικό ζήτημα που κρίνεται στην βάση των όρων όπως αποτυπώνονται στο πρόσωπο του εγγράφου. Το κατά πόσο αυτό υπεγράφη από τον οφειλέτη ενώπιον δύο μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, είναι ζήτημα γεγονότων όπως θα τα εξεύρει το Δικαστήριο αφού εξετάσει την προσκομισθείσα μαρτυρία. Η επίλυση των πιο πάνω ζητημάτων είναι καταλυτική στην έκβαση της απαίτησης του ενάγοντα, καθότι εάν το επίδικο έγγραφο δεν είναι γραμμάτιο συνήθους τύπου, η αγωγή θα πρέπει να αποτύχει. Και τούτο επειδή η αξίωση εδράζεται αποκλειστικά στο επίδικο γραμμάτιο. Ως διαζευκτική βάση αγωγής προβάλλεται η «αναγνώριση χρέους». Έχει όμως νομολογιακά αποφασισθεί πως έγγραφο που περιέχει δήλωση η οποία συνιστά αναγνώριση χρέους δεν αναγνωρίζεται ούτε συνιστά αυτοτελή βάση αγωγής (βλ. Ιγνατίου κ.ά. ν. Λεμονάρη