← Κύπρος

ΑΝΤΩΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΤΔ, Aρ. Αίτησης/Έφεσης 859/14, 16/9/2016

ΑΝΤΩΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΤΔ, Aρ. Αίτησης/Έφεσης 859/14, 16/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A385 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Aρ. Αίτησης/Έφεσης 859/14 ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 4 ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ 22/85 ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΘΕΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ

  1. ΑΝΤΩΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
  2. ΓΙΩΤΑ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΤΔ ------------------ Hμερομηνία: 16.09.2016 Για τους αιτητές: κ. Αριστείδου για Αγαθοκλέους - Νεοφύτου & Σία ΔΕΠΕ Για τους καθ'ων η αίτηση: κ. Μαρκίδης για M. CH. MICHAEL LLC Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση τους οι αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο: «Α. Ακύρωση και/ή παραμερισμό της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 19/05/2014 Β. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία κριθεί ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις.» Η αίτηση έφεση βασίζεται στους πιο κάτω λόγους: «
  3. Οι Αιτητές ανέφεραν στον Διαιτητή ότι αμφισβητούν την απαίτηση και δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να ακουστούν.
  4. Οι Αιτητές στερήθηκαν του συνταγματικού δικαιώματος τους να προβάλουν την υπεράσπισή τους.
  5. Στο ποσό της απόφασης του Διαιτητή υπάρχουν χρεώσεις τόκων και εξόδων που συνιστούν ποινική ρήτρα και/ή σε κάθε περίπτωση είναι υπερβολικές και/ή παράνομες και θα πρέπει να διαγραφούν.
  6. Η απόφαση του Διαιτητή έγινε καθ' υπέρβαση ή κατάχρηση της εξουσίας της εμπιστευμένης στον Διαιτητή και καταστρατηγεί το δημόσιο συμφέρον καθώς και το συμφέρον των Αιτητών.
  7. Η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης.
  8. Η απόφαση του Διαιτητή δεν είναι πλήρως και/ή επαρκώς δικαιολογημένη, είναι γενική και αόριστη, και δεν αναφέρει πως και γιατί κατέληξε στην απόφασή του.
  9. Ο Διαιτητής που όρισε ο Καθ' ου η Αίτηση δεν είχε και/ή δεν παρουσίασε στους Αιτητές ως όφειλε τα απαιτούμενα προσόντα για να προχωρήσει στην αμερόληπτη εξέταση και ολοκλήρωση της διαιτησίας.
  10. Ο Καθ' ου η Αίτηση και/ή ο Διαιτητής που όρισε αυτός ενέργησε κατά τρόπο παραπλανητικό αφού δεν επεξήγησε λεπτομερώς στους Καθ' ων η Αίτηση για τον τρόπο διεξαγωγής της Διαιτησίας αφήνοντας να εννοηθεί ότι επρόκειτο για τυπική διαδικασία και/ή εξέταση του Αιτήματος τους για αναδιάρθρωση του δανείου τους.» Η αίτηση στηρίζεται στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 άρθρο 52, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Θεσμοί 78 και 79 στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Διατάξεις 2, 5, 16, 17, 19, 20, 21, 23, 26, 30-38, 48 και 49 στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 36, στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρο 30, καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αντώνη Αντωνίου - αιτητή 1στην αίτηση, στην οποία αναφέρει ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα και είναι εξουσιοδοτημένος και από την αιτήτρια 2 που είναι η σύζυγος του να προβεί στην ένορκη δήλωση. Στις 11.12.14 τους επιδόθηκαν, όπως αναφέρει, αποφάσεις του Διαιτητή ημερομηνίας 19.5.14 τις οποίες επισυνάπτει ως τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση. Παρά το γεγονός ότι στην απόφαση ο Διαιτητής αναφέρει ότι η απόφαση εκδόθηκε στην παρουσία τους, αυτό έγινε όπως ισχυρίζεται χωρίς τη συγκατάθεση τους και χωρίς τη διενέργεια ακρόασης και χωρίς να αντιληφθούν ότι είχε διεξαχθεί τέτοια διαδικασία αφού έτυχαν παραπλάνησης από το Διαιτητή που όρισαν οι καθ'ων η αίτηση. Την ημέρα που ειδοποιήθηκαν να παραστούν ενώπιον του Διαιτητή, παρουσιάστηκαν και εξέφρασαν τη διαφωνία τους με την απαίτηση των καθ'ων η αίτηση αφού αμφισβητούσαν την ορθότητα των χρεώσεων και ζήτησαν την προσκόμιση εγγράφων για να τα επιθεωρήσουν. Εξέφρασαν επίσης έντονα την άποψη ότι θα έπρεπε να εξεταστεί πρώτα το αίτημα που είχαν υποβάλει για αναδιάρθρωση του δανείου την οποία υπέβαλαν στις 19.3.
  11. Την ειδοποίηση του Διαιτητή ημερ. 2.4.14 αντιλήφθηκαν ως θετική απάντηση από μέρους των καθ'ων η αίτηση για συζήτηση του αιτήματος για αναδιάρθρωση του δανείου. Κατά το χρόνο που έλαβε χώρα η διαιτησία έθεσαν ξανά το θέμα αναδιάρθρωσης του δανείου και η όλη διαδικασία παραπλανητικά εξελίχθηκε ως συζήτηση για τη ζητούμενη αναδιάρθρωση του δανείου. Εάν ο διαιτητής τους εξηγούσε όπως ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών λεπτομερώς το τι ακριβώς συνιστούσε η διαδικασία διαιτησίας, δεν θα αποδέχονταν σε καμιά περίπτωση την έκδοση οποιασδήποτε απόφασης αλλά ο Διαιτητής τους παραπλάνησε και δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να παραθέσουν τις λεπτομέρειες που επιθυμούσαν. Σε καμιά περίπτωση όπως περαιτέρω ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, δεν αποδέχονται οι αιτητές ότι η απόφαση του Διαιτητή εκδόθηκε με τη συγκατάθεση τους και ο Διαιτητής δεν αναφέρει που βασίστηκε για να εκδώσει την απόφαση του. Ενόψει της συμπεριφοράς του Διαιτητή η απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση των Κανόνων Φυσικής Δικαιοσύνης και χωρίς να τους δοθεί δυνατότητα να παρουσιάσουν τη δική τους υπόθεση. Το ποσό της απόφασης περιλαμβάνει χρεώσεις που οι καθ'ων η αίτηση αυθαίρετα χρέωσαν στο δάνειο τους και αρνείται επίσης ότι στις 19.5.14 συζητήθηκε η χρέωση αυξημένου επιτοκίου 9% και ή εκποίηση οποιασδήποτε περιουσίας τους. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η απόφαση του Διαιτητή είναι χωρίς αιτιολογία και δεν μπορεί να τύχει ορθού ελέγχου από το Δικαστήριο, εκδόθηκε στην απουσία οποιασδήποτε έκθεσης απαίτησης ή άλλης έκθεσης γεγονότων και χωρίς να ακουστούν μάρτυρες ώστε να έχουν τη δυνατότητα να αντεξετάσουν. Στην αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση στην οποία προβάλλονται οι εξής λόγοι ένστασης: Οι αιτητές ουδέποτε ανέφεραν στον Διαιτητή ότι αμφισβητούν την απαίτηση των καθ'ων η αίτηση και τους δόθηκε η ευκαιρία να ακουστούν. Οι αιτητές δεν στερήθηκαν του συνταγματικού δικαιώματος τους να προβάλουν την υπεράσπιση τους και είχαν κάθε δικαίωμα και ευκαιρία να το κάνουν. Στο ποσό της απόφασης του διαιτητή δεν υπάρχουν χρεώσεις τόκων και εξόδων που συνιστούν ποινική ρήτρα και/ή σε καμιά των περιπτώσεων δύναται να χαρακτηριστούν υπερβολικές και/ή παράνομες και δεν θα πρέπει να διαγραφούν. Η απόφαση του διαιτητή δεν έγινε καθ' υπέρβαση ή κατάχρηση της εξουσίας της εμπιστευμένης στον διαιτητή και δεν καταστρατηγεί το δημόσιο συμφέρον αλλά ούτε και το συμφέρον των αιτητών. Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι σύμφωνα με τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Η απόφαση του διαιτητή είναι πλήρως και/ή επαρκώς δικαιολογημένη και/ή τεκμηριωμένη δεν είναι γενική και αόριστη και αναφέρει πως και γιατί κατέληξε στην απόφαση του. Ο διαιτητής είχε όλα τα απαιτούμενα προσόντα για να προχωρήσει στην αμερόληπτη εξέταση και ολοκλήρωση της διαιτησίας αλλά και ουδέποτε ζητήθηκε από τον διαιτητή να παρουσιάσει στους αιτητές τα προσόντα του και εάν του ζητούσαν θα το έπραττε. Οι καθ'ων η αίτηση και/ή ο διαιτητής δεν ενέργησε κατά τρόπο παραπλανητικό αφού επεξήγησε λεπτομερώς στους αιτητές και/ή καθ'ων η αίτηση για τον τρόπο διεξαγωγής της διαιτησίας και ουδέποτε άφησε να εννοηθεί ότι επρόκειτο για τυπική διαδικασία και/ή εξέταση του αιτήματος τους για αναδιάρθρωση του δανείου τους. Οι καθ'ων η αίτηση γενικά αρνούνται την αίτηση των αιτητών και όλους και κάθε ένα τους ισχυρισμούς που περιέχονται σ' αυτή και ζητούν την απόρριψη της.
  12. Οι καθ'ων η αίτηση επιφυλάσσουν το δικαίωμα τους να παρουσιάσουν περαιτέρω λεπτομέρειες και/ή πληροφορίες και/ή μαρτυρία κατά τη δικάσιμο. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Θεοδώρας Μιλτιάδους η οποία αναφέρει ότι είναι υπάλληλος των καθ'ων η αίτηση, γνωρίζει καλά τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Είναι ο ισχυρισμός της ενόρκως δηλούσα ότι η απόφαση του Διαιτητή εκδόθηκε στην παρουσία των αιτητών κατόπιν διενέργειας ακρόασης με τη συγκατάθεση των αιτητών αφού γνώριζαν και είχαν πλήρως αντιληφθεί τη διαδικασία. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται ως τεκμήριο 1 το πρακτικό που τηρήθηκε κατά την ημερομηνία της ακρόασης και όπως ισχυρίζεται περαιτέρω οι αιτητές ουδέποτε προέβαλαν οποιουσδήποτε ισχυρισμούς αφού αν το έπρατταν αυτοί θα καταγράφονταν στα πρακτικά και ο Διαιτητής θα τους λάμβανε υπόψη. Το αίτημα για αναδιάρθρωση του δανείου είναι, όπως ισχυρίζεται, ένα ξεχωριστό αίτημα το οποίο δεν αφορά την απόφαση του Διαιτητή. Οι ισχυρισμοί των αιτητών όπως αναφέρει η ενόρκως δηλούσα, δεν έχουν οποιαδήποτε βάση, η διαδικασία διεξήχθη νομότυπα στη βάση των Κανονισμών και της Φυσικής Δικαιοσύνης, οι αιτητές δεν έχουν οποιαδήποτε υπεράσπιση και η αίτηση εκ μέρους τους καταχωρήθηκε με σκοπό να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους. Η διαδικασία περιορίστηκε σε αγορεύσεις, οι συνήγοροι των διαδίκων καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 όπως έχει τροποποιηθεί και στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς αφού η δυνατότητα υποβολής έφεσης σε απόφαση του Διαιτητή και ο χρόνος μέσα στον οποίο υποβάλλεται η έφεση προνοούνται από το άρθρο 52

(4)του Ν. 22/85 το οποίο αναφέρει τα εξής: «Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή ή διαιτητών δύναται να υποβάλει Έφεση στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης προς αυτόν της απόφασης.» Η αίτηση στηρίζεται επίσης στο Κεφ. 4 και παρά το γεγονός ότι στην αίτηση δεν καθορίζεται συγκεκριμένο άρθρο, η κύρια βάση της αίτησης είναι το άρθρο 20
(2)το οποίο αναφέρει τα εξής: "20
(1)....
(2)Όταν ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση ή όταν η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθη παράτυπα, το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει τη διαιτητική απόφαση». Η έννοια της κακής συμπεριφοράς που προνοεί το άρθρο 20
(2)μπορεί να έχει πολλές ερμηνείες και να αφορά την έννοια της διαφθοράς, της ηθικά και δεοντολογικά ανάρμοστης συμπεριφοράς του διαιτητή, του απλού λάθους, του αβέβαιου και ασαφούς πορίσματος, της αποδοχής εξωγενούς μαρτυρίας ή τον αποκλεισμό μαρτυρίας και ως αποτέλεσμα η ερμηνεία της έννοιας «κακή συμπεριφορά» είναι θέμα γεγονότων. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ v. Dynacon Ltd κ.α.
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 717 ο όρος ανάρμοστη κακή συμπεριφορά ερμηνεύεται ευρέως. Περιλαμβάνει κάθε μορφή συμπεριφοράς η οποία τείνει να διασαλεύσει και να καταστρέψει την εμπιστοσύνη την οποία οι διάδικοι ή κάθε ένας από αυτούς πρέπει να έχει στους διαιτητές. Στην υπόθεση Νεόφυτος Σολωμού ν. Laiki Cyprialife Ltd
(2010)1 A.A.Δ. 687 αναφέρθηκε ότι ο διαιτητής βαρύνεται με την υποχρέωση να ενεργήσει στα πλαίσια των όρων εντολής του και το ζητούμενο είναι η συμμόρφωση του με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης σε όλη την πορεία της οιονεί δικαστικής αποστολής του. Πέραν της υποχρέωσης αυτής ο διαιτητής είναι δεσμευμένος να συμμορφώνεται και με τις βασικές αρχές του δικαίου. Εκείνο που είναι ιδιαίτερα σημαντικό και θα πρέπει να αναφερθεί, είναι ότι το Δικαστήριο σε έφεση κατά της απόφασης Διαιτητή δεν έχει την εξουσία να επανεξετάσει τη διακριτική ευχέρεια του Διαιτητή εφόσον ο Διαιτητής ενήργησε μέσα στα πλαίσια των εξουσιών του και των αρχών της δικαιοσύνης συμπεριφερόμενος δίκαια προς τους διαδίκους χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι η εξουσία του Διαιτητή είναι απεριόριστη. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν μπορεί να είναι αντικείμενο της παρούσας αίτησης ούτε θέμα που το Δικαστήριο έχει εξουσία να εξετάσει, οι ισχυρισμοί των αιτητών για παράνομες χρεώσεις στον επίδικο λογαριασμό. Φαίνεται όμως στο πρακτικό ημερομηνίας 15.5.14 το οποίο είναι ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι αιτητές δεν έθεσαν ούτε ενώπιον του Διαιτητή τέτοιο θέμα. Οι αιτητές ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η απόφαση εκδόθηκε στην απουσία έκθεσης απαίτησης ή έκθεσης γεγονότων και χωρίς να ακουστούν μάρτυρες. Ούτε ο Νόμος ούτε και οι σχετικοί κανονισμοί προνοούν την ανταλλαγή δικογράφων σε διαιτησία και στην περίπτωση που ο διαιτητής διατάξει την ανταλλαγή δικογράφων (βλ. Russell on Arbitration 19η έκδοση, σελ. 262) αυτό γίνεται αφού ακούσει πρώτα τις απόψεις των μερών και αν κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι αναγκαίο για την επίλυση της διαφοράς. Οι αιτητές ουδέποτε υπέβαλαν τέτοιο αίτημα για να εξεταστεί έστω από το Διαιτητή. Όπως φαίνεται μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ο βασικός ισχυρισμός των αιτητών είναι ότι ο Διαιτητής τους παραπλάνησε και οι ίδιοι δεν είχαν αντιληφθεί ότι η όλη διαδικασία ήταν ακροαματική και ότι ως αποτέλεσμα ο Διαιτητής θα εξέδιδε απόφαση εναντίον τους. Σε απάντηση των πιο πάνω ισχυρισμών οι καθ'ων η αίτηση επεσύναψαν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση το πρακτικό ημερομηνίας 19.5.14 το περιεχόμενο του οποίου δεν αμφισβητήθηκε από τους αιτητές όπου φαίνεται ότι οι αιτητές ειδοποιήθηκαν για τη διαδικασία και παρουσιάστηκαν. Φαίνεται επίσης στο πρακτικό ότι αναγνώρισαν το χρέος τους και πρότειναν το ποσό των €500 μηνιαίως για πληρωμή του χρέους αναφέροντας περαιτέρω ότι σε ένα χρόνο θα ήταν σε θέση να πληρώνουν μεγαλύτερη δόση. Συμφωνήθηκε επίσης μετά από πρόταση των αιτητών η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι 31.12.14. Τα πιο πάνω δεν συνάδουν με τους ισχυρισμούς των αιτητών ότι δεν είχαν αντιληφθεί τη διαδικασία και ότι ο Διαιτητής τους παραπλάνησε με οποιοδήποτε τρόπο. Η παρουσία τους κατά την ημέρα της διαιτησίας καταρρίπτει τον ισχυρισμό τους ότι στερήθηκαν συνταγματικών τους δικαιωμάτων και ότι δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να ακουστούν. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 30.12.14 μια ημέρα πριν από τη λήξη της αναστολής εκτέλεσης της απόφασης και αυτό κατά την κρίση μου καταδεικνύει ότι η παρούσα διαδικασία αποτελεί εκ των υστέρων σκέψεις των αιτητών για να μην εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους και όχι βάσιμο λόγο για παραμερισμό της απόφασης του Διαιτητή. Αναφέρονται επίσης στο πρακτικό ημερ. 19.4.14 τα στοιχεία που ο Διαιτητής έλαβε υπόψη για να εκδώσει την απόφαση του και δεν θα συμφωνήσω με τη θέση των αιτητών ότι η απόφαση είναι αναιτιολόγητη. Ο Διαιτητής έλαβε υπόψη του τη συμφωνία δανείου, το έγγραφο υποθήκης και το υπόλοιπο του λογαριασμού στις 19.5.2014 και είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Διαιτητής ενήργησε σύμφωνα με τη διαδικασία και νόμιμα εξέδωσε την απόφασή του. Η Διαιτητική απόφαση δεν είναι απαραίτητο να διατυπώνεται με συγκεκριμένο τρόπο. Αρκεί να είναι διατυπωμένη με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο (Halsbury's Laws of England 3η έκδοση, τόμος 2, σελ. 42) και στην απόφαση του Διαιτητή είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι αναφέρονται όλα τα απαραίτητα στοιχεία ώστε να γνωρίζουν οι αιτητές τι ακριβώς θα πρέπει να πληρώσουν στους καθ' ων η αίτηση. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι το αίτημα για ακύρωση ή παραμερισμό της Διαιτητικής απόφασης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό και κανένας από τους λόγους έφεσης κρίνεται βάσιμος. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των αιτητών και προς όφελος των καθ'ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil/General Application/Final Αναφορά: Tελική Απόφαση - έφεση εναντίον διαιτητικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.