Gerd Jakob ν. Ivan Ivanovich Mazur, Αρ. Αγωγής 588/14, 16/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A386 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 588/14 Μεταξύ: Gerd Jakob, νυν κάτοικος Ηνωμένου Βασιλείου Ενάγοντα -και- Ivan Ivanovich Mazur, νυν κάτοικος Ρωσικής Ομοσπονδίας Εναγομένου ------------------------ Αίτηση ημερ. 6.4.2016 για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης 16 Σεπτεμβρίου 2016 Για τον εναγόμενο-αιτητή: κ. Χ. Περικλέους για Chrysses Demetriades & Co LLC (κα Ν. Δράκου ν' ακούσει απόφαση) Για τον ενάγοντα-καθ' ου: κ. Ν. Μακρίδης για Μαρκίδη Μαρκίδη & Σία ΔΕΠΕ και κα Μ. Λοίζου για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ (κα Σ. Χούρη και κ. Π. Γιωρκάτζης ν' ακούσουν απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 27.4.2015 ο εναγόμενος επιδιώκει τον παραμερισμό και/ή ακύρωση του διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο δόθηκε άδεια για σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος, τον παραμερισμό του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 6.3.2015 που παραχωρήθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των δικαστικών εγγράφων και τον παραμερισμό της επίδοσης των δικαστικών εγγράφων στον εναγόμενο. Στην αίτηση αυτή καταχωρήθηκε από πλευράς ενάγοντα ένσταση στις 25.1.2016 η οποία συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ιδίου. Με την παρούσα αίτηση που καταχωρήθηκε στις 6.4.2016 επιζητείται από πλευράς εναγόμενου άδεια του Δικαστηρίου για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης του ημερομηνίας 27.4.
- Η υπό κρίση αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Σωτηρούλας Χρίστου, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον εναγόμενο, ημερομηνίας 6.4.
- Σ' αυτήν υποστηρίζει ότι η ανάγκη καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προέκυψε με την καταχώριση της ένστασης του καθ' ου η αίτηση-ενάγοντα και της ένορκης δήλωσης του ημερομηνίας 15.1.2016 που συνοδεύει την ένσταση, αλλά και μετά την καταχώριση αγωγής στην Αγγλία από μέρους του ενάγοντα στην οποία προωθούνται ισχυρισμοί αντίθετοι με την εκδοχή του στην παρούσα υπόθεση. Επισυνάπτει δε η Χρίστου την προτιθέμενη να καταχωρηθεί ένορκη δήλωση στην οποία ο αιτητής παραθέτει τους δικούς του ισχυρισμούς σε σχέση με την κάθε μια παράγραφο ξεχωριστά της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση. Καταλήγοντας η Χρίστου εισηγείται ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να δοθεί η αιτούμενη άδεια. Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του καθ' ου η αίτηση ο οποίος προβάλλει τους εξής λόγους ένστασης: «
- Δεν αποκαλύπτεται καλός λόγος για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
- Τα γεγονότα που επιθυμεί να θέσει ο Αιτητής ενώπιον του Δικαστηρίου με την υπό κρίση Αίτηση είναι αχρείαστα ή/και δεν εξυπηρετούν στην εκδίκαση της κυρίως αίτησης του Αιτητή για παραμερισμό του κλητηρίου ή/και στην επίλυση των ζητημάτων που εγείρονται στα πλαίσια αυτής ή/και δεν εξυπηρετούν τη φύση και τις ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση σκοπεί να εξυπηρετήσει.
- Τα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στην κυρίως αίτηση του Αιτητή για παραμερισμό του κλητηρίου προς υποστήριξη της οποίας έχει καταχωριστεί η υπό κρίση Αίτηση θα κριθούν αποκλειστικά με βάση το υλικό που συνοδεύει την αρχική αίτηση για παροχή άδειας για σφράγιση και επίδοση του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας ή/και στη βάση των όσων περιέχονται στις έγγραφες προτάσεις ή/και χωρίς αξιολόγηση θέσεων ως προς τα γεγονότα της ουσίας της υπόθεσης.
- Η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι αόριστη ή/και ατεκμηρίωτη ή/και δεν αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που δύναται να στηρίξουν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ή/και δεν θέτει υπόψη του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία που να καταδεικνύουν την ύπαρξη καλού λόγου ή/και την αναγκαιότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί να καταλήξει πως υφίσταται τέτοιος.
- Ο Αιτητής δεν επιδιώκει να απαντήσει επί αμφισβητούμενων γεγονότων ή θεμάτων αλλά επαναλαμβάνει τις θέσεις και ισχυρισμούς του που διατύπωσε στην αρχική ένορκη δήλωση του προς υποστήριξη της κυρίως αίτησης του για παραμερισμό του κλητηρίου ή/και προσπαθεί μέσω της υπό κρίση Αίτησης να διορθώσει ή/και βελτιώσει κάποιες αναφορές του στην αρχική του ένορκη δήλωση.
- Τα όσα ο Αιτητής επιδιώκει να προσθέσει μέσω της καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης τίποτα ή/και τίποτα ουσιαστικό δεν προσθέτουν ή/και σε τίποτα δεν διαφοροποιούν την υφιστάμενη εκδοχή του ή/και επιδιώκουν την παραπλάνηση του Δικαστηρίου.
- Τα όσα ο Αιτητής επιδιώκει να προσθέσει μέσω της καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης συνιστούν επιχειρηματολογία η συμπερίληψη της οποίας είναι ανεπίτρεπτη σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση.
- Η υπό κρίση αίτηση έχει καταχωριστεί κακόπιστα και καταχρηστικά ή/και με αδικαιολόγητη καθυστέρηση και με μόνο σκοπό την πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της ουσίας της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Ραφαέλα Σορντίνι, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον ενάγοντα-καθ' ου η αίτηση, ημερομηνίας 30.5.
- Στην ένορκη δήλωση της η Σορντίνι ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης παραθέτοντας περισσότερα στοιχεία. Τονίζει το γεγονός ότι τα πιο πολλά στοιχεία που προτίθενται να εισαχθούν στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν είναι καινούργια αλλά υφίσταντο κατά την καταχώριση της αρχικής ένορκης δήλωσης. Επίσης ισχυρίζεται ότι επαναλαμβάνονται στην προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση τα ίδια γεγονότα που αναφέρει ο αιτητής στην αρχική ένορκη δήλωση του, όπως η ύπαρξη της επενδυτικής συμφωνίας, ημερομηνίας 5.12.
- Η αίτηση και ένσταση έχουν περίπου την ίδια νομική βάση, δηλαδή τη Δ.2 θ.θ.1-10, Δ.6 θ.θ.1-9, Δ.16 θ.θ.1-9, Δ.19, Δ.19 θ.26, Δ.27 θ.3, Δ.39 θ.θ. 1 και 2 και Δ.48 θ.θ.1-9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60), πρόνοιες του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, τη Σύμβαση μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή νομικής συνδρομής σε θέματα αστικού και ποινικού δικαίου και οι εγγενείς εξουσίες, πρακτική και νομολογία του Δικαστηρίου. Η εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης περιορίστηκε στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση, ενώ κατά την ακρόαση οι δικηγόροι των διαδίκων υποστήριξαν τις θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις παραπέμποντας σε νομολογία. Ο μεν δικηγόρος του αιτητή εισηγείται ότι είναι αναγκαίο για τον πελάτη του να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που αφορούν στην υπόθεση προσθέτοντας ότι καταδεικνύεται «καλός λόγος» που δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος. Από την άλλη η δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση αφού προβαίνει σε μια αναδρομή στο ιστορικό της υπόθεσης εισηγείται την απόρριψη της αίτησης, κυρίως γιατί δεν συντρέχει καλός λόγος που να δικαιολογεί την έγκριση της αίτησης. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται ουσιαστικά στις πρόνοιες της Διαταγής 48, Θ.4
(2)πως βασική προϋπόθεση για να πετύχει αίτημα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η ικανοποίηση του Δικαστηρίου για την ύπαρξη καλού λόγου προς τούτο. Ο διάδικος που υποβάλλει τέτοιο αίτημα και ο οποίος έχει το βάρος της απόδειξης θα πρέπει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία που να το πείσουν ότι το αίτημα υποβάλλεται για καλό λόγο. Για τη δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς απάντηση ή αντίκρουση ισχυρισμών που περιλήφθηκαν στην ένσταση, νοουμένου βέβαια ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.48, Θ.4
(2), υπάρχει αρκετή νομολογία όπως οι υποθέσεις Κώστα ν. Κώστα
(2003)1 Α.Α.Δ 269, Λούκος Λτδ ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας
(2001)1 Α.Α.Δ 418 και Χριστάκης Σολ. Αλεξάντρου ν. Τραπέζης Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ,
(2013)1(Γ) Α.Α.Δ. 1909. Στην υπόθεση Π.Ε. 312/10, Χαράλαμπος Ανδρέα Κούππα ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.α., ημερ. 17.7.2014 λέχθηκαν τα εξής: «Σε ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48, θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται από την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Το θέμα εμπίπτει σαφώς, όπως σε κάθε άλλη περίπτωση ενδιάμεσης αίτησης στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Αίτηση Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510). Έχω μελετήσει με προσοχή όλα τα ενώπιον μου στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Η Χρίστου στην ένορκη δήλωση της δεν αναφέρεται ειδικά στα γεγονότα που, κατά την άποψη της, συνιστούν «καλό λόγο» αλλά παραπέμπει στην προτεινόμενη ένορκη δήλωση του πελάτη τους που αποτελείται από 35 σελίδες ότι απαντά σε ορισμένους ισχυρισμούς του καθ' ου η αίτηση στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση και για να πληροφορήσει επιπρόσθετα το Δικαστήριο για την καταχώρηση Αγωγής από μέρους του αιτητή στην Αγγλία στην οποία προωθούνται ισχυρισμοί αντίθετοι με εκείνους που προωθεί με την παρούσα Αγωγή. Κατά την εκτίμηση μου οι ισχυρισμοί του καθ' ου η αίτηση στους οποίους ο αιτητής επιθυμεί να απαντήσει ήσαν γνωστοί στον αιτητή και θα μπορούσε να τους προβάλει με την αρχική ένορκη δήλωση του, πράγμα που δεν έπραξε. Από την άλλη ουσιαστικά με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επαναλαμβάνει τις θέσεις και ισχυρισμούς του που διατύπωσε στην αρχική του ένορκη δήλωση με κάποια λεπτομέρεια αλλά και περαιτέρω σχολιασμό και επιχειρήματα. Δίνει επίσης τη δική του ερμηνεία σε σχέση με όρους των μεταξύ των διαδίκων συμφωνιών. Αναφέρομαι ειδικότερα στη συμφωνία ημερομηνίας 5.12.2007 που με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ο αιτητής αποκαλεί ως «Μνημόνιο Συναντίληψης», στους όρους της οποίας δίνει έμφαση. Εν πάση περιπτώσει τα πλείστα εκ των γεγονότων που αναφέρονται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση αφορούν στην ουσία της διαφοράς των διαδίκων στην παρούσα Αγωγή και όχι στην αίτηση παραμερισμού ημερομηνίας 27.4.2015. Ενόψει όλων των πιο πάνω σε συνάρτηση με τα ενώπιον μου γεγονότα, όπως διαγράφονται από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση, θεωρώ ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο Δικαστήριο από τη σχετική δικονομική πρόνοια και νομολογία είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί στην προκειμένη περίπτωση εναντίον του αιτητή. Καταλήγοντας οι ισχυρισμοί που προτίθενται να εισαχθούν με τη μακροσκελή προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι γενικοί, αφορούν στην ουσία της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και δεν συνιστούν «καλό λόγο» σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48 θ.4
(2)που να δικαιολογούν έγκριση του αιτήματος. Ούτε και η καταχώρηση από πλευράς του καθ' ου η αίτηση Αγωγής στην Αγγλία συνιστά «καλό λόγο» για να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Εκτός του ότι είναι άσχετη με το υπό εξέταση θέμα ουσιαστικά καλείται το Δικαστήριο να αξιολογήσει μαρτυρία και ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στα δικόγραφα των δύο Αγωγών που δεν μπορεί το Δικαστήριο να προβεί στο στάδιο αυτό της διαδικασίας. Σ' όσον αφορά το λόγο ένστασης για την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην προώθηση της υπό κρίση αίτησης έχω εξετάσει το θέμα και δεν βρίσκω ότι το διάστημα των τριών μηνών περίπου που μεσολάβησε από την καταχώρηση της ένστασης είναι υπερβολικά μεγάλο ώστε να έχει καταλυτική επίδραση στην τύχη της αίτησης. Ενόψει όμως της πιο πάνω απόφασης μου, η αίτηση για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του καθ' ου η αίτηση-ενάγοντα και εναντίον του αιτητή-εναγόμενου, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της δίκης. (Υπ.)................ Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο