BUNKERNET LTD ν. PNO SHIPMANAGEMENT LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 4911/11, 30/9/2016

BUNKERNET LTD ν. PNO SHIPMANAGEMENT LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 4911/11, 30/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A405 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4911/11 Μεταξύ: BUNKERNET LTD, από Λεμεσό Ενάγουσας και

1. PNO SHIPMANAGEMENT LTD, από Λεμεσό
2. Πανίκου Ονουφρίου, από τη Λεμεσό Εναγομένων -------------------------- 30.9.2016 Για Ενάγουσα: κ. Θεοφίλου (Για να ακούσει απόφαση κα Μιχαηλίδου) Για Εναγόμενους 1 και 2: κ. Χρ. Παύλου Εναγόμενος 2 παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η TΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ Η Ενάγουσα στηρίζει το αγώγιμο δικαίωμα της σε τραπεζιτική επιταγή. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης της, όπως αυτή τροποποιήθηκε βάσει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.6.15, η Εναγόμενη 1 κατά ή περί την 17.2.11 παρέδωσε στην Ενάγουσα την επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας (HELLENIC BANK) με αριθμό 92334754 για το ποσό των $180.000 πληρωτέα την 1.6.11 (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η επίδικη επιταγή). Περί την 15.12.09 η Εναγόμενη 1 είχε παραδώσει στην Ενάγουσα άλλη επιταγή της με αριθμό 92334753 επί της ιδίας τράπεζας και για το ίδιο ποσό, πληρωτέα την 1.6.10, ως εγγύηση πληρωμής εκείνου του μέρους των οφειλόμενων ποσών από πωλήσεις καυσίμων, που αναλογούσαν στους τόκους που αναφέρονται σε τιμολόγια πετρέλευσης, τα οποία παραδόθηκαν σε πλοία της Εναγόμενης 1 κατά τα έτη 2008 και
3. Κατά την παράδοση της επιταγής με αριθμό 92334753 οι τόκοι ανέρχονταν σε $402.268 όμως συμφωνήθηκε ότι αν οι τόκοι πληρώνονταν πριν την 1.6.10 η Ενάγουσα θα αποδεχόταν πληρωμή του 1/2 ποσού δηλαδή $201.
4. Επειδή έγινε ακριβώς αυτό, η επιταγή με αριθμό 92334753 ουδέποτε κατατέθηκε για είσπραξη, συμφωνήθηκε όμως και κρατήθηκε από την Ενάγουσα για κάλυψη των αναμενόμενων να προκύψουν νέων τόκων επί νέων τιμολογίων και με συμφωνία ότι θα αντικαθίστατο με άλλη επιταγή πριν τη λήξη της. Η Ενάγουσα στις 26.9.10 απέστειλε επιστολή στους εναγόμενους με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (email) ζητώντας την έκδοση νέας επιταγής, επειδή η επιταγή με αριθμό 92334753 θα έληγε την 1.12.
5. Η Eναγόμενη 1 ειδοποίησε την Eνάγουσα περί το τέλος Νοεμβρίου ότι θα εκδίδετο νέα επιταγή μόλις συμφωνούντο τα οφειλόμενα ποσά σε διαπραγματεύσεις που είχαν ήδη αρχίσει από τις αρχές Νοεμβρίου του
6. Η Εναγόμενη 1 την 17.2.11, στα πλαίσια υπογραφής γραπτής συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων που υπεγράφη την ίδια ημερομηνία, παρέδωσε στην Ενάγουσα την επίδικη επιταγή σε αντικατάσταση της προηγούμενης, για εξόφληση, μετά από σχετική έκπτωση, του μέρους του συμφωνηθέντος στη συμφωνία ημερομηνίας 17.2.11 οφειλόμενου χρέους της Εναγόμενης 1 που αντιστοιχούσε σε τόκους (financial charges) μέχρι 17.2.11 επί των ποσών των τιμολογίων που αναφέρονται στην ως άνω συμφωνία. Στην εν λόγω συμφωνία δεν περιλήφθηκαν οι τόκοι για την πετρέλευση του πλοίου "ALFA K" μέχρι 17.2.11 επειδή πληρώθηκαν με την επίδικη επιταγή. Περιλήφθηκαν όμως οι τόκοι στα τιμολόγια που εκδόθηκαν για την πετρέλευση του ιδίου πλοίου μετά την 17.2.
7. Ο Εναγόμενος 2 υπόγραψε ως εγγυητής τη συμφωνία ημερομηνίας 17.2.11 και περαιτέρω έδωσε ρητή προσωπική εγγύηση για την πληρωμή της επίδικης επιταγής. Η Ενάγουσα παρουσίασε την επίδικη επιταγή, μέσα σε εύλογο χρόνο από την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα, στην τράπεζα επί της οποίας εξεδόθη πλην όμως αυτή δεν τιμήθηκε για τον λόγο ότι η Εναγόμενη 1, μέσω του Εναγόμενου 2, ανακάλεσε την πληρωμή της αδικαιολόγητα και/ή παράνομα. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 στο δικόγραφο της κοινής υπεράσπισης τους παραδέχονται καταρχήν την έκδοση από την Εναγόμενη 1 της επίδικης επιταγής. Αρνούνται όμως ότι αυτή παραδόθηκε στην Ενάγουσα κατά την 17.2.
8. Αρνούνται επίσης ότι εξεδόθη για εξόφληση συμφωνηθέντων τόκων. Σύμφωνα με το δικόγραφο της υπεράσπισης τους, η επίδικη επιταγή εξεδόθη περί τις 29.11.10, σε αντικατάσταση προηγούμενης επιταγής για το ίδιο ποσό, ως εξασφάλιση τρεχούμενου λογαριασμού και με ρητή δέσμευση της Ενάγουσας ότι δεν θα την παρουσίαζε στην τράπεζα για πληρωμή παρά μόνο μετά από τη συγκατάθεση της Εναγόμενης
9. Η Ενάγουσα όμως κατά παράβαση της ως άνω δέσμευσης της παρουσίασε την επίδικη επιταγή για πληρωμή στις 9.6.
10. Παραδέχονται ότι ο ένας εκ των λόγων που δεν πληρώθηκε η επίδικη επιταγή ήταν η ανάκληση της πληρωμής της. Προβάλλουν επίσης ως δεύτερο λόγο της μη πληρωμής της, το ότι η υπογραφή του εκδότη της ήταν διαφορετική. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για την πλευρά της Ενάγουσας κατέθεσαν στο Δικαστήριο ο διευθυντής της Γρηγόρης Γρηγορίου (Μ.Ε.1) και η Μαρία Χ'' Σολωμού (Μ.Ε.2), υπεύθυνη του λογιστηρίου της Ενάγουσας κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε ότι η Ενάγουσα ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την παροχή καυσίμων και λιπαντικών σε πλοία. Μεταξύ των ετών 2008 μέχρι 2011 η Ενάγουσα συνεργαζόταν με την Εναγόμενη 1 με προμήθειες πετρελαίου και λιπαντικών σε πλοία που βρίσκονταν υπό τη διαχείριση και/ή κυριότητα της Εναγόμενης
11. Στα πλαίσια της συνεργασίας αυτής η Εναγόμενη 1 καθυστερούσε, σχεδόν πάντοτε, την πληρωμή των τιμολογίων της Ενάγουσας στην ημερομηνία που αυτά ήταν πληρωτέα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πάντοτε μεγάλα ποσά οφειλόμενα στην Ενάγουσα μαζί με σχετικούς συμφωνημένους τόκους, που ονομάζονταν και financial charges, μετά από κάποια ημερομηνία χάριτος. Περί την 15.12.09, με δική του απαίτηση, η Εναγόμενη 1 είχε εκδώσει προς την Ενάγουσα τη μεταχρονολογημένη επιταγή με αριθμό 92334753 επί της Ελληνικής Τράπεζας για το ποσό των $180 000 πληρωτέα κατά την 1.6.10, ως εγγύηση πληρωμής εκείνου του μέρους των οφειλόμενων ποσών από πωλήσεις καυσίμων που αναλογούσαν στους τόκους, που αναφέρονται στα τιμολόγια πετρέλευσης, τα οποία παραδόθηκαν σε πλοία της Εναγόμενης 1 μέχρι 15.12.
12. Κατά την έκδοση της ως άνω επιταγής οι τόκοι ανέρχονταν σε $402.268,00, όμως συμφώνησε με την Εναγόμενη 1 ότι αν πληρωνόταν το 1/2 του ως άνω ποσού πριν την ημερομηνία πληρωμής της ως άνω επιταγής, ολόκληρο το ως άνω ποσό θα θεωρείτο ως εξοφληθέν. Η εν λόγω επιταγή ουδέποτε κατατέθηκε για είσπραξη επειδή με δύο εμβάσματα, ημερομηνίας 21.12.09 και 8.4.10 για τα ποσά των $137.989, 56 και $63.143, 22 αντίστοιχα, πληρώθηκε κατ' ουσία το 1/2 του ως άνω οφειλόμενου ποσού. Από τον Μάρτη του 2010 είχαν αρχίσει συζητήσεις με τους εναγόμενους και ακόμα δύο παναμαϊκές εταιρείες, συγκεκριμένα την KINGFISHER MARITIME CORP και την EVERGLADES SHIPPING CORP που ήταν οι πλοιοκτήτριες των πλοίων «ALFA K» και «BRAVO P», τα οποία διαχειριζόταν η Εναγόμενη 1 και στα οποία η Ενάγουσα παρέδωσε πετρέλαια, για την υπογραφή συμφωνίας αποπληρωμής των οφειλόμενων στην Ενάγουσα ποσών, περιλαμβανομένων των μη πληρωθέντων μέχρι τότε financial charges, τόσο για την περίοδο πριν την 15.12.09 όσο και για τα νέα financial charges που προέκυψαν μετά την ως άνω ημερομηνία. Στις 13.4.10 υπογράφη τελικά με τους Εναγόμενους 1 και 2 και τις ως άνω περιγραφόμενες εταιρείες συμφωνία για την αποπληρωμή των οφειλόμενων στην Ενάγουσα ποσών (Τεκμήριο 6). Επειδή και πάλι τα οφειλόμενα στην Ενάγουσα ποσά δεν μειώνονταν σημαντικά, παρά την υπογραφή της ως άνω αναφερόμενης συμφωνίας, περί τις αρχές Νοεμβρίου του 2010 επανάρχισαν συζητήσεις με τους Εναγόμενους 1 και 2 και τις ίδιες εταιρείες για την υπογραφή νέας συμφωνίας, στην οποία θα καταγράφονταν τα νέα οφειλόμενα ποσά και θα συμφωνείτο χρονοδιάγραμμα σύντομης αποπληρωμής τους. Στις 26.11.10 απέστειλαν στους εναγόμενους επιστολή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (Τεκμήριο 7), ζητώντας από αυτούς την έκδοση νέας επιταγής, επειδή η επιταγή με ημερομηνία πληρωμής 1.6.10 θα έληγε την 1.12.10, λόγω παρόδου 6 μηνών από την ημερομηνία πληρωμής της. Γύρω στις 30.11.10 ειδοποιήθηκαν από το λογιστήριο της Εναγόμενης 1 ότι είχαν οδηγίες να εκδώσουν σχετική επιταγή, θα την παρέδιδαν όμως όταν θα κατέληγαν σε συγκεκριμένα ποσά. Τελικά στις 17.2.11 τους παρέδωσαν την επίδικη επιταγή, όχι πλέον ως εγγύηση είσπραξης, αλλά για εξόφληση των τόκων επί των τιμολογίων του πλοίου «ALFA K» για την περίοδο μέχρι 17.2.
13. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων βασικό θέμα διαφοράς αποτελούσε το ποσοστό του επιτοκίου των financial charges που στα τιμολόγια ήταν 2%. Επειδή στη συμφωνία ημερομηνίας 13.4.10 (Τεκμήριο 6) υπήρχε πρόνοια για χρέωση επιτοκίου με 1%, οι εναγόμενοι ζητούσαν το ίδιο επιτόκιο και για τα νέα τιμολόγια. Το συνολικό ποσό των τόκων μέχρι την ως άνω ημερομηνία ανέρχετο σε $194.824,00 όμως συμφώνησαν τελικά να μειωθούν οι τόκοι σε $180.
14. Μετά από μακρές διαπραγματεύσεις κατέληξαν τελικά στην υπογραφή συμφωνίας κατά την 17.2.11 (Τεκμήριο 8), στην οποία δεν περιλαμβάνονταν τα financial charges για το πλοίο «ALFA K» μέχρι την 17.2.
15. Τα μόνα financial charges που περιλήφθηκαν στη συμφωνία στις 17.2.11 ήταν αυτά που αφορούσαν τα τιμολόγια του πλοίου «BRAVO P» μέχρι 17.2.11 μειωμένα όμως κατά το ½ τα οποία προστέθηκαν στην υπόλοιπη οφειλή του «BRAVO P» και πληρώθηκαν με αυτήν. Στη συμφωνία ημερομηνίας 17.2.11 αναφέρονται ρητά όλες οι επιταγές που δόθηκαν από τους εναγόμενους ως εγγύηση για την εφαρμογή της. Στις επιταγές αυτές δεν περιλαμβάνεται η επίδικη επιταγή, ακριβώς επειδή δόθηκε για την κάλυψη των τόκων, οι οποίοι δεν περιλαμβάνονταν στη συμφωνία. Πέραν από την κάλυψη των financial charges με την επίδικη επιταγή, όπως επεξηγείται πιο πάνω, έθεσε ως όρο για την υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 17.2.11 ότι ο Εναγόμενος 2 θα εγγυόταν και θα αναλάμβανε προσωπική ευθύνη για την πληρωμή της επίδικης επιταγής, κάτι με το οποίο ο Εναγόμενος 2 ρητά συμφώνησε και ανέλαβε προσωπική ευθύνη. Δεν ζήτησε όπως η εγγύηση του Εναγόμενου 2 δοθεί γραπτώς, πιστεύοντας ότι ο Εναγόμενος 2 θα τηρούσε την εγγύηση που έδωσε και ότι ο ίδιος δεν θα άφηνε το θέμα να καταλήξει σε ποινικό αδίκημα εναντίον του, αφού ήταν αυτός που υπόγραψε την επίδικη επιταγή. Στις 9.6.11 η επίδικη επιταγή κατατέθηκε στην τράπεζα για πληρωμή όμως δεν τιμήθηκε, τόσο επειδή η υπογραφή που υπήρχε σε αυτή διέφερε από την υπογραφή του εκδότη της όσο και για τον λόγο ότι ανακλήθηκε η πληρωμή της από την Εναγόμενη
16. Η Μ.Ε.2 κατέθεσε ότι κατά την περίοδο 2010 ‑ 2011 ήταν βοηθός υπεύθυνη του λογιστηρίου της Ενάγουσας. Από τη θέση αυτή χειριζόταν την έκδοση τιμολογίων και είχε τον έλεγχο πληρωμής τους, μεταξύ άλλων και σε σχέση με τα πλοία «ALFA K» και «BRAVO P» που διαχειριζόταν η Εναγόμενη
17. Κάθε φορά που εξέδιδαν ένα τιμολόγιο το απέστελλαν με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (email) στους πελάτες και, επιπρόσθετα, για τους πελάτες με γραφεία στην Κύπρο παρέδιδαν πάντοτε ένα πρωτότυπο στα γραφεία τους. Από το 2008 και μετά δημιουργήθηκαν μεγάλα απλήρωτα υπόλοιπα σε σχέση με τα πλοία «ALFA K» και «BRAVO P». Με οδηγίες του Μ.Ε.1, κάποιες φορές, επικοινώνησε, κατά το 2010, με το λογιστήριο της Εναγόμενης 1 για διευκρίνιση κάποιων θεμάτων σε σχέση με τις χρεώσεις τους ώστε να συμφωνούνται τα οφειλόμενα ποσά. Ήταν πολιτική της Ενάγουσας να δίνεται περίοδος χάριτος, που συνήθως ήταν 30 μέρες, για πληρωμή του ποσού του κάθε τιμολογίου. Μετά τη λήξη της ως άνω περιόδου χρεώνονταν τόκοι 2% μηνιαίως στο ποσό του κάθε τιμολογίου μέχρι εξοφλήσεως του. Κατά τις διάφορες επαφές που η ίδια είχε με το λογιστήριο της Εναγόμενης 1 συζητούσαν και τα ποσά των financial charges σε σχέση με τις καταστάσεις λογαριασμών που ετοίμαζε. Στις διάφορες καταστάσεις λογαριασμών δεν αναφέρονταν οι τόκοι, επειδή το ποσό τους δεν ήταν γνωστό, μέχρι την ημερομηνία που πληρωνόταν το κάθε τιμολόγιο. Ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009 οι τόκοι στα τιμολόγια που εξέδωσαν ανέρχονταν, για τα πλοία «ALFA K» και «BRAVO P», σε $402.268,00 με ποσοστό επιτοκίου 2%. Στις 15.12.09 πληρώθηκε με έμβασμα ποσό $137.989, 56 έναντι του ως άνω ποσού των τόκων. Τότε είχαν στα χέρια τους την επιταγή ‑ Τεκμήριο 5 - που, όπως της αναφέρθηκε από τον Μ.Ε.1, ήταν εγγύηση έναντι της οφειλής των financial charges, αλλά δεν θα εξαργυρωνόταν χωρίς την προηγούμενη έγκριση του Μ.Ε
18. Μετά την πληρωμή του ποσού $137.989,56 ο Μ.Ε.1 της ζήτησε να ελέγχει την πληρωμή του υπόλοιπου ποσού των financial charges. Στις 8.4.10 πληρώθηκε με έμβασμα επιπρόσθετο ποσό $63.143,
19. Όταν ενημέρωσε τον Μ.Ε.1 για το ως άνω έμβασμα, αυτός της ζήτησε να εξοφλήσει στα βιβλία της Ενάγουσας ολόκληρο το ποσό των financial charges που οφείλετο μέχρι 15.12.09 και ανέρχετο σε $402.268,
20. Ο Μ.Ε.1 της ζήτησε επίσης να παρακολουθεί την ημερομηνία που θα έληγε η πληρωμή της επιταγής ‑ Τεκμήριο 5 ‑ και όταν θα πλησίαζε η ως άνω ημερομηνία να τον ειδοποιούσε σχετικά, κάτι το οποίο έκαμε στις 26.11.
21. Ο Μ.Ε.1 την ενημέρωσε αργότερα ότι είχε στείλει στους εναγόμενους την επιστολή ‑ Τεκμήριο 7 ‑ για αντικατάσταση της επιταγής ‑ Τεκμήριο
22. Τελικά ο Μ.Ε.1 την ενημέρωσε ότι συμφώνησε με τους εναγόμενους ότι η ως άνω επιταγή θα αντικαθίστατο στα πλαίσια νέας συμφωνίας, την οποία διαπραγματευόταν με την Εναγόμενη
23. Στις 15.2.2011 ετοίμασε, με οδηγίες του Μ.Ε.1, κατάσταση των οφειλών του πλοίου «BRAVO P» μέχρι 17.2.11 με τα financial charges προς 1% (Τεκμήριο 9). Με οδηγίες του Μ.Ε.1 την απέστειλε αυθημερόν προς την Εναγόμενη
24. Αναφορικά με το πλοίο «ALFA K» οι οδηγίες του Μ.Ε.1 ήταν να ετοιμάσει κατάσταση των τόκων με επιτόκιο 2% μέχρι 17.2.11 και να του την παραδώσει κατεπειγόντως, πριν την τηλεφωνική συνομιλία που θα είχε με αντιπροσώπους της Εναγόμενης
25. Στις 17.2.11 ο Μ.Ε.1 την πληροφόρησε ότι κατέληξαν σε συμφωνία με την Εναγόμενη 1 και της παρέδωσε δύο πρωτότυπα συμβόλαια υπογεγραμμένα από τον ίδιο και, όπως είδε αργότερα, από τον Εναγόμενο
26. Της ζήτησε δε να αρχειοθετήσει το ένα και το άλλο να το παραδώσει στο γραφείο της Εναγόμενης 1, συγκεκριμένα στον Σωτήρη Χ'' Σάββα (Μ.Υ.1) μαζί με την επιταγή ‑ Τεκμήριο 5 ‑ η οποία φυλασσόταν στο λογιστήριο της Ενάγουσας. Πήγε αμέσως στα γραφεία της Εναγόμενης 1 και ζήτησε να δει τον Μ.Υ.
27. Όπως της είπαν όμως, αυτός απουσίαζε αλλά είχε αφήσει εκεί την επίδικη επιταγή, την οποία της παρέδωσαν, ενώ η ίδια τους παρέδωσε το υπογεγραμμένο συμβόλαιο μαζί με την επιταγή‑ Τεκμήριο
28. Στη συνέχεια ενημέρωσε σχετικά τον Μ.Ε.1, ο οποίος της ζήτησε να κρατήσει στο λογιστήριο της Ενάγουσας την επίδικη επιταγή, εξηγώντας της ότι αυτή δόθηκε για εξόφληση των financial charges για τα τιμολόγια του πλοίου «ALFA K» με μια έκπτωση $14.824,
29. Της ζήτησε δε να φροντίσει ώστε η επίδικη επιταγή να εισπραχθεί πριν τη λήξη της. Για την Υπεράσπιση κατέθεσαν ο Εναγόμενος 2 (Μ.Υ.3), ο Σωτήρης Χ'' Σάββας (Μ.Υ.1) και ο Αστ. 3512 Μιχάλης Περικλέους (Μ.Υ.2). Ο Μ.Υ.1 κατέθεσε ότι μεταξύ των ετών 2003 μέχρι 2006 εργαζόταν στον Όμιλο Εταιριών PNO ως επιχειρησιακός διευθυντής και στη συνέχεια ανέλαβε καθήκοντα γενικού διευθυντή στην Εναγόμενη
30. Καθ' όλη τη διάρκεια της εργοδότησης του στην Εναγόμενη 1, με τη γνώση και τη συγκατάθεση της, παρείχε υπηρεσίες συμβούλου και στην Ενάγουσα. Λόγω της ιδιότητας του ως γενικού διευθυντή της Εναγόμενης 1 είχε την απόλυτη εξουσία να διενεργεί όλες τις επαφές και να διαπραγματεύεται με τους διάφορους προμηθευτές των πλοίων που διαχειριζόταν η Εναγόμενη
31. Ο Εναγόμενος 2 ουδέποτε αναμειγνυόταν στις διαπραγματεύσεις ή ερχόταν σε επαφή με τους προμηθευτές ή άλλους συναλλασσόμενους, εκτός σε 2‑ 3 περιπτώσεις. Η συνεργασία της Εναγόμενης 1 με την Ενάγουσα ξεκίνησε τον Δεκέμβρη του 2007, κατόπιν των επαφών που είχε με τον Μ.Ε.1, τον οποίο γνώριζε καλά και διατηρούσε φιλικές σχέσεις μαζί του. Η διευθέτηση που είχε κάμει με τον Μ.Ε.1 ήταν ότι για κάθε παραγγελία πετρελαιοειδών θα συμφωνούσαν την ακριβή τιμή χρέωσης και η Εναγόμενη 1 θα είχε περίοδο χάριτος 60 ημερών για την πληρωμή κάθε τιμολογίου. Όταν παρέλαβε τα πρώτα τιμολόγια διαπίστωσε ότι σε αυτά αναγραφόταν περίοδος χάριτος 30 ημερών και ποσοστό επιτοκίου 2% μηνιαίως για καθυστερημένες πληρωμές. Επικοινώνησε αμέσως με τον Μ.Ε.1 και τον υπενθύμισε την περίοδο χάριτος που είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους. Του δήλωσε κατηγορηματικά ότι δεν θα αποδεχόταν οποιοδήποτε τόκο για καθυστερήσεις. Ο Μ.Ε.1 τον καθησύχασε, τονίζοντας του ότι θα ίσχυε η μεταξύ τους διευθέτηση και όχι τα τυπικά που αναγράφονταν στα τιμολόγια. Τα πρώτα στάδια της συνεργασίας τους κυλούσαν σχετικά ομαλά. Είχε δημιουργηθεί τρεχούμενος λογαριασμός στον οποίο καταγράφονταν οι χρεώσεις και οι πιστώσεις αντίστοιχα της Εναγόμενης
32. Όλες οι πληρωμές της Εναγόμενης 1 γίνονταν με έμβασμα στον τραπεζιτικό λογαριασμό της Ενάγουσας. Περί τις αρχές Απριλίου του 2010 ο Μ.Ε.1 του παραπονέθηκε ότι ο λογαριασμός της Εναγόμενης 1 είχε φτάσει σε ψηλά επίπεδα, κάτι που του δημιουργούσε προβλήματα με τους συνεργάτες της Ενάγουσας, τον παρακάλεσε δε να ζητήσει από τον Εναγόμενο 2 όπως εκδώσει μια μεταχρονολογημένη επιταγή για ποσό $180 000 που θα ήταν πληρωτέα την 1.6.10, ώστε να καθησυχάσει τους συνεργάτες της Ενάγουσας. Τον διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειτο να την καταθέσει για πληρωμή, εκτός αν ο ίδιος τον ενημέρωνε ρητά να το πράξει. Επειδή είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στον Μ.Ε.1, αποτάθηκε στον Εναγόμενο 2 και του ζήτησε να εκδώσει την επιταγή που του ζήτησε ο Μ.Ε.
33. Παρ' όλες τις αρχικές αντιδράσεις του, ο Εναγόμενος 2 πείστηκε και εξέδωσε τελικά την επιταγή ‑Τεκμήριο
34. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, επειδή το χρεωστικό υπόλοιπο της Εναγόμενης 1 βρισκόταν σε ψηλά επίπεδα ο Μ.Ε.1 του ζήτησε επιτακτικά να γίνει γραπτή συμφωνία στην οποία θα επιβεβαιωνόταν το οφειλόμενο υπόλοιπο και θα καθοριζόταν χρονοδιάγραμμα για την αποπληρωμή του. Στις 13.4.10 υπογράφηκε πράγματι σχετική συμφωνία (Τεκμήριο 6). Στις 26.11.10 πήρε από τον Μ.Ε.1 επιστολή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ‑Τεκμήριο 7‑ με την οποία τον πληροφορούσε ότι η επιταγή ‑Τεκμήριο 5 ‑ θα έληγε την 1.12.10 και τον παρακαλούσε να μεριμνήσει για την έκδοση νέας επιταγής. Μόλις παρέλαβε την επιστολή του Μ.Ε.1 επικοινώνησε μαζί του και πληροφορήθηκε από αυτόν ότι ήθελε την νέα επιταγή ως ασφάλεια, όπως συνέβηκε με την προηγούμενη. Τον διαβεβαίωσε δε ότι δεν πρόκειτο να την καταθέσει για πληρωμή εκτός αν τον ενημέρωνε σχετικά. Μετά τις ως άνω διαβεβαιώσεις του Μ.Ε.1, έπεισε τον Εναγόμενο 2 να εκδώσει την επίδικη επιταγή, την οποία παρέδωσε στον Μ.Ε.1 στις 29 ή 30 Νοεμβρίου του 2010, αφού παρέλαβε την προηγούμενη. Λόγω της συνέχισης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, οι εργασίες της Εναγόμενης 1 είχαν μειωθεί σημαντικά, με αποτέλεσμα το χρεωστικό υπόλοιπο της στην Ενάγουσα να διατηρείται σε ψηλά επίπεδα. Ο Μ.Ε.1 άρχισε να γίνεται πιεστικός για εξεύρεση τρόπου μείωσης του χρεωστικού υπόλοιπου. Περί τις αρχές του Φεβρουαρίου του 2011 του έθεσε επιτακτικά θέμα υπογραφής νέας συμφωνίας, στην οποία θα καθοριζόταν το οφειλόμενο υπόλοιπο και χρονοδιάγραμμα για την αποπληρωμή του, διαφορετικά θα αναγκαζόταν να προχωρήσει σε αγωγή και να προβεί σε σύλληψη των πλοίων της Εναγόμενης 1, όπως του είπε. Συζήτησε το θέμα με τον Εναγόμενο 2, ο οποίος κάτω από την πίεση στην οποία βρέθηκαν οι εναγόμενοι, αναγκάστηκε να συγκατατεθεί στην υπογραφή της συμφωνίας που ζητούσε ο Μ.Ε.
35. Στις 15.2.11 αποστάληκε με ηλεκτρονική μορφή στο γραφείο της Εναγόμενης 1 προσχέδιο της προτεινόμενης συμφωνίας, στην οποία ο Εναγόμενος 2 προέβηκε σε κάποιες τροποποιήσεις. Στις 17.2.11 ο Μ.Ε.1 επισκέφθηκε τα γραφεία της Εναγόμενης 1, προσκομίζοντας δύο αντίγραφα της συμφωνίας στη μορφή που την παρέλαβαν στις 15.2.
36. Ειδοποίησε σχετικά τον Εναγόμενο 2, ο οποίος βρισκόταν σε άλλο όροφο της ίδιας πολυκατοικίας, για την άφιξη του Μ.Ε.
37. Κατά τη συνάντηση που είχαν, ο Μ.Ε.1 αρνήθηκε οποιεσδήποτε αλλαγές στο κείμενο της συμφωνίας και έτσι, στην παρουσία του, ο Μ.Ε.1 και ο Εναγόμενος 2 έθεσαν την υπογραφή τους επί του κειμένου της συμφωνίας (Τεκμήριο 8). Μετά την υπογραφή του Τεκμηρίου 8 ζήτησε από τον Μ.Ε.1 να του επιστρέψει την επίδικη επιταγή όμως εκείνος, παρόλο ότι συμφώνησε, ουδέποτε το έπραξε. Δεν ανησύχησε για τη μη επιστροφή της επίδικης επιταγής για τον λόγο ότι και σε προηγούμενες περιπτώσεις ο Μ.Ε.1 δεν επέστρεψε επιταγές που είχαν δοθεί ως ασφάλεια, τις οποίες ουδέποτε κατέθεσε για πληρωμή. Επειδή περί τα μέσα Απριλίου του 2011 η Ενάγουσα έστειλε στους εναγόμενους ειδοποίηση για την έναρξη διαιτησίας με την οποία διεκδικούσαν ολόκληρο το οφειλόμενο υπόλοιπο, μέσα στο οποίο περιλαμβανόταν και το ποσό της επίδικης επιταγής, ο τότε σύμβουλος της Εναγόμενης 1 Ονούφριος Ονουφρίου στις 27.5.11 απέστειλε επιστολή προς την Ελληνική Τράπεζα με την οποία ανακάλεσε την πληρωμή της επίδικης επιταγής. Στις 9.6.11 ο Μ.Ε.1, χωρίς να τον ενημερώσει, κατέθεσε την επίδικη επιταγή για πληρωμή η οποία όμως δεν πληρώθηκε από την τράπεζα. Όταν ο Μ.Ε.1 ενημερώθηκε για τη μη πληρωμή της επίδικης επιταγής επικοινώνησε μαζί του για να του ζητήσει εξηγήσεις. Τον πληροφόρησε ότι ανακάλεσαν την πληρωμή της επειδή το ποσό της περιλαμβανόταν στο ποσό που διεκδικούσαν με διαιτησία και αν εξοφλείτο θα την πληρώνονταν διπλά. Ο Εναγόμενος 2 (Μ.Υ.3) κατέθεσε ότι το έτος 2007 δημιούργησε την Εναγόμενη 1, η οποία ανέλαβε τη διαχείριση των ποντοπόρων φορτηγών πλοίων «ALFA K» και «BRAVO P», που αγοράστηκαν το ίδιο έτος από εταιρείες, συμφερόντων δικών του και της οικογένειας του. Μεταξύ των εργοδοτουμένων της Εναγόμενης 1 ήταν και ο Μ.Υ.1 ο οποίος κατά τα έτη 2007‑ 2011 εκτελούσε καθήκοντα γενικού διευθυντή. Στα πλαίσια των καθηκόντων του, ο Μ.Υ.1 συμβαλλόταν με προμηθευτές καυσίμων για την προμήθεια καυσίμων στα πλοία της Εναγόμενης
38. Από το έτος 2007 ο Μ.Υ.1 τον ενημέρωσε ότι η Ενάγουσα επιλέγηκε ως ένας εκ των προμηθευτών καυσίμων, αφού είχε προσυμφωνήσει με τον διευθυντή της (Μ.Ε.1) με τον οποίο είχε επαγγελματικές σχέσεις στο παρελθόν, ότι η εξόφληση των σχετικών τιμολογίων θα γινόταν εντός 60 ημερών από την σχετική πετρέλευση, χωρίς να συμφωνηθεί οτιδήποτε σε σχέση με τόκους υπερημερίας μετά την παρέλευση της ως άνω προθεσμίας. Τότε δεν τίθετο τέτοιο ζήτημα, λόγω της οικονομικής ευρωστίας του συγκροτήματος των πλοιοκτητριών εταιριών καθώς και της Εναγόμενης 1 που ήταν η πλοιοδιαχειρίστρια. Ο ίδιος δεν είχε λάβει μέρος σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση, όμως ενέκρινε τα όσα είχαν συμφωνηθεί από τον Μ.Υ.
39. Επίσης είχε υπογράψει τις συμφωνίες ημερομηνίας 13.4.10 (Τεκμήριο 6) και 17.2.11 (Τεκμήριο 8). Στις υπό αναφορά συμφωνίες ουδεμία υποχρέωση αναλήφθηκε για αναγνώριση πληρωμής τόκων υπερημερίας λόγω καθυστέρησης στην πληρωμή τιμολογίων. Αντίθετα, η οποιαδήποτε τέτοια υποχρέωση αφορούσε σε καθυστέρηση πληρωμής των συμφωνηθεισών δόσεων. Όλες οι πληρωμές προς την Ενάγουσα γίνονταν με τραπεζικά εμβάσματα. Επιταγές δίνονταν μόνο προς εξασφάλιση της Ενάγουσας, όταν αυτή το απαιτούσε, πλην όμως ουδέποτε εξαργυρώθηκε οποιαδήποτε επιταγή. Αυτές επιστρέφονταν ή έπρεπε να επιστραφούν όταν εξοφλούνταν τα σχετικά ποσά μέσω των τραπεζικών εμβασμάτων. Η επίδικη επιταγή υπογράφηκε από τον ίδιο την 30.11.10 και παραδόθηκε στον Μ.Υ.1 με σκοπό την παράδοση της στον Μ.Ε.1, μετά από απαίτηση του τελευταίου, η οποία τους κοινοποιήθηκε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο την 26.11.10 (Τεκμήριο 7), σε αντικατάσταση άλλης επιταγής ημερομηνίας 1.6.10 (Τεκμήριο 5) την οποία ο Μ.Ε.1 κατακρατούσε και η οποία ξεπέρασε το χρονικό όριο πληρωμής της. Η έκδοση της επίδικης επιταγής αποτελούσε εγγύηση τρεχούμενου λογαριασμού και κατά την υπογραφή της συμφωνίας της 17.2.11 (Τεκμήριο 8) κατέστη άνευ αξίας, γι' αυτό έπρεπε να είχε επιστραφεί στον εκδότη της. Ουδεμία προφορική εγγύηση έδωσε στον Μ.Ε.1 σε σχέση με την πληρωμή της επίδικης επιταγής. Σε σχέση με την επιστολή ημερομηνίας 15.2.11 (Τεκμήριο 9) την οποία η Μ.Ε.2 ισχυρίστηκε ότι τους απέστειλε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, η θέση του ήταν ότι ουδέποτε παρέλαβαν την επιστολή αυτή. Μετά από υπολογισμό, στον οποίο προέβηκε, των τόκων υπερημερίας επί των τιμολογίων του πλοίου «ALFA K» με ποσοστό επιτοκίου 2% κατέληξε ότι το συνολικό ποσό ανέρχεται σε $70.072,00 (Τεκμήριο 19) και όχι σε $194.824,00 όπως ισχυρίστηκαν οι μάρτυρες της Ενάγουσας. Επίσης προέβηκε σε υπολογισμό των τόκων επί των τιμολογίων του πλοίου «BRAVO P» υπολογίζοντας τους με ποσοστό 1% τον μήνα και κατέληξε ότι αυτοί ανέρχονται σε $23.150,19 (Τεκμήριο 20). Ουδέποτε συμφώνησε με τον Μ.Ε.1 ούτε και αποδέχθηκε τη χρέωση τόκων υπερημερίας ύψους $194.824,00 για τα τιμολόγια που αφορούν το πλοίο «ALFA K», όπως ήταν ο ισχυρισμός του Μ.Ε.1, ούτε συμφώνησε μαζί του να εκδώσει την επίδικη επιταγή για εξόφληση του ποσού αυτού, όπως επίσης ισχυρίστηκε ο Μ.Ε.
40. Στις 15.2.11 η Ενάγουσα απέστειλε στο γραφείο του, σε ηλεκτρονική μορφή, τη συμφωνία ‑Τεκμήριο 8 ‑ η οποία δεν έφερε ημερομηνία. Όταν την μελέτησε πληροφόρησε τον Μ.Ε.1 ότι δεν συμφωνούσε ως προς το ποσό της, συγκεκριμένα αμφισβητούσε τις χρεώσεις τόκων που καταχωρίστηκαν στην κατάσταση λογαριασμού στο παρελθόν. Επίσης δεν αποδεχόταν να εγγυηθεί τη συμφωνία προσωπικά. Το απόγευμα της 17.2.11 ο Μ.Ε.1 μετέβηκε στα γραφεία της Εναγόμενης
41. Κατά τη συνάντηση που είχαν ο Μ.Ε.1 αρνήθηκε να προβεί σε οποιεσδήποτε τροποποιήσεις της συμφωνίας σε σχέση με τόκους που αυθαίρετα, χωρίς οποιαδήποτε συμφωνία, εισήχθησαν στην κατάσταση λογαριασμού των εναγομένων. Αρνήθηκε επίσης να τον απαλλάξει από την προσωπική εγγύηση της συμφωνίας. Τον απείλησε δε ότι αν δεν την υπέγραφε ως είχε, θα προχωρούσε άμεσα στην καταχώρηση αγωγής εναντίον της Εναγόμενης 1 και παράλληλα στη σύλληψη του πλοίου «ALFA K», παρεμποδίζοντας κατά αυτό τον τρόπο την ολοκλήρωση της πώλησης του. Κάτω από τον εκβιασμό, εξαναγκασμό και εκφοβισμό του Μ.Ε.1 υπόγραψε τη συμφωνία, τόσο προσωπικά όσο και για λογαριασμό των εμπλεκομένων εταιριών, έχοντας όμως κατά νου ότι όταν εξέλειπαν οι πιο πάνω αναφερόμενες συνθήκες θα μπορούσε να την καταγγείλει. Οι υπογραφές επί της πιο πάνω συμφωνίας τέθηκαν ταυτόχρονα από τον ίδιο και τον Μ.Ε.1 στην παρουσία του Μ.Υ.
42. Ο Μ.Υ.2 κατέθεσε ότι στις 27.6.11 δέχτηκε καταγγελία από τον Μ.Ε.1 για τη μη πληρωμή της επίδικης επιταγής. Σε σχέση με την ως άνω καταγγελία πήρε κατάθεση από τον Μ.Ε.1 (Τεκμήριο 17). Στη συνέχεια ξεκίνησε τη διερεύνηση υπόθεσης για το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα. Όταν ολοκλήρωσε τις εξετάσεις του διαβίβασε την υπόθεση στη Νομική Υπηρεσία για οδηγίες ως προς τον παραπέρα χειρισμό της. Την 1.3.12 η υπόθεση επιστράφηκε από τη Νομική Υπηρεσία για να ταξινομηθεί ως μη αστυνομικής φύσεως υπόθεση. Μετά από επιστολή που λήφθηκε την 7.11.12, ο φάκελος παραπέμφθηκε και πάλι στη Γενική Εισαγγελία για να ξαναμελετηθεί. Στις 28.1.13 ο φάκελος επιστράφηκε από τη Γενική Εισαγγελία και ταξινομήθηκε ως μη αστυνομικής φύσεως υπόθεση. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Παρακολούθησα με την επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Θα πρέπει να τονίσω ότι η αξιολόγηση τους δεν περιορίστηκε στην εντύπωση που άφησαν από το εδώλιο του μάρτυρα, αλλά επεκτάθηκε στην ουσία της εκδοχής τους, την οποία αντιπαρέβαλα με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που υπάρχει ενώπιον μου (Αντωνίου ν. Αστυνομίας